Morderstwo na łące

Trudna ocena. Z jednej strony były ciekawe i wciągające momenty. Z drugiej zastanawiam się co to za absurd. Nie wiem czy podobała mi się ta książka. Ciekawe wątki, dobra próba uchwycenia psychologii, a to wszystko przeplatane bajeczkami. Policjant, który nie jest policjantem tylko wynajętym aktorem. Komendant, który jest przemytnikiem. Dużo tych dziwnych sytuacji. Niby fajny główny bohater, ale nie wiem czy przeczytam kolejną.

Abstrakcja - to jedno słowo opisujące intrygującą perspektywę człowieka zamienionego w kota od tak, bez powodu. Całą historię zadawałam sobie pytanie, dlaczego? Jak można sprawić, aby stać się kotem? Czy można tak samo sprawić, aby ponownie stać się człowiekiem? W tej konwencji pod powierzchnią pokazane są trudności normalnej pary.

„Cios za ciosem” książka wciągnęła mnie od pierwszych stron i trzymała w napięciu aż do samego końca. Historia opowiedziana jest z trzech perspektyw — Dagmary, silnej i zdeterminowanej młodej kobiety, komisarza Grzegorza Wiśniewskiego oraz z pamiętnika psychopaty, którego myśli potrafią przyprawić o dreszcze. To opowieść o mroku ludzkiej natury, tajemnicach i konsekwencjach podejmowanych decyzji. Mocna, emocjonująca lektura, po której z niecierpliwością czekam na kolejną część.

Pozornie jest to historia małżeństwa Marcina i Renaty, które próbuje na nowo ułożyć sobie życie w starym domu, odziedziczonym po rodzicach kobiety. Niestety remont nie ułatwia niczego, problemy się piętrzą, a do tego w tym samym czasie w okolicy zostaje zamordowana kobieta. Jednak morderstwo jest jedynie tłem tej historii. Mamy cały szereg różnych emocji, pozornej prawdy i tajemnic rodzinnych skrywanych przez lata, przekazywanych sobie pokoleniowo. Niestety te tajemnice kiedyś muszą ujrzeć światło dzienne. A dodajmy do tego kolejne kłamstwa i choć sumienie każe małżonkom w końcu usiąść i porozmawiać to niestety okazuje się, że to nie ten czas, że może później… Podchodziłam do tej książki raczej jako do thrillera, jednak mam wrażenie, że nie do końca fabuła wiedziała jakim torem iść czy kryminalnym, czy historycznym, a może obyczajowym i tu do tego trochę się przyczepię, bo w połowie książki zdaje się, że autor chciał to wszystko nagle jednocześnie połączyć, tak żeby książka nie dłużyła się. Dlatego myślę, że jednak ten wątek historyczny jest najlepszy z całej książki, bo jednak wojna odciska piętno nie tylko na pokoleniu, które ją przeżyło, a okazuje się, że jest przekazywane dalej.

Horror Nowy zespół, nowa sprawa, nowe miejsce zbrodni, pracy i chwilowego zamieszkania ekipy. Komisarz Filip, Tomek i nieoficjalnie Sara, trafiają na wyspę Okra gdzie w ośrodku wczasowym znaleziono ciała trzech osób. Atmosfera powieści jest cmentarna. Dosłownie, bo część akcji rozgrywa się właśnie tam. Ponadto organizowane są na wyspie noce horroru co w mglistej atmosferze wyspy musi robić piorunujące wrażenie. Maraton filmów grozy organizowany jest raz do roku. Niech się Halloween w Stanach schowa! Zjeżdża dużo młodzieży z całej Polski. Prokurator Królik, straszny formalista, nielubiany przez zespół zachowuje się tak jakby bojkotował śledztwo. Zbliża się termin kolejnego festiwalu. Wieje grozą. Wszystkie służby w pogotowiu . Czy pokaz filmów zamieni się w igrzyska śmierci? Kalki z jakich skorzystał Harlan Coben, Wojciech Chmielarz, Cyryl Stronę są. Wiecie to jezioro. Ten las. Dużo młodzieży. Dzieje się coś złego. I wypełniamy te ramkę czym wola. To wypełnienie u Modrzejewskiego podoba mi się najbardziej. Aby dopełnić opisu grozy, autor w niewielkiej odległości osadza zakład, ośrodek, szpital raczej, dla psychicznie i nerwowo chorych i morduje po kolei w równych odcinkach czasu. Tak to już nie horror a slasher jak zauważyła Sara. Podobało mi się. Nawet te podsumowania Filipa, stary jestem, były na miejscu. No niestety, czas ucieka niszczy człowieka. ----------------------- Wzbogaciłam swój słownik o piżmian nie mylić z piżmakiem.

Lisa Jackson po raz kolejny serwuje nam opowieść o tym, że poczucie bezpieczeństwa we własnym domu to często tylko ułuda. „Blisko domu” gra na naszych najbardziej podstawowych lękach – o bliskich i o to, czy ludzie, których znamy od lat, nie skrywają mrocznego, drugiego oblicza. Akcja rozkręca się, gdy w pozornie spokojnej okolicy zaczynają znikać młode kobiety. Główna bohaterka, Sarah Reston, zostaje wciągnięta w wir podejrzeń, gdy okazuje się, że ślady prowadzą niebezpiecznie blisko jej własnej rodziny. Jackson mistrzowsko (choć momentami przewidywalnie) buduje atmosferę paranoi. Każdy sąsiad staje się podejrzany, każde słowo ma drugie dno, a las otaczający miasteczko wydaje się skrywać więcej niż tylko ciała ofiar. Trochę lepsza niż „Kłamca, kłamca” dzięki bardziej dusznej atmosferze i ciekawszemu wątkowi zaginionych dziewczyn, ale wciąż pozostająca w bezpiecznej strefie stanów średnich.

Zaczélam przypadkiem od tej czésci, bardzo dobrej moim zdaniem. Zaciekawila mnie historia. Agnes to rasowa Pani detektyw, okazuje sie, ze zycie kiedys mocno Já doswiadczylo, tym lepiej wiéc wczuwa sie w psychiké podejrzanych. W sledztwie towarzyszy Jej mlody policjant Otto, którego Jest mentorká. Bardzo mi sié podobalo, bez flaków, przeklenstw, za to krótko i docelowo. Kolejne czesci w kolejce.

Kryminał obyczajowy osadzony w świątecznej, bożonarodzeniowej atmosferze. Fabuła jest podzielona na trzy akty i skupia się na zagadce, która w jakiś sposób jest związana z Gwiazdką i prezentami. Kryminał jest przyjemny w odbiorze, stawiając na nastrojowy klimat i sympatycznych bohaterów. Kryminał słuchało się sprawnie i zdecydowanie nadrabia klimatem, co czyni go idealnym wyborem na okres bożonarodzeniowy. Choć nie jest wybitny, to jest dobrą rozrywką z sympatycznym głównym bohaterem, który jest prawdziwym dziadkiem na medal.

Całkiem przyjemne słuchowisko, pomimo tego, że postać Sherlocka była już "wałkowana" przez popkulturę wielokrotnie - naprawdę znalazłam tutaj coś nowego. Samego Sherlocka uważam, że można by jeszcze podkręcić, dodać więcej scen świadczących o jego specjalnych zdolnościach, ale zobaczymy... Może to była tylko pierwsza, wstępna, zarysowująca historię część. Od razu zaczęłam kolejną.

Mi sie podobalo, zgrabne nawiázanie do bohaterki poprzedniej serii Savanah i do sprawy smierci syna glównej bohaterki. Czy Agnes popelnila blád typujác morderce? Uroczy Liam grajácy na Ukalele i jego szaleni rodzice. Narkotyków tu sporo, czy one przyczynily sie do smierci producenta muzycznego? Krotkie i na temat. Polecam.

📖 Umrzesz dla Mnie ✒️Małgorzata Węglarz 🖤 Wydawnictwo Lind & co 🎧 Wysłuchane jako audiobook w ramach abonamentu Legimi Kochani, po przeczytaniu książki autorki "Popsute zabawki " ( kocham 🫶) zapragnęłam sięgnąć również po inne. A, że bardzo lubię audiobooki ( dzięki @mrokiemzaczytana) to w ruch poszedł ten właśnie tytuł. 🖤 Jackie Grimmer pracuje i wykłada literaturę amerykańską w Black Oats. Jest ona wielką fanką twórczości Edgara Alana Poe. Cały czas uważa, że jest on twórcą niedocenionym i niektóre jego opowiadania, choćby te kryminale zasługują na większy rozgłos. 🖤Któregoś zwyczajnego dnia na uniwersytecie znalezione zostają zwłoki młodej dziewczyny...która na czole napisane ma imię "Berenice". Ofiara pozbawiona jest zębów. 🖤Do Jackie przyjeżdża jej kuzyn Kit. Postać o dość mrocznej przeszłości i typowo luzackiej aparycji. Przyznam, że na początku bardzo mnie irytował...jednak, gdy poznałam jego przeszłość stał się moim ulubionym bohaterem. 🖤 Grimmer w trakcie wykładu nagle na ekranie widzi zdjęcia ofiar.... Jak można to wytłumaczyć ? Sprawę bada detektyw o bardzo ciekawym stylu pracy. 🖤Na jaw wychodzą różne tajemnice i powiązania bohaterów oraz ofiar. Przyznam, że rozdziały w których głos zabierały przetrzymywane dziewczyny budził ogromną grozę we mnie, zęby są tutaj dość mocnym motywem i takim.... uwierającym. 🖤Szybko udaje się ustalić, że mor*erca wzoruje się na tych właśnie mniej znanych opowiadaniach Poe. Czy wszystko faktycznie będzie tak jak opisał autor ? Czy ktoś powstrzyma ten slajd z wyobraźni przeniesiony do rzeczywistości? 🖤Zakończenie wbiło mnie w fotel !!!!! W życiu bym tego nie przeczuwała. To jest właśnie to, co uwielbiam w książkach. Ten moment przecierania oczu.... Niedowierzanie.... 🖤Lektor ponoć dla większości czytał za szybko, a mi się bardzo to podobało. I jestem jak najbardziej na tak. 🖤Polecam. Jest mrocznie, niepokojąco i koszmarnie zębowo 🤭

Bardzo udana laktura, zwłaszcza że wybrałam ją na chybił trafił, żeby zrobić przerwę od czytanych w kółko tych samych autorów. Fabuła jest dość oryginalna, wciąga, nie ma przestojów, wręcz przeciwnie. Ciekawi bohaterowie. Styl pisania bardzo mi odpowiadał. 300 stron czyta się za jednym zamachem. Godna polecenia.

„Odwrócone przeznaczenie” to mocny kryminał otwierający cykl Zemsta & Partnerzy. Historia byłej policjantki Renaty Łukowskiej wciąga od pierwszych stron – łączy emocje, dramat przemocy domowej i trudne wybory między literą prawa a potrzebą sprawiedliwości. Dynamiczna, nieprzewidywalna i dająca do myślenia lektura.

Mam problem z tą książka. Nie wciągnęła mnie jak "Strzygoń" tego samego autora, którego czytałam z zapartym tchem w każdej wolnej minucie, ale w żadnym razie nie powiem, że jest zła. Jednak czytanie 400 stron zajęło mi aż 2, a może i 3 tygodnie. Zgrabnie pociągnięta historia i dosyć zaskakujący finał. Czegoś jednak jej brakuje.

Chyba najlepsza powieść z całej serii. Wracamy do przeszłości pani prokurator Gabrieli Seredyńskiej, a konkretnie do przeszłości jej ojca. Jesteśmy w okolicach Olsztyna. Pani prokurator drąży tajemnice związane ze śmiercią jej ojca. Ufa lisom noszącym w zębach kawałki ludzkiego ciała. Mieszka w pensjonatach, których pełno w takich rejonach. Boryka się z traumą nieprzepracowanej relacji z ojcem. Powrót do własnej macierzy i odkrywanie jej tajemnic to główny "silnik" tej historii. Największy minus to niestety zakończenie, takie trochę sztampowe i na swój sposób mało wiarygodne.

Krzysztof Koziołek to dziennikarz i pisarz z Zielonej Góry. W dorobku ma już dwadzieścia cztery książki, głównie powieści sensacyjne, thrillery oraz kryminały. Jego kryminały retro przekonały mnie zresztą do tego gatunku, dzięki wnikliwej pracy przygotowawczej. Konstrukcja "Osaczonego" plasuje książkę na pograniczu thrillera i kryminału, z uwagi na narastające emocje oraz liczne przypadki zgonów a postacie głównych bohaterów (znanych już czytelnikom z innych książek, aczkolwiek nie trzeba ich znać, by rozumieć fabułę niniejszego tytułu) dają nadzieję na wyborną lekturę. Komisarz Ryszard Grodzki i zielonogórski dziennikarz Andrzej Sokół spotykają się niespodziewanie pod jednym z apartamentowców w mieście. Ten pierwszy, bowiem został wezwany do samobójstwa. Drugi, bo poprzedniego dnia został poproszony o spotkanie z dawnym znajomym. Sokół blednie, gdy poznaje numer mieszkania, pod który wybiera się policjant! Nie może uwierzyć, że Jarek Adamowiec odebrał sobie życie. Owszem, od półtora roku żył z dnia na dzień, bo nie mógł się otrząsnąć z traumatycznych przeżyć, ale żeby targnąć się na to życie...? W toku śledztwa, w którym udział bierze również początkująca policjantka Daria Anioła, okazuje się że niekoniecznie będzie to rutynowa sprawa, gdyż bardzo możliwe, że Adamowiec nie odszedł z tego świata sam... Decyzją przełożonych Grodzki ma zostawić tę sprawę w obliczu zaginięcia znanego przedsiębiorcy, to priorytet! Czas pokazuje, że i w tej kwestii nie wszystko będzie takie, jakie się wydaje... Choć z pozoru odpowiedzi na pytania nasuwają się same, to dla wnikliwego obserwatora nie zgadzają się detale! Co się stało z Ernestem Chociulem? Do kogo prowadzą tropy w obu tych sprawach? Jakie niespodzianki czekają w trakcie śledztwa na tropionych i tropiących? I kim jest "duch"? Genialne trio! Komisarz policji, który kieruje się doświadczeniem, ale i intuicją doszukując się niewidocznych na pierwszy rzut oka powiązań. Nie pała sympatią do przełożonego, jednocześnie zdając sobie sprawę, że w obliczu kłopotów nie może liczyć na jego wstawiennictwo. Andrzej Sokół został już oficjalnym konsultantem policji a jego tok myślenia często wprawiał mnie w stan wysokiego zaskoczenia! Na dodatek gdzie policja nie może tam Sokół sam się pośle, bowiem czasem informacje można zdobyć nie do końca legalnymi sposobami. Dziennikarz kocha rozwiązywać skomplikowane sprawy i komplikować te proste. Uwielbiam to, jak próbował "dogonić" umykające mu szczegóły. Daria Anioła mimo krótkiego stażu robi szybkie postępy, ma celne uwagi i trafne spostrzeżenia. Stara się wpasować do sposobu pracy Grodzkiego a jej utarczki słowne i docinki z Sokołem stanowią humorystyczny element książki. Genialna książka! Choć kilka książek z dorobku Koziołka oceniłam naprawdę wysoko, to "Osaczony" pobił je wszystkie na głowę. Trzyma w napięciu, wielokrotnie podsuwa fałszywe tropy i choć czytelnik bardzo szybko poznaje "ciemną stronę mocy", czyli sprawców, to możecie mi wierzyć - do samego końca czekają na "biedaka" niesamowite wydarzenia, zaskakujące śmierci, ot wyborna fabuła tego thrillera kryminalnego. Autor zawarł w "Osaczonym" wiele problemów, z którymi boryka się społeczeństwo - Ci uczciwi, i Ci niekoniecznie... Są elementy detektywistyczne, rzeczy tajne, ukryte, typowe tropienie, śledzenie, ucieczki, ale i kłopoty zdrowotne. Finał zaś to wisienka na torcie i liczę, że będą kolejne książki z wybornym zestawem Grodzki, Sokół i Anioła! Jeśli szukacie tytułu, który Was zaintryguje, potem wciągnie i tak pochłonie, że nie zauważycie upływu czasu to zdecydowanie musicie po nią sięgnąć!

Wow! Cóż to była za fantastyczna książka! Bardzo wciągająca, wielowątkowa i zaskakująca! Bardzo brutalna, ze szczegółowymi opisami gwałtów i morderstw, ale dzięki temu właśnie dobra. No cóż, ale nie dla wszystkich. Końcówka świetna. Przyzwyczaiłam się do jednego, nudnego zakończenia w kryminałach, a tu taki zonk. Od razu sięgam po następną część!

"Bliźniacza zbrodnia" to wciągający kryminał z mocno zarysowanym tłem psychologicznym, w którym Robert Ostaszewski sięga po klasyczny motyw bliźniąt i tajemniczej zbrodni. Fabuła rozwija się stopniowo, a napięcie budowane jest z wyczuciem, bez tanich chwytów. Autor zręcznie prowadzi czytelnika przez labirynt podejrzeń, manipulacji i rodzinnych sekretów. Audiobook wciąga nie tylko dzięki ciekawej historii, ale też dzięki solidnej interpretacji lektora, który dobrze oddaje emocje i klimat opowieści. To kryminał, który stawia pytania o tożsamość, pamięć i prawdę – a zakończenie zaskakuje. Idealna propozycja na jeden wieczór.

Historia lekka i przyjemna mimo kryminalnego wątku. Czyta się bardzo szybko, z pewną dozą ciekawości, choć trudno zakończenie nazwać spektakularnym. Kilka pomysłów zaprzepaszczonych, ale za to uroczy epilog. Polecam tym, którzy szukają rozrywki na przyzwoitym poziomie.