Piastowie. Wędrówki po Polsce pierwszej dynastii

Autor w bardzo przystępnej i ciekawej formie ,wykazując się również poczuciem humoru (jak np. w tym fragmencie " o Władywoju wiadomo niewiele, przetrwała jednak taka notatka współczesnego mu kronikarza:" Z życia jego przytoczę tylko rys niewiarygodny i nienadający się zgoła do naśladowania przez żadnego chrześcijanina, a mianowicie , że nie nie mógł on wytrzymać nawet jednej godziny bez picia" )przedstawia podboje pierwszego króla Polski , który był nie tylko wielkim władcą, ale przede wszystkim niezłomnym wojownikiem oraz strategiem. Książka pokazuje skąd wywodzą się nasze Polaków korzenie, w innym świetle pokazuje naszą historię niż tę którą poznaliśmy na szkolnych lekcjach historii - co ważne w sposób ciekawy ."Narodziny potęgi" czyta się jak powieść , jest w niej przygoda, miłość , przymierza a także intrygi. Zachęca do poznawania historii i zagłębiania się w nią . Jak chyba powiedział Cyceron „Historia est magistra vitae” (Historia jest nauczycielką życia), więc warto ją poznawać. Książka idealna na prezent szczególnie dla mężczyzn (dużo tu bitew, krwi i rzezi) jak również młodych chłopaków.

Myślę że dla fanów twórczości HBC nie będzie tutaj zbyt wielu smaczków, aczkolwiek książka utrzymana w konwencji oraz humorze filmów. Czyta się lekko i przyjemnie aczkolwiek przez tak skoncentrowaną ilość ciekawostek i tempo ich podawania trochę ciężko coś z tego zapamiętać.

Uważam, że bardzo dobre opracowanie początków państwa Polskiego. Autor wnikliwie przestawia aspekty kształtowania się zalążków Polski. Jak miał bym się do czegoś przyczepić, to brak mi map, wizerunków, obrazów odnoszących się do tekstu. Kilka zdjęć średniej jakości nie polepszają sytuacji. Ogólnie książka wartościowa.

Sławomir Koper znany jest z tego, że potrafi opowiadać. I to tak, że aż chce się tego słuchać. Potrafi porwać niemal każdego czytelnika i z wielką chęcią można nauczyć się historii. Ja zawsze lubiłam historię i miałam szczęście mieć świetnych nauczycieli, lecz wiem, że zdarzają się i tacy, którzy potrafią zanudzić uczniów na lekcjach historii. Książka "Jagiellonowie. Schyłek Średniowiecza" może jest bardziej przeznaczona dla młodzieży, ale myślę, że każdemu ponowne poznanie (lub przypomnienie) sobie o Jagiellonach nie wyda się nudne, ale będzie wspaniałą podróżą w czasie po ówczesnej Polsce, Ukrainie czy Białorusi oraz innych miejscach, w które zabiera nas autor w raz ze swoim nastoletnim synem. To właśnie jemu, w czasie wycieczki opowiada historię Polski od roku 1370, czyli od śmierci Kazimierza Wielkiego (ostatniego Piasta) do schyłku Średniowiecza do roku 1493 - wtedy zmarł Kazimierz Jagiellończyk oraz o najważniejszych wydarzeniach mających miejsce za czasów Jagiellonów. "Kazimierzowi Wielkiemu na ogół dopisywało szczęście, jednak jako dynastia poniósł dotkliwą porażkę, bo chociaż cztery razy był żonaty, to nie doczekał się legalnego następcy tronu." Zwiedzając miejsca będące areną tamtych wydarzeń, Sławomir Koper opowiada o losach dynastii a także odpowiada na pytania zadawane przez syna. Ciekawie poprowadzona narracja zachęca do lektury, czyta się tę książkę jak przygodową powieść. Jednocześnie może być ciekawym przewodnikiem turystycznym. To, że styl pisania autora jest bardziej młodzieżowy czy wręcz dziecinny, zupełnie nie przeszkadza. Uważam, że ma to swój urok i przyjemniej się czyta. Zresztą moi wnukowie bardzo lubią tego typu książki i to za ich namową zabrałam się za tę lekturę. Oglądałam w telewizji film o Jagiellonach, więc moi wnukowie przynieśli mi tę książkę z biblioteki... "Związek Polski i Litwy przez długie lata przypominał małżeństwo Jadwigi z Jagiełłą. Miłości w nim nie było, ale na pewno był rozsądek i wspólny interes. Dopiero z czasem obie strony zaczęły doceniać korzyści, jakie płynęły z prowadzenia wspólnej polityki." Już dawno naukę szkolną mam za sobą, lecz bardzo miło mi było poczuć się jak na ciekawej lekcji historii. Gdyby w taki lub podobny sposób nauczano tego przedmiotu, to myślę, że chętniej uczniowie sięgaliby nie tylko po książki historyczne. Ważne jest również to, że Sławomir Koper jest bezstronny i nie narzuca czytelnikowi swojej oceny. Mnogość fotografii także uprzyjemnia lekturę, chociaż część z nich jest zbyt mało widoczna a małe mapy nie odzwierciedlają dokładnie opisywanych miejsc. Zaskoczył mnie także opis wydawcy: "Wędruj renesansowymi śladami po polskich Kresach, a w Krzemieńcu wraz z królową Boną zaangażuj się w poszukiwania żony dla jej syna, Zygmunta Augusta.", bo przecież królowa Bona a tym bardziej Zygmunt August, to już zupełnie inny czas... Chronologiczne zestawienie dat, które znajdziemy na końcu książki może być dobrą ściągawką, nie tylko w szkole... A historia naszej ojczyzny przez wieki była bardzo ciekawa a często też i przewrotna. Warto zatem poznać losy dawnej Polski.

Dość ciekawa książka opisująca historyczne osiągnięcia Rzeczpospolitej rządzonej przez poszczególnych królów w zakresie władania terenami, które w powszechnej wiedzy Polaków raczej nie funkcjonują, jako tereny niegdyś będące pod władaniem naszego kraju lub też naszych lenników. W tym zakresie to pozycja poszerzająca wiedzę o naszej zamierzchłej historii i dająca nam pewną dawkę dumy z przeszłych osiągnięć. Wcześniej nie wiedziałem praktycznie nic o tym, iż mieliśmy sporo do powiedzenia, czy to w dzisiejszej Mołdawii, czy Słowacji. A i wątek ukraiński wydawał mi się mniej okazały. Sporo dowiedziałem się o Kurlandii, a zupełnym novum była dla mnie aktywność księcia Kurlandii (polski lennik) w zakresie kolonizacji wyspy na Karaibach (dzisiejsze Tobago) czy w Afryce (Gambia). Generalnie książka do polecenia i zachęcająca do bardziej szczegółowego zgłębiania poszczególnych wątków.

W zasadzie to nie wiem co napisać, ta książka jest dla mnie niezłą zagwozdką, bo jej atuty mogą być jednocześnie minusami. Chodzi mi o to, że Sławomir Koper stworzył ciekawą gawędę o początkach naszego państwa , ale sposób narracji sprawia, że książka jest przeznaczona w moim odczuciu bardziej dla młodego czytelnika. Autor prowadzi rozmowę ze swoim synem Grzesiem , razem zwiedzają miejsca związane z pierwszymi władcami Polski i przy okazji opowiada mu historię dynastii Piastów. Na początku nie zachwyciła mnie ta metoda narracji, ale w sumie gawęda była bardzo interesująca i przekazana w prosty , jednocześnie przystępny sposób na pewno trafi nawet do osób, które z historią są na bakier. Ostatecznie bardziej przemawiają do mnie argumenty,,za'', dobrze było przypomnieć sobie ten kawałek zamierzchłej przeszłości, polecam.

Książka jest idealna dla osób, które chcą zorientować się, jak wyglądała II wojna światowa. Na jej podstawie można zdecydować, które konkretne zagadnienia i wydarzenia warto zgłębiać bardziej szczegółowo. Polecam ją osobom takim jak ja. Tym, którym w szkole często brakowało czasu na dokładne omówienie II wojny światowej, ponieważ kończył się rok szkolny i nie było już przestrzeni na naukę historii własnego narodu.

Szlak nadziei – Armia Andersa marsz przez trzy kontynenty...1334 dni, 120 000 ludzi, 12 500 km...pierwsza publikacja opisująca całość tego exodusu. Niesamowita historia opowiedziana przez historyka z ogromnym sercem, sentymentem i zrozumieniem dla Polaków i polskiej sprawy. Ogromna ilość materiału zdjęcia, grafika, listy, plakaty wraz z nieznanymi często jeszcze niepublikowanymi relacjami tworzą niezapomnianą całość. Rozmach geograficzny przyprawia iście o zawrót głowy a zmieniająca sytuacja geopolityczna i polityczna II wojny światowej sprawiała, że decyzje ludzkie były niesamowicie trudne w tych już i tak skomplikowanych czasach. Polacy Andersa walczyli początkowo o wolność Polski i wojsk alianckich po konferencjach w Teheranie i Jałcie już tylko o wolność aliantów. Pozbawieni złudzeń i na zawsze pożegnani z Polska przedwojenna która już nigdy nie wróciła musieli na nowo szukać sobie miejsca w diametralnie nowej rzeczywistości często daleko od rodziny i bliskich. Uważam, że lektura obowiązkowa dla każdego kto ceni i szanuje swoje korzenie. „Generał Anders i jego armia należą już do historii. Cierpienia i dążenia jego ludzi już się skończyły. I dlatego istotne jest aby nowe pokolenia dowiedziały się, co się wydarzyło, i oddały hołd triumfowi ludzkiego ducha. Gdyby współcześni Polacy lepiej znali swoją historię, nie byli tak by skłonni do lekceważenia osiągnięć narodu z 25 lat...”

Książka,, Korona i kobiety. Król Kazimierz Wielki bigamista" wg mnie mogłaby spokojnie zacząć się od piątego rozdziału, od niego tak naprawdę zaczyna się opowieść o tym ostatnim piastowskim władcy. Przez cztery początkowe rozdziały poznajemy historię dynastii Piastów i takie wprowadzenie byłoby ok, gdyby nie multum informacji, imion, wydarzeń historycznych. Autorka przedstawia bardzo szczegółowo koligacje ostatnich Piastów i to powinno być atutem jednak w moim odczuciu przytłacza nadmiarem i nuży, nie uważam żeby informacje o pociotkach Łokietka były mi potrzebne. Spodziewałam się czegoś innego, Kazimierz Wielki to nasz rodzimy Henryk VIII, obaj wielokrotnie się żenili, popełniali bigamię i byli bardzo kochliwi. Niestety o czterech żonach i licznych kochankach nie mamy zbyt wielu informacji, autorka pobieżnie potraktowała ten wątek, który miał stanowić sedno książki. Lekkie rozczarowanie choć książka nie jest zła.

Porusza wiele ciekawych zagadnień historycznych, także tych wymazywanych przez kościół w Polsce. Pokazuje też, że Kościół nigdy nie był przyjacielem Polski, ale tym co jedynie ją wykorzystuje i wyzyskuje dla wyłącznie własnych majątków i wpływów. Czyli nic się nie zmieniło, jak i było na początku tak i na wieki... Do dzisiaj. Kościół to było i jest narzędzie polityczne. Jako organizacja rozgrywała i rozgrywa Polskę do dziś. Co do ogółu oczywiście. Nie ma też jednostronnie kryształowych rzeczy. A to obnaża też bród za naszymi uszami jako narodu. Lepsza jest prawda, aby naprawić wady, niż kłamstwa, które wady pogłębiają.

„Bilans Krzywd” to książka, która zostawia czytelnika z ciężarem refleksji na długo po odłożeniu jej na półkę. Dariusz Kaliński sięga po temat trudny i niewygodny – rozliczenie z przeszłością, który po tylu latach wciąż wywołuje ogromne emocje. Idealnie obrazuje „zwykłych ludzi” w najczarniejszych czasach.

Bardzo dobra książka.Bardzo mało materiałów zródłowych powoduje że nieraz autor snuje swoje przypuszczenia,i teorie jednak to co przedstawia jak dla mnie jest spójne i logiczne.Nie narzuca swojego zdania,pozwala swojemu czytelnikowi mysleć samodzielnie.Mieszko I twórca naszego państwa pozostawił państwo które kształtem przypomina nasz kraj dziś.Wybitny władca.Polecam.

Książka stanowi ciekawe wprowadzenie do tematu życia późnośredniowiecznych mieszczan, każdy rozdział w zasadzie stanowi wartościowy wstęp do tematyki mieszczańskiej epoki późnego średniowiecza. Polecam z tą książką zacząć przygodę każdemu, kto jest tą tematyką zainteresowany. Szczególnie, że każdy rozdział kończy się odnośnikami bibliograficznymi.

Bardzo dobra książka ukazującą Józefa Piłsudskiego nie jako pomnik na cokole, lecz człowieka wraz z jego wadami i słabościami. Autorka ani nie usprawiedliwia ani nie wybiela nagannego, niestety, zachowania, lecz podaje fakty i ich wpływ na już mniej kochane kobiety Marszalka.

Świetna książka poświęcona jednej z najlepszych formacji militarnych w dziejach wojskowości (specjaliści pewnie by powiedzieli, że to trochę na wyrost). Pisana przez patriotę dla patriotów (dobrze, że i takie książki powstają). Jej wartością jest bardzo eleganckie wydanie (w twardej możnej oprawie) i świetna szata graficzna – sporo ilustracji, diagramów, tabelek. Książka fajnie porządkuje naszą wiedzę dotyczącą husarii – poznajemy samego żołnierza (jego ubiór, elementy umundurowania, ekwipunek), zasady walki, organizacje chorągwi. Bardzo ciekawie jest opisana sztuka walki husarii – zarówno na poziomie taktyki pojedynczego żołnierza jak i strategii całej formacji, interesująca jest część poświęcona morale wojskowemu. Szczegółowo opisano broń jaką posługiwali się husarze, na czynniki pierwsze rozebrano mityczne skrzydła, a w końcu przeanalizował przyczyny zmierzchu tej formacji (wcale nie broń palna). Książka zdecydowanie do przeczytania, a dla leniwych przynajmniej do przejrzenia.

Formacja wojskowa jakim była husaria została opisana z bardzo dużym znawstwem tematu. Autor przedstawił możliwości, ale także ograniczenia husarii na bitewnych polach w XVI-XVIII wieku. Mankamentem tej książki są mapki, które mają ilustrować bitwy, gdyż są niewielkiego formatu i przez to mało czytelne, w przeciwieństwie do załączonych ilustracji dowódców czy uzbrojenia i wyposażenia husarza. Ciekawe są dołączone opisy walk z tamtego okresu, bo oprócz tego, że stanowią źródło wiedzy, to także pokazują nam, jak zmienił się język polski w ciągu ostatnich 300-400 lat.

Bardzo wartościowa pozycja dla każdego kto interesuje się historią Polski. Zawiera wspomnienia osób, które przeżyły przejście trzech kolejnych sowieckich frontów "wyzwolicieli" na Berlin. Zaskoczyło mnie, iż wojskowi podążający z wojskami z pierwszej linii są zupełnie inaczej wspominani niż dzicz z drugiego i trzeciego. Pierwsi wręcz przestrzegali Polaków przed kolejnymi. Samych wybryków i wynaturzeń sowietów nie będę tutaj przytaczać, ponieważ są one makabryczne. Cierpienie jakiego doznawał naród Polski w swoim własnym kraju począwszy od 1939 roku woła do dziś o pomstę do nieba. Dramaty ludzi przerażają, dobrze, że Ci, którzy przeżyli mogli chociaż po latach podzielić się przeżytym strachem i cierpieniem. Kolejnym wątkiem jest grabież ziem Polskich. Demontowano i wywożono absolutnie wszystko. Nawet całe fabryki pozostałe po niemcach. Kolejne składy kolejowe na wschód ze zrabowanym mieniem nie miały końca. Chwilami wydaje się to aż śmieszne, że sowietom tak wszystko się przydawało. Nam pozostaje czytać i być świadomym zwłaszcza dzisiaj, kiedy politycy na siłę próbują wciągnąć nasz kraj w nie naszą wojnę. Nigdy więcej wojny! Te słowa są bardzo aktualne. Wojna nie jest bowiem lekiem na poprawę sytuacji, jest wyzwalaczem najgorszych zachowań i u okupantów i u "wyzwolicieli".

Kolejna świetna książka o najlepszym, pierwszym sekretarzu, a w dodatku o najlepszym przywódcy Polski — Edwardzie Gierku. To takie uzupełnienie, bo większość rzeczy już poznałem. Panu Gajdzińskiemu dziękuję za ich odświeżenie. Śmiało mogę mówić, że Edward Gierek to był równy chłop, robotnik z krwi i kości. Dziś brakuje takich ludzi. Współcześni politycy są skupieni na zaspokojeniu własnych, chorych ambicji, a dla obywateli nic! Nie myślą, aby było lepiej, ale inaczej. Jedna frakcja kopie drugą po kostkach... Wyróżnione słowa o Edku: ,,Dał Gierek ludziom odetchnąć po inwazji komunistów, otworzył Polakom okno na świat, zresztą sam był człowiekiem światowym". On chciał się odciąć ciut od ZSRR, otworzył nas na świat. Ileż zbudował? Brał kredyty, ale żeby w Polsce wiele zmienić, aby było dobrze. Nienawidził bezrobocia. Poznał biedę w młodości i nie chciał, aby nowe pokolenie Polaków tego nie doświadczyło. Prawdziwy przywódca. Polak ojciec. Ludzie mogą sobie mówić, co chcą, dla mnie to była postać wybitna i mąż stanu. Nie można pominąć ciepłych słów syna Edwarda o nim samym, czyli profesora Adama: ,,Byłeś wielkim marzycielem. Marzyła ci się Polska nowoczesna, bez ludzi bezdomnych i bezrobotnych". Marzyciel, idealista, robotnik, a nie jakiś tam polityk cwaniak. To był gość. Żył dla Polski, pracował dla Polski, aby wykonała wielki skok w przyszłość. Jestem zdumiony i wstyd mi za współczesnych polityków. Nie zjawili się na jego pogrzebie, bo nie chcieli gadania... Widzę hipokryzję. Wychwalali Gierka, a gdy przyszło pożegnać wielkiego wodza, to odpuścili. Wstyd! Fajna książka. Jednego dnia połknąłem trzysta stron, tak mnie, pochłonęła. Edwardowi Gierkowi dziękuję za wszystko, co zrobił dla Polski. Szkoda, że jego dorobek jest usilnie wykazywany... Słusznie pisarz Przemysław Piotrowski napisał w jednej swojej powieści: Polityka to bagno! Edek był za dobry na ten świat cwaniaków, złodziei i łajdaków... Gorąco polecam! Gierek to był gość, co liznął ciężkiej pracy, wiedział, czego chce i wszystkie ambitne plany wdrażał. Od słów, do czynów. Był kimś.

Doskonała książka, ukazujące jakie elementy wpłynęły na ogromny sukces Hitlera w zdobyciu władzy i jak to się stało, że pociągnął za sobą miliony Niemców. Zadecydowały o tym między innymi czynniki społeczno-ekonomiczne i polityczne / hiperinflacja, ogromne bezrobocie, odczucia Niemców związane wg nich z ich wielkim upokorzeniem przez traktat wersalski/, ale także pewność Hitlera, jego siła przekonywania do własnych racji, skuteczne wmówienie rodakom, że są "rasą panów" i potrzebują przestrzeni życiowej, znalezienie wspólnego wroga, który odpowiada za niepowodzenia Niemiec, tj. Żydów, a także inne przyczyny. Dla zainteresowanych tematyką II wojny światowej, to obowiązkowa lektura. Serdecznie polecam!

Książka zdecydowanie warta jest przeczytania. Marek Borucki przypomina sylwetki znamienitych Polaków i Polek, którzy wnieśli duży wkład w rozwój medycyny, fizyki czy bakteriologii. Nie brakuje tu również ludzi odnoszących sukcesy w dziedzinie muzyki, malarstwa czy literatury. O wielu z grona tych nieprzeciętnych osób w ogóle nie słyszałam. Autor przybliżył dokonania min znanego architekta Stefana Bryły, pisarza i scenarzysty Ferdynanda Goetela, pianisty i zarazem wynalazcy zegara elektrycznego czy wycieraczek samochodowych - Józefa Hofmanna i wielu innych nie mniej wyjątkowych osób. Nie za bardzo zgadzam się z tym, że do wielkich zapomnianych autor zaliczył Zofię Kossak - Szczucką, Antoniego Patka, Kazimierę Iłłakowiczównę , Stanisława Witkiewicza czy Ernesta Malinowskiego. Chyba raczej każdy wie co nieco na ich temat i nie są to nieznane postacie.Tak czy inaczej książka jest ciekawa i godna polecenia.