Magiczny wzrok

Tak zaczęła się moja przygoda z czytaniem :) Nigdy nie lubiłam czytać, aż do czasu kiedy koleżanka opowiedziała mi historię o uczniach pewnej szkoły, wtedy moi rodzice w końce odetchnęli z ulgą, że przełamałam się do czytania i w dwa miesiące przeczytałam wszystkie części.

"Mumia" to film mojego dzieciństwa, dlatego z uśmiechem i przymrużeniem oka sięgnęłam po lekturę, oczywiście wiedząc, że nie wniesie ona nic nowego. To uproszczona historia filmowa, ale czytało się bardzo przyjemnie. Lektura na jeden dzień. Ale nastrój egipski utrzymany!

"Chłopiec Lew" to opowieść o chłopcu, który umie rozmawiać z kotami. Pewnego dnia gdy wraca do domu uświadamia sobie, że jest pusty, a jego rodziców nie ma. Wyjechali bez niego, a raczej zostali porwani. I od tego momentu toczy się akcja. Charlie wyrusza na poszukiwania mając w okół siebie wielu przyjaciół, a mianowicie koty. Książka podobała mi się. Może nie jest to literatura najwyższych lotów, ale miła odskocznia od paranormal romance i od tych wszystkich wampirów, upadłych aniołów, wilkołaków i wielu innych postaci tego typu. Można miło spędzić czas przy czytaniu jej. Jeśli ktoś chce przeczytać nieskomplikowaną opowieść to polecam. Jest to powieść dla wszystkich - dzieci i dorosłych. Każdy znajdzie tu coś dla siebie.

Książkę dostałem kiedyś pod choinkę i postanowiłem ją przeczytać. Nie czytałem, poprzedniej części, ale ta część była jedną z najbardziej niesamowitych przygód. Pamiętam, jak przeżywałem każdą chwilę z tą książką, co będzie dalej ?. Rewelacja jeszcze nigdy książka tego typu, mnie tak nie wciągnęła, naprawdę muszę do niej kiedyś wrócić, tej książki nie da się nie przeczytać do końca, jest tak wciągająca i poruszająca, że byłoby to nie do zrobienia. Także jeżeli kogoś tylko, choć w małym stopniu interesuje fantastyka to szczerze mogę polecić tą książkę ;)

Pamiętam, gdy pewnego dnia zajrzałam na przerwie do szkolnej biblioteki, by znaleźć coś dla siebie na ferie. Myślałam wtedy nad kolejnym tomem z serii "Szkoła przy cmentarzu", ale niestety wszystkie tomy, których jeszcze nie czytałam, były już wypożyczone. Moim oczom ukazała się ta książka - "Upiorna szkoła". Zachęciła mnie okładka oraz opis fabuły z tyłu książki. Czytałam ją wielokrotnie, ale zawsze fragmentami, nigdy w całości. Jakby rzucono na mnie magiczne zaklęcie z kart tej księgi :) Po wielu latach postanowiłam w końcu podjąć wyzwania - przeczytam ją całą. Niedawno nawet udało mi się ją odnaleźć i zakupić. Nie zawiodłam się. Książka ma niewiele stron, ale jest świetna. Trzyma w napięciu już od pierwszej strony i sprawia, że nie można się oderwać. Przeczytałam ją całą w jeden dzień. Moje ulubione chwile to te, w których uczniowie znikają, by rozpocząć przygodę z magią oraz opisy nauczycieli. Ta seria bardzo mocno przypomina mi Harrego Pottera. Zastanawiałam się nawet, czy to możliwe, aby autorka Harrego ujęła w swoich książkach część fabuły z "Upiornej szkoły". Przez przypadek dowiedziałam się, że jest drugi tom tej książki, "Nieświęty Graal". Oczywiście dodałam do swojej biblioteczki jako obowiązkową pozycję :) .

"Chłopiec Lew. Pościg" to druga część serii o chłopcu znającym mowę kotów. Charlie Ashanti mimo młodego wieku przeżył bardzo wiele. Porwali jego rodziców, uciekł z rąk złego Rafeigo, pracował w cyrku, z którego później uciekł razem z lwami, zaprzjaźnił się z bułgarskim królem Borysem,... Mogłabym tak jeszcze trochę wymieniać. Książka jak widać jest pełna akcji i przy tym zaskakuje. Zaskoczyło mnie to kim okazała się Mabel. Książka bardzo mi się podobała, tak jak pierwsza część nie jest to literatura najwyższych lotów, ale miło spędziłam czas czytając ją.

Książka jest drugą i zarazem ostatnią częścią przygód uczniów "upiornej szkoły". To lekkie fantasy z delikatnym horrorem, przeznaczone dla młodszych odbiorców. Utwór jest krótki, da się go w całości przeczytać w zaledwie kilka godzin, jednym tchem. Znajdziemy tutaj magiczne artefakty, miejsca oraz istoty. Dzieło nie skupia się jednak na samych magicznych aspektach, nie to tutaj jest najważniejsze. Kluczowy jest morał. Książka uczy wielu rzeczy, min. by nigdy nie oceniać książki po okładce, by dawać drugą szansę, by przebaczać. Na tych niewielu stronach znajduje się pokaźna skarbnica wiedzy, która mimo wielu lat, wciąż jest aktualna i bardzo potrzebna, szczególnie tym młodszym pokoleniom. Pierwsza część bardziej przypadła mi do gustu, ponieważ było więcej tajemnicy i była po prostu ciekawsza, budowała napięcie. Ta część za to zawiera więcej akcji, co chwilę coś się dzieje, ale miejscami jest troszkę nudna, przewidywalna. Już w połowie książki jesteśmy w stanie domyśleć się zakończenia, przynajmniej u mnie tak było, lecz trzeba wziąć pod wzgląd, że jest to jednak książka dla małych dzieci, ewentualnie młodszych nastolatków i była pisana z myślą o tej grupie odbiorców a nie dorosłych ludzi. Myślę, że dla dzieci, ta pozycja jest jedną z tych, po których z chęcią będą wracać do książek. Troszkę o samym opowiadaniu: Do szkoły przyjeżdża nowy uczeń. Chłopiec bardzo chce się wykazać i widać, że jest wyjątkowo zdolny. Nie jest on jednak akceptowany przez głównego bohatera, który za wszelką cenę chce osobiście udowodnić mroczną stronę chłopca, nie zważając na nic i nikogo. Poświęca w ten sposób szansę na puchar, przyjaźń a nawet całą szkołę, w tym wszystkich jej uczniów oraz nauczycieli. Jest jeszcze jedna rzecz, którą warto tutaj poruszyć. Czytelnicy Harrego Pottera znajdą tutaj mnóstwo elementów, które pojawiają się w książkach J.K.Rowling, a szczególnie "Harry Potter i Czara Ognia". Co ciekawe, książka została wydana na rok przed Czarą Ognia.

Książka dobra, można ją spokojnie przeczytać i nie zasnąć. Po opisie na okładce sądziłam, że będzie to historia z dreszczykiem. Cóż, był lekki dreszczyk, ale to nie było to, na co liczyłam. Jest to jednak książka bardziej dla młodszych czytelników, więc nie dziwi mnie to. Całkiem ciekawa.

Może ta książka nie jest powalająca, nie ma w niej nic nadzwyczajnego- norma, że ludzie mają jedno oko zielone, a drugie jeszcze inne, ale po prostu miło się ją czyta. Czytałam ją już kilka razy, od początku wiadomo, że skończy się szczęśliwe no ale no przeczytałabym jeszcze raz, gdybym była teraz smutna.Czytajcie,aż się uśmiechniecie! :))

Książka Mój nauczyciel jest wampirem jest propozycją dla młodych czytelników, którzy chcą przeczytać lekką i napisaną z humorem opowieścią o tajemniczym nauczycielu skrywającym pewien sekret. Z powieścią spotkałem się dość dawno i postanowiłem odświeżyć, gdy przypadkiem wpadła w moje ręce ponownie. Ciekawy byłem nieco jak wypadnie ponownie i jakie wrażenie zrobi przy kolejnym czytaniu. Mój nauczyciel jest wampirem jest niewielką książeczką wydaną w ramach bestsellerów dla młodych czytelników, której akcja została osadzona w szkole i w miasteczku, gdzie pojawienie się nowego nauczyciela mającego przedziwne upodobania wzbudzając ciekawość uczniów. Od początku zostałem wciągnięty w wir wydarzeń i przyjemnie czyta się. Przygody bohaterów na każdej stronie zostały przedstawione ciekawie i śledztwo odkrywające mroczną stronę nauczyciela prowadzone przez dzieci wciągnęły mnie. Autor w przystępny i zarazem prosty sposób ukazuje poszczególne wydarzenia. Pomysł na opowieść o wampirze uczącym dzieciaki był świetny i potraktowany tutaj z przymrużeniem oka. Mrocznie nie jest od samego początku i wszystko podane w taki sposób, że dzieci lub nawet ktoś starszy nie przestraszy się ani na chwilę. Nie można jednak zapominać, że książka skierowana jest bardziej do dzieci i czuć to w czasie czytania. Historia poprowadzona została dobrze, ale prosto i nie mamy wielu zwrotów akcji. Polubiłem większość bohaterów książki jacy pojawiają się na jej kartach i poczułem nić sympatii do nich. Kibicowałem im w czasie trudnych i niebezpiecznych sytuacji w jakich znaleźli się. Pomimo tego postacie mogły mieć bardziej pogłębione sylwetki, ale nawet w tym przypadku wypadły dobrze. Zakończenie pozostaje otwarte, wypadło dobrze i chętnie sięgnę po kontynuacje. Książka Mój nauczyciel jest wampirem wydana na fali literatury dziecięcej i młodzieżowej przez wydawnictwo okazało się prostą opowieścią osadzoną w szkolnej rzeczywistości, którą czyta się przyjemnie i szybko. Pomimo prostoty i pewnej przewidywalności opowieść wypadła dobrze i miło spędziłem z nią czas. Przygody bohaterów i odkrywanie tajemnic nauczyciela wciąga i nie pozwala się oderwać. Autor posługuje się lekkim, przystępnym i przyjemnym stylem zabarwionym humorem. Stworzył ciekawą opowieść dla dzieci, którą czyta się dobrze. Dlatego nie nudziłem się wcale i akcja poprowadzona została żwawo do przodu. Mój nauczyciel jest wampirem jest lekką propozycją na jeden wieczór do spędzenia z nim czas, po którym nie można oczekiwać wiele. Ciekawy pomysł i lekkość w wykonaniu sprawia, że czyta się błyskawicznie. Moje drugie spotkanie z książką mogę uznać za udane mimo poczucia do kogo jest zaadresowana. Mój nauczyciel jest wampirem okazał się lekką propozycją z przyjemną historią, łatwą i z pewną dawką humoru oraz potraktowania opowieści o wampirach z przymrużeniem oka. Chętnie sięgnę po kolejny tom pod tytułem Laura na deser będącą kontynuacją Mój nauczyciel jest wampirem.

W tej baśniowej krainie Różowych Słońc, mieszkają puszyste, przyjacielskie ogry, mech snujący opowieści, niewidzialne mglaki, gadające grzyby oraz niegrzeszące inteligencją smoki. Zagadki podszyte magią, podróż pełna przygód, a wszystko po to aby odszukać porwaną rodzinę. Winowajcą wszystkich przedziwnych zdarzeń jest Księga Smoków, która działa niczym portal, przenosząc wypowiadających zaklęcie w inny wymiar. „Kraina Obi-Boków” Mariusza Niemyckiego zabiera nas w przedziwną podróż z baśniowymi stworami, krętymi drogami przesiąkniętych magią ziem fantastycznego świata, w którym wyobraźnia nie ma granic. Powieść została wydana po raz pierwszy w 2003 roku, ponownie ukazała się w wydawnictwie Skrzat z baśniowymi ilustracjami Surena Vardaniana. Myślę, że wznowienie zyskało na szacie graficznej i ma szansę przyciągnąć młodych odbiorców. Kuba budzi się w pustym mieszkaniu, siostra i rodzice zniknęli bez śladu. Pozostał tylko szczur o wdzięcznym imieniu Dominik, który nagle zaczyna mówić ludzkim głosem oznajmiając zdziwionemu chłopcu, że ma na imię Dovertis. Kluczem do rozwiązania zagadki zaginionej rodziny jest ekscentryczny stryj Hubert, który wszedł w posiadanie magicznej Księgi Smoków w dość przedziwnych okolicznościach. Dzięki jej sile Kuba wraz ze swoim szczurkiem przenoszą się do krainy Obi-Boków, gdzie być może odnajdą zaginionych bliskich chłopca. Podróżnicy przechodzą lekką metamorfozę – Kuba zmienia się w piętnastoletniego młodzieńca a Dovertis przybiera postać Dyplomowanego Przewodnika po Tym i Innych Światach. Dołącza do nich koneser wszelkich grzybów – ogr Boki, poczciwy i niezwykle sympatyczny wielkolud, który staje się zarówno obrońcą przybyszów jak i ich przyjacielem. Kuba będzie musiał zmierzyć się z własnym strachem, skomplikowanymi łamigłówkami i pułapkami, które przygotowała Bea – władczyni Krainy Mgieł. „Kraina Obi-Boków” to pierwsza część serii o przygodach Kuby w magicznym świecie Obi-Boków. Perypetie nastoletniego chłopca i jego dość niezwykłych towarzyszy niejednokrotnie przywoływały uśmiech na mojej twarzy. Świat wykreowany przez Mariusza Niemyckiego to dziecięca podróż, w której pełno drogowskazów przybierających kształty wartości, takich jak przyjaźń, zaufanie, dobro, empatia. Bohaterem, który wzbudza czytelniczą sympatię jest niewątpliwie Boki, ogr o słusznych rozmiarach, wyznający niezbyt skomplikowaną filozofię życiową, czyli do pełni szczęścia wystarczy smakowite jedzenie, choćby w formie sepleniących grzybków. Kosmatemu stworowi wcale nie przeszkadza fakt, że „jedzonko” czy raczej elementy runa leśnego, to obok mchu, jedne z większych gaduł w krainie Obi-Boków. Poczciwy Boki uczy się, że siła fizyczna nie zawsze wygrywa w obliczu magii. Podobnie jak Kuba, ogr stawia czoła wielu niebezpieczeństwom, własnym słabościom i jak na prawdziwego, baśniowego bohatera przystało, doświadcza przeróżnych uczuć – od radości, ciekawości, chęci przeżycia przygody, po zwątpienie, niemoc. Negatywni bohaterowie są bardzo enigmatyczni, ich nieziemskie moce zdają się być nieograniczone, ale tylko pozornie, o czym przekonują się nasi podróżnicy. Humorystyczne dialogi, niezbyt rozgarnięci ale niewątpliwie barwni bohaterowie, plastyczny i wartki język sprawiają, że „Kraina Obi-Boków” trzyma fason wśród literatury fantastycznej dla dzieci. Cieszę się, że w książce dołączona została mapa krainy, po której podróżują Kuba, Dovertis i Boki. W magicznych światach łatwo zabłądzić nie tylko samym bohaterom, ale i czytelnicy mogliby poczuć się zagubieni. Cieszą oko również ilustracje Surena Vardaniana, które pomimo, że są czarno-białe, świetnie oddają rys powieściowych postaci. Ilustracje są bardzo drobiazgowe, szczegółowe, dopracowane z dbałością o każdy detal. Przypominają mi one tradycyjne obrazki w dawnych baśniach. Książka Mariusza Niemyckiego wpisuje się w kanony klasycznej powieści, w której bohater musi podjąć ryzykowaną podróż, aby odzyskać to, co utracił. Pomocne w magicznej ekspedycji okażą się być artefakty w postaci smoczej księgi oraz smoczej łuski. Główny bohater będzie mógł liczyć na swoich towarzysz, ale i pozna smak zdrady, piętrzących się przeciwności, strach który najczęściej rodzi się przede wszystkim w naszych umysłach. Kuba, którego poznajemy na początku opowieści jako zaspanego nastolatka, bojącego się ciemności, w finałowym etapie swojej podróży jest już zupełnie innym chłopcem. I chociaż "Kraina Obi-Boków" powiela schematy to ujmuje humorem, nietuzinkowymi postaciami oraz lekkością opowieści. Na pewno rozweseli i wciągnie wszystkich fanów fantastycznych podróży po magicznych światach wyobraźni. Za egzemplarz książki dziękuję wydawnictwu SKRZAT