Ostatnie światła gasną

Książkę czytało mi się bardzo szybko. Historia od początku mnie wciągnęła i ciekawiło mnie co wydarzy się dalej. Jak dla mnie fajnym dodatkiem były czarne strony, które dodawały trochę mroku i pokazywały, że ta historia ma też swoją ciemną stronę, którą powoli poznajemy. Jakoś w połowie książki historia trochę zaczęła mnie nudzić, ale kilka rozdziałów później wydarzył się plot twist, którego się nie spodziewałam i od razu byłam ciekawa co wydarzy się w drugiej części. Nie jest to jakaś wybitna książka, ale dobrze mi się ją czytało. Pojawia się tutaj wątek fantastyczny, który mi nie przeszkadzał, a nawet mi się spodobał, aczkolwiek było kilka momentów, które nie za bardzo mi pasowały, ale przymykałam na nie oko. Jeśli chodzi o bohaterów to ich polubiłam, lecz nie byli wyjątkowymi postaciami, o których będę długo pamiętać. Zachowanie niektórych z nich było dla mnie momentami niezrozumiałe, ale przecież nie wszystko jest idealne. Książkę polecam osobom lubiącym literaturę młodzieżową, dodatki fantastyczne, anagramy, zagadki, akcje rozgrywające się w Polsce i lekkie historie do przeczytania za jednym razem. Drugą część też mam już za sobą i niestety ona podobała mi się mniej niż pierwsza. Ale więcej o niej już w oddzielnej recenzji. Jeśli byście się zastanawiali to w tym przypadku książki należy czytać po kolei.

Bardzo dobra książka, poruszająca dość ważny temat, o którym niewiele osób słyszało, w tym ja. Jakbym miała oceniać tę książkę jako romans, to raczej nie oceniłabym jej tak wysoko, ale jako książka zgłębiająca temat pochwicy, a przy okazji lekki romans, za pomocą którego autorka uświadamia czytelnikom, na czym polega stawianie granic w związku, to jest świetna. Żałuję, że jak byłam targetem dla tego typu książek, to nie były one wydawane. Oczywiście nie udaje jej się nie popaść w przesadę w ukazywaniu pewnych toksycznych zachowań, typową dla gatunku, która ma podkreślić wagę poruszanego tematu. Bardzo polubiłam bohaterów, już nawet nie pamiętam kiedy tak dobrze czytało mi się młodzieżówkę. Zarówno postać Sashy jak i Monique (głównej bohaterki), są świetnie wykreowane i pokazują taką dziewczęcą przyjaźń, Monique wie, że może jej zaufać i widzi ogrom wsparcia jakim otacza ją koleżanka, zwłaszcza, że nie może zwrócić się do nikogo po profesjonalną pomoc. Tym co książka robi naprawdę dobrze, jest to stopniowe odkrywanie, jak bardzo toksyczny związek potrafi angażować uwagę i ile rzeczy jesteśmy w stanie stracić, za coś w co nie warto wchodzić na pierwszym miejscu. Kreacja bohaterów, zwłaszcza pobocznych, jest bardzo powierzchowna. Sama postać Reggiego służy tylko pokazaniu prawidłowej dynamiki w związku i szanowania cudzych granic; niby powiedziane jest, że jest "bad boyem", ale aż do ostatniej strony nie dowiadujemy się, skąd się bierze ta reputacja, a szkoda. Całościowo czytało się bardzo dobrze i świetnie się bawiłam. Polecam.

~ Ta powieść to podróż przez smutek ,depresję, uzależnienia i stratę... walkę, upadki ,miłość, nienawiść i krzywdę. Autorka pisząc te powieść chyba nie do końca zdawała sobie sprawę że może rozbić kogoś na kawałki!! Dawno nie czytałam czegoś tak dobrego a równocześnie tak bolesnego ... Książka pełna emocji i cholernie prawdziwa ,tu nie ma miejsca na fantasy ,jest po prostu życie, które stawia nam pod nogi różne problemy ,życiowe zakręty, czasem niewłaściwych ludzi... coś niewyobrażalnie pięknego i przerażającego jednocześnie! Zdecydowanie polecam 🫶 ⛔️ Nie dla każdego, znajdziecie tu narkotyki, alkohol ,przemoc ,zaburzenia dysocjacyjne oraz próby samobójcze. Maddie i Tim dwóch ludzi po przejściach, dwa różne światy i jeden wspólny cel, zacząć żyć z uśmiechem na twarzy .... niby tak proste a jednak niekiedy niedostępne.

Ta książka była dla mnie dobrą rozrywką. Podoba mi się pomysł na umiejscowienie fabuły w czasach rozbiorów Polski i wiele aluzji do realnych wydarzeń oraz osób żyjących w tamtych czasach. Mocno poruszył mnie też zawarty w tej powieści wątek dotyczący niezdrowej relacji z opiekunem - w moich oczach jest on bardzo ważny i łatwo można go przełożyć na nasze codzienne realia. Irytowały mnie zmienne postawy bohaterek. Ale z drugiej strony - ich wiek powoduje, że jak najbardziej mogę to zrozumieć.

Bardzo ciekawa powieść ! Biorąc pod uwagę, że na okładce było napisane +12, nie spodziewałam się niczego spektakularnego. Poznajemy tu Lexi, 16-letnią dziewczynę, która wychowana przez swego ojca na tropicielkę, musi stawić czoła baśni, która powraca do miasteczka po wielu, wielu latach. A przy tym, niespodziewanie pojawia się tajemniczy nieznajomy, którego nasza bohaterka nazwała Cole. Przyznam szczerze, że napięcie, atmosfera mroku, plus ciekawe -choc wiadomo, trochę przewidywalne - wydarzenia sprawiają, że bawiłam się bardzo dobrze. Dodatkowo poznajemy bliższą opowieść nieznajomego na końcu powieści.

To nie jest prosta w ocenie książka, bo osoba autorska napisała ją dla siebie po śmierci ojca. Po wielu próbach zmieniła jednak śmierć ojca na śmierć brata, a głównego bohatera zmieniła na dziecko. Szesnastoletnie amab, osobę odkrywającą własną niebinarność. Liam nie chce zaakceptować wielu rzeczy w swoim życiu - wierzy, że przynosi rozczarowanie rodzicom, którzy chcieli mieć dwoch synów, a nie syna i coś. Przyjaźnie... no cóż, jeno najlepsi przyjaciele się ze sobą zeszli i ciężko znieść ich odcinanie się i skupianie się na sobie, z resztą o ile Joel się stara być dobrym przyjacielem to jego dziewczyna... chyba już wcześniej zadawała się z Liam tylko ze względu na to, że oboje tworzyli muzykę. I nagle Liam doświadcza nagłej śmierci brata. I zaczyna być żałosne, dopominając się atencji, obrażając na wszystkich, podejmuje decyzje za innych nie pytając ich o zdanie, dostaje ataków paniki, zamyka się w pokoju... Więc jeśli chcecie czytać o przyjemnym w odbiorze bohaterze to nie tutaj. Niemniej jednak nie czułam niesmaku wobec toksycznych zachowań Liam. Zostało dociśnięte do granic możliwości i się rozsypało. I nie miało odpowiedniego wsparcia, a tylko jego namiastkę od czasu do czasu.

Postanowiłam zrobić sobie reread po ponad roku i...dalej jestem zachwycona. Nie pamiętałam za dużo, więc bawiłam się znowu cudownie, wkręciłam się we wszystko co się działo. Znowu śmiałam się, umierałam z przesłodzenia, irytowalam na ich zachowywania, płakałam...Dalej utrzymuje, że jest to raczej lekka lektura, ale pochłonęłam ją w jeden dzień po tym jak nie mogłam przeczytać nawet dwóch stron. Mimo tego, że jest to raczej taka młodzieżówka pojawia się w niej trudny temat relacji rodzinnych, terapii, uświadomieniu sobie problemu oraz walczenie z demonami przeszłości. Ale głównym wątkiem jest tutaj booktok, książki. I to uwielbiam, to jak wiele było nawiązań do innych książkę, do mojego ukochanego Harry'ego Pottera i Plotkary, która obejrzałam właśnie przez autorkę. Całkowicie przepadłam dla sceny, gdzie Julian z zainteresowaniem słuchał jak Pola opowiada mu o książce 🛐 The booktok deal jest taką moją ulubioną młodzieżówką, uwleibiam tą historię i ma pewno nie raz do niej wrócę. ᴏᴘɪꜱ ᴏᴅ ᴡʏᴅᴀᴡᴄʏ: Pola Potocka, świeżo upieczona absolwentka amsterdamskiego liceum, raczej nie jest typem imprezowiczki. Zamiast świętować zakończenie szkoły w towarzystwie rówieśników, woli zaszyć się w najdalszym pokoju i kręcić filmiki na TikToka. Problem w tym, że przypadkiem wybrała do tego celu sypialnię gospodarza imprezy, swojego największego wroga, Juliana van Westhuizena. Nemezis Poli ma idealne wyczucie czasu – pojawia się tam akurat wtedy, gdy dziewczyna zaczyna nagrywać… i niespodziewanie pada przed nią na kolana. Zdenerwowana Pola ucieka z pokoju, ale wcześniej przypadkiem udostępnia filmik z Julianem. Następnego ranka dowiaduje się od swojego brata, że jej najnowszy TikTok stał się viralem. Julian jest wściekły – uważa, że Pola zrobiła to specjalnie, i to przez nią ma teraz na głowie sztab PR-owców swojego ojca, znanego konserwatywnego polityka. Sytuacja zmusza chłopaka, by zgodził się na układ – w zamian za to, że Pola pojawi się z nim jako plus jeden na kilku partyjnych imprezach, on wystąpi w serii TikToków – inscenizacji najsłynniejszych scen miłosnych w historii popkultury. W trakcie obowiązywania umowy Pola i Julian zaczynają się do siebie zbliżać… Ale jak bliscy sobie mogą stać się najwięksi wrogowie?

Siedemnastoletnia Ivy pewnej nocy, wracając z imprezy ze swoim chłopakiem, natknęła się na nagą kobietę na środku drogi. Omal jej nie rozjechali. Kobieta zbiegła w zarośla. Nastolatka postanowiła sprawdzić, czy z kobietą wszystko w porządku. Odnalazła ją na brzegu jeziora. Kobieta sprawiała wrażenie, że nic się nie stało, ale jej zachowanie wzbudzało niepokój. Ivy miała wrażenie, że już wcześniej spotkała tę kobietę. Poczuła, że coś jest nie tak i wróciła do samochodu. Od tamtej nocy w życiu siedemnastolatki zaczynają dziać się dziwne rzeczy. Na dodatek rodzice dziewczyny, a szczególnie jej matka – Dana, coś przed nią ukrywają. Postanowiła przeszukiwać jej rzeczy, jednak w rezultacie to, co znalazła, budzi jeszcze więcej pytań. Ivy zaczyna podejrzewać, że jej matka jest czarownicą. W trakcie lektury poznajemy bieg wydarzeń z dwóch perspektyw: jedna to opowieść z przeszłości o matce głównej bohaterki, a druga to wydarzenia teraźniejsze z perspektywy Ivy. W ten sposób krok po kroku odkrywamy, kim tak naprawdę jest Dana oraz co łączyło ją z kobietą, którą jej córka spotkała, wracając z imprezy. Z początku bardzo wciągnęłam się w klimat tej książki. Panowała w niej mroczna, magiczna atmosfera oraz nuta tajemniczości. Akcja rozgrywa się powoli, a główna bohaterka błądzi we własnych myślach i wspomnieniach. Z drugiej strony rozgrywają się wydarzenia z przeszłości, które dodatkowo napędzają ciekawość. Jednak gdzieś w połowie książki fabuła zaczyna się rozmywać i to, co wcześniej budziło ciekawość, jest odsunięte na dalszy plan. Ostatecznie historia wraca na właściwe tory, ale mam wrażenie, że nie do końca to ze sobą współgra. Autorka miała bardzo dobry pomysł na fabułę, ale czegoś tu zabrakło. Mimo to, książkę czyta się dobrze i nie należy ona do wymagających lektur. Klimat i elementy nadprzyrodzone rekompensują fabularne braki. Całościowo oceniam tę książkę jako dobrą.

ig:ksiazkowyduet Bri nie ma łatwo – magia wariuje, a rodzina wyskakuje nagle jak ciocia, która na weselu nagle ujawnia, że „od zawsze wiedziała, że jesteś wyjątkowa”. I tak oto nasza bohaterka musi nie tylko opanować swoje moce, ale też przy okazji odkryć, że jest częścią starożytnej linii obdarzonych, co brzmi mniej więcej jak wylosowanie w totka... tyle że nagrodą nie jest Ferrari, tylko magiczne Serce, które chce ukraść każdy złoczyńca w promieniu pięciu wszechświatów. No właśnie – Serce. Klucz do potęgi, dziedzictwa i potencjalnie największy magnes na kłopoty od czasu wynalezienia internetu. Jeśli komuś się wydaje, że rodzina potrafi być uciążliwa, to wyobraźcie sobie krewnych, którzy jednocześnie chcą ci pomóc, rządzą się jak szefowie mafii i przy okazji mogą rzucić na ciebie klątwę, bo „takie są tradycje”. Akcja gna jak w telenoweli na turbo – co rozdział nowe sekrety, nowi przeciwnicy i nowe pytania: kto naprawdę kontroluje Serce? Czy mama Bri przeżyje? I przede wszystkim – czy Bri kiedykolwiek zdąży na spokojnie wypić herbatę?

Ależ to było fajne, lekkie i przyjemne! Świetna odskocznia od romansów i thrillerów! Lubię takie odskocznie bardzo o ile są przyjemne, a ten tytuł zdecydowanie do takich należał. Historia dziejąca się w szkole Mallaroy, "sytuacja" w jakiej od samego początku jest nasza bohaterka, oraz sami bohaterowie - to wszystko sprawia, że nie potrafiłam odłożyć książki. Byłam zaintrygowana jak to się potoczy i co tu się jeszcze wydarzy. Jeśli lubicie powieści w tym gatunku to ja polecam!

Moja opinia: Fabuła: Bardzo spodobał mi się pomysł odtwarzania scen z komedii romantycznych przez dwie dziewczyny. Jednak w trakcie czytania bardziej zwracałam uwagę na wątki poboczne (np. relacja Saoirse i jej taty, choroba jej matki, czy przygotowania do ślubu). Natomiast wątek główny (miłość Saoirse i Ruby) stał się dla mnie ważną, ale trochę poboczną sprawą, co, według mnie, nie było jakąś duzą wadą. Oprócz tego uważam za świetny wybór stworzenie zakończenia otwartego, w którym nie wszystkie sprawy się wyjaśniają. Postacie: Najbardziej ze wszystkich postaci polubiłam Ruby - optymistyczną, pełną ciepła i wyrozumiałości dziewczynę. W Saoirse spodobała mi się jej przemiana na przestrzeni całej książki (może nie była jakaś ogromna, ale była). Styl: Styl jest bardzo lekki, a w niektórych momentach nawet humorystyczny, czy emocjonalny. "Eksperyment komedia romantyczna" to historia lekka, przyjemna, ale także pełna emocji, którą szybko się czyta. Moja ocena: 9/10⭐

Szkoda, że autorka odeszła od pomysłu z pierwszej części. Bardzo mi się podobał wykreowany tam świat, szczególnie Łaski, było to coś nowego, czego nie spotkałam w innych książkach. W drugim tomie zupełna zmiana koncepcji i magia gdzieś uleciała. Oczywiście przeczytałam z przyjemnością, w końcu to retelling mojej ulubionej baśni.

„Let me know” to historia, która idealnie trafia w czułe miejsca – ta o przyjaźni, która była wszystkim, a potem nagle… przestała być oczywista. To książka pełna letnich wspomnień, smaku kwaśnych żelków i szeptanych obietnic, które nigdy nie miały się skończyć. A jednak się skończyły. I muszę przyznać – to było naprawdę dobre. Dlaczego ja tyle zwlekałam z jej przeczytaniem? Ta książka miała w sobie dokładnie to, czego potrzebowałam: emocje, nostalgię i bohaterów, którzy zostają w głowie jeszcze długo po zamknięciu ostatniej strony. Najbardziej wciągające jest to powolne odtwarzanie więzi – pełne napięcia rozmowy, nieporadne próby bycia „tylko przyjaciółmi” i wszystkie małe momenty, które pokazują, że choć minęły lata, to uczucia wcale nie zniknęły. Noah nie jest już tym samym chłopakiem, Bee też nie jest tą samą dziewczyną – i właśnie to nadaje ich relacji dojrzałości, ale też ryzyka. „Let me know” czyta się jak list do pierwszej miłości i dawnej przyjaźni – trochę bolesny, trochę kojący, pełen ciepła i emocji. To jedna z tych historii, które przypominają, że czasem najtrudniej jest wrócić nie do miejsca, ale do człowieka. I przyznać, że uczucia nigdy naprawdę nie odeszły 🧡

To książka przybliżająca nam co nieco z mitologii nordyckiej w takiej nowoczesnej wersji. Myślę że była to ciekawa koncepcja ale czegoś mi brakowało choć nie wiem czego. Może mój zastój czytelniczy nie pomagał mi w wgryźnięciu się w historię aż tak bardzo jakbym chciała.

może 4.5??

ta książka miała swoje błędy takie jak:
- mało rozbudowane postacie poboczne (z wyjątkami, bo wesley był fajnie napisany, kocham go)
- czasami była dosyć dziwnie napisana, strasznie długie zdania aż za długie ALE to może jest wina tłumaczenia? nie widziałam oryginału więc trudno mi powiedzieć
ale dawno tak dobrze nie czułam się czytając jakąś książkę. dała mi tyle komfortu. tyle ciepła, że nie chciałam jej kończyć. przeurocza, będę do niej wracać.

chociaż chciałabym to przeczytać wcześniej, młodsza oliwka czułaby się zrozumiana

"Szczęśliwe połączenie" to moje kolejne spotkanie z twórczością Emmy Mills. Książka jest przyjemną młodzieżówką z wątkiem romantycznym, ale porusza również problemy rodzinne. Styl pisania autorki jest lekki, dzięki czemu pozycję czyta się bardzo szybko, co ułatwiają również krótkie rozdziały. Fabuła jest spokojna i prosta, nie znajdziecie tutaj dużej ilości zwrotów akcji czy trudno rozbudowanych wątków. Bohaterowie są ciekawie wykreowani, a pojawiająca się grupa znajomych, mimo pozorów jest bardzo zgrana. Całość książki dopełnia umiejscowienie akcji, przez większość czasu, w szkolnej rozgłośni radiowej. Nina chodzi do ostatniej klasy liceum i w ramach zajęć dodatkowych wybiera kurs radiowy. Dziewczyna myślała, że zajęcia będą łatwe i szybko miną, jednak nic bardziej mylnego. Zostaje przydzielona do grupy zupełnie przypadkowych osób, pośród nich jest jej były przyjaciel Jamie. Nina chciała jak najbardziej unikać chłopaka, lecz teraz ich spotkania są nieuniknione. Audycja radiowa nie do końca idzie po ich myśli. Okazuje się ona tragedią, a do tego dochodzą jeszcze plotki krążące po Internecie, ściągają grupę dwóch zupełnie różnych fandomów. Na dodatek rodzina Niny przechodzi trudne chwile. Jej mama wychodzi ponownie za mąż, a tata praktycznie przestaje pojawiać się w jej życiu. Czy dziewczyna odzyska kontrolę, czy może jej posiadanie jest przereklamowane? Historia o rodzinie, przyjaźniach, pierwszych miłościach oraz rozczarowaniach. Nina nie należy do osób pewnych siebie, jest wręcz przeciwnie. W wielu sytuacjach dziewczyna czuje się niezręcznie, nie radzi sobie w nawiązywaniu nowych znajomości, czy popełnia błędy, ponieważ obawia się samotności. Najbardziej niezręczna jest jej relacja z Jamie'em, który był jej najlepszym przyjacielem. Chłopak natomiast jest bardzo rozczulający, kochany i totalnie zauroczony Niną. Ich relacja z początku, jak już wspomniałam, jest dość niezręczna i niepewna, a nad nimi wokół krąży zauroczenie, o którym nie mówią, a trwa od dłuższego czasu. Są nastolatkami, którzy nie potrafią mówić głośno o swoich uczuciach, dlatego też wolą rzucać sobie ukradkowe spojrzenia, myśląc że druga osoba tego nie zauważy. Oprócz wątku romantycznego przedstawione są realia nastoletniego życia, gdzie zawierane przyjaźnie są najważniejsze, a te utracone zostawiały po sobie długotrwały ból. Współpraca Niny, Jamie'go, Sashy i Joydeepa, wynikająca trochę wbrew ich woli, z początku idzie opornie i grupa się nie dogaduje. W momencie, gdy czytałam początek ich pracy w rozgłośni radiowej, najbardziej irytującą mnie postacią był Joydeep. Jego zachowanie i wygórowana pewność siebie była nie do zniesienia. Na szczęście chłopak zaczął się zmieniać, ale dopiero przy końcu książki. Wracając do naszej grupy, dzięki spędzonemu czasu razem nad audycjami radiowymi, rozwija się między nimi przyjaźń, którą będą pamiętać na wiele lat, jak nie do końca życia. Książka pokazuje także, że nie każde relacje w naszym życiu będą trwały wiecznie i jest to w zupełności normalne oraz nie ma w tym nic złego. Niektóre pojawiają się i znikają, jak przez dotknięcie magicznej różdżki, ale mają na nas wpływ i nas kształtują. Poruszony w książce wątek rodziny, relacji Niny z siostrami czy z nieobecnym tatą, pokazuje jak ważne są te osoby w naszym życiu. Podsumowują, pozycja jest lekką i przyjemną młodzieżówką, przeplatająca wspomnienia z dzieciństwa oraz problemy nastoletniego życia. Książka dodatkowo ma bardzo dużo nawiązań do lat dziewięćdziesiątych, jak i miłości do muzyki. Historia o przyjaźniach, pierwszych miłościach, odnajdywaniu odwagi oraz spełnianiu swoich marzeń.

Zaczęłam czytać tę książkę dawno temu i dopiero teraz dotarłam do jej końca. Nie dlatego, że nie wciąga, bo wciąga, zaskakująco też historia w niej opisana siedzi mocno w głowie, więc nie miałam problemu wracając do niej, żeby przypomnieć sobie co tam się działo. Autorka bardzo dobrze opisuje realia życia w internacie. Problemy, z którymi zmagają się nastolatkowie z DA nie są lekkie, potrafią przytłoczyć, dlatego warto sięgnąć po tę książkę w dobrym momencie życia.

To było coś zupełnie innego niż seria "legenda". Obiektywnie patrząc była to całkiem fajna książka niestety nie zapada ona w pamięć i mnie osobiście nieco zawiodła bo nie czułam w niej fajnego klimatu, który w serii autorki by świetny. Zdaje sobie sprawę, że to zupełnie inna historia jednak jestem przekonana, że autorka mogła tę historię napisać nieco lepiej.

Bardzo intrygująca historia, która chociaż mnie nie porwała od pierwszych stron, to mimo wszystko nie pozwoliła o sobie zapomnieć. Książkę podczytywałam pomiędzy czytaniem innych książek, mimo to wracałam do książki z entuzjazmem. Minusem było dla mnie zachowanie głównej bohaterki, które momentami wybrzmiewało, na zasadzie - nic mi się nie stanie, więc będę podejmować lekkomyślne decyzje. ,Fajnie, że na tle ciężkich przeżyć, działy się te nieco lżejsze, dotyczące dorastania - co pomoże czytelnikowi utożsamić się z bohaterami. Polecam przeczytać, bo historia jest oryginalna, a sam pomysł na nią jak dla mnie przegenialny.

Opowieść która jest lekka i wciągająca Autorka stworzyła powieść młodzieżową która porusza dosyć trudne tematy takie jak żałoba i strata ukochanej osoby, niską samoocenę czy też brak akceptacji do samego siebie Mimo miary tych tematów ugryzła je niezwykle umiejętnie i wplątała je w taki sposób aby historia była spójna. Występują w tej opowieści wielkie gesty które potrafią ująć za serce nawet największego przeciwnika fantastyki i miłości