Lustro Bestii

Historia jest bezpośrednią kontynuacją poprzedniego tomu. Tamsin wraz z dziewczynami znajduje się w naszym świecie. Szuka ona sposobu, b wyrwać brata spod wpływu Pana Śmierci oraz zdjąć jego klątwę. Jakie jest jej zaskoczenie gdy po otwarciu drzwi znajduje kogoś, kogo się nie spodziewała. Wprowadza ona większy zamęt, zamiast wyjaśnić, co się tak naprawdę stało. Dziewczyny jednak są zdeterminowane stanąć przeciwko Panu Śmierci i go pokonać. Potrzebują tylko lustra bestii. Tylko nie wiadomo co to jest i gdzie można to znaleźć. Czeka je nie lada wyzwanie, a czasu jest coraz mniej. Czy zdążą? Co przyniesie czas? Wgrają czy może jednak nie podołają wyzwaniu? Czego tak bardzo poszukuje Pan Śmierci? Jest to drugi i zarazem ostatni tom tej serii. Bardzo lubię gdy historia czerpie inspirację z różnych legend. Jedną z legend, po które zawsze chętnie sięgam, są Legendy Króla Artura. To właśnie tu odnajdziemy jej elementy. Podoba mi się świat wykreowany przez autorkę. Jest magiczny, niezmierzony miejscami mroczny, tajemniczy. Jest on bardzo dobrze wykreowany. Jednak ta historia to nie tylko legenda oraz poszukiwanie zaginionych skarbów. Choć miejscami czułam się jak przy Indianie Jonsie gdy poszukiwali kolejnych wskazówek i skarbów, to jednak nie o tym jest ta książka. To walka z samym z sobą, ze swoją przeszłością, słabościami oraz otwarciu się na innych. To stawienie czoła mrocznym tajemnicom, sekretom, które mogą sprawić, że zostaniemy sami. Walka z samotnością, ze swoimi słabościami. To też historia o zaufaniu, przyjaźni czy miłości. Autorka nie boi się mieszać bohaterom ani nam w głowie. Nie wiemy do końca, kto jest dobry, kto oszukuje, a kto jest zwyczajnie po złej stronie barykady. Komu można tak naprawdę zaufać? Tu świetnie mąci nam w głowach. Do końca nie możemy być nikogo pewni. A nawet na sam koniec potrafi nas jeszcze czymś zaskoczyć. Akcja jest tu bardzo dynamiczna. Co chwilę mamy zwroty akcji. Do tego serwuje nam sporą dawkę całej gamy emocji. Miejscami może nawet zakręcić nam się łza. Nie boi się też wyprowadzać nas w pole i to nie jeden raz. Bardzo lubię gdy poznajemy historię z różnych stron. A tu tak mamy, dzięki temu możemy bardziej poznać daną historię. Jest to lepszy zabieg niż gdy poznajemy ją tylko z perspektywy jednej osoby. Wątek miłosny jest świetnie przeprowadzony. Nie zabiera on dużo miejsca, choć jest również ważny. Uwielbiam gdy bohaterowie książki się rozwijają. Tu też tak jest. Najbardziej zmienia się chyba sama Tamsin. Z dziewczyny dbającej tylko o siebie i brata, zamkniętej na innych, otwiera się. Daje sobie szansę na znalezienie przyjaciół, nową rodzinę. I choć panicznie boi się ich stracić, tak jak straciła rodzinę, przyszywanego ojca. To jednak uczy się, że czasem trzeba kogoś puścić, by mógł być dalej, tym kim chce być. To czasem nie musi oznaczać straty, wręcz przeciwnie. Jestem też zachwycona stworzeniami, jakie autorka stworzyła w tej magicznej krainie, smoki, magiczne drzewa itp. To prawdziwy atut tej książki. „Lustro bestii” jest bardzo dobrą fantastyczną książką. Gdzie współczesność miesza się z legendami, czarami, magią. Jest to pełna emocji, akcji książka, która pochłania. Bawiłam się przy niej świetnie. Polecam poznać te serie.