Patronat
Patronat
Tęskniliście za Milaczkiem? Młodą kobietą, która nieustająco poszukuje miłości swojego życia? Milenka, którą pokochały polskie czytelniczki wraca po dziesięciu latach!
Sprawdźcie co wydarzyło się przez ten czas u ekscentrycznej Zofii Kruk, jak potoczyły się losy Milaczka i na kogo wyrosła rezolutna sąsiadka zwana Bachorem.
Kiedy tak naprawdę zaczyna się kryzys wieku średniego, czy jedwabna piżama to odpowiedni strój by wystąpić przed własnym szefem i czy łatwo jest zwolnić nianię i wdrożyć „Projekt Matka” to tylko niektóre z wyzwań, przed którymi staną bohaterki bestsellerowej serii o Milence.
Po przeczytaniu tej książki zapragniesz przytulić wszystkich, których kochasz!
Magdalena Witkiewicz jak zwykle uroczo, mądrze i z humorem opowiada o kobietach i ich życiowych rozstajach. O sile, która w nich tkwi i o wielkiej potrzebie happy endu. Daje swoim czytelniczkom to, co najcenniejsze: PRZYJAŹŃ, WSPARCIE I NADZIEJĘ, że warto wierzyć w dobre zakończenie.
To najlepszy prezent jaki pisarka mogła zrobić swoim czytelniczkom na dziesięciolecie pracy twórczej!
Szukamy ofert...
Mam dobrą wiadomość dla tysięcy czytelników, którzy są fanami Milaczka wykreowanego przez Magdalenę Witkiewicz. Ulubiona bohaterka powraca w czwartym tomie rewelacyjnego cyklu. Milena, którą spotykamy, jest dojrzalsza i powoli dotyka ją kryzys wieku średniego. Po dziesięciu latach małżeństwa jest z jednej strony rozsądniejsza i bardziej odpowiedzialna, ale z drugiej – w jej głowie wciąż drzemią niesamowite, szalone pomysły. Bo wiek łagodzi obyczaje, ale nie w stu procentach.
Milena stara się być perfekcyjną westalką domowego ogniska. Wkłada mnóstwo wysiłku, by świat jej i jej bliskich był uporządkowany, by w domu panowała harmonia. Milaczek chce być idealny i zorganizowany, ale plany planami, a życie życiem. Wciąż pojawiają się przeróżne niespodzianki, a świat nie kręci się wokół naszego ego. Dzieci przynoszą oceny na granicy przyzwoitości, kłócą się o uwagę matki czy zabawki lub szybko dorastają i zaczynają wychodzić na nocne imprezy. Mąż nie zawsze liczy się z radami i panuje nad dziećmi. W pracy nadchodzą mimo dobrych wyników niespodziewane reorganizacje. Na szczęście zawsze jest ktoś tak pomocny i szlachetny jak Zofia Kruk, a pasja biegania przynosi zadowolenie i nowe, jakże interesujące znajomości.
Magdalena Witkiewicz fenomenalnie poprowadziła dalsze losy znanej już z wcześniejszych części cyklu bohaterki i doskonale pokazała ją w roli mamy z wieloletnim stażem. Udowodniła też, że mimo upływu lat każda z kobiet może podejmować nowe wyzwania, zamykać i otwierać pewne rozdziały życia, a wiek nie jest żadnym ograniczeniem. Macierzyństwo nie musi być nudne i stanowić czasu stagnacji. Jeśli jedne drzwi się zamykają, mogą się otworzyć następne. Wystarczy wierzyć w siebie i w swoje możliwości, być otwartym na zmiany i propozycje od losu. Od tej lektury się młodnieje i nabiera sił. Ta książka doskonale ładuje nasze osobiste baterie i jest motorem do działania. Bo wystarczy zapatrzyć się w jej bohaterki, by powiedzieć, że niemożliwe nie istnieje.
Powieść czyta się lekko, przyjemnie i z uśmiechem na twarzy. Polecam ją tym, którzy znają już Milaczka i tym, którzy nie mieli pojęcia o jej istnieniu. Ten tytuł powinien być polecany przez terapeutów dla mam w depresji i kobiet, które straciły wiarę w siebie. Lektura „Nie ma jak u mamy” ma wiele plusów. Minusów się nie dopatrzyłam. Kusi piękna okładka, zachęca świetny styl autorki i jej podejście do życia. Właśnie tak, z lekkim luzem należy podchodzić do codzienności. Magdalenie Witkiewicz świetnie udało się ukazać w każdej z bohaterek cząstkę każdej z nas. Bo Aniela, Milena czy Edyta są właśnie takie jak my.
Drogie Panie, jeśli chcecie doskonałej rozrywki i potrzebujecie energetycznej i podbudowującej lektury, zapraszam do przeczytania „Nie ma jak u mamy” i innych książek z tego cyklu. Pozytywne emocje gwarantowane.
Bernadeta Łagodzic-Mielnik
5792
690
479
Książka bardzo ciepła, kobieca. Pełna dobrych słów, mądrych myśli. Taka pocieszajka, która ładuje akumulatory, szczególnie w cięższe dni. Warto przeczytać, kiedy wydaje się, że problemy nas przerastają, a słońce nie wyjdzie zza ciemnych chmur. Magdalena Witkiewicz pokazuje, że razem kobiety mogą więcej. Wzajemnie sobie pomagając można rozgonić najczarniejsze chmury i pokonać przeciwności losu
1380
949
Opinia
„Nie ma jak u mamy” to piękne zwieńczenie całej serii — pełne ciepła, humoru i tego charakterystycznego, pozytywnego spojrzenia na codzienność, które jest znakiem rozpoznawczym Magdaleny Witkiewicz. Książka od razu kusi piękną okładką, a potem zachęca lekkim stylem autorki i jej podejściem do życia. Czytając, ma się wrażenie, że podpowiada nam, by do codziennych spraw podchodzić z większym luzem i życzliwością.
To, co szczególnie zachwyca, to galeria bohaterek. Aniela, Milena czy Edyta — każda z nich niesie w sobie cząstkę nas samych. Ich emocje, wybory i rozterki są tak zwyczajne, tak prawdziwe, że łatwo się z nimi utożsamiać. Ogromnym atutem jest też duża obecność Zofii, której ekscentryczności i energii po prostu nie da się nie uwielbiać.
Ta część daje czytelniczkom to, co najcenniejsze: poczucie bliskości, przyjaźń, wsparcie i nadzieję, że w życiu naprawdę może być dobrze, jeśli tylko damy sobie na to szansę. To opowieść, która otula jak ciepły koc, podnosi na duchu i przypomina, jak ważne są relacje.
Bardzo mi się podobała cała seria o Milaczku. Jest dla wszystkich, którzy szukają książek poprawiających nastrój i pokazujących, że dobro naprawdę potrafi wracać.
„Nie ma jak u mamy” to piękne zwieńczenie całej serii — pełne ciepła, humoru i tego charakterystycznego, pozytywnego spojrzenia na codzienność, które jest znakiem rozpoznawczym Magdaleny Witkiewicz. Książka od razu kusi piękną okładką, a potem zachęca lekkim stylem autorki i jej podejściem do życia. Czytając, ma się wrażenie, że podpowiada nam, by do codziennych spraw...
więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to