Historia wychowania tom 1. Od starożytnej Grecji do połowy wieku XVIII

Ważny podręcznik dla studentów pedagogiki. To nie jest powieść i nie czyta się lekko, ale mówienie, że "nudy", albo "słaby" świadczy o tym, że czytelnicy chyba nie do końca wiedzą co mają w ręce ;) Mi podręcznik bardzo się przydał. Lubiłam z nim pisać swoją pracę dyplomową. Uczyłam się z niego współczesnych prądów i kierunków, więc nie mogę narzekać. Polecam, jak ktoś zaczyna studia i chce wiedzieć nieco więcej.

Podręcznik akademicki dla I roku socjologii. Stanowi wyłącznie wprowadzenie do tej dyscypliny naukowej. Wywiązuje się z tego zadania dobrze - jest zrozumiały. Oznacza to, że może po niego sięgnąć każdy człowiek z ulicy! Gdyby tylko, z jakichś względów, miał taką potrzebę...

Książka obrazuje jak szeroką dziedziną jest psychologia, dzieląc ją na podstawowe podkategorie m.in psychologię rozwoju, uczenia się, radzenia sobie ze stresem.W każdym rozdziale znajdziemy interesujące rysy każdej z nich. Doświadczenia, zdjęcia a także język ułatwiają przyswojenie i zapamiętanie materiału. Zamiast masy gazetowych artykułów dotyczących emocji, polecam stopniowe wgłębianie się w tą pozycję. Dla mnie osobiście najważniejsze są zależności jakie możemy dzięki temu zauważyć zarówno u siebie jak i w całym społeczeństwie, na świecie. Kiedy jesteśmy bardziej skłonni do pomocy a w jakich warunkach reagujemy agresywnie? Co sprzyja uczeniu się? Czy praca zawodowa matki wpływa pozytywnie na rozwój dziecka? Błędy w odbiorze innych a także wzajemne oddziaływanie...Dlaczego jesteśmy nielogicznymi konsumentami oraz szczury kochające Mozarta:) Dla wszystkich laików!

Podstawowy podręcznik dla studentów kierunków nie tylko humanistycznych - zadziwiające, ale odpowiedni zarówno dla niewtajemniczonych, jak i dla profesjonalistów. Napisany dobrym, zrozumiałym językiem. Przejrzyście opracowany, obiektywny, wyczerpujący, z rysunkami, objaśnieniami, przykładami, wypowiedziami psychologów i esencją ich eksperymentów; posiada też spis nazwisk i pojęć, co sprawia, że lektura jest przydatna i przyjemna w użytkowania. Dość opasłe kompendium wiedzy psychologicznej, dlatego warto do niego czasami wracać. Rozdziały książki: • Fizjologiczne podstawy zachowania. • Zachowanie przystosowawcze - warunkowanie i uczenie się. • Język, komunikowanie się i pamięć. • Myślenie, rozumowanie i twórczość. • Spostrzeganie. • Zmienione stany świadomości. • Motywacja i seks w życiu człowieka. • Emocje i kontrola poznawcza. • Teoria i pomiar osobowości. • Dewiacja, patologia i szaleństwo. • Terapia jako sposób modyfikacji zachowania. • Społeczne podstawy zachowania. • Degeneracja form życia społecznego. • Marzenie o przyszłości.

Prof. dr hab. Mieczysław Łobocki pracuje w Instytucie Pedagogiki Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Należy do komitetu redakcyjnego czasopisma "Chowanna". Jego zainteresowania skupiają się na takich dziedzinach naukowych, jak modernizacja metod pracy wychowawczej w szkołach i placówkach opiekuńczo-wychowawczych, problemy nieprzystosowania społecznego uczniów czy metodologia badań pedagogicznych. "Metody i techniki badań pedagogicznych" z całą pewnością więc należy zaliczyć do tego ostatniego zakresu zainteresowań autora. Jest to pozycja bardzo przydatna pedagogom, socjologom, ale też studentom tychże i podobnych kierunków, którzy muszą stanąć na wysokości zadania i zmierzyć się z napisaniem pracy dyplomowej. Łobocki w swej książce pokrótce przedstawia istotę przedmiotu, jakim jest metodologia badań pedagogicznych, a następnie szczegółowo opisuje metody i techniki, za pomocą których owe badania można wykonać. Autor kolejno przybliża czytelnikowi zagadnienia związane z: metodą obserwacji, metodą szacowania, eksperymentem pedagogicznym, testami osiągnięć szkolnych, metodą socjometryczną, analizą dokumentów, metodą sondażu, metodą dialogową oraz metodą biograficzną. Przystępnym i zrozumiałym językiem przytacza istotne informacje odnośnie definicji tych metod, ich podziału, rodzajów, cech, a także pozytywnych i negatywnych stron. Wszystko staje się jeszcze bardziej jasne dzięki przykładom zaczerpniętym z zakresu pedagogiki - zazwyczaj przedszkolnej, wczesnoszkolnej i społecznej. Utwór skoncentrowany jest na konkretach, czyli tytułowych metodach i technikach badań. Nie ma w nim jakichś niepotrzebnych wywodów filozoficznych i podobnych. Może on pomóc nie tylko w zapoznaniu się z poszczególnymi metodami, ale też w przybliżeniu wybranej już na przykład przez studenta metody. W dużej mierze tak było i w moim przypadku. Skoncentrowałam się bowiem przede wszystkim na treści poświęconej metodzie sondażu (ankiety, wywiadu) i monograficznej, gdyż to raczej na nich oprę swoje badania do pracy magisterskiej. Niektóre techniki wydają się wręcz trudne i skomplikowane, o istnieniu niektórych nawet nie miałam pojęcia, więc lektura "Metod i technik badań pedagogicznych" Mieczysława Łobockiego dobrze mi zrobiła. Polecam szczególnie osobom studiującym pedagogikę, które nie do końca zdają sobie sprawę z tego, jak wygląda praktyczna część pracy dyplomowej, i za pomocą jakich metod badań można ją ukazać. Recenzja pochodzi z tajusczyta.blogspot.com.

Pierwsza część z trzytomowej serii psychologii rozwoju człowieka pertraktuje o podstawowych zagadnieniach z tejże tematyki, czyli autorki naprzemienne w rozdziałach przedstawiają PSC w różnych ujęciach, to znaczy, jaką nauką jest ta dziedzina, przed jakimi stoi wyzwaniami oraz zadaniami. Więcej, autorki wgłębiają się w samo zagadnienie czym jest rozwój i na czym polega zmiana rozwojowa w ujęciu ilościowym, jakościowym, intra i interindywidualnym. W innym rozdziale autorka M. Przetacznik-Gierowska omawia czynniki rozwoju psychicznego oraz mechanizmy, które umożliwiają psychice na rozwój w kontekście wypełniania zadań życiowych z uwzględnieniem występowania w międzyczasie zdarzeń życiowych oraz kryzysów. W innych rozdziałach autorki umiejscawiają już rozwój psychiczny człowieka w kontekstach kultury, uwarunkowaniach socjoekonomicznych, także w interakcjach międzyludzkich z mocnym akcentem na stosunki z rodziną oraz inne indywidualne aktywności, oraz działalności jednostki. Ważnym i przydatnym rozdziałem jest omówienie wybranych koncepcji i teorii rozwoju psychicznego człowieka, w książce zostały pokrótce przedstawione teorie psychoanalityczne, behawiorystyczne, poznawcze, dialektyczne, itp. Generalnie, książka stanowi przydatne kompendium dedykowane studentom psychologii, pedagogiki, praktyków psychologów, ale również dla osób zupełnie niezaznajomionych z tematem, a chcących równocześnie nieco co zgłębić. Wydaje mi się, że to, co istotniejsze z zakresu podstaw teorii z psychologii rozwoju człowieka Czytelnik znajdzie w tej lekturze, chociaż miałam wrażenie, że pewne kwestie były albo niepotrzebnie i skomplikowanie wydłużone, albo co do niektórych odczuwało się niedosyt.  Książka może stanowić dobry materiał, skondensowany do szybkiej nauki czy powtórki. Momentami zagadnienia ciężko się czytało ze względu na odpowiednio trudną terminologię, która może być niezrozumiała i nużąca dla zwykłego Czytelnika.

Jest w niej poruszone tyle problemów, w sposób jasny i czytelny. Na pierwszy rzut oka wydaje się być ogromna, niczym encyklopedia. Jednak każdy rozdział jest zbudowany z najważniejszych i najpotrzebniejszych informacji. Tematy poruszane w książce: - Patologia społeczna - Wybrane teorie dewiacji - Stereotypy, uprzedzenia społeczne - Terroryzm - Samobójstwo - Agresja i przemoc - Uzależnienia - Ekshibicjonizm emocjonalny - Prostytucja - Patologie społeczne, pedofilia, kazirodztwo - Handel ludźmi - Wykluczenie społeczne, mobbing, bezdomność, dzieci ulicy - Patologia instytucji, korupcja - Zagrożenia środowiska naturalnego. Oceniłam tę książkę wysoko, ponieważ nie spotkałam się jeszcze z książką, która zawiera tyle informacji na tak wiele tematów.

Ta książka to wręcz instytucja, więc nie za bardzo potrzebuje recenzji. Mogę tylko dodać, że we fragmentach czytałem ją i wracałem do niej wielokrotnie, dopiero ostatnio zdecydowałem się przeczytać całość "od deski do deski". Nie ocenię tej pozycji jako najlepszej monografii o historii Polski, bo inni autorzy pisali o tej tematyce ciekawiej, operując nowszymi badaniami i prezentując całość o wiele przystępniej. Trudno jednak na poważnie czynić z tego powodu zarzuty, bo jest to pozycja wydana po raz pierwszy 30 lat temu. Nadal zachowuje ogromny walor dydaktyczny, jest ogromnym źródłem usystematyzowanej wiedzy, z klarownym wywodem. Pełni, i pewnie jeszcze długo będzie pełnić, ważny punkt odniesienia, ale raczej dla pasjonatów i badaczy historii. W zawodach czytelniczej popularności z innymi pozycjami w tej dziedzinie, takimi jak monografie Daviesa czy eseje Jasienicy, nigdy nie stanie do prawdziwej rywalizacji. Znaczenie tej pozycji dla nauki o historii Polski sprawia jednak, że wcale do takich zawodów stawać nie musi. Mimo wszystko, chociażby we fragmentach, polecam każdemu kto interesuje się historią!

Książka już nieco trąci myszką. Z paroma rzeczami się nie zgadzam: np. autor napisał, że psychologia humanistyczna jest rodzajem psychologii dynamicznej, gdzie obecnie humanistyczną uznaje się za odrębny nurt. Także kwestia wzmocnień w behawioryzmie budzi zastrzeżenia: wzmocnienia negatywne, to raczej usunięcie bodźca awersyjnego, a nie synonim kary (która może być pozytywna albo negatywna). Poza tym książkę dobrze się czyta, jest napisana przystępnym językiem i ciekawe jest to, że autor wskazuje, że już w tamtych czasach pojawiały się problemy cywilizacyjne, z którymi mierzymy się obecnie. Nie ma też komunistycznej propagandy (choć częste przytyki do USA budzą podejrzenia). Raczej polecam.

Jeden z niewielu podręczników, które są pasjonującymi lekturami. Może być o wiele ciekawszy od najlepszej fikcji, z prostego powodu - bo jest życiowy i praktyczny, dzięki czemu naturalnie przychodzi nam utożsamienie się z wiedzą, którą się nam przekazuje w bardzo luźny, nienarzucający się sposób. To jest niestety dość boleśnie komiczna prawda, że jako ludzie uczymy się — na niewiele lub nawet nic ostatecznie znaczącą ocenę lub test — że mamy mózgi. Ale już niestety bardzo rzadko uczymy się, jak one właściwie działają w praktyce, jak ich optymalnie używać, jak je można właściwie wykorzystać, aby żyło nam się (i innym z nami) lepiej. Na jakie pułapki uważać i co mieć na uwadze w czasie ich używania. A pułapki czekają na każdym kroku. Nawet jeśli jesteśmy pewni, że nie wpadliśmy w taką pułapkę, to może się okazać, że jednak wpadliśmy, ale nie byliśmy tego świadomi. Ponieważ o tym zwyczajnie nie wiedzieliśmy. Ta książka pozwala się o tym dowiedzieć i dzięki tej wiedzy mieć to w świadomości. Szkoda, że takich rzeczy nie przerabiałem z innymi w szkole. Uniknąłbym lub przynajmniej znacznie złagodził wiele błędów w życiu (prawdopodobnie nie tylko swoich). Pozostaje mieć małą nadzieję, że stopniowo będzie się to zmieniać na lepsze i więcej ludzi zyska tą bardzo wartościową i elementarną wiedzę, której wciąż ani typowa rodzina, ani typowa szkoła nie przekazuje innym... a przynajmniej w naszym kraju.

Dla każdego czytelnika - jest źródłem pomysłów, jak porozumiewać się z ludźmi, żeby kontakty interpersonalne były życiową przyjemnością, a nie udręką. Mam nadzieję, że po zapoznaniu się z treścią książki , wskazówkami, poradami przynajmniej niektórzy pomyślą o swoich życiowych partnerach/partnerkach, kolegach/koleżankach z pracy, znajomych czy przeciwników politycznych. Niech nam w komunikacji interpersonalnej przyświeca motto: "Z zadowoleniem widzę, że się różnimy. Obyśmy razem się stali czymś więcej niż prostą sumą nas obu" Polecam. Myślę, że powinna być podręcznikiem już w szkołach średnich

"Psychologia rozwoju człowieka" w części drugiej jest autorskim zbiorem przedstawiającym poszczególne, chronologiczne okresy życia człowieka począwszy od: okresu prenatalnego (z podziałem i omówieniem trzech trymestrów),  wczesne dzieciństwo (wiek niemowlęcy i wiek poniemowlęcy), średnie dzieciństwo (wiek przedszkolny), późne dzieciństwo (młodszy wiek szkolny), adolescencja (wczesna — wiek dorastania oraz późna — wiek młodzieńczy), wczesna dorosłość, średnia dorosłość oraz późna dorosłość (wiek starzenia się). W każdym rozdziale omówione zostały zagadnienia takie jak: rozwój fizyczny i fizjologiczny, rozwój zmysłów, procesy poznawcze, sprawność językowa i komunikacyjna, rozwój emocjonalny i społeczny, strefa związana z działaniem i moralność, role życiowe. Każdy rozdział kończy się podsumowaniem poruszanych zagadnień oraz propozycją pytań kontrolnych, oraz zalecana literatura. Jak na bardzo obszerne tematy, kompendium zawiera skondensowane i najważniejsze zagadnienia z tematyki rozwojowej człowieka; bardzo dobre źródło skrótowej wiedzy dla uczniów/ studentów, którzy pragną przygotować się do rzetelnej powtórki przed egzaminem z tej dziedziny psychologii człowieka. Na minus — nieaktualne, przedawnione wyniki badań, których dane nie mają odzwierciedlenia w teraźniejszej rzeczywistości, a stanowiłyby ciekawe, ubogacające a na pewno uzupełniające treści teoretyczne, których to znaczenia i charakterystyki są uniwersalne i niezmienne :)

Jest taki okres w życiu człowieka, w którym zaczyna się interesować różnymi zjawiskami. Niektórzy niekiedy oddają cale swoje życie, poświęcając się tym samym nauce. Jednych interesują różnorodne maszyny, technologie, a innych medycyna, czy chociażby samo funkcjonowanie ludzkiego ciała. Różnorakie wydawnictwa – w szczególności z gatunków medycznych prześcigają się w coraz to nowszych i bardziej obrazowanych podręcznikach na temat ludzkiego ciała, oraz atlasy anatomiczne. Jeden z takowych wydań trafił niedawno w moje ręce. „Atlas anatomiczny” wydany spod skrzydeł Świata Książki już na pierwszy rzut przykuł moja uwagę niesamowita okładką, od której nie mogłam oderwać wzroku. Już z chwilą, gdy podchwyciłam go w ręce, zaczęłam studiować – i oczywiście porównywać z masą innych atlasów anatomicznych, które mam w domu. Jeśli chodzi o samą okładkę, to jest chyba jedna z nielicznych, gdzie ta zatrważająca biel, a raczej jej nadmiar wcale mi nie przeszkadza. Tematyka ukazana dzięki ilustracjom nie mogła być lepiej zobrazowana. Nie ma tutaj przerostu formy nad treścią i mi się to podoba. Jeśli chodzi o treść to nie różni się zbyt wiele od innych tego typu książek. No może z takim wyjątkiem, że tutaj wszystko jest przedstawione w minimalistycznym skrócie. Dlatego tez uważam, że dla studentów medycyny może nie być on wystarczającym na zajęcia z anatomii. Dodatkiem – oczywiście, że tak, ale nie atlasem przodującym, na którym da się w wystarczającym stopniu opierać przy nauce do zaliczeń, bądź egzaminów. Jeśli chodzi o osoby spoza grona „medyków” jest wręcz idealny. Podstawowe wiadomości na temat ludzkiego ciała, podziału i poszczególnych części są takie, jakie być powinny. Nic dodać, nic ująć. Gdybym miała zatrzymać się przy podziale to z jednej strony podoba mi się wydzielenie poszczególnych działów typu: Głowa, Szyja, Klatka piersiowa, etc. Zwłaszcza, że łatwo się w nich odnaleźć – podział z góry na dół - i nie trzeba „skakać” i wertować stron milion razy. Jedyne, „ale” jakie bym miała w tym przypadku to fakt, że zarówno kończyny dolne, jak i górne połączyłabym w jeden „dział”, ponieważ zwykle omawiane są równocześnie. Fakt, który nie przypadł mi do gustu, to pomieszanie ilustracji komputerowych z rysunkami oraz obrazami 3D. Uważam, że osoby je przygotowujące powinny skupić się na jednej formie, a nie na kilku. Gdybym miała się wypowiadać, byłabym najbardziej za ilustracjami w wersji 3D, ponieważ są najbardziej realistyczne i w pełni ukazują wszystko, co powinno być widoczne. Dodatkowym plusem są informacje, fotografie, bądź badania dotyczące różnych chorób. Zwłaszcza, że wybrane i ukazane tutaj są bardzo częstym zjawiskiem, toteż warto je znać. Podsumowując tego typu atlas zapewni sporą wiedzę miłośnikom wszelakich informacji na temat ludzkiego ciała. Mogę się pokusić nawet o stwierdzenie, ze dla niektórych osób będzie on nieodłącznym towarzyszem, dlatego też z wielka chęcią mogę go polecić każdemu niezależnie od wieku, płci i predyspozycji zawodowych. W końcu nie trzeba być lekarzem, by się takimi rzeczami interesować, prawda?

To jedna z najlepszych książek z zakresu działu Socjologii Ogólnej. Autorka Pani Profesor Barbara Szacka w sposób przystępny, podparty wieloma przykładami przedstawia różnego rodzaju teorie socjologiczne. Teorie , które wywarły i wywierają znaczący wpływ na sposób definiowania rzeczywistości społecznej.

#runway #sports #współpraca #☕️ #🍂 #booksta Znasz mechanizmy, które rządzą człowiekiem? Psychologia społeczna jako nauka badania wpływu innych na nasze zachowania, myśli, przekonania. Wskazuje na niezednoznaczność zachowań człowieka pod wpływem wielu czynników ( nastroju, miejsca). 📑 Książka: ✅️pokazuje jak błędne przekonania, myśli nami kierują i cenie jaką za nie płacimy. ✅️daje wgląd w indywidualny temperament i jego wpływ na odbiór rzeczywistości. ✅️wnika w mechanizmy jakimi się kierujemy-naszych popędach, pragnieniach, tłumaczą pobudki i motywacje. Swą wiedzę autorzy argumentują badaniami i eksperymentami. Pokazują jak cennym źródłem wiedzy są ludzie. Dają wskazówki jak lepiej zrozumieć człowieka i wyciągają na światło dzienne to co istotne do lepszego zrozumienia istoty ludzkiej. Książka porusza istotne zagadnienia: ✔️ tożsamość społeczna ✔️komunikacja ✔️konformizm ✔️relacje ✔️dysonans poznawczy. Aktualna, a z płynącej wiedzy można odnieść się do życia codziennego i politycznego, polecam.