Nosimy nasze dziecko

Sporo przydatnych informacji, szczególnie przy pierwszym dziecku. Konstrukcja książki trochę wkurzająca, ramki które są na środku i nie pozwalają czytać wszystkiego po kolei i przejrzyście. Wiadomo, że nie wszystkie rady będą dla wszystkich, ale parę rzeczy można z tej książki wyciągnąć.

Bardzo polecam. Książka dla Rodziców uczących się chustowania. Zawiera dokładne opisy wiązań i zdjęcia. W razie potrzeby zawsze można odświeżyć wiedzę :) W książce przedstawione są też szczegółowe informacje o dobrych stronach chustonoszenia, co może być bardzo przydatne dla osób z wątpliwościami lub potrzebujących argumentacji dla opornych bliskich, którzy "wiedzą lepiej".

To moja pierwsza książka o dzieciach, którą przeczytałam będąc w pierwszej książki. Uważam, że jako wprowadzenie w świat niemowląt jest dobra, zaczyna od absolutnych podstaw typu szacunek dla małego człowieka. Nie wyciągnęłam z niej za dużo szczegółów jak postępować, bardziej jak nie postępować i były to raczej skrajności, ale był to poziom wiedzy w sam raz na początek.

Książkę przeczytałam razem z moim partnerem na "jedno posiedzenie" jak tylko przyszedł z biblioteki. Byliśmy bardzo ciekawi treści ponieważ temat dotyczy nas bezpośrednio, mianowicie - śpimy razem z naszym synkiem w jednym łóżku :) Czytaliśmy na zmianę na głos, nasze dziecko bardzo lubi słuchać. Książkę oceniam pozytywnie, dowiedziałam się dużo rzeczy. Autorka przytacza baaardzo dużo dowodów naukowych, powołuje się na przeprowadzone przez różne instytucje (między innymi UNICEF) badania dotyczące rozwoju dzieci od niemowlęcia do dorosłego człowieka, porównuje. Główny powód dla którego wzięliśmy bobasa do naszego łóżka to kolki-bóle brzucha były bardzo silne i trwały długo. Brałam synka do łóżka i uspokajałam przytulając do piersi. Później kiedy etap kolek mieliśmy za sobą zaczęły się zęby i doszliśmy do wniosku, że lepiej nam spać razem ze sobą i być rano wypoczętym, niż budzić się co 30 minut, by usypiać dziecko na nowo przez godzinę. Książka podniosła nas na duchu, warto po nią zajrzeć chociażby dlatego aby móc upewnić się, że spanie z dzieckiem to nic złego a wręcz przeciwnie - my jesteśmy wyspani, dzidziuś przesypia całą noc. A najpiękniejszy jest moment kiedy rano widzisz swojego synka, który śmieje się pełną buzią pokazując swoje śliczne dwie jedyneczki :)

Tym razem ukłon w stronę rodziców, szczególnie rodziców sfrustrowanych snem swoich dzieci – głównie noworodków i niemowląt, lecz książka porusza także kolejne lata życia. Oby tylko przebrnąć przez ten czas… Coraz głośniej mówi się o tym, że absolutnie nie powinniśmy sięgać po praktykowane przez ubiegłe pokolenia metody „wypłakiwania” – jest to drastyczna metoda, wobec której skutki mogą ciągnąć się latami. Zainteresowanych zachęcam do poczytania o nadmiernym wydzielaniu kortyzolu oraz o negatywnych psychologicznych skutkach pozostawiania dziecka samego sobie. Wiliam i Marta Sears zasłynęli rozwojem idei tzw. rodzicielstwa bliskości i choć w pierwszym momencie zachłysnęłam się tematem, tak nieco później mój entuzjazm opadł przy okazji jednej z książek na temat szczepień. Nie zmienia to jednak faktu, że idea RB jest godna uwagi dla świeżo upieczonych rodziców i nie tylko. Niniejsza pozycja skupia się na ustaleniu przyczyn niespokojnego, często krótkiego, przerywanego snu dzieci. Autorzy na bazie własnych doświadczeń – z zawodu lekarz pediatra i8 pielęgniarka, prywatnie rodzice dość licznej gromadki dzieci – prowadzą rodzica przez ten mroczny czas, jakim są nieprzespane noce. Okazuje się, że przyczyn niespania może być wiele: zarówno te po stronie medycznej, zdrowotnej, jak i również kwestie społeczne lub po prostu taka natura dziecka. Jedno jest pewne i często to słyszmy: „to kiedyś musi minąć”. Choć zawsze frustrowały mnie te słowa, dziś jako matka niemal półtorarocznego dziecka przesypiającego całe noce od pierwszych urodzin stwierdzam, że to mija, a poznanie przyczyn i potrzeb dziecka w zakresie snu jest niezwykle istotne, by wyjść poza frustrację i złość a popatrzeć na wszystko z boku, jako etap, który mija choć nie jest łatwy. Ta książka pomaga zrozumieć przyczyny, lecz również proponuje wiele rozwiązań, po jakie możemy sięgnąć, by umożliwić dzieciom lepszy, korzystniejszy sen. To książka nie tylko dla matek, lecz dla całych rodzin, w której autorzy chcą nam pomóc opierając się na własnych doświadczeniach zarówno zawodowych, jak i prywatnych. Pamiętajcie: „ nic nie trwa wiecznie” i ten kiepski okres kiedyś mija i zamienia się w nieprzespane noce z nastolatkiem poza domem 😉

📝 Kultowa książka o metodzie BLW (Baby Led Weaning), czyli rozszerzaniu diety niemowlęcia w oparciu o samodzielne jedzenie. Autorki pokazują, jak wspierać dziecko w nauce jedzenia, pozwalając mu poznawać smaki, faktury i kształty bez presji i łyżeczki podawanej co minutę. To praktyczny poradnik pełen wskazówek, przykładów i doświadczeń rodziców. 💭 Moja opinia: Czytałam ją i stosowałam wskazówki prawie 10 lat temu, ale warto o niej przypomnieć. To podejście, które naprawdę ułatwia życie i daje dzieciom wolność w odkrywaniu jedzenia. Dla mnie wtedy była przełomowa i nadal mam do niej duży sentyment. ⭐ Ocena: 7/10

Bardzo dobra książka obrazująca w jaki sposób metody wychowawcze, które znacznie zmieniły się na przestrzeni ostatnich ~100 lat, odbiegają od genetycznych uwarunkowań z jakimi rodzą się dzieci. Myślę, że każdy rodzic powinien przeczytać tę książkę, najlepiej jeszcze zanim pociecha przyjdzie na świat.

Przeczytałam te książkę dopiero teraz, 12 lat po wydaniu i treść jest wciąż aktualna. Jak dla mnie wspaniałe porady. Sama do wielu rzeczy doszłam intuicyjnie przy pierwszym dziecku. Może niektórych razić „ekologiczne wychowanie”, bo z nieznanej mi przyczyny wiele osób uważa, ze ekologia to bzdura. Ale jednak zanim wyda sie opinie warto przeczytać. Dziś ksiazka dostępna jest już tylko z drugiej ręki i może to dobrze? W końcu to tez bardziej ekologiczne ;-)

Przed zakupem nie spojrzałam na spis treści i trochę to nie jest to, czego się spodziewałam. Tytuł zasugerował mi trochę, że będzie to opis rozwoju dziecka od narodzin aż do 2 roku życia. Krok po kroku, miesiac po miesiącu. Także na wstępie rozczarowanie, ale ogólnie jest to książka peeeełna wiedzy. Niestety jednak są to zalecenia amerykańskie. Niektóre u nas już od dawna nie są praktykowane. Z tego co wiem, noszenie w chustach przodem do świata nie jest polecane. Tak samo chusty do karmienia, w których dziecię łatwo może się udusić. Cały ten rozdział nie respektuje zaleceń, z którymi do tej pory się spotkałam. Nie podobało mi się też sadzanie dzieci, ciągnięcie za rączki, prowadzenie maluszków. Z tego co wiem, może to poważnie zaszkodzić dziecku. A jak przeczytałam o łapaniu noworodka za bioderka do góry nogami i robieniu mu wahadełka... Przerażające. Po tego typu radach troszkę z dystansem podchodziłam do innych treści. Ale samo bliskościowe podejście do dzieci jak najbardziej na plus. Cieszę się, że lekarze mający takie podejście piszą na ten temat książki. To ważne, by rodzice mieli w nich wsparcie :)

Książkę czyta się łatwo i przyjemnie, bo napisana jest przystępnym językiem i z dużym poczuciem humoru. Znalazłam w niej sporo ciekawych i pomocnych informacji, które sprawdziły się przy uspokajaniu naszego marudnego synka. Prawdą jest, że autor wiele razy powtarza w książce to samo, ale dzięki temu łatwo zapamiętać te najistotniejsze informacje. Polecam młodym rodzicom - może się naprawdę przydać!

Staram się nie sięgać po poradniki pisane na rynek amerykański przez amerykanów, szczególnie takie starsze jak ten, bo nijak się mają do polskiej rzeczywistości. Tym razem jednak przyjemnie się zaskoczyłam, bo nie dość że temat jest dość uniwersalny niezależnie od pochodzenia czytelnika, to jeszcze mam wrażenie, że tłumacz zrobił dobrą robotę i pododawał odpowiednie informacje dla czytającej Polki czy Polaka. Krótko mówiąc, książka traktuje o tym co robić z dzieckiem aby i jemu i reszcie rodziny żyło się dobrze, długoterminowo.Proponowane przez autorów rozwiązania wydają się proste, niektórym być może nawet oczywiste, ale przy ich zastosowaniu trzeba się nieco poświęcić na jakiś czas. I wiadomo że o tym jest macierzyństwo, to seria poświęceń, negocjacji z samą sobą i milion ustępstw na rzecz dziecka każdego dnia, ale ta książka bardzo ładnie objaśnia dlaczego jest to korzystne i że warto się “przemęczyć”. Bo momentami jest to męka i nie ma co się z tym kłócić, czy udawać że jest inaczej - cieszę się że żyjemy w czasach kiedy można o tym pisać czy mówić na głos. Ale rodzicielstwo stanowi też niesamowity przywilej i daje czystą radość, o czym autorzy również piszą i wręcz na tym opierają swoje argumenty. I na badaniach, ale dla mnie sensowność tych badań jest nieweryfikowalne, plus są one stosunkowo stare, wolę patrzeć na rzeczywistość niż wyniki naukowców. Także jest to jeden z tych przyjemnych, ciepłych i konkretnych poradników, gdzie autorzy zamiast tonu rozkazującego czy wręcz opryskliwego używają raczej konkretów i momentami perswazji, ale takiej przyjemnie łagodnej. Jak wspomniałam wcześniej, wygląda na to że całkiem nieźle sprawił się tutaj tłumacz. Miejscami na sto procen zastąpił informacje praktyczne dla Amerykanów tymi dla Polaków, co doceniam bo niestety nie zawsze ma to miejsce, a powinno być raczej standardem. Nie miałam też wrażenia, że tłumaczenie jest sztywne i nijakie a język jakiś taki niepolski. Albo że niektóre sformułowania są tłumaczone na siłę czy dziwnie kalkowane. Nie znalazłam ani jednego takiego przykładu, dzięki temu kompletnie zapominałam że czytam amerykańską książkę. Naprawdę miłe zaskoczenie! Polecam tą pozycję, jak dla mnie jej treść jest szalenie ważna i myślę że pomoże przekonać każdego niedowiarka, który nadal chciałby zostawiać dziecko do wypłakania się, cokolwiek to znaczy. Idea Rodzicielstwa Bliskości jest dla mnie bardzo na tak, nie wyobrażam sobie nie korzystać z tych zasad. Jednak podobnie jak autorzy zachęcają, podchodzę do tego na luzie i dostosowuje treść reguł do własnego dziecka, życia i potrzeb bliskich. I to działa, podejrzewam, że wszyscy na tym zyskamy mimo że momentami jest ciężko. Także jak ktoś się waha, bo książka może wydawać się jakąś propagandą zza oceanu to uspokajam, jest naprawdę przyjemna w odbiorze i konkretna. A nawet jeśli koniec końców ktoś zdecyduje się na inne metody wychowywania niemowlaka, to warto znać inne i wiedzieć z czego się rezygnuje, prawda? Także serdecznie polecam i zachęcam do lektury.

Miejscami bardzo się ciągnęła - sporo informacji jest powtórzonych, opinie rodziców nie wnoszą zbyt wiele poza przytakiwaniem. Skrot rozdziałów jako podsumowanie całej książki na końcu jest jednak pomocne. Cieszę się, że ją przeczytałam. Sporo rozjaśnia (nie myślałam, że słoiczki z papkami dla dzieci są tak mało wartościowe, a chodziki i inne wydawałoby się oczywiste rzeczy szkodzą).

Dużo cennych informacji. Czytaliśmy ją sobie z mężem na głos, bardzo mi się to podobało, oboje dowiadywaliśmy się jak moje ciało i psychika może się zmieniać podczas tego wyjątkowego czasu. Duży plus za poczucie humoru, co czasem potrafi troszkę jednak irytować ale chyba dzięki temu mężczyźni też chętniej sięgają po tą książkę 😉 Polecam

"Teraz będzie już tylko lepiej" Rewelacyjna, przekrojowa, bardzo przydatna. Pomaga przebrnąć przez rodzicielskie wyzwania (nie nazywając ich problemami) od 0 do 5 lat i dalej (do początku szkoły). Jeśli autorka jakiegoś zagadnienia nie rozwija, przekierowuje czytelnika do bogatej literatury na końcu rozdziału. Pewna wiedza jest wypunktowana, tak żeby łatwiej znaleźć. Z niektórymi rozwiązaniami nie wszyscy się zgodzą (u mnie tzw. "time out" wywoływał napady złości rodem z "egzorcyzmów", dopiero po lekturze "Self-reg" Stuarta Shanker pojęłam czym jest "pobudzenie przypominające obsesję" u córki i zrozumiałam, że trzeba przeczekać i przytulić). Autorka rozumie rodzica, pociesza, rozbawia, wspiera i poklepuje po plecach niemal na każdej stronie. Wskazuje pomysły na zabawy. Kiedy jaki stopień rozwoju powinien, ale nie musi nastąpić (w końcu każdy z nas jest inny). Pewne jest jedno drugiego takiego życzliwego, rzeczowego i żartobliwego poradnika obsługi małego wrzaskuna i stąpania po rodzicielskim polu minowym, nie znajdziecie*. Całości dopełniają zabawne grafiki. Sporym atutem jest indeks i spis treści. Układ treści jest przemyślany i informacje łatwo znaleźć. *Porównałam z "Bobas. Instrukcja obsługi" i nie umywa się. Lepiej się czyta o kocie (z tej samej serii).

Miałam duży problem, by ocenić tę pozycję. Z jednej strony posiada dużo treści zbędnej, a z drugiej daje wewnętrzny spokój z każdej kolejnej przeczytanej strony. Myślę, jednak, że dla tego spokoju warto po nią sięgnąć. Książka głównie dedykowana dla rodziców i opiekunów niemowlaków.

Wieloaspektowa analiza rozwoju emocjonalnego dziecka od narodzin do wieku 10 lat. Książka podzielona na tematy takie jak wiek dziecka a etapy jego rozwoju, osobowość jako funkcja budowy ciała (ektomorfik, endomorfik, mezomorfik), jedzenie, sny i spanie, wydalanie, rozładowywanie napięć emocjonalnych, lęki, inteligencja a dojrzałość, zachowania i zainteresowania seksualne, stosunki między rodzicami a dziećmi (w tradycyjnym układzie, gdy to głównie matka się nimi zajmuje), rodzeństwo, telewizja, sukces w szkole, śmierć, religia, adopcja, rozwód, dyscyplina, zaburzenia psychiczne, lista diagnostyczna, leczenie, interpretowanie diagnozy. Wracam do niej co jakiś czas. Mimo że miejscami trąci myszką, to nadal bardzo wartościowa pozycja. Przede wszystkim dlatego, że pokazuje, jak bardzo rozwój psychiczny spleciony jest z fizycznym. Że istnieje coś takiego jak predyspozycje, a jednocześnie bywa, że coś jest tylko fazą rozwoju dziecka. A jeśli nie, to bierze pod lupę wszelkie możliwe przyczyny jego kłopotów. W idealnym świecie pediatrzy znaliby ją również dobrze jak typowe encyklopedie zdrowia i stosowali w diagnostyce.

Dużo świeżych perspektyw, rzeczy których nie kwestionujemy ale kiedy Pani Agnieszka rozkłada je na czynniki pierwsze nagle stają się oczywiste, podobały mi się liczne przykłady z czym przychodzili do Pani A rodzice i co proponowała, na pewno będę wracać, dużo dała mi ta książka otuchy - o wystarczająco dobrej mamie, że nie ma mamy idealnej, że robimy jak najlepiej umiemy w danym momencie i trzeba być dla siebie bardziej wyrozumiałym. Pisząc jak traktować dzieci (jak dorosłych ludzi, człowieka, normalne osoby a nie jakiś niższy byt - dziecko ) czuję że zdobytą wiedzę mogę też wykorzystać w kontaktach z „dorosłymi” , dawać im uwagę nieoceniającą, słuchać , dawać wsparcie , nie radzić , nie oceniać i nie krytykować , podążając za tym czego chce dziecko a nie narzucać mu - tak się trzeba bawić.

Może nie z każdą tezą się zgodzę, ale trafność obserwacji i sensownych, dobrze uzasadnionych porad dla rodziców jest i tak porażająca na tle dzisiejszych, zupełnie odklejonych od rzeczywistości i nie popartych żadnymi badaniami, kwietystycznych koncepcji wychowawczych. Niestety rodzice ufają bezrefleksyjnie terapeutom, którzy ich po porostu straszą, że jakakolwiek krytyka dziecka, wymaganie, narażenie na porażkę - to od razu krzywda, trauma i przemoc. Autor pokazuje coś zupełnie przeciwnego - rodzic jest jak trener, który mobilizuje i wspiera dziecko w trudnościach, ucząc wysiłku, wytrwałości, nie zrażania się byle czym, odporności na klęski i krytykę. Ma przygotować do życia a nie chronić przed nim, w obawie, że przyniesie trudności i nieprzyjemności. Przyniesie, przyniesie - czy tego chcemy czy nie. Trzeba nauczyć dziecko, jak sobie poradzić, a nie oczekiwać, że świat będzie się nami zachwycał, spełniał zachcianki i dostarczał przyjemności. Niestety obecna sytuacja dzieci i młodzieży potwierdza, że brak sensownego wychowania doprowadza dzieci do depresji i wielu problemów.