To chyba najlepsza historia opisująca tragedię w Katyniu, Charkowie i Kalininie.
Tak, jak wszyscy zwracam uwagę na to, że tematem zajął się Amerykanin (chodzi mi o obcokrajowca ogółem aniżeli o tą konkretną nację), przez to książka jest napisana w modnym ostatnimi laty amerykańskim stylu. Oznacza to, że prócz historycznego prostego wątku zaczynającego się wiele lat przed wojną, autor przeplata to losami ludzi będącymi ofiarami bezpośrednimi lub pośrednimi Katynia. To bardzo urozmaica czytanie, wprowadza taki czynnik ludzki, przybliżając liczby, znane nazwiska oraz statystyki, jednocześnie wprowadzając wielką politykę to domów we Lwowie czy Krakowie.
Ciekawe jest długie zakończenie, dotyczące losów tak śledztwa katyńskiego, przemycania dowodów i walki o prawdę i sprawiedliwość, ale także opisujące losy Czarnków i innych bohaterów.
Należy pochwalić też tłumacza, który zgrabnie przerobił na język polski zapewne nie zawsze najłatwiejsze zwroty.

Konkludując książka zdecydowanie godna polecenia, najlepsza dotycząca Katynia, nietuzinkowa i nowoczesna. To doskonałe połączenie dzieła naukowego ze sztuką reporterską.

To chyba najlepsza historia opisująca tragedię w Katyniu, Charkowie i Kalininie.
Tak, jak wszyscy zwracam uwagę na to, że tematem zajął się Amerykanin (chodzi mi o obcokrajowca ogółem aniżeli o tą konkretną nację), przez to książka jest napisana w modnym ostatnimi laty amerykańskim stylu. Oznacza to, że prócz historycznego prostego wątku zaczynającego się wiele lat przed...

Nie dałam rady przebrnąć do końca

Nie dałam rady przebrnąć do końca

Bardzo ciekawe spojrzenie na sowieckie zbrodnie, dodatkowy smaczek to autor - Amerykanin i jego ocena Aliantów. Nie próbuje nikogo wybielać i usprawiedliwiać "swoich" za brak zdecydowanego potępienia Stalina. Książka zawiera szeroki aspekt sytuacji politycznej w czasie II WŚ.
Na pewno wrócę do tej książki jeszcze. Z gminnej biblioteki.

Bardzo ciekawe spojrzenie na sowieckie zbrodnie, dodatkowy smaczek to autor - Amerykanin i jego ocena Aliantów. Nie próbuje nikogo wybielać i usprawiedliwiać "swoich" za brak zdecydowanego potępienia Stalina. Książka zawiera szeroki aspekt sytuacji politycznej w czasie II WŚ.
Na pewno wrócę do tej książki jeszcze. Z gminnej biblioteki.

Bardzo rzetelna relacja o Katyniu, losach rodzin. Spodziewałam się tylko informacji o zbrodni katyńskiej, ale jest to kompendium wiedzy na temat sytuacji politycznej w tamtych czasach oraz podaję przyczyny "przymknięcia oka" państw Antanty na zbrodnie stalinowskie.

Bardzo rzetelna relacja o Katyniu, losach rodzin. Spodziewałam się tylko informacji o zbrodni katyńskiej, ale jest to kompendium wiedzy na temat sytuacji politycznej w tamtych czasach oraz podaję przyczyny "przymknięcia oka" państw Antanty na zbrodnie stalinowskie.

Po raz pierwszy o Katyniu usłyszałam w liceum, kiedy koleżanka na lekcji historii zadała profesorowi bezpośrednie i bardzo niebezpieczne pytanie – Kto zamordował polskich oficerów w Katyniu? Do dzisiaj słyszę dźwięk ciszy, jaka zapadła w klasie i widzę lęk, niepewność i zmieszanie w oczach nauczyciela. Otrzymaną odpowiedź pominę milczeniem. To były czasy, kiedy ze szkoły zwolniono nauczyciela od fizyki za przynależność do Solidarności, a o Katyniu nie wolno było nawet myśleć.
Jednak ziarno zostało zasiane.
Tematu nie drążyłam przez wiele lat, bo i niebezpiecznie było, a i źródeł, w których można było drążyć, niewiele albo wcale. Z czasem, w miarę komunistycznej odwilży, same zaczęły do mnie spływać coraz szerszym strumieniem w postaci informacji nieoficjalnych, a potem publicznie dostępnych w formie broszur, informatorów historycznych, artykułów, filmów dokumentalnych, wspomnień świadków, teczek edukacyjnych IPN i wreszcie filmu Katyń w reżyserii Andrzeja Wajdy. Tę wiedzę, która obecnie jest dostępna każdemu uczniowi w podręczniku szkolnym, zdobywałam długo, powoli, z wielu źródeł, ale systematycznie i konsekwentnie. Obraz wydarzeń katyńskich miałam ugruntowany i pełny. Nie odczuwałam potrzeby sięgania po monografię poświęconą temu zagadnieniu, dopóki nie usłyszałam w grudniu 2011 roku, w telewizyjnych Wiadomościach, o ukazaniu się tej książki na rosyjskim rynku wydawniczym. To był główny motyw sięgnięcia po tę pozycję. Musiałam wiedzieć, jaką wiedzę i w jaki sposób przedstawioną, otrzymują Rosjanie na temat zbrodni katyńskiej. Moją ciekawość podsycił fakt, że była napisana przez osobę z zewnątrz. Amerykanina bez polskich korzeni i w żaden sposób niezwiązanego z Polską. Człowieka bezstronnego, który tematem zainteresował się zupełnie przez przypadek, napotykając na niego podczas studiów dyplomowych w zakresie stosunków międzynarodowych, a potem ze zwykłej, ludzkiej ciekawości jednej z ważniejszych i nadal niewyjaśnionych do końca spraw II wojny światowej.
Nastawiłam się więc na chłodną analizę oraz relację wydarzeń historycznych i politycznych, a tymczasem otrzymałam pełną emocji opowieść o latach upokorzeń Polaków na pełnej cierpienia i męki drodze do niepodległości, w której Katyń był motywem przewodnim i jednocześnie symbolem losów Polski, miażdżonej przez politykę i agresję dwóch sąsiadów – Rosję i Niemcy, ujętą w pełnym kontekście historyczno-politycznym począwszy od końca pierwszego tysiąclecia, na obrazie Polski współczesnej skończywszy. Ten zabieg był konieczny. Książka powstała z myślą o Amerykanach, którzy czytając ją, mogli zetknąć się po raz pierwszy z niewielkim krajem położonym gdzieś w Europie Wschodniej. Wiele zdań typu – "…zaintonowało pieśń Serdeczna Matko, głęboko poruszający chorał śpiewany przez wiele pokoleń Polaków w szczególnie trudnych chwilach". – polscy historycy zakończyliby na tytule pieśni. Autor często rozwijał, uzupełniał, dodawał właśnie takie konteksty rozwijające zagadnienie, tytuł lub fakt, nie zatracając przy tym klarowności wywodu i jasności omawianego zagadnienia. A wszystko to oparte na "badaniach dokumentów Specjalnej Komisji Kongresu Amerykańskiego, która w latach 1951-1952 przeprowadziła śledztwo w sprawie […], pochodzących z najważniejszych oryginalnych źródeł – na temat masakry oraz na relacjach wielu osób mających z pierwszej ręki wiedzę na temat zbrodni i okoliczności, w jakich do niej doszło". Zgromadzona wiedza została zilustrowana naprzemiennie losami trzech oficerów zamordowanych w Katyniu – Zbigniewa Czarnka, Maksymiliana Hoffmana i Stanisława Pawulskiego oraz losami ich matek, żon i dzieci w Krakowie lub wywiezionych aż pod Nowosybirsk i dalej. Reprezentacyjnych rodzin całego polskiego społeczeństwa, na które Stalin wydał wyrok likwidacji. Symbolem powodów decyzji Stalina, może być charakterystyka Zbigniewa Czarnka jako uosobienie wroga – "Fakt, że był wyższym oficerem w wojsku kapitalistycznego państwa, czynił z niego „przestępcę politycznego”. Jako pracownik umysłowy stawał się „nierobem”. Ze względu na warunki bytowe bolszewicy określali go jako „burżuja” lub „pasożyta społecznego”, natomiast ze względu na konserwatywne poglądy jako „wroga ludu”. Nawet wyjazdy zagraniczne potraktowali jako podejrzane kontakty z ośrodkami szpiegowskimi", a udział w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 roku czyniło z niego „kontrrewolucjonistę” i wymagało odwetu. Absurdalne zarzuty, które kosztowały życie 15 tysięcy przedstawicieli polskiej inteligencji i cztery masowe deportacje co najmniej półtora miliona polskich obywateli w głąb Rosji, których losy, jeśli przeżyli, symbolizuje szlak tułaczki rodziny Hoffmanów i Pawulskich dołączony do tekstu.
Tak naprawdę powód był jeden – byli Polakami w kraju leżącym na drodze ekspansji komunistycznej na zachód, a Stalin dążył do realizacji swojej wizji świata po trupie Polski, przy biernej postawie Anglików i Amerykanów w imię strategii wojennej i utrzymania jedności Wielkiej Trójki, o czym autor nie bał się napisać wprost.
Pomimo obszerności tematyki i niezwykle skomplikowanych relacji między państwami zaangażowanymi w wojnę, autorowi udało się w sposób jasny i logiczny stworzyć jednolity obraz Polski i jej obywateli jako narodu zdradzonego, oszukanego, wykorzystanego, pomijanego, lekceważonego, skrzywdzonego, ale i konsekwentnie walczącego z honorem i heroizmem o swoją ojczyznę aż do obalenia komunizmu. Jak autor napisał w podsumowaniu – "Nieprzypadkowo rozpad bloku komunistycznego rozpoczął się od „Solidarności” w Polsce". A przecież już Lenin ostrzegał Stalina, że "komunizm tak pasuje do Polski, jak siodło do krowy".
Jest jeszcze jeden bardzo ważny wymiar tej pozycji.
W sposób jasny i precyzyjny pozwala odpowiedzieć sobie na bardzo aktualne obecnie pytania – dlaczego nasze stosunki z Niemcami są lepsze niż z Rosjanami oraz dlaczego proces budowania porozumienia z Rosją jest bolesny, trudny oraz powolny i zajmie nam jeszcze bardzo długi czas?
Odebrałam tę książkę bardzo emocjonalnie. Spektrum uczuć od bólu bezsensownej śmierci, poprzez bezsilność wobec krzywdy ze strony silniejszego, poczucie zdrady ze strony sojuszników, aż po nienawiść wobec oprawców i katów faszystowskich, jak i sowieckich. Jednak również oczyszczenie i poczucie oczekiwanej sprawiedliwości w przyznaniu się Rosjan do zbrodni i zrozumienia tragedii w oczach osób postronnych, niezaangażowanych. Wbiła mnie mocno w poczucie Patriotyzmu i wcale nie brzmi on w kontekście tej książki jak górnolotny slogan. Powiem więcej. Tę pozycję powinien znać każdy Polak, a młodzież powinna czytać ją pod okiem osoby dorosłej. Po jej lekturze bardzo łatwo i bezkrytycznie przejść do obozu twardogłowych narodowców. Długo musiałam w sobie tłumić nienawiść do Rosjan (w ogólnym znaczeniu), tłumacząc sobie – wybaczyć, ale nigdy nie zapomnieć.
Zawsze pamiętać, bo to "zbiorowa pamięć wynikająca ze świadomości własnej historii jest niezwykle ważnym czynnikiem utrwalającym w Polsce pluralizm i ideały demokracji".
naostrzuksiazki.pl

Po raz pierwszy o Katyniu usłyszałam w liceum, kiedy koleżanka na lekcji historii zadała profesorowi bezpośrednie i bardzo niebezpieczne pytanie – Kto zamordował polskich oficerów w Katyniu? Do dzisiaj słyszę dźwięk ciszy, jaka zapadła w klasie i widzę lęk, niepewność i zmieszanie w oczach nauczyciela. Otrzymaną odpowiedź pominę milczeniem. To były czasy, kiedy ze szkoły...

Plusem książki jest szerokie spojrzenie i duża dawka informacji. Jednak sposób ich przedstawienia nie jest najlepszy, częste skakanie w czasie, odkładanie tematu na później i po jakimś czasie wracanie do niego, sprawia, że czasem ciężko się połapać. Denerwujące są też powtarzające się wnioski czy skracanie historii, opisanych już na poprzednich stronach. Tak jak napisałem na początku, ciekawe jest to szerokie podjęcie tematu, zostało zawartych wiele ciekawych informacji, jednak w moim odczuciu autor bardziej się skupił na wszystkim dookoła, a zbyt mało miejsca zostało poświęcone samej zbrodni i losach jeńców.
Podsumowując, nie do końca tego oczekiwałem, ale uważam książkę za godną polecenia.

Plusem książki jest szerokie spojrzenie i duża dawka informacji. Jednak sposób ich przedstawienia nie jest najlepszy, częste skakanie w czasie, odkładanie tematu na później i po jakimś czasie wracanie do niego, sprawia, że czasem ciężko się połapać. Denerwujące są też powtarzające się wnioski czy skracanie historii, opisanych już na poprzednich stronach. Tak jak napisałem...

Bardzo solidne źródło informacji

Bardzo solidne źródło informacji

Wrzsrzasajaca jest lektura tej ksiazki ale bardzo potrzebna gdyz daje caly ogrom faktow i historie poszczególnych postaci i wydarzen mających zwiazek z zbrodnia w Katyniu.

Wrzsrzasajaca jest lektura tej ksiazki ale bardzo potrzebna gdyz daje caly ogrom faktow i historie poszczególnych postaci i wydarzen mających zwiazek z zbrodnia w Katyniu.

Dobrze, że żyjemy w czasach, gdy rzetelne informacje o tych tragicznych wydarzeniach mogą być upowszechniane. Książka jest niestety kolejnym dowodem na to, że Rosjanie nie potrafią sobie poradzić z pewnymi niewygodnymi dla ich narodu kwestiami.

Dobrze, że żyjemy w czasach, gdy rzetelne informacje o tych tragicznych wydarzeniach mogą być upowszechniane. Książka jest niestety kolejnym dowodem na to, że Rosjanie nie potrafią sobie poradzić z pewnymi niewygodnymi dla ich narodu kwestiami.

Dość oryginalne a przez to bardzo ciekawe podejście amerykańskiego autora do naszej tragedii. Polecam zdecydowanie!!

Dość oryginalne a przez to bardzo ciekawe podejście amerykańskiego autora do naszej tragedii. Polecam zdecydowanie!!

Nie czyta się jej najgorzej. Fajnie, że ktoś podjął się opracowaniu tego tematu, tym bardziej, że autor książki nie jest Polakiem. Co powinno się chwalić ja, jakimkolwiek zainteresowaniem. Jakbym miała ją komuś polecić to bardziej historyką, za dużo faktów, w którym roku i co się stało przez co czyta się znacznie dłużej i tekst skupia się najbardziej na trzech rodzinach.

Nie czyta się jej najgorzej. Fajnie, że ktoś podjął się opracowaniu tego tematu, tym bardziej, że autor książki nie jest Polakiem. Co powinno się chwalić ja, jakimkolwiek zainteresowaniem. Jakbym miała ją komuś polecić to bardziej historyką, za dużo faktów, w którym roku i co się stało przez co czyta się znacznie dłużej i tekst skupia się najbardziej na trzech rodzinach.

Świetny obraz ludzi skazanych na gehennę i tułaczkę a wszystko w cieniu olbrzymiej tragedii jaką była i jest nadal Zbrodnia Katyńska. Lektura obowiązkowa każdego Polaka

Świetny obraz ludzi skazanych na gehennę i tułaczkę a wszystko w cieniu olbrzymiej tragedii jaką była i jest nadal Zbrodnia Katyńska. Lektura obowiązkowa każdego Polaka

Byłam ciekawa cudzoziemskiego spojrzenia na drażliwy i bolesny temat Katynia. Po lekturze mogę stwierdzić, że amerykański dziennikarz niezwykle poważnie podszedł do tematu i widać, że wstrząsnął nim mord na polskich oficerach, a także zachowanie Sowietów i aliantów w tej sprawie. Paul nie próbuje wybielić zachowania Amerykanów i Brytyjczyków. Tłumaczy ich motywację, ale nie po to, by usprawiedliwiać, tylko by pokazać, w jakim szachu Stalin trzymał swoich „sprzymierzeńców”. Wszelkie wydarzenia historyczne są przedstawiono niezwykle klarownie i rzeczowo, choć z jakimś takim ni to politowaniem ni to rozczuleniem czytałam próby wyjaśnienia pewnych polskich postaw i zachowań. Tu chyba najbardziej było widać, że autorem książki jest obcokrajowiec. Ale muszę przyznać, że całkiem nieźle sobie poradził z tłumaczeniem polskiego pojęcia honoru i tego, że zdarzenie, które większość narodów oceniłaby jako klęskę, dla Polaków może być przejawem najwyższego bohaterstwa i zapowiedzią zwycięstwa, o ile nie samym zwycięstwem.

Podobało mi się, że autor opisywanym przez siebie wydarzeniom przydzielił ambasadorów. Losy konkretnych rodzin, których ojcowie zostali zamordowani przez NKWD, pozwalają bardziej pojąć cierpienia tamtych ludzi niż pisanie ogólnikami. Choć i tak bohaterowie Paula na tle wszystkich wywiezionych na wschód w czasie II wojny światowej są wielkimi szczęśliwcami – przeżyli i wydostali się z „raju”.

Mimo ciężaru tematycznego „Katyń” czyta się bardzo dobrze. Myślę, że jest to odpowiednia książka dla zupełnego laika, jako wstęp do głębszego poznania tematu. Autor nie ma żadnych polskich korzeni, więc w jego opracowaniu więcej jest zwykłego ludzkiego współczucia dla ofiar okrutnego mordu i ich bliskich niż „sprawy polskiej”. Bardzo przystępnie została opisana sytuacja polityczna naszego kraju po śmierci gen. Sikorskiego. Może troszkę za dużo było powtórzeń pewnych faktów, ale trzeba pamiętać, że autor pisał książkę dla czytelnika, który nie orientuje się w przedstawionych w niej wydarzeniach, dla kogoś, kto być może pierwszy raz usłyszy o Katyniu.

Byłam ciekawa cudzoziemskiego spojrzenia na drażliwy i bolesny temat Katynia. Po lekturze mogę stwierdzić, że amerykański dziennikarz niezwykle poważnie podszedł do tematu i widać, że wstrząsnął nim mord na polskich oficerach, a także zachowanie Sowietów i aliantów w tej sprawie. Paul nie próbuje wybielić zachowania Amerykanów i Brytyjczyków. Tłumaczy ich motywację, ale nie...

Bardzo piekna ksiazka,pewnie dlatego,ze jest o prawdziwym zyciu w tamtych czasach.Nie moglam uwierzyc jak ci ludzi mogli tam zyc,przejsc przez to pieklo,jak silnym czlowiekiem trzeba byc i fizycznie i psychicznie.Czytalam i ryczalam i jeszcze nie raz do niej wroce!Polecam,bo warto przeczytac!

Bardzo piekna ksiazka,pewnie dlatego,ze jest o prawdziwym zyciu w tamtych czasach.Nie moglam uwierzyc jak ci ludzi mogli tam zyc,przejsc przez to pieklo,jak silnym czlowiekiem trzeba byc i fizycznie i psychicznie.Czytalam i ryczalam i jeszcze nie raz do niej wroce!Polecam,bo warto przeczytac!

Książkę uważam za bardzo ciekawą historycznie.W książce zawarte jest wiele ciekawych, i mało znanych wątków zbrodni Katyńskiej. Wszystkim tym, którym książka ta nie spodoba się,proponuje napisać lepszą,chętnie przeczytam.

Książkę uważam za bardzo ciekawą historycznie.W książce zawarte jest wiele ciekawych, i mało znanych wątków zbrodni Katyńskiej. Wszystkim tym, którym książka ta nie spodoba się,proponuje napisać lepszą,chętnie przeczytam.

Bez wątpienia jest to bardzo interesująca książka o Katyniu. Bardzo interesujące jest rozpatrywanie Katynia z szerokiej perspektywy sojuszników Polaków, Stanów Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii, a także z perspektywy ich wrogów, faszystowskich Niemiec i Związku Radzieckiego w połączeniu z mikrohistorią trzech polskich rodzin, które przeżywały dramat na własnej skórze. Okazuje się, że od początku było bardzo wiele kłamstw na temat Katynia, a nawet wśród sojuszników Polski, mimo wiedzy o tej zbrodni, specjalnie pomijano i tuszowano ten temat, by tylko schlebić komunistom i nie rozdrażniać Stalina. W całej tej kampanii dezinformacji, o dziwo, to Niemcy podawali najrzetelniejsze informacje i przeprowadzili w czasie wojny najbardziej obiektywne śledztwo. Oczywiście, chcieli ten fakt zbrodni wykorzystać w swojej propagandzie mającej na celu poróżnienie sojuszników.

Fascynująca książka, intrygujące i ciężkie losy bohaterów, świetny, łatwy i plastyczny język czynią z niej doskonałą pomoc, by poznać historię bez przekłamań i interesująco. Jakoś po tej lekturze pozostaje bardzo duży niesmak w stosunku do Stanów Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii, którzy po części winni są nie tyle może tej tragedii, a tego, że nie została ona w ogóle osądzona.

Okazuje się, że Polacy to mężni i wspaniali ludzie, honorowi, uczciwi, lojalni, jednak, jak to w polityce bywa, historię piszą zwycięzcy, a głównym zwycięzcą pozostał nasz śmiertelny wróg - Związek Radziecki.

Bez wątpienia jest to bardzo interesująca książka o Katyniu. Bardzo interesujące jest rozpatrywanie Katynia z szerokiej perspektywy sojuszników Polaków, Stanów Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii, a także z perspektywy ich wrogów, faszystowskich Niemiec i Związku Radzieckiego w połączeniu z mikrohistorią trzech polskich rodzin, które przeżywały dramat na własnej skórze....

Na uwagę zasługuje szczególnie stanowisko państw zachodu. Polaków może jedynie irytować ciągłe wyjaśnianie pojęć dla nas podstawowych, a dla mieszkańców innych krajów być może nie znanych. Mimo to, polecam, bardzo dobrze się czyta.

Na uwagę zasługuje szczególnie stanowisko państw zachodu. Polaków może jedynie irytować ciągłe wyjaśnianie pojęć dla nas podstawowych, a dla mieszkańców innych krajów być może nie znanych. Mimo to, polecam, bardzo dobrze się czyta.

świetnie się czyta, spojrzenie na zbrodnię w Katyniu z kilku perspektyw, godna polecenia

świetnie się czyta, spojrzenie na zbrodnię w Katyniu z kilku perspektyw, godna polecenia

Układ rozdziałów bardzo mnie denerwował. Książka nie wciągnęła mnie od pierwszej strony.

Układ rozdziałów bardzo mnie denerwował. Książka nie wciągnęła mnie od pierwszej strony.

Naprawdę spore kompendium wiedzy o Katyniu, ale nie pisane nudnym potokiem słów. Bardzo podobało mi się skupienie na konkretnych rodzinach, których dotknęła tragedia i pokazanie w ten sposób jakby losów całej Polski.

Naprawdę spore kompendium wiedzy o Katyniu, ale nie pisane nudnym potokiem słów. Bardzo podobało mi się skupienie na konkretnych rodzinach, których dotknęła tragedia i pokazanie w ten sposób jakby losów całej Polski.

Świetna książka o Zbrodni Katyńskiej, napisana przez obiektywnego autora.

Świetna książka o Zbrodni Katyńskiej, napisana przez obiektywnego autora.

wielki dokument , lecz sama ksiazka slaba podobnie jak film wajdy pod tym samym tytułem

wielki dokument , lecz sama ksiazka slaba podobnie jak film wajdy pod tym samym tytułem

Warto posiadać tę pozycję w swoim zbiorze książek. Książka, w której przedstawiono dużo faktów, autor przeplata autentyczne historie z życia świadków zesłanych w głąb Rosji notatkami, dokumentami poświadczającymi prawdę o zbrodni katyńskiej.

Warto posiadać tę pozycję w swoim zbiorze książek. Książka, w której przedstawiono dużo faktów, autor przeplata autentyczne historie z życia świadków zesłanych w głąb Rosji notatkami, dokumentami poświadczającymi prawdę o zbrodni katyńskiej.