Co się stało z Margot Clair?

Sięgając po „Flashback” nie spodziewałam się, że ta historia aż tak mną zawładnie. Autorzy, którzy dali się już poznać czytelnikom z mrocznych i bezkompromisowych opowieści, tym razem połączyli siły, by stworzyć coś, co wykracza poza ramy zwykłego thrillera. To niezwykle intensywna mieszanka thrillera psychologicznego z duszno poprowadzonym wątkiem sensacyjnym, która od pierwszej strony otula czytelnika mrokiem i niepokojem. Fabuła zawiązuje się wokół dramatycznego odkrycia w opuszczonym magazynie, gdzie detektyw Zoe Brown odnajduje Iana Fella, mężczyznę pokrytego krwią, który nie pamięta absolutnie nic ze swojej przeszłości. Ta amnezja staje się osią narracji, wokół której autorzy tkają misterną sieć intryg, kłamstw i listów od tajemniczego m0r.dercy. Akcja toczy się w atmosferze ciągłego zagrożenia, gdzie każdy krok bohaterów jest bacznie śledzony przez kogoś, kto zdaje się bawić ich cierpieniem. Główni bohaterowie to postacie z krwi i kości, targane wewnętrznymi demonami, które czynią ich niezwykle wiarygodnymi. Zoe Brown to kobieta silna, a jednocześnie boleśnie krucha w obliczu powracającej przeszłości, natomiast Ian Fell stanowi wielką niewiadomą, jego walka o odzyskanie tożsamości jest wręcz namacalna. Ich relacja, pełna niewypowiedzianych słów i narastającego napięcia, jest sercem tej książki. Książka dotyka niezwykle trudnych tematów, takich jak zawodność ludzkiej pamięci, destrukcyjna siła traumy oraz granica między instynktem przetrwania a moralnością. Styl autorów jest dynamiczny i niezwykle obrazowy, pełen emocjonalnych opisów, które pozwalają poczuć chłód piwnic i gorący oddech prześladowcy na karku. Język, choć dosadny w momentach akcji, potrafi być też subtelny, gdy w grę wchodzą uczucia, co sprawia, że lektura jest niezwykle płynna i angażująca. Największą mocą tej pozycji jest bez wątpienia atmosfera i mistrzowskie budowanie napięcia, które nie odpuszcza ani na moment. Zwroty akcji są tak gwałtowne, że wielokrotnie musiałam odkładać książkę, by po prostu odetchnąć. Szczerze przyznam, że trudno mi wskazać jakiekolwiek słabe strony, tempo jest idealnie wyważone, a mrok, w którym zanurzają nas autorzy, jest wręcz uzależniający.

To jedna z tych książek, które od pierwszej strony nie dają złapać oddechu… a na końcu zostawiają czytelnika w totalnym szoku. Zakończenie? Coś absolutnie miażdżącego. Takiego, po którym człowiek siedzi i przez chwilę nie wie, co właśnie przeczytał. Autor kolejny raz udowodnił, że jest mistrzem budowania napięcia i tworzenia historii, które wciągają i zaskakują na każdym kroku. To thriller, w którym nic nie jest oczywiste. Autor sprytnie myli tropy, podrzuca kolejne wersje wydarzeń i sprawia, że w głowie pojawia się coraz więcej pytań. Komu wierzyć? Głównej bohaterce? Policji? A może temu „złemu”? Mętlik w głowie gwarantowany. Ogromnym plusem jest sposób prowadzenia fabuły — akcja zaczyna się praktycznie od razu i nie zwalnia ani na moment. Tu nie ma miejsca na nudę. Historia pędzi do przodu, ale jednocześnie nie jest przytłaczająca, bo wszystko jest świetnie wyważone. Książkę czyta się błyskawicznie. Krótkie rozdziały tylko to ułatwiają, a sama fabuła jest tak angażująca, że ciężko się oderwać. Ja w momentach, kiedy musiałam ją odłożyć, przerzucałam się na audiobooka — potrzeba poznania dalszych wydarzeń była po prostu silniejsza ode mnie. Bardzo spodobał mi się również motyw wykorzystania pamięci jako elementu pewnej gry — to coś świeżego i naprawdę intrygującego. Do tego dochodzi ciekawy zabieg narracyjny — na jednej stronie śledzimy wydarzenia z perspektywy dwóch postaci jednocześnie. Czytamy, co dzieje się w dwóch różnych miejscach, a teksty są zestawione obok siebie. Daje to świetny efekt i mocno działa na wyobraźnię. Nie można też nie wspomnieć o klimacie — dusznym, ciężkim, momentami wręcz niepokojącym. Autor ma swój charakterystyczny styl, w którym granica między thrillerem a czymś bardziej odrealnionym (zahaczającym o horror czy nawet fantastykę) jest naprawdę cienka. I właśnie to sprawia, że jego książki są tak wyjątkowe. To jedna z tych historii, w których nadchodzi moment, gdy przestajesz ufać komukolwiek — i to jest absolutnie genialne. Podsumowując — jeśli lubicie thrillery psychologiczne, które trzymają w napięciu od początku do końca i potrafią naprawdę zaskoczyć, to jest to absolutny must read. A zakończenie? Wywraca wszystko do góry nogami. Dosłownie wszystko.

Ciekawy pomysł na książkę, która napisana jest z perspektywy wszystkich jej głównych bohaterów a fabuła lawiruje pomiędzy ich przemyśleniami i ich indywidualną interpretacją zdarzeń. Mimo, że pomysł ciekawy i sama zagadka również, jakoś nie potrafiłam się w tą historię wciągnąć i dać jej sobą pochłonąć jak w przypadku pozostałych powieści autorki. Na plus zasługuje próba pokazania jak działa umysł wyniszczony przez demencję, aczkolwiek przemyślenia głównego bohatera zmagające się z tą chorobą mogą być dla niektórych ciężkie w odbiorze i mało czytelne.

,, Obsesja. Tak nazywa to mój brat. Jednak ból, który odczuwam, gdy znajduję się daleko od niej, jest czymś więcej niż jakakolwiek żądza zemsty, jakiej kiedykolwiek uległem. Przypomina to uczucie towarzyszące znalezieniu idealnej piosenki - takiej, którą można grać przez całe życie i nie nudzić się ani jedną nutą, a jednocześnie pragnąc nigdy nie dotrzeć do ostatniego taktu. " ,, Phantom " autorstwa Greer Rivers Jest to mroczny retelling ,, Upiora w operze ", jednocześnie pierwszy tom serii ,, Tattered Curtain". ( Każda część stanowi odrębną całość ) O mamo, co tutaj się działo! Na wstępie powiem, że jest to bardzo oryginalna historia i nigdy nie spotkałam się z niczym podobnym. Czy przypadła mi do gustu? I to jeszcze jak! Główną bohaterką tego tytułu jest Scarlett Day. Młoda, utalentowana śpiewaczka operowa. Na pierwszy rzut oka jest spokojną, uśmiechniętą dziewczyną ale czy to nie są tylko pozory? Naprawdę wiele w życiu przeszła a najbardziej wstrząsnęła nią utrata ukochanego ojca, który zaraził ją życiową pasją. Byli bardzo zżyci ze sobą. Dodatkowo każdego dnia musi się mierzyć z bardzo ciężką sprawą. Cierpi na chorobę afektywną dwubiegunową. Na ogół wszystko jest pod kontrolą za sprawą dobrze dobranych leków, ale i tak miewa różne epizody. Od jakiegoś czasu dostaje anonimowe liściki od " swojego upiora ". Jest to bardzo tajemnicze i stale zaprząta jej głowę. Bardzo chciałaby wiedzieć kim jest nieznajomy. Jednocześnie przeraża ją fakt, że wie o niej wszystko i zna każdy jej ruch. Ten w końcu wychodzi z cienia... To Sol. Stanowczy, bezlitosny i chłodny mężczyzna, który wiele już widział. Ma na swoim koncie wiele czynów godnych potępienia. Scarlett już rok temu stała się jego obsesją, z ktorej nie chce a nawet nie potrafiłby się wyleczyć... Ale przecież, nie można pokochać swojego prześladowcy, prawda? Między tą dwójką zaczyna się niebezpieczna gra, pełna namiętności i porządania. Czy da się wygrać z uczuciem, które nigdy nie powinno się narodzić? ,, Phantom " to niesamowity retelling, który aż ocieka mrokiem. Na każdym kroku czuć duszną i ciężką atmosferę. Towarzyszy nam aż do samego końca. Książka wciągnęła mnie już od pierwszej strony i nie pozwoliła spocząć, aż nie poznałam zakończenia. A to musi o czymś świadczyć. 😏 Bardzo podobała mi się relacja między głównymi bohaterami. Oboje są niesamowicie prawdziwi i tak bardzo nieidealni. I to jest w tym wszystkim najlepsze. Ich znajomość rozwijała się w odpowiednim tempie. Tutaj nic nie pędziło " na łeb na szyję ". Była budowana powoli, nie brakowało między nimi emocji i przeróżnych uczuć. Spotykali na swojej drodze wiele trudności. To co ich łączyło było bardzo skomplikowane. Uwielbiam takie mroczne romanse, a ten jest jednym z lepszych jakie poznałam. Znajdziemy w tej powieści wiele sytuacji pełnych napięcia, sekretów też sporo wyjdzie na jaw. Ten retelling poprostu trzeba poznać. Wydanie to jedno z najpiękniejszych w dorobku wydawnictwa KDW. Ta kolorystyka, ten motyw! No poprostu cudo! Ciężko się na nią napatrzeć. Nie ma nic lepszego jak książka idealna w środku jak i na zewnątrz. ♥️ Czytajcie! 😎

„Kill Me First” to książka, po którą sięgnęłam z ciekawości, ale też wiedziałam, że to będzie historia z mocniejszym klimatem i większą dawką emocji niż w typowych romansach. Już od początku czuć, że to nie jest lekka i słodka opowieść, tylko coś bardziej intensywnego, momentami mrocznego i zdecydowanie bardziej odważnego. To jedna z tych książek, które albo wciągają od pierwszych stron, albo w ogóle nie trafiają w gust, ale obok niej trudno przejść obojętnie. Najbardziej podobało mi się to, że od samego początku między bohaterami czuć napięcie. Relacja nie rozwija się powoli i spokojnie, tylko jest pełna sprzecznych emocji, niedopowiedzeń i momentów, kiedy sama nie byłam pewna, w którą stronę to wszystko pójdzie. Lubię takie historie, w których bohaterowie nie są idealni, mają swoje tajemnice, swoje problemy i charakter, który czasem potrafi działać na nerwy, ale właśnie przez to wydają się bardziej prawdziwi. Ta książka ma zdecydowanie bardziej spicy klimat niż typowy romans i myślę, że to od razu czuć w sposobie prowadzenia relacji między postaciami. Nie chodzi tylko o same sceny, ale o całe napięcie, które buduje się między bohaterami praktycznie od pierwszego spotkania. Momentami jest ostro, momentami emocjonalnie, a czasem wręcz trochę niepokojąco, ale właśnie to sprawia, że chce się czytać dalej, żeby zobaczyć, jak to wszystko się rozwinie. Podobało mi się też to, że oprócz relacji jest tu sporo emocji związanych z przeszłością i z tym, co bohaterowie w sobie noszą. Dzięki temu historia nie jest tylko romansem, ale ma też bardziej mroczny i cięższy klimat. Kilka razy podczas czytania miałam wrażenie, że pod tym wszystkim kryje się coś więcej niż tylko przyciąganie między dwiema osobami. Książkę czyta się szybko, bo autorka pisze w taki sposób, że łatwo wpaść w rytm historii. Rozdziały kończą się w momentach, które sprawiają, że chce się przeczytać jeszcze jeden… i jeszcze jeden. I właśnie przez to trudno się oderwać, nawet kiedy historia robi się bardziej emocjonalna albo trochę mocniejsza. To na pewno nie jest książka dla każdego, bo poziom spicy jest tutaj wyraźny i relacja między bohaterami momentami jest naprawdę intensywna. Jeśli jednak ktoś lubi romanse z pazurem, z nutą mroku i z bohaterami, którzy nie są grzeczni i idealni, to myślę, że ta historia może się spodobać. Jestem ciekawa, czy ktoś z Was też czytał „Kill Me First” i jak ją odebraliście. Lubicie takie bardziej odważne historie z dużą dawką emocji, czy wolicie spokojniejsze romanse? #ksiazka #czytam #recenzjaksiazki #killmefirst #oliwiakryspin #spicybook #romans #darkromance #bookstagram #czytambolubie

Uwielbiam post-apo, dlatego sięgnęłam po tę książkę z wielką przyjemnością i nie zawiodłam się ani trochę. Ta historia jest tak wciągająca i dynamiczna, że trudno oderwać się od lektury choć na chwilę. Zakończenie sprawiło, że potrzebuję kontynuacji na już !

𝐌𝐨𝐣𝐚 𝐙𝐠𝐮𝐛𝐚 – 𝐌𝐨𝐧𝐢𝐤𝐚 𝐒ł𝐚𝐰𝐢𝐤 [współpraca reklamowa @wydawnictwo_kdw] 𝐐: 𝐋𝐮𝐛𝐢𝐜𝐢𝐞 𝐭𝐰𝐚𝐫𝐝𝐞 𝐨𝐩𝐫𝐚𝐰𝐲? ⚠️ recenzja zawiera spojlery ⚠️ „𝐶𝑧𝑎𝑠 𝑝𝑜𝑑𝑜𝑏𝑛𝑜 𝑙𝑒𝑐𝑧𝑦 𝑟𝑎𝑛𝑦, 𝑎𝑙𝑒 𝑛𝑎𝑚 𝑤𝑦𝑠𝑡𝑎𝑟𝑐𝑧𝑦, 𝑧̇𝑒𝑏𝑦 𝑗𝑒 𝑗𝑒𝑑𝑦𝑛𝑖𝑒 𝑡𝑟𝑜𝑐ℎ𝑒̨ 𝑧𝑎𝑠𝑘𝑙𝑒𝑝𝑖ł. 𝑂𝑏𝑜𝑗𝑒 𝑝𝑜𝑡𝑟𝑎𝑓𝑖𝑚𝑦 𝑧̇𝑦𝑐́ 𝑧 𝑏𝑙𝑖𝑧𝑛𝑎𝑚𝑖.” Pierwsza część 𝐝𝐲𝐥𝐨𝐠𝐢𝐢 𝐒𝐞𝐤𝐫𝐞𝐭𝐨́𝐰 całkowicie zdobyła moje serce, więc oczekiwania wobec drugiej były ogromne. Wiecie raczej, że wolę mniej bolesne książki, a w szczególności w tym momencie, a skoro ten tom wydał mi się 𝐛𝐨𝐥𝐞𝐬́𝐧𝐢𝐞𝐣𝐬𝐳𝐲 od poprzedniego, to przyznam, że w głównej mierze właśnie przez to nie przebił 𝑻𝒘𝒐𝒊𝒄𝒉 𝒔𝒆𝒌𝒓𝒆𝒕𝒐́𝒘. Oczywiście było to konieczne dla odpowiedniego rozwoju fabuły, więc mimo że czytało mi się mniej przyjemnie niż poprzednią część, to autorka 𝐫𝐞𝐰𝐞𝐥𝐚𝐜𝐲𝐣𝐧𝐢𝐞 𝐰𝐬𝐳𝐲𝐬𝐭𝐤𝐨 𝐩𝐨𝐩𝐫𝐨𝐰𝐚𝐝𝐳𝐢ł𝐚. Książka ta wywołała we mnie wiele emocji – od smutku i złości, po radość i wiele zaskoczeń. Zupełnie nie spodziewałam się tyle zwrotów akcji i tak ciekawej oraz 𝐫𝐨𝐳𝐛𝐮𝐝𝐨𝐰𝐚𝐧𝐞𝐣 𝐩𝐫𝐳𝐞𝐬𝐳ł𝐨𝐬́𝐜𝐢 𝐠ł𝐨́𝐰𝐧𝐞𝐣 𝐛𝐨𝐡𝐚𝐭𝐞𝐫𝐤𝐢. Monika wykonała świetną robotę! Miło było wrócić do bohaterów, który zajęli swoje miejsce w moim sercu. 💚 Jednym z największych zaskoczeń (oprócz niesamowitych plot twistów) było to, że 𝐃𝐚𝐫𝐜𝐲 mnie dość często irytował. Don't get me wrong! Nadal go uwielbiam i w wielu sytuacjach pokazał swoje 𝐨𝐠𝐫𝐨𝐦𝐧𝐞 𝐬𝐞𝐫𝐜𝐞 𝐢 𝐭𝐫𝐨𝐬𝐤𝐞̨ 𝐨 𝐒𝐤𝐲𝐞, ale jego rzucanie się do każdego kolesia doprowadzało mnie do szału. Nie powiem, że nie, czasami było to słuszne, ale w niektórych sytuacjach było to zupełnie 𝐧𝐢𝐞𝐩𝐨𝐭𝐫𝐳𝐞𝐛𝐧𝐞 𝐢 𝐩𝐫𝐨𝐛𝐥𝐞𝐦𝐚𝐭𝐲𝐜𝐳𝐧𝐞 dla bezpieczeństwa wszystkich dookoła. Często aż za bardzo igrał z ogniem, co mogło mieć katastrofalne skutki… Natomiast trzeba przyznać, że każdy chciałby mieć u swojego boku kogoś, który będzie 𝐰𝐚𝐥𝐜𝐳𝐲ł 𝐨 𝐰𝐚𝐬 𝐢 𝐰𝐚𝐬𝐳𝐞 𝐝𝐨𝐛𝐫𝐨. ❤️‍🩹 Spotkanie 𝐒𝐤𝐲𝐞 z przeszłością i nowymi faktami sprawiło, że 𝐬𝐭𝐚𝐧𝐞̨ł𝐚 𝐰 𝐬𝐚𝐦𝐲𝐦 𝐜𝐞𝐧𝐭𝐫𝐮𝐦 𝐧𝐢𝐞𝐤𝐨𝐧𝐭𝐫𝐨𝐥𝐨𝐰𝐚𝐧𝐞𝐠𝐨 𝐜𝐡𝐚𝐨𝐬𝐮. Nie mam pojęcia, jak zachowałabym się na jej miejscu. Znalazła się w tragicznej sytuacji, w której 𝐠ł𝐨𝐰𝐚 𝐦𝐨́𝐰𝐢ł𝐚 𝐣𝐞𝐝𝐧𝐨, 𝐚 𝐬𝐞𝐫𝐜𝐞 𝐝𝐫𝐮𝐠𝐢𝐞. Koszmarnie było mi jej żal, ponieważ nie zasłużyła na to wszystko, co ją spotkało. Do tego myśli, które każdego dnia przepełniały jej głowę, ł𝐚𝐦𝐚ł𝐲 𝐦𝐢 𝐬𝐞𝐫𝐜𝐞. Skye i Darcy zdecydowanie powinni udać się na terapię… 😭 W 𝐌𝐨𝐣𝐞𝐣 𝐙𝐠𝐮𝐛𝐢𝐞 mamy do czynienia z wieloma pobocznymi postaciami, które w przeróżne sposoby dodały blasku lub ognia do fabuły. Zaczynając od znanego nam już 𝐑𝐲𝐥𝐞’𝐚, którego nie znoszę i wielokrotnie chciałam mu wywalić. W szczególności mam na myśli 𝐳𝐚𝐭𝐚𝐣𝐞𝐧𝐢𝐞 𝐩𝐫𝐚𝐰𝐝𝐲 𝐩𝐫𝐳𝐞𝐝 𝐒𝐤𝐲𝐞, co strasznie męczyło ją psychicznie oraz namieszało między nią a Darcy’m. Ugh. 𝑴𝒆𝒔𝒔𝒚 𝒎𝒆𝒏, 𝒔𝒕𝒂𝒚 𝒂𝒘𝒂𝒚. 😒 Jestem fanką 𝐒𝐨𝐩𝐡𝐢𝐞 i choć w pewnym momencie nie do końca wiedziałam, co sądzić o jej zachowaniu, to jednocześnie mogę powiedzieć, że trochę ją rozumiem. Zdaję sobie sprawę, że ta dziewczyna również 𝐩𝐫𝐳𝐞𝐳̇𝐲ł𝐚 𝐩𝐫𝐚𝐰𝐝𝐳𝐢𝐰𝐞 𝐩𝐢𝐞𝐤ł𝐨 i jej historia jest równie bolesna, ale… z ogromną chęcią przeczytałabym o niej książkę. #needthat 🙏🏻🕯️ Najlepszą rzeczą z całej lektury byli 𝐛𝐫𝐚𝐜𝐢𝐚 𝐒𝐤𝐲𝐞. Mason choć nie był związany krwią z dziewczyną, przyjął ją do siebie i 𝐭𝐫𝐚𝐤𝐭𝐨𝐰𝐚ł 𝐣𝐚̨ 𝐣𝐚𝐤 𝐧𝐚𝐣𝐩𝐫𝐚𝐰𝐝𝐳𝐢𝐰𝐬𝐳𝐚̨ 𝐫𝐨𝐝𝐳𝐢𝐧𝐞̨. Szybko zdobył moją miłość! Natomiast moim ulubieńcem jest 𝐉𝐞𝐫. Przesłodki, ale i samotny chłopaczek, który od razu pokochał swoją siostrę i z dnia na dzień 𝐬𝐭𝐚ł𝐚 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐜𝐚ł𝐲𝐦 𝐣𝐞𝐠𝐨 𝐬́𝐰𝐢𝐚𝐭𝐞𝐦. Ich wspólne chwile niesamowicie mnie rozczulały. Do tego 𝐫𝐞𝐥𝐚𝐜𝐣𝐚 𝐦ł𝐨𝐝𝐞𝐠𝐨 𝐳 𝐃𝐚𝐫𝐜𝐲’𝐦 również mega mnie wzruszyła. Ich wspólny wypad na łyżwy był świetny! 🥹⛸️ Choć drugi tom nie przebił pierwszego oraz był dość bolesny, czego raczej nie jestem ogromną fanką, 𝐛𝐚𝐰𝐢ł𝐚𝐦 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐧𝐚𝐩𝐫𝐚𝐰𝐝𝐞̨ 𝐝𝐨𝐛𝐫𝐳𝐞 i cieszę się, że sięgnęłam po tę książkę. Odkrycie sekretnych spraw rodziny Skye było 𝐠𝐞𝐧𝐢𝐚𝐥𝐧𝐲𝐦 𝐝𝐨𝐬́𝐰𝐢𝐚𝐝𝐜𝐳𝐞𝐧𝐢𝐞𝐦, a fakt, że niczego się nie spodziewałam sprawił, że ta część bardzo zyskała w moich oczach! Pamiętajcie, że przed przeczytaniem tej historii koniecznie trzeba 𝐳𝐚𝐩𝐨𝐳𝐧𝐚𝐜́ 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐳 𝐨𝐬𝐭𝐫𝐳𝐞𝐳̇𝐞𝐧𝐢𝐚𝐦𝐢, ponieważ moim zdaniem 𝐣𝐞𝐬𝐭 𝐨𝐧𝐚 𝐨 𝐰𝐢𝐞𝐥𝐞 𝐛𝐫𝐮𝐭𝐚𝐥𝐧𝐢𝐞𝐣𝐬𝐳𝐚 𝐨𝐝 𝐩𝐨𝐩𝐫𝐳𝐞𝐝𝐧𝐢𝐞𝐣. Natomiast jeśli zdecydujecie się przeczytać tą lekturę, miłej zabawy i powodzenia! 🩷 𝑥𝑜𝑥𝑜 𝑙𝑖𝑣 <3

Nie wiecie, czym jest dwustronna książka? To pora nadrobić, i przeczytać Czarne Ptaki. Można czytać ją z dwóch stron, można czytać ją naprzemiennie - rozdziałami, generalnie - nie można jej tylko czytać od środka, wszystkie inne chwyty - dozwolone. Ale forma to jedno - to wpada niewątpliwie w oko i nakręca marketingową maszynę - a treść, to drugie. I tu treść też się broni. Lubię czytać przemyślnie skonkstruowane wątki, gdy to przeszłość wpływa na teraźniejszość, to dobry motyw, pod warunkiem, że jest gruntownie przemyślany i porządnie rozpisany. A to niewątpliwie Szczygielskiemu się udało. Trochę czasu trzeba, by złapać, gdzie jest ta nić wspólna obu stron opowieści, co jest olbrzymim plusem, że nic nie jest podawane na tacy, zaraz na początku historii.

Ojejku jakie to było dobre, jakie to było odświeżające i jak dobrze się przy tym bawiłam. Po serii kiepskich książek, po które ostatnio sięgnęlam "Kto zabije Georgię Morgan?" była przełamaniem złej passy. Postać Finleya przypomina mi Sherlocka Holmesa, a to działa tylko na jego korzyść. Historia opowiadana z perspektywy asysytenta detektywa, pozwala krok po kroku dochodzić do rozwiązania zagadki. Do tego autorka pisze w tak przyjemny sposób, że nie chce się odrywać od tej historii. Baaaardzo polecam, szczególnie jezeli wydaje się Wam, że obecnie wszystkie nowe książki są do siebie podobne. Ola udowadnia, że nie są i to sprawia, że chętnie sięgnę po kolejne hustorie, które wyjdą spod jej pióra.

„Martwy sezon” to jedna z tych książek, które naprawdę trudno odłożyć - wciąga od pierwszych stron i nie pozwala złapać oddechu aż do samego końca. Autorka świetnie buduje napięcie, zamykając bohaterów w kameralnym gronie podejrzanych, gdzie każdy może być winny. Najbardziej urzekł mnie gęsty, duszny klimat oraz wszechobecny brak zaufania, który sprawia, że czytelnik sam zaczyna podejrzewać absolutnie wszystkich. Momentami książka jest jednak zbyt brutalna, co nie każdemu może przypaść do gustu. Mimo to całość czyta się genialnie - styl jest lekki, a akcja dynamiczna. Zakończenie wydało mi się nieco przekombinowane, jakby autorka chciała zbyt mocno zaskoczyć czytelnika. Mimo drobnych zastrzeżeń to zdecydowanie pozycja godna polecenia, zwłaszcza dla fanów thrillerów z klaustrofobiczną atmosferą.

„Rozległy świat” E.A. Craig to książka, która naprawdę chce być czymś wielkim — i momentami nawet jej się to udaje… ale równie często gdzieś się po drodze gubi. To jedna z tych historii, które od początku stawiają na rozmach. Dostajemy spory świat, dużo nazw, sporo zasad i bohaterów, których trzeba ogarnąć. Problem w tym, że książka nie zawsze pomaga czytelnikowi się w tym odnaleźć. Start bywa chaotyczny i przez pierwsze rozdziały można mieć wrażenie, że wskoczyło się do historii w połowie. Sam świat jest na plus — widać, że autor miał pomysł i próbował stworzyć coś bardziej złożonego niż standardowe „dobro vs zło”. Są tu ciekawe elementy i momenty, które faktycznie wciągają. Szkoda tylko, że nie zawsze idzie za tym równie dobra narracja. Bohaterowie? W porządku, ale raczej bez efektu „wow”. Dają radę, tylko że trudno się do nich jakoś mocno przywiązać. Dialogi momentami brzmią trochę zbyt poważnie — jakby każda rozmowa musiała być głęboka i znacząca, nawet jeśli sytuacja tego nie wymaga. Styl pisania to chyba najbardziej nierówny element. Z jednej strony są ładne, klimatyczne opisy, z drugiej — fragmenty, które wydają się przeciągnięte albo zbyt „napompowane”. Czasem aż prosi się o prostsze zdania i szybsze tempo. Podsumowując: to książka z potencjałem, ale nie do końca wykorzystanym. Ma swoje dobre momenty i ciekawy świat, ale też sporo rzeczy, które mogą męczyć albo wybijać z rytmu.

To jest prawdziwa mafia! Bez koloryzowania, bez słodko-pierdzących buziaczków 🤭 Jeśli jesteś wrażliwym czytelnikiem, pomiń tę pozycję... po co masz dawac 1 gwiazdkę, skoro nie zwracasz uwagi na ostrzeżenia. 😉 Ja polecam osobom, które kochają mrok, tak jak ja ❤️🔥 Research do tej książki jest na najwyższym poziomie, co czuc na każdej stronie! Uważajcie, książka tak Was pochłonie, że będziecie o wydarzeniach w niej zapisanych, śnić po nocach 🔥🤭

Nie spodziewałam się, że ta książka aż tak mnie poruszy. „Hejterka” to historia o słowach. Takich, które zostają w głowie na długo. Helena jest spokojna, wrażliwa, trochę wycofana. Ma swój świat i swoje pasje. I nagle pojawia się jeden komentarz. Jeden. Od niego wszystko zaczyna się psuć. Ta książka pokazuje, jak łatwo można kogoś zranić. Jak szybko zwykłe słowa zamieniają się w coś większego. I jak trudno się przed tym obronić. Czytałam i czułam ścisk w gardle. Bo to nie jest wymyślona historia. To coś, co naprawdę się dzieje. To nie jest książka „do poduszki”. To książka, która zostaje w głowie. I daje do myślenia.

Co byś zrobił/a, gdybyś w swoim domu znalazł/a nieznajome niemowlę? Kontakt z policją? A gdybyś dzień wcześniej upił/a się i nic nie pamiętał/a??? Podobne pytania zadawała sobie główna bohaterka powieści A.J. McDine "Niemowlę" Lucy Quinn, kiedy odkryła w salonie małe dziecko. Niemowlę - spełnienie jej marzenia, które nigdy się nie ziści. Ponieważ nie pamiętała przebiegu poprzedniego dnia, postanowiła zaopiekować się dzieckiem, śledzić doniesienia policyjne i na własną rękę odkryć tożsamość bobasa. Niestety plan Lucy zburzył powrót jej męża Milesa, który postanowił zrezygnować z pracy na platformie wiertniczej. Nagłemu powrotowi męża, który nigdy nie chciał mieć dzieci, towarzyszyły niepokojące informacje, które dotarły do Lucy. Młoda kobieta zaczęła zastanowić się, kim tak naprawdę jest jej mąż. Czy Lucy odkryła tożsamość dziecka? Jak potoczyły się losy jej małżeństwa? Na te pytania znajdziesz odpowiedzi w intrygującej powieści A.J. McDine 😉 Autorka to była brytyjska dziennikarka, pełniła również funkcję rzecznika prasowego policji. Pisze thrillery psychologiczne, zaś "Niemowlę" jest jej pierwszą powieścią wydaną w Polsce przez @wydawnictwo.nemezis. Mam nadzieję, że nie ostatnią, bo jest to wciągająca historia. McDine zgrabnie buduje fabułę i atmosferę narastającego niepokoju. Główna bohaterka, mająca problem z alkoholem, zostaje się detektywem i prowadzi śledztwo z narażeniem życia. McDine potrafi utrzymać uwagę Czytelnika, a jej bohaterowie są bardzo realistyczni. Zakończenie powieści jest zaskakująco dobre. Serdecznie polecam ❤️

To książka, która już na starcie wyróżnia się formą — została napisana w postaci wywiadu. Przyznam, że wcześniej nie spotkałam się z takim rozwiązaniem w powieści (kojarzyło mi się raczej z reportażami), więc było to dla mnie coś świeżego i intrygującego. Od samego początku wiemy, że fabuła kręci się wokół tajemniczego morderstwa. Rozmowa z bohaterem stopniowo odkrywa przed nami kolejne elementy tej układanki, odsłaniając kulisy zbrodni i prowadząc nas przez całą historię. Muszę jednak przyznać, że spodziewałam się po tej książce czegoś odrobinę innego. Liczyłam na mocniejszy thriller z wyraźną nutą kryminału. Owszem, te elementy się tutaj pojawiają, ale zdecydowanie większy nacisk został położony na relacje między bohaterami — udawany związek, randki, imprezy w świecie celebrytów i stopniowe poznawanie postaci. Bohaterowie są naprawdę ciekawie wykreowani. Każdy z nich ma swoje cele i ambicje, do których dąży, często bez oglądania się na innych, nawet jeśli oznacza to działanie „po trupach”. Na duży plus zasługuje również styl autorki. Jest lekki, płynny i angażujący, dzięki czemu książkę czyta się szybko i z przyjemnością. Niestety, nie obyło się bez momentów, w których fabuła wyraźnie zwalnia i pojawiają się dłuższe, bardziej rozwleczone opisy, które mogą wybijać z rytmu czytania. Bardzo ciekawie został przedstawiony także świat show-biznesu — ten mniej kolorowy, pełen manipulacji, układów i nieczystych zagrywek. Autorka pokazuje, jak łatwo można się w nim zatracić, stracić zdrowy rozsądek i podporządkować wszystko jednej rzeczy — sukcesowi. Zakończenie może nie było dla mnie wielkim „efektem wow”, ale w satysfakcjonujący sposób domknęło wszystkie wątki i dobrze podsumowało całą historię. Mimo kilku drobnych minusów naprawdę dobrze spędziłam czas z tą książką. To angażująca historia z kilkoma ciekawymi zwrotami akcji, która potrafi wciągnąć i zainteresować. Polecam.

Bardzo ciężko jest mi ocenić ten tytuł. 7/10 to trochę za wysoka ocena, jednak 6/10 też w pełni nie oddałoby tego, co sądzę o tej książce. "Kierunek zemsta" to historia klimatyczna. Brakowało mi tutaj odrobiny emocji, brakowało mi więzi z bohaterami. Przyglądałam się temu, co działo się w pędzącym pociągu, jednak bez większego zaangażowania. Plus za główną bohaterkę!

Główni bohaterowie powieści to dziewczyna i chłopak, którzy dźwigają spory bagaż emocjonalny. Savannah w wieku 19 lat uciekła z domu, 🥺 pozostawiając jedynie list pożegnalny. Teraz jedyną bliską jej osobą jest Heidi - jej szefowa. Kent to zdradzøny niegdyś przez byłą partnerkę facet, który od tamtej pory w każdej kobiecie widzi potencjalnego wrøga. Nawiązując jedynie przelotne znajomości chroni się przed kolejnym rozczarowaniem. 😣 Pewnego dnia losy bohaterów się splatają i wtedy zaczyna sporo się dziać, ale niekoniecznie w dobrym tego słowa znaczeniu, 🙅‍♀️ bo para czuje do siebie wzajemną niechęć i jest to w pełni uzasadnione. Savannah nie znosi bowiem mężczyzn, którzy bawią się kobietami, zaś Kent czuje, że dziewczyna coś przed nim ukrywa, a on szczerze nienawidzi kł@mstwa. Natasha Preston znana jest głównie ze swoich wciągających thrillerów, ale tym razem postanowiła sprawdzić się w zupełnie innej roli. Napisała romans 💕 z nutką tajemnicy w tle i naprawdę świetnie jej to wyszło. 👍 Postawiła tutaj na relacje międzyludzkie, znakomicie budując dynamikę i napięcie między dwójką zraniønych i nieufnych wobec siebie osób. Kreacje tych postaci są naprawdę wiarygodne, a relacja między nimi jest intensywna, zmysłowa i zdecydowanie podkręca temperaturę. 🔥 Napięcie doskonale buduje też skrywana przez Savannah tajemnica, ale o niej cicho-sza, 🤫 aby nie popsuć Wam przyjemności z czytania. Ja z książką "Okłamuj mnie" spędziłam bardzo miło czas i zdecydowanie Wam ją polecam. Dajcie znać w komentarzach, czy po nią sięgniecie. 💬👇 Trzymajcie się cieplutko❗️☺️

na początku bardzo wciągnęła, potem miałam poczucie przestoju mimo, że akcja dalej się toczyła, końcówka to nadrobiła! Ale mam mieszane uczucia co do zakończenia. Z jednej strony mi się podobało, z drugiej sporo zbiegów okoliczności i dużo na raz się zadziało. Ale generalnie książka mi się podobała 🫶🏻

Laura i Szymon są zgranym małżeństwem odnoszącym sukcesy zawodowe. Jedynie co brakuje im do szczęścia to dziecko. Z ogromną radością więc przyjmują pod swój dach sześcioletnią Amelkę. Pewnego dnia dziewczynka wyznaje coś co burzy w Laurze spokój i obraz swojego męża... Marcel Moss to autor, którego książki zawsze czytam z niemałą ekscytacją. Nie boi się poruszać w nich trudnych lub kontrowersyjnych tematów. Powieść czyta się szybko bo historia wciąga od początku i czuje się to napięcie. Widzimy żonę, która za wszelką cenę chce dowiedzieć się co wydarzyło się w życiu męża a uzyskane informacje nie napawają ją optymizmem. Mimo wszystko walczy dalej bo wierzy, że Szymon jest dobrym człowiekiem. Moss zwraca uwagę również na media, które szukając sensacji i kliknięć, publikują wiadomości bez ich weryfikacji. Kiedy maszyna zostaje puszczona w ruch, często uruchamiania się niebezpieczna lawina hejtu, która często ma niestety skutki nie do odwrócenia. Powieść zaskakuje zakończeniem co bardzo lubię i cenię w książkach autora. Powiem Wam, że zacieram łapki bo dziś odebrałam kolejną jego książkę co mnie bardzo cieszy, więc niebawem kolejna recenzja.

#1690 - „Zostań ze mną” - M. Night Shyamalan, Nicholas Sparks - Wydawnictwo Albatros #30/2026 "Gwiazdy wirowały mi przed oczami, kiedy patrzyłem, jak drzwi łazienki zatrzaskują się z takim impetem, że aż zadrżały deski podłogi. Mimo bólu stoczyłem się, by wstać, i rzuciłem się znów do łazienki, pewny, że będzie zamknięta. Ale drzwi dało się bez problemu otworzyć. Włączyłem światło i zobaczyłem, że Wren zniknęła. Podobnie jak woda z wanny. Delikatnie dotknąłem tyłu głowy i poczułem na palcach krew." 📖 Tytuł – Zostań ze mną ✍️ Autorzy – Nicholas Sparks, M. Night Shyamalan 🏢 Wydawnictwo – Albatros 📚 400 stron 📅 Premiera – 28.01.2026 📂 Kategoria – literatura obyczajowa / romans 🛍️ Zakup własny ✨ Miłość potrafi pojawić się wtedy, gdy wszystko w naszym życiu wydaje się już poukładane… albo całkowicie rozbite. Głównym bohaterem powieści jest Tate – utalentowany architekt, który osiągnął zawodowy sukces, ale jego życie prywatne naznaczone jest cieniem trudnego dzieciństwa. Decyzja o wyjeździe i podjęciu się projektu domu dla przyjaciela staje się dla niego czymś więcej niż tylko kolejnym zleceniem – to próba zmierzenia się z samym sobą. To właśnie w spokojnym pensjonacie poznaje Wren – kobietę tajemniczą, przyciągającą i niepokojąco nieuchwytną. Ich relacja rozwija się w sposób, który trudno przewidzieć, a atmosfera wokół niej stopniowo gęstnieje. Nic nie jest tu oczywiste, a uczucia przeplatają się z napięciem i nutą niepewności. Ta historia wyróżnia się tym, że nie jest tylko klasycznym romansem. To opowieść o spotkaniu dwojga bohaterów w momencie, gdy najmniej się tego spodziewają – i o tym, jak przeszłość potrafi wpływać na teraźniejszość. Autorzy budują klimat pełen emocji, ale też subtelnego niepokoju, który sprawia, że czytelnik nieustannie chce wiedzieć więcej. To książka o tym, że czasem jedno spotkanie potrafi zmienić wszystko – nawet jeśli nie jesteśmy na to gotowi. Bardzo serdecznie polecam – to wciągająca, emocjonalna i momentami zaskakująca historia, która zostaje w głowie na dłużej 📚 #ZostańZeMną #NicholasSparks #romans #literaturaobyczajowa #Albatros https://www.facebook.com/photo/?fbid=1762731295022604&set=a.782581979704212