Royal. Królestwo ze szkła

Jak rzadko czytam książki młodzieżowe, które nie są fantastyką, tak tutaj się skusiłam i po prostu przepadłam. Nie spodziewałam się, że tak pokocham tę historię. Na początku byłam nastawiona na romans, jednak bardzo szybko zostałam wyprowadzona z błędu i zorientowałam się, że to historia, chociaż lekko napisana, to pełna bólu i prawie beznadziei. Z każdym nowym problemem myślałam, że gorzej być nie może, a jednak, było. I bohaterka zaskakiwała mnie, pokonując trudność za trudnością, uparcie i z siłą, jakiej niejedna osoba mogłaby pozazdrościć. Historia, pod postacią niepełnosprawności, okazuje ogrom problemów, z jakimi mogą się spotkać młode osoby. A schematy tam wykorzystane nie odrzucają, a wręcz przeciwnie. Sprawiają, że czyta się komfortowo, bo zostały dodane nowe elementy, zmieniające powtarzalność motywów. Głównym silnikiem tej książki są jednak bohaterowie, którzy zostali stworzeni fenomenalnie. Humor, jak i relacje stanowiące podstawę tej książki, tylko dodają uroku. Zdecydowanie mogę polecić tę książkę każdemu, czy to młodszej osobie, będącej w wieku dojrzewania, czy dorosłemu, który szuka czegoś “lekkiego”, a jednocześnie napisanego nieinfantylnie i odpowiedzialnie.

Taki potencjał tak zmarnowany 😕 Książka zapowiadała się świetnie, mimo że potencjalnie kierowana do nastolatków. Była mroczna, tajemnicza, zakręcona, z ciekawym tematem przewodnim i nawet w miarę ciekawymi bohaterami. Wciągała i nie chciało się jej odłożyć. A potem wszystko się popsuło i sprowadziło do tkliwego, nastoletniego romansu. Szkoda!

Typowa młodzieżówka. Nic nadzwyczajnego. Jednak czasami miałam wrażenie, że autorka nie do końca wiedziała, jak ma się potoczyć akcja. Bohaterowie nic nie robili, akcje toczyły się chaotycznie i nic nie posuwało sie do przodu. Przepychanki słowne między Piper i Zane'em czasami rozśmieszały, a czasami irytowały. Ciekawi mnie, czy w drugiej części coś się zmieni.

"Royal. Kraina z jedwabiu" to powieść, która wciąga od pierwszej strony i nie pozwala oderwać się od lektury. Valentina Fast kontynuuje swoją fascynującą opowieść o królewskich intrygach i skomplikowanych relacjach między bohaterami, dając czytelnikowi kolejny emocjonujący tom. Fabuła rozgrywa się w niezwykle malowniczym i pełnym tajemnic świecie, w którym bohaterowie stają w obliczu nowych wyzwań i niebezpieczeństw. Główni bohaterowie, mimo przeciwności losu, próbują znaleźć drogę do szczęścia i spełnienia swoich marzeń. Jedną z największych zalet tej książki jest jej wciągająca fabuła. Autor Valentina Fast umiejętnie snuje wątki, które trzymają czytelnika w napięciu aż do ostatniej strony. Nie brakuje tu zwrotów akcji i zaskakujących wydarzeń, które sprawiają, że trudno oderwać się od lektury. Ponadto, kontynuacja serii "Royal" nadal zachwyca bogactwem wyrazistych postaci. Każdy bohater ma swoje własne motywacje i tajemnice, co sprawia, że fabuła nabiera głębi i autentyczności. Czytelnik może łatwo się wczuć w emocje i dylematy bohaterów, co dodatkowo wzmacnia więź z książką. Styl pisania Valentiny Fast również zasługuje na uwagę. Autorka potrafi doskonale oddać emocje i napięcie, co sprawia, że czytelnik jest całkowicie pochłonięty historią. Płynność narracji sprawia, że lektura jest prawdziwą przyjemnością. Podsumowując, "Royal. Kraina z jedwabiu" to kolejny znakomity tom serii, który przypadnie do gustu miłośnikom romansów i historii pełnych intryg. To książka, która wciąga od pierwszej strony i nie pozwala oderwać się od lektury aż do samego końca. Gorąco polecam każdemu, kto szuka emocjonującej i porywającej lektury.

Peyton jest w ostatniej klasie liceum. Mimo, że ma ładną sylwetkę, nie jest interesująca dla chłopców. Jest wysoka i tylko paru uczniów ją przewyższa. Dziewczyna nie ma dobrego kontaktu ze swoją mamą, dlatego nie ma pewności siebie. Wspiera ją przyjaciółka Chloe, która stara się zawsze być przy niej. Peyton pracuje jako kelnerka w kawiarni. Ma tam znajomych, lecz nie dogadują się zbyt dobrze, dlatego zaproponowali dziewczynie zakład. Jeżeli Peyton pójdzie na trzy randki i bal maturalny z chłopakiem wyższym od siebie, zdobędzie 800 dolarów. Niestety jej uczucia zmieniły się do jednego chłopaka, który spełnia warunki zakładu. Dziewczyna została wybrana do zagrania pewnej roli, która przyniesie jej różne emocje. Czy Peyton otworzy się na miłość? Czy wzrost dziewczyny przestanie jej przeszkadzać? Bardzo lekka, przyjazna i młodzieżowa opowieść. Pokazuje jak przezwyciężyć swoje lęki i być pewnym siebie. Nie ważne jest jak postrzegają nas inni, lecz jak samemu o sobie myślimy.

"Royal. Zamek z alabastru" to kolejny fascynujący rozdział w serii autorstwa Valentiny Fast, który nie zawodzi czytelników i dostarcza emocjonującej rozrywki. Kontynuując historię pełną królewskich intryg i namiętności, książka ta zapewnia zarówno wciągającą fabułę, jak i bogate relacje między bohaterami. W tej części serii, bohaterowie stają w obliczu nowych wyzwań i konfliktów, które sprawiają, że ich losy stają się jeszcze bardziej skomplikowane. Miłość, zdrada i tajemnice splatają się w tej barwnej historii, tworząc niezapomniane wrażenia czytelnicze. Jedną z największych zalet tej książki są wspaniałe relacje między bohaterami. Valentina Fast mistrzowsko ukazuje emocje i konflikty, które płyną między głównymi postaciami, co sprawia, że czytelnik jest całkowicie zaabsorbowany losami bohaterów i ich interakcjami. Ponadto, książka ta wciąga od pierwszej strony do ostatniej. Autor umiejętnie snuje intrygujące wątki fabularne, które trzymają czytelnika w napięciu aż do końcowych rozdziałów. Nie brakuje tu także zaskakujących zwrotów akcji, które sprawiają, że trudno oderwać się od lektury. Mimo że tempo narracji może czasami zwalniać, to nie przeszkadza to w ogólnej przyjemności czytania. Ponadto, zakończenie książki z pewnością zachęca do sięgnięcia po kolejne części serii, co jest świetnym osiągnięciem dla każdej serii książkowej. Podsumowując, "Royal. Zamek z alabastru" to wciągająca i porywająca powieść, która nie tylko dostarcza emocjonującej rozrywki, ale także skupia się na budowaniu silnych relacji między bohaterami. Gorąco polecam tę książkę wszystkim fanom romansów i literatury pełnej intryg

„Papierowa księżniczka” Erin Watt to powieść młodzieżowa z wyraźnym wątkiem obyczajowym i romantycznym, która opowiada o nagłej zmianie życia i zderzeniu dwóch zupełnie różnych światów. Książka pokazuje, jak trudno odnaleźć się w nowej rzeczywistości, gdy wszystko, co znane, zostaje nagle odebrane. Fabuła pełna jest emocji, napięcia i konfliktów między bohaterami. Główną bohaterką jest Ella Harper, dziewczyna, która od najmłodszych lat musiała radzić sobie sama. Jest silna, uparta i nieufna wobec ludzi, ponieważ życie wielokrotnie ją rozczarowało. Po śmierci matki trafia pod opiekę Calluma Royala, a jej życie nagle zmienia się nie do poznania. W nowym domu poznaje jego synów, a szczególnie Reeda Royala, który od początku jest wobec niej wrogo nastawiony. Reed jest arogancki, zamknięty w sobie i przyzwyczajony do władzy oraz bogactwa. Relacja Elli i Reeda jest pełna napięcia, sprzecznych emocji i walki o własną niezależność. Pozostali bracia Royal również odgrywają ważną rolę, tworząc trudne, momentami toksyczne otoczenie dla głównej bohaterki. Styl Erin Watt jest dynamiczny i prosty, dzięki czemu książkę czyta się szybko i z zainteresowaniem. Autorki skupiają się na emocjach bohaterów, ich reakcjach i wewnętrznych przemianach, nie unikając trudnych tematów, takich jak samotność, brak poczucia bezpieczeństwa czy walka o akceptację. „Papierowa księżniczka” to historia o sile charakteru, potrzebie przynależności i poszukiwaniu własnego miejsca w świecie. Mimo kontrowersyjnych zachowań bohaterów książka wciąga i zostawia czytelnika z ciekawością, co wydarzy się dalej.

Pierwsza część była trochę lepsza, ale zakończenie historii Cindera i Elli wciąż czytało się przyjemnie. Lekka, z humorem, ale również poważna, bo teraz historia kręciła się głównie wokół problemu Elli z samoakceptacją i uważam, że dobrze zostało tu wszystko pokazane. Mimo że było dużo słodyczy, książka w ogólnym rozrachunku jest warta poświęconego jej czasu.

Ten tom chyba najbardziej mi się podobał. Sporo różnił się od pierwszego. Jest inny, tak jak by bohaterowie w końcu dojrzeli do pewnych zachowań. Najgorszą postacią z książki jest chyba Steve ojciec naszej głównej bohaterki. Już od początku, gdy się pojawił na stałe był dla mnie nad wyraz irytujący. Jego zachowanie, ehh szkoda słów. To jaki los zgotowała mu autorka bardzo mnie usatysfakcjonował. Liczę, że kolejne tomy również zostaną wydane.

Największą zaletą tej serii było to, że się skończyła. A tu kicha! Jest już 5 tom. Pierwsze 100 stron 4 tomu tak mnie wymęczyło i znudziło, że musiałam czytać ją na raty i jakby nie to, że gonił mnie termin w bibliotece, to bym ja porzuciła. I tu szok - bo fabula nawet zaczęła być ciekawa. Pojawiły się w końcu jakieś intrygi polityczne, zwroty akcji, jakaś walka... Może nie zapierająca dech w piersiach, ale coś się w końcu zaczęło dziać i zapachniało książką, a nie czytadełkiem. Oczywiście, że zakończenie jest absurdalne, nudne i na siłę robione, byleby skończyć. ALE mając w pamięci poprzednie części i tak jestem zaskoczona, że Aveyard potrafi napisać coś z sensem i ciekawie.

" Dowódca nigdy nie powinien wydawać rozkazów, których sam nie chciałby spełnić. " Miałam już kiedyś przyjemność zapoznać się z tą powieścią, ale ostatnio robiąc małe porządki na półce rzuciła mi się w oczy. Została jakoś tak przeze mnie zapomniana. Pamiętam, że bardzo mi się spodobała, ale nic więcej, całą fabułę pamiętam jak przez mgłę, co dziwne nigdy też nie przeczytałam dalszych tomów. Postanowiłam więc ją sobie odświeżyć i zobaczyć czy mam nadal ochotę przeczytać kolejne tomy zanim będę je chciała zdobyć. Powieść toczy się w królestwie, które jest na krawędzi wojny. Główną bohaterką jest dziewczyna, która nie chce wyjść za mąż, Sage Fowler, w której ojciec rozbudził pasję do książek i której wpajał, że sama może decydować o sobie, jest inteligentna, odważna. Przyjmuje więc propozycję swatki i zaczyna szpiegować potencjalnych kandydatów na mężów dla wpływowych panien. Kiedy podczas jednej z tajnych misji spotyka księcia, sprawy się komplikują. Główną bohaterką tej historii jest Sage i co mnie zaskoczyło w samej książce to początek, kiedy to Sage dowiaduje się, że czas wyjść za mąż i wujek, który jest jej opiekunem wysyła ją do osoby, która zdecyduje kto będzie jej przyszłym mężem. I nie wiem czy tylko mi, ale po prostu czułam, że autorka inspirowała się trochę bajką Mulan, gdyż tam również na początku była wizyta u swatki. Jak przebiegło całe spotkanie to możecie się domyślić. Sage zostawia po sobie dość zaskakujące wrażenie. Jak się jednak potem okazuję swatka ma co do niej całkowicie inne plany, gdyż pragnie żeby dziewczyna kiedyś przejęła jej zawód. Oczywiście dla Sage nie jest to wymarzony zawód, ale zgadza się być pomocnicą swatki, aby tylko wyrwać się z domu. I tak wyrusza razem ze swatką i dziewczętami, które szukają mężów, w podróż, która się okaże dla Sage bardzo pouczająca, niebezpieczna i pełna wrażeń. Początek „Pocałunku Zdrajcy” jest dość banalny i tak jak wspominałam wyjęty trochę z Mulan, którą za dziecka ubóstwiałam i była to jedna z moich ulubionych bajek. Często się teraz zdarza, że pisarze wzorują się na bajkach i legendach, i szczerze powiedziawszy wcale mi ten zabieg nie przeszkadza, a wręcz pozwala w jakimś stopniu powrócić do dzieciństwa i powspominać. Sądziłam, że książka Erin Beaty będzie bardzo banalna i schematyczna, ale bardziej pomylić się nie mogłam. „Pocałunek Zdrajcy” to książka, która została bardzo dobrze napisana, dzięki czemu czyta się w ją w zastraszającym tempie. "Jeden z najlepszych sposób, żeby osiągnąć zamierzony cel, to stworzyć fałszywy wybór. " Bardzo polubiłam bohaterów tej książki, nie tylko główną bohaterkę Sage, która wykazuje się odwagą, siłą i charakterem, ale również sama swatka, która pozytywnie mnie zaskoczyła, oczywiście o mogłabym wam wiele opowiedzieć, ale nie chcę za wiele zdradzić. Otóż autorka wykorzystała bardzo ciekawy pomysł w związku z bohaterami tej powieści i to w jaki sposób się o tym dowiadujemy jest po prostu niesamowite. Nie spodziewałam się, że autorka może mnie w jakikolwiek sposób zaskoczyć w tej książce, ale to zrobiła i mimo że miałam już za drugim razem świadomość, że tak będzie to pamiętam, że kiedy pierwszy raz czytałam tę książkę, to całkowicie się nie spodziewałam. A zawsze przyjemnie się trochę zaskoczyć. „Pocałunek Zdrajcy” to książka, która mnie pozytywnie zaskoczyła, ale trzeba też pamiętać, że jest to młodzieżówka i nie możemy się spodziewać niczego wybitnego. Jednak na pewno trzeba pogratulować autorce pomysłowości i tego, że miała bardzo ciekawy koncept i wykorzystała go całkowicie tak jak powinna i mnie tym zdobyła całkowicie. Autorka nie oparła tej książki na jednym wątku, oczywiście mamy jeden fundamentalny, na którym powieść się opiera, jednak jest kilka pobocznych, jak potyczki terytorialne, które dodają książce pewnego rodzaju zabezpieczenie, że czytelnik nie znudzi się czytając tylko o jednym i tym samym. Sam wątek miłosny moim zdaniem nieco zbyt wyidealizowany, ale duży plus za pomysł i to w jaki sposób został ten wątek pociągnięty. Widać, że Erin Beaty ma talent do pisania i może w niedalekiej przyszłości nas zaskoczyć jeszcze nie raz. I już nie mogę się doczekać kolejnych tomów. https://a-completely-different-world.blogspot.com/2024/10/pocaunek-zdrajcy-erin-beaty-recenzja.html#comments

🧁Historia Tessy i Cole'a towarzyszy mi już, kilka lat, a ja nadal chętnie do niej wracam (ilosc znacznikow chyba mówi sama za siebie 😂). 🧁Szczerze mówiąc, jest to jedna z serii, która była popularna gdy ja zaczynałam czytać, ale nie mam wątpliwości, że teraz równie skradłaby wasze serca. 🧁 Tessa nigdy nie miała łatwo przez swoją wagę, codzienne przytyki, przydomek "Baryła" i znęcanie się fizyczne. A to wszystko przez jednego gościa - Cole'a. W pewnym momencie wyjechał do szkoły wojskowej, a Tessa zaczęła proces odchudzania i, mimo że już nie wygląda tak jak kiedyś, to wzmianka o powrocie jej dręczyciela wcale nie napawa jej radością. 🧁Książka miała wszystkie tematy. Była zabawna, słodka, smutna, ale równiej żenująca momentami. Po znacznikach naliczyłam dziewięć takich momentów. Ciekawe jest to, że wcześniej nie były one dla mnie żenujące tylko śmieszne, ale z wiekiem mój humor się zmienia, a te książki, które aktualnie czytam kupiłam jakieś 4-5 lat temu. Nie zmienia to faktu, że niektóre momenty nadal mnie rozbawiały. 🧁Relacja Cole'a i Tessy jest słodka, ale też dziwna. Nie wiem, która bardziej. Z jednej strony chłopak bardzo się stara i o nią dba, ale nie zapominajmy, że znęcał się nad nią nie tylko psychicznie. Umówmy się, zakochiwanie się w swoim oprawcy nie jest zdrowe. Ale mimo wszystko nie mogłam się powstrzymać od uśmiechu, kiedy chłopak pokazywał jak bardzo mu zależy. 🧁 Podoba mi się też, że historia nie skupia się tylko na ich relacji, ale też pokazuje obie rodziny, w jakich domach się wychowali, jak to na nich wpłynęło. Pokazuje przyjaźń, z którą Tessa też miała problemy. No i trójkąt miłosny. Chociaż może odważyłabym się powiedzieć nawet, że czworokąt... 🧁 W każdym razie, polecam ją każdemu, kto potrzebuje czegoś luźnego, do pośmiania się, rozczulania i denerwowania na zachowania pewnych ludzi 🙄🙄

📖🐲 Nawet przyjemna i szybko ją przeczytałam, ale główna bohaterka bywała dla mnie miejscami irytująca w swoim powierzchownym podejściu do związku z Grantem i zaplanowanego małżeństwa, nie mając nawet rozsądnego kandydata na męża. I tym znacznie większym skupieniem na wyglądzie, niż na esencji. I z takim podejściem to sorry, ale byłaby beznadziejną żoną dla tej biednej ofiary jak chociażby taki Grant, który kompletnie do niej nie pasował, ale jak głupia upierała się, żeby w tym układzie trwać. Płakanie po Grancie jest dla mnie kompletnie nie zrozumiałe, bo w ogóle nie widzimy tej pogłębiającej się czułości i przyjaźni. Autorka nas po prostu informuje, że tak było, ale tego nie pokazuje. Poza tym rodzice Lauren to też chodząca porażka rodzicielska, bo upupiają to dziecko i nie dają jej w ogóle dorosnąć i dalej starają się z niej robić małą, bezmyślną dziewczynkę. Osiemnastolatka ma nie zostać sama w domu na noc 😳? Wygodnie pominięto tu w ogóle temat pożądania i seksu za to ni z gruszki ni z pietruszki jest marzenie o ślubie. Nie mówię, że mają być od razu anatomiczne opisy zbliżeń, ale w przypadku ludzi którzy mają 18 i 20 lat całkowite zignorowanie tego aspektu życia jest nienaturalne. Tak samo związek z Grantem w takiej formie, jak to opisano, to może by się sprawdził w przypadku 15-16 latków, ale na pewno nie prawie dorosłych ludzi, którzy zasadniczo trzymają się za rączki i przytulają. Mimo wszystko ja przeczytałam szybko i w całości, więc ode mnie 6/10.

Bezpośrednia kontynuacja pierwszego tomu - Pocałunek Zdrajcy, więc za bardzo nie chce się zagłębiać w fabułę. Powiem tylko, że Sage na prośbę Królowej ma szpiegować swojego ukochanego, natomiast Kapitan ma pewną tajną misję, której nikomu nie może zdradzić. Mamy tutaj wiele niedomówień, które są niepotrzebne i wprowadzają tylko jeszcze większe zamieszanie. W książce mamy: zagadkę, zdradę, misję, szpiegostwo, miłość, śmierć. Drugi tom zakończył się zaskakująco więc jestem ciekawa co nam autorka zaserwuje na zakończenie trylogii.

(...) Nie bez znaczenia jest też wszystko to, co oglądamy na okładce pierwszej, drugiej, czy już za chwilę oglądać będziemy na okładce trzeciej książki. Tessa i Cole kończąc swoją szkołę stoją na progu dorosłości, która tak naprawdę za Oceanem zaczyna się po ukończeniu 21 lat, jednak znaczenie wcześniej większość amerykańskich nastolatków staje przed jedną z najważniejszych decyzji w swoim życiu. Wybór college'u dla Tessy i Cole'a to również coś ważnego, coś istotnego, coś, co może mieć istotne znaczenie dla być albo nie być dla ich związku. W pełnym spojrzeniu do odkrycia w poniższym linku: https://bit.ly/1001ksiazek

Mam mieszane uczucia. Z jednej strony książka trzyma poziom „Zresetowanej” pod względem nieoczekiwanych zdarzeń i zagadek. Lecz ubolewam nad tym, że cecha za którą bardzo polubiłam Kyle w poprzedniej części czyli rozwaga w podejmowaniu decyzji czy ufaniu innym gdzieś wyparowała. Można to częściowo tłumaczyć wydarzeniami z pierwszej części trylogii. Zagubienie w jakim jest główna bohaterka przez utratę pamięci i odzyskiwaniu jej szczątek można porównać do zagubienia samego siebie (bez amnezji). Zarówno nastolatków jak i starszych osób in.być przytłoczonym oczekiwaniami innych. Tytuł bardzo dobrze oddaje wewnętrzne rozterki Kyle.

Książka o niezbyt rozbudowanej fabule, przygodówka o mlodych i dla młodych, jednak była albo bardzo krotka albo bardzo szybko się ją czyta bo prędko dobrnęłam do końca i ani chwili się nie nudziłam, dlatego daję mocną 6 :) przygody i postacie nawet ciekawe, jest zaczątek romansu, dlatego dam tej serii szansę i szybciutko biorę się za następną część....

Ulubiona książka z tej serii🤩🥰 całą przeczytałam z zapartym tchem, była bardzo wzruszająca, zaskakująca i wciągająca! Pomimo, że główna bohaterka momentami była irytująca, to ostatnie rozdziały były mega intensywne 😍 Przeczytałam ją już ze 4 razy i za każdym razem sprawia mi taką samą przyjemność💛💚 Jedynym minusem jest bardzo otwarte zakończenie i tylko zarysowany plan tego co się ma wydarzyć i jak ma wyglądać przyszłość, bardzo się cieszę, że dostaniemy dodatkową nowelkę z POV Asha oraz te od Luciena 😄 i zdecydowanie chciałabym, żeby autorka napisała kolejną część 🤩

Ależ tu są świetne porównania (może jest ich odrobinkę za dużo, ale idc). "Zmuszam się nawet do śmiechu, chociaż brzmi on tak, jakby kanarek dostał się pod kosiarkę" i, chyba mój ulubiony, "Dołącza do nas Raz, podskakując niczym rozkochany w poezji epoki wiktoriańskiej kangur".

„Przez całą historię ludzkości słabi mężczyźni bali się silnych kobiet” • „Serce z cierni” to pierwsza część trylogii fantasy opowiadającej o Gwyrach - kobietach obdarzonych władzą nad ludzkim ciałem. Mogą je uzdrawiać, ale też mu szkodzić, a nawet zabijać. Gdy polująca na nie Mia odkrywa w sobie magiczne moce, jest załamana. • To, za co uwielbiam tę książkę, to spora reprezentacja LGBT+ oraz masa silnych bohaterek. Wiecie, że mam słabość do zdecydowanych kobiet potrafiących postawić na swoim, więc dla mnie jest to strzał w dziesiątkę! Do tego świat stworzony przez autorkę jest po prostu świetny, podoba mi się to połączenie magii z nauką i anatomią oraz to, jak autorka rozbudowała tę wizję, stworzyła różne kultury i języki. W pierwszej części poznajemy dobrze jedynie Rzeczne Królestwo, ale domyślam się, że w kolejnych tomach poznamy resztę tego świata i już się nie mogę doczekać! Całkiem polubiłam też relację Mii i Quina. Chociaż na początku miałam różne wątpliwości i nie byłam do końca przekonana do Quina, to wraz z upływem akcji polubiłam go i wątek rozwinął się w naturalny sposób. Ostatnie 100 stron to był naprawdę rollercoaster i muszę przeczytać kolejny tom najszybciej jak się da! Ta seria zasługuje na zdecydowanie większy rozgłos, plot twisty mnie dosłownie wbijały w krzesło. Jeżeli szukacie dobrej fantastyki to zdecydowanie polecam!