Nie do wykrycia

Sięgnąłem po książkę nieznanej mi autorki bo zainteresował mnie opis fabuły. Zresztą właściwie każda książka polecana mi przez Iwonkę zasługuje na uwagę. Wrażenia ? Raczej pozytywne, choć nie obeszło się bez pewnych zgrzytów. Zdjęcie z nierozwiązanej sprawy sprzed ponad 30-stu lat staje się początkiem całej akcji. Młoda asystentka prokuratora zauważa swoje uderzające podobieństwo do postaci z fotografii. Narracja przyspiesza a coraz to nowe wydarzenia sprawiają, iż bohaterka zaczyna obawiać się o własne życie. Autorka sprawnie łączy ze sobą poszczególne elementy opowieści, umiejętnie wprowadza do akcji nowe postacie. Całość zmierza do zaskakującego, choć może niezbyt nowatorskiego finału. A te zgrzyty, o których wspomniałem wyżej ? Otóż cały romansowy wątek wydał mi się sztuczny, momentami wręcz nienaturalny. Owszem, można kochać się w kimś latami nie okazując tego, ale potem para dorosłych ludzi zaczyna zachowywać się jak zachwycone sobą nastolatki. Uprawianie seksu bez względu na okoliczności nie przemawiało do mojej wyobraźni. Cukierkowe zakończenie też nie należy do specjalnych atutów powieści. Tym niemniej warto poświęcić parę godzin w wolne popołudnie, aby poznać tę historię. 7/10.

Wspaniała historia o trzech siostrach, które prowadzą dom towarowy w Centrum Londynu. Gdy trzej bracia chcą wykupić ich udziały między nimi dzieją się fanatyczne emocje. Oczywiście cała szóstka, ani myśli się zakochać, ale całe to odtrącenie idzie w zupełnie inną stronę. Podobała mi się każda przygoda z ich parami. zycie i osoby im towarzyszące, jak z dnia na dzień wszystko ich zaczyna łączyć. W jeden książce są trzy historie sióstr dopasowane do każdego z braci. Niby takie przewidywalne prypetie, ale prosty wątek miłosny jest jak najbardziej ujmujący. Podobało mi się. Popatrzymałam inaczej na osoby, ktore coś do siebie czują. Jak kilka prostych wydarzen może łączyć.

Całkiem zgrabny kryminał z romansem w tle Czyta się go szybko, język jest prosty, przystępny, a cała książka dość szybko wciąga Brakowało mi trochę lepszego nakreślenia postaci, pomimo, ze wiemy o bohaterach dość sporo, to i tak brakowało mi tej kropki nad i Kompletnie zmarnowanym potencjałem jest postać Olivera Burke`a. Gdyby rozwinąć trochę tą postać, ukazać w całej krasie jego portret psychologiczny, śmiało dołożyłabym jeszcze ze dwie gwiazdki, tak pozostanę przy sześciu Podobała mi się również postać Sky i Jane, ale one również zostały potraktowane po macoszemu, a można by je naprawdę pięknie rozwinąć Najsłabszym ogniwem tej książki jest detektyw Williams. Niby policjant, niby powinien błyszczeć jako filar tej książki, a tymczasem, to taka mameja bez jaj, że aż przykro było czytać Polecam jako lekki odmóżdżacz na urlop lub długą podróż pociągiem

“Nie do opisania” to drugi tom z trzech wydanych w Polsce kryminałów połączonych z romansem autorstwa Laury Griffin. Miałam nadzieję, że wciągnie mnie jeszcze bardziej niż poprzednia część lub będzie na tym samym poziomie. Chciałam, żeby tak było, bo opis podobał mi się bardziej niż ten w “Nie do wykrycia”. Elaina McCord to agentka FBI na której ciąży ogromne brzemię. Jest córką jednego z lepszych agentów FBI w historii, a obecnie znanego pisarza. Jej marzeniem jest zostanie profilerem. To dlatego wstąpiła do Akademii i zależało jej na dostaniu przydziału pracy w wielkich miastach Stanów. Niestety dziwnym trafem zostało jej przydzielone Austin. Zostaje oddelegowana do śledztwa w sprawie serii zabójstw gdzie ofiarami są młode kobiety, otumanione narkotykami i brutalnie mordowane. W życiu Elainy pojawia się kolejny pisarz Troy Stockton, który ma reputację playboya i któremu bardzo zależy, aby zdobyć materiały do kolejnej książki. Kobieta stawia sobie za punkt honoru, aby trzymać się jak najdalej od Troy’a. Staje się to jednak trudne, ponieważ zabójca zaczął się kontaktować z Elainą. Jej życie jest zagrożone, a Troy sprawia wrażenie jakby naprawdę mu zależało… Byłam bardzo ciekawa jak będzie wyglądał wątek kontaktu mordercy z Elainą. Jednak ta historia bardzo mocno mnie rozczarowała. Uważam, że można to było bardziej rozbudować, bo niestety, ale to było takie nijakie. Nawet powiem, że tego kontaktu na linii Elaina a morderca było za mało. To bardzo ciekawy motyw i miał potencjał, ale autorka zdecydowanie wolała postawić na wątek miłosny, który w tym tomie był zdecydowanie bardziej wyeksponowany. To trochę ostudziło mój zapał do czytania. Na dodatek bardzo szybko domyśliłam się kto jest seryjnym mordercą. To też było trochę rozczarowujące, ponieważ autorka podała to jak na tacy i każdy czytelnik powinien na to wpaść po tym jednym rozdziale. W kryminałach najbardziej sobie cenię możliwość tropienie mordercy wraz z głównym bohaterem, a tu to zostało mi zabrane. Główni bohaterowie podobali mi się. Elaina to druga mocna bohaterka tego cyklu. Mocno stąpająca po ziemi, co prawda podejmując się pracy w bardzo męskiej organizacji jaką jest FBI musiała być twarda. Na dodatek obciążona jest legendą ojca, więc to było to dla niej dodatkowe utrudnienie. Uważam jednak, że miała dobre predyspozycje do tego, aby być agentką FBI, a w przyszłości profilerką. Na dodatek umiała dobrze łączyć kropki podczas badania sprawy. Jeśli zaś chodzi o Troy’a to nie mama do niego żadnych uczuć czy emocji. Był typową męską postacią, którą łatwo znaleźć w książkach, więc pewnie szybko o nim zapomnę. Trochę rozczarowała mnie ta część, bo spodziewałam się dużo więcej na linii kontaktów Elaina - morderca. Jednak dobrze mi się czytało, więc w zasadzie książka spełniła swoje zadanie, ale sama fabuła miała zdecydowanie większy potencjał, który nie został wykorzystany.

Szybko i lekko się czyta. Byłam zaskoczona rozwiązaniem śledztwa, a to chyba w kryminałach najważniejsze. Irytował mnie jedynie wątek miłosny. Za dużo i za płytko :) Dlatego 6 gwiazdek, ale też nie była to nie wiadomo jak lotna literatura. Choć czytało się przyjemnie. http://jeszczejedenrozdzial.blog.pl/2016/10/01/k-robards-cienie-dawnych-lat/

Po “Nie do opisania” uważałam, że w sumie to dobrze, że mam do przeczytania tylko jeszcze jeden tom. Mój entuzjazm do tej serii trochę opadł po poprzednim tomie, ale chciałam już skończyć całą serię dostępną w Polsce. Na szczęście “Nie do wybaczenia” ma zdecydowanie lepiej skonstruowaną fabułę niż “Nie do opisania”. Mia Voss pracuje w prestiżowym Centrum Delty. jest specjalistką od DNA. Gdy pewnego dnia zostaje napadnięta i okradziona z samochodu uważa, że miała po prostu zły dzień. jednak, gdy życie jej siostrzeńca staje się zagrożone podejrzewam, że ktoś się na nią uwziął. Do tej pory nikt nie wiedział, co spotkało siostrę Mii. Rick Santos próbuje dowiedzieć się dlaczego Mia kłamie i postawiła na szali całą swoją karierę zawodową. Sprawy nie ułatwiają mu jego uczucia, a także to, że wcześniej zawiódł panią doktor Voss. Czy sprawa sprzed lat, którą Mia rozpamiętuje ma jakieś znaczenie? W “Nie do wybaczenia” wątek kryminalny był bardzo wciągający. Powiązanie przeszłości Mii z seryjnym mordercą było moim zdaniem strzałem w dziesiątkę. Cała historia była dużo lepiej zorganizowana niż poprzednia. Nie domyśliłam się od razu kto jest mordercą, co jest bardzo na plus. W poprzednim tomie bardzo zepsuło mi to radość czytania. Tutaj czułam napięcie podczas lektury. Może trochę zaczął mi przeszkadzać szablon dany na wątek miłosny. Było to kopiuj-wklej z poprzednich części. Oczywiście nie wymagam mega nowości, ale drobne zróżnicowanie byłoby dobre, ponieważ czytanie tego samego schematu na dłuższą metę jest męczące i irytujące. “Nie do wybaczenia” czytałam z dużo większym zainteresowaniem niż “Nie do opisania”. Pewnie z powodu sprawy kryminalnej i tego jak została poprowadzona przez autorkę. Polubiłam też głównych bohaterów, którzy byli mi najbliżsi z całego cyklu. Mia mocno związana z rodziną i nie pogodzona z przeszłością, która zdefiniowała jej drogę zawodową pragnie sama w końcu założyć swoją rodzinę. Pech chce, że Rick Santos nie jest mężczyzną skłonnym do ustatkowania się. Na dodatek ma swoją własną przeszłość, z którą niechętnie się dzieli. Mimo wszystko zależy mu na Mii i chce ją chronić. Nie rozumie jej uporu, aby pomagać w sprawie, co może grozić jej życiu. Mimo ogromnej przewidywalności i powieleniu schematu z poprzednich tomów to ten czytało mi się dobrze i płynnie. Z jednej strony cieszę się, że nie mam kolejnych części do przeczytania, bo przewidywalność doprowadziłaby mnie do szału, a z drugiej strony trochę szkoda, bo to takie przyjemne czytadło.

Pomyliłam kolejność czytania tej serii, na swoją obronę powiem, że nie wiedziałam że to jest seria i że książki są ze sobą powiązane. Chociaż jak dla mnie to można je czytać niezależnie od siebie. Abigail uwielbia dziergać różne rzeczy. Dzięki swojej przyjaciółce otrzymuje w spadku kawałek ziemi razem z małym domkiem. Cade kowboj z krwi i kości, który nie lubi jak mu się obcy ludzie kręcą po jego ziemi. Niestety nie ma nic do gadania. Z czasem się przekonuję, że nowa współlokatorka nie jest całkiem taka zła. Spodobała mi się dynamika relacji między Abigail a Cadem. Iskrzyło nieźle między nimi.

Całkiem zgrabnie napisany kryminał. Akcja toczy się wartko, książka wciąga od pierwszej strony Nie jest to może jakaś wybitna literatura, ale czyta się naprawdę przyjemnie Ta część podobała mi się dużo bardziej niż pierwsza Polecam na leniwe, zimowe wieczory

Lekka, przyjemna, dowcipna. Czyta się rewelacyjnie! Szkoda, że tak szybko wiadomo kto zabił, ale to chyba nie jest ten rodzaj książki, który ma trzymać w napięciu do końca ;) W każdym razie świetny czynnik pozwalający się zrelaksować. Szukam kolejnych książek tej autorki ;)

"A między nami ocean" to dobra książka do oderwania się od rzeczywistości choć na chwilę. Czyta się ją bardzo szybko i przyjemnie. Fabuła jest skonstruowana poprawnie i choć momentami czuć od bohaterów patos i biją po oczach swoim idealizmem, to nie są pozbawieni wad, co nie odbiera ostatecznie historii realności. Myślę, że najcenniejszą wartością książki są przemyślenia bohaterów i ich wnioski dotyczące życia, ich wyborów, relacji z innymi, i tego co w życiu najważniejsze. Bohaterowie są zróżnicowani co uważam za ogromny plus. Mimo że książka nie jest szałowa, to uważam że jest po prostu w porządku i jako "coś innego" warto ją przeczytać.

Zachęcona nieciekawym opisem, ale wysoką średnią ocen, z pewnymi obawami sięgnęłam po tę pozycję. Niepotrzebnie. Historia niesztampowa o determinacji matki, która poświęciła absolutnie wszystko dla swojego dziecka. O sile miłości, niedoskonałej, która toruje sobie drogę do serca cierpiącej kobiety, wbrew jej woli. Książka z potężnym ładunkiem emocjonalnym, w niektórym momentach wywołującym tak silny ból serca, że trudno się czyta. Ale warto.

Kolejne moje spotkanie z autorką i się nie zawiodłam. Super odmóżdżacz. Ciekawa fabuła, bo osadzone wszystko w świecie sportu, bohaterowie z charakterami, fajne opisy uczuć i wydarzeń. Powieść napisana lekkim, przyjemnym językiem, nożna się pośmiać z dialogów. Typowy romansik.

31 letnia Alison właśnie rozstaje się z chłopakiem. Czując tykający zegar biologiczny i upływajacy czas postanawia dłużej nie czekać na idealnego faceta. Decyduje pomóc losowi i skorzystać z usług biura matrymonialnego. Okazuje się jednak, że swatką jest młody mężczyzna który przejął interes po zmarłej nie dawno babci. Czy Brandon pomoże Alison w znalezieniu miłości? Muszę przyznać, że niechcący wybrałam idealną noworoczną lekturę. Może trochę przewidywalna, ale ubawilam się przednio! Przezabawna historia, która pochłonęła mnie całkowicie już od pierwszych stron... w dodatku czytało się szybko i z uśmiechem na ustach, dokładnie tak jak lubię.

W części trzeciej poznajemy losy i zawirowania miłosne ostatniej z trzech sióstr mieszkających w miasteczku Lucky Harbour i prowadzących hotel - najmłodszej Chloe, szalonej dziewczyny, chorującej na astmę i marzącej o otworzeniu salonu Spa z kosmetykami własnego wyrobu. Wszystko w jej życiu wydaje się układać i być w miarę należytym porządku. Ale tak jest do czasu. I jak to w życiu czasem bywa, nic już nie będzie proste, kiedy na drodze naszej bohaterki zacznie zbyt często pojawiać się przystojny szeryf Sawyer. Czy ludzie tak od siebie różni niczym ogień i woda odnajdą dla siebie wspólną drogę? Czy nasza roztrzepana, czasem lekkomyślna, nieokrzesana, ale ciepła i troskliwa Chloe rozkocha w sobie Sawyera - ułożonego, zorganizowanego, odpowiedzialnego i opanowanego stróża prawa? Dowiecie się, kiedy sięgniecie po tę pozycję. Jedno jest pewne, po przeczytaniu "Do szaleństwa" malowanie ścian już nigdy nie będzie kojarzyło mi się tylko z ich malowaniem. ;) Kobietki z mojej biblioteki śmieją się, że czytam takie serie od końca czyli od ostatniego tomu. No cóż, co ja poradzę, taka moja uroda ;). Zresztą książki Shalvis są tak skonstruowane, że można po nie sięgać za koleją jak i czytać osobno i zacząć np. od tego tytułu, który nam akurat spodoba się pierwszy. Tak było i w moim przypadku. Po cichu zastanawiam się co ja będę czytać jak już skończę tą serię. A zbliża się to już nieubłaganie – został mi tylko jeden tom, a bardzo polubiłam styl pisania Shalvis, który jest przyjemny, przystępny, niemęczący, pełen emocji; z bohaterami, którzy nie tylko mają problemy związane z ich przeszłością, dorastaniem, ale i tym jacy są, że pewne życiowe sprawy bardziej zaprzątają im myśli, ale potrafią też się śmiać i żartować i równie namiętnie kochać. Tak, lekkiej erotyki w powieściach tej autorki też nam nie zabraknie. Polecam, seria Lucky Harbour to według mnie jedna z lepszych kobiecych serii. Bardzo odpowiednia dla relaksu i odprężenia, przy której nie trzeba zbytnio wysilać swojej pięknej kobiecej główki i puścić wodze wyobraźni. ;)

Główna bohaterka powieści „Dziewczyna, która zniknęła” to Alice Humphery. Dzięki pomocy zamożnym rodzicom kobieta prowadziła niemal sielskie życie. Losy dziewczyny splatają się z galerią, w której wystawiono kontrowersyjne zdjęcia w bardzo banalny sposób, co jednak przypieczętowuje jej los. Czy Alice uda się uciec przed wymiarem sprawiedliwości? A może jednak trafi do więzienia za domniemane morderstwo? Autorka poruszyła dość kontrowersyjny temat, a mianowicie kwestię dziecięcej pornografii, o którą posądzono autora prac widniejących w galerii prowadzonej przez Alice. Przyznam się szczerze, że podczas lektury miałem swoje podejrzenia, jednak końcówka zupełnie mnie zaskoczyła – takiej możliwości w ogóle nie brałem pod uwagę. Nie jest to może wybitna literatura, ale zawiera w sobie nietuzinkową tematykę okraszoną mrocznymi akcentami dlatego jeśli chcesz, koniecznie dowiedzieć się co wspólnego mają trup w galerii i zaginiona nastolatka to nie pozostaje mi nic innego jak zachęcić Was do sięgnięcia po tę pozycję.

By osiągnąć spokój ludzie wiele lat porządkują, układają, zastanawiają się, podejmują przemyślane decyzje, a wystarczy moment, chwila i świat wywraca się do góry nogami. I tak właśnie się dzieje w przypadku Lucy i Owena. Oboje dorośli, z bagażem doświadczeń, żyjący w zgodzie z samym sobą spotykają się w dość osobliwych warunkach, by zburzyć panującą w ich życiu harmonię. Lucy- właścicielka księgarni odziedziczonej po ukochanej babci Ruby, miłośniczka robienia na drutach, spokojna, poukładana,oddana przyjaciółka, absolutnie nie lubiąca zmian i przede wszystkim od lat zakochana w miłości z liceum. Owen- były policjant ranny podczas akcji w której być może zabił swojego przyjaciela, pochądzący z patologicznej rodziny, lokalny łobuz, nieświadomie kochający skromną Lucy. Spotykają się po latach podczas ratowania życia ciężarnej przyjaciółki Lucy. Od tej chwili ich drogi nieustanie się krzyżują, uświadamiając łączące ich uczucie. Lucy odkrywa, że otaczająca rzeczywistość wygląda zgoła inaczej niz sobie to wyobrażała, pokonuje swoje największe lęki i w końcu ryzykuje a Owen... hmm, jak to facet w końcu oswaja się z myślą, że być szczęśliwym nie oznacza mieć nad wszystkim kontrolę. Lekka lekturka na słoneczne dni. Nastraja pozytywnie bo jeśli w końcu się coś udaje to warto jest wierzyć, że szczęście spotkać może każdego

Bardzo fajny kryminał, trzymający w napięciu i z zawrotnymi akcjami dużo ucieczek przed zabójcami, miłość, obawy o dalsze losy. Pierwszy raz mam styczność z tą autorką i bardzo podoba mi się sposób pisania jest lekki i nie zagmatwany, wszystko jest zrozumiałe. Warto przeczytać jeśli ktoś lubi kryminały i książki które zaskakują :)

Na początku akcja szła jak po grudzie, a główna bohaterka nieustannie mnie wkurzała. Czytałam dalej, żeby się przekonać, co wyniknie ze zgłoszenia się Anne do agencji kojarzącej małżeństwa. Podjęcie tego kroku przez bohaterkę było dość płytkie- zaręczyła się jej najlepsza przyjaciółka, więc Anne postanowiła, że też już, teraz, natychmiast chce mieć męża. Na szczęście później się rozkręciło. Poznawanie się z mężem wybranym przez agencję było dość romantyczne, ale po pewnym czasie stało się to nudne… Aż wyszło dlaczego do agencji zgłosił się Jack. Wtedy już mocno się wciągnęłam. Ogólnie dość ciekawy romans, fajna fabuła, szkoda tylko, że główna bohaterka przedstawiona w taki sposób, jakby była płytka i pusta. Przeciętniak.

Miałam ochotę na romans! Zabrzmiało to bardzo dwuznacznie, ale ja zawsze myślę o historiach na papierze i w druku. Zawsze! A po co mi on był? Dawno nie płakałam, a oczy się kurzą i od czasu do czasu dobrze jest je przemyć. Najbezpieczniejszym sposobem na wywołanie kontrolowanych łez jest historia rozdzierająca serce i rozszarpująca emocje. I właśnie do tego służą mi powieści romantyczne. No, dobrze, stworzyłam teorię do praktyki i to mocno naciąganą, ale liczy się efekt – łzy. Przygotowałam sobie nawet paczkę chusteczek, z nadzieją, że łzy poleją się obficie, a moje spojrzenie zyska na głębi zielonego koloru i przejrzystości widzenia. I to był mój błąd! Przyzwyczaiłam się do klasycznych romansów, w których przestrzeń między pożądaniem a spełnieniem rozciąga się jak guma i osiąga szerokość lat świetlnych, krojąc w międzyczasie, ku mojemu zadowoleniu, serce na drobne paseczki i doprowadzając moje emocje do katatonii, a budżet domowy na skraj bankructwa z powodu zapotrzebowania na chusteczki. Zapomniałam, że świat idzie do przodu! A spośród ludzi chyba tylko ja nie nadążam za nim, zwłaszcza w kwestii miłości, a co ta opowieść właśnie mi dobitnie uświadomiła. Seks w romansie, jako końcowa pochodna starań, zalotów, flirtów i wreszcie miłości, zmienił radykalnie położenie w tym procesie wzajemnych podbojów miłosnych – oczarowanie, zakochanie, miłość, przyzwyczajenie – wysuwając się na pozycję pierwszą! Maddie i Jax, główna i jedyna para bohaterów tej powieści, uprawiała seks, bo miłością na etapie oczarowania nazwać tego nie mogę, niemalże od początku swojej znajomości. Przeskoczyli w tempie strusia Pędziwiatra wszystkie etapy romansu klasycznego, konsumując wielokrotnie związek, zanim się zdążył w cokolwiek rozwinąć i wyjść poza etap oczarowania i fizycznej chemii! Gdyby ich zachowanie i myśli opisywane na co drugiej stronie tej książki miały postać płynną, to ciurkałoby z niej jak z niedokręconego kranu. Troszkę się tym faktem zmartwiłam, wręcz załamałam ręce, zastanawiając się, czym autorka zainteresuje mnie w pozostałej jej większej części, a do końca było ho,ho, a nawet dalej, skoro wszystko tak, jak kawę na ławę wyłożyła na samym początku? I tutaj autorka mnie zaskoczyła! Pokazała mi, że pagórek to jeszcze nie góra, a seks to jeszcze nie miłość. Do zdobycia były serce, dusza i emocje, a Maddie nie miała chęci, ochoty i odwagi komukolwiek ich oddawać. Zwłaszcza mężczyźnie. Przede wszystkim jemu. Przyjechała do niewielkiej, nadmorskiej miejscowości Lucky Harbor, by uleczyć serce i fizyczne rany, zaczynając nowe życie, w nowym miejscu, wolne od sadystycznych mężczyzn wykorzystujących ją w pracy i krzywdzących ją psychicznie i fizycznie w życiu prywatnym. Miała zamiar wykorzystać do tego odziedziczony i zadłużony pensjonat po zmarłej matce i trzy pomysły na nową drogę. Po pierwsze przekonać swoje dwie przyrodnie siostry, Chloe i Tarę, do wspólnego wyremontowania i poprowadzenia pensjonatu. Po drugie zmienić swoje postępowanie na zgodne z jednym z przepisów na życie pozostawionych jej przez matkę, który brzmiał: "Jesteś tak szczęśliwa, jak zdecydujesz się być". A które otwierały niczym motta, każdy rozdział tej powieści. Po trzecie trzymać się z daleka od mężczyzn i zapomnieć o ich istnieniu raz na zawsze. Wszystkie pomysły i plany ich realizacji okazały się piekielnie trudne z naciskiem na postanowienie trzecie. Jax okazał się nie tylko przystojny i inteligentny, ale i cierpliwy, konsekwentny i wyrozumiały wobec uprzedzeń dziewczyny, bo sam znajdował się w podobnej sytuacji. Na dodatek miał zdolność wycałowywania z mózgu wszystkich inteligentnych komórek. Maddie nie miała szans, by mu nie ulec fizycznie, chroniąc jednak swoje uczucia za grubym murem niedostępności. Przyglądanie się ich wspólnemu rozwiązywaniu swoich problemów i rodzącej się miłości ilustrowanej śmiałymi scenami erotycznymi w każdym miejscu, o każdej porze i w każdej pozycji (scena z pralką wprawiła mnie w osłupienie!), było nie tylko ciekawe, ale i przyjemne. Czekanie na ten moment, w którym oboje przestaną bronić swojego serca jak niepodległości, było równie pasjonujące, co oczekiwanie spełnienia seksualnego w romansie klasycznym. Na dodatek każdy kontakt Maddie z Jaxem był inteligentnie poprowadzonym flirtem z dużą dawką humoru, nadając powieści cechy komedii romantycznej. Jednak ta opowieść to również historia odnajdywania, zaprzyjaźniania i poznawania się na nowo sióstr, które "miały trzech różnych ojców i trzy różne osobowości, lecz były córkami tej samej matki – słodkiej, zwariowanej, opętanej obsesją podróżowania hipiski". To siostrzane trio i ich ciągła rywalizacja między sobą pełna ukrywanej, ale rodzącej się miłości siostrzanej, sprawiała, że często się uśmiechałam. Dialogi między bohaterami tej powieści, pełne ciętych ripost, sceptycyzmu i humoru, to jedna z największych zalet tej powieści. To one wraz z wulkanem endorfin równemu tabliczce czekolady, pozwalały mi na przymykanie oka na nie zawsze adekwatne i monotonne określenia emocji Maddie, która zbyt często drżała, trzęsła się, aż do drgań macicy (sic!). Gdyby nie jej 29 lat, zaczęłabym podejrzewać ją o początki choroby Parkinsona. Mogłabym też zarzucić opowieści zbyt daleko posunięty idealizm w kreowaniu postaci mężczyzny, który właściwie jest projekcją kobiecych marzeń, gdyby nie trzeźwość umysłu matki dziewczyn i jej kolejny przepis na życie: "Mężczyźni są jak miejsca na parkingu — dobre już zajęte, a wolne niedostępne". A z wolnymi i dostępnymi ostrożnie, bo dlaczego są? – dodam od siebie. Wprawdzie nie popłakałam sobie, ale uśmiałam się nad historią Jaxa, Maddie i jej sióstr, chociaż były momenty wzruszeń z innych powodów, to dowiedziałam się, że o miłości można opowiedzieć w ciekawy, optymistyczny, ciepły, erotyczny sposób zaczynając od… seksu! Określiłabym ją, w odróżnieniu od powieści romantycznej, powieścią erotyczną z dużą dozą humoru. naostrzuksiazki.pl

Prosta, wciągająca historia zmuszająca do refleksji nad tym do czego w życiu dążymy. Rozterki bohaterki zrozumiałe, często tak bywa u ludzi z dysfunkcyjnych rodzin, że szukają swojego miejsca w świecie. Każdy ma prawo błądzić. Wspaniały mąż, niejedna o takim marzy. Dobroć, miłość biła z tej postaci. Były narzeczony w moim odczuciu- dupek i egoista. Jak to bywa i w życiu, ocknął się dosyć późno. No i przyjaciółka, uchowaj Panie Boże od takich, które wiedzą, co dla Ciebie najlepsze. Zreflektowała się na koniec. Optymistyczna historia, szybko się czytało, miła odskocznia od codzienności, bo dlaczego nie może się zrobić ciepło na sercu z powodu fikcji literackiej?