Przebaczenie

Muszę przyznać, że „Mroczna miłość” T.M. Frazier to książka, która wciąga od pierwszych stron i nie puszcza aż do ostatniego zdania. To taki typ historii, gdzie adrenalina miesza się z emocjami, a serce wali jak oszalałe, bo nie wiesz, co się wydarzy za rogiem. Bohaterowie są… no cóż, intensywni. On – tajemniczy, niebezpieczny, z tym takim „nie dotykaj mnie, bo spalisz się” vibe’em, ona – twarda, ale z sercem, które czasem pęka z powodu wszystkiego, co się dzieje. Chemia między nimi jest wręcz namacalna, a momenty napięcia sprawiają, że człowiek kartkuje książkę w panice, żeby zobaczyć, jak to się skończy. Co mi się podobało najbardziej, to to, że Frazier nie owija w bawełnę. Historia jest brutalna i emocjonalnie naładowana, ale też realistyczna w tym sensie, że pokazuje, jak cienka jest granica między miłością a obsesją. Momentami chciałam krzyknąć do bohaterów, żeby wzięli się w garść, a innym razem… no cóż, po prostu płakałam nad ich losem. Minus? Czasami styl Frazier bywa chaotyczny i momentami akcja pędzi jak szalona, więc trzeba się dobrze skupić, żeby nie zgubić wątku. Ale serio, to drobny szczegół przy całym emocjonalnym rollercoasterze, jaki ta książka serwuje. Podsumowując – jeśli lubisz historie, które są ciemne, intensywne i pełne emocji, „Mroczna miłość” to coś, czego nie możesz sobie odpuścić. Ja wyszłam z tej książki trochę wyczerpana emocjonalnie, ale też z poczuciem, że było warto.

Po miażdżącym serce tomie drugim nadszedł czas na kwintesencję tej trylogii. "Lovely trigger" to zwieńczenie losów Tristana i Daniki. Czy pokonali już wszystkie przeciwności, czy dane im będzie być razem po latach rozłąki, czy jednak przeszłość jest zbyt bolesna by raz jeszcze próbować? Mijają lata od poznanych już wydarzeń. Rany się zagoiły, pamięć i wspomnienia lekko przygasły. Nie są tak bolesne jak kiedyś i pozwalają normalnie funkcjonować. Jednak kiedy dwie, dawniej nierozłączne dusze, spotkają się ponownie, wszystkie uczucia i emocje powracają szybciej, niż zniknęły. Tak jak byłam niesamowicie wstrząśnięta wydarzeniami z poprzedniego tomu, tak trzecia część mnie lekko rozczarowała. I nie chodzi tu o wydarzenia, a o tempo akcji i postać Daniki, która teraz została przedstawiona w mniej korzystnym świetle. O ile w poprzednich częściach wiedziała czego chce od życia, tak teraz również twardo stąpała po ziemi, ale jej ciągłe niezdecydowanie względem Tristana było męczące i nużące, kiedy przez pół książki on obchodzi się z nią jak z jajkiem, a ona do końca nie jest pewna co czuje i bawią się tak w kotka i myszkę sprawiając, że połowa książki staje się niestety nudna. To główny minus, który znacząco wpłynął na ostateczną ocenę. Dobrze, ponarzekałam teraz czas na pozytywy. Dzięki "Lovely Trigger" poznajemy już wszystkie fakty dotyczące przeszłości i przyszłości wszystkich bohaterów, co było świetnym zabiegiem, bo autorka odniosła się również do wydarzeń z cyklu, w którym poznawaliśmy Biankę i Jamesa Cavendishów. Miło było wrócić do tamtych wydarzeń. Cała akcja stała się klarowna i teraz z czystym sumieniem mogę spokojnie odłożyć tę serię na półkę. Tristan i Danika wiele przeszli, zdecydowanie może nawet zbyt dużo, ale to sprawiło, że autorka umocniła mnie w przekonaniu, że miłość to nie tylko ciepłe słowa skierowane do ukochanej osoby, to też gorzkie, niewybredne sytuacje, które sprawiają, że miłość gaśnie w oczach, a jednak nieustannie istnieje w głębi serca. I co by się nie działo, ona będzie tam wciąż się tlić. To powieść o sile przeznaczenia oraz woli walki o siebie, własne życie, a także los ukochanej osoby. Jestem zadowolona z zakończenia, które stworzyła R.K. Lilley, myślę, że lepiej być nie mogło, ale brakowało mi w tej części tej emocjonalnej karuzeli, ale w sumie, kiedy w tomie drugim tyle się dzieje, trudno oczekiwać, że każda kolejna książka będzie jeszcze bardziej naładowana ładunkiem miażdżących czytelnika uczuć. Seria godna uwagi, skupia się na wątkach trudnych, czasem bolesnych i niewyobrażalnych, ale z pewnością jest to jeden z moich ulubionych cykli książkowych. Jeśli jeszcze nie poznaliście losów Tristana i Daniki, nie zwlekajcie dłużej. Gwarantuję, że będzie to niezapomniana podróż po świecie brutalnym, okrutnym, ale pełnym refleksji i gwałtownej miłości.

„Mroczne pożądanie” to jedna z tych książek, która wciąga tak, że zapominasz o całym świecie. 💀🔥 Od samego początku czuć napięcie między bohaterami, które wręcz iskrzy na każdej stronie. Bohaterowie są… no, intensywni. On – mroczny, trochę nieprzewidywalny, taki, że momentami chciałoby się go udusić i przytulić jednocześnie. Ona – twarda i uparta, ale z tym miękkim rdzeniem, który rozbraja każdego czytelnika. Ich relacja to mieszanka pożądania, tajemnic i emocjonalnej burzy, której nie da się przewidzieć. Styl Frazier jest bezpośredni i dosadny, ale dzięki temu czuć każde emocje, każdą sekundę napięcia i każde wewnętrzne rozdarcie bohaterów. Momentami miałam wrażenie, że sama siedzę w tym chaosie uczuć razem z nimi. Minusy? Jeśli szukasz lekkiego romansu, to zapomnij – tutaj jest ciemno, brutalnie i emocjonalnie wyczerpująco. Ale właśnie za to kocham tę książkę – za to, że nie boi się pokazać prawdziwych, mrocznych uczuć. Podsumowując: jeśli lubisz historie, które gryzą, pieką i wciągają bez reszty, „Mroczne pożądanie” jest totalnym must-read. Ja po jej przeczytaniu czułam się emocjonalnie wyczerpana, ale też… dziwnie szczęśliwa, że mogłam być częścią tej historii.

Booktour zorganizowany przez @czytanie_moja_pasja1987 W tej części mamy historię Raidera vel proroka Kaina. Mężczyzna był szykowany do prowadzenia swojego ludu. Wcześniej jednak wyznaczono mu zadanie - miał stać się jednym z Katów i być kretem.  Wkrótce jednak sam Kain został zdradzony przez najbliższą mu osobę. Kiedy wydawało mu się, że wszystko jest już przesądzone i czeka go tylko śmierć w samotności w jego życiu pojawia się Harmony. Kim jest tajemnicza kobieta i czy ocali Kaina? Byłam bardzo ciekawa tej książki za sprawą Raidera. Zostałam pochłonięta od pierwszej strony. Ilość emocji jest ogromna. Mimo, że jest to tom 4 i wydawałoby się, że powinnam już się uodpornić i wiedzieć czego się spodziewać to jednak z każdą stroną i sytuacją byłam zszokowana. Czułam złość, szok i niedowierzanie. W tej części jest także brutalnie.  Mimo szokujących scen, poczucia niesprawiedliwości i wściekłości nadal jestem oczarowana tą serią.

Kiedyś dawno temu przeczytałam kilka niepochlebnych opinii o tej książce i cały czas miałam w głowie, że to będzie zła książka, dlatego podchodziłam do niej jak pies do jeża. Tym bardziej jestem zaskoczona, jak mocno się w nią wciągnęłam i jak bardzo mi się podobała! Widząc tytuł "przebudzenie Lizzie Danton" cały czas myślałam, że to będzie przebudzenie erotyczne i na samą myśl przewracałam oczami. Ale nie! Nic takiego tu nie ma, a moje domysły nie były nawet blisko, także ufff. Jest bardzo tajemniczo, mroczno, jest takli duszny klimat małego miasteczka, otoczonego tajemnicami i kłamstwami. Jest to w sumie mroczny romans, ale raczej ze względu na profesję głównego bohatera i całą tą właśnie misterną otoczkę, a nie ze względu na sadyzm i erotyzm. Ma taki lekki nadnaturalny vibe i do samego końca właściwie nie wiemy, czy faktycznie tak, jak, czy to po prostu taki klimat i jest to świetne. Do tego stare szkockie zamki, tajemnice z przeszłości - jestem mega zadowolona!

Trzeci tom serii Kaci Hadesa. Teraz czas na Maddie. Całe życie była w sekcie, nie zna innego życia. Była wielokrotnie krzywdzona przez co zamknęła się w sobie. Od kiedy Flame tylko ją zobaczył chciał ją chronić. Ale nie może jej dotknąć, tak przynajmniej myślał. Do czasu aż Maddie sama go dotknęła. Chronił ją za wszelką cenę. Oboje zostali skrzywdzeni i w ten sposób rozumieli się jak nikt inny. Przeszli traumę, ale mają siebie. Tak ta część na pewno była ciężka. Zresztą od początku ta seria wzbudza wiele emocji. Do tego sekta wciąż upomina się o kobiety, a klub je chroni. Nadal nie mogę uwierzyć jaka okrutna była ta sekta. Tak krzywdzili kobiety i dzieci i jeszcze sadzili, że robią dobrze. Chociaż jest bolesna to pióro autorki świetne i je uwielbiam. Tak to już tym trzeci, ale ciągle ją czytam . Seria ma bardzo wysoki poziom. Oby tak zostało.

„Król bez skrupułów” to prawdziwy rollercoaster emocji. Mroczny, zmysłowy i niebezpieczny — dokładnie taki, jaki powinien być idealny antybohater. Nie da się go lubić… ale też nie da się go nie kochać. Ta historia to połączenie władzy, napięcia i pożądania, które trzyma do ostatniej strony.

Jaka Bajka jest waszą ulubioną...??? Moją od dzieciństwa Kopciuszek ,a dziś mam gratkę dla dorosłych ,którzy uwielbiają "Piękną i Bestię ". Savannah uwielbia być dziennikarką, jednak zaufała mężczyźnie, który ją tej pracy pozbawił w najbardziej obrzydliwy sposób, a do tego zawiódł ogromnie jej zaufanie...Kiedy kobieta wraca do swojego rodzinnego miasteczka ,dostaje propozycję powrotu do branży. Musi napisać tylko reportaż o weteranie wojennym, który od ośmiu lat nie opuścił swojego domu... Asher został okrzyknięty samotnikiem i dziwakiem po tym jak wrócił okaleczony z wojny i zamknął się w domu.Gosposia to jedyna osoba ,która jest z nim codziennie i jako jedyna go ogląda.Jednak pewnego dnia na progu jego domu staje, piękna kobieta w letniej sukience i z talerzem ciasteczek... Wbrew samemu sobie mężczyzna zgadza się na jej propozycję na własnych zasadach ,nie spodziewając się, że te zwykłe wizyty odmienią jego życie... Czy Piękna może pokochać Bestię?? To była historia z tych ,po których nie umiesz do siebie dojść przez kilka dni po przeczytaniu... Bohaterowie są wykreowani fantastycznie,nie ma tu lukru ani różowych okularów. Jest za to powieść pełna bólu i smutku ukazująca ogromną stratę jaką poniósł ten wspaniały bohater...Savannah nie ukrywa emocji jakie towarzyszą jej od pierwszego spotkania Ashera ... Emocje jakie towarzyszyły mi przy czytaniu tej książki z pewnością były mocne. Jednak ma mały minus... Zdecydowanie to zbyt szybka relacja między bohaterami.Ale pamiętałam, że jest to wersja na podstawie baśni, więc nie czepiam się szczegółowo... To był piękny romans jak z bajki. Chemia między bohaterami jest mocno wyczuwalna i elektryzująca... Jak to w bajkach bywa jest słodko i różowo, chociaż z kilkoma bohaterami, których ma się ochotę ukatrupić.Ale i w baśniach musi być ktoś zły... Tak więc jeśli lubisz bajki ta na pewno Ci się spodoba....Polecam.

Po tym jak Greer zostaje porwana Ash i Embry chcą uczynić wszystko, żeby ją odbić z łap wroga.Jednak Ash jako prezydent nie może tego zrobić,więc Embry wyrusza by odzyskać żonę prezydenta.Jednak,gdy wreszcie podstępem wyciągają Melwasa,a Greer prawie zostaje sama z jego dwoma strażnikami Embry widzi w tym szansę na uwolnienie i uratowanie dziewczyny.Czy wszystko pójdzie zgodnie z planem? Ta część skupia się na historii Embry'ego,który nam przybliża swoją znajomość z Ashem jak do tego doszło,że oni się do siebie zbliżyli,jak Embry cierpiał kiedy musiał zrezygnować z Asha,bo czuł,że skompromitowałby go gdyby przyznali się do tego,że się kochają,jak chciał powiedzieć Ashowi o kobiecie,która zawładnęła jego sercem,ale wtedy gdy Ash opowiada mu o tej kobiecie,Embry uświadamia sobie,że kobieta, której pragnie Ash i dziewczyna z którą Embry spędził noc to ta sama kobieta,więc zataja przed nim,że to była Greer,bo Ash jej pragnie pomimo,że jest w związku małżeńskim.Mam wrażenie,że Embry czuje się źle z tym,że Ash w sumie trochę z winy Embry'ego się ożenił 💔skoro odebrał sobie nadzieję,żeby być szczęśliwym.Mamy wspomnienia Embry'ego przed czyli jak to było kiedy poznał Asha i jak rodziło się między nimi coś co ich do siebie przyciągało,a fragmenty po pokazują jak ich życie we troje,bo przysięgli sobie taką relacje,ale nic nie poszło jak pragneli💔 Najpierw informacja o tym,że Greer i Embry byli ze sobą tylko we dwoje w dwuznacznej sytuacji,o czym mu powiedzieli,a potem okazuje się,że w pokoju w którym się do siebie zbliżyli,były kamery🙈 więc teraz wizerunek Asha może na tym ucierpieć,ale również Greer, która jest przecież w świetle prawa żoną Asha,więc taka sytuacja może ich skompromitować,bo publicznie nikt nie wie,że w tej relacji mąż, żona,jest jeszcze Embry i nikt nie może się dowiedzieć. Embry chociaż pragnie zostać z nimi to nie zdaje sobie sprawy,że los zechce im jeszcze bardziej dokopać.w pobliżu Embry'ego pojawia się ktoś kto zamierza skrzywdzić Greer tylko po to,żeby odebrać jej drugiego ukochanego mężczyznę,bo Greer według opini tej podłej kobiety odebrała jej Asha,więc najlepszą zemstą będzie uderzenie tak,żeby Greer cierpiała.💔Czy w świecie intryg są jakieś granice przyzwoitości? Szczerze ta część pokazuje nam,że Embry nie chciał wchodzić w żadne układy,ale został do tego zmuszony,a kolejne informacje,które zrzuca na Greer Embry wcale jej nie pomagają ona nadal go nienawidzi,że ją zranił,ale wciąż go kocha.Czy ta trójka ma szansę na wspólne szczęście? Autorka pokazuje nam Greer,która cierpi 💔ma żal do Embry'ego,ale nie zdaje sobie sprawy,że planował jej pomóc,nie przewidział tylko,że ktoś zamierza go wmanewrować jeszcze bardziej tak,żeby Greer nie miała szansy na odzyskanie Embry'ego💔 Jest mi przykro,że Embry tak cierpi💔chciał dobrze,ale nie zdawał sobie sprawy,że kobieta która pomogła w uprowadzeniu Greer tak się teraz panoszy i jest z siebie zadowolona.Ona ma gdzieś co czuje Embry,ale ja widzę,że on nadal kocha Greer,pomimo,że czuje,że musi się odsunąć i czuje się jakby część jego serca została złamana💔chociaż wcale nie chciał tego.Czy Embry znajdzie wyjście z tej pokręconej sytuacji w którą został wpakowany? Sceny zbliżeń pominęłam,bo nadal brzmią okropnie🙈 w tej serii czuje,że przy trzeciej części też tak będzie,ale cóż nadal są tak napisane,że aż czuje obrzydzenie podczas czytania🤯No to pora zapoznać się z historią Asha jestem ciekawa co ma mi on do powiedzenia 🤔

To moje kolejne spotkanie z Tristanem i Daniką. Czy tym razem uda im się przezwyciężyć każde zło, które spotka ich na drodze do szczęścia? Czy to tylko złudny, iluzoryczny spokój, przepowiadający nieustanne pasmo katastrof? R.K. Lilley to autorka, którą poznałam dzięki serii "W przestworzach", tam też przelotnymi bohaterami byli Tristan i Danika. "Rock Bottom" to kolejny tom z cyklu, w którym poznajemy wszystkie sekrety poznanych już bohaterów. Nic nie będzie już dla nas zagadką, autorka odkryje większość kart, które będą zdumiewające... Czytając "Bad things", czyli tom pierwszy z cyklu Tristan i Danika, miałam niemijające uczucie, że akcja się dopiero rozkręci w drugim tomie. I rzeczywiście się nie myliłam! To co tu się wydarzyło przeszło moje najśmielsze oczekiwania. Krok po kroku zmierzamy wraz z bohaterami do ogromnej, nieprzewidywalnej tragedii. Od samego początku oboje usiłują zachować równowagę na równi pochyłej swojego życia. Danika zmierzyła się z okrutnym losem, a Tristan przegrywa walkę z samym sobą. Autorka ani na sekundę nie daje odetchnąć czytelnikowi od emocji, uczuć i zawrotnego tempa akcji. W tej części doskonale widać negatywny wpływ używek na człowieka, jak słabym potrafi być najpotężniejszy w naszych oczach ukochany, i jak bezsilnie musimy patrzeć na jego upadek. Na przykładzie Tristana autorka zwraca naszą uwagę na problemy psychiczne, na ludzkie słabości, do których nie chcemy się przyznać. A poza działaniem teraźniejszym, R.K. Lilley pokazuje nam, jakie konsekwencje możemy ponieść w wyniku własnych błędów. Ta część skradła moje serce i choć jest w niej wiele smutku, wzruszeń i bezgranicznych nieszczęść, to właśnie one nadają tej serii wyrazistości i kontrastu, dzięki któremu zauważamy o wiele więcej rzeczy. Życie mamy jedno i powinniśmy o nie dbać, a jednocześnie żyć jego pełnią z osobami, które wnoszą coś do naszej egzystencji. Autorka serwuje nam mocne uderzenie, którego - gwarantuję, nie spodziewacie się nawet Wy. Jeśli szukacie mocnej książki, która nie przebiera w słowach i wydarzeniach i macie ochotę na niesamowity emocjonalny roller coaster, to "Rock bottom" będzie wyborem idealnym. Jedyny minus tej serii jest taki, że każda następna książka ściśle wiąże się z poprzednią, dlatego bez znajomości "Bad things" możecie nie odnaleźć się w akcji, dlatego też zachęcam do poznania tej serii. Zaskakująca i naładowana emocjami książka po raz kolejny porwała moje serce i rozkruszyła je na kawałeczki. "Rock bottom" trzeba po prostu przeczytać.

𝑂𝑐𝑒𝑛𝑎: 5/5⭐️ (gdybym mogła ocena wywaliłaby po za skale) !SPOJLER ALERT! Możliwe pojawienie się spojlerów dotyczących 1 Tomu! Po Łzach Tess moje oczekiwania co do drugiej części były wysokie. Historia pierwszej części kończy się na powrocie Tess do Q oraz składaną przysięgą oddania. W głowie kłębiły mi się pytania: Co jeszcze może się wydarzyć? Czy drugi tom to będzie kolejny prosty erotyk? Duża dawka ostrych scen i koniec? Dostaniemy niepotrzebne przedłużenie historii? Odpowiedz brzmi: Nie! To było tak bardzo potrzebne. To wszystko co się wydarzyło w tej książce. Po prostu wow. Rewelacja. To co się wydarzyło wcale nie było potrzebne Tess, tylko po to by złamać mi serce. Po mało popularnej książce nie spodziewałam się, że będzie taka dobra, ale czasem najlepsze perełki czekają na Nas w ukryciu, a nie w każdym Instagramowym poście. Książka w każdym calu pozwala się wczuć w opowiadaną historie. Jest autentyczna i bolesna. Każda strona i wyryte na niej literki dają nam ból, który dla Nas jest równie ciężki, jak i dla Tess. Pełna zwrotów akcji, sceny w celi, to co jej robili i co ona musiała robić innym. Kobieta musi zmierzyć się z każdą słabością, lękiem, jest łamana kawałek, po kawałeczku. Jej ból, strach i każda emocja jest bardzo autentyczna. Kwintesencja Q to historia dla osób o mocnych nerwach. Opisy scen są bardzo realistyczne, brutalne, wręcz przerażajace. Można poczuć dreszczyk emocji na karku. Pierwszy raz nastawiałam się na brutalny erotyk i nie zawiodłam się jak go nie w pełni nie otrzymałam. Naprawdę piękna i mocno wzruszająca swoją brutalnością książka. Niestety może to spotkać każdą z Nas, takie są realia, taki jest świat. Wynosimy z tej książki tyle ile Nam daje, a ona pokazuje Nam, że okrucieństwo i brak człowieczeństwa w człowieku czai się na każdym kroku. Póki co to „Łzy Tess” i „Kwintesencja Q” to mój numer jeden w tym roku z dark romansów. Całe szczęście nie muszę się jeszcze rozstawać z bohaterami, bo trzecia część przede mną.

Jest to książka, która sprawiła, że wylałam morze łez. Obrazowe opisy sytuacji i uczuć dosłownie ściskały mnie za serce i powodowały ciarki. Od samego początku bałam się o losy głównej bohaterki. Książka idealnie opisuje brutalną rzeczywistość handlu żywym towarem. Nie jest ona lekką pozycją a życiową. Uzmysławia nam jak bardzo niedoceniamy wolności.

Książka z serii dark ! Przyznam szczerze , że wywołała we mnie mnóstwo sprzecznych uczuć. Nigdy nie miałam takiego problemu z oceną lektury. Fabuła tak porąbana , że głowa mała . Fantazjom autorki mówię stanowcze NIE! Nie i jeszcze raz nie ! Są rzeczy , których zaakceptować się nie da i nie wolno. Jednak było coś w tej książce takiego , że nie pozwoliła się odłożyć . Diabelskie nasionko . Moją ocenę podbiły ostatnie rozdziały . Z ręką na sercu , gdyby nie to zakończenie , pewnie dałabym ze trzy gwiazdki albo jeszcze mniej.

🤎💛MOJA OPINIA 💛🤎 "MÓJ TORIN" Webster K. Wydawnictwo Niezwykłe Witajcie Moliki Czytacie książki z polecenia??? Ja dostałam tę polecajkę od @zaczytanadorana i pokochałam tę perełkę . Książkę o której powinno być zdecydowanie głośno.... Ale po kolei... W 1999 roku Pewien pastor znajduje przy kościele dziewczynkę Casey....Matka narkomanka ją porzuciła.. diakon jej nie zatrzymuje ,niedawno mu umarła żona, ma synów i nie jest gotowy aby zająć się dziewczynką.. Mija kilkanaście lat. Casey czeka aż skończy 18 lat aby w końcu się usamodzielnić... ADHD i zdiagnozowane stany lękowe nie pomagają w codziennym życiu. Jej tymczasowy opiekun jest łasy na kasę, więc kiedy pewnego dnia informuje ją, że będzie mieszkała w domu Tylera,dziewczyna wie, że została poprostu sprzedana...I nie jest z tego powodu zadowolona, nie wie dlaczego musi się przenieść, kim jest Tyler i czego tak naprawdę od niej chce?? Dodatkowym zaskoczeniem jest ogromny dom bez okien i pewien milczący mężczyzna w kapturze , wymykający się z tajemniczych przejść w domu.... Co skrywają Ci bracia i czego chcą od Casey?? Dlaczego mimo strachu mężczyzna spełnia jej wszystkie marzenia??Dlaczego odkryła, że jest bezpieczniejsza niż wcześniej??? Szczerze mówiąc to nawet nie wiem jak opisać to co czuję po tej książce I aby jej nie spoilerować. Przede wszystkim trzeba jasno powiedzieć, że jest to książka, która niesie ze sobą mnóstwo emocji ...Ona jest specyficzna i intrygująca. Dramatyczna i wciągająca. Mamy sporo trudnych tematów począwszy od choroby ,aż po śmierć. Charakterystyka bohaterów jest fenomenalna. To jak autorka opisuje Torina ,to normalnie się nie da tego opowiedzieć, to trzeba przeczytać. Jego skrytość spowodowana chorobą, jego urok,jego troskliwość.. Casey jako córka narkomanki nazywana Kokainowym dzieckiem....Jej niedoskonałość jest tak doskonała, że czytacie i się sami dziwicie ,że ta książka tak wciąga...Bo ona niezaprzeczalnie jest intrygująca.... Oni się tak nieidealni jak idealna jest ta historia.Ona boli bo to trzeba powiedzieć, jest specyficzna ,a przy tym tam piękna i niesamowicie napisana.Autorka mnie do siebie przekonała już od pierwszego rozdziału...Dawkuje emocje ,aż napięcie dosięga zenitu i już jesteście przekonani, że wiecie co się wydarzy i klops ....autorka idzie w innym kierunku.Tajemnice wychodzą na jaw,wszystko wskakuje na swoje miejsce ,a wy nie umiecie sobie poradzić...taka jest ta książka... Także nic w tej historii Nie jest tak proste jak się wydaje, a uwierzcie mi wciąga na maksa.Pióro autorki jest nieszablonowe ,myśli Torina ,to jak On nawołuje Casey ,to ile emocji jest w tych scenach 🥹🥹 To jedna z tych książek, o których zdecydowanie powinno być głośniej. Pokochałam tę historię I pozostaje mi was zachęcić do czytania....

Ta książka to grubasek, ale też bomba. Bomba, która eksploduje powoli, ból jest nam tu dawkowany. Książka trudna, gdzie jedna decyzja potrafi naznaczyć człowieka na całe życie. Eva i Alex to dwoje ludzi naznaczonych przez przeszłość. Jedno nie miało wpływu na to co się stało, drugie dokonało wyboru, a później reszta potoczyła się jak lawina. Książka z tych bardzo trudnych, bolesnych, które czyta się z myślą, że największy potwór na tym świecie to człowiek. Bo nie ma nic gorszego od złego człowieka.

W sumie książka trzyma poziom typowy dla Evans - fabularnie wciąga, choć d pierwszych dwóch tomów jej daleko. Podobała mi się, chociaż po wiele bardziej bez scen erotycznych - gdy się pojawiły moja skupienie uciekało, ale też to słownictwo niczym z gimnazjum sprawia, że aż się krzywiłam z niesmakiem. Matko boska... Poza tym - jak najbardziej na plus, trochę się tego nie spodziewałam, a wyszła spoko opowieść o drugich szansach i o tym, że nasze pochodzenie niekoniecznie musi nas definiować ;)

Po latach nadal uważam, że to książka którą musi przeczytać każdy 🫣 Co zabawne, to właśnie od tej historii lata temu zaczęłam przygodę z Aly Martinez i to dzięki niej pokochałam jej pióro, a wracając do niej czułam ogromną nostalgię 🥹 Till nadal działa na mnie jak wstrząsy elektryczne, przyspiesza bicie serca, wywołuje ogromną ilość emocji i wzbudza podziw😘 Chyba nikt nie wyobraża sobie, by z dnia na dzień stracić słuch, a gdy ma się pod nogami tyle kłód, ciężko zachować pion i nie zwariować - jemu się udało 😍 Całą historia to urywki gdy Till poznaje Elizę, ich interakcji oraz tego jak budowała się ich relacja na przestrzeni lat, oraz - co bardzo ważne- jak dojrzewali w tym czasie, pokonując słabości swoje i tej drugiej osoby ❤️ Pięknie obserwowało się te wydarzenia, które choć niezbyt przyjemne, w końcu znajdują swój happy end 🙈 Uwielbiam te postacie za ich autentyczność, za ten ból i strach które we mnie wywołały oraz za wszystkie wybuchy śmiechu gdy wyskakiwali z czymś jak królik z kapelusza 😉 Oczywiście tym razem moje serce na końcówce nie przeszło zawału, ale ponownie ten fragment mocno we mnie uderzył 💔 Jeśli pragnienie autentycznej historii pełnej bólu, strachu, nadziei i miłości "Walcząc z ciszą" jest dla was 😘

Opis książki był bardzo przekonujący - stara rezydencja zamieszkana przez wpływowy ród, tajemnicze zniknięcia i śmierci, a w tym wszystkim nowoprzybyła opiekunka, która próbuje odkryć prawdę. Liczyłam na współczesną wersję "Rebeki" Daphne du Maurier, niestety ostro się przeliczyłam. Powieść to bardziej romans niż thriller i to dość odważny, w szczególności w męskiej narracji (jest tu perspektywa Julii oraz Luciana). Mimo pewnego rozczarowania muszę przyznać, że bawiłam się dobrze, a pojawiająca się w fabule zagadka nadawała swoisty klimacik wydarzeniom. Nie była wyszukana, ani szczególnie zaskakująca, ale jednak.

Dalsze losy Lachlana i Keiry. Wszystko co zaczęło się między nimi wywołane spłatą długu zaczyna się zmieniać. Oboje w tej części dochodzą do nowych wniosków odnośnie siebie nawzajem, tylko czy to będą one pozytywne? No właśnie pojawia się niespodziewane okoliczności, które sprawią, że ich historia będzie miała dalszy niespodziewany ciąg. Polecam.

Książka "Until Nico" opowiada o jednym z braci Mayson - Nico. Pewny siebie, silny, umięśniony i wytatuowany. Myśli że nigdy się nie zakocha, a tu jak grom z jasnego nieba, miłość dosięga również jego. Chłopak znajduje telefon i chce go oddać właścicielowi. Tym właścicielem okazuje się urocza Sophie. Zlękniona, niepewna siebie bibliotekarka. Historia tej dwójki mocno daje do myślenia, wręcz pokazuje nam jak silna jest prawdziwa miłość, chociaż Sophie i Nico to dwa zupełnie odmienne charaktery. „Until Nico” to książka, przy której na pewno miło spędzicie czas. Autorka ma przyjemny, lekki styl, opowieść przyjemna w odbiorze, miejscami wręcz pikantna.