Kyre i kosmiczne wrota

Niesamowite jest to, jak takie króciutkie, cienkie i malutkie książeczki potrafią wejść w umysł, niemal osiedlając się tam na stałe. To, jak za pomocą tematu różnic i nietypowej przyjaźni stworzono piękną historię, która nie tylko uświadamia dzieci, ale także uczy – uczy, że nieważne, jak bardzo się różnimy, przyjaźń wciąż pozostaje przyjaźnią. „Wilczyca i renifer” opowiada historię dwóch zwierzaków, wywodzących się z drapieżników i ofiar. Mianowicie Fiję (wilczycę) i Sale (renifera), którzy zaprzyjaźniają się wbrew, jak wspomniano, prawom natury. „Sale próbował wytłumaczyć, że Fija jest bardzo miła i nigdy nie zrobiłaby mu krzywdy [...]” Cytat ze strony 8 „Wilczyca i renifer” Hanny Buch nie jest zwykłą opowieścią o przyjaźni. Przedstawia chociażby brak akceptacji ze strony ich rodzin, co stanowi idealne podłoże do nauki dla młodego odbiorcy. Uczy tak naprawdę, czym są emocje, trudne doświadczenia i co w życiu się liczy, a także tego, że prawdziwa przyjaźń przetrwa niejedno utrudnienie. W żadnym wypadku nie infantylizuje czytelnika i pozostawia przepiękny morał. Jest jednak pewna rzecz, która wyróżnia tę książeczkę spośród innych pozycji. Mianowicie ilustracje, które posiadają realistyczną anatomię zwierząt – wyglądają jak w rzeczywistości, ale z pewną dozą stylu, wyczuwalnego już na samej okładce. Czuć tu poniekąd minimalizm oraz chłód zimy, jednak z samej historii bije komfortowe ciepło. Czytając ją, przyszło mi na myśl skojarzenie z pewną animacją z 1995 roku, która również ukazuje zimę i międzygatunkową przyjaźń. Dotyczyła ona psa Balto, który zadawał się z gęsią w surowym, acz pięknym klimacie. I tu właśnie dostrzegłam podobieństwo, ale tym razem między gatunkami, które kocham całym sercem. A wszystko to w melancholijnie świątecznym wydaniu. Jestem zdania, że warto sięgnąć po tę pozycję. Mimo że nie ma w niej dużo tekstu, chce się do niej wracać niejeden raz. Dodatkowo jest idealna dla młodszych odbiorców, choć starsi również znajdą w niej coś dla siebie. Wiele razy uśmiechnęłam się podczas lektury, a ciepło rozlało się w sercu. Piękna historia, piękne ilustracje. Według mnie to książeczka bezbłędna i zdecydowanie warta sięgnięcia.

A oto przed Wami królewska rodzina w całej swej okazałości. Królowa babka najstarsza z rodu, jej mops o imieniu Pusia, miłościwy król, miłościwa pani oraz królewna Tuberoza. Żyją razem dostatnio w swym frytkowym królestwie i codziennie stawiają czoła przeciwnościom losu. Jednym słowem mają przygód bez liku. A w swych przezabawnych ekscesach przy okazji dokonują bardzo wielu zmian w królewskiej etykiecie. Spodziewalibyście się tego po królewskiej rodzinie? To taka, jak się okazuje rodzinka na opak, z którą obcowanie dostarcza całe mnóstwo dobrej zabawy. Zajrzyjcie do niej koniecznie, a z pewnością będzie to dobrze spędzony czas z ogromną dozą dobrego humoru.

Ostatnio mieliśmy możliwość przeczytać z Leonem ebook Katarzyny Matuszak „Bajki uszyte z wrażliwością” i jestem pod wrażeniem tego, jak wiele wartości udało się tu zmieścić autorce. Ebook podzielony jest na kilka różnych historii, a każda z nich nawiązuje do różnych wartości i emocji. Znajdziemy tu opowieść o Panu Fretce, Dwóch sikorkach, Trzech stokrotkach czy Pandzie. Historia o tytule "Czas na kawę" jest chyba moją ulubioną. Mówi ona o tym, że czasem po prostu warto się zatrzymać i pomyśleć także o sobie, bo my mamy mamy tendencję, by o tym zapominać. A to opowiadanie, mimo swojej prostoty, przypomina nam za pomocą symbolicznej kawy, że moment, w którym wygospodarujemy te kilka chwil tylko dla siebie nie jest egoizmem. To nauka dla naszego dziecka o stawianiu granic i o tym, że każdy z nas ma prawo do chwili spokoju, by odzyskać równowagę. Nie można powiedzieć, że są to typowe bajki dla dzieci, ale z pewnością to świetne narzędzie, które pomaga dzieciom, ale i dorosłym nazwać emocje i wartości. Mam nadzieję, że autorce uda się wydać wersję papierową, a kolorowe ilustracje będą mogły cieszyć nasze oczy tak, jak historie mogą robić to już teraz. 👉🏻Zachęcam do zerknięcia na profil @bajkiuszytezwrazliwoscia, a dowiecie się w jaki sposób możecie dostać ebook z opowiadaniami.

Dzień doby Kochani! Zima nam nie odpuszcza! Za oknem prawdziwe mrozy. Ale może to i lepiej, wymrożą się przynajmniej wirusy i bakterie. Dzieci ucieszą się, że wreszcie będą mogły pojeździć na sankach lub ulepić bałwana. Ja dziś nieco na przełamanie – mam dla Was opinię o rewelacyjnej wiosenno letniej książeczce dla dzieci, która nie tylko bawi ale i edukuje. Zapraszam serdecznie na moje wrażenia z lektury 😃📖 „Historyjka nowa o Niponkach z Niponkowa”, jak wskazuje sam tytuł, dotyczy rodzinki ptaszków o niespotykanej nazwie Niponki. Na początku w książeczce, znajdziemy spis bohaterów, występujący w całej opowieści, co znacząco ułatwi nam dalsze czytanie i rozeznanie, kto jest kim. Publikacja zawiera łącznie 8 historyjek, w których przedstawione są różne przygody Niponków Poza oczywiście doskonałą zabawą, opowieść ta uczy i wskazuje na to co, naprawdę ważne. Cenne wskazówki dla czytelnika, Autorka zamieściła na końcu rozdziałów, jednak nie we wszystkich. Najważniejsze mądrości dla dzieci, jakie płyną z tej publikacji, to przede wszystkim to, że rodzina i przyjaciele są najważniejsi ; że zawsze powinni trzymać się razem ; że w razie trudności i problemów, mogą na sobie polegać. Ta książeczka uczy też dzieci niesamowitej kreatywności i wychodzi naprzeciw, jeżeli chodzi o wspólną zabawę i rozmaite aktywności. Dzięki niej, zwłaszcza w okresie wiosenno - letnim, jestem przekonana, że młodsze dzieci z chęcią spędzą czas na zewnątrz niż z telefonem w domu.Bowiem Niponki uczą nas wrażliwości i bycia pomocnym. Oprócz tego pozytywnych wzajemnych relacji, życia w harmonii z przyrodą i tym co nas otacza. Uczą też tego, jak zachowywać się w poszczególnych sytuacjach i że należy słuchać rodziców. Dowiemy się np. o czym dziecko wiedzieć powinno w czasie podróży. A także jak się do niej przygotować i co warto ze sobą zabrać. Następny, jasny przekaz bijący z tej lektury jest taki, że każdy z nas jest jedyny w swoim rodzaju. Nie należy się do nikogo porównywać, a wręcz przeciwnie. Trzeba szukać w sobie pozytywów i dążyć do jak najlepszej wersji samego siebie. Teraz przejdźmy do samej książki. Zacznijmy od tego, że jest ona napisana i przedstawiona w nietypowy sposób. Nadano jej formę wierszowaną, dodatkowo pięknie rymowaną. Do wszystkich trudniejszych słów Autorka dodała przypisy, które znajdziemy u dołu strony. Ważne wskazówki dla najmłodszych są wytłuszczone, aby można je było łatwiej zapamiętać. I na końcu najważniejsze i zarazem najlepsze. Czyli to, co dzieci uwielbiają najbardziej. Mianowicie książeczka zawiera przepiękne wręcz ilustracje, które doskonale pozwalają dzieciom wyobrazić sobie to, o czym w konkretnym momencie czytają. Można powiedzieć, że wręcz „zakochałam się” w tych obrazkach. One dodają całej historii niesamowitego uroku, co sprawia, że cała publikacja jest naprawdę wyjątkowa. Ciężko oderwać od niej wzrok. Zarówno ja jak i Rozalka jesteśmy nią absolutnie zachwycone. Takie publikacje uwielbiamy najbardziej - bawią, uczą i sprzyjają wspólnym zabawom. Jako ciekawostkę, należy dodać, że Autorka tę opowiastkę stworzyła dla swojego wnuczka Antosia. Chciała, by chłopczyk poznał zupełnie nowe oblicze babci i wspólnie z nią przeniósł się do świata Niponków. By mogli spędzać ze sobą wspaniale wspólny czas i doskonale się bawić. Chciała też, aby wnuczek miał po niej wyjątkową pamiątkę. Co ciekawe, jest to literacki debiut Autorki, ale jak dla mnie, bardzo udany! Z ogromną przyjemnością sięgnę po kolejne pozycje Pani Anny, jeżeli ukażą się na rynku wydawniczym. Podsumowując. Polecam Wam tę historię. Zachęcam, by czytać ją wspólnie i na głos. Da to o wiele lepszy efekt, niż zwykłe czytanue. Zapewniam. Jestem przekonana, że Wasze pociechy pokochają równie mocno Niponki, co moja Rozalka. My jesteśmy absolutnie zachwycone! 😍📖 Polecamy a nasza ocena to 9⭐️/10 🐦‍⬛📖. Na zakończenie dodam tylko, że ogromnie się cieszę, że miałam możliwość zapoznania się z tą opowieścią. Autorce serdecznie gratuluję świetnego pomysłu! Książka pochodzi z prywatnej biblioteczki a wygrałam ją w konkursie organizowanym przez Grażynkę Stando z bloga Aleja Marzeń i Słów. Bardzo Ci Grażynko dziękuję i mam nadzieję, że w miejscu którym teraz Jesteś, dobrych książek nigdy Ci nie zabraknie.

Bardzo polecam pakiet książeczek od Pana Tabletki! Mój dwuletni syn je uwielbia i co wieczór przed snem pyta czy poczytamy o katarku (to jego ulubiona ) :). Ja uwielbiam tą o odporności, wspaniale jest opisane jak codziennymi czynnościami (które są fajne!) możemy ją wspierać. Gorączka za to świetnie nas świetnie z "temperaturką" oswaja i pozwala ją nawet trochę polubić :) Książeczki są pięknie ilustrowane i świetnie zapoznają dziecko z tematem chorowania i zdrowienia. Zresztą dla rodzica też mogą mieć wartość edukacyjną. Polecam serdecznie i dla maluchów i dla starszych dzieci :)

Książeczka "Bracia od-wagi" jest to historia dla dzieci powyżej 7 roku życia. Jest to mój patronat medialny więc zapraszam Was serdecznie na moją patronacka opinię. "Bracia od-wagi " to historia dwóch braci Marka i Darka. Chłopcy jak każde dziecko chcą być szczęśliwi i mieć przyjaciół wokół siebie, jednak są często wyśmiewani i wytykani przez swoich rówieśników. Te wszystkie niemiłe doświadczenia sprawiły, że bracia postanowili pojechać na obóz odchudzający. Jest to opowieść, która porusza temat otyłości wśród dzieci. Autorka porusza temat akceptacji, szacunku i tolerancji wśród rówieśników. Bajka w rymowanej formie przekazuje ogromne wartości rodzinne i wzajemną pomoc. Musimy pamiętać o tym,że każdy z nas jest wyjątkowy. Historia ta jest napisana w bardzo przyjemny sposób i czyta się ja bardzo szybko. Dodatkowym plusem tej książki są ilustracje, które są czarno-białe i dzieci mogą je pokolorować. Kolejny plusem jest to,że ta historia oparta jest na prawdziwych wydarzeniach, a pierwowzorami byli ojciec i wujek autorki. Anna Rumocka temat otyłości zna niemal od podszewki i bardzo umiejętnie wplotła go do tej bajki. Książka jest dopracowana by wynieść z tej historii, to co najważniejsze. Polecam!!! Premiera 19.06.2023 Moje logo znajdziecie na okładce książki.

Bardzo polecam pakiet książeczek od Pana Tabletki! Mój dwuletni syn je uwielbia i co wieczór przed snem pyta czy poczytamy o katarku (to jego ulubiona ) :). Ja uwielbiam tą o odporności, wspaniale jest opisane jak codziennymi czynnościami (które są fajne!) możemy ją wspierać. Gorączka za to świetnie nas świetnie z "temperaturką" oswaja i pozwala ją nawet trochę polubić :) Książeczki są pięknie ilustrowane i świetnie zapoznają dziecko z tematem chorowania i zdrowienia. Zresztą dla rodzica też mogą mieć wartość edukacyjną. Polecam serdecznie i dla maluchów i dla starszych dzieci :)

Właściwe zachowanie jest obecnie trudne do wypracowania u dziecka, jeżeli jedynymi właściwymi przykładami, które spotyka jest sposób postępowania najbliższej rodziny. Często rówieśnicy oraz treści płynące z mediów lub bajek nie są godne naśladowania, toteż warto poszukać dodatkowych wzmacniaczy tych pozytywnych wariantów funkcjonowania w społeczeństwie. Tylko w taki sposób mamy szansę przeciwdziałać tym niewłaściwym wzorcom. Treść W książce dzieci znajdą pięć rozdziałów poświęconych temu, jak należy się zachowywać, by nieść pomoc innym i być lubianym. Została przedstawiona zasada dotycząca tego, że nikt nie powinien się mścić za jakieś niewłaściwe zachowanie względem nas, tylko odpowiadać dobrocią serca. Innym zagadnieniem jest oszczędzanie, w wyniku którego dziecko będzie mogło wspomóc rodziców w sytuacjach kryzysowych. Kolejną kwestią jest samokontrola przejawiająca się w tym, co trzeba robić, by podczas silnych emocji kogoś przypadkiem nie odtrącić. Dwa ostatnie rudziały odnoszą się do obowiązków każdego domownika, a dokładniej rzecz ujmując czytelnik dowie się, że lepiej robić swoje codzienne czynności bez proszenia go o to rodziców i to, że warto wykazywać własną inicjatywę angażując się chociażby w sprzątnie mieszkania bez czyjejś zachęty. Jakie zostały przedstawiane przykłady? Jaki problem jest wam bliższy? Na co warto zwrócić uwagę? O tym dowiecie się po lekturze książki „Jestem na piątkę!” autorstwa Amandy Kruk-Gawędzkiej. Walory wychowawcze Wszystkie poruszone zagadnienia mogą wspomóc dziecko w odpowiednim zachowaniu zwłaszcza, jeśli omówimy z nim je po lekturze. Wykorzystałem w pracy z dziećmi tę książeczkę i były one bardzo zaangażowane w rozmowę na temat tych przykładów, rozumiały ich znaczenie oraz to dlaczego warto tak postępować. Niekiedy nasze luźne sugestie, czy nakazy dotyczące poprawy robienia różnych rzeczy nie trafiają do dzieci, gdyż łatwiej im będzie to zrozumieć na prostym przykładzie dotyczącym ich rówieśników. Pozycję można wykorzystać do wspólnego odegrania scenek, czy stworzenia na podstawie tych historyjek plakatów obrazujących dane zagadnienie, co może być doskonałą zabawą i zarazem okazją do utrwalenia sobie tych treści. Podsumowanie Książkę dzieci odebrały z dużym zainteresowaniem i z podawaniem przez nie przykładów z własnego życia po przeczytaniu każdego zagadnienia, co zwiększa prawdopodobieństwo utrwalenie konkretnych treści. Każda historyjka nie jest zbyt długa, ale za to bogata w przyciągające ilustracje. Całość została napisana prostym językiem, łatwym w odbiorze i jest skierowana do przedszkolaków oraz pierwszoklasistów, którzy mogą mieć ją przeczytaną przez członków rodziny, ale również jest doskonałym uzupełnieniem prowadzonych zajęć w placówkach oświatowo-wychowawczych. Okładka przykuwa wzrok małych odbiorców, bo każdy chciałby być bohaterem. Gorąco polecam pozycję wszystkim młodym czytelnikom, którzy dzięki niej spędzą przyjemnie chwile i dowiedzą się o tym dlaczego warto być grzecznym, dobrze się zachowywać i darzyć bliskich pozytywnymi uczuciami. Za egzemplarz do recenzji dziękuję Studiu Wydawniczemu Million.

Pełna ciepła opowieść o empatii i wzajemnej pomocy. Tytułowy samotnik to staruszek, który żyje na uboczu swojej wsi, z dala od pozostałych zabudowań. Jego dom nie ma nawet okien i drzwi - tak bardzo ten człowiek nie chce mieć kontaktu z kimkolwiek. Nie lubi dzieci, nie lubi zwierząt. Do tego stopnia, że gdy grupka miejscowych dzieciaków postanowiła jego samotność przełamać - pogonił ich kijem. Wszystko miało zmienić się, gdy przez wioskę przeszła potężna nawałnica, rozwalając dom samotnika w drobny mak. Jego losem zainteresowała się wówczas mała dziewczynka, Gabrysia, która zmobilizowała mieszkańców do pomocy staruszkowi. Tylko czy samotnik będzie chciał tę pomoc przyjąć? Opowieść warta przeczytania z dzieckiem. Świetny punkt wyjścia do rozmowy o ważnych sprawach: odrzuceniu, samotności, chorobie, samotności, ale też - o pomaganiu innym, wybaczaniu.

Maciek szuka znikniętej Ani - to wielki tym razem polski powrót do takich książek jak Podróże Guliwera, czy Pożyczalscy. Świat zachwycał się tymi powieściami, które zabierały nas do krain tak niezwykłych, że trudno ich szukać w prawdziwym świecie. Dziś na rynku literackim wspaniała pozycja pana Błażeja Baraniaka tym razem z  Ptilunami. Podróże Guliwera Maciek podobnie jak Guliwer Przenosi się do świata małych ludzików. Pozycja Jonathana Swifta napisana w 1726 roku stanowiła połączenie satyry z parodią popularnych w tamtych czasach powieści podróżniczych. Właściwy tytuł tej powieści to "Podróże do wielu odległych narodów świata, w 4 częściach, opisane przez Lemuela Guliwera, najpierw lekarza okrętowego, później kapitana kilku statków". George Orwell powiedział, że gdyby miał wybrać jedną książkę, która ocalałaby podczas gdy wszystkie inne uległyby zniszczeniu, Podróże Guliwera byłyby właśnie tą pozycją.  Pożyczalscy Kłopoty rodu Pożyczalskich pióra Mary Norton zaliczane są  dziś do złotej klasyki literatury dziecięcej. W 1952 roku zostały nagrodzone najważniejszą nagrodą Wielkiej Brytanii w dziedzinie książek dla dzieci The Carnegie Medal. Pół wieku później uznano je za jeden z dziesięciu najlepszych tytułów w siedemdziesięcioletniej historii tej nagrody. Zapoczątkowały pięciotomowy cykl o losach rodziny Pożyczalskich, który podbił serca i poruszył wyobraźnię czytelników na całym świecie. Filmy, seriale, bajki Wielką popularnością cieszą się również filmy dla dzieci z małymi ludźmi w rolach głównych. Dzieci zachwycają się serią o Arturze chłopcu, który trafia do świata Minimków. Do tej pory w Polsce pod naszą narodową redakcją i reżyserią nie ukazało się na rynku literackim ani tym bardziej filmowym nic godnego uwagi w podobnym temacie, aż do niezwykłych Ptinuli.  Ptinule Pan Błażej Baraniak polski autor napisał powieść dla dzieci godną takich pisarzy jak Mary Norton czy Jonathan Swift. Maciek szuka znikniętej Ani zabiera nas w fascynującą podróż do świata nie tylko tajemniczego, ale pełnego magii i przyjaźni.  Maciek nasz młody bohater pewnego dnia odkrywa, że jego siostra Ania została zniknięta. Pamiętajcie nie zaginęła tylko została zniknięta to bardzo ważne. Chłopiec postanawia odnaleźć Anię, jednak ciągle się zastanawia, co się takiego wydarzyło, że dziewczynki nie ma. Wraz z niezwykłymi malutkimi ludzikami Ptinulami chłopiec wyrusza w podróż, by  odnaleźć skarb, który pomoże mu odzyskać siostrę.  Co wie wujek Oskar? Kim są Ptinule i czy mają coś wspólnego ze znikniętą dziewczynką? Kim jest duGun? Co jest ukryte w komnacie na szczycie wieży?  Czy dzieci wrócą szczęśliwie do domu? Jak bardzo niebezpieczna okaże się wyprawa Maćka? Na te i inne pytania znajdziecie odpowiedzi w tej fantastycznej pozycji dla dzieci.  Osobista refleksja Przygody chłopca często są porównywane do serii bajek o Arturze jednak moim zdaniem to złe porównanie. Maciek ma misję odnaleźć siostrę. Pozycja ta jest wspaniałym przykładem miłości między rodzeństwem. Wzajemnej pomocy, empatii, siły rodzinnych więzi oraz wielkiego skarbu, jakim jest przyjaźń.  Książka ta jest napisana typowo dla dzieci. Dla rodzeństwa będzie prawdziwym skarbem i wielką przygodą. Niezwykle urokliwe Ptinule, wielka tajemnica i pełna zaskakujących zwrotów akcji podróż z całą pewnością sprawią, że nasze maluchy nie będą mogły się od tej publikacji oderwać. Autor przez swoja powieść uczy dzieci najważniejszych wartości. Sprawia również, że chcemy, aby czytanie trwało dłużej. To pierwszy tom przygód sympatycznego rodzeństwa i ich niezwykłych przyjaciół. Muszę przyznać, że czekamy na kolejną część.  Trzeba tutaj również wspomnieć o bardzo wygodnym dla dzieci druku, długich tytułach rozdziałów, które pomagają w powrocie do najciekawszych fragmentów, oraz niezwykle przystępnym języku i wartkiej akcji, która sprawia, że zanim się obejrzymy już mamy koniec powieści. Zachęcam do zapoznania się z tym razem naszymi polskimi małymi Ptinulami i odważnym chłopcem Maćkiem, który z miłości do siostry jest gotów na wszystko. 

Bardzo ciekawa książka, lekka i przyjemna, idealna przed snem. Syn lat 8, stwierdził, że roboty są super. Bardzo ciekawy podział na 4 rozdzialy na każdą porę roku po jednym. Bardzo nam się podobały ilustracje, a mi się dodatkowo podobał język i konstrukcja zdań, papier i wypukła czcionka. Bardzo polecam.

Każdy ma jakieś marzenia do spełnienia, tylko nie zawsze są one realne lub trudno je ziścić w pojedynkę. Zdarza się tak, że tylko przy pomocy innych jesteśmy w stanie osiągnąć dany cel, dlatego też warto mieć wokół siebie przyjaciół, którzy zawsze przy nas będą. Osoba samotna szybko się zniechęca i poddaje twierdząc, że i tak nie da rady, a bardzo często tak nie jest i chwilowe potknięcie nie musi oznaczać przegranej. Zarys fabuły W książeczce spotykamy dzika Zdzisia, który od jakiegoś czasu boryka się z otyłością spowodowaną mało aktywnym trybem życia, jak i niewłaściwą dietą. Jego wielkim marzeniem jest schudnąć, dzięki czemu łatwiej mu będzie bawić się z rówieśnikami. Chciałby mieć sweterek robiony na drutach, który z chęcią włoży, gdy już będzie szczuplejszy. Zdziś aby to wszystko osiągnąć wyruszył do miejscowości Lipiany, gdzie postanowił poszukać pomocy w rozwiązywaniu jego głównego problemu. Kogo spotkał Zdziś? Jakie piękne miejsca zwiedził? Co osiągnął dzik i w jaki sposób? Jak zakończyła się ta historia? O tym w książeczce „O dziku, który miał marzenie” autorstwa Anny Rumockiej. Walory wychowawcze Przerobiłem tę bajkę wraz ze swoimi uczniami i mogę śmiało powiedzieć, że były zadowolone z zajęć. Historia ta pozwoliła im zrozumieć, jak ważna jest właściwa dieta i aktywny tryb życia. Dodatkowo mogły poznać czym jest prawdziwa przyjaźń i odróżnić ją od tej fałszywej, czemu skutecznie przysłużyły się wskazówki zawarte pod koniec książki. Kolejnym atutem było to, że Zdziś udowodnił, iż warto się starać, by osiągnąć cel, a drobne sukcesy i inne małe pozytywne wydarzenia, też przynoszą wielką radość, tylko trzeba o tym pamiętać. Wszystkie te aspekty wychowawcze zawarte w przyjaznej i niekiedy wesołej historyjce są prostsze w zrozumieniu dla dzieci, zwłaszcza gdy oprócz samej lektury porozmawiamy z nimi na ten temat posługując się konkretnymi scenami. Podsumowanie Bajkę czytało mi się z przyjemnością, a kolorowe ilustracje dodatkowo wzbogaciły tę historię, co również spodobało się uczniom. Myślę, że książkę można już czytać dzieciom w wieku przedszkolnym, a na pewno też i tym nieco starszym. Zdecydowanie mogą sięgać po nią zarówno rodzice, jak i pedagodzy zajmujący się wychowaniem, bo dzięki niej przekaz odnoszący się do zdrowego stylu życia i przyjaźni będzie bardziej przystępny. Główny bohater zwiedzał w czasie swej podróży Lipiany, a przedstawione miejsca naprawdę się w nich znajdują, co jest moim zdaniem dodatkowym atutem, bo przy okazji zyskujemy wiedzę na temat kilku ciekawostek, które warto zobaczyć w rzeczywistości. Okładka zdecydowanie zwraca uwagę dzieci i pasuje do treści lektury. Wszystkie postacie zostały przedstawione w sposób przyjazny, toteż po zakończeniu czytania warto wspomnieć, że w rzeczywistości dzikie zwierzęta nie są nam przyjazne i lepiej je unikać. Gorąco polecam pozycję wszystkim lubiącym sięgać po bajki, które bawią i wychowują ich pociechy, a dzik Zdziś zdecydowanie w tym pomoże. Za egzemplarz do recenzji dziękuję Studiu Wydawniczemu Million.

W tej książce autorka dotyka problemów i emocji dzieciaków, takich jak wyobcowanie, presja rodzicielska, definiowanie i poszukiwanie szczęścia, marzenia, przystosowanie społeczne, tęsknota za zmarłym członkiem rodziny, dialog na linii rodzic-dziecko, odkrywanie i pomoc w realizowaniu dziecięcych pasji, radzenie sobie w trudnych sytuacjach. To książka o tym, jak świat dziecka jest widziany z perspektywy dorosłego i obowiązkowa lektura dla każdego rodzica.Myślę, że nie przez przypadek mamy tu wplecione motywy z Pana Kleksa czy Lokomotywę Tuwima, klasykę dzisiejszego pokolenia rodziców a bynajmniej ich części. TatArek

„Było gdzieś kiedyś królestwo. Nie pamiętam dokładnie, jak się nazywało ani gdzie leżało. Wiem, że było wyjątkowe”. O tak! Uwierzcie mi na słowo, było wyjątkowe. Pod pewnymi względami przypominało wiele innych królestw, ale jednocześnie różniło się od nich. Królestwo znajdowało się na wyspie. Panował tu hawajski klimat i rosły palmy kokosowe. Pośrodku była góra, na którą padał śnieg. Od góry aż po piaszczyste plaże ciągnęły się pola ziemniaków. Superziemniaków! Pewien ogrodnik naukowiec wyhodował ziemniaki, które rosły już jako gotowe usmażone frytki. Pychota! Ludzie nie musieli obierać ziemniaków, tylko od razu mieli gotowe frytki. Poznajcie króla, królową, do której wszyscy mówią „miłościwa pani”, ich córkę królewnę Tuberozę, królową bakę i jej mopsa Pusia.Pewnego dnia królewna zaczęła się nudzić, choć miała wszystko. Wszystko było dla niej bez sensu. No bo jaki jest sens w pościeleniu łóżka rano, kiedy wieczorem znów trzeba je pościelić? Recenzja na: http://zycieipasje.net/2020/06/01/poczytaj-mi-na-ucho-krolestwo-jakich-wiele-katarzyna-wasilkowska-recenzja-audiobooka/

Odwieczny problem z nim jest taki, że robi się sam. Niby wiele nie potrzeba: coś wyciągniesz i nie schowasz, nie odłożysz na miejsce, trochę nakruszysz i tadam. Drugi problem z nim jest taki, że chociaż przecież sam się zrobił, to żadną siłą, ani czarami nie sprawisz, że sam zniknie. Wielu próbowało, ale polegli z kretesem. 😄 Nawet bohaterka tej historii. Królowa Małgorzata, lat osiem, pełna determinacji i z kreatywnym podejściem do tematu. Nawet ona wysyłając całe zstępny walecznych oddziałów do najbardziej nękanych hrabstw w pokoju, czyli Biurkshire oraz Chafeau d'Ubragne, nie była w stanie pokonać raz i na dobre wielkiego i nieprzejednanego Bau a'Ganu. Trzeba przyznać, że wykazała się ogromną dzielnością, ale ostatecznie, aby nastał nowy porządek potrzebne było wsparcie mamy, która zdradziła Gosi sekretny sposób na bałagan. Jaki? Możliwe, że już go znacie, ale zawsze warto sobie, a już tym bardziej dzieciom te trzy magiczne zasady zachowania porządku w domowym królestwie, przyponnieć. Dobrych nawyków warto uczyć już od małego, a ta książka w niezwykle pomysłowy sposób, podpowie jak to zrobić. O prostych sprawach, a bałagan taką jest, można napisać od tak po prostu, lub stworzyć, jak autor baśń o dzielnej królowej, która wytrwale broni swego królestwa przed wrogiem. Genialne! Czyż nie? ☺️. Nas ten pomysł kupił i czerpaliśmy z lektury dużo przyjemności. Od teraz mogę, odwołując się do tej historii, mianować moich własnych synów królami ich pokoi i sprawdzać, jak im idzie rządzenie 😁. Polecam i Wam spróbować! Ogromnym atutem, który sprawia że o Gosi i Bau a'Ganie czyta się z jeszcze większą radością, są śliczne ilustracje 💛. Książkę możecie zakupić na stronie autora, ale pod koniec lutego trafi również na półki wybranych księgarni.

Dziś mam dla Was kilka słów o książeczce dla dzieci. Zatem jeśli lubicie przygody i dalekie podróże, zapraszam serdecznie do przeczytania mojej opinii. Głównym bohaterem opowieści, jak wskazuje tytuł, jest małoletni Tomek. Mieszka on z rodzicami, malutka siostrzyczką i dziadkiem Józkiem. I to właśnie z nim najbardziej lubi spędzać czas. A to między innymi dlatego, że dziadzio poświęca mu najwięcej uwagi i zawsze ma doskonałe pomysły. Pewnego dnia, Tomek poznaje niesamowitą wręcz tajemnicę swojego dziadka. Ta informacja sprawia, że chłopak jest bardzo podekscytowany i ma w związku z nią liczne plany... Co takiego odkryje Tomek? Jaką tajemnicę będzie dzielił wspólnie z dziadkiem? Jakie przygody będą mu towarzyszyć? I co wspólnego z tym wszystkim ma auto - garbus? Odpowiedzi na te pytania poznacie podczas lektury. Powiem Wam, że nam obu (mi i Rozalce) ta historia bardzo się podobała. A to dlatego, że zawiera to, co lubimy najbardziej :) Czyli odrobinę magii, niezapomnianą podróż oraz liczne przygody. Jako, że ja osobiście kocham podróżować i zwiedzać, ta książeczka była dla mnie doskonałą okazją do odwiedzenia miejsca, w którym realnie jeszcze nie byłam. A dzięki literaturze, mogłam się tam przenieść i niemal poczuć to, o czym do tej pory jedynie słyszałam. To było naprawdę niesamowite doświadczenie. Ponadto, w każdym z nas, cały czas drzemie coś z dziecka, dlatego tak jak główny bohater, byłam podekscytowana tym co mnie czeka. I absolutnie się nie zawiodłam. Interesująca, pełna kolorowych ilustracji książeczka, która oprócz tego, że bawi, rozwija wyobraźnię to zawiera też motyw edukacyjny. Jaki? O tym musicie przekonać się sami. Ja Wam gwarantuję, że warto zapoznać się z tą opowieścią. Jestem przekonana, że waszym pociechom z pewnością się spodoba:) Z naszej strony mogę zaś powiedzieć, że nie możemy się wręcz doczekać, aż poznamy kolejne przygody z serii o Tomku :) Polecamy Wam gorąco tę lekturę a nasza ocena to 10 ⭐️/10 😀📖 Książkę 📖 zaś wygrałyśmy w konkursie organizowanym u Grzechuczyta , za co bardzo dziękujemy 😘😀

Czy pies może być długi jak spaghetti, ciekawski jak małe dziecko i przy tym absolutnie uroczy? Oczywiście, że tak jeśli mówimy o Preclu! Ten wyjątkowy bohater udowadnia, że długość nie zawsze mierzy się w centymetrach, lecz w przygodach, jakie można przeżyć. 🐶 W drugiej części serii Marta Maj zabiera czytelników w świat, gdzie pies o wyglądzie parówki mierzy się z wielkim wyzwaniem, poznaniem nowych kolegów. A jak wiadomo, pierwsze spotkania bywają trudne: czasem ktoś szczeka zbyt głośno, ktoś inny nie chce się dzielić zabawką, a jeszcze inny patrzy z nieufnością. Precel jednak, dzięki swojemu urokowi i sprytowi, uczy się, że przyjaźń to nie wyścigi ani rywalizacja, ale wspólne odkrywanie świata i wzajemna pomoc. 🐶 Autorka w lekkim, pełnym humoru stylu opowiada historię, która bawi, ale też podsuwa dzieciom mądrą refleksję: każdy z nas jest inny, a właśnie te różnice czynią przyjaźń tak wyjątkową. Ilustracje dopełniają całości, są barwne, wesołe i przyciągają wzrok, sprawiając, że książka staje się prawdziwą ucztą nie tylko dla wyobraźni, ale i dla oczu. 🐶 „Przygody psa Precla. Precel i nowi koledzy” to lektura idealna dla młodych czytelników, którzy dopiero uczą się, czym jest akceptacja i jak pięknie można budować relacje. To także świetna okazja dla rodziców, by wspólnie z dziećmi porozmawiać o empatii, współpracy i otwartości na innych. 🐶 Precel może i jest pieskiem w kształcie precla, ale historia, którą niesie, jest zdecydowanie pełnowymiarowa. Jeśli szukacie książki, która rozbawi, rozczuli i zostawi po sobie ciepłe, „przyjacielskie” echo koniecznie sięgnijcie po przygody tego niezwykłego czworonoga.

Księżniczka Adela ma problem, bliski wielu naszym milusińskim – co dać w prezencie komuś, kto ma wszystko. Zwraca się po pomoc do swojego przyjaciela, błazna Pawełka. Razem analizują różne możliwości, aby w końcu znaleźć ten jedyny i niepowtarzalny prezent. Co to będzie? A to już musicie sprawdzić sami. Książkę czyta się dobrze, polszczyzna poprawna, a młody czytelnik ze skupieniem słucha o przygodach Adeli. Czasami nawet stara się pomóc jej w kłopocie, służąc radą i sugestią. Polecam.

W końcu udało mi się przeczytać jakieś dzieło noblisty z Norwegii Jona Fosse. Choć jest to raczej coś skierowanego do młodych czytelników to mimo to i starzy odkryją jakąś głębie w byciu treścią snu bądź zastanawianiu się nad końcem czegoś co nie ma końca. Polecam