Gromy i róże

Bardzo wciagająca historia chyba przez to, że jest taka gesto usiana różnymi splotami zdarzeń, nie ma nużących opisów itd tylko zaskakijące zwroty akcji. jak na romans brakuje mi tylko tego 'romansu" takiej namiętności, która była by uzupełnieniem rozpoczynającej się miłości.

Wszystko do przewidzenia, ale podobał mi styl i język autorki, lekko i ciekawie, pobudzała fantazję i sprawiała przyjemność. Lektura poprawia humor i nastawienie, złe uczynki trzeba ukarać. Pomysł na zaślubiny super i żeby przy tym byli rodzice , super scenka.

Już dawno nie czytałam tak dobrego romansu. Całkowicie zatopiłam się w historii Samanthy i Gabriela, ciężko było oderwać się od niej chociaż na chwilę. Genialnie napisani, wielowymiarowi bohaterowie, powoli rozkwitające uczucie, a to wszystko okraszone błyskotliwymi dialogami, momentami wręcz ociekającymi ironicznym humorem. Niezwykle ciepła, podnosząca na duchu, a momentami zaskakująca opowieść. Polecam z całego serca, jeden z najlepszych romansów jakie czytałam!

Tutaj mamy absolutny "misz - masz" :) Jest wątek szpiegowski, porwanie siostry bliźniaczki, dziewczyna o stu twarzach, tajemnicza sekta arystokratów, elementy paranormalne. W sumie nie takie złe ale nie wiem, czy na długo zapadnie mi w pamięć...

Muszę przyznać i to ze szczerym zdziwieniem, że ta książka mnie naprawdę wciągnęła. Okładka z uporem odpychała mnie od przeczytania tej książki ale tytuł przyciągał bo idealnie pasował mi do wyzwania czytelniczego. Ponad zbliżał się majowy słoneczny weekend, którego dopełnieniem był właśnie lektura lekka i przyjemna, a w tym przypadku okazała się jeszcze z bonusikiem bo wartka akcja wciągała bez reszty. Powieść Pani Rexanne Becnel "Siostry" zaczyna się od narodzin bliźniaczek i raczej nie było by w tym niczego nadzwyczajnego, gdyby nie czasy, w których przyszły one na świat. W średniowieczu bowiem narodziny bliźniąt były niestety kojarzone z siłami nieczystymi. Ponad to uważano że rodzeństwo ma jedną duszę i w łonie matki walczą ze sobą o to które ma pierwsze wyjść na świat. Jak wiadomo wszem i wobec dobro zawsze zwycięża, zatem pierwsze z bliźniaków traktowano jako to przepełnione dobrem, niestety drugie to było samo zło pełne sił nieczystych. Tak też i było w tym przypadku Lady Ella urodziła dwie urocze córeczki, niestety zaraz usłyszała przerażające słowa Lady Harriet, matki swojego ukochanego męża, że "ta druga musi umrzeć". Wyczerpana po ciężkim porodzie, obudziła w sobie resztki sił i postanowiła walczyć o swoje dziecko, przecież jej mąż jest Panem na dworze i jego słowo stanowi tu prawo. Był rok 1135 i na szczęście Ella mogła nadać imiona swoim córkom, pod czujnym oczami rzucającym trudne do rozszyfrowania przekleństwa. I tak oto Beatrix dorastała jako ta pierwsza otoczona ze wszystkich strom miłością i szczęście. Linea natomiast była drugą z bliźniaczek i była tak traktowana jak opowiadały przypowieści. Babka na każdym kroku traktowała ją jako wcielone zło i nie szczędziła jej "przypadkowych" cierpień. Podobnie służba, jedni uciekali na jej widok a inni kreślili znak krzyża. Tylko rodzice i najukochańsza siostra traktowali ją tak jak powinno się traktować członka rodziny. Dzieciństwo Linei nie było zatem usłane różami ale gdy obie dorosły, nadszedł czas by mogła się wykazać i udowodnić że jest tyle samo warta co jej siostra. Beatrix wyrosła na bardzo delikatną i wrażliwą istotę, ale niestety jako najstarsza ma obowiązek wyjść za mąż za znienawidzonego wroga, który podbił ich posiadłość. Siostra oczywiście bez zastanowienia postanawia ratować Beatrix i zamiast nie staje na ślubnym kobiercu. Tak oto Linea wychodzi za mąż i zgodnie z prawem jej mąż jest oficjalnie mężem jej siostry bliźniaczki. W całą intrygę jest oczywiście wtajemniczona babka ale nawet to ani na chwilę nie skłania jej do zmiany zdania na temat drugiej wnuczki. Spisek ten ma oczywiście też drugie dno bardziej istotne dla babki, otóż ratowanie majątku i całej posiadłości. Wszystko zaczyna się układać po stronie rodziny pokonanych a podrobiona żona tak bardzo się stara, ze nikt nawet nie podejrzewa oszustwa. Problem niestety pojawia się bardzo szybko, gdy Linea odkrywa, że zakochała się w swoim mężu, który oczywiście i oficjalnie jest mężem jej ukochanej siostry. Musi wybierać pomiędzy miłością, lojalnością oraz przyglądać się jak jej bliscy cierpią i odchodzą. Przyznaję, że powieść naprawdę mnie wciągnęła a jej klasyfikacja co do rodzaju literatury już na samym początku zdradza zakończenie. Jest to bowiem romans historyczny i jak każda książka tego typu jest skazana na happy and. Mimo wszystko wartka akcja i niespodziewane jej zwroty sprawiają, że czytać się te powieść z przyjemnością i zaciekawieniem. Ponad miłość pojawia się jakby z boku i nie przyćmiewa swym blaskiem wszystkich innych przygód, intryg, namiętności i niestety śmierci i żalu. Każdy kto sięga po literaturę tego typu raczej wie czego się spodziewać, zatem nie ma sensu rozpisywać się nad wyższością powieści tak zwanych z wyższej półki nad klasycznymi romansami. Każda ma przecież inne zadanie i z automatu o każdej wymaga się czego innego. Zatem jeśli macie ochotę na bardzo (bardzo) namiętny romans na tle życia i walki średniowiecznej szlachty to zapraszam. Polecam i obiecuję że wartka akcja wciągnie was ze zdziwieniem. Pozdrawiam serdecznie Zaczytana JOana Pozdrawiam Zaczytana Joana http://epilog-zaczytana-joana.blogspot.com/2017/05/siostry-rexanne-becnel.html

Dla osób które lubią romanse historyczne książka godna polecenia. Dialogi i opisy są bardzo ciekawe. Nie trzeba czytać pierwszej części ponieważ nie ma nawiązań może ze 2 ale nic nieznaczące. Ona to dojrzała kobieta która wie czego chce od życia teoretycznie tak naprawdę jest pokrzywdzoną przez los kobietą która jakoś się trzyma dzięki swojemu przyjacielowi Robinowi. On to rozpustnik który nie pozwala sobie na żadne głębsze uczucia raz stracił ukochaną przez własną głupotę i nie chce więcej popełnić tego błędu. Wątek szpiegowski był ciekawy nie dało się domyślić na początku kto jest donosicielem i kto jest zamachowcem jak to jest zazwyczaj. Jedyne do czego mogę się przyczepić to to że potencjalnych zamachowców było za dużo i porostu się gubiłam.

Muszę przyznać, że czegoś mi w tym wszystkim zabrakło.. Akcja porywa od pierwszych stron i nagle... Choć wiele się dzieje mam wrażenie, że wszystko zaczyna toczyć się w zwolnionym tempie, bez porywów. Mimo tego odczuwałam przyjemność czytając tę książkę i daję tej pozycji dużego plusa za wykreowane postaci głównych bohaterów

Książka, którą czyta się szybko i lekko, jest to historia przy której pośmiejemy się, odpoczniemy, zrelaksujemy, zapomnimy o trudach dnia, przy której poznamy ociupinkę historii wywłaszczania szkockich górali, którzy szykują się do powstania. Historia miłości i małżeństwa per procura młodziutkiej Anne, filigranowej osóbki, ale jakże twardej i wielkiej duchem. Dziewczyna, która pomimo swojego delikatnego wyglądu, potrafiła zaprowadzić porządek w wielkim zamku i z tymi postawnymi, silnymi mężczyznami. Małżeństwo per procura, obcy nieznany kraj, wielki i zimny zamek, nieprzychylny i ekscentryczny mąż lord Aidanem Tiebauldem, nieznane życie w klanie, to wszystko zupełnie jej nie zraziło – została i świetnie wręcz oskarowo sobie z tym wszystkimi nowościami poradziła. ,,Zamek’’ na spokojnie przeczytałam przez dwa wieczory, ale nie żałuje uwierzcie mi była to świetna odskocznia od mojej ciężkiej pracy w dużej firmie ,,korpo''. Dla zmęczonych i zmaltretowanych trudami dnia codziennego Polecam Gorąco.

Bardzo dużym plusem było osadzenie powieści w konkretnym czasie - rewolucji francuskiej, bezprawia i terroru. Nie da się tego czytać tak "na luzie'', gdzie przestawiani są piękna ona i on, potem zaloty, sceny łóżkowe i żyli długo i szczęśliwie. Trwa rewolucja ale akcja przenosi się kilka razy z Francji do Anglii. Jacqueline czeka w więzieniu na gilotynę, a tymczasem ratuje ją tytułowy Czarny Książę. Dziewczyna jest butna, twarda i wciąż chce się zemścić za śmierć brata i ojca. Czarny Książę ratuje niewinnie skazanych ludzi chcąc jakby sam siebie ukarać za to, co było w przeszłości. Sam romans toczy się jakby trochę z boku. Wszystko toczy się szybko, świetna akcja, nagłe złe i dobre niespodzianki - podobała mi się super postać złodziejaszka Phillipa. Gorąco polecam - warto przeczytać.

Bardzo dobra w ramach swego tematu - są ciekawi bohaterowie (nieco nietypowi jak na tamten okres, ale przez to bardziej indywidualni, czyli współcześni), jest interesująca fabuła i są cięte dialogi (szczególnie między głównymi postaciami). Przydaje się też to, że czasem jest krótka zmiana perspektywy z Hester na Adriana (z rzadka też na inne osoby), co urozmaica powieść i pozwala też lepiej zrozumieć motywy działania. Dużo się dzieje i czas spędzony na czytaniu szybko mija - szybko i przyjemnie. I o to chodzi!

Zdecydowanie polecam! Uwielbiam motyw gdzie bohaterowie są po przejsciach z bagażem dowiadczeń i traum oraz fizycznie skrzywdzeni przez los....historia księcia i Geer jest emocjonujaca ...ich wzajemne a szczególnie jego emocje dodają smaczku tej historii...polecam!

Po "Poskromieniu Złośnicy", miałam ochotę na coś lekkiego. Z książkami McKinney miałam już do czynienia, więc sięgnęłam po tę. Książka opowiada historię Kayleigh, która była wytworną damą, ale przez swojego kuzyna, który zabił jej siostrę musiała uciekać. Kayleigh zostaje złodziejką w Nowym Orleanie. Ale kuzyn znajduje ją i tu. W międzyczasie poznaje mężczyznę, który odegra w jej życiu kluczową rolę... Książka i fajna, ale pod koniec już się męczyłam. Jednak i tak skończyłam czytać. Trudno się dziwić głównej bohaterce - czy można zaufać komuś kto robi interesy z twoim kuzynem? Oczywiście bohaterka mogła wcześniej wyjawić prawdę, ale... Jednak dalej podoba mi się "Księżycowa Dama" z tych wszystkich, które przeczytałam.

Taki historyczny romans z elementami kryminalnymi i sensacyjnymi. Historia ma swoje początki dwadzieścia lat temu, rozstrzygniecie nie było zaskakujące ale przyjemne. Dokładnie tego się spodziewałam. Książkę czyta się lekko, miło, szybko i przyjemnie. Dała mi trochę odpoczynku od kryminałów i thrillerów, których czytam zdecydowanie więcej. Przyznam, że nawet chwilami przydługie opisy mi nie przeszkadzały. Miłość pokona wszystkie przeszkody, trzeba jej tylko dać szansę.

Niezwykłe pióro pisarki z lekkością napisany romans historyczny,wzruszyłam się w czasie czytania tej wspaniałej,intrygującej książki. Uwielbiam takie poczytać,ta ma wachlarz różnorodnych emocji,wrażeń ciekawych,oczarowana jestem lekturą. Fajny romans warty przeczytania,sięgnę oczywiście po pozostałe romanse historyczne autorki.

Przyznam, zrobiła na mnie duże wrażenie - absolutnie odbiega od typowych mężczyzn z tytułami co najmniej barona i od tłumu przepięknych dam chichoczących na niekończących się balach. On - skromny prawnik o szlachetnym sercu, ona - dziewczyna z absolutnych nizin społecznych, w których praktycznie zmuszona jest do parania się złodziejstwem. Oprócz głównych bohaterów podobało mi się pokazanie i postaci drugoplanowych - stryja prawnika i ciotki jego przyjaciela. Całość kwitnie humorem, a potrafi też wzruszyć. Kto wie...., mam wrażenie, że "Złodziejka serc" skradła serce niejednemu czytelnikowi romansów.

Chyba jestem pierwszym facetem,który pisze opinie o tej książce:)Przeczytana bardzo dawno temu(1994 r) z tego roku mam wydanie.Nr ISBN taki sam jak w wydaniu z 2004.Książka kupiona dla mojej mamy,mamie się podobało,po przeczytaniu mogłem zdanie to potwierdzić.Ponieważ mama nie ma w domu już miejsca na książki,otrzymałem ją do swojej biblioteki:),jak również wiele innych romansów:)

Pierwsza część chyba jednak podobała mi się bardziej, natomiast tę również pochłonęłam szybko ciesząc się relaksującą lekturą. Choć skład wygląda tak samo, to dopiero tu zaczął mnie razić - może w pierwszej części rozproszyło mnie bardziej zainteresowanie.

Książka zapowiadała się bardzo fajnie, później było trochę dłużyzn i tak na prawdę nie wiele się działo. Za to na koniec, jakby autorka chciała nadrobić stracony czas, zrzuca na czytelnika dramatyczną bombę za bombą. Wcale nie odpowiadając na kilka nasuwających się pytań, więc czuję się troszkę rozczarowana.

Ciekawe postaci obydwojga bohaterów, co w sumie nie jest tak częste. Może okres historyczny (średniowiecze) nie najszczęśliwiej dobrany, ale w sumie ma niewielkie znaczenie dla opowiadanej historii. Polubiłam zarówno Willow, jak i Bannora, ale też postacie z drugiego planu, jak rozpieszczoną Beatrix czy Fionę. Jest tutaj właśnie kilka ciekawych kobiecych postaci i w sumie dosyć nietypowe jak na romans wątki typu podrzucane dzieci. Oczywiście tutaj jak w porządnym romansie wszystko dobrze się kończy, ale Autorka zarysowała jednak pewne problemy kobiet i tamtych czasów, nie naruszając jednak konwencji romansu. Mądra i sympatyczna książka.

„Miłosna pułapka” Tracy Anne Warren Cykl „Miłosna pułapka” Tom I Romans historyczny 🌶️ Zamiana bliźniaczek Tajemnica Tych bohaterów poznaliśmy już w książce „Ostania kochanka” i już lubię tą serię bo są siostry bliźniaczki i szare myszki w końcu pokazują pazurki 😉 Violet jest wykształcona i posiada obszerną wiedzę jak na kobietę ale jej spokojnie usposobienie i nieśmiałość są przeszkodą w kontaktach z innymi. Violet kocha skrycie księcia Reaburna lecz przystojny młodzieniec jest zaręczony z jej siostrą bliźniaczką. I oto tuż przed ślubem płocha, kapryśna Jeannette zmienia zdanie i namawia Violet, żeby to ona zajęła miejsce przed ołtarzem u boku księcia. Adrian, książę Reaburn tuż przed ślubem żałował zaręczyn ale dał słowo i ślub się odbył. Jakie jest jego zdziwieniem i szczęście gdy żona po ślubie okazuje się spokojniejsza i bardziej przystępna. Czy taka maskarada może się udać? Czy Violet uda się oszukać wszystkich iniekcyjnej swoją nieśmiałość? Czy znajdzie sprzymierzeńca który jej w tym pomoże? Prędzej czy później piękny sen musi prysnąć. Kłamstwo musi wyjść na jaw. Co Adrian dowie się prawdy? A może będzie już za późno bo to co zapowiadało się katastrofą okaże się szczęściem…