Kompas dietetyczny. Jak zdrowo jeść i nie zwariować

Jak dla mnie rewelacyjna! Pozwoliła mi bardziej zrozumieć siebie i bliskich. Czytając dużo się śmiałam, bo jakby to było o mnie ;) Trochę poczułam ulgę, że jest więcej takich osób jak ja. Miałam też dużo zabawy z rodziną zadając im pytania z kwestionariusza, a potem czytając opisy ich profilu. Teraz lepiej wiem, jak z nimi postępować :)Próbowałam tez przypasować dalszych członków rodziny do danych tendencji i może na niektórych spojrzałam troszkę inaczej. Nareszcie wszystko wskoczyło na swoje miejsce. Polecam wszystkim miłośnikom psychologii i rozwoju osobistego. Oraz wszystkim, którzy lubią pracować nad sobą, swoimi relacjami, rodziną.

Kim jest silny psychicznie człowiek, jakie ma cechy, czy posiadam je również ja, a jeżeli nie, to w jaki sposób mogę je wypracować? Te i inne pytania dość często kiełkują w naszej głowie. Pojawiają się, kiedy wracamy znużeni z pracy po wyczerpującym dniu, albo walczymy o osiągnięcie naszego celu i ta walka wydaje się być bezsensowna. Wówczas, żeby nie ulec zniechęceniu i się nie poddać sięgamy po rzeczy, które nas zainspirują, zachęcą do działania i do kontynuowania tego, co zaplanowaliśmy. Poradnik Amy Morin należy zdecydowanie do bardziej inspirujących pozycji. Czyta się go z wielką przyjemnością, a dość krótkie rozdziały poruszające tematy związane z przeżyciem porażki, samotnością, rozwijaniem cech pozwalających na współpracę z innymi ludźmi, czy też wskazujące na nieuchronność zmian w naszym życiu pozwalają na głęboką autorefleksję. Krótkie przykłady z praktyki autorki nie mają na celu rozreklamowanie jej usług, tylko zainspirowanie do zmiany w postrzeganiu naszej rzeczywistości. To stawianie na pierwszym miejscu czytelnika, a nie siebie widać na każdym kroku. Książka pozbawiona jest bowiem nachalnej autopromocji, a dość interesujące case studies, odnoszące się do określonego przypadku, pozwalają na głębsze zrozumienie danego tematu. Czyż ukazanie przykładu z życia wziętego nie wpływa na większe zaangażowanie czytelnika? Moim zdaniem tak. Każdy rozdział posiada na końcu swoiste podsumowanie i poradę w jaki sposób powinno się postępować, aby uniknąć pogrążania się w problemie, który nas trapi. Jest to bardzo przydatne. Po książkę sięgnęłam zachęcona artykułem, na który natrafiłam w internecie. Postanowiłam sięgnąć do źródła i poszerzyć swoją wiedzę o tę pozycję autorki. Czas spędzony podczas lektury mogę zaliczyć do przyjemnie spędzonego. Przedtem podchodziłam dość sceptycznie do tego rodzaju poradników, ale po przeczytaniu tejże książki stwierdziłam, że warto po nie sięgać. Książka stanowi źródło wielu inspiracji i zachęt do przeprowadzenia rekonesansu w naszym życiu. Moim zdaniem każdy bez względu na sytuacje, w której się znajduje może w niej znaleźć coś dla siebie. Dlatego gorąco ja polecam.

Ciekawa analiza roli stresu ze szczególnym naciskiem na stres przewlekły, który jest szczególnie niekorzystny dla naszego psychicznego dobrostanu. Jeśli stres występuje w naszym życiu stale, następuje zaburzenie systemu zarządzania emocjami ze strony racjonalnej części naszego mózgu, czyli kory przedczołowej. Prowadzi to do pogorszenia funkcji kognitywnych, zdolności zapamiętywania, osłabia motywację, obniża odczuwanie przyjemności. Ponieważ coraz gorzej radzimy sobie ze stresującymi sytuacjami, coraz więcej rzeczy na stresuje; powstaje zatem błędne koło negatywnych emocji nad którymi nie potrafimy zapanować. Stąd prosta droga do depresji. W sytuacjach stresowych uaktywnia się tak zwana oś HPA (podwzgórze – przysadka – nadnercze) pobudzając produkcję kortyzolu. Właściwie funkcjonujący organizm wyłącza produkcję kortyzolu po zakończeniu sytuacji stresowej. Często jednak zdarza się, że mimo iż zagrożenie ustąpiło, nadal odtwarzamy w głowie to co zaszło. Ponowne przywoływanie w myślach stresującej sytuacji sprawia, że organizm zachowuje się tak, jakby zagrożenie było nadal obecne i kontynuuje produkcję kortyzolu. Aby temu zapobiec, należy unikać rozpamiętywania stresującego zdarzenia i za wszelką cenę starać się przekierować uwagę na inne rzeczy. Świadome zwrócenie uwagi na coś pozytywnego, lub bardzo absorbującego, zminimalizuje przypływ negatywnych emocji. Autorka proponuje kilka praktycznych technik samo-kontroli w celu zwiększenia naszej odporności emocjonalnej. Jedną z nich jest „reinterpretacja kognitywna” (cognitive reappraisal). Prosty przykład: jeśli ktoś nas potrącił, włączamy interpretację, że zrobił to niechcący i tym samym zmniejszamy nasz poziom gniewu i przestajemy skupiać się nad nieprzyjemnym zdarzeniem. Ciekawą metodą jest szybki ruch gałek ocznych (tak jakbyśmy śledzili lot muchy), który potrafi zmniejszyć poziom negatywnych emocji. Badania na ten temat prowadziła już w latach 80-tych Francine Shapiro. Terapia EMDR (z angielskiego – Eye Movement Desensitization and Reprocesing) okazała się skuteczna w leczeniu np. stresu pourazowego. Istotną rolę w naszym samopoczuciu psychicznym pełnią jelita. Jeśli ściany jelit nie są wystarczająco szczelne, do krwiobiegu może się przedostawać endotoksyna (LPS) – jej nadmiar zaś przyczynia się do zwiększonego poziomu lęku i stanów depresyjnych. Dlatego właściwa dieta jest tak kluczowa dla redukcji stresu. Warto także zwrócić uwagę na problem insulinooporności – nierozerwalnie związany ze zjawiskiem stresu. Zadaniem insuliny jest regulowanie poziomu glukozy we krwi: jest jest za duży insulina posiada „klucz”, który otwiera komórki aby przejęły namiar cukru. W sytuacji zagrożenia potrzebujemy maksymalnej sprawności umysłowej – rośnie więc zapotrzebowanie mózgu na glukozę; insulina wtedy traci swój „klucz” i glukoza nie trafia do komórek pozostając w krwiobiegu, innymi słowy pojawia się insulinooporność. Taki stan powinien być przejściowy i występować jedynie w sytuacji zagrożenia. Jeśli jednak stres towarzyszy nam stale, insulinooporność permanentnie utrudnia glukozie dostanie się do komórek. Pojawia się wówczas zespół metaboliczny, otyłość brzuszna, podwyższony cholesterol, choroby krążeniowe i poważne zagrożenia dla naszego zdrowia i życia. Według Mithu Storoni jest wiele sposobów na wzmocnienie racjonalnej strony naszego umysłu i lepsze panowanie nad emocjami. Autorka poleca ćwiczenia fizyczne, kontakt z naturą, ale także … kurkumę (według pewnych badań spożywanie jej odwraca negatywne skutki przewlekłego stresu).

I choć autor poświęca, moim zdaniem, dużo więcej miejsca nowoczesnym technologiom niż stricte samej samotności, to jednak porusza wiele ciekawych wątków. Książka jest dla mnie opisaniem pewnego projektu autora przyjrzenia się samotności (i tu sięga on do filozofii, literatury, przywołuje rozmowy ze swoimi przyjaciółmi czy znajomymi) i doświadczeniu samotności (samotna wyprawa, bycie tylko ze sobą). W tym kontekście samotność jawi się jako sytuacja nie do końca łatwa do udźwignięcia, ale i czasami jednak wskazana, dająca szansę na spotkanie się ze sobą, swoimi myślami, pragnieniami, celami ... porządkująca i inspirująca ... Zaciekawiła mnie też opisana na początku lektury historia osadzonej w więzieniu doktor Edith Bone, którą w żaden sposób jej własna samotność nie zniszczyła. Czas izolacji lekarka wykorzystała na kontakt samej ze sobą ... Opisana historia przypomina doświadczenie V. Frankla i jego spostrzeżenie, że rzeczywiście wiele zasobów mamy w sobie i jesteśmy w stanie dać radę w różnych okolicznościach ... Warto więc polubić i pozytywnie wykorzystać okresy własnej samotności;) sprawić, aby ta była dla nas budująca!

Dość ciekawa książka, nie tyle opisująca sam stres co bardziej pokazująca co może stresować i jak walczyć lub jak przekuć ten stres w siłę do działania. Czy skuteczne to już zależy od indywidualnych preferencji każdego człowieka. Nie ma idealnego lekarstwa na stres dla wszystkich.

"Nie umiera się przez wpadnięcie do rzeki, lecz przez pozostawanie w niej. Podobnie nikt nie może uniknąć przeciwności, nieszczęść bądź problemów, ale może uniknąć przykucia do cierpienia. Wszyscy potrzebujemy czasu na odnalezienie się w obliczu nieszczęścia; czasu na przemyślenia". Kintsugi to japońska sztuka, która polega na naprawianiu rzeczy, które uległy zepsuciu. Miejsca, w których pojawiają się ślady pęknięć ozdabia się złotem w celu podkreślenia wyjątkowości i tego, że pomimo uszkodzenia zostały one naprawione, przez co tylko zyskały na wartości. Zniszczona ceramika jest przykładem swojej kruchości. Odnowiona ceramika, w której zamaskowany jest fakt, że jej fragmenty zostały złączone, nie ukazuje nam całej swej wartości. Mistrzowie kintsugi są tego świadomi i chcą uszanować najistotniejszą wartość odnowionej ceramiki – jej bliznę. Zainspirowany tego rodzaju sztuką Tomas Navarro postanowił odnieść się w swojej książce do sytuacji, w których następuje nasz pozorny upadek, a z których to wskutek uzyskanego doświadczenia możemy wyciągnąć lekcje i podnieść się niczym feniks z popiołu. Znany psycholog napisał poradnik pod którego wrażeniem pozostaję przez dłuższy już czas. Poprzez odniesienia do filozofii wschodu nadaje pewnym opowieściom wieloznacznej głębi, przekonuje, że pomimo trudów nie jesteśmy więźniami swojego przeznaczenia, błędów, czy też pojawiających się nieszczęść. Cała sztuka polega na tym, aby upaść i potrafić się podnieść, bo życie wcale nie jest sprawiedliwe ani bezproblemowe. Ażeby pokonać wszelkie zwątpienia i trudności, a dodatkowo dokonać przełomowej zmiany, należy naprawić to co się zepsuło, uporać się z towarzyszącym temu cierpieniem oraz w sposób świadomy osadzić swoje jestestwo w teraźniejszości. Autor w podzielonej na trzy części książce ukazuje szereg pomysłów i rozwiązań, które mają pomóc w pokonaniu sytuacji kryzysowej. Podczas wciągającej lektury spotykamy się z szeregiem nowych pojęć wywodzących się z języka japońskiego. Stajemy przed koniecznością dokonania autorefleksji, odpowiedzi na szereg pytań. Jakie jest Twoje Ikigai? W czym dostrzegasz sens życia, co powoduje, że rano chce ci się wstać z łóżka? Autor ukazuje nam jakie są style reagowania, przestrzega przed poddawaniem się szkodliwym nawykom i radzi by już, jeśli dokonujemy czynności wzmacniających, to muszą one być inspirujące, a nie przygnębiające. W kolejnych częściach otrzymujemy odpowiedzi na to czym jest siła emocjonalna, jakie są możliwości jej rozwoju, pracy nad jej ukształtowaniem. Dowiadujemy się czym jest pewność siebie, jak ją kształtować, wskazuje kroki do zyskania pewności siebie, do których należy zrozumienie zagrożenia, wykrycie go, czy też wykorzystanie. Ukazuje piętnaście czynności, które uleczą ranę emocjonalną, a więc pozwolą na opracowanie planu działania, po to aby przyczynić się do wyciągnięcia wniosków z przeżytych wydarzeń oraz pomóc w wyjściu w sposób wzmocniony z doświadczonego nieszczęścia. To tylko część przykładów, które można znaleźć w tejże książce, która w moim zdaniem jest nieocenionym źródłem wiedzy i inspiracji. Książka poświęcona tematyce związanej z uzyskaniem siły z trudnych sytuacji życiowych jest według mnie niezwykle ciekawą pozycją. Wywarła na mnie bardzo duże wrażenie i skłoniła do refleksji. Dawno nie czytałam tak fascynującego poradnika.

Czy wiesz, że nieosiągnięte cele zapisują się w naszej pamięci bardziej, niż te osiągnięte? Dręczy i nie daje spokoju poczucie, że czegoś nie dokończyliśmy. To są skutki, które ponosimy, gdy wyznaczamy sobie jakieś cele, a potem je odpuszczamy. Jakie rozwiązanie podpowiada nam autor? Zachęca do tego, żebyśmy wyznaczali sobie atrakcyjny cel, dbali o to, by się dobrze bawić i robili to, co będzie wywoływało uśmiech na naszej twarzy. Proste? Zatem, do dzieła!

Bardzo trafne i mądre porady, w ciekawy sposób podane. Oczywiście, nie wszystkim zaprezentowanym przez autorkę teoriom ufam na 100% (np. zachęta do częstego jedzenia ryb, które jak wiadomo są bogate w rtęć), ale na ogół większość ma sens i sama wiem po sobie, że działają... Niemniej z czystym sumieniem polecam przeczytać ten poradnik. Choć muszę przyznać, że ma on jedną, wielką wadę - jest przeznaczony wyłącznie dla osób, które zarabiają co najmniej powyżej średniej krajowej...Niestety, nawet jeżeli wszystkie porady uczynią z nas okazy zdrowia, to niewiele osób może sobie na nie pozwolić.. To smutne, bo przeciętnego, uczciwego zjadacza chleba stać jedynie -no właśnie - na białe, sklepowe pieczywo...Ehhh

Dzieki ksiazce odkrylam, ze przede mna duzo pracy - zmiana nastawienia, polubienie bledow i wystawianie sie na nieznane. No ale, wszystko czego pragniemy jest za granica strachu. Poza tym czytalam na przyspieszeniu, bo: - za duzo odniesien do matematyki - za malo odniesien do moich zainteresowan - za duzo historii.

Bardzo lubię książki popularnonaukowe i "Sprawa wielkiej wagi" mnie nie zawiodła, ponieważ zawiera mnóstwo informacji, które dla osoby opierającej swoją wiedzę o standardowe podręczniki jest zupełnie nowa, a nawet zaskakująca. Jednak muszę zauważyć, że ta merytoryczna uczta niekoniecznie musi się przełożyć na uzyskanie specjalistycznej wiedzy z zakresu odchudzania i choć jest to bardzo alarmujące ostrzeżenie dla większości z nas, którzy mają zamiar dożyć wieku średniego, to nie zdziwiłabym się, gdyby na niektóre osoby lektura podziałała demotywująco. Niestety najlepszym predyktorem otyłości jest stosowanie diet w przeszłości i jak widać nauka nie ma jeszcze do zaoferowania złotego środka w tym temacie.

Książkę napisał doświadczony psycholog, ale spora część tekstu robi wrażenie poradnika ze średnio ambitnego pisma dla czytelników, takiego trafiającego do poczekalni u dentysty. Niemniej, przebijając się przez przegadane dysputy psychologiczne, często naiwne pogawędki i powtarzające się opowieści z życia autora, można tu znaleźć sporo sensownych porad jak żyć spokojniej i lepiej sobie radzić z zagrożeniami, tymi płynącymi z własnego wnętrza i przynoszonymi przez codzienne życie. Najciekawsze wydają się te partie książki dotyczące budowania umiejętności wdzięczności, radości, radzenia sobie w relacjach, życzliwości wobec bliźnich i wybaczaniu (te ostatnie pod mylącym tytułem rozdziału „szczodrość”).

Może i autorka będąca jednocześnie praktykującym lekarzem jest lekko zakręcona na puncie testosteronu, jednak osobiście uważam, że książka jest warta przeczytania. Autorka dobrze wytłumaczyła procesy hormonalne jakie zachodzą w organiźmie mężczyzny oraz jakim modyfikacjom ulegają wraz z wiekiem. WIele schorzeń jakie dopadają współczesnych mężczyzn mogą mieć swoją genezę w gospodarce hormonalnej, gdzie niewątpliwie głównym z gwiazdorów jest testosteron. Zanim sięgniecie po magiczną tabletkę, warto sięgnąć po tę książkę.

Bardzo kompletna pozycja. Temat potraktowany dogłębnie, począwszy od biochemicznych podstaw i budowy naszego mózgu, poprzez opis funkcjonowania wyuczonych mechanizmów, opis i analiza stanów, w których odczuwamy największy emocjonalny dyskomfort (lek, depresja, stres), aż po bogaty zbiór strategii motywacyjnych i technik medytacyjno-relaksacyjnych. Osobiście wyłuskałam tutaj aż 20 stron przydatnych fragmentów, co biorąc pod uwagę rozmiar książki jest wynikiem dosyć imponującym.

Dawno nie czytałam ciekawej książki o zdrowiu i dbaniu o siebie. Temat niby powszechnie znany i przerabiany kilkanaście razy, jednak czasami lubię sięgnąć po poradnik w ramach przypomnienia, zdobycia dodatkowej wiedzy, czy motywacji, ale dalej jako tako się prowadzić Tym razem w moje ręce wpadła książka dr Frederica Saldmanna, lekarza francuskich gwiazd, który pokazuje nam jak dzięki naturalnym metodom wydłużyć swoje życie, zachować zdrowie i pogodę ducha. Pełna recenzja książki na stronie: http://moznaprzeczytac.pl/recepta-na-dobre-zdrowie-frederic-saldmann

Jeśli ktoś myśli, że nauczy się z książki jak oszczędzać, nie kupować, dążyć do minimalizmu - to tak, na ostatnich jej ok. 30 stronach. W treści, gdy autorka dzieli rok na rozdziały - miesiące trudno doszukać się czegoś na temat. Opowiada o rodzinie, znajomych, pracy, uzależnieniu.... o wszystkim, ale najmniej o tym unikaniu zakupów. Ogółem dobrze się czyta, ale można być zawiedzionym.

Książka Patty McCord to inspirujący przewodnik po sile kultury organizacyjnej i nowoczesnego zarządzania. Otwiera umysł, porządkuje myślenie o rozwoju i stanowi praktyczną mapę prowadzącą do sukcesu. Autorka, wieloletnia konsultantka ds. talentów w Netflixie, pokazuje, jak budowa kultury wysokiej efektywności umożliwiła firmie dynamiczny rozwój w zmiennym otoczeniu rynkowym. Kluczowym przesłaniem jest przekonanie, że ludzie mają moc i należy stworzyć im warunki do jej wykorzystania. Zarządzanie zespołami przedstawione jest jako proces ewolucyjny, oparty na odpowiedzialności, zaufaniu i udziale w sukcesie. Koncepcja Culture Deck ukazuje wartości, komunikację oraz mechanizmy budowania silnych, zaangażowanych i skutecznych zespołów. Polecam.

Dawno nie przeczytałam tak kompleksowej książki o tym, jak utrzymać się w dobrym zdrowiu, z tłem biologicznym. Uważam, że nawet laicy są w stanie zrozumieć przekaz oraz szybko pojąć, czym takim są telomery. Napisana bardzo przejrzyście, przyjemnie, z zacytowanymi interesującymi artykułami — fenomenalna. Musiałam poświęcić na nią trochę czasu, ale zwykle tak to u mnie bywa z książkami tego typu; ale warta jest każdej minuty nad nią spędzoną. Kopalnia wiedzy, którą później można sobie zgłębiać, poszukując więcej informacji na dane tematy.

Książkę „Siła dobrych pytań” oceniam na 7/10. Jest wartościowa i dobrze pokazuje, jak ogromną rolę w relacjach, sprzedaży i pracy z ludźmi odgrywa umiejętność zadawania właściwych pytań. Sednem książki jest myśl, że to pytania — a nie odpowiedzi — budują zaufanie, odkrywają potrzeby i prowadzą do realnej wartości w rozmowie. Dla mnie nie była to pozycja przełomowa, ponieważ wiele poruszanych koncepcji było mi już znanych, jednak książka dobrze porządkuje wiedzę i uświadamia, jak często w praktyce zbyt dużo mówimy, a za mało słuchamy. Dużym plusem jest nacisk na pytania pogłębiające i strategiczne, które zmieniają zwykłą rozmowę w partnerską relację. To dobra lektura, szczególnie dla osób pracujących w sprzedaży, doradztwie lub zarządzaniu ludźmi. Fajna, konkretna książka, choć bez efektu „wow”.

Ilość użytych znaczników sugeruje, że była świetna. Ale tak naprawdę przypomina raczej podręcznik do psychologii, jest wypełniona naukowymi faktami, badaniami, nazwami uniwersytetów i trudnym słownictwem przez co ciężko wchodzi. Nie wiele jest w niej konkretnych rad, raczej są to ciekawostki podane w formie wywiadu.

Być może to co sprawi że poczujesz się lepiej to myśl o śmierci? Być może w kulturze przyspieszenia i bombardowania filozofią pozytywną potrzebne jest spojrzenie wstecz i celebrowanie przeszłości, a nie że- tu i teraz. Być może wcale nie potrzebujesz wsłuchiwać się w siebie, bo co jeśli się nie znasz???? i nic nie wiesz? Nie znajdujesz pocieszenia we wszechobecnej modzie na optymizm i filozofii pozytywności, samorozwoju, być może znajdziesz ukojenie w tradycji mającej już 2000 lat, reprezentowanej przez stoików i przybliżonej w tym antyporadniku o poradnikach? Zakładaj maskę, spinaj pośladki i przestań się złościć. To poradnik o tym żeby nie czytać poradników i nie słuchać siebie ale zwolnić coacha i pójść z nim do kina. A co w zamian? Powieści, najlepiej czytać raz na miesiąc, pełnowymiarowe i tu nawet polecane- np. Murakamiego. Jest też o tym, że lepiej zachować godność niż rozbebeszać się ze swoimi emocjami, czyli o powściąganiu emocji, płynięciu pod prąd i że dobrze jest kiedy człowiek skupi swoją uwagę na tym co negatywne. Jest sporo o tym, żeby słuchać rozumu, to ważne w dzisiejszych czasach, warto to sobie przypominać. Autor nie wskazuje nam konkretnych drogowskazów ale zachęca żebyśmy rozważyli w jakim stopniu filozofia stoików może być dla nas użyteczna i pomocna z perspektywy współczesności. PS ważne dla fetyszystów książek: ładnie wydana, okładka chropowata, miła w dotyku, książka szyta, zgrabna.