Pusia, zagubiona kotka

Ta książka jest taka urocza... Podobała mi się nawet bardziej niż pierwsza. I musiałam się powstrzymywać, żeby nie pójść od razu do księgarni i nie kupić sobie własnej... Ale za to wypożyczyłam z biblioteki dwa następne tomy. Jeszcze tego samego dnia, kiedy skończyłam ten. :)

🐶"Szczekowo" to nie tylko schronisko dla bezdomnych psów. To także dom dla… robopsów. Naszą główną bohaterką jest Szansa — urocza suczka z trzema łapkami. Poznajemy jej historię — dowiadujemy się, jak trafiła do schroniska, co się wydarzyło, że straciła łapkę, i jak bardzo tęskni za swoją rodziną: Profesor Bisior i jej córką Julką. Szansa wciąż wierzy, że któregoś dnia wróci do domu. Tymczasem spędza czas w schronisku, choć los nie był dla niej łaskawy — trafiła nawet na listę… tak, właśnie tę listę, na którą żaden pies nie chce trafić. W Szczekowie zaprzyjaźnia się z Blaszakiem — niezwykłym robopsem, który, w przeciwieństwie do innych metalowych psów, ma serce i potrafi czuć. Jest też Mysz — sprytny gryzoń, którego dobroć zaskakuje nie raz. 🐶Razem ta trójka wyrusza w pełną emocji, wzruszeń i niebezpieczeństw podróż. Czy Szansa odnajdzie swój dom? 🐶To niezwykła opowieść o empatii, przyjaźni i prawdziwych uczuciach. W piękny, nieszablonowy sposób pokazuje życie zwierząt w schronisku — ich codzienność, tęsknoty i ogromne pragnienie posiadania własnej rodziny. Ja zazwyczaj nie płaczę przy książkach. Serio, nie! No chyba że… są to książki dla dzieci. Te, które łapią za serce i poruszają najczulsze struny. Na ostatnich stronach "Szczekowa" głos mi się załamał, a w gardle stanęła ogromna klucha.

Niedźwiadek polarny jest moim pierwszym spotkaniem z autorką Holly Webb, której książka trafiła w moje ręce i wzbudziła ciekawość do przeczytania jej. Miałem nadzieje na przyjemną i miłą opowieść dla młodego czytelnika jaką oczekiwałem dostać. Nie wiedziałem czego spodziewać się po niej, ale postanowiłem dać jej szansę. Książka Niedźwiadek polarny jest historią o Sarze spędzającą czas u dziadka, który zabawia bohaterkę swoimi opowieściami związanymi z podróżami jakie odbył. Związanymi z Arktyką, spotkaniem z jego mieszkańcami i przygodami. Autorka tworzy ciepłą i zabarwioną z jednej strony kłopotami rodzinnymi, ale z drugiej strony zostajemy wciągnięci w wir nadzwyczajnych przygód jakie doświadcza Sara. Pobyt u dziadka staje się preludium do wyprawy w świat magii i niezwykłych zdarzeń jakie mają miejsce. Bohaterka ze swoimi oczekiwaniami powrotu do domu nie przypuszcza, że zostanie wciągnięta i znajdzie się w miejscu jak z opowieści. Ciekawy pomysł na fabułę z niedźwiadkiem polarnym, gdzie wszystko wygląda jak z magicznej krainy. Przeżywa podczas podróży wiele przygód i spotyka na swojej drodze zagrożenie. Jednocześnie autorka świetnie oddaje zimowy klimat pełen śniegu, czającego się w nim mrozu i sami mamy możliwość odczuć panujące zimno na swojej skórze podczas czytania. Wędrówka po miejscu bohaterki wraz z niedźwiadkiem jest interesująca i oddaje życzliwość względem opieki nad nim. Na pewno takie podejście może spodobać się młodszym czytelnikom i nawet mi było miło w czasie czytania oglądając opiekującą się nim Sarą. Jej troskliwość, chęć pomocy za wszelką cenę i dobroć mimo panujących warunków pogodowych. Autorka zderza świat dorosłych, problemów z punktem widzenia i oczekiwań dziecka tworząc magiczną opowieść dla każdego. Książka Niedźwiadek polarny jest opowieścią o wizycie u dziadka mającego własny dom i potrafiącego zajmująco opowiadać o rodzinnych podróżach. Jednak w tym wszystkim kryje się magia jaka uwolniona podczas znalezienia się bohaterki w niezwykłej, aczkolwiek zimowej krainie dostajemy opowieść o podróży, nadziei i spełnieniu życzenia. Autorka napisała ciepłą i zadziwiającą piękną historie z punktu widzenia Sary co dodaje jej klimatu. Dlatego staje się bliska, wciągająca i nie pozwalająca oderwać się od niej od początku do końca. Zostajemy zabrani w podróż do krainy niezwykłej, zimowej i jednocześnie niebezpiecznej. Pełnej magii i mroźnej atmosfery jaka wylewa się z niej w czasie czytania. Jednak przygody Sary wraz z niedźwiadkiem czyta się świetnie. Zakończenie jest takie jak oczekiwałem dostać. Mimo perypetii, kłopotów po drodze i przygód finał stawia na szczęśliwą końcówkę. Przypadł mi do gustu styl pisania autorki, który był lekki, obrazowy, przyjemny, klimatyczny i wciągający od samego początku. Akcja książki została poprowadzona szybko i wiele działo się w niej. Nie brakowało zaskoczeń, wzruszeń, nadziei, emocji i ciepła jakie występuje. Wydarzenia żwawo poprowadzone do samego końca potrafiące wciągnąć, być klimatyczne i nie pozwalające na nudę. Postacie zostały nakreślone bardzo dobrze i wzbudzają sympatie dając się polubić. Relacje Sandry z niedźwiadkiem świetnie przedstawione i emocjonujące. Tak samo z dziadkiem i innymi na dalszych planach postaciami spotykanymi na swojej drodze. Dialogi ładnie napisane, lekko, przyjemnie i wciągająco. Dlatego czyta się szybko, łatwo i bardzo dobrze. Spotkanie z autorką udane i mimo pozycji dla młodszego czytelnika bawiłem się przy niej świetnie. Sam mroźny klimat wysypujący się z kart książki jest znakomity i nieraz nawet w innych powieściach brakowało mi właśnie jego, tak tutaj zrobił świetną robotę dając odczuć na skórze powiewy zimna, spadku temperatury i atmosfery wszechobecnego chłodu podczas czytania. Nie zauważyłem jakiś potknięć w czasie czytania, no chyba, żeby zaliczyć zdjęcie rękawiczki przez Sarę co wydało mi się zastanawiające przy takiej pogodzie. Oprócz tego dostajemy fabułę ciekawą, wciągającą i niezwykłą. Niedźwiadek polarny jest książką dla każdego od młodego czytelnika po starszego, który znajdzie tutaj nie tylko mroźny klimat, ale również zderzenie świata dorosłego ze swoimi problemami z punktem widzenia dziecka. Dostałem przyjemną, ciepłą, niezwykłą i wciągającą fabułę pełna magii w swojej wymowie. Ciesze się z sięgnięcia po nią i przeczytania, bo właśnie takie urocze historie lubię też czytać. Autorka poradziła sobie świetnie ze stworzeniem historii i zarazem zachęciła po zaznajomienie się z innymi jej książkami w przyszłości jak będę miał ku temu okazje. Niedźwiadek polarny to pozycja dla każdego mimo skierowania jej w stronę młodego czytelnika i sięgniecie po nią nie będzie stratą czasu.

Zuzia wspólnie z mamą i młodszymi siostrami przeprowadza się do nowego miasta. Dziewczynce trudno się zaklimatyzować i znaleźć nowych przyjaciół. Na szczęście mama zapisuje ją do Akademii Tańca, gdzie Zuzia dalej może rozwijać swoją pasję jaką jest gimnatyka artystyczna. Szybko okazuje się, że poziom zajęć w Akademii jest wyższy niż w jej poprzedniej szkole, a dodatkowo dziewczynka musi zapisać się jeszcze na balet, taniec nowoczesny i zaopiekować się młodszym rodzeństwem. Jak Zuzia poradzi sobie z nową rzeczywistością, czy uda jej się odnaleźć w Akademii i poznać nowych przyjaciół? "Starsza siostra" to wzruszająca opowieść, która pokazuje, że nie warto tłumić w sobie emocji, a szczera rozmowa może przynieść ukojenie. Tym razem poznajemy całkiem nową bohaterkę, która ma mnóstwo trudności w związku z przeprowadzką i sytuacją rodzinną. Nie zabraknie tu również bohaterów z poprzednich tomów, pasji oraz ważnych wartości takich jak przyjaźń, szczerość, rodzina i miłość.

Książka dla dzieci, a mimo to dużo się z niej dowiedziałam, ciekawostek o tradycji Bożego Narodzenia. Może nie jest to mój ukochany styl graficzny jednak myślę , że dzieciom się spodoba. Pojawia się też krótka opowiastka z puentą tym bardziej zachęcam do przeczytania z dzieckiem. Polecam.

Książka uczy, że warto wybierać się na zakupy z listą. Tłumaczy, czym jest budżet. Zachęca do planowania posiłków, dokonywania przemyślanych zakupów. Promuje oszczędzanie poprzez korzystanie z dedykowanych promocji w Aplikacji i sprawdzanie zmian w cenach stale kupowanych produktów. Żywe dialogi, element magii, kolorowe ciekawe postaci. Uczy odpowiedzialności i angażuje dzieci w proces zaopatrywania rodziny w produkty, uświadamia. Czekam na drugą część. Shake'omat powinien być pisany z apostrofem.

„Kapibara Barbara” Elizy Piotrowskiej to urocza i zabawna opowieść o kapibarze pełnej energii i ciekawości świata, która z humorem podchodzi do życia i odkrywa nowe pasje. Książka pokazuje, że prostota i radość z małych rzeczy mogą przynieść najwięcej szczęścia.

Azyl zoologiczny to miejsce, w którym ratuje się ranne zwierzęta oraz gatunki zagrożone wyginięciem. W takim właśnie miejscu wraz ze swoją mamą i dziadkiem Horacym mieszka Zosia. To przesympatyczna dziewczynka która kocha zwierzęta i uwielbia się nimi zajmować. Spędza z nimi każdą wolną chwilę, doskonale rozumie ich potrzeby a to za sprawą jej małego sekretu...dziewczynka zna mowę zwierząt. W tej części dziadek przywozi do swojego azylu z Chin rysie. Jeden z nich jest wyjątkowy, bawi go dosłownie wszystko co widzi. Niestety pozostałe zwierzęta pałają do niego niechęcią przez jego zachowanie. Czy mimo wszystko Zosi uda się okiełznać rysia i sprawić, że zaprzyjaźni się mieszkańcami azylu? Przekonajcie się sami ☺️

Trzecia część przygód nieustraszonych czwartoklasistów, która zaczęła się od... tworzenia prezentacji na temat lasów. Autor świetne nakreślił wiele problemów ekologicznych oraz nawiazał do wlasnej działalności polegajacej na zbieraniu śmieci. Chcę jeszcze!

Myślałam, że etap książek, w których królują głównie obrazki, mamy już za sobą. Jednak moja najstarsza córka postanowiła mnie zaskoczyć i zamarzyła o „Wiele żyć kotki Pusheen” – pozycji, w której tekstu jest jak na lekarstwo. Odkrywamy więc nowy wymiar tego typu publikacji, podążając śladami specyficznego kota po drogach wielowymiarowego dobrostanu! Jestem zaskoczona, że na bazie popularności internetowych memów, stworzono tak uroczą książkę, która jest coachowaniem w czystej postaci. Mojej córce służy głownie jako zbiór wzorów do rozwijania umiejętności rysowania, ale ja biję brawo pozytywnym afirmacjom, sposobom na samoakceptację, czy przedstawionym skarbom, które warto zachować. I żeby było jasne: to nie jest ambitna literatura, a raczej narzędzie to rozwijania innych talentów. Ale doceniam, że zawarto w niej takie wzmacniające elementy💗. Książka Claire Belton i Wydawnictwa Artbooks pozwala na wejście do świata puchatej kotki, którą kochają miliony dziewczynek na całym świecie. Nie zapomniano w niej jednak o innych bohaterach: ciekawskiej Mopsheen z ogonkiem w kształcie cynamonki, zionącej ogniem Smokosheen, przedstawiono tu również wiecznie głodne Dinosheeny. I powiem Wam szczerze: nie do końca rozumiem fenomen tego kota i reszty animowanego zwierzyńca, tę książkę również traktuję jako prezent z przymrużeniem oka. Jest to pewnego rodzaju odpowiedź na potrzeby mojego dziecka, podążanie za aktualną modą. Kolorowe, zabawne, być może chwilowe, ale przyjemne. A właśnie o taką zabawę chodzi, niech trwa jak najdłużej! 🌈

Podczas lektury kolejnej części przygód Popika i jego czworonożnych kolegów kilka razy zaczęłam śmiać się w głos. Nie wiem, skąd Autorka bierze pomysły, wiem, że z chęcią poznam wszystkie, które wpadną jej do głowy! Tym razem pisek udaje się ze swoją rodziną w góry, gdzie m.in. uczy się jeździć na deskorolce, organizuje koncert, prawie daje się zwieźć czarnemu kotu czy zaprzyjaźnia się z cieniami do powiek. Proszę o więcej!!!!

Jestem zaskoczona i zupełnie zachwycona poruszanymi przez autorkę wątkami. Główna bohaterka, Klaudia pochodzi z rozbitego małżeństwa. Jej matka wyleciała do Australii, gdzie założyła nową rodzinę i bardzo rzadko kontaktuje się z córką. Klaudia mieszka z ojcem, który jest zaręczony z nową kobietą, będącą też matką 2 córek - Pauliny i Ani z poprzedniego małżeństwa. Paulina i Ania dokuczają Klaudii, przez co Klaudia tym bardziej nie potrafi odnaleźć się w tym świecie. Jest sama, po środku rozpadu rodziny. Czuje się samotna, gdy tata poświęca jej już mniej czasu. Lecz w swoim życiu natrafia na magicznego psa... I ten oto tytułowy magiczny piesek odmienia życie naszej bohaterki. Pokazuje jak być szczęśliwą, uczy czynić dobro, jak być pewniejszą siebie i jak wyrażać swoją opinię i emocje. Mimo że książka jest napisana prostym, zrozumiałym dla dzieci językiem, porusza trudne tematy, które towarzyszą dzieciom w dzisiejszym pogubionym świecie. Nawet mnie, 21-letnią miłośniczkę zwierząt, historia ta chwyciła za serce :) Gdybym miała dziecko, z całą pewnością chciałabym, by kiedyś przeczytało ,,Klasową księżniczkę" z serii ,,Magiczny piesek". To tytuł warty uwagi.

Jeśli Wasze dzieci lubią detektywistyczne zagadki i wychowały się na ilustracjach Joanny Kłos — ta seria jest strzałem w dziesiątkę! 🔍 Dwójka szkolnych przyjaciół, Julek i Mikołaj, zakłada biuro detektywistyczne o intrygującej nazwie „Dziurka od klucza”. Tylko co dokładnie zobaczą przez tę dziurkę… i czy uda im się rozwikłać tajemnice ze szkolnych korytarzy oraz sąsiedztwa? Trzy część „Biuro detektywistyczne Dziurka od klucza” , a w każdej kilka spraw do rozwiązania. Nasi bohaterowie nie zniechęcają się chwilowym brakiem pomysłów ani zagmatwanymi tropami. Choć nie zawsze wpadają na rozwiązanie od razu — jak przystało na prawdziwych detektywów 😉 Trochę jak Sherlock i Watson… tylko młodsi, szkolni i z plecakami! W najmniej spodziewanym momencie trafiają na cenną wskazówkę i rozwiązują sprawę. Nie brakuje tu dreszczyku emocji, ale i dobrego humoru. Tej dwójki, ich psa oraz babci — która nieraz pomoże w śledztwie albo przyprowadzi nowego klienta — po prostu nie da się nie polubić. Zagadki wciągają, a z każdą kolejną historią coraz bardziej chce się wiedzieć, jak wszystko się skończy. Do tego świetne ilustracje, które robią robotę! 🎨 To także idealne książki dla dzieci, które dopiero zaczynają przygodę z samodzielnym czytaniem. Bohaterowie w ich wieku, szkolny chaos, duża czcionka, ilustracje i wciągająca fabuła — to przepis na książki, przy których czytanie naprawdę nie ma prawa się nudzić 📚🔎

Odwiedź mnie także na mojej stronie, będzie mi bardzo miło Cię ugościć http://kwyrloczka.pl/2026/01/01/o-tym-jak-lobuzowal-tuwim-agnieszka-fraczek-rany-julek-o-tym-jak-julian-tuwim-zostal-poeta/ RANY JULEK! Czyli kolejna odsłona biografii dla dzieci. W tym przypadku, moim skromnym zdaniem, dosyć udana. Na pewno bardziej udana niż historia o Marii Skłodowskiej-Curie. Tyle że to jest akurat moja opinia, a ja jestem już duża i książki dla dzieci nie są dla mnie. To, co było w Julku urzekające – zabawne opowieści i wierszowane wtrącenia – kompletnie nie znalazło uznania u Nasturcji i podobno u reszty klasy również, z paroma jedynie wyjątkami. W mojej ocenie wszystko tu zagrało. Prawdziwe historie z życia Juliana Tuwima – bo o nim właśnie mowa. Zdaje się, że zapomniałam wspomnieć wcześniej o tym drobiazgu. Trzeba przyznać, że miał jako dziecko bardzo oryginalne pomysły i zainteresowania, które zaprowadziły go do równie ciekawej dorosłości. Jedno jedynie mnie zastanawia: czemu nie wspomniano w całej książeczce, że mały Julek był Żydem? Jakby ta część jego życia była dziwnie wstydliwa i niewygodna, aby ujawniać ją małym polskim dzieciakom. Mam też świadomość, że skoro do mnie to wszystko tak przemawia, niestety dla dzieci będzie najprawdopodobniej zbyt skomplikowane, ciut za chaotyczne. Mieszanina stylów – pisanie raz wierszem, żeby zaraz potem powrócić do prozy w połączeniu z rymowanymi przypisami – może stanowić problem, jeśli nie czyta się jeszcze zbyt dobrze. Interpretacje tekstów wierszowanych niekoniecznie muszą być jasne i czytelnie wiązać się z fabułą – w głowie dziecka, oczywiście. To, co mnie właśnie bawiło, sprawiało, że do samego końca nie nudziłam się ani przez moment, małym czytelnikom mogło właśnie sprawiać największą trudność. SŁÓW KILKA O WYDANIU Książkę, przynajmniej tę naszą, wydawnictwa Literatura ilustrowała Joanna Rusinek. Nie jest to akurat mój ideał ilustracji. Myślę, że miały one wpasować się w czasy przedwojenne i to nawet się udało. Dzieci chyba jednak tego tak nie widzą, chociaż Nasturcja uważa, że były one najlepsze z całej książki.

,, Mazurskie podróże. Bunia kontra Fakir" autorstwa Agnieszki Stelmaszczyk to pierwsza książka z serii Mazurskie podróże. To książka skierowana do dzieci i młodzieży. Z pewnością jednak i dorośli znajdą w niej coś dla siebie. Podróż przez kilka ciekawych miejsc w Europie. Pełna humoru i pozytywnie zakręcona opowieść o niezwykłej podróży zwyczajnej rodziny. Bawi i uczy. Na tą książkę w formie audiobooku trafiłam przypadkiem szukając pierwszych trzech części serii. Dwie końcowe otrzymałam w prezencie w formie książki, ale o nich innym razem. Bunia kontra Fakir to naprawdę dobra lektura. Słuchając audiobooku mogłam wraz z rodziną Mazurskich podróżować po ciekawych miastach Europy. Wplecione ciekawostki historyczne, czy zwroty językowe pozwoliły mi dowiedzieć się czegoś nowego o danym kraju. Książka której naratorem jest mały chłopiec Pokazuje świat z całkiem innej perspektywy. I choć to jest książka dla dzieci. Uświadomiła mi jak ważna potrafi być rodzina i wspólnie spędzony z nią czas. Jak ważni są dla nas poszczególni członkowie rodziny ,którzy choć na co dzień potrafią być irytujący, ale bez nich nas świat jest zdecydowanie uboższy. Nie wiem jak wy, ale ta książka sprawiła, że zatęskniłam znów za moją kochaną babcia, której już ze mną nie ma od kilku lat. Spędzajmy czas z bliskimi, bo to największy prezent jaki możemy im dać . Miłego weekendu kochani