Słowacki w tej powieści poetyckiej niesamowicie gra światłem, mgłą i dymem. Zazwyczaj mam problem z wyobrażeniem sobie treści podczas lektury, jednak w przypadku "Lambra" było inaczej. Wdychałem dym, czułem mgłę osadzającą się na skórze, widziałem cienie na ścianie i światło pełgającej lampy. Niesamowite wrażenie!

Słowacki w tej powieści poetyckiej niesamowicie gra światłem, mgłą i dymem. Zazwyczaj mam problem z wyobrażeniem sobie treści podczas lektury, jednak w przypadku "Lambra" było inaczej. Wdychałem dym, czułem mgłę osadzającą się na skórze, widziałem cienie na ścianie i światło pełgającej lampy. Niesamowite wrażenie!

Słowacki mistrzowsko włada piórem, ale treściowo pozycja ta niczym szczególnym się nie wyróżnia.

Słowacki mistrzowsko włada piórem, ale treściowo pozycja ta niczym szczególnym się nie wyróżnia.

Trzeba tu trochę podnieść średnią ocen!

Anty-Konrad Wallenrod - o ile bohater Mickiewicza niszczy się osobiście, by osiągnąć wielki cel patriotyczny, o tyle Lambro niszczy się osobiście, by nie osiągnąć niczego. Sam przez siebie byronicznie nadmuchany na antybohatera, który mrocznymi sposobami walczy z okupantem, w ostatecznym rozrachunku przegrywa z własną niemocą.
Znakomite opisy opiumowych wizji i agonii.

"Potem z ciemnego błękitu przestworza,
Wykwitał mglisty obraz sennych czarów,
I gmach z tysiącznych złożony filarów,
Lekką jasnością w powietrzu skreślony,
Od stop korsarza w dwie się rozbiegł strony
Po całym niebie. A jedna półowa
Uwiana była z promieni księżyca,
Jasna i blada jak noc księżycowa,
Cała w przezroczu błękitnawo szklista:
A druga strona posępna, ognista,
Jak piekło".

Trzeba tu trochę podnieść średnią ocen!

Anty-Konrad Wallenrod - o ile bohater Mickiewicza niszczy się osobiście, by osiągnąć wielki cel patriotyczny, o tyle Lambro niszczy się osobiście, by nie osiągnąć niczego. Sam przez siebie byronicznie nadmuchany na antybohatera, który mrocznymi sposobami walczy z okupantem, w ostatecznym rozrachunku przegrywa z własną niemocą....

Przeczytałem wstęp, utwór, wstęp ponownie i wtedy utwór ze zrozumieniem za drugim razem. Rzeczywiście pokazuje oryginalność Słowackiego. Tematem są rozterki walczącego z okupantem a dokładniej opis szaleństwa w jakie wpada Lambro, stanu psychicznego, nerwowego i efektów spożywania narkotycznego makowego napoju. Słowacki pokazuje tu jak mocno można przeżywać utratę ojczyzny oraz walkę, która jak w Kordianie jest usprawiedliwiona patriotyzmem, a jednak zadawany tak przez Lambra jak i przez Kordiana gwałt rodzi u bohatera rozterki moralne i potępienie siebie samego (Lambro) lub niemożność dokonania postanowionego zamysłu (zamach Kordiana na cara). Utwór jest oczywiście napisany poezją.

Przeczytałem wstęp, utwór, wstęp ponownie i wtedy utwór ze zrozumieniem za drugim razem. Rzeczywiście pokazuje oryginalność Słowackiego. Tematem są rozterki walczącego z okupantem a dokładniej opis szaleństwa w jakie wpada Lambro, stanu psychicznego, nerwowego i efektów spożywania narkotycznego makowego napoju. Słowacki pokazuje tu jak mocno można przeżywać utratę ojczyzny...

Kolejny dowód na to, że jeszcze nie dorosłam do Słowackiego.

Kolejny dowód na to, że jeszcze nie dorosłam do Słowackiego.

Lambredgy.
To mogło być dobre.
Ale nie jest.

Lambredgy.
To mogło być dobre.
Ale nie jest.

Powstańcowi nie udaje się zrealizować planów.

Powstańcowi nie udaje się zrealizować planów.