Operacyjniak

„Zakrystia” Artura Nowaka to pozycja obowiązkowa dla każdego, kto chce zrozumieć przyczyny obecnego kryzysu instytucjonalnego Kościoła w Polsce, wykraczając poza schematy podawane przez media głównego nurtu. Autor nie tylko diagnozuje chorobę toczącą tę strukturę, ale przede wszystkim przywraca podmiotowość ofiarom systemu – zarówno tym świeckim, jak i samym duchownym, którzy padli ofiarą własnego powołania uwięzionego w skostniałej formie. Książka ta nie jest atakiem na wiarę, lecz dramatycznym wołaniem o prawdę i transparentność, bez których każda wspólnota zamienia się w toksyczną pułapkę. Artur Nowak udowadnia, że prawdziwe sacrum nie potrzebuje kłamstwa, by przetrwać, a odarcie kurii i plebanii ze złudzeń jest pierwszym, choć niezwykle bolesnym krokiem ku jakiemukolwiek uzdrowieniu. To lektura, która pozostawia nas z poczuciem głębokiego smutku, ale i koniecznego przebudzenia, nie pozwalając już nigdy więcej patrzeć na mury zakrystii z tą samą, naiwną ufnością co dawniej. Recenzja: https://kotkawaiksiazki.pl/zakrystia-artur-nowak-recenzja/

Umrzesz za sześć godzin” to mroczny thriller opowiadający o zagadkowych i bardzo brutalnych morderstwach. Prasa nazywa zabójcę Człowiekiem Zagadką, ponieważ zostawia on wymyślne łamigłówki dla swoich ofiar, gdzie odpowiednie ich rozwiązanie da im wolność. Śledztwo prowadzą dwaj policjanci, którzy szybko odkrywają, że ofiary łączy pewna tajemnica wspólnie spędzonego Sylwestra przed 10 Laty… Koncept powieści jest naprawdę ciekawy, bo mamy tu pewnego mordercę z celem, który zrobi wszystko, aby go do końca zrealizować. Wymyślne zagadki bardzo przypominają te znajdujące się w escape roomach, które ja osobiście bardzo lubię. Pikanterii dodaje fakt, że morderca jest prawdopodobnie związany z policją, gdyż jest na bieżąco z śledztwem… Oprócz świetnie skonstruowanej kryminalnej zagadki znakomicie sprawdzają się w tej powieści wątki poboczne, takie jak życie prywatne starszego policjanta Wabickiego czy młodszego. Liczne przez nich prowadzonego rozmowy z świadkami pokazują też ogrom ludzkiego cierpienia… To są takie thrillery, które bardzo lubię. Mroczne i wciągające z seryjnym mordercą. w_barwach_literatury 24.02.2025

Historia nie jest szokująca, jeśli wcześniej czytało się choć jedną książkę o narkomanie. Mimo to i tak oceniam tę pozycję jako dobrą, bo jest wciągająca. Opisy przeżyć w więzieniu i tego, co do tego więzienia doprowadziło główną bohaterkę były bardzo interesujące.

Prowokacyjnie nadany tytuł skrywa rzetelny, choć krótki reportaż. Jednak jest długość jest wystarczająca, aby zbudzić niepokój czytelnika. Nie potrafię tej książki polecić, mimo że arcyciekawego tematu, bo jest zwyczajnie bardzo trudna. Momentami słuchało mi się audiobooka po prostu przykro i z dużą ilością empatii wobec opisanych zmarłych. Na pewno moja wiedza na główny temat (i poboczne) uległa rozszerzeniu, ale dodam na koniec: czytasz na własne ryzyko.

Bardzo dobrze zebrane fakty o współczesnej patologi jaką karmieni są przez internet młodzi ludzie. Autor zebrał wszystkie topowe w ostatnich latach kanały i opisał kim naprawdę są ludzie prowadzący je. Większość z nas nie chciałby mieć z żadnym z nich nic wspólnego. Przy pomocy agencji influencerskich usytuowanych w szklanych wieżowcach Warszawy czy Wrocławia (tak jak Friz) hoduje się nic nie umiejących celebrytów, którzy durnowatymi imbami zdobywają sobie wzajemnie zasięgi. Jedni się kłócą o pietruszkę, kolejni to komentują i tak w kółko. A tymczasem wpływy z reklam rosną i w agencjach i w kieszeniach twórców kanałów. Ciekawy jest w książce głos kilku osób, które zajmują się prowadzeniem tych karier. Mnie książka początkowo nie zainteresowała, gdyż doszłam do wniosku, że nie jest mi potrzebna wiedza o ludziach, którzy nic nie wnoszą oprócz głupoty. Po przeczytaniu uważam, że ta książka to ABSOLUTNA lektura dla każdego rodzica. Dziecko bowiem nakarmione przez te internetowe pustaki ich debilizmem może się mocno pogubić. Warto znać wroga.

"Kliner" to thriller, który od pierwszych stron jasno pokazuje, że nie będzie ani lekko, ani bezpiecznie. To historia brutalna i surowa, pozbawiona wygody i złudzeń. Wciąga w świat, w którym rządzi przemoc, a granice moralności zacierają się z każdym krokiem. Adam Dzierżek z dużą konsekwencją tworzy postać głównego bohatera – człowieka skrytego, chłodnego, żyjącego według własnych zasad. Jego myśli, próby tłumaczenia swoich działań i wewnętrzne napięcia budzą niepokój. To ktoś, kogo trudno polubić bez poznania jego przeszłości, lecz z czasem wzbudza współczucie i pozwala zrozumieć, jak znalazł się w sytuacji niemal bez wyjścia. Nie sposób przejść obok niego obojętnie. Brutalność "Klinera" nie ma na celu szokować. Jest chłodna, często kliniczna – dokładnie taka, jak świat, w którym porusza się bohater o nieznanym imieniu. Opisy zbrodni wzmagają poczucie duszności, a każda decyzja zostawia po sobie ślad, nawet gdy ktoś próbuje go zmyć. Tempo bywa nierówne, a emocjonalny ciężar potrafi przytłoczyć. To książka, którą czyta się intensywnie, choć nie zawsze szybko. Dla mnie ten mrok i momenty zwolnienia działały na korzyść – pozwalały głębiej wejść w myśli bohatera i zrozumieć jego samotność. "Kliner" to propozycja dla czytelników, którzy w thrillerach szukają czegoś więcej niż akcji i zagadek. To opowieść o konsekwencjach, obojętności i cenie wyborów. Mroczna, niepokojąca i zostająca w pamięci na długo po ostatniej stronie.

Trafiłam na tę książkę przypadkiem, zainteresował mnie tytuł. Nie czytałam nawet opisu. Okazało się już po pierwszym rozdziale, że strzeliłam w dziesiątkę! Naprawdę oryginalny kryminał, z niezwykle wciągającym klimatem. Podobały mi się dwie perspektywy czasowe i dużo bohaterów, których losy miały nigdy się nie spleść. Rewelacja! Sięgam po następną książkę autorki.

„Stella. Pragnienie wolności” - Adrian Bednarek "Nie wiedziała, że potrafi kochać, a nic nie niszczy bardziej niż odwzajemniona miłość, którą ktoś odbiera siłą." Uwielbiam serie, których zakończenie wywołuje tęsknotę za głównym bohaterem, a czasem z jednego bohatera robi się dwóch :P Niesamowita próba ucieczki Stelli, zarówno ze szpitala psychiatrycznego, jak i od własnego szaleństwa. Mimo, iż życie rzuca jej kłody pod nogi, a Stella nie ma nadziei na lepsze jutro zdarza się niejako cud. Na jej drodze pojawia się ktoś, kto jest w stanie zaakceptować jej nałogi, profesję a nawet najmroczniejszą stronę. Jednak czy Stella będzie potrafiła utrzymać przy sobie przyjazną duszę, czy pochłonie ją żądza zemsty? A może przezwycięży jeszcze inne uczucie, o którym Stella Skalska nie miała pojęcia? :P

Słuchałam książki w wersji audiobooka i mam wrażenie, że albo sięgnęłam po nią ponownie, albo widziałam tę historię w jakimś dokumencie. Trudno mi się do tego jednoznacznie odnieść. Cała książka wydaje się trochę chaotyczna — choć jest uporządkowana i chronologiczna, dzięki czemu historia płynie płynnie, nie do końca rozumiem, skąd pochodzą niektóre opisy zdarzeń. Nie wiem, czy to fakty, czy wyobrażenia autora, co sprawia, że niektóre momenty mi się nie „kleją”. Możliwe, że w rozmowach z bohaterami niektórzy próbowali się wybielić lub złagodzić sytuację, co potęguje ten chaos i niepełne zrozumienie. Może to też wynikać z tego, że żyję w innym kraju i nie byłam świadkiem podobnych wydarzeń, przez co mam wrażenie, że rozmówcy autora wprowadzili zamieszanie i pewne nieścisłości. Sama historia jest okropna, nie potrafię pojąć, jak ktoś może oszukiwać otoczenie, manipulować własnymi dziećmi i robić to wobec innych ludzi. Mamy prawa człowieka i dziecka, żyjemy w Europie, w cywilizowanym świecie, a mimo to nie potrafimy poradzić sobie z przemocą fizyczną w pełnej rodzinie. Pytanie, jak uchronić dzieci przed matką, przed opuszczeniem i tym, że „dobro dzieci” dla każdego znaczy coś zupełnie innego.

Zupełnie inna odsłona serii puławskiej i to miła odmiana. Książki autora czyta się szybko i z wypiekami na twarzy. Trochę czasami przeszkadzają długie nogi Zaniewskiego, które nigdy się nigdzie nie mieszczą i końcówki rozdziałów pt. on jeszcze nie wiedzał, że to zła decyzja, że jutro sytuacja się zmieni, że ...itp. Czytam jednak dalej, wciąga.

Kryminał inspirowany prawdziwymi wydarzeniami. Pipidówka na Podlasiu. Na plebanię trafia nowy wikary, ale wiecie taki współczesny, gra na gitarze, ogarnia media społecznościowe. Wydawało się, że to będzie jakiś "detektyw w sutannie", a tu niespodzianka. Takiego obrotu spraw się nie spodziewałam. Już przywitanie przez proboszcza oznaczało, że książka ta to będzie całkiem inny wymiar. Następnego dnia dochodzi do napadu na autokar z pielgrzymami, którzy zostali obrabowani, niektórzy nawet ciężko pobici. Do niecodziennej sytuacji dochodzi również na plebanii. Młody ksiądz Grzegorz, wraz z wdową po legendarnym policjancie zaczynają prowadzić własne śledztwo. Strasznie dużo postaci, trup ściele się gęsto, przemyt, gangsterzy i tajemnice mieszkańców. Nudy w każdym razie nie było.

Na przestrzeni ostatnich 35 lat, przez pałac prezydencki przetoczyło się wielu prezydentów, urzędników oraz innych osób. Każdy z nich miał inny styl zarówno rządzenia krajem jak i własnym życiem. Kto im w tym pomagał, kto stał za ich decyzjami… W mediach słyszymy różne doniesienia i skandale, ale czy takie sytuacje miały miejsce? Możemy się tylko domyślać. Autorka przeprowadza nas przez ciekawe historie, poparte słowami osób z otoczenia prezydentów. Czy we wszystkie uwierzymy… to już zostaje w naszej gestii. Ogólnie rzecz biorąc, bardzo ciekawa pozycja. Pozwolą na połączenie kropek i wątków, mimo, że na pierwszy rzut oka różne wydarzenia nie były ze sobą powiązane. Po lekturze nabrałam szacunku do niektórych postaci politycznych, a inne zostali na tym samym poziomie lub niższym. Książka na jeden wieczór, napisana w sposób lekki, czasem humorystyczny, innym razem dosadnie poważny. Poza głównym wątkiem prezydentów RP, interesujące przedstawienie ich rodzin, a w szczególności żon oraz tego jaki miały one wpływ na decyzje podejmowane przez ich małżonków. A pytanie na które niedługo poznamy odpowiedź brzmi… o kim będzie kolejna część tej historii?

Obrzydliwa zbrodnia, która zbulwersowała całą Polskę. Żyliśmy tym mordem, dopóki specjalna jednostka / wydział Policji nie złapał tego psychopaty. Chwała im za to, że nie odpuścili, dali z siebie wszystko. To dzięki ich niezłomności Kajetan został postawiony w stan oskarżenia i osadzony. Myślę, że będąc na wolności zrobił by to kolejny raz, bo tak jego chora natura funkcjonuje. Ten jego zachwyt nad postacią Hannibala Lectera...ta jego ciekawość smaku ludzkiego mięsa i w ogóle-odebrania komuś życia... Autorka świetnie opisuje tą przykrą historię, przybliża nam postać Kajetana-pana bibliotekarza o ego wyższym niż Mount Everest, spokojny, cichutki i wycofany chłopak...a w jego głowie samo zło i zachwyt nad zbrodnią. Z dobrego domu. Wpływowego domu...Autorka przybliża nam pościg za mordercą nauczycielki włoskiego, krok po kroku aż do samego końca i procesu. To nie jest łatwa i przyjemna lektura, ale jest dobrze skonstruowana, przejrzysta. Mogę śmiało polecić!

Fajnie stworzony klimat. Akcja idzie swoim tempem. Ani wolno, ani szybko. Bardzo ciekawie stworzone są kreacje bohaterów, bo mamy tutaj dużo różnych osobowości, które gdzieś się ciągle przeplatają. Miks dużego miasta i małej wsi, też daje fajny efekt. Jeśli ktoś z Was korzysta z Legimi, to zachęcam serdecznie do odsłuchania audioserialu (siedem odcinków), stworzonego z tej książki. Super sprawa.

Bardzo przyjemny kryminał w stylu: grupa ludzi- jeden jest zabójcą. Czyta się płynnie, perspektywa wielu bohaterów wprowadza urozmaicenie a zakończenie jest całkiem satysfakcjonujące. Podobała mi się także geneza tytułu wyjaśniona w posłowiu- lubię takie smaczki. Polecam jako odprężającą, lekką lekturę.

Zbrodnia z miłości od lat jest romantyzowana – pojawia się w literaturze, muzyce, filmach… Łatwiej nam ją zrozumieć, czy nawet usprawiedliwić. Renata Kuryłowicz w swojej książce „Zbrodnia i śmierć z miłości. Historie zakochanych morderców i kanibali” pokazuje, że nawet prawo przez wieki patrzyło na takie czyny z przymrużeniem oka i sama próbuje pokazać, że nie ma nic pięknego w takich przestępstwach. Opisy poszczególnych spraw są dosyć pobieżne (czego można się było domyślić po zobaczeniu rozmiaru publikacji), jednak pełne szczegółów, czyli tego, co fani true crime lubią najbardziej. Choć trzeba przyznać, że autorka sięgnęła po takie sprawy, które mogą być niekomfortowe do czytania. Na szczęście całość jest napisana naprawdę dobrze i zaskakująco (zważywszy na temat) lekko i z elementami humorystycznymi, które doskonale równoważą ciężki kaliber opowieści. Oczywiście, jeżeli o sprawach kryminalnych czytacie, to sporo tu opisanych już zapewne znacie, ale być może poznacie jakieś dodatkowe szczegóły. Z wstydem przyznaję, że wcześniej nie słuchałam podcastów autorki (ale obiecuję to nadrobić), więc nie wiem, czy o opisywanych zbrodniach już na swoim kanale opowiadała - jeśli tak, to pewnie będzie to świetnie uzupełnienie książki. A jeśli nie, a któryś rozdział was szczególnie zainteresował, to jestem przekonana, że ktoś inny już nagrał o tym odcinek, który w pełni zaspokoi waszą true crime’ową ciekawość. „Zbrodnia i śmierć z miłości” ląduje na mojej kryminalno-reportażowej półce, a teraz czekam na kolejną książkę Renaty Kuryłowicz – „Jeffrey Dahmer bez cenzury. Narodziny mordercy i kanibala”. Więcej recenzji na profilu https://www.instagram.com/sczytalim/

Przeczytałam z ciekawości, mimo, że nie znam już żadnej osoby uzależnionej, bo ta, którą znałam przegrała w ubiegłym roku. Ta książka z jednej strony jest optymistyczna, bo tu są pozytywne historie tych, którym się udało. Z drugiej strony jak raz wdepniesz, to jesteś w tym do końca życia, a zaczyna się niewinnie.

„Rzeźbiarz kości” to powieść, która zrobiła na mnie bardzo pozytywne wrażenie. To książka z atmosferą, ciekawie poprowadzoną intrygą i oryginalnym połączeniem kryminału, tajemnicy oraz motywów matematycznych. Już od pierwszych stron czuć, że autor nie idzie utartą ścieżką, tylko proponuje czytelnikowi coś bardziej nietypowego. Głównym z głównych bohaterów jest policjant Mateusz Dafner, który – nie ma co ukrywać – trafia do Jaworzna trochę jak za karę. Z braku lepszych perspektyw przybywa do miasta, którego szczerze nie znosi i z którym nie wiąże żadnych pozytywnych nadziei. Sytuacja szybko się komplikuje, gdy dochodzi do makabrycznych odkryć: najpierw odnaleziony zostaje szkielet ułożony w gwiazdę Dawida, a później kolejny – tym razem w swastykę. Już te obrazy pokazują, że nie będzie to zwykły kryminał, lecz historia mocno osadzona w mrocznej przeszłości tego miejsca. Wydarzenia zaczynają prowadzić do dawnego obozu koncentracyjnego położonego nieopodal, który po II wojnie światowej był wykorzystywany przez Polaków do przetrzymywania Niemców. Autor nie buduje napięcia wyłącznie na współczesnym śledztwie, ale umiejętnie splata je z trudną i niejednoznaczną historię. Równolegle poznajemy Tomasza Wetlińskiego, programistę, który wprowadza się do dużego domu położonego niedaleko miasta, licząc na odpoczynek od miejskiego zgiełku. To bohater nietuzinkowy, bo jego życie w znacznym stopniu zdominowane jest przez liczby i potrzebę liczenia. W nowym domu odkrywa tajemnicze pomieszczenie pokryte matematycznymi twierdzeniami. Początkowo wydaje się to jedynie osobliwym elementem scenerii, ale z czasem zaczyna układać się w coraz bardziej logiczną i niepokojącą całość. W rozwiązaniu zagadki pomaga mu sąsiadka Lawenda – młoda, atrakcyjna kobieta pracująca w urzędzie miasta, która również okazuje się mieć wyjątkowy talent do matematyki. Dużym atutem tej książki jest właśnie to niezwykłe połączenie pozornie odległych elementów: brutalnej zbrodni, lokalnej historii, starego domu pełnego sekretów i matematycznych zagadek. Dzięki temu fabuła wyróżnia się na tle wielu innych thrillerów czy kryminałów. Na plus wypadają również bohaterowie. Są ciekawi, niejednoznaczni i mają własne bagaże doświadczeń, co sprawia, że nie są jedynie dodatkiem do intrygi. Fabuła prowadzona jest sprawnie, a autor umiejętnie podsyca zainteresowanie czytelnika. Kolejne odkrycia naprawdę zachęcają do dalszej lektury i sprawiają, że chce się poznać rozwiązanie tej zagadki. Podsumowując, „Rzeźbiarz kości” to bardzo dobra, nietuzinkowa i wciągająca powieść. Autor stworzył historię mroczną, intrygującą i oryginalną, a przy tym umiejętnie połączył kryminalną zagadkę z tłem historycznym i matematycznymi motywami. To jedna z tych książek, które potrafią naprawdę zainteresować i zostać w pamięci na dłużej. Zdecydowanie sięgnę po kolejne części tej serii. Czytajcie! 📚 Wpadasz na Bookstagrama? Jeśli lubisz książki i scrollowanie Insta w poszukiwaniu czytelniczych perełek – to zapraszam @mikroczytelnia :)

Książka, po którą sięgnęłam z czystej ciekawości. Bo temat – przyznajmy – dość nietypowy. Islam i Polki? Jakoś się to nie łączy. Może czasem się słyszy, że jakaś dziewczyna wyszła za mąż za muzułmanina, że ktoś przywiózł z wakacji „miłość życia” — i tyle. Ale żeby z własnej woli przejść na islam? Tak solo? I to nie z kaprysu, lecz po dłuższych poszukiwaniach duchowych? Nie, to raczej nie u nas. A jednak – są takie kobiety, skrywające się za hidżabem. Autorka pokazuje kilka z nich. Każda ma swoją historię, swoje powody. Ciekawe, to fakt, ale jakoś nie mogłam się pozbyć wrażenia, że to wszystko jest mocno wybiórcze. Ugrzecznione, wygładzone, jakby autorka nie chciała nikogo urazić. Nie wiem, czy to kwestia ograniczeń rozmówczyń, czy świadomego wyboru autorki, ale zabrakło mi głębszej analizy, kontekstu, a przede wszystkim — dystansu.A szkoda. Nie wiem też, na ile można tej książce ufać. Wszystko się tu jakoś za bardzo układa, za spokojnie. Zero wahań, zero trudnych emocji. A przecież konwersja na islam w Polsce to nie jest bajka o duchowym przebudzeniu. To chyba walka – z rodziną, znajomymi, stereotypami? A może faktycznie wcale nie? Tego mi zabrakło. Nie twierdzę, że książka nic nie wnosi. Coś tam pokazuje – kilka historii, kilka perspektyw. Ale czy daje pełniejszy obraz? Nie. Raczej migawki, fragmenty. Wiem więcej niż wiedziałam, ale nadal niewiele. I nie jestem wystarczająco zaciekawiona, by dociekać głębiej, takiej potrzeby autorka we mnie nie wzbudziła,. Podsumowując – temat świetny, ale wykonanie średnie. Potencjał ogromny, ale wyszło dość zachowawczo. Ciekawie, ale bez iskry.

To druga część serii Wyspy białego słońca... Autorzy postawili sobie wysoko poprzeczkę w pierwszej części serii, ale nie tylko jej sprostali – przeskoczyli ją z imponującą lekkością. Nie sądziłam, że będzie to możliwe, a jednak zostałam pozytywnie zaskoczona tą klimatyczną historią z gatunku nordic noir. To jest ten rodzaj literatury, który uznaję za majstersztyk: intrygująca fabuła, wyraziści bohaterowie, surowe, ale fascynujące krajobrazy Islandii i Grenlandii oraz język, który porusza i angażuje. Od pierwszych stron czuć narastające napięcie, które powoli, ale konsekwentnie się wzmaga. Prawdziwa uczta dla czytelnika przychodzi jednak później – i smakuje wybornie! Minęły już trzy lata, odkąd Siggi zaginął na Grenlandii w tajemniczych okolicznościach. Jego rodzina uznała go za zmarłego, a policja zamknęła śledztwo. Jedynie Baldur nie potrafi się pogodzić z tą niewiadomą – pragnie odkryć prawdę o losie przyjaciela, kierując się nie tylko dziennikarską intuicją, ale i lojalnością. Autorzy zabierają nas w podróż za odpowiedziami, ale też cofają w czasie, by odsłonić tajemnice z przeszłości Siggiego. Kim tak naprawdę był? Czy miał drugą twarz? I co łączyło go z Runarem – poszukiwanym przestępcą? Równolegle do tych wydarzeń dochodzi do brutalnego morderstwa trzech kobiet przebywających w ośrodku pomocy dla ofiar przemocy. Jakby tego było mało, służby bezpieczeństwa otrzymują informację o tajemniczym evencie, który ma na zawsze zapisać się w historii kraju. Wątki prowadzone są dwutorowo – w dwóch liniach czasowych – ale z czasem splatają się w spójną, precyzyjnie skonstruowaną całość. To, co wyróżnia tę książkę, to nie tylko wciągająca intryga kryminalna, ale także sposób, w jaki autorzy dotykają trudnych tematów: Emigracji, przemocy, skomplikowanych relacji rodzinnych. Jednakże najbardziej urzekły mnie opisy surowego klimatu wysp, codziennego życia w tych niegościnnych warunkach i tajemnicy, którą skrywają. Jeżeli więc macie ochotę na mroczny, psychologiczny kryminał w skandynawskim klimacie, to nie mogliście trafić lepiej!...polecam.