Miłość na pokaz

Dawno nie czytałam komedii romantycznej, z której faktycznie się pośmiałam. Powoli zaczynałam wątpić, że ktoś jeszcze potrafi posługiwać się tym gatunkiem, ale na szczęście trafiłam na To nie jest kraj dla singli – Felicii Kingsley. Spokojnie można sięgnąć po tę książkę, jeśli zachęcił kogoś opis. Znajdziecie tu wszystko o czym mówi okładka: - Włoski klimat 10/10. Belvedere to urocza, włoska miejscowość, której mieszkańcy wiedzą wszystko o wszystkich. Słońce, wino i jedzenie w tej książce sprawiają, że ma się po niej ochotę na włoskie wakacje; - Humor 8/10. Ostatni raz tak pośmiałam się z książki Beth O’Leary. Humor nie był wybitny, a przekomarzanki bohaterów mogłyby być bardziej wyszukane, ale Michael konsekwentnie pakujący się w kłopoty i jego życiowe przemyślenia oraz oddziały matek snujące matrymonialne plany dla swych córek kupiły mnie całkowicie; - Romans 8/10. Nareszcie trafiłam na wątek miłosny, gdzie relacja między bohaterami stopniowo się rozwija, a na finał pod kołderką trzeba trochę poczekać. Jednak osobiście nie przekonał mnie wątek nastoletniej ciąży i jego rozwinięcie. Do ostatniej strony miałam obawę, że historia skręci w stronę przesadnego dramatu à la Moda na sukces. Chwilami Elisa była drażniąca, gdy wyjmowała swoją odznakę nastoletniej matki, a sam wątek, zamiast tła, zbyt mocno wpływał na jej relację z Michaelem, co zostawiło u mnie lekki niesmak. Ogólnie powieść bardzo pozytywna. Nawiązanie do Jane Austen jest tutaj raczej luźne, ale nie ma to znaczenia dla całości, bo czyta się szybko, lekko i przyjemnie.

Mój zachwyt nad książkami Pani Skrzydlewskiej już w ogóle mnie nie dziwi. Porozmawiajmy. #reklama @editio.red Oficjalnie mogę powiedzieć, że Ludka Skrzydlewska tworzy romanse, które nie zawodzą. Umieszcza w nich lekkość, cudowne więzi i nieoczywiste połączenia charakterów, a co najważniejsze naturalnie wplata w historię trudny społecznie temat, empatycznie go opowiadając. Sutton poznaje Hugh w noc sylwestrową dość niefortunnie i w stroju dinozaura. Nie przypadają sobie do gustu, ale to nie stanowi problemu dla towarzyskiej Susie – adopcyjnej córki Sutton. Szybko okazuje się, że pierwsze spotkanie to dopiero początek, ponieważ ta dwójka ma zorganizować wesele swoich przyjaciół. Sutton i Hugh to ogień i woda, zorganizowanie i chaos, a przy tym ogromne uczucia i piękne emocje. Cała trójka, bo Susie jest równie ważna, buduje wspaniałą historię, rodzinę i obraz niezachwianego wsparcia. Znajdziesz tutaj wszystko to, co możesz sobie wymarzyć w słodkim, uroczym romansie. Przepiękne chwile przeplecione z przeciwnościami losu, walkę o bliskich, wspierających przyjaciół i sporo dinozaurów. Ode mnie bezapelacyjne 5 gwiazdek w pięciostopniowej skali. Mam nadzieję, że Ty też poznasz Susie, Sutton i Hugh i zachwycisz się ich historią tak mocno, jak ja. [publikacja we współpracy reklamowej barterowej]

Na jeden wieczór w sam raz. Ani nieszkodliwa, ani toksyczna. Oczywiście od pierwszych stron mamy naciągany konflikt, który byłby rozwiązany w pięć minut, gdyby bohaterka potrafiła się komunikować. Powoli tracę cierpliwość do takich postaci i porzucam takie książki, ale polubiłam poprzednią parę, więc chciałam zobaczyć, co tam będzie u Jaxa. Jeden duży minus, który już mnie raził w pierwszym tomie - scen łóżkowych lepiej gdyby w tych książkach nie było, bo wszystkie były identyczne i po co je pisać, skoro się nie potrafi wymyślić czegoś, co przykuje uwagę. Trwały dwie strony i naprawdę były kopiami poprzednich, więc nadawały się tylko do skipnięcia. 7/10

Powieści Ali Hazelwood kocham wszystkie miłością nieprzemijającą i nie inaczej jest w przypadku i tej – od razu się zakochałam :) Autorka tworzy wspaniałych książkowych mężów, spokojnych i uważnych, kochających piękną i mądrą miłością. Ta książka jest dodatkowo komfortowa, ponieważ mamy tu temat traumy, która już nastąpiła i bohaterka usilnie z nią walczy, a nie jest dramatem rozgrywającym się gdzieś pod koniec książki i wpływającym na relację dwójki głównych bohaterów. Miłość jest tu jak zwykle świetnie opisana. Rodzi się stopniowo i naturalnie, z wzajemnym poznawaniem się i pomocą w trudnych sytuacjach, choć równocześnie zaczyna się od czysto fizycznego układu. Autorka przyzwyczaiła swoich czytelników do bezpruderyjnego podejścia do scen intymnych, do odsłaniania kolejnych możliwości spełniania swoich potrzeb przy okazji odzierając je także z oceniającego i deprecjonującego podejścia. To książka o zaufaniu, które jest podstawą w każdej relacji, także tej najbardziej podstawowej. Rewelacyjnie mi się tę książkę czytało :) Polecam pełnoletnim czytelni(cz)kom :)

Trzecia część serii i według mnie najlepsza, choć też nie porywająca. Emma, straciłq prace i zdecydowała się wyjechać, aby odszukać siebie i zastanowić, co dalej zrobić ze swoim życiem. Tam poznaje przystojnego, Prestona, który okazuje się sławnym sportowcem. Jednakże ona nie ma o tym pojęcia. Fabuła jest przewidywalna, ale całość dynamiczna przez, co czyta się ją szybko. Dobrze się bawiłam z głównymi bohaterami, którzy są moimi ulubieńcami spośród całej serii. Lektura na odprężenie.

Poszukujecie lektury, która rozpali Wam policzki, ale oprócz tego zaskoczy Was konstrukcją bohaterów? 🤭Zapraszam w takim razie do przeczytania "Walki" od Sloane St. James 🩵😍 "Walka" jest to romans, w którym od pierwszej strony kipi od napięcia, które powstało między głównymi bohaterami 🔥Jest to historia kapitana Callahana Woodsa - strażaka 👩🏻‍🚒 i Prescott Timmons - ratowniczki medycznej 👩🏻‍⚕️ Oboje poturbowani przez los, uciekający przed przeszłością. Są ludźmi, którzy nie potrafią zaufać drugiej osobie, a o sobie samych wolą nie za dużo zdradzać. W trakcie czytania powieści jesteśmy zaangażowani w ich historię, a także towarzyszymy w tym, jak otwierają się na siebie i uczą się rozumieć swoje emocje. Mimo że nie umieją szybko obdarzyć się zaufaniem, nie zmienia to faktu, że już od samego początku mocno ich do siebie ciągnie 🩵🔥Bohaterowie potrafią ze sobą rozmawiać, co w dzisiejszych czasach nie jest częste w tego typu książkach 🥲Wszystkie nieścisłości lub niepewności były między kochankami rozwiązywane, a nie zamiatane pod dywan i przemilczane, przez co nie eskalowały w ogromne kłótnie 😅 Fabuła może i jest prosta, w końcu skupiamy się na romansie między dwójką postaci 😛, to jednak nie zmienia faktu, że można wydarzenia w tej książce czytać z przyjemnością. Znajdziemy w "Walce" momenty, które nas rozśmieszą, rozpalą policzki, ale i zaskoczą. Mnie osobiście wątek Prescott bardzo zaskoczył, ale i zainteresował. Dla niektórych może on się wydawać dotknięty po macoszemu, dla mnie jednak był poprowadzony dobrze. Podobało mi się także to, jak Prescott po zmianie swojej osobowości, dzieliła się swoim doświadczeniem z bliską jej osobą, której chciała pomóc. Było widać zachowawczość i niepewność przyjaciela Prescott, co dla mnie wydało się naturalne, że bał się zawalczyć o samego siebie i nie przychodziło mu to z łatwością. Nie ma, co ukrywać, że książka ma swoich zwolenników lub przeciwników. Niektórzy widzą w niej kontrowersyjne sceny, które ja osobiście jestem w stanie usprawiedliwić (jak choćby scena z wiewiórką - c'mon! Ludzie byli w strasznych emocjach wtedy! Mogę przymknąć oko na to, co wtedy zrobili). Ja osobiście polubiłam się z "Walką" 🩵Czyta się ją szybko ze względu na fabułę i prosty język, co tylko umila czas spędzony przy książce 🥰

Czy istnieje idealne zakończenie seriii Istnieje ......oto Ona ....idealna historia Kiedy On miał 12 lat marzył o tym aby mieć kogoś z kim mógłby się bawić. Jego marzenie się spełnia kiedy sąsiadami zostaje rodzina z 11 letnią córką Hallie. Ona i On stają się przyjaciółmi, ich związek przechodzi różne etapy, od przyjaźni do miłości, która w wieku lat 19 kończy się niespodziewanym smutnym finałem.... Rio nigdy już z nikim nie mógł być naprawdę, nikt nie był tak dobry jak ona ... Jednak ich znajomość została nieodwracalnie zniszczona, serca pękły i się rozstali.... Mija 6 lat i kiedy Rio na swoim meczu widzi "Ją " jest w kompletnym szoku.Jeszcze większy szok następuje kiedy okazuje się, że Hallie mieszka tuż obok i będzie projektować wykończenie jego domu.... Ich spotkania dowiodą ,że o sobie nie zapomnieli. Ale też nie zniknęła złość, ból i niewypowiedziane słowa. Motyw drugiej szansy jest najmniej lubianym przeze mnie ,ale tutaj dostałam taką historię, że rozłożyła na łopatki wszystkie inne z tej serii.(Oprócz Spin-offu) Mamy prawdziwy ból spowodowany przeszłością, smutek ,nieprzepracowana przeszłość i retrospekcje czasowe, które przeprowadzą nas przez ich znajomość. Mamy też chemię, która jest tak silna ,że aż iskrzy w trakcie czytania.... Najpiękniejsza w tej historii jest relacja ,która ewoluuje na naszych oczach. Przeszłość, która jest piękna ale i momentami dramatyczna. Bohaterowie popełnili mnóstwo błędów i ich przepracowanie wcale nie jest łatwe. Sekret ,który skrywała kobieta spowodował wiele złego, ale był też tajemnicą, która nie mogła ujrzeć światła dziennego z innego powodu. Historia momentami jest bardzo bolesna, ale motyw drugiej szansy udał się autorce idealnie.Bo te uczucie jest tak silnie ,że dosłownie miałam motyle w brzuchu.... Hallie to bohaterka, którą pokochacie od pierwszych stron ...A opiekuńczość Rio spowoduje ,że zostanie waszym książkowym mężem A Najpiękniejsza scena ,kiedy wszystkie przyjaciółki widzą, że Rio się zakochał Cute 🤧🤧🤧 Bohaterowie których znamy z poprzednich tomów wszyscy razem przy jednym stole ,czy może być coś piękniejszego??.... Polecam

Pomyśl, że wygrywasz w lotto. Wiesz, co zrobił*byś z kasą? 😁 Ja wiem, że bym nie zwariowała od nadmiaru gotówki. Na pewno celem byłoby podróżowanie i jakieś swoje lokum. Zaryzykowałabym też na pewno w swój biznes. 🤩 "69 milionów powodów, żeby rzucić swojego szefa", to niewymagająca, lekka komedia romantyczna. Z reguły nie czytam romansów, bo często i gęsto wieje tandetą oraz schematem przy którym tylko przewracam oczami. W książce Kiry Archer może nie ma nic odkrywczego, ale nie wieje właśnie tandetą. Fabuła może i jest banalna, ale podana w taki sposób, że chce się czytać i nie czuć zażenowania. Sam tytuł wskazuje cóż się wydarzy. Główna bohaterka wygrywa na loterii i obmyśla plan, jak pozbyć, rzucić swojego szefa. Fajna, lekka i zabawna historia na jeden wieczór 🙂. Za egzemplarz dziękuję @proszynski.emocje ❤️

Muszę przyznać że Liz Tomforde coraz bardziej rozgaszcza się w moim sercu. Z każda kolejną książką jest lepiej, sympatia jest większa. Zabierając się za nią kompletnie nie pokojarzyłam faktów kim są główni bohaterowie, niby już czytałam o tej chemii i pragnęłam tej opowieści, czytając tom o Rio sprawdzałam czy ta książka przypadkiem nie opowiada o jego sąsiadce. Jakież było moje zdziwienie że ta opowieść będzie o naszym ukochanym trenerze, ojcu Miller i jego nowej szefowej. W tej historii był ogień. Postacie świetnie napisane, historia wciągająca, ciekawa, bez zbędnego przedłużania. Do tego idąc za wiekiem postaci – dojrzała, spokojna, z różnymi perturbacjami (których można było się spodziewać), jednak idealnie wyważona. Końcówka nieco zaskakująca, nastawiona na kobiecą siłę. Miałam oczekiwania związane z dobrą zabawą i dokładnie tak się stało. Czekam na inne książki autorki. 8/10

[współpraca reklamowa] @editio.red Miałam mieć w lutym przerwę od hokeistów i kowbojów a tu proszę, 2w1 😂 emerytowany hokeista i dorywczy kowboj 😂 ale przyznaje, że jak na romans kowbojski, trochę mało tu jest tego klimatu… ranczo jest zdecydowanie tłem wydarzeń Całość książki jest po prostu ok 🤷🏼‍♀️ Super oddany motyw małego miasteczka - miał to coś 🩷 ja jestem fanką motywu „przyjaciel brata” i w tej książce mi się bardzo podobał, to jak się ukrywali i jak w końcu wpadli - złoto 😂🩷 czytając książkę było czuć niesamowitą rodzinną atmosferę, którą tworzyła rodzina Ce Ce z Nashem oraz jej przyjaciółkami, ich poniedziałkowe kolacje, wzajemne wsparcie, słowne potyczki i nie tylko 🩷 Relacja głównych bohaterów potoczyła się dosyć szybko, ale sama książka też nie należy do wyjątkowo długich… już od pierwszego spotkania po powrocie Ce Ce do miasteczka było czuć chemię między nimi, a ich słowne przepychanki nie raz mnie rozbawiły 😅 Nash wiele już w życiu stracił, stąd jego strach przed zaangażowaniem, bo bał się, że znowu straci wszystko.. Spicy sceny pozostawię bez komentarza… trochę wiedziałam czego się po nich spodziewać, dzięki innym recenzjom, więc kartkowałam 😅 Jeśli szukacie książki z klimatem rancza i małego miasteczka, z zabawnymi dialogami to myślę, że warto rozważyć tą pozycję 😊

Bardzo podobała mi się ta książka, dużo bardziej niż 1 tom. Relacje między bohaterami były bardzo naturalne i rozwijały się w swoim tempie (a nie jak to często bywa w tego typu książkach od razu po spotkaniu wielka miłość). Bardzo polubiłam głównych bohaterów, wydawali mi się bardzo ludzcy. Shane i Diana na długo zapadną w mojej pamięci.

Historia Tylera i Emily to jedna z tych z grupy "to skomplikowane". Ona po kolejnym nieudanym zwiazku i trudnych doświadczeniach z przeszłości zarówno swoich jak i swojej siostry z która jest blisko związana, całkowicie zamknęła swoje serce na miłość, by nie dać się nikomu zranić. On po zdradzie jakiej doświadczył ze strony żony i rozwodzie który był jego konsekwencją, nadal próbuje uporać się ze złością i żalem jaki wypełnia go od środka. Skupia się na naprzeminnej opiece nad ukochaną córeczką i swojej pasji jaką jest zawodowa gra w hokeja. Drogi Emily i Tylera Greena krzyżują się w przedszkolu do którego uczęszcza córka mężczyzny, a w którym kobieta pracuje. Ich relacja początkowo zaczyna się od niewinnego flirtu. To im jednak nie wystarcza więc postanawiają wejść w układ i stać się dla siebie friends with benefits. Jednak czy takie układ im wystarczy? Czy może zapragną czegoś więcej? Tyler to jeden z tych bohaterów męskich który skradł moje serce już od pierwszych stron. Zabawny, ambitny, czuły, wrażliwy, uważny i wyczulony na uczucia i potrzeby Emily a do tego cierpliwy i kochający tata, który dla dobra córki jest gotowy na wiele. Emily to kobieta, która była ostrożna i wycofana w relacjach z mężczyznami. Jednak trudno się temu dziwić sporo przeszła. Do tego cierpienie jej siostry odcisneło swoje piętno na niej samej. Poznanie Taylora sprawiło jednak, że mur jaki zbudowała zaczął kruszeć. Tylko czy hokeista będzie na tyle cierpliwy by zdobyć serce przedszlkolanki o różowych włosach Czy tych dwoje poranionych ludzi jest w stanie otworzyć swoje serca na nowo i wzajemnie sobie zaufać? Przekonacie się o tym sięgając po książke. Jeśli lubicie romanse sportowe z hot scenami, motywem samotnego ojca i hokeja to ta historia jest dla was. Ja bawiłam się przy niej bardzo dobrze i gorąco wam ją polecam. Z niecierpliwością wyczekuje kolejnej książki autorki😍🏒

Tatiana i Travis to dwie postacie, które los pokarał. Tatiana ma rodzinę, która jej nienawidzi. Travis udaje, że ma pieniądze, by nie martwić siostry, chociaż ich nie ma. Rozdzielają się, bo Tatiana woli poświęcić się swojej karierze (i czuje, że Travis kocha siostrę mocniej niż ją). Po latach Travis jest bogaty, ale zamieszany w skandale, a Tatiana spłukana. Muszą udawać narzeczonych, ale uczucia wymykają się spod kontroli... Kurczę, historię siostry Travisa czytałam dwa lata temu, ale niewiele pamiętam (zwłaszcza o wypadku)

Marigold wraca do rodzinnej miejscowości na pogrzeb matki swojej najlepszej przyjaciółki oraz chłopaka, w którym zakochała się jeszcze jako nastolatka. Uczucie, które ich kiedyś połączyło, nigdy nie wygasło - zostało jedynie przyćmione przez żal i trudne emocje. Nie są one jednak skierowane przeciwko sobie nawzajem, lecz raczej wobec sytuacji, w jakiej się znaleźli, oraz przymusowego rozstania. Zachowanie Cade’a jest dla mnie zupełnie niezrozumiałe. To on pozwolił Marigold odejść, a jednocześnie sprawia wrażenie, jakby całą winę zrzucał właśnie na nią. Tymczasem w moim odczuciu bohaterka nie zawiniła - kochała chłopaka, który najpierw ją od siebie odepchnął, twierdząc, że jej nie kocha, tuż po ich pierwszym zbliżeniu, a później nigdy nie podjął żadnej próby kontaktu. Niestety, liczba scen o charakterze erotycznym jest, moim zdaniem, zdecydowanie zbyt duża - momentami miałam wrażenie, że stanowią one połowę książki. Dodatkowo nie przypadł mi do gustu sposób ich przedstawienia, zwłaszcza dobór słownictwa. Mimo tych zastrzeżeń jestem ciekawa kolejnego tomu i nie skreślam tej serii. Ostatecznie całkiem dobrze bawiłam się, słuchając tej historii.

Krótka, ale bardzo emocjonalna historia, która daje zupełnie inne spojrzenie na wydarzenia z pierwszej części. Wiedząc już, jak to się kończy, czyta się to z takim lekkim ściskiem w sercu 🥺 Relacja Desmonda i Ady jest pełna chemii – czuć ją od początku i naprawdę łatwo się w to wciągnąć. Sceny między nimi są intensywne, ale dobrze napisane i robią robotę 🔥 Dużo też wyjaśnia się, jeśli chodzi o to, co później stało się z Desmondem – jego stan psychiczny, przeżycia po wojnie i to, jak bardzo wpłynęła na niego strata Ady. To wszystko nagle zaczyna mieć sens. Fajnie pokazany jest też kontekst tamtych czasów – ich relacja może dziś budzić różne odczucia, ale wtedy wyglądało to trochę inaczej. Ogólnie: świetna, klimatyczna historia, która zdecydowanie jest za krótka 😅 Zostawia niedosyt i chęć na więcej.

„Bo gdy odbiorą ci wszystko, co kochasz – zostaje tylko gniew.” Są takie serie, które od pierwszych stron budują z czytelnikiem intensywną więź — pełną napięcia, niepokoju i nieustannego oczekiwania na więcej. Trylogia „Mad World” zdecydowanie do nich należy, a trzeci tom pt. "Mad love” tylko to potwierdza, otwierając kolejny rozdział tej mrocznej historii, w której nic nie jest takie, jak się wydaje. Ze względu na ścisłe powiązania z wydarzeniami z poprzednich części trudno pisać o fabule bez zdradzania zbyt wiele, więc jedynie nakreślę to na podstawie blubra. Madison znalazła się w miejscu, z którego nie ma wyjścia. Zamiast odpowiedzi na pytania o śmierć siostry trafia do świata, w którym każdy krok może wywołać ból, a wszelki bunt czy próby wydobycia się z tej matni — życie. Odcięta od bliskich, uwięziona w sieci kłamstw własnego ojca, walczy nie tylko o przetrwanie, ale też o zachowanie zdrowych zmysłów. To moment, w którym Madison przestaje być ofiarą i zaczyna walczyć o sprawiedliwość, napędzana gniewem, którego wreszcie przestaje się bać. Ona wie, że musi być twarda, nie okazywać słabości, bo tutaj nie ma miejsca na łzy i użalanie się nad sobą. Pozostaje nadzieja, że gdzieś tam są osoby, które nie pozwolą jej tutaj zginąć. Od pierwszego tomu pt.: „Mad World”, poprzez drugi „Mad as Hell” aż po ostatni „Mad Love” przeżywałam mnóstwo emocji, które trudno było mi spokojnie znosić. Trzecia odsłona trylogii to ich apogeum, które sięgają zenitu i nie pozwalają oderwać się od historii choćby na chwilę. Zaczyna się ona dokładnie tam, gdzie skończyła się poprzednim tomie i już od pierwszych stron nie pozwala spokojnie odetchnąć. Autorka ponownie serwuje prawdziwy emocjonalny rollercoaster – od napięcia i niepokoju, przez wzruszenie, aż po momenty, które rozbijają serce na kawałki. To, czego doświadczają bohaterowie jest czymś, czego młodzi ludzie nie powinni przeżywać, lecz wchodzić w dorosłość z uśmiechem, planami na przyszłość i nadzieją na lepsze życie. Jednak to byłoby możliwe, gdyby bohaterowie mieli normalnych, kochających rodziców. Historia stworzona przez panią Hannę McBride może wydać się przesadzona, mało prawdopodobna i według mnie taka jest, ale mocno w ten sposób została pokazana brudna, ciemna strona życia, w którym to władza i pieniądze mają największą wartość. Madie i Ryan przechodzą ogromną drogę, a ich rozwój jest jednym z najmocniejszych elementów tej książki. Od samego początku ta trylogia wzbudzała we mnie ogrom emocji – od złości na niesprawiedliwość, poprzez napięcie i niepokój, aż po obawy i nieustanne oczekiwanie na to, co za chwilę może się wydarzyć. Każda kolejna strona była jak krok w nieznane, a ja ani przez moment nie czułam się znudzona. To była dla mnie prawdziwa jazda bez trzymanki, przypominająca rwący nurt rzeki, zagarnia nas swoją energią. Im głębiej wchodzisz, tym silnie wszystko jest prąd, tym trudniej się z niego wydostać i nawet nie wiadomo, kiedy niesie cię niebezpieczny wydarzeń, który nie daje chwili wytchnienia i bezlitośnie wciąga coraz głębiej. Nagle orientujesz się, że jesteś już całkowicie pochłonięty tą historią – emocjonalnie i mentalnie – i nie ma odwrotu. I tak było ze mną. Każdy kolejny rozdział tylko potęgował to wrażenie, dokładając nowe napięcia, kolejne tajemnice i coraz trudniejsze wybory bohaterów. To opowieść, która nie pozwala się od niej oderwać, bo za każdym zakrętem czai się coś nieprzewidywalnego, coś, co zmienia wszystko i zmusza do dalszego czytania. Historia jest pełna napięcia, lęku i nagłych, często bolesnych zwrotów akcji, które raz po raz burzą poczucie stabilności. Jednocześnie oferuje coraz głębszy wgląd w mroczny świat ukryty pod pozornym blaskiem wyższych sfer – świata, w którym nic nie jest tak idealne, jak mogłoby się wydawać. To opowieść o dorastaniu wśród brudu, korupcji i sekretów, które mają siłę niszczenia ludzi od środka. Poza losami Maddie i Ryana poznajemy także innych bohaterów, którzy – choć formalnie drugoplanowi – odgrywają w tej historii niezwykle istotną rolę. Nie są jedynie tłem dla głównych wydarzeń, lecz pełnoprawnymi uczestnikami tej opowieści, mającymi własne historie, motywacje i emocje. Każdy z nich wnosi coś ważnego do fabuły, a razem tworzą rozbudowaną, wyrazistą galerię postaci, które potrafią wzbudzić w czytelniku cały wachlarz uczuć – od sympatii, przez współczucie, aż po niepokój czy niechęć. Wiele wątków zostało tutaj domkniętych i wyjaśnionych – szczególnie tych związanych z Maddie i Ryanem – co daje poczucie satysfakcji i pewnego rodzaju ukojenia po emocjonalnej burzy, przez jaką przechodzi się podczas lektury. Nie wszystkie jednak historie doczekały się pełnego zakończenia, co pozostawiło u mnie nutę niedosytu i ciekawości. Jednym z najbardziej wyraźnych tego rodzaju przykładów jest relacja Courta i Bex, która od samego początku była naznaczona napięciem, niedopowiedzeniami i emocjonalnym ciężarem, a mimo to nie została ostatecznie rozstrzygnięta. Na szczęście Hannah McBride zdecydowała się pójść o krok dalej i rozwinąć ten wątek w spin-offie serii zatytułowanym „Into the Woods”. Daje to nadzieję na pełniejsze zrozumienie tej relacji i domknięcie historii, która w głównej trylogii pozostała otwarta. Mam więc ogromną nadzieję, że książka ta doczeka się również wydania w Polsce – tym bardziej że jej anglojęzyczna premiera miała miejsce już prawie trzy lata temu, a zainteresowanie czytelników wciąż pozostaje żywe.

Nie miałam jakiś wiekszych oczekiwań wobec tej książki i chyba dobrze bo w miarę czytania miałam coraz lepsze o niej zdanie iiii noooo dość mocno mnie zaskoczyła w ciągu czytania... fajny lekki mrok, że tak to ujme Ophelia i Alex... CD nastapi...to wkurza najbardziej!

[współpraca reklamowa] „Addicted” to przyjemna historia, mało wymagająca, mogłabym powiedzieć, że wręcz idealna na odmóżdżenie lub czytanie pomiędzy zajęciami. Myślę, że nie usatysfakcjonuje czytelnika chcącego jakichś głębszych wątków i jest to lektura „do zapomnienia”. A przynajmniej tak to wygląda w moim przypadku. Relacja głównych bohaterów była na maxa toksyczna. W ich słowniku nie istnieje żaden synonim słowa „rozmowa” bo tak naprawdę tyle by wystarczyło. Zamiast zdrowej komunikacji, dalej celowo się ranili oraz pałali do siebie głupią nienawiścią, nie czuć tu „enemies to lovers” z krwi i kości. Brealyn i Killian nie zachowywali się na swój wiek tylko bardziej jakby mentalnie, zatrzymali się w przeszłości. Irytowała mnie szczególnie kobieca postać, która była hipokrytką, strasznie rozdmuchiwała niektóre sprawy i unikała rozwiązań. Najlepszą bohaterką była Flo, która dodawała jakiejś oryginalności i śmiechu całej lekturze. Dodatkowo zyskał na tym Killian, przez słodkie sceny z dziewczynką. Fabuła nie jest niesamowicie kreatywna. Nienawidząca się para, zmuszona do pracy razem. Wątek z dziewczyną Killiana był w miarę okej, ale mógłby być bardziej dopracowany. Natomiast wprowadzenie ojca Flo w ich teraźniejszość, odebrałam jako próbę dodania lekkiego zwrotu akcji, by coś namieszać, ale było to niepotrzebne przez to, że szybko porzucono ten temat. Tak jak wspominałam, książkę szybko się czyta, pióro autorki jest przyjemne, ale historia i bohaterzy nie zapadają w pamięć. 𝑂𝑐𝑒𝑛𝑎: ★★★/5

Książka bardzo w porządku. Czyta się płynnie, choć w niektórych momentach mam wrażenie, że nic sie nie dzieję i przekłada sie te strony, do końca jeszcze bardzo dużo stron. Bohaterowie bardzo prości, nawet jak dla mnie za prości i jednowymiarowi. Czegoś mi tu zabrakło. Fabuła ciekawa, ale nic takiego wow nie było. Zakończenie zdecydowanie na plus.

Nikogo chyba nie zdziwi, jeśli powiem, że ta książka po prostu mnie kupiła. Nie mogłam przejść obok niej obojętnie, zwłaszcza że mam już za sobą pierwszy tom i wiedziałam, że będzie świetnie. Okazało się jednak, że można wejść poziom wyżej. Pierwsza część była fenomenalna, ale tutaj przepadłam już całkowicie, bo ta historia ma w sobie wszystko, co kocham w książkach. Relacja bohaterów jest w punkt, humor jeszcze lepszy, no i nie zabrakło elektryzującego napięcia. A postać Jacksona… trudno o bardziej mylące pierwsze wrażenie, bo pod maską gbura kryje się ktoś, kto słucha, zapamiętuje i daje z siebie więcej niż początkowo chce pokazać. Totalnie roztopił moje serce i uważam go za chodzący green flag. Cała historia zaczyna się od jednego bardzo konkretnego problemu, którym jest nie kto inny jak Jackson Sinclair, mężczyzna, który przez osiem miesięcy skutecznie niszczy każdą próbę znalezienia mu partnerki. Jamie, zawodowa matchmakerka, przyzwyczajona do tego, że potrafi dopasować ludzi do siebie niemal bezbłędnie, nagle trafia na ścianę, której nie da się tak łatwo przebić. I właśnie wtedy pojawia się pomysł, który z jednej strony brzmi jak plan idealny, a z drugiej jak zaproszenie do katastrofy. Tyle że, jak to zwykle bywa, nic nie idzie zgodnie z planem i sytuacja szybko wymyka się spod kontroli. Oprócz świetnego humoru i ciętych dialogów bardzo mi się spodobało odkrywanie Jacksona warstwa po warstwie. Nie bez powodu jest taki, jaki jest, a jego dystans i chłód mają swoje źródło w przeszłości, o której nie mówi się łatwo. Z kolei Jamie nie jest tylko zadziorną kobietą, która postanowiła udowodnić swoją rację, bo za jej determinacją stoi coś więcej niż ambicja. Kolejnym elementem, który sprawił, że tak łatwo było wciągnąć mnie w tę opowieść, to naturalność, z jaką rozwija się ich historia. Nic nie jest tutaj wymuszone, emocje pojawiają się stopniowo, a napięcie rośnie z każdą stroną. Jest w tym wszystkim dużo lekkości i dużo momentów, które wywołują uśmiech, ale gdzieś pomiędzy nimi pojawiają się też te bardziej chwytające za serce sceny. Jeśli masz ochotę na romans, który wciąga od pierwszych stron, bawi, ale też potrafi zaskoczyć emocjonalnie, to naprawdę trudno o lepszy wybór. Jeśli jeszcze nie czytaliście, to koniecznie polecam nadrobić, bo już niedługo pojawi się kolejny tom! [współpraca reklamowa]