Przypływy i odpływy

Chociaż opis na okładce spamuje fabułę powieści, wobec czego nie ma elementu zaskoczenia podczas lektury, to mimo tego nie zabiera historii dramatyzmu, emocji, dynamiki.... Lektura pochłonęła mnie tak bardzo, że wystarczyło jedno popołudnie - po prostu musiałam się dowiedzieć jak się zakończy. Wątek zakazanej miłości między rodzeństwem obudził we mnie sporo emocji i lawinę myśli: co powinni zrobić bohaterowie? Co ja bym zrobiła w podobnej sytuacji? Czy w tak trudnych życiowych decyzjach kierować się rozsądkiem czy uczuciami? ....tego właśnie szukam w książkach, po które sięgam - liczę, że obudzą we mnie emocje.

🅜🅞🅙🅐 ​ 🅡🅔🅒🅔🅝🅩🅙🅐 ▪️„Bezdech” okazał się historią, która mocno uderza w emocje i zostaje w głowie na długo po zakończeniu lektury. Kaja samotnie wychowuje córkę, pracuje i angażuje się w pomoc uzależnionej młodzieży w ośrodku wychowawczym. Kiedy jedna z wychowanek, Nel, ucieka, to właśnie ona ją odnajduje. Zamiast oddać dziewczynę w ręce systemu, postanawia dać jej coś więcej. Zabiera ją do siebie, chcąc pokazać, że nawet jeśli życie do tej pory było pasmem błędów i bólu, wciąż można spróbować zawalczyć o coś lepszego. Żeby do niej dotrzeć, Kaja zaczyna opowiadać własną historię. Otwiera się i odsłania przeszłość, która nie była ani łatwa, ani łagodna. Jej życie nie było usłane różami, a jeśli już się pojawiały, to zbyt łatwo raniły kolcami. ▪️Opowieść prowadzona jest równolegle w dwóch czasach. Obserwujemy teraźniejszość i relację budującą się między Kają a Nel, a jednocześnie wracamy do momentu, gdy Kaja dopiero wchodziła w dorosłość. To właśnie wtedy dochodzi do wypadku, który staje się punktem zwrotnym i zmienia wszystko. Przeszłość stopniowo odkrywa kolejne warstwy, a podróż przez wspomnienia Kai okazuje się trudna, bolesna i bardzo poruszająca. ▪️Z tej książki wylewa się ból i rozpacz. Emocje są intensywne i odczuwalne niemal fizycznie. Czytając, miałam wrażenie, że razem z bohaterami przechodzę przez najciemniejsze momenty ich życia. Kaja zabiera Nel w głąb swoich wspomnień i najskrytszych uczuć, a jej historia okazuje się wstrząsającą i chwytającą za serce opowieścią o stracie, walce i próbie odnalezienia światła mimo wszystkiego. ▪️Autorka potrafi sprawić, że czytelnik całkowicie zanurza się w tej historii. Wszystko tworzy spójną całość, a zakończenie przynosi satysfakcję i upragnione ukojenie. Po tak emocjonalnej drodze happy end był dokładnie tym, czego potrzebowałam i który idealnie domknął tę opowieść. ▪️Jedynym elementem, którego zabrakło mi odrobinę więcej, była relacja Kai z córką. Chciałabym zobaczyć więcej ich wspólnych chwil i bliższej więzi w teraźniejszości. Poza tym drobnym niedosytem „Bezdech” był dla mnie książką niemal idealną, choć bardzo bolesną💔🥺

Nie wiem jak tę książkę ocenić, bo jej lektura była dla mnie jak jazda na rowerze po górach i dolinach. Początek ciekawy - zalążek tajemnicy do odkrycia. Ale już samo odkrywanie tajemnicy rodzinnej słabe. Mało informacji, dużo przypadków. Średnia próba oddania piękna regionu Kaszub, ich obyczajowości. No i sporo wątków romantycznych, które znajdują rozwinięcie w końcówce. Trzeba oddać, że sceny erotyczne napisane ze smakiem; są zmysłowe. Zręczne wplecenie w fabułę współczesnych problemów (prowadzenie biznesu, "światek" telewizji, dobrostan zwierząt i Ecopatrol) obok postaci zielarki. Może kiedyś jeszcze sięgnę po książkę Autorki.

Opisana tutaj historia trzech kobiet uciekających od codzienności mogłaby się wydarzyć na prawdę i to było bardzo fajne w tej powieści lecz późniejsze zbiegi okoliczności i zbyt optymistyczne zakończenie odjęło trochę urokowi tej historii. Ogólnie powieść czyta się bardzo dobrze i miło spędziłam z nią czas.

„Ballada jednej nocy” to powieść, która z pewnością nie pozostanie obojętna żadnemu czytelnikowi. To historia, która wpisuje się w nasze czasy, ukazując zarówno ich blaski, jak i ciemne strony. Autor zręcznie łączy elementy thrillera, romansu i psychologicznej analizy, tworząc opowieść o samotności, poszukiwaniu sensu i relacji międzyludzkich w dobie cyfrowej. Fabuła skupia się na dwóch bohaterach, których losy splatają się w niespodziewany sposób. Ksawery planuje odebrać sobie życie, gdy dociera na polane okazuje się, że jest tam dziewczyna która ma pistolet. Po krótkiej rozmowie postanawia jej pomóc przyłapać chłopaka na zdradzie. Ich spotkanie tuż przed północą na odludnej polanie rozpoczyna szaloną jazdę pełną zakrętów i emocji, a powiadomienia z aplikacji, które nieustannie migają na ekranach, przypominają o nieuchronnej obecności technologi i jej wpływie na nasze życie. Narracja jest żywa, pełna zaskakujących zwrotów akcji i głębokich przemyśleń na temat życia, miłości i zdrady. Cala historia odbywa się jednej nocy, ciąg wydarzeń i zwrotów akcji jest zaskakująca, ale to dobrze bo dzięki temu książkę czyta się szybko. Największym zaskoczeniem jest zakończenie i ten list, który zmienia perspektywę relacji Ksawerego i Ani. „Ballada jednej nocy” to przede wszystkim opowieść o samotności w tłumie. W świecie, w którym liczba znajomych na portalach społecznościowych często nie przekłada się na głębokie relacje, bohaterowie próbują odnaleźć siebie i swoje miejsce. Podsumowując, „Ballada” to książka, którą polecam osobom szukającym nie tylko wciągającej rozrywki, ale także refleksji nad własnym życiem i relacjami w dobie cyfrowej. To opowieść o tym, że nawet w najbardziej szalonych chwilach można znaleźć nadzieję i odwagę, by iść dalej, mimo wszystko.

Ta ksiażka jest moim życiem i całym światem. Nigdy nie sądziłam że jaka kolwiek książka będzie dla mnie tak ważna. Jest to cudowna opowieść o córce Blacka Alex która zakochuje się w Richim, który jest przyjacielem rodziców i jest w ich podobnym wieku. Jak widać jest duży Age Gap i to każda książkara kocha! Nikt mi nie powie że nie hihi 🩷 Jest to bardzo wciągająca historia, pełna emocji, rozterek i przemyśleń. Nigdy przenigdy nie czytałam lepszej książki 🥰 tak jest to mój patronat ale tak naprawdę jest wasz!!!! Wy oglądając mój profil i obserwując go spowodowaliście że moje największe marzenie się spełniło. Dziękuję wam, autorce i współ patronkom że daliście mi taką szansę i mam nadzieję że to nie będzie ostatni patronat że więcej razy dostane taką cudowną szansę od życia! Kocham was 🩷

Dwie historie w jednej książce? Czy to dobry pomysł? Liv zawsze pragnęła od życia czegoś więcej, dlatego postanowiła zamieszkać w Londynie. To miało być miejsce w którym spełni marzenia. Jednak już od początku los rzuca jej kłody pod nogi, najpierw nie znajduje pracy w swoim zawodzie, a potem na ponad rok utyka w pracy kelnerki,w dość prestiżowej restauracji, ale jednak jest tylko kelnerką. Jej ulubioną rutyną jest przesiadywanie na ławce w parku nad Tamizą. To właśnie w tym miejscu zacznie się wszystko zmieniać, a sprawi to jedno spotkanie, jedna znajomość, której konsekwencje nie zawsze będą dla bohaterki pozytywne. Scarlett właśnie kończy szkołę średnią, w jej życiu główną stałą jest trójka przyjaciół, pewnego dnia na jej drodze staje przystojny nieznajomy, od spotkania do spotkania ich znajomość staje się coraz bardziej zażyła. Niestety Scarlett tak naprawdę niewiele wie o życiu Alexa a im więcej zacznie się dowiadywać tym, bardziej przerażona i zafascynowana będzie. Jak tak dwie poukładane osoby mogą, w tak krótkim czasie wpaść w ramiona chaosu? Na początku myślałam, że hiostorie bohaterek w końcu w jakiś sposób się splotą, podejrzewałam nawet, że być może Liv i Scarlett to ta sama osoba… Jednak nie.. To dwie odrębne histoorie, bardzo różne, bardzo zagmatwane. Łączy je tylko jedno ZMIANA, zmiana w głównych bohaterkach, w ich poglądach, w ich podejściu do życia. Czytanie tej książki sprawiło mi wiele przyjemności, choć za przerywanie rozdziałów w niektórych momentach i za zakończenie jednej z historii, mogłabym się na autorkę obrazić

„Fale” Justyna Spandel Pola miała wrażenie, że w końcu jej życie zaczyna się układać. Na horyzoncie pojawiła się wymarzona praca i dziewczyna wierzy, że teraz będzie już tylko lepiej. Wszystko się zmienia gdy dostaje tajemniczą pocztówkę. Od tego momentu zaczynają się dziać dziwne rzeczy. Znikają jej prace, pojawiają się dziwne wiadomości i zdjęcia. Pola rusza tropem zagadek, który prowadzi ją nad jezioro. Tam osoby których nie zna, wiedzą o niej więcej niż powinni a demony z przeszłości jej rodziny zaczynają wychodzić z ukrycia. Czy Pola zdoła dojść do prawdy, zanim wszystko wymknie się spod kontroli? „Fale” Justyny Spandel to trzymający w napięciu thriller, który od pierwszych stron wciąga czytelnika w mroczną, pełną sekretów historię. To opowieść o zagubieniu, zdradach i poszukiwaniu prawdy w świecie, gdzie nic nie jest takie, jak się wydaje. Główna bohaterka, Pola, staje w obliczu lawiny tajemnic, które niespodziewanie burzą jej uporządkowane życie. Tajemnicza pocztówka rozpoczyna ciąg dziwnych zdarzeń a wszystko to prowadzi ją nad jezioro, gdzie rzeczywistość zaczyna się rozmywać. Muszę przyznać, że Autorka z niezwykłą precyzją buduje napięcie, serwując czytelnikowi nieoczekiwane zwroty akcji i atmosferę, która nie pozwala oderwać się od książki. Podczas czytania niejednokrotnie miałam gęsią skórę a trybiki w mojej głowie pracowały na najwyższych obrotach. To intensywna, emocjonalna podróż, pełna niepokoju, pytań bez odpowiedzi i mroku czającego się tuż pod powierzchnią. „Fale” to książka, która zostaje z czytelnikiem na dłużej i zmusza do refleksji. Jeśli lubisz thrillery psychologiczne z silnymi bohaterkami i intrygą, która prowadzi na granicę szaleństwa to ta powieść jest dla Ciebie.

MOJA RECENZJA ⤵️📖 "Tilda" to debiut autorki i widzę tu ogromny potencjał, serdecznie gratuluję książki. To historia w której mowa o zakazanej miłości,romansie po między nauczycielką Matyldą a uczniem klasy maturalnej Oskarem. Trudna relacja, zakład, romans... emocji tu bez liku 🔥 Historia napisana lekko i trzymała w napięciu do końca.Na początku Oskar mnie strasznie wkurzał a na koniec zrobiło mi się go szkoda...Ta historia pokazuje że różnica wieku nie ma znaczenia,można kogoś pokochać ze względu na wiek .Nie zawsze jednak będzie mimo wszystko dobrze jak to w życiu bywa nie jest różowo zawsze.Ja bardzo polecam debiut autorki, idealna lektura na wakacje.Książka również zawiera pikantne sceny 🔥🔞 .

Nigdy nie stroniłam od nowych dla mnie nazwisk w dziedzinie literatury. Nieznany dotąd człowiek pióra jest trochę jak pudełko czekoladek- nigdy nie wiesz, na co trafisz. Zabrzmiało filmowo, a wręcz kultowo, ale ten słynny cytat wypowiedziany przez Forresta Gumpa bardzo tutaj pasuje. Początkowo zaintrygowała mnie bardzo czuła, wręcz wzruszająca okładka, ale najważniejszy okazał się skrótowy opis fabuły umieszczony z tyłu książki. Zwykle to właśnie on decyduje o nastawieniu czytelnika do tego, co czeka go w środku. Wciąż niewiele mówi się o samotnym tacierzyństwie, a szkoda, bo to wartościowy, choć trudny temat. Dzięki autorce „Zaułków miłości” poznajemy jednak Emila, który, choć jest prezesem dużej firmy, sam wychowuje trzyletnią córkę, Marysię. Szokujący wypadek postaci krzyżuje jego dotychczasowe istnienie z Jagodą, pracownicą sklepu spożywczego. W tym momencie można przypomnieć o tym, by koniecznie znać zasady pierwszej pomocy, a nie stać bezradnie w tłumie bawiącym się smartfonami. Po drugie- żadna praca nie hańbi, a to, że ktoś nie mógł wdrapać się na wyższe szczeble drabiny społecznej, nie zawsze wynika z lenistwa. Wartość całej książki świetnie podwyższają tajemniczo zatytułowane rozdziały- uwielbiam taki zabieg pisarski, a ich tajemnicze nazewnictwo jeszcze bardziej pobudza moją ciekawość. Od razu zastanawiam się, co takiego przygotowała dla mnie pisarka. Tak trzymać! Autorka przenosi nas też w czasie i opisuje wydarzenia sprzed wypadku Emila. Całą akcję umieszcza między Opatowem a Warszawą, zatem są to dwa miejsca, gdzie czas biegnie zupełnie inaczej. A Ty, Drogi Czytelniku, co być wolał? Spokój, czy pęd wielkiego miasta? Pisarka przygotowała nas na to, że wypadek Emila to jedynie wierzchołek jego problemów, dlatego trzeba zrozumieć, że „Zaułki miłości” to nie tylko powtarzalna obyczajówka, gdzie spotykają się osoby o odmiennym statusie materialnym. W książce tej mamy też bardzo wyraźny akcent sensacyjny, ale tutaj nie można zbyt wiele zdradzać. Każdy nowy rozdział przybliża nas do prawdy, którą warto poznać. Czy osoba bogata jest zawsze szczęśliwa? Autorka udowodniła, że nie zawsze tak musi być, a życie Emila, ale też i Jagody nie było usłane różami. Jak wyglądało ich dzieciństwo i czy teraz potrafią twardo stąpać po ziemi? Warto się o tym przekonać, to bardzo pouczający wątek. Anna A. Sosna postawiła też na bardzo mocne, nowoczesne wyrażenia. Przedstawiła nam dokładnie, na czym polega phissing. Według zapisów internetowych chodzi konkretnie o metodę oszustwa internetowego, w której przestępcy podszywają się pod zaufane instytucje (banki, kurierów, urzędy), aby wyłudzić dane logowania, informacje osobiste lub dane kart płatniczych. Jest więc to kolejna forma przestrogi, by nie ufać za bardzo osobom trzecim, tym bardziej w rozmowach typu online. Książkę przeczytałam z chęcią, jedyny minus to mała czcionka- cóż, wzrok już nie ten, co kiedyś… Mimo tej niedogodności dotrwałam do końca i nie żałuję czasu przeznaczonego na lekturę. Tekst jest po prostu dobry, ale nie rewelacyjny.

Pierwszy raz czytałem literaturę dla kobiet. Kiedy zaczynałem modliłem się, żebym nie trafił na 365 dni, 50 twarzy Greya czy co gorszego jeszcze. Czytam, czytam. Strony uciekają. Myślę to chyba dobrze, że czyta się dobrze. Normalne ludzie. Taka polska rzeczywistość. Ta ma dzieci i nie ma męża. Ten ma żonę, nie ma dzieci. Ten żony nie kocha, bo żona też go nie kocha. Ścieżki się przecinają, a w sumie dawno były przecięte. No i się zaczęło. Tam się zaczęło. Siedemdziesiąt stron i pierwszy buziak. Do tego czasu to oni już też powinni być po rozwodzie. Ciekaw byłem jak autorka rozegra opis scen zbliżenia. Ostatnio kiedy czytałem książkę ze scenami to były czasy harlequinów, czyli przed potopem jeszcze. No a tu spoko. Bez przesadyzmu, który ostatnimi czasy jest wszędzie. Bohaterowie. Wszyscy bohaterowie mają swoją historię. Lepszą, gorszą, ale własną. Chyba dlatego dobrze się czytało, bo było normalnie. Skrywane uczucie. Dorosłość bohaterów i ich prawdziwość. Podział na kwestie dobrze mi podziałał na wyobraźnię. No i to gadanie do siebie w głowie. O jakie to jest prawdziwe. Ileś scenariuszy i jedna wypowiedź. Jest tu dużo dialogów. Nawet nie są przeciągnięte. Co ciekawe. Wszystkie były zrozumiałe, bo z tym też nie zawsze u innych autorów jest tak prosto. Aaa. I szpilki też są. No i ostatnia kwestia. Igor. Główny bohater męski. Nie. Nie chodził w szpilkach, ale jest tak przystojny, że zacząłem się zastanawiać jak to możliwe, że może być przystojniejszy ode mnie. No ale ja to ja. W pewnym momencie się zastanawiałem czy swoją stroną wizualną nie odbiera tego przywileju bohaterkom. No i tak sobie myślę, że pewnie w drugiej części też bedzie mnie denerwował swoją idealnością. Tzn. tak sobie myślę, bo to zakończenie nie jest jeszcze zakończeniem. Czekam na dalszy ciąg tej historii.

Tylko spróbuj” to opowieść o Malinie, która jako przedstawicielka handlowa w firmie farmaceutycznej ma dość swojej pracy i ją rzuca. Na strychu odkrywa stare przepiśniki babci Jagody i czuje, że to znak, aby zapisać się na kurs cukierniczy. Kurs zapowiada się pięknie, lecz już na samym starcie poznaje negatywnie do niej nastawionego mistrza cukiernictwa i farmaceutę w jednym. Malina jednak się nie poddaje i uczy się przepysznych wypieków. Jest to jedna z tych książek, które otulają nas, gdy tego najbardziej potrzebujemy. Słodkie niczym makaroniki sceny przeplatane są z odkrywaniem tajemnicy rodzinnej i uroczym przekomarzaniem się Maliny i Dawida. Bawiłam się znakomicie przy tej książce i ogrom pozytywnych emocji przykrył tę mniej przyjemne chwile w książce. Nie mam pojęcia, kiedy zleciało mi te parę godzin z książką. Do lektury polecam Wam również jakieś ciastko z cukierni, ponieważ idealnie pasuje do takiej słodkiej lektury.

Biegnij, Ida!” to finał serii o trzech przyjaciółkach, które w zaskakujący sposób łączą wątki miłosne z codziennymi wyzwaniami zawodowymi. Autorka ponownie udowadnia, że miłość i przyjaźń mogą być źródłem zarówno radości, jak i skomplikowanych problemów. Ida, Natalia i Bernadetta to bohaterki, które każda na swój sposób stawiają czoła życiowym trudnościom. Ida, wciągnięta w romanse z szefem, staje przed konsekwencjami swojego wyboru, najpierw rozmowa z przyjaciółkami o stracie zaufania a później zmierzenie się ostatni raz z szefem. Czy da radę wykreślić raz na zawsze przeszłość.? Natalia, z kolei, staje przed największym wyzwaniem swojego życia – ciążą. Oczywiście przyszła teściowa musi wtrącić swoje trzy grosze. Bernadetta, która wydaje się w swoim żywiole, odkrywa, że czasem „stare, ale jare” może być lepsze niż wszystko, co nowe. Jej związek z Szymonem to prawdziwa uczta dla romantyków, pełna napięcia i namiętności. A także trudności z nowymi wyzwaniami, o których nie ma pojęcia. Styl pisania autorki jest lekki i przystępny, co sprawia, że książkę czyta się z przyjemnością. Dialogi są naturalne, a opisy sytuacji – barwne i sugestywne. Emocje bohaterek są ukazane w sposób, który pozwala czytelnikowi wczuć się w ich sytuacje i przeżywać je razem z nimi. Ostatnia część serii to nie tylko zamknięcie wątków, ale również refleksja nad siłą przyjaźni i miłości. Autorka świetnie pokazuje, że prawdziwe relacje przetrwają nawet najtrudniejsze chwile, a wsparcie bliskich osób jest niezastąpione w chwilach kryzysowych. Ada dziękuję za cudowną przygodę zwariowanych przyjaciółek, za humor, za pikanterie. Życzę niekończącej się feny i z przyjemnością czekam na kolejne książki. Gorąco polecam!

Uwielbiam, gdy w książkach teraźniejszość przeplata się z przeszłością i to taką daleką, zazwyczaj też trudną, ale sentymentalną płynącą z ust babć, dziadków, cioć, którzy życie traktują inaczej, bo znają jego smak z zupełnie innej strony.W pozycji ,, O czym szumi ocean" Wiktorii Emilii Regin zderzamy się z historią trzech żydowskich kobiet, sióstr, które muszą stanąć oko w oko z wojną. A ona niestety nie oszczędzi nikogo. Plany, marzenia to wszystko staje się odległym wspomnieniem, a ten ciężki czas widzimy oczami każdej z kobiet i o dziwo każda z nich widzi to zupełnie inaczej. Realia przygniatają, zmieniają rzeczywistość, a podejmowane decyzje, wybory, zostawiają ślad. Historia płynie z ust ciotki Ingi. To ona zaprasza dziewczynę do siebie do Kanady, aby móc między innymi podzielić się tą historią. Dlaczego? Czy ona będzie miała wpływ na życie Ingi? Dlaczego ta historia jest tak ważna? Czy zmieni myślenie dziewczyny?Z jednej strony mamy przeszłość trzech kobiet, a z drugiej teraźniejszość, gdzie widzimy Ingę, która stoi jakby na rozdrożu dróg, nie wiedząc, co ma ze sobą począć. Jej życie posypało się, a ona, no cóż, jak to młoda dziewczyna jest totalnie zagubiona.W tej książce bohaterowie nie mają łatwo, ale za to jej wydźwięk trafia głęboko do naszego serca. To debiut autorki i powiem szczerze, że Pani Emilia zaskoczyła mnie bardzo. Trudna opowieść z historią w tle, ale napisana na wysokim poziomie. Wcale nie czuć, że to jest debiut. To też moje pierwsze spotkanie z twórczości autorki i myślę, że nie ostatnie.

Książkę się dobrze czyta, bardzo szybko. Z jednej strony lekka, z drugiej ma wiele smutnych momentów. Fabuła była dla mnie chwilami zbyt zakręcona. Czułam już przesyt zwrotami akcji. Taka współczesna wersja bajki dla dużych dziewczynek. Można sobie uprzyjemnić czas, zamiast oglądać serial.

Pan architekt” to historia Cassie, zamkniętej w złotej klatce. Idealny mąż, duże pieniądze i piękny dom czynią z pozoru jej życie idealne. Jednak kobieta nie może zajść w ciążę, a jej mąż bardzo na to naciska… Cassie poznaje przystojnego architekta ogrodów, który ponownie budzi w niej chęć do życia. Czy posłuszna do tej pory żona zdecyduje się na akt szaleństwa? Smutna historia walki z niepłodnością, która potrafi negatywnie wpłynąć na psychikę, a i powoli wyniszczyć małżeństwo. Już od początku w zachowaniu Gary’ego widzimy red flagi, gdy to on ciągle wspomina, że są to jego pieniądze, on na nie ciężko zarabia i bardzo naciska na potomka i mało wspiera żonę w problemach z zajściem w upragnioną ciążę. Matka i przyjaciółka Cassie także nie są jego fanami. Podoba mi się w tej książce zwrócenie uwagi na problem niepłodności i toksyczność partnerów w związkach. No i oczywiście podobała mi się ta przemiana Cassie, która poznając architekta, staje się coraz bardziej odważna i zaczyna decydować o sobie. Nie mogłam oderwać się od lektury! Znajdziemy tu też oczywiście trochę pikantnych scen, ale i sporo zabawnych czy słodko-gorzkich. Myślę, że to dobry komediodramat, który nie jest tylko płytki, ale i dotyka głębszych problemów. w_barwach_literatury 18.03.2025

Kryształowe serce” to poruszająca opowieść o miłości, przemianie i sile drugiej szansy, która udowadnia, że nigdy nie jest za późno na odnalezienie własnej drogi i szczęścia. Autorka z niezwykłą delikatnością i empatią kreśli portret Jana – hutnika szkła kryształowego, który po przejściu na emeryturę popada w depresję. To postać, z którą wielu czytelników może się utożsamić, bo życie nie zawsze układa się zgodnie z planami, a czasami trzeba zmierzyć się z trudnościami, by odnaleźć sens na nowo. Fabuła książki wciąga od pierwszych stron, wprowadzając czytelnika w świat magii, tajemniczych zdarzeń i niespodziewanych zwrotów akcji. Niezwykłe wydarzenia, które zaczynają się w dniu urodzin głównego bohatera, dodają opowieści nutę tajemniczości i magii. Wprowadzenie postaci tajemniczej nieznajomej, a także pojawienie się miłosnego show, tworzy ciekawy kontrast między realnością a odrobiną czarów, które pomagają Janowi otworzyć się na nowe możliwości. Relacja Jana z Marią jest jednym z głównych elementów książki. Ich miłość ukazana jest z subtelnością, ale jednak nie do końca wszystko jest prawdą. Jan chciał wykorzystać show dla dobra huty szkła, ale ta zagrywka przyniosła wiele szkód. Czy Maria będzie w stanie wybaczyć? Styl autorki jest lekki, pełen ciepła i mądrości, co sprawia, że lektura jest nie tylko przyjemna, ale i inspirująca. „Kryształowe serce” to książka, która pokazuje, że miłość i nadzieja mogą pojawić się w najmniej oczekiwanych momentach, a przemiana jest możliwa w każdym wieku.

Ewa jest nauczycielką i matką 19- letniego Damiana. W jej poukładanym życiu niespodziewanie pojawia się Maks, który porzucił ją, gdy była w ciąży . Żal, złość i poczucie winy nie pomagają w trzeźwej ocenie tego, co wydarzyło się przed laty. Demony przeszłości atakują Ewę że zdwojoną siłą. Daria próbuje pozbierać się po rozstaniu. Sama nie wie, czy bardziej boli ją zdrada, czy fakt, że Janek zataił przed nią coś, co wywróciło ich relację do góry nogami. Praca w szpitalu pozwala oderwać myśli od problemów, ale i przynosi trudne emocje, szczególnie gdy życie pacjentów wisi na włosku, a bliski przyjaciel na własne życzenie zatraca się w mroku.

Katarzyna Janus po raz kolejny zachwyca mnie swoim stylem – lekkością opowiadania, ciepłem bijącym z każdej strony i umiejętnością tworzenia historii, w których od pierwszych zdań czuję się jak w domu. Witaj Prowansjo to kolejna świetna powieść autorki, która zabiera nas w malowniczą podróż, pełną słońca, zapachów i smaków Prowansji. Tym razem śledzimy losy czterech przyjaciółek – kobiet zupełnie różnych, mających odmienne charaktery, doświadczenia i spojrzenia na życie. Każda z nich niesie swój bagaż przeżyć, jednak łączy je coś niezwykle cennego – więź, która przetrwała próbę czasu. Pomimo upływu lat, życiowych zakrętów i odmiennych ścieżek, ich przyjaźń pozostaje niezmiennie ważna i daje im siłę, by mierzyć się z kolejnymi wyzwaniami. Podróż do Prowansji staje się dla nich nie tylko wakacyjną przygodą, ale też okazją do zatrzymania się, spojrzenia na swoje życie z dystansu i odnalezienia odpowiedzi na pytania, które od dawna nosiły w sercu. Autorka z ogromną wrażliwością opisuje ich relacje, wewnętrzne przemiany, a jednocześnie maluje przed nami piękne obrazy francuskich miasteczek, winnic i pól lawendy. Ogromnym atutem powieści są liczne ciekawostki podróżnicze – o lokalnych potrawach, tradycjach, historii regionu i miejscach, które warto zobaczyć. Czytając, miałam wrażenie, że sama spaceruję wąskimi uliczkami prowansalskich miasteczek i delektuję się aromatem świeżo wypieczonej bagietki. Witaj Prowansjo to nie tylko opowieść o podróży w piękne zakątki Francji, ale też podróż w głąb siebie, przypomnienie o sile przyjaźni, znaczeniu rodziny, lojalności i odwadze w realizowaniu marzeń. To książka, która otula niczym ciepły promień słońca i zostawia w sercu tęsknotę za miejscami, których jeszcze nie widziałyśmy, ale już zdążyłyśmy pokochać.

Jest to opowieść o Alicji, studentce historii, która postanawia pojechać do rodzinnego domu w malowniczej wiosce. Wszystko zapowiada się dość spokojne, w przeciwieństwie do życia młodej kobiety w Warszawie. Aż do czasu podróży pociągiem do Malinówki. Tam obok Ali siada tajemnicza staruszka, której słowa zmienią wszystko...Wejdźcie do historii, w której jawa miesza się ze snem. Gdzie zwasze, gdy potrzeba wskazówki pojawia się tajemnicza babcia i...dźwięk dzwoneczków. Zainteresowani? Książkę czyta się bardzo szybko. Jest dość krótka, więc idealnie sprawdza się na jeden, milutki wieczór. Czuć, że historia ma nas otulić, zaprowadzić bohaterów do ich szczęśliwego zakończenia i, dla mnie, to miła odmiana. Po tych wszystkich lekturach, fatastykach czy mangach taka urocza, acz trochę refleksyjna książka była mi chyba potrzebna. Bardzo polubiłam postać Darka, Łukasza, Zuzy czy głównej bohaterki - Alicji. Każdy z nich miał swoje problemy, traumy, lecz ostatecznie... Tego Wam nie napiszę. Dali nadzieję, że nie wszystko jest stracone...Jednym minusem, jak dla mnie, jest długość. Gdyby ta książka była troszkę dłuższa to lepiej można było pokazać i poznać wszystkie postacie. Lecz mimo to, historia mi się podobała i gorąco poleca.