Sielsko i diabelsko

Dowcipna i wartka opowieść o kłopotliwym byciu tą trzecią. Czterdziestokilkuletnia Iza wikła się w romans z żonatym mężczyzną. Decyzja na pierwszy rzut oka nie wydaje się odpowiedzialna, ale… Czarek jest fajny, przystojny, a jego małżeństwo to fikcja. Bohaterka – pierwszy raz w życiu – postanawia walczyć o swoje. Tyle że wybranek nie wykazuje się nadmierną odwagą w sprawie poinformowania małżonki o swojej nowej partnerce… Izę wspierają koleżanki, z którymi odnowiła znajomość po latach. Wśród nich są: projektantka mody – singielka wbrew własnej woli, redaktorka radiowa, przedszkolanka, niepracująca żona marynarza oraz kobieta-cudak – humanistka, która robi karierę w… banku. Co w sprawach sercowych niezawodne przyjaciółki doradzą nie zawsze roztropnej Izie? Błagam nie czytajcie tej książki w środkach komunikacji miejskiej 😂 bo grozi niekontrolowanymi salwami śmiechu. Przyjaciółki Izy to mistrzynie ciętej riposty i błyskotliwych wypowiedzi. Nie sugerujcie się tym związkiem Izy z Czarkiem, to tylko dodatek do "dziewczynek", które wiodą prym w tej książce. Książka trochę długa, bo blisko 600 stron, ale ja połknęłam ją w 2 dni. Bardzo polecam, to prawdziwy balsam na zły humor, czy gorszy czas.

Książka ze sporą ilością stron, a poszła mi bardzo szybko, wciągnęła mnie, zwłaszcza jak musiałam posiedzieć w domu przez chorobę. Wtedy nie miałam na nic innego chęci tylko na łóżko i książkę ;) Jednak od początku Kaśka z Białegostoku myśli, że facet zwariował, bo ewidentnie ją z kimś pomylił w pociągu. Okazało się, że była do kogoś bardzo podobna i gdy zgodziła się przyjść na przesłuchanie, jej życie się odmieniło o 180 stopni....a może o więcej... Zaczyna się szalone życie, gra aktorska nie tylko na planie. Pierwsze rozczarowanie miłosne.... Jak już wszystko zaczęło iść dobrze, to wszystko zaczęło się walić.... Pojawia się kolejny mężczyzna w jej życiu, ale czy to będzie ten? Czy to będzie romantyczna przygoda, a może trwała miłość? Kasia ma porywczy charakter i działa pod wpływem chwili, dlatego wpada w różne ciekawe sytuacje, nie zawsze wychodzi z nich zwycięsko ;) Co się wydarzy i czy zakończy się szczęśliwie? Tego dowiecie się po przeczytaniu tej powieści romantycznej. Jest lekka i szybko się ją czyta, choć czasem bohaterka denerwuje, to książka jest tak dynamiczna, ciągle coś się dzieje, więc szybko zapominamy że nas denerwuje ;)

Anna Szepielak to polska pisarka, nauczycielka, recenzentka i dziennikarka. Autorka 13 książek z literatury obyczajowej, romansu, literatury pięknej oraz powieści historycznej. Najbardziej lubi podróże w przeszłość, a przez życie woli spacerować niż pośpiesznie biec. Urodziła się w urokliwych Górach Tarnowskich, jest absolwentką Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie. Debiutowała w roku 2010 powieścią „Francuskie zlecenie". Jej bestsellerowa i nagradzana "Saga małopolska" doczekała się wznowień, zaś cykl historyczny "Dziedzictwo rodu" jest przez czytelników określany jako klimatyczna, niebanalnie skonstruowana opowieść rodowa. Popularność zdobyła również inna powieść autorki, "Dworek pod Lipami", która zyskała status bestsellera. Autorka została również wyróżniona, otrzymując nagrody jury w plebiscycie portalu granice.pl, przyznane za książki "Młyn nad Czarnym Potokiem", a także "Wspomnienia w sepii". "Dworek pod lipami" to powieść z gatunku literatury pięknej, która na rynku czytelniczym ukazała się w 2012 roku pod patronatem wydawnictwa Nasza Księgarnia. Powieść liczy sobie 528 stron. Gabriela, autorka bestsellerów, ma dość łzawych czytadeł. Chce napisać wreszcie coś ambitnego. Niestety, wydawca nie podziela jej entuzjazmu. Na dodatek kobieta niezbyt dobrze czuje się w domu niedawno poślubionego męża. Wszystko ma tam stałe miejsce i tylko dla niej nie przewidziano go zbyt wiele. Kiedy więc nadarza się okazja wyjazdu na wieś, Gabriela ochoczo z niej korzysta. Zajmując się zwierzętami i domem przyjaciółki, ma wiele czasu na myślenie. A także pisanie wymarzonej książki... Na oczach czytelnika powstaje opowieść, dzięki której Gabriela zrozumie, czego tak naprawdę pragnie. Z "Dworkiem..." po raz pierwszy zetknęłam się 11 lat temu. Czytając wtedy tę książkę odniosłam pozytywne wrażenia, więc z przyjemnością sięgnęłam po nią po raz drugi. Czytając ją po latach zdania nie zmieniłam - "Dworek pod lipami" to bardzo dobra historia obyczajowa i rodzinna Gabrieli Strzeleckiej, autorki bestsellerowej serii o weterynarz Julii. Gabriela obecnie przechodzi "kryzys twórczy" - ma dość swojej głównej bohaterki, marzy o tym, żeby stworzyć coś ambitnego - oraz kryzys rodzinny - jako młoda mężatka czuje się niepewnie w domu męża, wyobcowana pośród jego domowników, niepewna swojej pozycji zarówno w związku jaki i w domu. Wyjazd na wieś do przyjaciółki ma być przełomowym momentem w życiu Gabrieli. Kobieta ma nadzieję, że pobyt w innym miejscu pozwoli jej odetchnąć od codziennej rutyny i problemów a nowe miejsce wyzwoli natchnienie do nowej twórczości. Czy na wsi kobieta odzyska spokój? Jak przyjmą ją nowi sąsiedzi? W jakie tarapaty wpakuje się nasza bohaterka? Czy uda jej się zażegnać małżeński kryzys? I najważniejsze pytanie - czy Gabriela stworzy powieść o jakiej marzy? Książka jest przyjemna w odbiorze. Autorka stworzyła dobrą powieść obyczajową, którą śledzi się z przyjemnością. Polubiłam Gabrielę, w pewnym momencie zrozumiałam jej rozterki i z całego serca kibicowałam, aby udało jej się wszystko rozwiązać pomyślnie. Autorka książki dała czytelnikowi możliwość na wzruszenie i śmiech, ale stworzyła również momenty, które wprowadzają w niepokój i wywołują strach. Czytając książkę śledzimy nie tylko losy Gabrieli, ale również Celiny, jej nowej bohaterki, która powoli rodzi się w umyśle pisarki. Jest to ciekawa postać, podobnie jak jej twórczyni. Panie są nawet do siebie podobne... Co wyniknie z "rozmów" Gabrieli z Celiną? Czy kobiecie uda się stworzyć nową, bestsellerową powieść? Osobiście przyznam, że chyba sięgnęłabym po losy Celiny, gdyby się takowe ukazały 😉 "Dworek pod lipami" to bardzo dobra, wciągająca i ciekawa historia o kobiecych, małżeńskich rozterkach. Cieszę się, że po latach do niej powróciłam i znów miałam okazję na nowo poznać zwariowaną Gabrielę i nie mniej interesującą Celinę. Bardzo fajna historia, dobra odskocznia na leniwe, coraz cieplejsze dni. Polecam. WYZWANIE CZYTELNICZE - MAJ 2024 - PRZECZYTAM KSIĄŻKĘ Z GATUNKU LITERATURA PIĘKNA.

Jak wszystkie książki Pani Renaty tak i ta spełniła moje oczekiwania. książka opowiada o czterech kobietach, które połączyła przyjaźń. Autorka pokazuje jak na czym polega przyjaźń i wspólne rozwiązywanie problemów. Książka napisana w prostym, zrozumiałym stylu. Czyta się ją po prostu szybko, miło, lekko i przyjemnie. Dobra książka poruszająca ciekawe i ważne tematy.

Były sobie dwie siostry, a ich matka Katarzyna miała wkrótce świętować pięćdziesiąte urodziny. Julia i Monika mimo odmiennych temperamentów wzajemnie się wspierają i dopingują do pozytywnych zmian. Dzięki zakładowi z Moniką Julia poznała męża Damiana, gdy jej związek z Jackiem się wypalał. Kobietom w perypetiach uczuciowych i zawodowych pomaga wróżka Eleonora. Wdowa założyła agencję matrymonialną i powoli zdobywa renomę jako że coraz więcej par w średnim wieku zostało skojarzonych z sukcesem dzięki staraniom Katarzyny. Jednocześnie ktoś obserwuje Julie i Damiana z ukrycia, i wątek kryminalny stopniowo przyćmiewa wszystkie inne pomysły fabularne. Julia jest artystką, ale od pewnego czasu cierpi na niemoc twórczą gdyż straciła dziecko (cztery lata wcześniej). Na domiar złego Damianowi przydarzył się dziwny wypadek został potrącony i z poważnymi obrażeniami wylądował w szpitalu. Śledztwo utknęło w martwym punkcie. Interesujące postaci, przebojowa, wojownicza i nie chcąca się ustatkować Mona kontra macierzyńska Julia to ujmujące bohaterki, o których losach chce się czytać. Mimo że sprawa wypadku i rożnych kłopotów sióstr jest poważna, wszystkie sytuacje i komplikacje opisane są z humorem i ciepłem. Jest to dość rozrywkowa lektura, zwłaszcza gdy spojrzy się na działania agencji, wymagania klientek, absurdalne sytuacje w które się pakują kobiety. Julia podejrzewa męża o zdradę, nie potrafi się tym samym zrewanżować. Damian od dwóch lat łoży na niewidomą kobietę, której mąż był jego przyjacielem. Na szczęście nieporozumienia między małżonkami da się wyjaśnić. A przygodny Adam z którym miała zdradzić męża zainteresował się Monia, co przyjechała odholować ululaną siostrę do domu. Monika i Adam odbędą podróż w przeszłość Damiana, by ustalić, kim jest prześladowca, dlaczego się chce mścić na ich rodzinie. Wątek kryminalny jest potraktowany z przymrużeniem oka, niektóre incydenty podkreślają rozrywkowy charakter tej powieści. Całkiem miła odskocznia od codziennych problemów bardziej prozaicznej natury.

„Domek nad morzem” to nie tylko historia Ewy i jej przyjaciół, ale także hołd dla nieprzewidywalności życia. Przez pięć dekad los splata ich ścieżki, raz obdarowując cudem narodzin, innym razem wystawiając na próbę śmiercią, miłością, zdradą czy zwątpieniem. Warszawa, Bydgoszcz, Trójmiasto – miasta tętniące emocjami bohaterów, które udowadniają, że czasem wystarczy odrobina wiary i determinacji, by życie zaskoczyło nas pięknym zakończeniem.

Idealna książka, aby zrobić sobie przerwę na polską obyczajówkę. Co prawda nie przepadam za fabułą, gdy bohaterka wyjeżdża na prowincję, a bo to dziedziczy spadek, a to rezygnuje z kariery w korporacji, itd... Zdaje mi się to takie schematyczne, a czasem wręcz infantylne. Jednak w tej książce mi to nie przeszkadzało. Akcja toczy się wartko, bohaterów się lubi i do tego poznajemy Podlasie. Ogólnie miło spędzony czas :)

Z całego serca polecam tę książkę gdyż opowiada o wielkiej sile kobiety o imieniu Franciszka. Jestem pod wielkim wrażeniem jaką ona miała silną psychikę, była praktycznie sama pomimo, że była mężatką i miała obok siebie męża. Jej mąż okazał się bezdusznym człowiekiem, który zmusił ją do usunięcia ciąży wiedząc, że to jego dziecko. Mimo tergo Franciszka się nie załamała i walczyła dalej z całych sił i osiągnęła najwięcej dzięki swej determinacji - urodziła córeczkę, która była całym jej życiem. Znalazła również opiekę od Pani Krystyny która została jej przyszywaną babcią. Książka przedstawia codzienne zmagania Franciszki i jej rodziny. Warto ją przeczytać, bo właśnie takie książki budują i ja cieszę się, że po nią sięgnęłam. Pozdrawiam wszystkich czytelników i życzę wszystkiego dobrego.

Ile to już razy "przyjaciółka" dobierała się do zajętego już mężczyzny? Takich historii jest wiele, jednak Agata Kołakowska i tak uczyniła z tego całkiem poczytną książkę. Może i nie jest specjalnie skomplikowana, ale za to bardzo życiowa, bez zbędnego koloryzowania.

Gdy mąż - za przeproszeniem - robi innej babie dziecko, bierzecie rozwód, a w międzyczasie zostajesz babcią, na nudę nie narzekasz. Zwłaszcza gdy przyjdzie ci się zaopiekować najpierw (byłą) teściową, a potem sąsiadką. Lekko o nie do końca lekkich sprawach - niezła lektura na przedwiosenne wieczory.

Zgadzam się z większością recenzji poniżej. Książka dobra jako przerywnik między bardziej wymagającymi pozycjami (w tym również po Sprawie Hoffmannowej tej samej autorki), w których nie ma końca udręce i nieszczęściu. Mamy tu nieco humorystycznie pokazane "uroki" samotnego rodzicielstwa, jest obowiązkowo szalona przyjaciółka i w pakiecie jeszcze szalona matka. Przewidywalne zakończenie, może być zarówno dobrą jak i zła cechą powieści, zależy co kto lubi :)

jedna z autorek , którą cenię. Łatwo mi było utożsamić się z bohaterami - to samo pokolenie . Historia wybaczania, spotkania po latach , zadr rodzinnych itp Dobrze się czyta , wciąga, angażuje. Na pewno POLA lepsza ale Ślady Hamowania też swój urok mają.

Zwariowana i absolutnie kobieca powieść, w której humor i pogoda ducha okazują się lekarstwem na wszystko. Historia lekkomyślnej Zuzanny Roszkowskiej, na co dzień agentki nieruchomości, po godzinach kobiety zdolnej do wszystkiego i żony prawie idealnej, która w niezwykle urokliwy sposób uświadamia nam, iż nasze słabostki to de facto przymioty, gdyż dzięki nim jesteśmy wyjątkowi, unikatowi. Jest to też opowieść o namiętnej miłości młodego małżeństwa, które tę miłość wystawia na próbę. Problemy finansowe zmuszają parę do chwilowego rozstania. Michał przyjmuje posadę w szpitalu na Wyspach Brytyjskich. Od tego momentu życie słomianej wdowy staje się iście wywrotowe. Nieokrzesana Zu nieustannie wpada w tarapaty, usiłując rozwikłać zagadkę rodziny Kowalów i poznać historię zakładu pogrzebowego Zielony Karawan. Pragnie pomóc sympatycznym staruszkom w anulowaniu opłat z tytułu dziedziczenia kamienicy obciążonej hipoteką. Kluczem do rozwikłania tajemnicy jest stara fotografia z rodzinnego albumu. Uzbrojona w urok osobisty agentka Zu rozpoczyna prywatne śledztwo… Zu będzie musiała zmierzyć się z pewnym uciekającym trupem, pawianami cierpiącymi na depresję, bułgarską agencją towarzyską, sobowtórem Elvisa Presleya i tajemniczym mężczyzną, który mierzy do niej... z armaty! Słomiana wdowa Zuzanna, bo jej mąz wyjechał ne eigracje zarobkowa, ma przypadkowe przygody...Udaje sie jej rozwiazac je w miare szybko dzieki pomocy siostry, meża za granica i własnym przypadkom...dostajac przy okazji awans...

Kornelia to niezależna trzydziestoletnia singielka niezależna finansowo, pracuje zawodowo w księgarni, ma trzy najlepsze,wspaniałe przyjaciółki Igę, Gosię, Dorotę które są bardzo szczęśliwymi kobietami, matkami w związku chcą tego samego dla Kornelii, męskiego ramienia wyswatać ją, żeby poznała idealnego, uczciwego mężczyznę i była szczęśliwa. Kobieta ma męża, z którym się rozstaje małżeństwo jej się rozsypuje. Gdy poznaje Piotra pracującego budowlańca zakochuje się w nim, czuje się bardzo szczęśliwa, lecz kiedy dowiaduje się, że ma budować autostradę na jej posesji oburzona jest, ich drogi się rozchodzą. Zwariowane przyjaciółki Kornelii wyszukują swojej przyjaciółce coraz to innych facetów, wyselekcjonowanych lecz Kornelia trafia na nieudaczników, dziwaków samych,z którymi nie chce mieć nic do czynienia. Poznaje też drugiego konkurenta do jej ręki Dżerrego jest miejscowym anglistą, adoratorem Kornelii niby spokojny, miły człowiek, a jest osobą o kilku twarzach, pomysłów dużo ma na życie. Irytowała mnie bratowa Kornelii damulka z bożej łaski drwiła, kpiła z Kornelii karygodne to jest zachowanie jest, Piotra nie obdarzyłam sympatią uważał się za paniczyka. Natomiast Kornelia to ciepła, barwna,wspaniała postać wzbudziła we mnie mnóstwo sympatii. Bije ciepło, dobroć od niej. Cała ta powieść rozgrywa się w malowniczym, pięknym, turystycznym miasteczku nieopodal Krakowa.Swoje całe życie spędziła w "Zamkowej Willi" gdzie mieszka z rodzicami i swoim bratem. Urocza atmosfera w tym miasteczku urzekła mnie, wszyscy o sobie wiedzą, a jak chcą się czegoś dowiedzieć to wybrać się trzeba do fryzjera, gdzie z nowymi,świeżymi plotkami jest się na bieżąco wszystko wie się o każdym mieszkańcu. Renata.L.Górka stworzyła piękną, mądrą historię opowiadającą o Kornelii kobiecie, która dokonała wyboru dla siebie, że bycie singielką nie jest takie złe jest jej z tym dobrze, jednak po jakimś czasie zaczyna tęsknić za prawdziwym uczuciem,szczęściem.Na Igę, Gosię, Dorotę może zawsze polegać, wspierają ją bardzo pragną by wreszcie znalazła tego jedynego, właściwego partnera na całe życie by ktoś ją pokochał. Zaskoczona jestem powieścią,wzruszyła mnie i zaciekawiła jest to literatura obyczajowa porusza ludzkie serca. Wspaniale mieć takie cudowne, fajne przyjaciółki jak Iga,Gosia, Dorota, Nela. Gdy potrzebujemy je to zawsze będą przy nas, nie zawiodą nas wcale. Są zawsze na dobre i na złe w trudnych chwilach. Tak jak na wspaniałą, kochaną rodzinę możemy liczyć w każdej chwili zawsze. "Cztery pory lata" to piękna historia o przyjaźni, miłości, rodzinie najważniejsze to wartości w życiu, jest to niesamowita wycieczka po uroczych i przepięknych "Zielonych zakątkach"Przeniosłam się w ten wyjątkowy, ciekawy świat przyrody, słuchając śpiewu ptaków, czułam zapach pięknego lasu, otaczającą przyrodę. Jest to powieść życiowa,wspaniała i pogodna z przyjemnością ją przeczytałam pełna emocji,niezwykłych opisów, bardzo wzruszyłam się przy tej książce.

Gdzie uciekniesz, aby zacząć od nowa? Pewne decyzje wymagają czasu. Wiktoria bez słowa wyjaśnienia zostawiła męża, spakowała walizkę i pojechała w miejsce, które miało jej pomóc poskładać wszystko na nowo. Idealne byłyby pewnie Indie albo Toskania. Ona wybrała Chorwację. Czy podróż do Dubrownika, który zapamiętała dzięki szczęśliwym wakacjom sprzed lat, może być czymś więcej niż tylko pogonią za wspomnieniami? Pod gorącym chorwackim słońcem przecinają się losy trzech niezwykłych kobiet: Wiktorii, Jasnej i Sandry. Wszystkie szukają swojej drogi, azylu, który pozwoli im poczuć się bezpiecznie. Lekcja, jaką wspólnie przerabiają, nie jest prosta - nie da się wziąć czyjegoś przepisu na życie.

Szczególnej uwadze miłośnikom polskiej literatury polecam książkę ZEMSTA Małgorzaty Maciejewskiej Jak pomścić samobójczą śmierć przyjaciółki? Jak załatwić wiarołomnego męża i jego wredną kochankę? To nie kryminał. Nie jest to romans. To opowieść o lojalności i przyjaźni do końca świata. Mimo gorzkiego tematu przewodniego książka jest napisana lekkim językiem, z humorem i fantazją. Warto przeczytać! Szkoda, że autorka poprzestała na tej jednej książce. Nie tracę nadziei, że znowu napisze coś tak rewelacyjnego.

Przeczytałam po raz drugi papierowe wydanie., bo takie posiadam. "Lilka", to taki reset oo ostatnich książkach Kasi Magiery i Piotra Kościelnego. Jednak ksiazki Małgorzaty Kalicińskiej, to taki balsam dla duszy, bo jest w nich samo życie , to dobre i to , którego by się nie chciało, ale trzeba je jakoś przeżyć. A przecież po burzy prawie zawsze jest tęcza i pogoda.... Teraz już zaczęłam drugą część pt." Trzymaj się Manka". Zapowiada się ciekawie.

"Zamówienie z Francji" i "Francuskie zlecenie" to ta sama książka, o czym niestety nie wiedziałam. W bibliotece na książkach widniały kolejno cyferki I i II, nawet upewniłam się u pań bibliotekarek, czy to jest pierwszy i drugi tom , co potwierdziły. Po przeczytaniu mniej więcej połowy "Zamówienia..." z ciekawości sięgnęłam po tę drugą i .... wyobraźcie sobie moje zdziwienie jak czytałam TO SAMO!!! Wówczas zagłębiłam się w LC no i wreszcie wiedziałam o co chodzi. I w drugiej części powieści już zostałam przy "Francuskim zleceniu", jako że niby bardziej aktualna i nowsza. Powieść bardzo dobra, z tajemnicami rodzinnymi i miłością w tle. Akcja dzieje się na francuskiej Prowansji pachnącej lawendą, w pięknym, starym domostwie pełnym portretów przodków. Bohaterowie mają polskie korzenię i nestorka lodu skrzętnie dba o to, aby każdy członek rodziny posługiwał się językiem przodków. I właśnie przez ten siłą rzeczy okaleczony język, historia w wielu miejscach jest wręcz komiczna. Z przyjemnością sięgnę po prawdziwy II tom, czyli "Francuski klejnot" gdyż ciekawa jestem dalszych losów Ewy i jej francuskich przyjaciół. Już mam pewne przeczucia, czy to aby tylko przyjaciele?

dla mnie najlepsza powieść tej autorki. Historia Poli - niestandardowej, niepokornej , barwnej cioci oczami siostrzenicy Tosi. Saga rodzinna od czasów przedwojennych poprowadzona aż do współczesności. Wciąga, angażuje , identyfikuje czytelnika z bohaterami. Polecam. Dla mnie najlpesza powieść autorki .

Fela, zażywna, prawie 80-tka, na skutek komplikacji zdrowotnych, których nota bene, nie przyjmuje do wiadomości, została zmuszona - w swoim mniemaniu dosłownie - do zamieszkania przy rodzinie córki. Wszystko jej przeszkadza: córka, wnuczka, zięć - każde z innego powodu, wystrój domu, spokój, która w nim panuje, a przede wszystkim to, że to nie ona, Funia, jest w centrum uwagi. Na pociechę ma koleżanki - rówieśniczki, z którymi znajduje wspólny język - wśród nich znowu może być sobą: trochę gwiazdą, trochę biedactwem z okropną rodziną. Funia, na pociechę zapisuje wspomnienia swojego ciężkiego życia… i tu robi się ciekawie: córka też w formie wspomnień, opowiada o życiu Feli - ze swojej perspektywy, ale w przeciwieństwie do matki wie, że dwa różne spojrzenia, na to samo wydarzenie, nie oznacza że to drugie, to inne od naszego - jest kłamstwem. Podobało mi się zestawienie dwóch punktów widzenia - pomogło zrozumieć działania i matki, i córki, ale Feli nie polubiłam.