Autorzy książki przedstawili jak wyglądało życie w Polsce tuż po II wojnie światowej. Najwięcej jest tutaj o Warszawie i Łodzi. Postawą są wspomnienia, czy pamiętniki z tamtego okresu głównie pisarzy, czy dziennikarzy takich jak Zofia Nałkowska, czy Maria Dąbrowska. Ciekawa książka, ale niewiele w niej znalazłam odkrywczego i nowego. Nietrudno sobie wyobrazić jak wyglądało życie w tamtych czasach nawet bez lektury tej książki. Zaciekawił mnie temat niszczenia prywatnej własności czyli sklepów, kawiarni i innych tego typu rzeczy poprzez wzmożone kontrole Skarbówki, czy wysokie kary finansowe. O tym zagadnieniu chętnie bym się więcej dowiedziała.

Autorzy książki przedstawili jak wyglądało życie w Polsce tuż po II wojnie światowej. Najwięcej jest tutaj o Warszawie i Łodzi. Postawą są wspomnienia, czy pamiętniki z tamtego okresu głównie pisarzy, czy dziennikarzy takich jak Zofia Nałkowska, czy Maria Dąbrowska. Ciekawa książka, ale niewiele w niej znalazłam odkrywczego i nowego. Nietrudno sobie wyobrazić jak wyglądało...

Autorzy niestety tylko prześlizgnęli się po problematyce. Wyraźnie widoczny "warszawski" punkt widzenia, co jest nieco rażące. Zupełnie zaś nie mogę zgodzić się z opisem walk z UPA. Wygląda na to, że autorzy widzą jedynie negatywne aspekty walk, wysiedleń i Akcji "Wisła". Potępiając (i słusznie!) reżim komunistyczny, wylali jednak dziecko z kąpielą. Niezależnie od wszelkich znaków zapytania walki z UPA to były walki Polaków, bez względu na krój mundurów. Wygląda na to, że autorzy współczują UPA i wspierającym ją Ukraińcom - chyba tylko dlatego, że byli wrogami reżimu. Przynajmniej ja tak to odczytałem.

Autorzy niestety tylko prześlizgnęli się po problematyce. Wyraźnie widoczny "warszawski" punkt widzenia, co jest nieco rażące. Zupełnie zaś nie mogę zgodzić się z opisem walk z UPA. Wygląda na to, że autorzy widzą jedynie negatywne aspekty walk, wysiedleń i Akcji "Wisła". Potępiając (i słusznie!) reżim komunistyczny, wylali jednak dziecko z kąpielą. Niezależnie od wszelkich...

Krótkie i zwięzłe nakreślenie tego, co działo się tuż po zakończeniu II wojny światowej w Polsce, gdy Związek Radziecki powoli, aczkolwiek twardą ręką wprowadzał swoje rządy na ziemiach dotąd okupowanych przez Niemców.
Jak wyglądała polityka? Jak w nowej rzeczywistości radzili sobie zwykli ludzie? Jak wyglądała kultura? Jak odbudowywano Polskę? Odpowiedzi są w tej książce.

Polecam.

Krótkie i zwięzłe nakreślenie tego, co działo się tuż po zakończeniu II wojny światowej w Polsce, gdy Związek Radziecki powoli, aczkolwiek twardą ręką wprowadzał swoje rządy na ziemiach dotąd okupowanych przez Niemców.
Jak wyglądała polityka? Jak w nowej rzeczywistości radzili sobie zwykli ludzie? Jak wyglądała kultura? Jak odbudowywano Polskę? Odpowiedzi są w tej...

Podręcznikowo.

Podręcznikowo.

Koniec drugiej wojny światowej w Polsce to niestety nie koniec dramatu Polaków. Pierwsze lata po nastaniu pokoju okazały się bardzo trudne. Kraj pogrążył się w chaosie, z ukrycia powychodziły te ludzkie kreatury, które powstrzymywał jeszcze okupacyjny dryl. Do tego zrujnowane miasta, powszechna bieda i przejęcie sterów przez nowe władze. Oj, nie były to łatwe czasy. I to mozolne zmaganie się trudami dnia codziennego przedstawili Maja i Jan Łozińscy w książce "W powojennej Polsce 1945-1948 ".
Książka , jak zawsze u tej pary autorów ciekawa, okraszona cytatami z różnych źródeł, zapisków oraz wspomnień mniej i bardziej znanych postaci, artykułów prasowych. Podnoszące na duchu jest to, że nasi rodacy mimo tych ciężkich czasów potrafili jeszcze raz zmobilizować wszystkie siły do walki z przeciwnościami losu. Książka ciekawa także w kontekście burzliwych w ostatnich dniach dyskusji wokół ustawy o IPN.

Koniec drugiej wojny światowej w Polsce to niestety nie koniec dramatu Polaków. Pierwsze lata po nastaniu pokoju okazały się bardzo trudne. Kraj pogrążył się w chaosie, z ukrycia powychodziły te ludzkie kreatury, które powstrzymywał jeszcze okupacyjny dryl. Do tego zrujnowane miasta, powszechna bieda i przejęcie sterów przez nowe władze. Oj, nie były to łatwe czasy. I...

Niezbyt obszerna, trochę ciekawostek, dużo cytatów ze wspomnień. Jedynie sygnalizuje problemy powojennej Polski. Dla chcących jedynie zorientować się w temacie.

Niezbyt obszerna, trochę ciekawostek, dużo cytatów ze wspomnień. Jedynie sygnalizuje problemy powojennej Polski. Dla chcących jedynie zorientować się w temacie.

Książka sklejona z cytatów - trochę jak magisterka

Książka sklejona z cytatów - trochę jak magisterka

Ciężkie czasy, które nastały po wojnie, opisane w dość interesujący i przystępny sposób. Dla czytelników interesujących się powojennymi czasami.

Ciężkie czasy, które nastały po wojnie, opisane w dość interesujący i przystępny sposób. Dla czytelników interesujących się powojennymi czasami.

Maja i Jan Łozińscy, specjaliści dotychczas wnikliwie eksplorujący przedwojenną obyczajowość Polaków, tym razem wydobywają z powojennych gruzów wzruszające obrazy odradzających się miast.

Rok 1945. Większość ziem Drugiej Rzeczypospolitej przeszła spod okupacji hitlerowskiej pod panowanie Armii Czerwonej. 80% zabudowań w stolicy, w wyniku wojny, powstania w getcie i powstania warszawskiego, zostało zrównane z ziemią. Gdzieś w ruinach, ciemności, głodzie i mrozie, ukryta była garstka mieszkańców. Nie było ich więcej niż tysiąc. Tak między innymi, w kryjówce w Alejach Niepodległości, bez jedzenia, wśród myszy i szczurów, ukrywał się Władysław Szpilman. Przy okazji wciąż mam przed oczami wstrząsające sceny z filmu Polańskiego, obrazujące dramat tamtych dni. Ulice pełne zwłok w strzępach ubrań, porozrywanych drutów telefonicznych i tramwajowych, resztek popalonych mebli, książek, zbitych naczyń. Przetrwałymi budynkami "zaopiekowali się" szabrownicy. Dawni mieszkańcy rozpoczęli powroty już w pierwszych dniach po wyzwoleniu z niemieckiej okupacji. Do miejsc gdzie nie mieli ani rodziny, ani sąsiadów, ani znajomych. Wykorzystywali każdą przestrzeń, dającą namiastkę schronienia. W zrujnowanym mieście tracili orientację. Charakterystyczne punkty jak PASTA czy Prudential praktycznie przestały istnieć.

Wydarzenia polityczne lat 1945-1948 stanowią tło niezwykłej opowieści, gdzie radość z wypędzenia Niemców przenika ze strachem przed komunizmem, (później terrorem NKWD i urzędów bezpieczeństwa).

W tej atmosferze rozpoczyna się odgruzowywanie Warszawy, pierwsze transporty miejskie rikszami lub wozami konnymi (polska stolica otrzymała w prezencie od Stalina dwanaście trolejbusów, a pierwszy kurs w styczniu 1946 przejechał z Placu Unii Lubelskiej na Trębacką).

Stolica w niewiarygodnym tempie wraca do życia. Odradza się handel, wznawia działalność Dom Towarowy Braci Jabłkowskich, fabryka słodyczy Wedla, rusza wydawanie prasy i książek. W Łodzi i Krakowie budzi się do życia kultura i domy dla literatów. Na potęgę pije się bimber i wódkę, modne staje się palenie papierosów "Nysa" i "Triumf".

"Obiektem, który najszybciej odbudowuje się w Warszawie, jest niewątpliwie kobieta."

Książka Łozińskich znakomicie spina "Dzienniki" Dąbrowskiej, Nałkowskiej, wspomnienia Hłaski, Tyrmanda, prasę z tego okresu: "Życia Warszawy", "Przekroju", "Odrodzenia", publikacje Andrzejewskiego, Iwaszkiewicza, Zaremby, a przede wszystkim fotografie, których wcześniej nie znałam, a robią piorunujące wrażenie.

Fantastyczna, mądra, wzruszająca książka. Do zdecydowanego polecenia.

Maja i Jan Łozińscy, specjaliści dotychczas wnikliwie eksplorujący przedwojenną obyczajowość Polaków, tym razem wydobywają z powojennych gruzów wzruszające obrazy odradzających się miast.

Rok 1945. Większość ziem Drugiej Rzeczypospolitej przeszła spod okupacji hitlerowskiej pod panowanie Armii Czerwonej. 80% zabudowań w stolicy, w wyniku wojny, powstania w getcie i...

Popularnonaukowa książką o powojennej sytuacji w Polsce w latach 1945-1949. Napisana przystępnym językiem, oparta na wspomnieniach naocznych świadków. Wiekszość publikacji dotyczy sytuacji w Warszawie i na tak zwanych ziemiach odzyskanych. Łatwa i przyjemna lektura, dla tych których interesuje powojenny okres a nie mają o nim za dużo wiedzy.

Popularnonaukowa książką o powojennej sytuacji w Polsce w latach 1945-1949. Napisana przystępnym językiem, oparta na wspomnieniach naocznych świadków. Wiekszość publikacji dotyczy sytuacji w Warszawie i na tak zwanych ziemiach odzyskanych. Łatwa i przyjemna lektura, dla tych których interesuje powojenny okres a nie mają o nim za dużo wiedzy.

"W powojennej Polsce" to książka popularnonaukowa dla każdego. Nie trzeba być znawcą historii, żeby zrozumieć przedstawione sytuacje i z łatwością odsłaniać kolejne strony lektury. Łozińscy sięgnęli do wielu źródeł, które pozwoliły zobrazować życie w drugiej połowie lat 40. słowami ówczesnych. Fragmenty pamiętników czy listów to nie tylko fakty, ale przede wszystkim emocje, jakie towarzyszyły społeczeństwu. Radość z udanych zakupów czy smutek powrotu do zrujnowanego zupełnie mieszkania - z tym spotykamy się na kolejnych stronach książki. Kolejne rozdziały pokazują życie w zrujnowanej Warszawie, Łodzi, Krakowie, ale także historie wyjazdy Polaków na Ziemie Odzyskane.

http://pudelka-zapalek.blogspot.com/2015/06/w-powojennej-polsce.html

"W powojennej Polsce" to książka popularnonaukowa dla każdego. Nie trzeba być znawcą historii, żeby zrozumieć przedstawione sytuacje i z łatwością odsłaniać kolejne strony lektury. Łozińscy sięgnęli do wielu źródeł, które pozwoliły zobrazować życie w drugiej połowie lat 40. słowami ówczesnych. Fragmenty pamiętników czy listów to nie tylko fakty, ale przede wszystkim emocje,...

Może wykażę się w tym miejscu swoją ignorancją, ale wartość tej książki nie wychodzi daleko ponad poziom zaledwie poprawnie napisanej pracy magisterskiej. Ośmielę się również dodać, że ilość błędów językowych i ogólny chaos, skakanie po tematach i skupienie się - wbrew temu, co sugeruje opis - na życiu powojennym głównie prominentów i bohemy (w każdym razie aspekty bytowania zwykłych "zjadaczy chleba" pozostają w cieniu obszernie opisywanych przypadków poetów i pisarzy) skreślają - dla mnie - tą książkę, jako obiektywne i rzetelne źródło wiedzy o życiu w Polsce w opisywanym tutaj okresie.

Na plus kilka ciekawostek i dość interesujący rys polityczno-gospodarczy sytuacji w Polsce po zakończeniu drugiej wojny światowej. Ogólnie jednak, mimo swej niewielkiej objętości jest to lektura dość męcząca i słabo napisana.

Nie polecam!

Może wykażę się w tym miejscu swoją ignorancją, ale wartość tej książki nie wychodzi daleko ponad poziom zaledwie poprawnie napisanej pracy magisterskiej. Ośmielę się również dodać, że ilość błędów językowych i ogólny chaos, skakanie po tematach i skupienie się - wbrew temu, co sugeruje opis - na życiu powojennym głównie prominentów i bohemy (w każdym razie aspekty...

Z roku na rok ubywa świadków przełomowych wydarzeń w dziejach naszego narodu. Coraz mniej jest osób pamiętających lata dwudzieste i trzydzieste ubiegłego wieku a także tragiczny czas II wojny światowej i odbudowy naszego kraju ze zniszczeń dokonanych przez niemieckiego okupanta. O ile w ostatnich latach ukazało się wiele wydawnictw obejmujących swym zakresem losy mieszkańców naszego kraju w okresie dwudziestolecia międzywojennego, to późniejszy okres doczekał się znacznie mniejszej ilości opracowań. Jedną z publikacji wypełniających tę lukę jest książka Mai i Jana Łozińskich przedstawiająca życie Polaków na tle przemian systemowych i gospodarczych w latach 1945-1948.

Więcej na:
http://www.zapomnianabiblioteka.pl/2015/05/w-powojennej-polsce-1945-1948.html

Z roku na rok ubywa świadków przełomowych wydarzeń w dziejach naszego narodu. Coraz mniej jest osób pamiętających lata dwudzieste i trzydzieste ubiegłego wieku a także tragiczny czas II wojny światowej i odbudowy naszego kraju ze zniszczeń dokonanych przez niemieckiego okupanta. O ile w ostatnich latach ukazało się wiele wydawnictw obejmujących swym zakresem losy...

http://mojswiat-szelestkart.blogspot.com/2015/05/maja-i-jan-ozinscy-w-przedwojennej.html

http://mojswiat-szelestkart.blogspot.com/2015/05/maja-i-jan-ozinscy-w-przedwojennej.html

Książki o II wojnie światowej, oraz latach tuż po niej czytam z ogromnym zainteresowaniem. Niestety tutaj się troszkę rozczarowałam, być może dlatego, że najpierw przeczytałam książkę Grzebałkowskiej? W każdym razie miałam wrażenie, że autorzy chcą poruszyć za wiele tematów, chcą stworzyć pełny obraz świat po wojnie, jednak efekt jest zupełnie inny, dostajemy wiele informacji, suchych faktów z różnych miejscowość a z tego zamiast jednej układanki mamy kilka układanek wśród których trudno dopatrzyć się motywu przewodniego.

Książki o II wojnie światowej, oraz latach tuż po niej czytam z ogromnym zainteresowaniem. Niestety tutaj się troszkę rozczarowałam, być może dlatego, że najpierw przeczytałam książkę Grzebałkowskiej? W każdym razie miałam wrażenie, że autorzy chcą poruszyć za wiele tematów, chcą stworzyć pełny obraz świat po wojnie, jednak efekt jest zupełnie inny, dostajemy wiele...