Jak pies z kotem

Monika Liga to autorka, której raczej nie muszę nikomu przedstawiać. Jest znana z wielu ciekawych, mocnych i kontrowersyjnych książek. Jednak w swym dorobku ma również wiele komediowych nowel dla dorosłych czytelników. „Laleczka szefa” intryguje już samym tytułem i uwierzcie mi, uśmiech nie schodził mi z ust praktycznie przez całą lekturę. Andrzej jest szefem firmy spedycyjnej, w której pracuje obiekt jego westchnień Magda. Księgowa jest piękna i nie zwraca na niego uwagi. Mężczyzna ma kompleksy z powodu nadmiernego owłosienia, którego niestety brakuje mu na głowie, przez co wszyscy nazywają go Łysym. Pewnego razu trafia na stronę, która oferuje produkcję interaktywnej, erotycznej lalki, według upodobań klienta. Zaintrygowany Andrzej ulega pokusie, bierze kredyt i zamawia sobie lalkę, która wygląda jak kopia Magdy. Pech chciał, że kobieta przypadkowo odkrywa nietypowe zamówienie szefa. Czy zabawka erotyczna zadowoli bohatera? Jak zareaguje Magda na zakup Łysego? Czy los połączy tę dwójkę? Jak myślicie, czy będzie się działo? Jak było do przewidzenia autorka miała genialny pomysł na fabułę, która mnie totalnie wciągnęła i kilka razy zaskoczyła. Nie mogłam oderwać się od czytania, więc dotarłam do zakończenia w półtorej godziny. Historia jest interesująca, zabawna i momentami mega gorąca. Emocje jakie nas ogarniają są intensywne i skrajne, a wyobraźnia pracuje na wysokich obrotach. Kreacja postaci jest świetna i bardzo ich polubiłam. Są to zwykli ludzie z kompleksami, nie wywyższają się i mają swoje problemy. Bez problemu mogłam wyobrazić sobie jakie dylematy i obawy dręczą Andrzeja. Z całego serca kibicowałam mu i trzymałam kciuki by zdobył kobietę, która tak go urzekła. Akcja niegrzecznej nowelki toczy się raczej szybkim tempem, chociaż w kilku momentach zwalnia. Jeśli nie znacie jeszcze tej książki, a szukacie czegoś lekkiego i innego na jeden wieczór, to zapewniam was, że ta pozycja jest idealna. Przy tej historii rozluźnicie się i zrelaksujecie. Z całego serca polecam!

Agnieszka Kowalska-Bojar, Monika Liga – Pałka Kaśka to pani architekt, której wspólnik nagle znika z kochanką, zostawiając ją z zawodowym i życiowym bałaganem. Jest niezależna, silna i nie boi się ciężkiej pracy – samotnie wychowuje córkę i radzi sobie, jak umie najlepiej. Sprawę prowadzi Marcin – policjant, który w liceum miał na Kaśkę oko, choć ona zupełnie nie odwzajemniała jego uczuć. Dziś z brzydkiego kaczątka wyrósł na przystojniaka i gwiazdę komisariatu. Opowiadanie duetu autorek to lekka, dynamiczna historia bez zbędnych opisów i dłużyzn. Sytuacja szybko wymyka się spod kontroli, zmieniając się w przezabawną komedię pomyłek z mnóstwem zaskakujących zwrotów akcji. Cudownie spędziłam przy niej czas – idealna książka na odprężenie.

Książka pt. „Viva Dalia” to słodko gorzka opowieść o życiu i miłości. O ścieżkach, które prowadzą nas, jakby ktoś je wcześniej dla nas przygotował. I choć gorzkie łzy niejednokrotnie moczą nam policzki, to staramy się dokonywać najlepszych dla nas wyborów. Powieść, która w zamiarach autorki miała być romansem, ale… No właśnie. Rozrosła się do rozmiarów obyczaju połączonego z dramatem ludzkich losów. Ukazuje procedery, które zmieniają życie wielu osób, a ode procedery balansują na krawędziach prawa i przestępstwa. Zahacza o życie osobiste i życie rodzinne. Iwona Feldmann wprawnie i wciągająco snuje opowieść Sambora, mężczyzny polskiego pochodzenia, który swą karierę wiąże z hiszpańskim oddziałem Legii Cudzoziemskiej, oraz Dalii Marietty Ruiz Zapatero y Montero, córki sędziego Sądu Najwyższego, Fabio Gonzalo Ruiz Zapatero y Sueiro. Niby romans dwojga ludzi pochodzących z różnych środowisk, rodzin i krajów, a jednak odkrywamy cos jeszcze. Znacznie cięższe zagadnienia, niewygodne tematy, które w wielu krajach „zamiata się pod dywan”. Miało to miejsce w szczególności w Hiszpanii. I jak każda niemal rodzina ma swoje sekrety, tak i w tej powieści powoli zerkamy przez przysłowiowa „dziurkę od klucza”, aby dowiedzieć się o sprawach jeżących włosy na karku. Niektóre sceny powieści przywodzą na myśl dramat czy wręcz thriller! Jednak w tym roller costerze czytelnik zaznaje także słodkich chwil. Chwil osłodzonych miodem rozbudzającej się miłości. I to nie tylko dwojga młodych ludzi. Czytelnik smakuje siłę przyjaźni i braterstwa żołnierzy powiązanych wspólnymi, trudnymi i niebezpiecznymi akcjami, życiem w twardym świecie ćwiczeń i musztry. Świecie, gdzie odpowiedzialność za własne życie i życie przyjaciela jest priorytetem. „W naszej wspólnocie była siła, jedność i oddanie. Braterska więź powstała w ekstremalnych sytuacjach zagrożenia, których nie zrozumie zwykły człowiek.” Jak wspomniałam, Dalia pochodzi z dobrze sytuowanej rodziny. Nie musiała się martwić o dach nad głową, pieniądze na czynsz czy jedzenie. W pewnym jednak momencie doznaje olśnienia, że ludzie żyją inaczej. „Dala, odpuść – powiedziałam sobie. Tysiące ludzi żyje z prostej, przyzwoitej pracy. Spróbuj i ty. Bądź miła, uprzejma, trzymaj język za zębami i słuchaj tego, co mają do powiedzenia inni. Oni czasami tez mają rację. A gdybym chciała tu zostać i na jakiś czas odciąć się od swojego dawnego życia? – Spróbuję – szepnęłam do siebie.” „Zostałam w Maladze, bo trochę odpuściłam i chciałam odpocząć od mojego świata i problemów, które zwalił mi na głowę ojciec. Teraz byłam tutaj i czułam się inna. Spokojniejsza i bardziej rozważna.” Sambor znika z Malagi bez słowa na niemal tydzień. Dziewczyna podejmuje decyzje, które zmieniają postrzeganie jej dotychczasowego życia. Mężczyzna po powrocie odnajduje Dalię. „Zobaczyłem ją…Serce kołatało się w mojej piersi, gdy czekałem niecierpliwie, kiedy mnie zauważy. Chciałem, aby już na mnie spojrzała! Ona jednak obsługiwała klientów. Rozmawiała, uśmiechała się do nich. Usiadłem przy barze i zamówiłem piwo. Byłem ciekaw, co mi powie, gdy mnie zobaczy. Musiałem przyznać, ze wyglądała rewelacyjnie.(…) Podobała mi się i to jeszcze bardziej niż ostatni. Teraz już wiedziałem, po co tu przyszedłem. Po nią.” Każdy rozdział powieści to spojrzenie na każdy dzień oczami Dalii oraz osobno, Sama. Pojawiają się również wątki opisywane z punktu wodzenia Evity. Kim jest Evita? Trzeba zapoznać się z powieścią, aby się tego dowiedzieć. Niemej podpowiem tylko, ze TA postać wiele wyjaśnia, co przydarzyło się Dalii. Autorka pokazuje czytelnikowi, jak ważne jest aby umieć się cieszyć z drobnostek. Z małych rzeczy w naszym życiu, które budują szerszy i głębszy odbiór ważnych zdarzeń. Pozwalają budować perspektywę i podwaliny pod wartości, jakimi kierujemy się w podejmowaniu kolejnych decyzji. Pokazuje skąd powinniśmy czerpać energię. Życie bohaterów jest pełne barw, ale także chowa wiele cieni, bólu i przejść, które rzutują na codzienność. Z czego tak naprawdę potrafimy być dumni, jak odbierać miłość, co powoduje, ze czujemy się wzruszeni, ale też ja ciemne zakamarki życia, które wybudowały w nas mury nie do przebycia, kruszą się, a wówczas odzyskujemy światło w sercu. To mądra powieść, którą z pełnym przekonaniem mogę Ci polecić.

Agnieszka Kowalska-Bojar – Anioł Stróż Daniel to anioł, który schodzi na Ziemię z misją nawrócenia jednej zagubionej duszy. W ramach niebiańskiej reformy anioły dostają szansę, by udowodnić swoją skuteczność – sukces w tej misji może oznaczać upragniony awans. Problem w tym, że jego „podopieczna” Marysia okazuje się wyjątkowo trudnym przypadkiem. To buntowniczka z krwi i kości – nie znosi zasad, nie daje się zaszufladkować i z uporem odrzuca wszelkie próby podporządkowania. Na dodatek z nieskrywaną przyjemnością testuje cierpliwość Daniela, raz po raz wystawiając jego anielskie nerwy na próbę. Co więcej, Daniel sam nie pozostaje bez winy – łamie kilka niebiańskich przepisów, chociażby ukazując się Marysi w ludzkiej postaci. Relacja tej dwójki od początku jest napięta, a sytuacja komplikuje się jeszcze bardziej, gdy na scenie pojawia się... przystojny diabeł. To wciągająca, pełna nietuzinkowych wydarzeń historia, która nie raz zaskakuje czytelnika aż do samego końca. „Anioł Stróż” to opowieść o walce dobra ze złem, ale także o wolności wyboru, buncie i nieoczywistych emocjach.

Maria wydawać by się mogło, że jest zwyczajną dwudziestolatką, która wkracza w dorosłość. Jej rodzice zwykli prości ludzie, siostra lekko zwariowana – zbuntowana i pyskata ale jak to się mówi „każdy wiek ma swoje prawa”. Niestety okazuje się, iż ojciec popożyczał pieniądze od różnych ludzi i nie miał skąd oddać tym samym doprowadził do dramatycznej sytuacji, w której znalazła się jego rodzina. Maria z przystawioną bronią do głowy jest świadkiem nie miłych scen i słyszy jak gangsterzy grożą jej ojcu jak skończy jeśli nie odda w wyznaczonym terminie pieniędzy. Zaczyna się walka z czasem i walka skąd zdobyć pieniądze. Córka bardzo szybko znajduje rozwiązanie w osobie wujka Alberta. Pracuje on u pewnego zamożnego hrabiego , od którego można byłoby pożyczyć pieniądze. Niestety rodzina nie zdaje sobie sprawy jak wysoką cenę przyjdzie im zapłacić za uratowanie ojca przed śmiercią. To właśnie Maria zapłaci najwyższą cenę za błędy ojca. Gdy rodzina pojawia się w pałacu hrabiego jest przytłoczona bogactwem w jakim żyje Wiktor- bo tak ma na imię hrabia. Nie jest zbyt gościnny gdyż nawet nie schodzi do gości żeby się przywitać. Dopiero w trakcie posiłku pojawia się jak zjawa w ciemności. Najpierw obserwuje swoich gości z ukrycia a dopiero gdy Maria wyczuwa jego obecność- wychodzi z ukrycia. Maria dowiadując się czego żąda hrabia w zamian za pożyczenie pieniędzy ojcu jest zdruzgotana ale jako dobre dziecko godzi się aby…. poślubić despotę – hrabiego. Podejmując tak trudną decyzję i tak zmieniającą jej życie pokłada nadzieję, że uda jej się znaleźć wspólny język z przyszłym małżonkiem mimo dzielących ich różnic. Maria jako młoda dziewczyna zamiast cieszyć się wolnością, młodością to poświęca się dla całej rodziny. Czy jej poświęcenie będzie tego warte? Czy hrabia doceni Marię, będzie chciał ją lepiej poznać czy może zrobił to również dla swoich ukrytych celów? Powieść tak jak już wielu poprzednich czytelników zauważyło przypomina słynną bajkę Piękna i Bestia. Jest ona- piękna, młoda dziewczyna i on – oszpecony, gburowaty hrabia. Wszystko ma się toczyć według jego reguł – to on decyduje z kim ma się spotykać Maria, gdzie może wychodzić i kiedy. Nie próbuje w ogóle jej lepiej poznać ani się zbliżyć do dziewczyny. Jest chamski, brutalny i traktuje ją wręcz jak marionetkę. Maria szukając zainteresowania próbuje dotrzeć do Wiktoria różnymi sposobami ale on pozostaje nie czuły na jej starania. W miarę upływu czasu na jaw zaczynają wychodzić różne tajemnice z przeszłości hrabiego. Ludzie z miasta, w którym mieszka Wiktor głośno mówią, że jest mordercą, gwałcicielem. Jaka jest prawda o małżonku Marii? Kim jest i co tak naprawdę skrywa? Niestety w tej części wiele pytań pozostaje bez odpowiedzi, pozostaje wiele zagadek i to zmusza do sięgnięcia po kolejne części z tej serii. Czy Maria i Wiktor będą razem, czy się zbliżą do siebie i pokochają czy już zawsze będą udawać dobre małżeństwo na papierku? Myślę, że autorka celowo skończyła tą część z wieloma pytaniami aby zachęcić czytelnika do dalszego śledzenia losu tej dwójki.

Erotyk z aspiracjami do sensacji, thrillera? Niezły, ale do górnej półki gatunku wiele mu brakuje. Naiwny, niestety, postaci niewiarygodne. Odsłuchałam i to był błąd. Lektor świetny, lektorka rozwaliła wszystko - okropną manierą czytania. Nie dało się jej słuchać. Odradzam audiobook. Za jakiś czas dam szansę Lenie, bo polubiłam ją.

To chyba pierwsza książka autorki, którą przeczytałam i nie było tam nic”popapranego „😅 ta liczyłam na coś bardziej 🤔 właśnie popapranego 🙈 ale muszę szczerze przyznać że z bezszczelną i wygadaną z niewiarygodnymi pomysłami Alicją bawiłam się przednio, chociaż częściej mnie Ona irytowała, wkur… swym zachowaniem to aż gotowałam się 😡 to jednak polecam ją przeczytać, fajna zabawa.

Książka ‘Wakacje z szefem” Iwony Feldman zabiera nas do krótkiego opowiadania o losach Rosy i Castera. Rosa pracuje w firmie Cartera od bardzo dawna. Nie ulega jego urokowi jak inne kobiety. Szef zawsze wymaga od niej wszystkiego co niemożliwe. Niestety pewnego dnia zostaje postawiona przed faktem dokonanym. Jedzie z szefem na przymusową delegację. Jak zakończy się ta podróż? Jakie zamiary ma Carter? Książka lekka i przyjemna na ciepły, letni wieczór.

To kolejna na mym koncie lektura z serii #niegrzecznenowele i to autorki, którą cenię za cięty język, plastyczny acz przystępny styl oraz odważne i ciekawe historie, gdzie nie brakuje humoru ani pełnych namiętności scen. Pani Liga pisze tak, że nie sposób się nudzić. Biorąc jej dzieła do ręki wiem, że odłożę je dopiero po dotarciu do finalnych kart. "Fotostory" w swej niepozornej objętości zawiera opowieść o mega seksownej Zuzce, która jest cenionym fotografem celebrytów. Jej pozycja w tym świecie jest stabilna, a pomaga jej w tym również talent jak i uroda. Jej zdjęcia są rewelacyjne dlatego nie brakuje jej zleceń. Pewnego dnia dostaje nietypowe zlecenie, które stanowi dla niej nie lada wyzwanie i konieczna będzie jej osobista pomoc w metamorfozie mężczyzny, który jest jej nowym klientem. Pani fotograf nie wie, że zaniedbany Piotr w rzeczywistości jest wziętym detektywem i tylko udaje, by zbliżyć się do niej. Jednak między tą dwójką zaczyna iskrzyć, a intryga mężczyzny działa nie tylko na kobietę, ale także na detektywa. Jak potoczy się sesja zdjęciowa? Czy Zuza wpadnie w zastawione przez Piotra sidła, a może to on zostanie pokonany? Powiem wam, że ta historia jest naprawdę lekka i przyjemnie mi się ją czytało. Świetnie było poznawać intrygę wymyśloną przez bohatera oraz to jakie problemy i katusze musiał przejść, by chociaż odrobinę zbliżyć się do celu. Nieraz to uśmiech nie schodził z mych ust i miałam niezły ubaw. Zderzenie się ze sobą dwóch tak silnych osobowości było dla mnie niezwykle ciekawe i ożywcze. Muszę szczerze przyznać, że pisarka umie podgrzać atmosferę do wrzenia i tak steruje słowem, że czytając niektóre sceny miałam wrażenie, iż jestem naocznym świadkiem intymnych momentów. Nie obyło się również bez wątków, które totalnie mnie zaskoczyły. Podsumowując, uważam tę pozycję za godną polecenia. Sięgnijcie po nowelkę i pozwólcie się porwać tej świetnej historii. Zapewniam, że przeczytacie ją w ekspresowym tempie i naprawdę miło spędzicie z nią czas. Autorka w swym dorobku ma jeszcze wiele cudownych dzieł, więc biorę się ochoczo za kolejne. Mam nadzieję, że się skusicie.

Naprawdę ciężko mi się czytało to wszystko na początku, i naprawdę ledwo co dałam radę. Zbyt mocne,żeby coś takiego oglądać ,a co dopiero czytać i sobie wyobrażać. Dałam radę i przebrnęłam przez te straszne , wulgarne i za bardzo erotyczne sceny . Ogólnie nie lubię czegoś takiego czytać ,ale lubię jak jest akcja i coś się dzieje , więc wolę czasami sięgać po takie książki ,niż żeby zanudzić się na śmierć . Jak dla mnie autorka fajnie piszę, zachęcająco i ciekawie . Gdybym miała więcej czasu na pewno mogłabym przeczytać tą książkę w jeden dzień , ponieważ bardzo ciekawiło mnie co się wydarzy . Na pewno sięgnę po kolejne książki 😇

Cóż to było za interesujące spotkanie😍 książkę czyta sie szybko i przyjemnie, historia bardzo wciąga - połączenie fantasty i romansu, to co bardzo wpada w me gusta i porusza serce❤ Być może między bohaterami dość szybko narodziło się uczucie, fascynacja i pociąg fizyczny, ale czymże jest miłość - niespodziewanym wybuchem emocji i namiętności💜 Polecam 9/10💚⭐

Bardzo przyjemnie wysłuchałam audiobooka w wykonaniu Karoliny Gibowskiej i Nikodema Kasprowicza!! Ta historia jest dowodem na to, że choroba to nie wyrok. Jak się czegoś bardzo chce, to z pomocą osób, które naprawdę cię wspierają, kochają można spełniać swoje największe marzenia. Bardzo podobało mi się, że historia sportowca Mateusza Grzesiaka, który jest biegaczem w Sokołach, choruje na nieuleczalną chorobę, trenuje futbol amerykański, jest osadzony w Polsce!!

Książki Pani Izy czasem bawią czasem wzruszają. W tym przypadku mieśmy przewagę tych zabawnych wydarzeń. Książka bez wątpienia oddawała klimat ,,Samych Swoich" których swoją drogą uwielbiam :D Dla mnie Paulina była czasami aż "nad" jednak mimo wszystko polubiłam tą postać i kibicowałam w odbudowaniu relacji z Tomkiem :) Bawiłam się świetnie- z czystym sercem polecam :D

„Miastowa na tropie” - Anna M. Brengos "Weronika obiecała sobie, że od tej pory będzie szczęśliwa. Tak szczęśliwa, że bardziej się nie da. Choćby miała sobie to szczęście wyryć scyzorykiem, żeby było widoczne i trwałe. " To było coś dobrego 😉 Lekki kryminał , ale budujacy lekkie napięcie... Szczerze mówiąc zaprsyjazdznilam się z bohaterami i chętnie sięgnęłabym po kolejną część ich przygód (gdyby taka powstała). Weronika dziedziczy w spadku dworek i chce w nim rozpocząć nowy rozdział w życiu. Chce się szczęśliwie zakochać i żyć w spokoju... Jednak zamiast książka z bajki pojawia się duże psisko, a zamiast spokoju są porwania, morderstwa i tajemnice... Lekka, przyjemna, godna polecenia 💚💚 nie nasze pierwsze spotkanie z autorką i z pewnością nie ostatnie 🌼

"Bez hamulców. Ostatnia prosta" mocno mną poruszyła. Na tyle, że płakałam, czytając ją i na tyle, że nie byłam w stanie napisać recenzji od razu. Potrzebowałam... dać sobie czas. Żeby ochłonąć. Jestem zła na Panią Pakułę, że tak się zakończyła historia Karoliny i Nickiego. Nie, tak nie miało być... chociaż z drugiej strony, czy los bywa sprawiedliwy? Nie. Był okrutny i mocno skrzywdził ich oboje, ale... to historia, która porusza serce i nas samych zmuszając do refleksji.

Ta książka w porównaniu z "Asystentką szefa" jest przynajmniej zabawna. Niektóre dialogi sprawiają, że można się przy niej całkiem dobrze bawić. Językowo również lepsza, tak, jakby te dwie książki pisały inne osoby. Mniej scen łóżkowych, a więcej dowcipu i już nawet można to przeczytać. Wzorzec mężczyzn opisywanych przez p. Kasię, już chyba wyginął.

Katarzyna Piątek to polska autorka, która w swojej powieści "Pozwól mi spłonąć" opowiada o historii dziewiętnastoletniej Addison Grey. Bohaterka poznaje swojego nowego brata Masona Hala, który na pierwszy rzut oka jawi się jako zbuntowany i wrogi. Jednak, gdy Addison zagłębia się w jego przeszłość, odkrywa, że za pozorami kryją się głębokie emocje. Fabuła książki skupia się na relacji pomiędzy Addison a Masonem, którzy zostają sami w domu na czas miesiąca miodowego matki. Autorce udało się stworzyć naprawdę fascynującą opowieść, która wciąga czytelnika od pierwszych stron. Wielowymiarowi bohaterowie i ich emocje, które przeplatają się z tajemniczą historią, to prawdziwy atut tej powieści. Piątek porusza wiele tematów, m.in. relacje rodzinne, miłość, przyjaźń, lojalność, a także walkę z ciemnymi stronami życia. Wątki te są umiejętnie połączone i tworzą spójną całość. Autorka porusza także kwestię problemów związanych z półświatkiem Seattle, gdzie musi zmierzyć się bohaterka, co dodaje dodatkowej dynamiki akcji. Język, którym posługuje się Katarzyna Piątek, jest prosty i przystępny, dzięki czemu czytelnik może skupić się na samym wątku. Jednak nie brakuje w nim także pięknych opisów, które pozwalały mi wizualizować sceny i miejsca, gdzie toczy się akcja. Autorce udało się stworzyć historię pełną napięcia i emocji, a jednocześnie poruszyć wiele trudnych tematów, które dotykają każdego z nas. Bohaterowie są wiarygodni i odzwierciedlają wiele cech, jakie możemy spotkać w naszym życiu codziennym. "Pozwól mi spłonąć" to powieść, która na pewno przypadnie do gustu młodszym czytelnikom, którzy cenią sobie historie pełne emocji i wciągające akcje. Jednak, ze względu na wiele trudnych tematów poruszanych przez autorkę, z pewnością warto sięgnąć po nią również, jeśli jesteśmy już poza młodzieńczym wiekiem. To historia, która pozostanie w pamięci na dłużej i która z pewnością zadowoli miłośników gatunku powieści młodzieżowych. Przy czytaniu miałam skojarzenia z gwiazdą Wattpada, czyli Pizgaczem i jej historią, ale generalnie to inna historia...

Focus on the moment jest to debiut autorki. Książka potrafi wciągnąć od pierwszych stron, ale trzeba mieć duuużo cierpliwości do głównej bohaterki, która jest niezdecydowana i nieufna. Książka napisana lekkim piórem, dzięki czemu przyjemnie i szybko się ją czyta. Doskonała fabuła, zwroty akcji oraz ciągła dynamika, przy której nie można się nudzić. Oczywiście jest jedno słowo, które co chwile się powtarza i potrafi być do denerwujące i lekko zniechęcające do czytania.

zaczytany_krolik „Układ małżeński” @katarzyna_lemiesz_autorka to historia, która na pierwszy rzut oka zapowiada się jak klasyczny romans osadzony w egzotycznym, hawajskim klimacie. Mamy tu luksusowe hotele, słoneczne wyspy i relację zawodową, która z czasem zaczyna wykraczać poza sztywne ramy pracy. Już sam punkt wyjścia fabuły sugeruje lekką, przyjemną lekturę, idealną na oderwanie się od codzienności. Szybko jednak okazuje się, że pod tą pozornie sielską otoczką kryje się znacznie więcej. Do Ericka, właściciela hoteli na rajskich Hawajach, nie zapałałam sympatią ani odrobinę. Wręcz przeciwnie — od pierwszych stron skutecznie pracował na moją niechęć. Pewny siebie, arogancki i sprawiający wrażenie faceta, który myśli zdecydowanie nie tą głową, co trzeba. Zupełnie inaczej odebrałam Rossalin — główną bohaterkę, której temperament, niezależność i fakt, że nie uległa od razu urokowi swojego szefa, szybko zyskały moją sympatię. Początkowo książka może sprawiać wrażenie lekkiej komedii romantycznej o relacji szefa z pracownicą, osadzonej w egzotycznym klimacie Hawajów. Piękne krajobrazy i wakacyjna atmosfera są jednak tylko tłem dla wydarzeń, które z biegiem czasu zaczynają nabierać zupełnie innego charakteru. Zarówno Erick, jak i jego najlepszy przyjaciel skrywają swoje drugie oblicze, a wraz z rozwojem fabuły robi się coraz ciekawiej. Pojawiają się nowe postacie, które skutecznie mieszają w tym hawajskim kotle nieoczywistej miłości, a momentami robi się gorąco i niebezpiecznie. Choć na początku byłam do Ericka nastawiona bardzo sceptycznie, to im dalej w las, tym bardziej moje zdanie zaczęło się zmieniać. Gdy z jego oczu opadły skrzętnie nałożone klapki, a pod warstwą toporności i nieokrzesania zaczęło przebijać coś więcej, zyskał w moich oczach. To jedna z tych historii, które pokazują, że pierwsze wrażenie bywa mylące, a bohaterowie potrafią zaskoczyć. To kto się wybiera na ten hawajski rollercoaster z Rossi i Erickiem?

Szczera aż do bólu historia Moniki i jej życia. Mamy wgląd w zarówno jej uczucia jak intymne przemyślenia. Poznajemy jej przyjaciółki i ludzi na których jej zależy. Aż w końcu dociera do nas prawda że ta książka nie jest tylko o marzeniu miłości i doznań ale przede wszystkim o umieraniu, ponieważ Monika P. umiera a ta książka jest jej pamiętnikiem. I naprawdę świetnie się ją czyta.