Mistyczne Miasto Boże

Gdy zobaczyłam w internecie fragment filmu o Fulli, postanowiłam, że zapoznam się z tym, co napisała ta mistyczka. Książka "Święta Pani" zawiera rozterki wewnętrzne autorki przed doświadczeniem prawdziwej wiary, opisy spotkań z świętą Magdaleną Zofią Barat, opisy nieba, czyśćca i piekła, które mistyczka otrzymała oraz listy -odpowiedzi na różne pytania, z którymi przychodzili ludzie do Fulli. Przyznam, że dwa pierwsze rozdziały trochę trudniej się czytało, nie mogłam się doczekać, by przejść do rozdziału o tym, co czeka nas po śmierci. Również rozdział poświęcony listom do innych ludzi był dla mnie ciekawy, bo wiele wskazówek, choć dotyczyło innych osób i sytuacji, ja mogę wziąć do siebie. Książkę polecam osobom, które chcą pogłębić swoją relację z Bogiem, dowiedzieć się co czeka nas po śmierci.

Moja ocena to 6. Stawiam 10, bo irytują mnie użytkownicy typu kociolek, Eltrecht, czy semantycznenaduzycie, którzy stawiają 1 każdej katolickiej książce. Widziałam nawet, że potrafią postawić 1nki trzem różnym edycjom tej samej, byle zaniżyć ocenę. Nie wierzę, że ktoś przeczytał 3 razy tą samą książkę, albo że jak jedna mu się "spodobała" na 1nkę, to brnie i czyta wszystkie książki danego katolickiego autora. Zgłoszenie sprawy zespołowi lubimyczytac nic nie dało.

Piękne ale i przerażające świadectwo błogosławionej Katarzyny. Relacja skupia się głównie na opisie wielorakich poziomów czyśćca, sytuacji dusz pokutujących, oraz nieprzecenionych wręcz skutkach naszej modlitwy tutaj na ziemii. Z dziełka płynie jasny przekaz, każde najmniejsze nawet dobro ale i zło ma swoje skutki w wieczności i nie będzie nam zapomniane. Książeczka zaledwie stu stronicowa do polecenia każdemu. Mocno wierzący znajdą wiele dla siebie a wątpiący będą mieli okazję pogłębić wiarę. Zdecydowanie mniej dokładne relacje niż choćby te Fulli Horak czy Marii Simmy. Jak najbardziej jednak polecam.

Książka ta zawiera wybór opisów związanych bezpośrednio z ziemskim życia Maryi - fragmentów zawartych w obszerniejszej publikacji wizji bł. Anny Katarzyny Emmerich p. t. "Żywot i Bolesna Męka Pana Naszego Jezusa Chrystusa i Najświętszej Matki Jego Maryi wraz z tajemnicami Starego Przymierza". Z przyjemnością prześledziłem jeszcze raz ów wyciąg tekstów dotyczących ziemskiego żywota Królowej Niebios i - co szczególnie dotyczy nas, Polaków - Królowej Korony Polskiej. Swoją drogą ciekaw jestem, czy podobnie jak w przypadku filmu "Pasja" Mela Gibsona, również dla najnowszej jego produkcji filmowej, skupionej teraz na okresie tuż po zmartwychwstaniu Pana Jezusa, wizje bł. A. K. Emmerich stanowią element inspiracji powstającego filmu. Kiedy zobaczę film (jeśli będę mógł zobaczyć), to ocenię źródło inspiracji Gibsona, mając na świeżo w pamięci treści zawarte w przeczytanej i omawianej tutaj króciutko książce.

Dosyć sceptycznie byłam nastawiona do ruchów charyzmatycznych ale z drugiej strony przecież Bóg może działać w różny sposób. Pamiętam jak ks. Piotr Glas opowiadał o kaznodziejach nakładających ręce na głowy w następstwie którego wierni padali na ziemię, powiedział wtedy "Bóg nigdy nie sprowadza człowieka do parkietu". Czytając o uzdrowieniach dokonywanych przez Boga przy użyciu E. Tardifa nigdzie nie spotkałam się ze stwierdzeniem, że ktoś fizycznie upadł. Dlatego jestem skłonna wierzyć, że uzdrowienia opisywane w książce pochodziły od Boga a nie od złego ducha. E. Tardif opisując te wszystkie przypadki działania Boga nie gloryfikuje siebie, zawsze odnosi się do Jezusa i Maryi. Jednym Bóg otwiera serca poprzez udział w rekolekcjach charyzmatycznych, innym na Mszy Trydenckiej a jeszcze innym w trakcie "zwykłego" coniedzielnego nabożeństwa. Nie jest ważne JAK działa, ważnym jest ŻE działa. Do sięgnięcia po książkę zachęcił mnie przypadkowo poznany katolik, który zna jednego z najlepszych polskich gitarzystów - ów gitarzysta nawrócił się po tym jak "przypadkowo" trafił właśnie na tę książkę.

Niniejszą opinię piszę z perspektywy dwudziestokilkuletniego mężczyzny. Tej książki nie potrafiłem czytać jednym ciągiem — bywało, że do tę samą stronę musiałem czytać kilkukrotnie. Niesie ona ze sobą ogromną wartość i uważam, że jest szczególnie aktualna w dzisiejszych czasach, niezależnie od płci czy wieku czytelnika. Została napisana w formie podręcznika, jednak nie byłem w stanie stosować jednocześnie wszystkich zawartych w niej wskazań. Myślę, że jest to lektura, do której warto regularnie wracać, podobnie jak czynił to św. Franciszek Salezy. Bardzo serdecznie polecam ją wszystkim.

Książka "Filotea. Wprowadzenie do życia pobożnego" autorstwa świętego Franciszka Salezego to bez wątpienia jedna z najlepszych książek katolickich, absolutne "must read". Bezcenne rady zawarte w publikacji są tak naprawdę skierowane do każdego z nas, bowiem każdy z nas jest tytułową Filoteą - duszą "miłującą Boga". Podtytuł zdradza nam zawartość dzieła. Wskazówki w nim zawarte pomagają dążyć każdej osobie do chrześcijańskiej świętości i doskonałości. Publikacja tak naprawdę skierowana jest do osób świeckich, które chcą osiągnąć powyższe cele. Lektura książki udowadnia, iż dążenie do świętości można realizować, a nawet trzeba, także poza zakonem. Niezwykle przystępny język publikacji to duże ułatwienie dla "cywilów" zapoznających się z treścią dzieła św. Franciszka Salezego. Sam autor jest zwolennikiem tak zwanego "złotego środka", jeżeli chodzi o dążenie do życia pobożnego; nie chce, aby w niektórych sytuacjach przedobrzyć czy przesadzić, co w konsekwencji doprowadziłoby do naszego zmęczenia czy zniechęcenia. Takie łagodne (inne) podejście może zachęcić nas do głębszego zapoznania się z duchowością prezentowaną przez świętego Franciszka Salezego. prawepismo.salon24.pl

„O naśladowaniu Chrystusa” to rodzaj duchowego przewodnika, który jest równocześnie prosty i skomplikowany. Już objaśniam o co chodzi. Prosty, ponieważ przekazane w niej prawdy są jasne, proste i klarowne a skomplikowany, bo niekiedy człowiekowi pogubionemu duchowo niełatwo wprowadzić je w życie. Czasami na drodze może stać własna pycha, egoizm bądź jakiś inny grzech. Moim zdaniem warto jednak czytać takie dzieła, gdyż pomagają oddzielić ziarno od plew a mianowicie wskazać co jest ważne w duchowym rozwoju a co powinniśmy odrzucić. Nie jest tajemnicą, że człowiek pochłonięty przez sprawy tego świata oddala się od Boga, kiedy jednak postawi Go na pierwszym miejscu wtedy wszystko będzie miało właściwy porządek i wszystko się ułoży. Nie da się całkowicie zrezygnować z doczesności, to jasne, ale można próbować szukać duchowej równowagi w tym zwariowanym świecie. Książka posiada bardzo cenne wskazówki dla osób już wierzących a niewierzących może wręcz nawrócić, bo taka jest jej siła. Polecam. Ocena maksymalna (arcydzieło).

Obrazek z okładki idealnie komponuje się z treścią książki! Chociaż to Ostrzeżenie w rzeczywistości nie będzie wyglądać tak cukierkowo. "Co to za wydarzenie? Jest to przełomowa chwila, w której wszelkie światło słoneczne zostanie zgaszone i cały świat pokryje gęsta ciemność. Potem na niebie pojawi się jasne światło, przypominające to, które powstaje ze zderzenia dwóch gwiazd, zostawiając za sobą znak Jezusa Chrystusa triumfującego na krzyżu, widzianego przez wszystkich w Jego chwale. Z ran na Jego ciele wytrysną strumienie światła, które rozświetlą ziemię, jednocześnie przeszywając każdą duszę i oświecając wszelkie sumienie. Wszyscy zobaczą swoje przeszłe grzechy i ich konsekwencje, bez względu na to, czy wierzą w istnienie Boga". Vince Sigala jest zabrany w niedaleką przyszłość, kiedy wkrótce nastąpi wojna atomowa, która jest następstwem grzechów ludzkości. A według mnie stoimy u progu takiej wojny. Christopher Winters: "Ale otrzymywałem też trudne słowa – takie jak "kara" i "oczyszczenie". One muszą nastąpić. I nastąpią. Świat otrzymał jednak czas, by się przygotować i zmienić. Ten czas jest teraz". Natomiast Marino Restrepo przekazuje: "Pan powiedział mi, że jesteśmy na samym końcu samego końca czasów ostatecznych" oraz "Religia stanie się sprawą prywatną, nie będzie jej można praktykować publicznie. Znajdzie się pod obserwacją i kontrolą rządów". Zawarte w tej książce proroctwa "Ostrzegają świat przed nadchodzącymi zawirowaniami, między innymi: komunizmem i jego nadchodzącym szczytem; wojną i użyciem broni nuklearnej; zanieczyszczeniem środowiska, głodem i plagami; rewolucją, niepokojami społecznymi i deprawacją moralną; schizma w Kościele; upadkiem światowej ekonomii; publicznym ukazaniem się Antychrysta i jego dominacją nad światem; wypełnieniem się ostrzeżenia, cudu i kar; uderzeniem w ziemię asteroidy i zmianą układu lądów. To wszystko nie ma na celu przestraszyć człowieka, ale nakłonić go, by zwrócił się do Boga". Szokujące jest moje spostrzeżenie, że obecnie mamy na świecie neokomunizm, czyli nadal komunizm, ale winnym opakowaniu. "Jeśli chcesz żyć w wierze, nadziei i miłości zamiast w strachu i rozpaczy, to przeczytaj tę proroczą książkę i uwierz w natchnione słowa współczesnych świętych i mistyków. Oni wzywają nas, byśmy oczyścili swoje sumienia i oddali życie Jezusowi, który jest Prawdą i Drogą do życia wiecznego". "Wśród osób, które zyskały międzynarodowy rozgłos i które twierdzą, że osobiście doświadczyły czegoś zbliżonego do oświecenia, są polscy księża i autorzy: ks. Adam Skwarczyński i o. Augustyn Pelanowski, a także Vassul Ryden, należąca do greckiego kościoła prawosławnego (wobec której wysuwane są pewne wątpliwości, ale która została uznana przez kilku znanych katolickich kardynałów i biskupów)". "Nie osądzajcie ani swojego zachowania, ani zachowania innych. Nie jesteście zdolni do osądzania. Nie możecie tego robić, ponieważ nie potraficie czytać w ludzkich sercach". "Bóg pokazał mi, że grzech rozprzestrzenia się niczym złośliwy nowotwór. Wystarczy potraktować kogoś źle, by zainicjować efekt pajęczyny. Jeśli nakrzyczę na kogoś rano i wprawię go w zły nastrój, on łatwo przeniesie go na innych, którzy z kolei wrócą z tym gniewem do domu i zrzucą go na swoich bliskich, ci natomiast przeniosą go na sąsiadów i tak dalej, i tak dalej". Książka wzrusza poprzez wiele świadectw życiowych przeróżnych ludzi – to budzi sumienie.

Genialna książka ukazująca Prawdziwą Boskość Jezusa Chrystusa. Ilośc cudów ukazanych w tych przekazach przewyższ te ukazane w Biblii dziesięciokrotnie. Gdyby te cuda dotarły do większej ilości chrześcijan ludzie uwierzyliby w Moc Świętości Jezusa Chrystusa. Oczywiście pozostaje też kwestia prawdziwości przy tego typu przekazach. To kwestia wiary. Nic jednak nie wskazuje na to, że prawdziwa Dobroć Jezusa, Jego Moc, Jego Potęga były wymysłem na potrzeby czytelnika.

Książka „O życiu pozagrobowym” autorstwa Fulli Horak to poruszająca i głęboka lektura, która skłania do refleksji nad duchowością i sensem życia. Przedstawione w niej doświadczenia i przemyślenia autorki robią ogromne wrażenie – są autentyczne, szczere i inspirujące. To pozycja, która zostaje w głowie na długo po przeczytaniu, szczególnie dla osób zainteresowanych życiem duchowym i tematyką życia po śmierci. Napisana z dużą wrażliwością, daje nadzieję i wewnętrzne ukojenie.

Jest garść informacji o tym, jak wygląda czyściec. Głównie są to wskazówki do rozwoju życia duchowego poszczególnego czytelnika tej książki. Treść pozwala "przybliżać się" do Boga. Na pewno pobudza do przemiany życia na lepsze. Porady nie są ułożone tematycznie, lecz według chronologii, a to powoduje trochę chaosu w przesłaniu. "Rękopis z czyśćca" jest jakby apelem do stałej pracy nad swoim wnętrzem.

To zbeletryzowana biografia świętego Jana Vianneya, francuskiego proboszcza z Ars. Dziś przypada kolejna (sto sześćdziesiąta szósta) rocznica jego śmierci. To bardzo specyficzna postać. Widać wyraźny rys świętości tego księdza – nawet już za jego życia. Zauważam błędy popełniane przez niego, które autor ukazuje w nienachalny sposób. Postępowanie Jana Vianneya wzbudza moje zainteresowanie. Bardzo podoba mi się ta książka i dlatego w miarę wysoko ją oceniam.

Dostałam tę książeczkę jako prezent na tegorocznej Lednicy i bardzo się cieszę, że dzięki temu mogłam przeczytać niektóre z listów tej pary. Dają one nadzieję, że prawdziwa miłość istnieje i zawsze będzie istnieć. Piękne, pełne czułości, a zarazem bardzo delikatne listy zakochanych, którzy poza uczuciem darzyli też siebie ogromnym szacunkiem. Pełne odwołań do wiary i do życia z Bogiem i dla Boga. Warto przeczytać, by dowiedzieć się więcej o tych dwóch osobach połączonych prawdziwą, szczerą i niegasnącą miłością.

Moje przeżycia z duszami czyśćcowymi - Maria Simma opisuje położenie dusz znajdujących się w czyśćcu, przedstawia ich cierpienia, które można określić jako mękę miłości, dusze najbardziej bowiem cierpią z powodu niemożliwości przebywania z Bogiem. Warto poświęcić choćby chwilę dla potrzebujących dusz, które same już nie są w stanie sobie pomóc, pomaganie duszom na cierpienia skazanym jest nie mniejszym obowiązkiem wierzących, niż uczynki miłosierdzia wobec żyjących. Niniejsza książeczka to ogromna pomoc dla wszystkich, którym drogie i cenne jest zbawienie dusz najbliższych i swojej własnej. Polecam wszystkim, bez względu na poglądy.

Do książki trzeba podejść z otwartą głową i sercem. Trzeba ją przyjąć w skupieniu, bez pośpiechu, kontemplować. Zawiera nie tylko obraz Maryi jako Matki Jezusa, ale przede wszystkim jako zwyczajnej kobiety, bliskiej, zabieganej, zapracowanej, zmartwionej, kochającej i opiekuńczem. Wspaniałe rekolekcje i ćwiczenia duchowe. Bardzo dokładnie wyjaśnione oddanie się Matce Boskiej.

Lektura wymagająca, ale niezwykle cenna. Św. Teresa zachwyca nie tylko głębią duchową, lecz także klarownością myśli i subtelną, niemal filozoficzną refleksją nad człowiekiem i jego drogą ku Bogu. To książka, do której podchodzi się jak do klasyki – można w niej odnaleźć i piękno języka, i inspirację dla życia duchowego.

Dla wszystkich, którzy chcieliby zanurzyć się choć na chwilę w tamtej chwili, w tamtym miejscu. Niekoniecznie trzeba być gorliwym chrześcijaninem, wystarczy być ciekawym świata. Ogrom pracy włożony przez autora, epoka oddana w najmniejszym szczególe, postać Jezusa, od dzieciństwa do Golfoty, pełna szczegółów, ułatwia zrozumienie Jego drogi i Ewangelii.

Żyjemy w świecie hałasu, nadmiaru informacji, rozwijającej się technologi. Sięgnęłam po książkę ze względu na MOC, I nie zawiodłam się. W ciszy spotykamy Boga, sam na sam. Cisza to spotkanie, ciszy nie czujemy ona jest. W ciszy pojawiają się najlepsze rozwiązania, rodzi się miłość, której doświadczając przekazujemy innym. Nie jest zarezerwowana tylko do zakonów. Wystarczy się zatrzymać, znaleźć miejsce zamilknąć i słuchać wschłuchiwać się w ciszę. Być w Obecności sam na sam. Po pewnym czasie zorientujemy się że bez ciszy nie potrafimy już żyć. Nasze życie się zmieni. Milczenie naprawdę ma MOC. Książkę mam, i często do niej wracam. Gorąco polecam

Ciekawy wywiad rzeka z Austriaczka - Mistykiem. Treść tego co mowi Maria Simma wskazywałaby że Tradycjonaliści mają rację (za wyjątkiem twierdzen o ekumenizmie - ten ocenia jako pozytywne zjawisko zgodne z wola Boża jak również możliwość zbawienia przez inne religie w zależności od okolicznosci). Jednakże jej relacje o tym jaki jest Bóg mnie osobiście przerażają. Ocean miłosierdzia to jedno - ale przynajmniej z perspektywy czysto ludzkiej - Boża sprawiedliwość jest bardzo brutalna - zwłaszcza iż wg Marii Simma nawet dzieci mogą.byc w czysccu w tym małe.dzieci - zgodnie z nauką.przedsoborowa w tzw Limbo. W kazdym razie bardzo ciekawa lektura i asumpt do dyskusji już na poziomie, w mojej oceny, uczniów szkoły średniej a.takze katechez kościelnych.