Prędkość ucieczki

Książka wciąga od pierwszych stron dzięki dobrze poprowadzonej fabule i ciekawie zarysowanej scenerii. Autor świetnie oddaje klimat lokalnej społeczności oraz barwnie opisuje miejscową kulturę, co nadaje opowieści autentyczności i głębi. Niestety, na minus wybija się nieustanne promowanie alkoholizmu — praktycznie każdy bohater regularnie sięga po kilka piw dziennie, a nawet policjantka pijąca na służbie staje się tu normą. W efekcie trudno znaleźć w książce scenę, w której nie pojawiają się procenty, co może razić i niepotrzebnie psuje ogólne wrażenie z udanej lektury.

Interesująca podróż kryminalna szlakiem polskich miast, pod postacią ciekawych opowiadań różnych autorów. Jedne historie podobały mi się bardziej inne mniej, mimo to książkę czytało mi się przyjemnie i szybko. Jest to też kolejna pozycja, dzięki której można poznać pióra autorów, z których twórczością nie miało się do tej pory do czynienia.

Najciekawsze w tej książce jest to, jak autorzy budują atmosferę i napięcie w ograniczonej przestrzeni, prowadząc czytelnika przez kolejne zwroty akcji i nieprzewidywalne sytuacje. Bohaterowie są różnorodni i realistyczni, a ich decyzje w obliczu zagrożenia trzymają w ciągłej niepewności.

Staszek i Maria poszukują bezpiecznej przystani na Zachodzie, podczas gdy Bronek stara się przebić na Kresy do ukochanej Anieli. Podróże braci przez tereny ogarnięte woj­ną wystawią na próbę ich odwagę i oddanie, a zakończą się w sposób, którego żaden z nich się nie spodziewa. Christian Leitner tymczasem rusza w pościg za dwójką zbie­gów z Rawicza, chcąc za wszelką cenę ująć tych, którzy spla­mili jego honor…

Za dobra na sześć gwiazdek, ale zdecydowanie nie porywająca. Może zaciekawić, plus za osadzenie w realiach i zaprezentowanie współczesnej sceny politycznej (bez sympatyzowania z jakąkolwiek ze stron), jednak połączenie na tym polu wszystkiego w całość jest równocześnie największą słabością tej książki. A szkoda. Historia ciekawa, więc mogłaby sama się spokojnie (albo i lepiej?) obronić.

"Osobliwość to materialne wnętrze czarnej dziury, o nieskończonej gęstości. Pole grawitacyjne tego punktu jest tak duże, że czyni czarną dziurę jedynym obiektem we wszechświecie, którego nie mogą opuścić fotony." Fantastyczna trylogia!Nie tylko wojsko i historia, ale niesamowita przygoda przez lata wojny. Porywająca książka, jednocześnie będąć dobrym kryminałem. Bardzo polecam przeczytać wszystkie części powieści.

Trzy razy podchodziłam do tej książki i za każdym razem miałam silne wrażenie, że znam tę historię. Spięłam się i przeczytałam do końca... i to nie pierwszy raz. Już kiedyś czytałam, ale nie zrobiła widocznie na mnie tak dużego wrażenia żeby ją zapamiętać. Mimo wszystko fabuła była dobra, postacie ok i ogólnie dobre wrażenie. Niestety prawdopodobnie za jakiś czas zupełnie o niej zapomnę.

W mojej opinii książka "dobra" i nic ponadto. Odnoszę wrażenie, że książka nic nowego nie dodaje, i niczym nie zaskakuje. Jest "wtórna" względem książek o podobnej tematyce chociażby Severskiego. Główna bohaterka jest naszym Jamsem Bondem, która z każdej opresji wyjdzie obronną ręką. Dla miłośników tematu.

„Wyrok”, powieść otwierająca serię „Jakub Zimny” pióra współczesnego polskiego pisarza i dziennikarza Mariusza Zielke, której protagonistą jest wymieniony w tytule cyklu dziennikarz, niezwykle mi się spodobała. Spodobała, ale i zmęczyła wyjątkowo trafnym obrazem naszej krajowej rzeczywistości, który, gdy się nad nim zbyt długo zastanawiać, może wpędzić w depresję. Tym bardziej, iż w mojej ocenie rzeczywistość jest nawet gorsza niż ta powieściowa wykreowana przez pisarza. Mimo więc, iż moim zdaniem to być może najlepszy jak dotąd polski kryminał społeczny, zwlekałem z sięgnięciem po kontynuację bardzo długo. No, ale w końcu nadszedł ten dzień i wróciłem do Zimnego, czyli wziąłem się za drugą część cyklu zatytułowaną „Człowiek, który musiał umrzeć”. Wybrałem wydanie w formie audio z głosem Mateusza Webera. Lektor w sumie fajny, ale zdarza mu się przejęzyczyć, co w profesjonalnym wydaniu nie powinno mieć miejsca. Dykcja też momentami nie jest idealna. Błędy zaś typu „...wyciągnęła ręką po drugie…” - nawet jeśli taki błąd jest w druku, moim zdaniem lektor powinien na własną rękę poprawić. Na szczęście są to zgrzyty sporadyczne. Większym problemem jest to, iż powieść zaludniona jest sporą ilością mających znaczenie postaci, a audiobook nie zaznacza odpowiednio wyraźną przerwą zmiany osoby, której akurat narracja dotyczy, podobnie jak przeniesienia miejsca i czasu, więc trzeba bardzo uważać. Z tego powodu, jeśli nie jesteście skazani na audio, przedkładałbym jednak czytanie nad słuchanie. Fabuły nie będę zdradzał, jednak muszę przyznać, że pomysł na samą intrygę jest oryginalny i w połączeniu z kilkoma rozbudowanymi wątkami stanowi mocną stronę dzieła. Po raz kolejny Zielke wykreował świetny kryminał społeczny nie gorszy od najlepszych klasyków gatunku. Przekonujące postacie, dobre poprowadzenie akcji, są kolejnymi zaletami powieści, lecz jak mówi nazwa gatunku, w którym książka ląduje, „kryminał społeczny” - ważne jest tło społeczne. A to jest przebogate, celne, z wyczuciem. Wiele spostrzeżeń autora pokrywa się z moimi, jak to, że w innych krajach, takich jak Szwecja, żeby się dostać do elit trzeba być bohaterem albo przebiegłym draniem, a u nas można być zwykłym idiotą, słupem, którym ktoś kieruje. Powieść bardzo celnie pokazuje to, co spowodowało, iż demokracja nie jawi się już jako atrakcyjna alternatywa dla społeczeństw i krajów stojących przed wyborem ustroju, i co zapewne spowoduje upadek tej koncepcji życia społecznego, a co za tym idzie i Zachodu, a chodzi o odejście od głoszonych jako fundamentalne zasad i wartości na rzecz doraźnych partykularnych oraz niemoralnych korzyści. Zielke świetnie pokazuje, że właśnie to odejście od głoszonych haseł, a nie słabość decyzyjna czy militarna, powodują degenerację Zachodu. „Człowiek, który musiał umrzeć” przestrzega, że czwarta władza, czyli wolne media, skończyły się w momencie, kiedy jako główne źródło ich finansowania dochody z reklam zastąpiły wpływy ze sprzedaży publikowanych treści. Szczególnie widoczne jest to w Polsce, ale to proces ogólnoświatowy. Zielke świetnie oddał obcość, jaką musi odczuwać człowiek z Zachodu, który pobył w Polsce i był na tyle bystry, by odczuć jej specyfikę oraz zrozumieć czym różni się ona od państw starej Europy. Myślę, że tak się też muszą czuć Polacy, którzy się na pewne rzeczy nie godzą, nie poddają się degeneracji moralnej, mentalności więziennej i populistycznej propagandzie. Nie bez kozery skala emigracji młodych Polaków jest jednym z największych naszych tabu, zwłaszcza od czasu, gdy trudno zwalić wszystko na komunę i czynniki ekonomiczne. Te i inne aspekty naszej rzeczywistości, nad którymi większość z nas w ogóle się nie zastanawia, a jeszcze większa część społeczeństwa toleruje lub nawet akceptuje, tutaj wyszczególnione, obnażone i wręcz wykrzyczane, sprawiają, że lektura męczy. Świetna, ale męcząca. Polecam, szczerze i gorąco, lecz przyznaję, iż znów muszę od tego odpocząć. źródło: https://klub-aa.blogspot.com

I oto nadszedł koniec historii i przygód Julii Durant. Diabelskie Obietnice to ostatni, ósmy już tom z cyklu kryminałów z panią komisarz w roli główniej. Po raz kolejny Durant zmierza się z tajemnicą, która ciągnie się za pewną młodą dziewczyną, która desperacko szuka pomocy i ratunku. Intuicja ją naprowadza, a to z czym komisarz i wydział zabójstw będzie musiał się zmierzyć - przechodzi ludzkie pojęcie... Tradycyjnie - czytają książki Franza przenosimy się w inny wymiar rzeczywistości. Przez bardzo rzeczywiste wybrzmienie wszystkich wydarzeń mamy wrażenie, że wraz z bohaterami jesteśmy uczestnikami śledztwa i wraz z nimi próbujemy rozszyfrować całą stojącą za wszystkim zagadkę. Seria z Julią Durant przyniesie Wam niezapomnianych wrażeń i wprowadzi w Was we wnętrza policyjnych śledztw. Jest to seria do której będę wracać z ogromnym sentymentem, a Wam polecam nadrobienie zaległości, jeśli jeszcze seria kryminałów tego genialnego autora jest przed Wami.

To książka oparta na popularnym serialu telewizyjnym, przedstawiająca losy polskich cichociemnych i ich walkę w okupowanej Warszawie. To opowieść o odwadze, lojalności, młodości wystawionej na próbę oraz dramatycznych wyborach w czasie wojny. Dobrze sprawdza się jako uzupełnienie serialu. Sięgnę po cały cykl.

Jak na thriller, który powstał na bazie scenariusza mamy coś dobrego. Początek (tak do 7-8 rozdziału) był nijaki, męczyłam się i zastanawiałam się, czy nie przerwać czytania. Przetrwałam ten nijaki początek i powiem Wam, że było warto. Im bliżej połowy książki, tym bardziej historia mi się podoba. Motyw przeszłości, wplątanie w to kościoła i do tego pokazanie jak działały kiedyś układy. Jedynie co mi nie pasowało to brak tłumaczeń z języka niemieckiego na polski, dlatego moja czytelnicza dusza miała problem, by się wciągnąć. Dobrze skonstruowana historia, pełno zwrotów akcji i plot twist na koniec - majstersztyk.

Dość suchy, kronikarski zestaw scenek i opisów. Jednak biorąc pod uwagę, że jest jest to tylko adaptacja filmowych kronik powstańczych, to udało się bardzo dużo wyciągnąć z materiału. Można się wczuć w klimat i sporo dowiedzieć. Inscenizacje dźwiękowe z dużą klasą, bardzo cenne osobiste wspomnienia powstańców. Plus niezłe posłowie. Największe wrażenie zrobiło na mnie przedzieranie się przez kanały. Co za szczęście, że tam były. Pęd ku życiu wszystko zwycięży. Warto wysłuchać. Po obejrzeniu filmu, bardziej doceniam wkład autora i podnoszę ocenę. Kawał porządnej roboty. Warto.

Książkę zamówiłam bezpośrednio u autora i otrzymałam z autografem. Niemożliwe nie istnieje. To moja pierwsza styczność z tym autorem, a często przewijała mi się w poleceniach. Dla zwolenników teorii spiskowych jest to poniekąd biblia. Autor zwinnie się porusza w tematyce wojskowej, służb i nomenklatury politycznej. Dla mnie ciut za dużo trupow bez konsekwencji winy. Niemniej jednak wizja bardzo możliwa w dzisiejszych czasach do zrealizowania, szczególnie z paliwem, wodociągami i centrami handlowymi. Można spojrzeć na wydarzenia z innej optyki i zadać sobie w głowie jedno pytanie „a co jeśli jednak?” I choć wszyscy wiemy, że służby pod batutą swoich dowódców prowadzeni na swojej lub międzynarodowej smyczy mogą wiele, to myślę, że tylko fikcja literacka może mieć takie pole do interpretacji. Dziękuję autorowi za przesyłkę i zabieram się za kolejną pozycję. Zakon mogę polecić wszystkim, którzy interesują się tematyką służb i wydarzenia polityczne w kraju śledzą od dłuższego czasu. Warto. Postać Ducha najlepsza, bo z nutą empatii pomimo końcowego tasaka ;)

Rok 1924. W Poznaniu dochodzi do brutalnych morderstw prostytutek, które wstrząsają całym miastem. Sprawę prowadzi komisarz Antoni Fischer wraz ze swoim impulsywnym zastępcą, Albinem Małeckim. Dwaj skrajnie różni śledczy próbują wspólnie ustalić, kto stoi za serią zbrodni. Uwielbiam książki Ryszarda Ćwirleja i tę również czytałam z zapartym tchem. Kryminał retro ma w sobie coś magicznego – klimat dawnych czasów, inny rytm życia, inne słownictwo. Przyznaję, że na początku musiałam się przestawić na język epoki, ale bardzo szybko weszłam w ten świat. Akcja toczy się dynamicznie, a sposób, w jaki śledczy i złodzieje przemieszczają się po mieście i jego okolicach, świetnie oddaje atmosferę tamtych lat. „Tam ci będzie lepiej” to pierwszy tom przygód Antoniego Fischera i na pewno sięgnę po kolejne. Jestem bardzo ciekawa, jak potoczą się jego dalsze losy i co autor dla niego przygotował. Bohaterowie są wyraziści, interesujący i pełni charakteru – dzięki temu historia nabiera życia, a relacje między protagonistami są jednym z największych atutów tej powieści. Zakończenie pozytywnie mnie zaskoczyło, a całość czyta się znakomicie. Polecam wszystkim miłośnikom kryminałów, zwłaszcza tych retro. Jeśli lubicie klimat międzywojennego Poznania i dobrą, solidnie poprowadzoną intrygę – ta książka zdecydowanie jest dla Was.

"Krüger. Tygrys" to rewelacyjny, mocno wciągający tom, który świetnie oddaje atmosferę trudnych historycznie czasów. Napięcie jest budowane jak w najlepszym serialu sensacyjnym, a książka kończy się w samym środku emocjonującej sceny, co tylko zaostrza apetyt na więcej. Ta część porwała mnie jeszcze bardziej niż pierwsza, a przecież już tamtej nie miałem wiele do zarzucenia. Fabuła jest pełna intrygujących wątków, które sprawiają, że książkę można pochłonąć niemal na raz. Jedyne, co trochę mi zabrakło, to bardziej rozwinięty wątek Cygana, choć rozumiem, że nie on jest głównym bohaterem. Całość jednak zdecydowanie warta polecenia!

Wydaje mi się, że postać Teodora Szackiego, jako osoby względnie chłodnej oraz odosobnionej, żyjącej w swoim świecie może początkowo zrazić czytelnika... Lecz nigdy tak bardzo nie wczułam się w postać książkowa, w to jak bardzo oddaje się swojej pracy i jak wiele dla niego znaczy, o swojej misji, ogólny charakter postaci. Szczerze, nie mogłam oderwać się od całej trylogii, po każdym kończącym się rozdziale chciałam jednak rozpocząć następny, aby dowiedzieć się "co okaże się dalej". Jedyna zawiłość - w każdej części z trylogii dzieje się stosunkowo dużo, ciężko łączyć ze sobą fakty, całą istota sytuacji zostaje wytłumaczona w ostatnich dwóch rozdziałach. Niemniej jednak - polecam!

Myślę, że książka Marcina Ciszewskiego www.afgan.com.pl jest w mojej opinii zupełnie inna niż te przedstawione w wcześniejszych tomach. Wydaje mi się, że autor wprowadza tutaj nowe spojrzenie na znanych bohaterów, są oni przedstawieni w taki sposób, że wydają się zupełnie innymi osobami. Uważam, że najsłabszym elementem tej książki jest głowny antagonista i jego cel dodatkowo to, że bohaterowie zakładają, iż brak utworzenia państwa Izrael wywołałby tak ogromny zwrot akcji na świecie, że powstałby kalifat państw arabskich, który podbiłby cały świat i wprowadziłby szariat na całym świecie. W mojej opinii jest to słabe, ponieważ wydarzenia przedstawione w tomach 1–4 nie zmieniły absolutnie nic w Polsce, tak jak jest pokazane w tomie 5, Wydaje mi się, że działania opisane w poprzednich tomach niosły w sobie znacznie więcej potencjału do zmiany losów świata. Dodatkowo uważam, że autor mógł w mojej opinii lepiej poprowadzić fabułę można było kontynuować losy Polski i pokazać, jak wyglądałby kraj w zimnej wojnie, o ile by istniała, i później zakończyć cykl na tomie 5, który mógłby być np. tomem 7, 8 lub kolejnym, pokazując naturalny ciąg historii. Wydaje mi się, że taka konstrukcja fabuły mogłaby w znacznie większym stopniu oddziaływać na czytelnika i w ciekawszy sposób wykorzystać wcześniejsze wydarzenia. Jednak uważam, że ogromnym plusem tej książki jest postać Wieteski. Myślę, że jest to najsilniejsza strona tej pozycji – poznajemy go z zupełnie innej strony. Wydaje mi się, że w tej części Wieteska jest zabawny, potrafi wywołać uśmiech i w mojej opinii wprowadza lekkość do całej historii. Podsumowując, książka w mojej opinii ma swoje słabsze momenty, zwłaszcza w kwestii fabuły i logiki działań bohaterów, ale jednocześnie uważam, że daje nam ciekawe spojrzenie na postacie i niektóre wydarzenia. Myślę, że warto po nią sięgnąć, zwłaszcza jeśli chce się zobaczyć znanych bohaterów w nowym świetle i zastanowić się, jak alternatywnie mogła wyglądać historia Polski i świata.

Świetna książka, zmusza czytelnika do refleksji, że człowiek nie docenia "dóbr", z których korzysta i w sytuacji kryzysowej świat upada a ludzie zaczynają zachowywać się agresywnie i irracjonalnie. Jedynym minusem dla mnie, jednak do przejścia, okazało się słownictwo techniczne, które czasem spowalniało czytanie. Mimo to, książka wciąga i czyta się ją jednym tchem.

Dobra książka sensacyjna z PRL-owskimi marzeniami o bombie atomowej w tle. Dziwić może, że główny bohater pomimo, że tylko z pochodzenia po ojcu ma polskie korzenie i nigdy w Polsce nie był i jak sam twierdził nigdy go ta Polska szczególnie nie interesowała tak świetnie odnajdywał się w naszej rzeczywistości.