rozwiń zwiń

Głowa do góry, cycki do przodu

Okładka książki Głowa do góry, cycki do przodu
Gabriela Gargaś Wydawnictwo: Wydawnictwo Luna literatura obyczajowa, romans
Kategoria:
literatura obyczajowa, romans
Format:
papier
Data wydania:
2026-01-14
Data 1. wyd. pol.:
2026-01-14
Język:
polski
ISBN:
9788368647167
Średnia ocen

                7,5 7,5 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Głowa do góry, cycki do przodu w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Opinia społeczności i

Głowa do góry, cycki do przodu



książek na półce przeczytane 3772 napisanych opinii 2839

Oceny książki Głowa do góry, cycki do przodu

Średnia ocen
7,5 / 10
179 ocen
Twoja ocena
0 / 10

Opinia

avatar
1867
1080

Na półkach: ,

Dzisiaj na tapet wzięłam książkę niezwykłą nie tylko ze względu, iż jest to zbiór krótkich historii, anegdotek. To książka wyjątkowa, ponieważ jest jak rozmowa koleżanki z koleżanką lub lepiej napisać kobiety z kobietą, bo czasami łatwiej wygadać się kompletnie nieznajomej osobie. To książka, która dotyka duszy każdej kobiety i mówi pełnym przekonania głosem - Stara! Ja też tak mam. Czasami to jedna z najważniejszych spraw, usłyszeć lub przeczytać po wyjątkowo parszywym dniu, że nie jesteś w tym wszystkim sama.

Związki, relacje, życie rodzinne, odchudzanie, poczucie własnej wartości i wiele innych, czyli wszystko to co - nas kobiety absorbuje, a czasem spędza sen z powiek. Jedyne do czego mogłabym się przyczepić to fakt, iż niektóre z tekstów mocno się powtarzają i o ile całkowicie zgadzam się ze słowami autorki, to przy którejś powtórce było to nużące.

Jeśli znacie już Gabrielę Gargaś to wiecie jakiego stylu możecie się po niej spodziewać. W jej powieściach każdy odnajdzie cząstkę siebie. Ci, którzy jeszcze jej nie znają - polecam. Ma bardzo dosadne, ale poetyckie pióro. Cytatami z jej książek można by pewnie wytapetować jakiś wieżowiec, ponieważ po każdej lekturze mam kilka lub kilkadziesiąt fragmentów wartych zapamiętania. Tutaj znajdziecie jeszcze więcej Gabrysi, jej codzienności, rozmów z bliskimi i znajomymi.

Warto wspomnieć też o grafikach Weroniki Michalczyk, które przewijają się w książce. Uwielbiam taki sposób przedstawiania codzienności i wierzę, że i wam przypadną one do gustu. Cóż mogę napisać więcej? Jeśli lubicie książki w formie pogaduszek przy kawie, herbacie lub butelce wina to jest to coś dla was.

Dzisiaj na tapet wzięłam książkę niezwykłą nie tylko ze względu, iż jest to zbiór krótkich historii, anegdotek. To książka wyjątkowa, ponieważ jest jak rozmowa koleżanki z koleżanką lub lepiej napisać kobiety z kobietą, bo czasami łatwiej wygadać się kompletnie nieznajomej osobie. To książka, która dotyka duszy każdej kobiety i mówi pełnym przekonania głosem - Stara! Ja też...

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

394 użytkowników ma tytuł Głowa do góry, cycki do przodu na półkach głównych
  • 197
  • 187
  • 10
61 użytkowników ma tytuł Głowa do góry, cycki do przodu na półkach dodatkowych
  • 22
  • 20
  • 9
  • 3
  • 3
  • 2
  • 2

Inne książki autora

Gabriela Gargaś
Gabriela Gargaś
Książka Gabrieli Gargaś "Pośród żółtych płatków róż" została nominowana w Plebiscycie Książka Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Literatura obyczajowa i romans. Gabriela Gargaś jest niepoprawną optymistką i marzycielką. Ma usposobienie indywidualistki, która chadza własnymi ścieżkami. Jej życiowe motto brzmi „Sztuką życia jest umieć cieszyć się małym szczęściem”. Autorka popularnych powieści: „Jutra może nie być”, „W plątaninie uczuć”, "Trudna miłość" i "Namaluj mi słońce"
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Trzysta kilometrów miłości Agata Przybyłek
Trzysta kilometrów miłości
Agata Przybyłek
Laura, podczas wypoczynku w nadmorskim Grzybowie, gubi swój charakterystyczny różowy notatnik. Znajduje go Gabriel, mieszkaniec miejscowości, który po przeczytaniu osobistych zapisków dziewczyny jest tak zaintrygowany jej wrażliwością, że postanawia ją odnaleźć. Kiedy udaje mu się nawiązać kontakt, między dwojgiem młodych ludzi wybucha płomienne uczucie, które muszą pielęgnować na odległość tytułowych trzystu kilometrów. Sielanka nie trwa jednak długo, ponieważ życie Laury jest nierozerwalnie związane z ogromną odpowiedzialnością za rodzinę. Dziewczyna wspiera swoją siostrę w opiece nad niepełnosprawną siostrzenicą, Jagódką, której stan zdrowia jest bardzo niestabilny. Gdy dochodzi do tragicznego pogorszenia kondycji dziecka, Laura podejmuje bolesną decyzję o całkowitym poświęceniu się bliskim. Uznając, że nie może budować własnego szczęścia na fundamentach cudzego cierpienia, zrywa kontakt z Gabrielem, nie dając mu szansy na walkę o ich związek. Agata Przybyłek w niezwykle poruszający sposób opisała konflikt wewnętrzny kobiety, która kocha, ale czuje, że nie ma prawa do własnego szczęścia, dopóki jej bliscy cierpią. Wątek opieki nad niepełnosprawną siostrzenicą, Jagódką, jest opisany niezwykle emocjonalnie. Decyzja Laury o zerwaniu kontaktu z Gabrielem może budzić pewien rodzaj niesmaku, ale autorka konstruuje swoją bohaterkę tak konsekwentnie, że jej ból staje się naszym bólem. Choć lektura wyciśnie z Was sporo łez, ostatecznie przyniesie ukojenie i wiarę w to, że przeznaczenie, jeśli tylko mu pomożemy, zawsze znajdzie do nas drogę. Po raz kolejny autorka udowodniła, że potrafi pisać o emocjach tak, jakby każda strona była wyrwana z prawdziwego życia. „Trzysta kilometrów miłości” to jedna z dojrzalszych pozycji w dorobku Agaty Przybyłek. Autorka z dużą wrażliwością podeszła do tematu związków na odległość i poświęceń, jakich wymaga budowanie wspólnego życia. Z pewnością to obowiązkowa lektura dla każdej osoby, która kiedykolwiek rozważała przeprowadzkę dla partnera. To literackie ostrzeżenie i jednocześnie plaster na rany dla tych, którzy taką drogę już przeszli. To jedna z tych książek, które po przeczytaniu odkłada się na półkę w milczeniu, długo analizując decyzje bohaterów. Serdecznie polecam!
literacka_przystan - awatar literacka_przystan
ocenił na 8 12 dni temu
Gdzie ci mężczyźni, których nie poślubiłam Anna H. Niemczynow
Gdzie ci mężczyźni, których nie poślubiłam
Anna H. Niemczynow
Natalia wiedzie z pozoru nudne i przewidywalne życie - ma wymarzony dom, dzieci i bardzo przewidywalnego męża. Przygotowując się do zjazdu absolwentów Matura 2000, razem ze swoją przyjaciółką Justyną wspomina dawne czasy. Kobieta chciałaby coś zmienić w swoim życiu, zastanawia się, co by było, gdyby wiodła życie z kimś innym. Postanawia odnaleźć mężczyzn ze swojej przeszłości, zobaczyć, jak potoczyły się ich losy. Dochodzi do wniosku, że jej życie jest dobre, że nie ma co narzekać, a finał przynosi jej zaskakującą …niespodziankę. Poznajemy również losy jej przyjaciółki Justyny, która przy każdej okazji -jak z rękawa - celnie sypie mądrościami swojej babci. Z pozoru mogłoby się wydawać, że ta książka jest o mężczyznach. Ale nie - ona opowiada o nas kobietach i o tym, jak na każdym etapie swojego życia potrzebujemy czegoś innego, o tym, że warto doceniać to, co mamy i że nie wszystko co na początku wydaje się katastrofą czy końcem świata, jest złe. To również powieść o roli przyjaźni w naszym życiu. „Nic nigdy nie jest czarno- białe”. „Porównywanie się zabiera nam wolność i radość”. „Coś co nam się wydaje nudne, innym jawi się jako szczęście”. Ta książka świetnie łączy humor i refleksje nad życiem, co powoduje, że czyta się ją bardzo dobrze a czas nad nią spędzony mija błyskawicznie. Gorąco polecam.
Magdalena Chlebowska-Salamon - awatar Magdalena Chlebowska-Salamon
ocenił na 8 18 dni temu
Kino drugich szans Thea Weiss
Kino drugich szans
Thea Weiss
Historia zaczyna się, gdy Ellie i Drake przypadkiem trafiają na ukryte w zaułku, niezwykłe kino. Szybko okazuje się, że wyświetlany film to nie zwykła projekcja, a podróż przez ich własne wspomnienia. Dzięki temu bohaterowie poznają swoje najskrytsze przeżycia i odkrywają przed sobą fragmenty przeszłości, które dotąd pozostawały tajemnicą. Ta książka naprawdę zrobiła na mnie wrażenie. Pomysł z kinem, które pokazuje życie bohaterów, jest niesamowity i bardzo oryginalny. To coś niesamowitego oglądać ich jako niemowlęta, młodych rodziców czy rodzeństwo w dzieciństwie. Czułam przy tym prawdziwą magię i intymność, czego rzadko doświadczam podczas czytania. Od razu poczułam więź z bohaterami i miałam ochotę razem z nimi odkrywać kolejne fragmenty ich życia. Kino daje cudowny, niemal baśniowy moment zadumy nad dzieciństwem i przeszłością, a później wchodzimy w emocjonalną głębię związku. Na początku historia jest słodka i urocza. Ale z czasem wkraczamy w trudniejsze tony. Związek bohaterów nie jest idealny. Pojawiają się kłótnie, frustracje, momenty zazdrości i niepewności. Pokazuje to, że prawdziwe relacje wymagają pracy, komunikacji i otwartości. Lubię, że książka nie zatrzymuje się na cukierkowym romansie, tylko pozwala zobaczyć, że miłość bywa skomplikowana, czasem bolesna, ale wciąż piękna. Ellie i Drake byli bardzo różni i przez większość czasu nie byłam pewna, czy w ogóle powinni być razem. Ich związek nie wydawał się oczywisty, a momentami wręcz trudny do kibicowania. Mimo to książka świetnie pokazała, jak kluczowa w relacji jest szczerość i otwarta komunikacja. Nawet jeśli różnice między partnerami są duże, rozmowa i dzielenie się uczuciami pozwala zbudować prawdziwą więź i lepiej zrozumieć drugą osobę. Czytało się to niesamowicie przyjemnie! To był piekielnie dobry debiut. Czekam na więcej od tej autorki.
ztejstronyksiazka - awatar ztejstronyksiazka
oceniła na 9 4 dni temu
Zostań ze mną Nicholas Sparks
Zostań ze mną
Nicholas Sparks M. Night Shyamalan
Przyjemnie było po dłuższej przerwie wrócić do twórczości autora, choć był to Sparks w nieco innym wydaniu niż zwykle. Tym razem otrzymujemy romans z dodatkiem paranormalnym. Książki o takich zjawiskach lubię, ale tego autora znam przecież z innego gatunku, więc byłam ciekawa, co tym razem mi zaserwuje. Oczywiście się nie zawiodłam - historia jest ciekawa, wciąga od samego początku, a im dalej czytałam, tym trudniej było mi się od niej oderwać. Malownicze Heatherington zostało przestawione w uroczy sposób, bardzo charakterystyczny dla pióra Sparksa. Mam kilka ulubionych powieści autora, do których z największą przyjemnością i sentymentem wracam. Ten tytuł nie zdołał ich przebić, ale i tak cieszę się, że go poznałam. Wren i Tate to ciekawe postacie, jednak ich relacja nie porwała mnie tak bardzo jak w przypadku innych bohaterów, chociażby z „Najdłuższej podróży”, „Listu w butelce”, „Pamiętnika” czy „Wyboru”. Autor jak zwykle porusza w swojej powieści ważne tematy. Tym razem mamy do czynienia m.in. z depresją oraz leczeniem psychiatrycznym i, jak zawsze, zostało to dobrze wplecione w fabułę. Niektórym może się wydawać, że obecne tu wątki paranormalne sprawią, iż książka będzie zbyt fantastyczna, jednak nic bardziej mylnego. Sparks ma dar opowiadania o rzeczach niezwykłych w taki sposób, że wydają się one możliwe i wiarygodne. Cieszę się, że sięgnęłam również po tę nowość, spędziłam z nią naprawdę przyjemny czas.
Paula - awatar Paula
oceniła na 7 7 dni temu
Szept w popiołach jutra Monika Cieluch
Szept w popiołach jutra
Monika Cieluch
Czy naprawdę można zacząć od nowa, kiedy przeszłość wciąż próbuje nas dogonić? „Szept w popiołach jutra” to historia bardzo emocjonalna i poruszająca, która pokazuje, jak ogromnej odwagi czasem wymaga podjęcie decyzji o zmianie swojego życia. Od pierwszych stron czułam, że to książka o nadziei, ale takiej wywalczonej, niełatwej i okupionej wieloma trudnymi doświadczeniami. Losy Inki zrobiły na mnie duże wrażenie. To bohaterka, która wiele przeszła i musiała zmierzyć się z sytuacjami, które zostawiają trwały ślad w psychice człowieka. Jej historia pokazuje, że nawet po bardzo bolesnych przeżyciach można próbować odbudować siebie kawałek po kawałku. Podczas czytania często towarzyszyło mi wzruszenie, ale też poczucie podziwu dla jej siły. Bardzo podobało mi się to, jak autorka pokazuje znaczenie relacji i wsparcia innych ludzi. Przyjaźń, życzliwość i obecność bliskich mają tutaj ogromną wartość i dodają całej historii ciepła. Motyw powrotu do miejsca związanego z przeszłością został przedstawiony w sposób bardzo naturalny i wiarygodny, a Monika Cieluch kolejny raz kupiła mnie swoim stylem pisania. Znam tę autorkę od jej debiutu i cieszę się, że dalej tworzy, bo jest w tym naprawdę dobra! Szept w popiołach jutra ta książka pełna emocji, ale nie przytłaczająca. Jest w niej dużo nadziei, refleksji i takiej spokojnej wiary w to, że nawet po trudnych momentach można odnaleźć własną drogę. Bardzo wartościowa i poruszająca lektura, która przypomina, jak ważna jest odwaga, by zawalczyć o siebie i swoje szczęście. #literaturaobyczajowa #emocje #czytambolubię #nadzieja #bookstagrampl
Książki_takie_jak_my - awatar Książki_takie_jak_my
ocenił na 8 4 dni temu
Mąż i żona K.L. Slater
Mąż i żona
K.L. Slater
Nie znając wcześniej twórczości autorki, nie do końca wiedziałam, czego się spodziewać po tej historii. Już od pierwszych stron dałam się jednak wciągnąć w fabułę i szybko poczułam, że nad bohaterami unosi się atmosfera niedopowiedzeń i kłamstw. Mimo to nie byłam w stanie przewidzieć, w jakim kierunku potoczy się akcja. Autorka bardzo sprawnie buduje napięcie, tworząc klimat pełen niepokoju i narastającej podejrzliwości. To thriller psychologiczny bogaty w tajemnice i intrygi, które skutecznie mieszają czytelnikowi w głowie. Każda informacja wydaje się mieć drugie dno, a odkrywane stopniowo sekrety tylko prowadzą do kolejnych pytań zamiast odpowiedzi. Intryga jest wielowarstwowa — gdy wydaje się, że coś zaczyna się wyjaśniać, autorka szybko podsuwa nowe tropy, które burzą wcześniejsze przypuszczenia. Ważną rolę odgrywają tu także motywy rodzinnych sekretów oraz skomplikowanych relacji między bohaterami, które okazują się znacznie bardziej złożone, niż początkowo się wydaje. Każdy z bohaterów coś ukrywa, a ich historie splatają się w sposób, który długo pozostaje nieoczywisty. Każdy rozdział kończy się w takim momencie, że natychmiast chce się sięgnąć po kolejny. Dodatkowo wyraźnie czuć, że żadna z postaci nie mówi całej prawdy, przez co trudno komukolwiek zaufać. Czytelnik gubi się w domysłach, a autorka konsekwentnie podsyca ciekawość i napięcie. Finał okazał się dla mnie zaskakujący i zupełnie nieprzewidywalny, co tylko potwierdziło, jak dobrze została poprowadzona cała historia. Z pewnością w przyszłości chętnie sięgnę po kolejne książki autorki. To historia, która udowadnia, że największe zagrożenie często kryje się tam, gdzie czujemy się najbezpieczniej.
strzałka_czyta - awatar strzałka_czyta
oceniła na 8 22 dni temu
Kobiety z wiatru Mag­da­ Knedler
Kobiety z wiatru
Mag­da­ Knedler
"Kobiety z wiatru" to dla mnie spokojne i przemyślane domknięcie cyklu "Ścieżki nadziei". Wchodząc w tę historię, miałam wrażenie powrotu do dobrze znanego miejsca - takiego, które daje poczucie bliskości, ale jednocześnie budzi ciekawość, co jeszcze przede mną. Czuję wdzięczność, że mogłam poznać Praksedę, Anielę i Fridę oraz przejść razem z nimi przez świat, który nie zawsze pozwala swobodnie oddychać, ale mimo to uczy siły, wytrwałości i odwagi. W III tomie Prakseda zmaga się z macierzyństwem, własnymi ambicjami i wspieraniem Edgara, który po śmierci kuzyna musi przejąć niechciany tytuł i majątek. Aniela zaś wikła się w relację niosącą poważne skutki. Próbuje uciec od samotności i pustki, ale wpada w jeszcze większy chaos. Jej historia jest tutaj najmroczniejsza i najbardziej bolesna, a jednocześnie - najbliższa memu sercu. Frida natomiast doświadcza trudnego małżeństwa i życiowych zmian. Zaczyna budować swoje życie od nowa, wśród kobiet, które ją wspierają i traktują jak równą sobie. To bez wątpienia jedna z najpiękniejszych przemian w całej serii. Każda z nich na swój sposób próbuje zawalczyć o siebie, choć nie zawsze - co oczywiste - ma ku temu warunki czy wsparcie. To, co szczególnie porusza, to ich wewnętrzna siła - cicha, często niewidoczna na pierwszy rzut oka, a jednak obecna w najtrudniejszych momentach. Odnoszę wrażenie, że ta część jest bardziej refleksyjna i spokojniejsza w tempie, ale jednocześnie pełna trudnych emocji i napięć ukrytych między słowami. Czułam w niej ciężar decyzji, konsekwencje wcześniejszych wyborów i to nieustanne poszukiwanie własnej drogi. Autorka pięknie pokazuje, że życie rzadko daje proste odpowiedzi, a dojrzewanie do zmian bywa bolesne. Zamykając tę książkę, miałam w sobie dużo emocji - trochę smutku, ale i nadziei. Żal było mi się rozstawać z Praksedą, Anielą i Fridą, bo przez te trzy tomy zdążyłam je naprawdę polubić i zrozumieć. Tak, nawet Anielę :) A mimo to, cieszę się, że nie będzie dalszych części - ostatnia kropka została postawiona dokładnie tam, gdzie powinna - w odpowiednim miejscu i czasie.
e_rwira - awatar e_rwira
oceniła na 7 13 dni temu
Każdy twój ruch C.L. Taylor
Każdy twój ruch
C.L. Taylor
#1688 - „Każdy twój ruch” - C.L. Taylor - Wydawnictwo Albatros #28/2026 „Teraz, kiedy wysiada z samochodu i zamyka drzwi od strony kierowcy, wnętrze robi się ciemne. Lucy odpina pas i sięga pod nogi po puszkę odmrażacza, ale tak bardzo drżą jej ręce, że pojemnik wyślizguje jej się z palców. Sięga po nią znowu i tym razem chwyta ją mocno, a tymczasem Marcus obchodzi samochód. Jego buty chrzęszczą na wysypanym żwirem podjeździe.” 📖 Tytuł – Każdy twój ruch ✍️ Autorka – C. L. Taylor 🏢 Wydawnictwo – Albatros 📚 384 strony 📅 Premiera – 28.01.2026 📂 Kategoria – kryminał / sensacja / thriller 📚 Seria – Czarna seria Albatrosa Niektóre historie zaczynają się od końca — i właśnie dlatego są tak niepokojące. Akcja książki rozpoczyna się od śmierci Natalie i jej pogrzebu — wydarzenia, które staje się punktem wspólnym dla pozostałych bohaterów. To właśnie wtedy zaczynają się ze sobą splatać losy osób, które łączy jedno: doświadczenie stalkingu. Pięć historii, pięć różnych perspektyw i jeden wspólny mianownik — strach, który nie znika, nawet gdy wszystko teoretycznie powinno być już za nimi. Autorka prowadzi narrację w sposób bardzo dynamiczny, przeplatając wątki poszczególnych bohaterów. Każdy z nich inaczej radzi sobie z przeszłością, inaczej próbuje odzyskać kontrolę nad swoim życiem i poczuciem bezpieczeństwa. To sprawia, że historia nie jest jednowymiarowa — wręcz przeciwnie, z każdą kolejną stroną odkrywamy nowe elementy tej układanki. Największe napięcie buduje tu nie tyle sama akcja, co atmosfera niepewności. To uczucie, że ktoś może obserwować, że coś może się wydarzyć w każdej chwili. Że zagrożenie nie zawsze jest widoczne, ale zawsze jest obecne. Książka świetnie pokazuje, jak różne mogą być konsekwencje takiego doświadczenia i jak długo potrafi ono wpływać na życie. Każdy z bohaterów niesie ze sobą coś innego — lęk, nieufność, próbę odbudowania normalności. Wraz z rozwojem fabuły napięcie rośnie, a poszczególne wątki zaczynają się zazębiać, prowadząc do momentów, które naprawdę potrafią zaskoczyć. To thriller, który nie opiera się wyłącznie na zwrotach akcji, ale na stopniowym budowaniu niepokoju i emocji. Jedna z tych książek, które czyta się z rosnącym napięciem i które trudno odłożyć, bo cały czas ma się poczucie, że coś jeszcze się wydarzy. Zdecydowanie polecam — mocna, wciągająca i świetnie skonstruowana historia 🔥 #KażdyTwójRuch #CLTaylor #WydawnictwoAlbatros #czarnaseria #thriller https://www.facebook.com/photo/?fbid=1762730271689373&set=a.782581979704212
Eliza Żywicka - awatar Eliza Żywicka
oceniła na 10 6 dni temu
Podziękuję za Święta Gabriela Gargaś
Podziękuję za Święta
Gabriela Gargaś
Ada postanawia spędzić święta inaczej niż dotychczas. Ma dość Bożego Narodzenia przeżywanego w cieniu byłego męża i byłej teściowej, pełnego niedopowiedzeń i emocjonalnego zmęczenia. Chce wreszcie zamknąć pewien etap swojego życia i rozliczyć się z przeszłością, dlatego decyduje się na trudny krok — rozmowę z matką, z którą od lat nie utrzymuje kontaktu. Pakuje siebie oraz dzieci do nieco wysłużonego samochodu i wyrusza w drogę, nie przypuszczając, jak bardzo ta podróż ją zmieni. Po drodze Ada zabiera autostopowicza Igora oraz Mikołaja wraz z jego elfami. Przypadkowi towarzysze sprawiają, że wyprawa staje się nie tylko fizyczną podróżą, ale również drogą w głąb siebie — pełną emocji, konfrontacji z własnymi wyborami i nieoczekiwanych rozmów. 🎁 Co wyniknie z tej wspólnej drogi? Czy mimo licznych przeciwności Ada dotrze do celu? I czy święta spędzone w towarzystwie obcych ludzi mogą okazać się wartościowe? 🎁 „Podziękuję za święta” zdecydowanie nie jest kolejną „cukierkową” historią świąteczną, których na rynku nie brakuje. To opowieść o ludziach popełniających błędy, próbujących coś naprawić, choć nie zawsze skutecznie. Bohaterowie nie dostają łatwych odpowiedzi ani prostych rozwiązań, a Boże Narodzenie nie staje się magicznym momentem, który rozwiązuje wszystkie problemy. Właśnie ta niedoskonałość i brak jednoznacznie szczęśliwego zakończenia najbardziej przypadły mi do gustu. Pozostają pytania bez odpowiedzi, rozmowy, które już nigdy się nie odbędą, oraz szanse, których nie udało się wykorzystać. Dzięki temu „Podziękuję za święta” jawi się jako książka niezwykle życiowa, szczera i realistyczna — taka, która zostaje w czytelniku na dłużej.
Forgetmenotbooks - awatar Forgetmenotbooks
ocenił na 8 1 miesiąc temu
Ten, którego kochały Paige Toon
Ten, którego kochały
Paige Toon
„Ten, którego kochały” to powieść, wobec której miałam spore oczekiwania - w końcu Page Toon wielokrotnie udowodniła, że potrafi tworzyć historie pełne emocji, magii uczuć i bohaterów, którzy na długo zapadają w pamięć. Tym razem jednak moje odczucia po lekturze są dość mieszane. Nie można odmówić autorce jednego - książkę czyta się bardzo szybko. Styl Page Toon nadal pozostaje lekki, wciągający i nasycony emocjami, dzięki czemu trudno się od niej oderwać. Mimo to przez cały czas towarzyszyło mi wrażenie, że czegoś tu brakuje, a fabuła pozostawia wiele do życzenia. Nie czułam tej charakterystycznej dla autorki „magii”, tej intensywności przeżyć i dopracowania fabularnego, które wcześniej tak bardzo mnie zachwycały. Największym rozczarowaniem okazały się dla mnie kreacje niektórych bohaterów. Angus wydaje się postacią bardzo niejednoznaczną, zwłaszcza w kontekście własnych uczuć, ale niestety nie zostało to odpowiednio pogłębione, przez co postać ta wydaje się po prostu nudna i płytka. Z kolei Eliza jawi się jako najbardziej pokrzywdzona z sióstr, a jednak jej historia nie wybrzmiewa tak mocno, jak powinna. A szkoda... Brakuje tu moim zdaniem głębszego wejścia w ich emocje, motywacje i wewnętrzne konflikty. Bo tak naprawdę o ciekawszych aspektach ich relacji i osobowości dowiadujemy się tylko fragmentarycznie z pamiętników Phoebe i Elizy. Najbardziej dogłębnie poznajemy osobowość Rose i na przestrzeni kolejnych stron możemy obserwować niezwykłą ewolucje jej osobowości, uczuć, postrzegania świata, marzeń, podejścia do życia i miłości. Obserwowanie jej przemiany i poszukiwania drogi życiowej jest najciekawszym elementem powieści. Szkoda tylko, że autorka nie poświęciła równie dużo uwagi Angusowi i Emily, którzy moim zdaniem, również zasługiwali na bardziej wnikliwą analizę psychologiczną. Dużym atutem książki są natomiast opisy francuskich, górskich krajobrazów. Są niezwykle plastyczne i sugestywne - tutaj Page Toon zdecydowanie nie zawodzi, potrafiąc malować słowem piękne, niemal filmowe obrazy. Podsumowując, „Ten, którego kochały” to powieść dobra, ale niestety wyraźnie słabsza na tle innych książek autorki. Nie zniechęca do dalszego sięgania po jej twórczość, jednak pozostawia pewien niedosyt - szczególnie jeśli chodzi o głębię postaci i emocjonalną intensywność, do której Page Toon zdążyła już przyzwyczaić swoich czytelników.
AnMar - awatar AnMar
ocenił na 6 7 dni temu

Cytaty z książki Głowa do góry, cycki do przodu

Więcej
Gabriela Gargaś Głowa do góry, cycki do przodu Zobacz więcej
Gabriela Gargaś Głowa do góry, cycki do przodu Zobacz więcej
Gabriela Gargaś Głowa do góry, cycki do przodu Zobacz więcej
Więcej