George i tajny klucz do wszechświata

Bardzo niezwykła, symboliczna historia o zmianach ... o coraz szybszym tempie życia, o braku czasu dla przyjaciół, o nowych wartościach (chęci posiadania) i o nowych wyborach (pośpiech pogoń ... za ?), a wszystko to ujęte w symbolicznej (metaforycznej) opowieści o złodziejach czasu i niezwykłej dziewczynce Momo, która tak jak Mały Książę potrafi w nieco odmienny sposób (pełen dystansu i dziecięcej mądrości) popatrzeć na świat dorosłych i przywrócić mu równowagę. Bardzo poruszające i dające do myślenia! Wspaniałe dla nieco starszych czytelników;) Polecam!

"Mity dla dzieci" to zaproszenie do mitologii greckiej dla dzieci w wieku 10-12 lat, które wystosował do swoich czytelników Grzegorz Kasdepke. Wcześniej nie polecam, bo jak wiadomo dzisiejszemu dziecku trudno zrozumieć dosłowną logikę mitologicznych opowieści. Ojciec, który połyka własne dzieci lub serwuje ciało syna jako posiłek na uczcie bogów; sprytny Syzyf, który próbuje kombinacjami i kłamstwem przechytrzyć Zeusa i Hadesa; Narcyz, który tak zakochał się we własnym obliczu, że podziwiając je umarł z głodu; Hera przymykająca oko na niezliczone romanse męża i liczne kochanki porywane przez niego i więzione w specjalnie do tego celu zbudowanych pałacach lub urządzonych grotach; całe szeregi dzieci poczętych z dziwnych związków i niestandardowych relacji różnopłciowych. Nie jest łatwo rozmawiać współcześnie o mitologii nie odwołując się do symboliki i metafizyki, a z tym z dzieckiem z piątej klasy szkoły podstawowej może być trudno. Tak, czy inaczej musimy. Bo mitologia jest na tym etapie edukacji w spisie lektur. Oczywiście chodzi tu o „Mitologię” Jana Parandowskiego. Ale obecnie dzieci nie bardzo dają sobie radę, żeby przez nią przebrnąć. Moje pokolenie czytało ją bezdyskusyjnie i nawet części z nas się podobała. Byliśmy jednak chyba wtedy trochę starsi… Więcej: www.lekkiepiora.pl

To opowieść o więziach łączących nas z bliskimi. O tym, że każda jest inna, z innej materii, innej grubości i innej trwałości. O tym, że te najbardziej magiczne mamy z dziadkami. Mój dziadek był drzewem czereśniowym (a Babcia gąską ☺️) to wzruszająca opowieść o odchodzeniu, która złapie każdego za serce. Książka praktycznie nie do przeczytania na głos, bo szloch i płynące łzy uniemożliwiają wydobywanie dźwięków. Polecam, ale uważajcie, bo to emocjonalny rolokoster.

Wspaniała książka dla dzieci! Naprawdę atrakcyjna fabuła o kosmicznej podróży, z dużą dozą fantazji, ale też (przede wszystkim) całą mas naukowych faktów i teorii przekazanych w niesamowicie przystępny sposób. Wiele wiedzy wyniosą stąd nie tylko najmłodsi, ale też dużo starsi czytelnicy. Dodajmy do tego twardą oprawę, piękne ilustracje - jestem naprawdę zachwycony. Jedna z lepszych książek dla dzieci, które miałem okazję przeczytać.

Eri jest niezwykłą dziewczynką, która mocno różni się od pozostałych dzieci z wioski. Ma rude włosy i nie boi się lokalnej szeptuchy Maruszy. Chętnie spędza z nią czas, przy okazji dowiadując się wielu ciekawych rzeczy o leczniczych roślinach. Potrafi również porozumiewać się ze zwierzętami, które są jej posłuszne. Wydaje się, ze dziewczynka obdarzona jest pewnymi umiejętnościami, nieco magicznymi, które dobrze byłoby rozwijać pod okiem kogoś, kto się na tym, zna. Dlatego też Eri trafia pod opiekę Maruszy. Dziewczynka w skupieniu poznaje tajniki wiedzy szeptuszej. Mimo iż większość czasu jest grzeczna i posłuszna, jest tylko dzieckiem. Ciekawym i czasami działającym nierozważnie. I to właśnie te cechy powodują, ze dziewczynka odkrywa skrzętnie skrywaną tajemnicę Maruszy - dziwny, pulsujący ciepłem jajowaty kamień. Wkrótce okazuje się, że to jajo smoka, które szeptucha otacza opieką i pilnuje, by nie wpadło w niepowołane ręce. Ale zły czarnoksiężnik Widukind tylko czyha na możliwość przejęcia jaja. Legenda głosi, że kto będzie przy wykluciu smoka i nada mu imię, stanie się wszechpotężny i będzie mógł władać całym światem. Wkrótce okazuje się, że jakimś sposobem Widukind wyczuł, gdzie może zdobyć jajo. Szeptucha nakłada na Eri ważną misję uchronienia jaja i dostarczenia go do Ewanny, siostry Maruszy. Tam podobno smok ma być bezpieczny. "Eri i smok" to powieść drogi, z magicznymi elementami i stworzeniami charakterystycznymi dla gatunku fantasy. Niektórzy przyrównują tę historię do tej z "Władcy Pierścieni". Jednak należy pamiętać, że "Eri i smok" przeznaczona jest dla najmłodszego czytelnika. Mimo iż jest to opowieść fantastyczna, tak naprawdę jest bajką. Porusza ważne kwestie, jak przyjaźń, moralność, lojalność, problem z odróżnieniem dobra od zła. Pokazano, że inność i jej piętnowanie potrafi krzywdzić, a to co wydaje się dobre, nie zawsze takim jest.

Lubicie historie o kosmosie? Znacie się na gwiazdach, planetach, galaktykach? Dziś opowiem Wam o książce, która niesamowicie spodobała się moim córkom. Zwykle gwiazdy oglądamy tylko po zmroku, dzięki tej powieści mogłyśmy oglądać gwiazdy za dnia. Odkryłyśmy kolejność planet w układzie Słonecznym, podróżowałyśmy między galaktykami, oglądając nie tylko Drogę Mleczną ale i Galaktykę Andromedy. Książka George i Wielki Wybuch, przybliża nam teorie powstania świata, pokazuje pracę wielkich fizyków, którzy szukają odpowiedzi na pytanie jak powstał Wszechświat. Sąsiad Georga i tata jego przyjaciółki Annie to słynny fizyk, który pracuję nad nową teorią dotyczącą Wielkiego Wybuchu. Jednak zanim skupimy się na wielkiej fizyce. Poznajmy chłopca, który szuka szczęśliwego miejsca dla swojej hodowlanej świnki… Tak dobrze widzicie George posiada własną hodowlaną pełnometrażową świnie. Nie było by w tym nic niezwykłego, gdyby chłopiec mieszkał na wsi. Jednak dom Georga znajduje się w mieście a do zagospodarowania ma tylko niewielki ogródek, w którym jego rodzice hodują warzywa, więc miejsca dla Freddiego jest naprawdę niewiele, zwłaszcza, że już dorósł i jest dosyć pokaźnych rozmiarów. Rodzice chłopca postanawiają oddać Freddiego na farmę, niestety świnka po pewnym czasie, zamiast na spokojnej farmie, trafia do mini ZOO gdzie nie jest szczęśliwy. Jego mały właściciel chce mu pomóc, wpada więc na pomysł, by poprosić KOSMOSa - super komputer, o znalezienie idealnego miejsca dla świnki. KOSMOS to komputer, który jest własnością jego sąsiada Erica, mężczyzna jest wykładowcą na wydziale matematyki i fizyki na pobliskim uniwersytecie, oraz jednym z naukowców należącym do Cechu Badań Naukowych, jest też ojcem Annie, najlepszej przyjaciółki Georga, dziewczynka postanawia pomóc chłopcu i tak razem z KOSMOSem rozpoczynają poszukiwania idealnego miejsca dla świni Freddiego. Wszystko idzie w całkiem niezłym kierunku, dopóki przez przypadek, trafiają na miejsce gdzie odbywa się zebranie organizacji, która chce zniszczyć postęp ludzkości. Na szczęści portal, który otworzył KOSMOS zamknął się nim dzieci zostały zauważone. Kim są POTWORY i dlaczego chcą zniszczyć teorię nad, którą od lat pracuję Eric? Czy uda się znaleźć odpowiednie miejsce dla nieszczęśliwego świniaka? Na to i wiele innych pytań odpowie Wam ta książka. To już trzecia część przygód Georga i Annie, nam nie udało się przeczytać wcześniejszych ich przygód, ale jak to mówią nic straconego, wszystko jeszcze można nadrobić. Zwłaszcza, że ta powieść jest przepięknie wydana, znajdziemy w niej naprawdę wiele ciekawostek związanych z kosmosem ale i całym Wszechświatem, poznamy budowę Wielkiego Zderzacza Handronów, obejrzymy mnóstwo prawdziwych zdjęć satelitarnych różnych ciał niebieskich. Zobaczymy Ziemię, Słońce, inne planety układu słonecznego czy całej Drogi Mlecznej. Mamy okazje zobaczyć, też zdjęcia symulacji Wielkiego Wybuchu. Są również ilustracje, które przedstawiają przygody głównej pary bohaterów, są one przepięknie wykonane i pobudzają wyobraźnie dzieciaków. Jeśli więc macie w domu maluchy żądne wiedzy, ciekawe świata, zadające pytania dotyczące gwiazd czy Słońca ta książka na pewno się im spodoba. Tak na dobrą sprawę nawet ja czytając to córkom bardzo się wciągnęłam, może nie tak tematem przeniesienia świnki, ale całą tą fizyczną otoczką. Nauka aż wylewa się z kart tej historii a przy tym jest spisana w lekki, przyjemny i łatwy w odbiorze sposób. Autorzy przybliżyli nam wielki świat, który zazwyczaj nie jest dostępny dla zwykłych ludzi.

"Pułapka czasu" to ta książka, którą czytała Holly Wheeler w Stranger Things jako foreshadowing mitologii serialu. Powieść stanowi połączenie baśniowej fantasy i sci-fi. Pojawiają się w niej także elementy antyutopii i horroru. Splot tych gatunków bywa mniej lub bardziej nasilony. Momentami nasuwały mi się skojarzenia z "Lwem, czarownicą i starą szafa" oraz "Niekończącą się historią". Nadzwyczajne, nieznanego pochodzenia, zdolności bohaterów chwilami odbierały im dziecięcy urok. Najbardziej ciekawi wydawali mi właśnie się wtedy, gdy zachowywali się jak zwykłe dzieciaki. Ale za to opis ich relacji z ojcem potrafił mnie rozczulić. Powieść spodobałaby mi się bardziej gdyby autorka pełniej domknęła wątek Tego. Piękne wydanie.

Wraz z moim Pięciolatkiem świetnie bawiliśmy się czytając o przygodach Dużego oraz jego trzech kotów: Zofii, Gienia i Hermana. Te gadające, psocące i niezwykle cwane sierściuchy dostarczają czytającym masę śmiechu, ciepłych emocji, a przy ostatniej historii to i wzruszenia. Polecamy Czytelnikom i Wielbicielom Kotów w każdym wieku!

Kiedy zaczęłam czytać, miałam wątpliwości, czy to będzie lektura dla mnie. Sięgnęłam po nią z ciekawości, kiedy dowiedziałam się, że to na jej podstawie została stworzona animacja. Nie przepadałam za najstarszym z rodzeństwa, ale... na szczęście w trakcie się to zmieniło. Książka jest przede wszystkim zabawna, aczkolwiek ma też w sobie coś delikatnego i uroczego. Dobrze się bawiłam czytając ją ♥ No dobra, był moment, kiedy irytował mnie cukiernik, ale to pewnie dlatego, że był postacią, do której żywiłam jakąś sympatię - bo irytujących bohaterów jest tu dużo, ale oni tacy muszą być i Ty jako czytelnik to wiesz i dlatego to bardziej bawi niż wkurza xd

Tym razem autor koncentruje się przede wszystkim na uniwersalnych wartościach, ilustrując je opowieściami osadzonymi w starożytności, ale z różnych kręgów kulturowych. Następnie pod hasłem "w pracowni filozofa" wyjaśnia przesłanie historii. Czytanie tekstu wymaga jednak pewnej wprawy. Ciekawe i skłaniające do własnych przemyśleń. Ps. Moja ulubiona opowieść to ta ze strony 41 o ocenianiu nas przez innych;)

Następna cudowna książka Josteina Gaardera. (Osobiście moja ulubiona). Napisana w formie listów, co akurat bardzo mi się podobało. Fajne jest to, że autor odpowiada w książce na nieoczywiste pytania. Czy można dotykać książki, która jeszcze nie powstała? Czy można przeczytać książkę, która zostanie napisana dopiero w przyszłym roku? Czy istnieje biblioteka, w której są książki jeszcze nienapisane?

Przepiękna i wzruszająca. To książka dla dzieci, jednak czytałem ja z przyjemnością. Koty są cudowne a Le Guin świetnie oddała ich charakter i zachowania. Kocia rodzina z miasta, która znajduje spokojną przystań na wsi. Tak, to pochwała wiejskiego życia. Pierwsze dwie części powstały w 1988 i 1989 roku, w czasie amerykańskiej recesji, gdy całe dzielnice pustoszały i były wyburzane. Wiele zwierząt zostało tam porzuconych i żyły półdzikie. Miasta nigdy nie były dobrym miejscem dla zwierząt... A latające kotki? Oczywiście koty bogini Frei ze skandynawskiej mitologii (pięknie narysowane przez Rosińskiego. Tylko dlaczego syjamy?) Kiedy widziałem fotkę kota ze "skrzydłami" w książce o niesamowitościach. Coś takiego faktycznie się zdarza (można wyggoglować) ale to nie są prawdziwe skrzydła. Historia o Kotolotkach jest pięknie ilustrowana przez Stephena D. Schindlera, który wzorował się na własnych kotkach. Bo to jest książka stworzona przez prawdziwych miłośników kotów... Bardzo mnie rozczulała i szukałem wzrokiem moich kotków. To są przecudowne zwierzęta, tyle w nich gracji. Cudownie okazują emocję i sympatię. Nie każdy jest w stanie je zrozumieć. "Kotolotki" to pozycja obowiązkowa dla każdego miłośnika kotków.

Warto się z nią zapoznać żeby zobaczyć, z jakich względów poza osobą autora była zakazana za PRL - chłopiec z nizin nie dokonuje rewolucji, tylko jest małym kapitalistą i odnosi sukces życiowy dzięki przyjaźni z wpływowymi ludźmi i własnym wysiłkom. Co ciekawe, Anglicy nie są opisani jakoś specjalnie sympatycznie. Wartko napisana, jednak nie widzę jej jako lektury stosownej dla dzieci dziś. Więcej niż połowa książki to polowania, niestety. Natomiast przekonująco opisane są objawy PTSD i inne stany, związane z uszkodzeniami, chorobami i starzeniem się u tytułowego słonia.

Bardzo dobra książka. Magiczna, symboliczna, niespieszna, dla mnie trzymająca w napięciu. Jak poradzić sobie ze stratą? Jak żyć jako "niewłaściwy chłopiec", czyż nie powinien przeżyć utalentowany Tam, a nie zdawałoby się nieporadny Ned? Czym powinniśmy kierować się w życiu? Czy warto zaufać nieznanej osobie? ... W sposób zupełnie zaskakujący moc posiadają w książce właśnie "najsłabsi". Dzięki zaangażowaniu i wewnętrznemu dobru, stopniowo pokonują jednak kolejne przeciwności losu. Wśród postaci nie brakuje tu tych nietuzinkowych, występuje bowiem wiedźma, stara królowa, król bandytów ... i wilk ... Jak zakończy się owa historia? Jak potoczą się losy obu braci? Czy na świecie zapanuje ład? Warto przeczytać.

Miałam mały zastój z tą książką, bo stanęłam jakoś w połowie, ale po mniej więcej tygodniu się zebrałam i skończyłam. Uwielbiam wszystko w tej książce: - bohaterki - każda charakterystyczna, ale wspaniała - klimat - baśniowy - mega! - fabuła - wciągająca Ja bardzo cenię książki za klimat i w tej klimat był cudowny! To nie była magia typu wróżki, potwory, tylko taka baśniowa: klątwy, czarownice. Więc można to nazwać baśnią, lecz bardziej rozbudowaną i wciągającą. 10+.

Gromadka dzieci, która tuż przed świętami dowiaduje się, że nie może dalej mieszkać w ukochanej kamienicy i zrobi wszystko, aby tam zostać, łącznie z poznaniem i ułaskawieniem mrukliwego sąsiada. Fajna historia dla wczesnych nastolatków bardziej niż dzieci (problemy dorosłych, które widzą dzieci, dużo tekstu, szczątkowe ilustracje).

Pierwsza cześć serii o ośmiorgu dzieciach i ich rodzicach. Jest to książka z lat pięćdziesiątych, więc czasami może się wydawać trochę dziwaczna, ale moje dzieci i tak ją pokochały. Perypetie tej zwariowanej rodzinki tak bardzo nam się spodobały, że na pewno przeczytamy cała serię. P.S. Naszą ulubioną postacią jest babcia - prześmieszna i szalona, kojarzy mi się troszkę z moją mamą, dzięki czemu dzieciaki mają jeszcze większy ubaw porównując ją do swojej babci 😄

Tak szalona przygoda może się wydarzyć jedynie 35 maja. I pomyśleć, że wspólnie spędzany czas Konrada ze swoim stryjem Rabarbarem (który z pewnością pozwala na bardziej szalone przedsięwzięcia, w tym spożywanie zaskakujących przekąsek, innych niż rekomendują rodzice;) i podzielenie się przez chłopca zmartwieniem, że musi napisać wypracowanie o przygodzie na morzu popołudniowym zaowocują tak szalonym dniem ... Przygód będzie tu bez liku, duża porcja śmiechu i zaskoczenia! Audiobook z głosem Piotra Fronczewskiego też cudny! Polecam.

„Genialny eksperyment” to 1 tom serii dziecięcej o przygodach Max Einstein. Autorami tej książki są James Patterson i Chris Grabenstein. Max Einstein to 12-letnia dziewczynka, która jest bezdomna i pomieszkuje z innymi squatersami nad stajnią. Nie wie nic o swoim pochodzeniu i rodzinie. Nie wie nawet czy Einstein to jej prawdziwe nazwisko, czy wymyśliła je sobie w dzieciństwie na cześć swojego największego życiowego idola - Alberta Einsteina. Ma genialny umysł i nielegalnie studiuje na Uniwersytecie Nowojorskim. Jej geniusz dostrzegają dwie organizacje. Jedna o dobrych zamiarach, chcąca wykorzystać umysł Max do zmiany świata na lepsze, a druga chcąca pozyskać Max w odwrotnych celach.. Uwielbiam książki o genialnych dzieciach, więc ta również przypadła mi do gustu. Mogę Wam zdradzić, że Max nie jest jedyną bohaterką w tej książce, która posiada ponadprzeciętną inteligencję! Świetnie czytało mi się o ich przygodach i dokonaniach. Jestem też pod wrażeniem poruszenia w tej lekturze tematów gospodarczych, społecznych i ekologicznych w taki przystępny dla młodego czytelnika sposób. Myślę, że dla dzieci/młodszej młodzieży ta książka będzie jeszcze większą rozrywką niż dla mnie. Ja raczej nie będę kontynuować tej serii, ale myśle, że grupa wiekowo docelowa tej książki zaangażuje się na tyle mocno, że na jednym tomie nie poprzestanie. https://www.instagram.com/p/CmKMm6pNlOz/

Książkę otrzymałam jako prezent razem z drugą częścią, są absolutnie pięknie wydane, zawierają cudowne rysunki smoków w środku, jest opowieść, jest zagadka, wydawać by się mogło, że wszystko pasuje. Niestety nie. Nic tutaj nie działa, a wielka szkoda, bo potencjał był ogromny. Mogła to być jedna z tych słynnych książek dla dzieci która doczekała się kolejnych tomów i wydania filmowego lub animowanego. Niestety, książka jest po prostu nudna.