Kolekcjoner

Ojj bardzo potrzebowałam takiej książki. Lekka, szybko się czyta. Idealna na chłodne jesienno- zimowe wieczory. Sama historia od początku mnie wciągnęła. Niemal przez całą historię miałam uśmiech na twarzy ;) Lubiłam utarczki między Nicole a Howkiem. Spodobał mi się oczywiście Raul ;) Polecam ;)

Tajemniczy morderca zabija żeby okazać szacunek podziwianej przez siebie porucznik Eve Dallas... Nie wie, że to ostatnie, co może wzbudzić jej sympatię, i że nie spocznie, dopóki nie wymierzy sprawiedliwości, nawet gdyby uczucia mordercy miałyby się ostatecznie obrócić przeciwko niej i jej bliskim...

- „(...) z całą pewnością przewiduje to regulamin małżeński. -Czyli co? -Czekanie na siebie nawzajem pod koniec ciężkiego dnia (...)” moje pierwsze i na pewno nie ostatnie dzieło Nory Roberts. Książka niezwykle intrygująca, spokojna i wciągająca. Nie jest to kryminał bogaty w niebezpieczne akcje, ale mimo wszystko czyta się lekko, przyjemnie i szybko. Sama opowieść o zabójstwie 12 dziewczyn mrozi krew w żyłach. Już niedługo zajrzę do kolejnej sprawy prowadzonej przez inteligentną i sprytną Eve Dallas.

Eli London mimo braku obciążających dowodów zostaje oskarżony o zamordowanie własnej żony. Chociaż miał motyw żeby dokonać zbrodni, nie zrobił tego. Niestety co niektórzy w perfidny sposób mu to wmawiają. O pracy w zawodzie prawnika może już zapomnieć. W ciągu dwóch lat stał się wrakiem człowieka. Dlatego postanowił na jakiś czas zaszyć się w rodzinnej posiadłości żeby móc w spokoju skupić się na pisaniu książki. Przy okazji zaopiekuje się Domem na Skarpie pod nieobecność babci, która uległa dość poważnemu wypadkowi. Pojawienie się nieznajomej dziewczyny trochę burzy jego plany. Ambra, bo tak ma na imię dziewczyna, sprząta w posiadłości na prośbę seniorki. Od razu dostrzegła zły stan Elego i stawia sobie za cel jak najszybsze wyciągnięcie mężczyzny z marazmu w jakim obecnie się znajduje. Swoje dobre imię odzyska tylko w jeden sposób. Musi ruszyć do walki z przeszłością, a ona uczyni wszystko żeby zdecydował się na taki krok. Mam nadzieję, że zostanie mi to wybaczone, ale będę to powtarzać przy każdej recenzji książki spod pióra Nory Roberts. Pisarka jest niekwestionowaną mistrzynią w łączeniu romansu z wątkiem kryminalnym. Ja nie wiem jak ona to robi, że za każdym razem zachwyt staje się jeszcze większy. "Dom na skarpie" to jedna z tych książek, które trzymają w napięciu od początku aż do samego końca. Na ponad pięciuset stronach została przedstawiona teraźniejszość, w której nie zabrakło wzmianek dotyczących przeszłości. Te dwa okresy łączy ze sobą rodzinna posiadłość Londonów, na temat której krąży pewna legenda. Dokładnie chodzi o tajemniczy skarb, który ponoć został w jej wnętrzach bardzo dawno temu ukryty. Co niektórzy mają zamiar go odnaleźć, ale nagłe pojawienie się jednego z Londonów wszystko niweczy. Ja od tej książki nie mogłam się oderwać. Dzieje się w niej tyle, że głowa mała. Eli przyjeżdżając do posiadłości liczył na to, że w końcu odpocznie. W ciszy i spokoju popracuje nad swoją książką. Poznaje Abre, do której początkowo odnosił się z niechęcią. Drażniło go jej zachowanie i nachalna troska. Jest dorosły, więc może sam o sobie zadbać. Nie zdawał sobie sprawy z tego, że jego własna babcia może mieć coś z tym wspólnego. Z biegiem czasu zaczął się do niej przekonywać. Abra posiada wszystkie cechy silnej i samowystarczalnej kobiety. Zna swoją wartość i cieszy się, że nie musi być od nikogo zależna. Cytując, żadnej pracy się nie boi. Oprócz sprzątania w posiadłości, prowadzi zajęcia z jogi, pomaga potrzebującym, tworzy biżuterię. Jednak zanim stała się taką twardą osobą, przeżyła prawdziwe piekło. Charakter i osobowość, te dwa czynniki musiały w jakimś stopniu wpłynąć na Elego. Nie mówiąc już o urodzie i atrakcyjności Abry. Ich dialogi były na prawdę urocze, a sarkazm w nich użyty kilkakrotnie poprawiał mi humor. Oboje stworzyli bardzo ciekawy i intrygujący duet. To, że między nimi zacznie iskrzyć było tylko kwestią czasu. Tym bardziej, że połączyły ich ze sobą problemy, których los im nie oszczędził. Autorka poruszyła dość ważne temat. Otóż szybko potrafimy osądzić drugiego człowieka po pozorach, nie znając prawdy. Tak też czuł się Eli. Wszyscy widzieli w nim mordercę. Stracił pracę, przyjaciół. Został osaczony i skazany przez media, prasę i policjanta, który miał na jego punkcie obsesję. Druga kwestia dotyczy Ambry. Dziewczynę osaczył mężczyzna, którego kochała. Śledził i dręczył psychicznie. Mało brakowało, a pozbawił by ją życia. Coś takiego nazywa się stalkingiem i grozi za to kara więzienia. Jak już wcześniej wspomniałam dzieje się w tej książce bardzo dużo. Jedno wydarzenie goni kolejne. W pewnym momencie zrobiło się mrocznie i zaczęłam odczuwać jakiś taki dziwny niepokój gdy wgłębiałam się w dalszy ciąg tej historii. Odkryty wykop w podziemiach posiadłości, zwłoki jakiegoś mężczyzny, do tego zagadkowe przejścia, o których do tej pory nikt nie miał pojęcia. Gęsia skórka na ciele gwarantowana. "Dom na skarpie" to jedna z lepszych książek Nory Roberts z jakimi do tej pory miałam styczność. Niech was broń Boże zniechęci te ponad pięćset stron. Grubość to jej najważniejsza zaleta. Dla mnie wszystko w tej historii jest idealne. Świetnie wykreowani bohaterowie, styl oraz język również zasługują na pozytywne oceny. Fantastycznie oddany klimat starej zabytkowej posiadłości sprawia, że ta powieść staje się jeszcze bardziej wciągająca. Jeśli jesteście ciekawi, czy Eli w końcu został oczyszczony z zarzutów i kto tak naprawdę zabił jego żonę zachęcam was do lektury. Jestem pewna, że będziecie nią zafascynowani tak jak ja.

Książka przyjemna, czyta się szybko. Bohaterowie przyjemni, można ich polubić. Mimo swojego fachu sprawiali wrażenie swojskich, przystępnych ludzi. Wątek paranormalny jak dla mnie nieco przesądzony, tzn. zbyt dużo rzeczy działo się po sobie w szybkim tempie. Jak dla mnie była to miła rozrywka na dwa wieczory. Jeżeli ktoś spodziewa się literatury górnych lotów, niech nawet za tę książkę nie łapie. Dla mnie ok.

Chyba nie zapowiada się na razie taki miesiąc, w którym nie będzie książek Nory Roberts. Teraz będąc w bibliotece od razu kieruję się do odpowiedniego regału i zabieram dwie lub trzy powieści tej autorki ze sobą. Tym razem trafiło na kontynuację trylogii Boonsboro i Owena, czyli tego brata, który jest perfekcyjny w planowaniu i zarządzaniu. To on składa rodzinną firmę do kupy, załatwia milion spraw i wykonuje setki telefonów dziennie, wszystko według określonego planu. Jego idealny świat trochę się sypie, gdy zaczyna czuć coś więcej do Avery, właścicielki restauracji z naprzeciwka. Młoda kobieta to huragan energii, ale ma głowę na karku i sprawnie zarządza swoim biznesem. Nie mam się do czego przyczepić i też nie chcę znów rozpisywać się o tym samym, co zawsze przy książkach tego typu. Lektura mniej ambitna, ale bardzo przyjemna. Do przeczytania w kilka wolnych godzin, które chce się spędzić bezstresowo.

Przyjemna książka do przeczytania w wiosenne wieczory. Dość ciekawa, dużo się dzieje, według mnie jest bardzo przewidywalna. Morał z tej książki wynika taki, że "nie ocenia się książki po okładce" tylko w odniesieniu do ludzi. Książkę polecam :)

Uważajcie dziewczyny,kiedy jedziecie na rowerze :-) bo,może wasze życie się odmieni :-D, fajna książka o ...miłości do książek. Ciepła i może,brak tu pędzącej akcji i dobrego napięcia. Ale,wszystko wynagradza super okładka i ciepły i miły tekst. Tylko,czemu ach czemu.Takie mdłe zakończenie ?

"- Czyli mówisz im to, co chcą usłyszeć, a potem i tak robisz, jak uważasz. - Nigdy ich nie okłamuję, ale często rzeczywiście wychodzę z założenia, że czego nie wiedzą, to ich nie boli." ...relacje z rodzicami... :) Lekka i przyjemna lektura łącząca kilka wątków, tajemnicę rodzinną, zbrodnię z romansem. Odpoczęłam i zrelaksowałam się.

Wspaniała historia o trzech siostrach, które prowadzą dom towarowy w Centrum Londynu. Gdy trzej bracia chcą wykupić ich udziały między nimi dzieją się fanatyczne emocje. Oczywiście cała szóstka, ani myśli się zakochać, ale całe to odtrącenie idzie w zupełnie inną stronę. Podobała mi się każda przygoda z ich parami. zycie i osoby im towarzyszące, jak z dnia na dzień wszystko ich zaczyna łączyć. W jeden książce są trzy historie sióstr dopasowane do każdego z braci. Niby takie przewidywalne prypetie, ale prosty wątek miłosny jest jak najbardziej ujmujący. Podobało mi się. Popatrzymałam inaczej na osoby, ktore coś do siebie czują. Jak kilka prostych wydarzen może łączyć.

Bardzo przyjemnie się czytało. Fajny malowniczy klimat, do tego stary dom z własnymi historiami, ciekawe wydarzenia, nawet nadprzyrodzone. Francja-elegancja, można by rzec. Bardzo fajnie autorka wywarzyła historie dwóch rodzin mieszkających w tym domu i zagadki, które z nimi się wiążą. Tutaj zjawiska paranormalne łączą się z zagadkami kryminalnymi. Niemal do ostatnich stron nie można przewidzieć zakończenia. Jak dla mnie na plus, bo nie znalazłam niczego, do czego można by się przyczepić.

Bardzo fajny kryminał, trzymający w napięciu i z zawrotnymi akcjami dużo ucieczek przed zabójcami, miłość, obawy o dalsze losy. Pierwszy raz mam styczność z tą autorką i bardzo podoba mi się sposób pisania jest lekki i nie zagmatwany, wszystko jest zrozumiałe. Warto przeczytać jeśli ktoś lubi kryminały i książki które zaskakują :)

Swiat biznesu zdominowany jest przez mezczyzn. Jednak i kobiety doskonale sie w nim odnajduja a do tego nie sa takimi pracoholikami jak mezczyzni. Sa tu pokazane dwa odrebne swiaty ludzi pracujacych w wielkich korporacjach. Kobiety sa wrazliwe i kochajace oraz chcace miec dzieci rodzine. Natomiast mezczyzni chca tylko wladzy pieniedzy i by wszystko bylo na ich zawolanie. Ksiazka bardzo wciaga i pokazuje duzo prawd zyciowych.

Romans. Bajka - i tak to interpretuj i oceniaj, czytając. Jak na przykład romansu to czyta się świetnie - akcja jest, bohaterki to typowe heroiny, a bohaterowie są nieziemsko przystojni. Fabuła brzmi banalnie - 3 siostry, trojaczki. I bum! Trzech kuzynów - prawnik, inżynier oraz bankier, a przy tym odpowiednio Włoch, Francuz oraz Hiszpan. Miłość sprawia, że muszą pokonać przeszkody, ale cóż - warto!

Lekka i przyjemna historia, może i przewidywalna, ale pomimo tego ma w sobie niezwykły urok. Do tego Holly to bohaterka, której nie da się nie lubić, pomimo przeciwności losu, ma w sobie ogromne pokłady energii i humoru. Lubię tego typu książki, uważam, że są świetnym przerywnikiem od nieco poważniejszej literatury 😉

Lekka książka do przeczytania jedyne co, to od połowy już chciałam, żeby się to skończyło ta ich zabawa w kotka i myszkę była trochę wkurzająca raz ona chce potem nie chce, a potem on i tak w kółko chciasz oboję chciała być razem i dostawali na to sygnały, a woleli uganiać się za kimś innym fajna, lekka książka polecam.

Pomyliłam kolejność czytania tej serii, na swoją obronę powiem, że nie wiedziałam że to jest seria i że książki są ze sobą powiązane. Chociaż jak dla mnie to można je czytać niezależnie od siebie. Abigail uwielbia dziergać różne rzeczy. Dzięki swojej przyjaciółce otrzymuje w spadku kawałek ziemi razem z małym domkiem. Cade kowboj z krwi i kości, który nie lubi jak mu się obcy ludzie kręcą po jego ziemi. Niestety nie ma nic do gadania. Z czasem się przekonuję, że nowa współlokatorka nie jest całkiem taka zła. Spodobała mi się dynamika relacji między Abigail a Cadem. Iskrzyło nieźle między nimi.

Książki Laury Griffin kupiłam kilka lat temu, gdy planowałam mieć swoją własną biblioteczkę. Zainteresowało mnie wtedy połączenie kryminału z romansem. Myślę, że gdybym przeczytała je te kilka lat temu podobałby mi się zdecydowanie bardziej niż teraz, kiedy mój gust literacki jest dużo bardziej wymagający niż na początku mojej przygody z czytaniem na poważnie. Alexandra Lovell to prywatna detektyw. Pomaga swoim klientkom zniknąć, a także rozpocząć nowe bezpieczne życie. Gdy pewnego dnia pomaga Melanie Bess, która jest żoną policjanta z doskonałymi układami w policji Alex nie wie jeszcze jak ta sprawa wpłynie na nią i jej życie. W momencie, gdy Melanie przestaje odpowiadać na wiadomości Alex podejrzewa, że mąż odnalazł kobietę i zamordował. Swoją teorią dzieli się ze znajomym detektywem z wydziału zabójstw Nathanem Devereaux, który uważa, że bez ciała nie ma zbrodni, a na dodatek mąż Melanie to w pracy szanowany policjant z wydziału zabójstw, który w żaden sposób nie pasuje do obrazu damskiego boksera, a tym bardziej mordercy. Czy intuicja Alex ją zawiedzie? Muszę przyznać, że trochę obawiałam się połączenia kryminalu z romansem. Zazwyczaj jest tak, że romans dominuje i wychodzi z książki takie nie wiadomo co. Laura Griffin całkiem dobrze poradziła sobie z tym zadaniem. Nie czułam żeby bohaterowie i ich romans dominował, a nawet miałam wrażenie, że czasem jest tego trochę za mało. Alex początkowo jako główna bohaterka nie robi piorunującego wrażenia. W sumie to oprócz uporu to niczym się nie wyróżniała. Dopiero wraz z rozwojem akcji stawała się coraz bardziej realną postacią, ale dalej nie jakoś mega wybitną. Podejmowała decyzje, które kończyły się dla niej kłopotami, a wtedy do akcji musi wkroczyć Nathan niczym rycerz na białym koniu. Osobiście rozumiem upór Alex, bo ja podobnie jak ona, jak się czegoś uczepię to nie jestem w stanie odpuścić. Tak było w przypadku haftu krzyżykowego. Nie odpuściłam póki nie opanowałam podstaw. Z tym, że mnie z tego powodu nie groziła śmierć. Mam też wrażenie, że ten upór Ale napędzał całą powieść. Wątek romantyczny mi pasował. Uważam, że został dobrze skonstruowany. Podobało mi się to jak bohaterowie na siebie działali i początkowo próbowali to ukryć. Naprawdę byłam mocno zdziwiona, że wątek miłosny nie zdominował powieści. Napawało mnie to optymizmem, jeśli chodzi o kolejne części. Nawet przeszło mi przez głowę, że szkoda, że w Polsce wydawnictwo Prószyński wydało tylko trzy tomy tej serii, a pozostałych nie. Czy polecam? Jeśli lubicie takie połączenie kryminału z romansem i oczywiście nie oczekujecie bardzo mocno trzymającego w napięciu kryminało to myślę, że pozycja Laury powinna Wam się spodobać. Ja z chęcią sięgnęłam po drugi tom.

Urocza pełna miłości , wspomnień oraz składająca się z uczuć piękna książka jaką przeczytałem. Z całego serca polecam tę wyjątkową powieść dla wszystkich tych, którzy pragną przenieść się w jaśniejszą stronę życia, zatrzymać na chwilę w biegu lub po prostu poczytać o tym, że na miłość rzeczywiście nigdy nie jest za późno. Polecam

Kryminał z mocnym wątkiem romantycznym. Ogólnie dobrze się czytało. Mnie fabuła wciągnęła, trochę za szybko "nieznajomość" przeradza się w ognisty romans, ale można na to przymknąć oko, zwłaszcza że autorka ma taki styl pisania. Przeczytam kolejne książki