Duchy

Hmm... romans jak znalazł! Ślub ma być i bez dyskusji. W końcu tak zdecydowano za młodych. W ówczesnym czasie, sytuacja całkiem normalna. Ale żeby zostawić młodą małżonkę i wyjechać? Ja rozumiem, że oboje musieli dorosnąć ale żeby się nie interesować co się dzieje w kraju, z rodziną? Nie należy się dziwić że po powrocie atakują go, nie tylko małżonka która chce rozwodu, ale i mnóstwo wierzycieli. Czy uda się odkręcić ten ambaras? Jakim kosztem ? Trzeba przeczytać by się dowiedzieć! 😉

Książki z serii Da Capo to dla mnie nieodmiennie gwarancja ciekawej lektury.Nie inaczej było i tym razem.Autorka nie jest mi zupełnie nieznana,czytałam kilka jej książek i nawet obiecywałam sobie,że jeszcze po nia sięgnę,ale zwykle co innego przykuwało moja uwagę... To niezły romans,z wyraźnie zarysowanym wątkiem kryminalnym,który bardzo tu pasował.Tożsamość mordercy niemal do końca zostaje tajemnicą...Ciekawi są bohaterowie,tak główni jak i poboczni,fajnie nakreśleni są ci bardziej i ci mniej sympatyczni.Sceny miłosne dość słabo zarysowane,bez szczegółów i mało obrazowe,co bynajmniej nie uważam za błąd.Zdaje się,że tylko jedna scenka jest w miare dobrze opisana,reszta rozgrywa się gdzieś w tle... Stosunki określające parę głównych bohaterów można najłatwiej zobrazować porzekadłem "kto sie lubi,ten się czubi".I rzeczywiście,początkowo ich znajomość to pasmo kłótni i niesnasek.Tess jest przekonana,że ross owinął sobie jej dziadka wokół palca,najpewniej chcąć wyłudzić od niego pieniądze,on z kolei traktuje ja jak rozkapryszone dziecko,koniecznie próbujące postawić na swoim...I tak się to ciągnie...Wymuszone okolicznościami małżeństwo Rossa i Tess,mogłoby być szczęśliwe,gdyby nie fakt,że Ross jest wdowcem,w który wciąż kocha swoja zmarła tragicznie żonę,nie pozwalając sobie na uczucie względem kogoś innego.Romantyczna miłość,którą żywił do Cassie ma sie nijak do namiętności,którą czuje do Tess.Ross nie potrafi zrozumieć,że miłość do różnych osób może wyglądac zupełnie inaczej. Sam Ross jest poniekąd hipokrytą, nie kocha Tess,ale wymaga od niej by dała mu z siebie wszystko: Powinna mu dać to,czego pragnął.Nie mogła bez końca wydzielać mu swej miłości drobnymi kropelkami,tak jak on nie mógł powstrzymać przypływu oceanu(...) Bardziej mnie jednak bawiło inne jego przekonanie: Mężczyzna nie powinien realizowac swych najśmielszych fantazji z żoną,nawet jeśli dotyczą one tylko i wyłacznie jej.Był już kiedyś żonaty.Wiedział coś o tym.Żona zasługiwała na umiar ze strony męża. No naprawdę,tylko pogratulować takiemu okazowi męskości...Taki z niego znawca kobiet,jak z koziego ogona waltornia...Tylko bym lała po gębie i patrzyła,czy równo puchnie... Samo zakończenie jest trochę przesłodzone.Końcowy motyw rozczarowania i rozgoryczenia u Tessy był zbyt słabo rozwinięty,za szybko postanowiła mu wybaczyć,a on zbyt krótko ją przepraszał.Powinien był się choć trochę poczołgać... Książkę przeczytałam z zainteresowaniem .Wciągnęły mnie losy bohaterów i tajemnica sprzed lat...Na pewno sięgne po kolejne książki tej autorki.

Bardzo piękna historia i pięknie opisana, świetnie przedstawiony świat, w którym toczy się opowieść, barwnie, ciekawie i realnie; prawdziwy romans, którego akcja toczy się w średniowieczu, z prawdziwie pokazanymi problemami tej epoki, bohaterowie nie z papieru i piękna miłość, która połączyła ich na zawsze.

To moje drugie spotkanie z tą autorka,pierwsze było trochę rozczarowujące.W tej historii porwało mnie wszystko:sposób narracji,bohaterowie,bieg wydarzeń... Willl-główny bohater męski-artysta,wolny duch nie znoszący ograniczeń z jednej strony.Z drugiej-człowiek obciążony rodzinnymi zobowiązaniami,następca swego wysoko urodzonego ojca.Ciążą na nim obowiązki,ojciec chciałby nim kierować,ale Will nie jest tak potulny jak chciałby tego jego ojciec-tyran.Will jest głęboko wrażliwy,lecz ukrywa swoje uczucia przed innymi.Zraniony przez ojca,który chce go obwinić o śmierć młodszego syna.Will rzeczywiście ma poczucie winy,trochę nielogiczne ale jednak ma.Za wszystko co złe chce się odegrać na ojcu.To z zemsty kupuje a następnie poślubia indiańską niewolnicę Szybkonogą.Wie,że dziewczynę jest biała,ale przez długi czas traktuj ją jak niemądrą dzikuskę,bez własnego rozumu. Margery-nie pamięta swojej przeszłości,nie wie kim była,wspomnienia wracają do niej tylko w snach,zresztą są to wspomnienia mocno fragmentaryczne.Jest nieufna,zachowuje się tak jak nauczyła się w indiańskiej niewoli.Chce bezwzględnie zadowolić swojego nowego właściciela.Gdy ten ją poślubia dziewczyna jest mu oddana,we wszystkim posłuszna.Otacza go miłością i czcią,chce zaspokajać wszystkie potrzeby męża.A ten zawozi ją do swego rodzinnego domu i porzuca.Zostawia Margery w obcym dla niej kraju,w domu kompletnie obcych jej ludzi.Nie interesuj go w jaki sposób Margery poradzi sobie z wrogością jego ojca.Interesuje go wyłącznie zemsta.Na szczęście kobiecie przychodzi z pomocą teściowa-Olivia.To ona kieruje edukacją Margery,pomaga jej we wszystkim.Jest dla niej nie tylko mentorką ,ale i zastępczą matką. A potem wraca Will.Po dwóch latach nieobecności,myśląc ,że żona przyjmie go z otwartymi ramionami,że nadal będzie go czcić, kochać i spełniać wszystkie jego zachcianki.Przecież wrócił jej pan i władca.Tymczasem jego żona jest zupełnie inną osobą.Zmieniła się nie tylko zewnętrznie ale i wewnętrznie.Jest inteligentna,ma swoje zdanie,którego potrafi z przekonaniem bronić,jest niezależna i świadoma własnych zalet.Ku zaskoczeniu Willa jest też matką (i tutaj ukłony w stronę autorki za sposób w jaki przedstawiła Willowi jego synów :) ).Musi upłynąć sporo czasu i wiele zdarzeń,by Margery wybaczyła mężowi ,by mógł on odzyskać jej miłość i zaufanie.Nie przyczynia się do tego bynajmniej upór Willa z związku z jego chorobą -mężczyzna jest uparty,nie chce poddać się operacji,próbuje nawet szantażu,byle tylko żona go nie opuściła.Na szczęście nad wszystkim czuwa jego matka(wówczas już wdowa).To Olivia uspokaja,łagodzi napięcia,podsuwa rozwiązania.To dzięki niej Margery poznaje wrażliwość męża,jego skrywane uczucia przenikające przez jego rysunki i obrazy. No i jeszcze jedno-tajemnica pochodzenia Margery.Wyjaśnia się właściwie przez przypadek.Oto kobieta słyszy pewne nazwisko i nagle przypomina sobie,że to nazwisko nie jest jej obce.Więcej-należało do niej.Później przypomina sobie jeszcze parę imion i voila-tajemnica jej pochodzenia jest wyjaśniona.Pozostaje tylko odnaleźć jej krewnych.Nie jest to bynajmniej trudne-oto jej brat okazuje się być szkockim księciem,który rozpoznaje ja po bliźnie na stopie.Margery zostaje więc przyjęta na łono cudem odzyskanej rodziny.I właśnie takie rozwiązanie zagadki nie jest dla mnie satysfakcjonujące.Zbyt przypadkowe,jakby autorka nie miała pomysłu na połączenie bohaterki z jej rodziną.Nie jest też wyjaśniony sen Margery,kiedy to śnili się jej bliscy i ktoś mówił,że nie może ona paść ręce Czarnego Douglasa.Miałam nadzieję,że autorka pójdzie raczej tym tropem,że Magrery lub jej mąż będą próbowali wyjaśnić,kim jest ów człowiek,dzięki czemu dowiedzą się kim byli rodzice dziewczyny. W każdym razie,mimo drobnych niedociągnięć,książka bardzo mi się podobała.Czytało się ją płynnie,bez żadnych dłużyzn i błędów.Akcja była bardzo prawdopodobna.Podobało mi się również to,że metamorfoza bohaterki nie była kwestią kilku dni czy tygodni.Była bardziej rozciągnięta w czasie,ale to właśnie dzięki tej rozciągłości czasowej wydaje się ona prawdziwsza.

Całkiem inna książka niż z tej serii. Różni się od innych przede wszystkim tym, że akcji nie da się przewidzieć. Zabawna, nieraz się uśmiałam. Ale też i wzruszająca i chwytająca za serce. Pokazuje walkę ze słabościami czy przeciwnościami. Widzimy wzloty i upadki, ale przede wszystkim dobrze się skończyło, choć myślałam, że już dokońca Montana pozostanie na wózku. Dzięki sile Addie, on również ją znalazł by walczyć. Także polecam!!!!

Nie znałam wcześniej tej pisarki, ale muszę przyznać, że książka jest dobra. Czemu? Oczywiście, mamy dwójkę bohaterów którzy poznają się w niesprzyjających warunkach, najpierw się nie znoszą, potem się w sobie zakochują. Typowe w romansach, ale lubię taki obrót sytuacji, bo pokazuje jakie jest życie- jednym wielkim sucharem. Mamy też ukazaną rodzącą się przyjaźń oraz jak ważne są więzy rodzinne. No i to co mi się spodobało najbardziej- na samym końcu nie ma czegoś w stylu "wszyscy się pogodzili, wybaczyli sobie i żyli długo i szczęśliwie". Nie, nawet Cyprian sam przyznaje, że nigdy nie będzie między nim a lordem Haberton prawdziwej relacji ojciec-syn. Bo to prawda, takie właśnie jest życie, a pewnych rzeczy nie da się wybaczyć w pełni. Duży plus za brak wazeliny i odpowiednią ilość lukru. <3

Bardzo przyjemne babskie czytadło z kategorii romantycznych odmóżdżaczy. Ciekawa fabuła, zaskakujące zakończenie, dobrze napisana powieść. Nie oczekuję zbyt dużo od literatury tego pokroju, dlatego oceniam ją bardzo dobrze, bo zapewniła rozrywkę na jeden wieczór ;)

Lekka, przyjemna i zabawna lektura, mimo pewnych niedociągnięć :) Główna bohaterka - naiwna, nieporadna, niezdarna, wrażliwa istota, o niebywałym talencie do popadania w tarapaty, co czyni jej postać przekomiczną. Główny bohater - nieustraszony, silny charakter, jednooki bandyta ;) obdarzony ognistym temperamentem. Prawdziwa mieszanka wybuchowa. Ich postępowanie momentami było nieco irytujące, ale bez przesady. Wielki plus za postać gadającego szpaka - Medusy :D

Dobra, wyróżnia się wśród innych romansów. Wciągająca, trzymająca w napięciu fabuła (przeczytałam na raz), gorący i wzruszający romans (uroniłam nie jedną łezkę) i świetny wątek kryminalny - są zaskakujące zwroty akcji, intryga ciekawie zbudowana. Szybko i łatwo się czyta.

Dawno juz nie czytałam książki, przy której śmiałabym sie w głos. Perypetie Esmeraldy Fine bardzo mnie ubawiły. Oprócz dowcipu, znalazłam tu również ciekawa historie i niespodziewany zwrot akcji. Niestety kilkukrotnie miałam wrażenie, że autorka miała na coś pomysł, ale nie umiała go do końca zrealizować. Dlatego daję 7 gwiazdek. Poza tym bardzo przyjemna lektura na wakacje.

Jeszcze Walia czy juz Anglia? Rosecliffe jest zamkiem, a nawet miasteczkiem, na walijskiej ziemi, jednak z angielskim lordem na czele i żona Walijka. Dzięki ich wzajemnej miłości na ich ziemii jest pokój. Niestety nie wszyscy to dostrzegają. Walijscy buntownicy nienadzwidza Anglikow dla samej zasady. Ich przywodca Rhys szczególnie. To jemu jestem z nich zabił ojca... Natomiast Jasper FitzHugh, brat lorda, ach Jasper! Nie ma kobiety która odmówiła by jego prośbie. Przystojny, silny, a o jego zdolnościach lozkowych szepcza kobiety w obu przylegających wioskach. Pozostaje Rhonwen i to ona jest tu pewnie główną bohaterką. Postawiona między lojalnościa do swoich walijskich rodaków, a miłością do Anglika. Jak rozwiązać ten spór jeśli nie ucieczka ? Dlaczego jedna strona musi prawie umrzeć aby bohaterowie zrozumieli że się kochają? Najbardziej ciekawa i intrygująca w mojej ocenie postacią jest jednak bard, Newlin. Jest tam gdzie go potrzebują, mówi zagadkami, jak prorok, przemieszcza się z miejsca w miejsce szybciej niż pociąg pospieszny. Jak on to robi?

Ciekawe postaci obydwojga bohaterów, co w sumie nie jest tak częste. Może okres historyczny (średniowiecze) nie najszczęśliwiej dobrany, ale w sumie ma niewielkie znaczenie dla opowiadanej historii. Polubiłam zarówno Willow, jak i Bannora, ale też postacie z drugiego planu, jak rozpieszczoną Beatrix czy Fionę. Jest tutaj właśnie kilka ciekawych kobiecych postaci i w sumie dosyć nietypowe jak na romans wątki typu podrzucane dzieci. Oczywiście tutaj jak w porządnym romansie wszystko dobrze się kończy, ale Autorka zarysowała jednak pewne problemy kobiet i tamtych czasów, nie naruszając jednak konwencji romansu. Mądra i sympatyczna książka.

To urokliwy i ciepły romans historyczny, z gatunku tych mniej ambitnych, ale posiadający wszystkie elementy właściwe dla gatunku tj. burzliwy romans, emocje, sytuacje przyprawiające o szybsze bicie serca, knowania oraz wątki humorystyczne (ekscesy ciotki i jej przyjaciółek). Polecam.

To trzecia ksiazka autorstwa tej pisarki, ktora przeczytalam i byla to najlpesza sposrod nich. 'Guwernantka' napisana jest w stylu tworczosci Jane Austin, nie zalicza sie wiec do 'ognistej' kategori romansu, lecz zdecydowanie utrzymuje zainteresowanie. Bohaterowie daja sie lubic i nie irytuja. Jezeli mialabym wskazac jakies mankamenty, to beda dwa - Lysander potrzebowal duzo czasu, aby zdac sobie sprawe kim naprawde jest jego guwernantka, a drugie to raczej zabawne stwierdzenie Clemency, ze jej wybranek 'nigdy nie bedzie prawdziwie przystojnym mezczyzna'. Milej lektury.

Bardzo dobrze napisany romans historyczny z czasów Jana Bez Ziemi i Robin Hooda. Obydwaj pojawiają się na łamach książki choć prozaicznie. Główni bohaterowie to Baron, walczący o swoje prawa i Jane, choć stojąca po przeciwnej stronie , również dążąca do sprawiedliwości. Król, okrutny i zachłanny knuje intrygę aby mieć pretekst do zagarnięcia majątku Barona. Oskarża go o zdradę, skazuje na funkcję szeryfa w Notinnghem. Tam dalszym knowaniem chce skazać go na śmierć. Wspólne zjednoczone siły innych Baronów powstrzymują króla, o Tre skrywa się w lesie Sherrwood. Tam poznaje drużynę Robin Hooda. Polecam.

Ciekawie opisane detale , jak siostry radziły sobie w nauce jazdy konno, rzucaniem liny i inne trudy przy pędzeniu stada. Opisy są interesujące, choć autorka przesadza z haryzmą kobiet, a może nie ;) Romanse rozkwitają tam żywo, ale mi podobała się przeprawa i ich walka ze słabościami.

Ujmująco opisana jest przemiana guwernantki, jej nastawienia do życia, pragnień w surowych, dzikich warunkach osadników w Australii. Wszystkiego możemy doznać po troszeczku, piekno krajobrazu, miejscowa fauna i trudy dnia codziennego niepełnej rodziny; ale to problemy mocjonalne dzieciaków, nadają nieco inny wymiar tego romansu.

Po ostatnich ciężkostrawnych lekturach miało być lekko, miło i przyjemnie. I tak właśnie było. Z przyjemnością przeczytałam " Nieznajomą" Maggie Osborne i z pewnością jeszcze do tej autorki wrócę. Pomysł na fabułę fajny i wykonanie dobre. A po za tym po raz kolejny przekonujemy się, że kłamstwo nie popłaca a miłość pokona różne przeciwności. Polecam.