rozwiń zwiń
Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Co się słyszy w ciszy...? Wiersze ćwiczące język

Okładka książki Co się słyszy w ciszy...? Wiersze ćwiczące język autora Agnieszka Frączek, 9788325904906
Okładka książki Co się słyszy w ciszy...? Wiersze ćwiczące język
Agnieszka Frączek
7,7 / 10
Wydawnictwo: Wilga literatura dziecięca
32 str. 32 min.
Kategoria:
literatura dziecięca
Format:
papier
Data wydania:
2012-01-01
Data 1. wyd. pol.:
2012-01-01
Liczba stron:
32
Czas czytania
32 min.
Język:
polski
ISBN:
9788325904906
Średnia ocen
7,7 7,7 / 10
2 opinii 15 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Co się słyszy w ciszy...? Wiersze ćwiczące język w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Oceny książki Co się słyszy w ciszy...? Wiersze ćwiczące język

Średnia ocen
7,7 / 10
15 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
1 ocen
9
3 ocen
8
5 ocen
7
2 ocen
6
4 ocen
5
0 ocen
4
0 ocen
3
0 ocen
2
0 ocen
1
0 ocen

Opinia

avatar
443
108
Kaczki_czytaczki
19.07.2022
7 / 10
Na półkach:
Przeczytane
,
Czytamy razem z synkiem

"Co się słyszy w ciszy...?" - Agnieszka Frączek, to zbiór wierszyków wypełnionych wyrazami dźwiękonaśladowczymi. Gdy czytałam je synkowi prawie połamałam język.
Cudownie naśladował wszystkie PSIK, CHRR, CHLIP, ŁUP, BUCH czy RACH-CIACH. Ta książka to świetny, logopedyczny trening.
My mieliśmy z nią mnóstwo śmiechu, a ilustracje Moniki Suskiej dopełniają zabawne historyjki.
Nasz ulubiony wierszyk: "Hura, hura! Duchów fura!"
Książka idealna do ćwiczeń mowy i pełnej śmiechu zabawy.

"Co się słyszy w ciszy...?" - Agnieszka Frączek, to zbiór wierszyków wypełnionych wyrazami dźwiękonaśladowczymi. Gdy czytałam je synkowi prawie połamałam język.
Cudownie naśladował wszystkie PSIK, CHRR, CHLIP, ŁUP, BUCH czy RACH-CIACH. Ta książka to świetny, logopedyczny trening.
My mieliśmy z nią mnóstwo śmiechu, a ilustracje Moniki Suskiej dopełniają zabawne historyjki....

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

25 użytkowników ma tytuł Co się słyszy w ciszy...? Wiersze ćwiczące język na półkach głównych
  • 17
  • 8
10 użytkowników ma tytuł Co się słyszy w ciszy...? Wiersze ćwiczące język na półkach dodatkowych
  • 3
  • 1
  • 1
  • 1
  • 1
  • 1
  • 1
  • 1

Tagi i tematy do książki Co się słyszy w ciszy...? Wiersze ćwiczące język

logopedia

Inne książki autora

Więcej
Okładka książki 12 opowieści o przyjaźni. Polscy autorzy o tym, jak tworzyć dobre relacje Liliana Bardijewska, Liliana Fabisińska, Agnieszka Frączek, Emilia Kiereś, Anna Onichimowska, Marcin Pałasz, Eliza Piotrowska, Tomasz Plebański, Anna Sójka, Aleksandra Struska-Musiał, Barbara Supeł, Kazimierz Szymeczko
Ocena 9,4
12 opowieści o przyjaźni. Polscy autorzy o tym, jak tworzyć dobre relacje Liliana Bardijewska, Liliana Fabisińska, Agnieszka Frączek, Emilia Kiereś, Anna Onichimowska, Marcin Pałasz, Eliza Piotrowska, Tomasz Plebański, Anna Sójka, Aleksandra Struska-Musiał, Barbara Supeł, Kazimierz Szymeczko
Okładka książki Świąteczne opowiadania Agnieszka Frączek, Roksana Jędrzejewska-Wróbel, Małgorzata Korbiel, Marcin Mortka, Marcin Przewoźniak, Katarzyna Ryrych
Ocena 8,0
Świąteczne opowiadania Agnieszka Frączek, Roksana Jędrzejewska-Wróbel, Małgorzata Korbiel, Marcin Mortka, Marcin Przewoźniak, Katarzyna Ryrych
Okładka książki 12 supermocy. Polscy autorzy o tym, jak budować poczucie własnej wartości Liliana Bardijewska, Anna Czerwińska-Rydel, Liliana Fabisińska, Agnieszka Frączek, Emilia Kiereś, Małgorzata Kur, Anna Onichimowska, Marcin Pałasz, Eliza Piotrowska, Anna Sójka, Aleksandra Struska-Musiał, Kazimierz Szymeczko
Ocena 8,9
12 supermocy. Polscy autorzy o tym, jak budować poczucie własnej wartości Liliana Bardijewska, Anna Czerwińska-Rydel, Liliana Fabisińska, Agnieszka Frączek, Emilia Kiereś, Małgorzata Kur, Anna Onichimowska, Marcin Pałasz, Eliza Piotrowska, Anna Sójka, Aleksandra Struska-Musiał, Kazimierz Szymeczko
więcej
Agnieszka Frączek
Agnieszka Frączek
Doktor habilitowany językoznawstwa, germanistka i leksykograf. W książkach dla najmłodszych popularyzuje wiedzę o współczesnej polszczyźnie. Pisze m.in. o homonimach (Kanapka i innych wierszy kapka) i homofonach (Jedna literka, a zmiana wielka) czy przysłowiach (Gdzie przy słowie jest przysłowie). W wierszach opowiada o kulturze słowa i rozprawia się z błędami językowymi (Byk jak byk, Złap byka za rogi). Stworzyła także serię książek logopedycznych. Jest laureatką nagrody Edukacja 2008, wyróżnienia Duży Dong przyznawanego przez Polską Sekcję IBBY oraz nagrody im. Marii Weryho-Radziwiłłowicz, a w 2019 roku otrzymała tytuł Ambasadora Polszczyzny Literatury Dziecięcej i Młodzieżowej.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Powiedz komuś! Elżbieta Zubrzycka
Powiedz komuś!
Elżbieta Zubrzycka Agnieszka Żelewska
Jest to bardziej książka dla prowadzących zajęcia w przedszkolu czy szkole, ale z inwencją rodzica ta książka również nada się w domu. Jest prosta, ma zrozumiałe obrazki, kompletnie pokrywa ważne treści. Co mi się nie spodobało - zawoalowanie przekazu dotyczącego seksualności. Jestem zdania, że do dzieci trzeba prosto, w zrozumiałych słowach, bo inaczej pozostawia wątpliwość, nie jest precyzyjne. Przy czytaniu modyfikowałam treści typu: "nie wolno nikomu dotykać między nóżkami" (to znaczy gdzie konkretnie?), "Nikt nie może pokazywać ci nieprzyzwoitych obrazków" (A co to znaczy????)
MariaWjk - awatar MariaWjk
ocenił na 6 2 lata temu
Cynamon i Trusia. Wierszyki na okrągły rok Ulf Stark
Cynamon i Trusia. Wierszyki na okrągły rok
Ulf Stark Charlotte Ramel
Kocham, kocham, kocham. Ilustracje są świetne, pełne szczegółów i mega zabawne, ale to te niepozorne wierszyki są potęgą i wznoszą tą publikację wysoooooko. Teksty są wyjątkowe, mega oryginalne, nieoczywiste. Przeczytałam setki wierszyków skierowanych do czytelnika dziecięcego, w tym także i o porach roku, ale nigdy by mi nawet nie przyszło do głowy, że można w ten sposób je przedstawić. Mistrzostwo świata!
Basia - awatar Basia
oceniła na 10 3 lata temu
Jeśli bocian nie przyleci, czyli skąd się biorą dzieci Agnieszka Frączek
Jeśli bocian nie przyleci, czyli skąd się biorą dzieci
Agnieszka Frączek
to była bardzo fajna książka, dzieci nie przynosi bocian, one się rodzą, a czasem można je adoptować. Komentarz od Mamy: Ciepła opowieść którą najlepiej podsumowuje ostatnie zdanie Autorki "choć nigdy mnie (Mama) nie miała w brzuszku, wciąż nosiła mnie w serduszku" Spodoba się dużym i małym czytelnikom.
Zuzia B - awatar Zuzia B
ocenił na 7 5 lat temu
O królewnie, która chciała jeździć koparką Janusz Wilczyński
O królewnie, która chciała jeździć koparką
Janusz Wilczyński
"O KRÓLEWNIE KTÓRA CHCIAŁA JEŹDZIĆ KOPARKĄ" JANUSZ WILCZYŃSKI Królewna Monika marzy o żółtej koparce, nic innego nie zaprząta jej myśli, jak tylko wymarzony wielki sprzęt budowlany. Rodzice nie chcą się na to zgodzić, bo królewnie nie przystoi jeździć koparką, kto to widział? Co powiedzą dworzanie i poddani? Monika jednak nie ustaje w dążeniu do celu, na konkursie wokalnym śpiewa piosenkę rockową o swoim marzeniu, maluje jej obraz na ścianach pokoju. Rodzice wciąż są nieugięci. Czy małej królewnie uda się spełnić pragnienie? Przeczytajcie! "O królewnie która chciała jeździć koparką" słyszałam już jakiś czas temu, ale kupiłam ją całkiem niedawno. Krótka, kwadratowa książeczka w biało-żółto-czarnej kolorystyce, z rysunkowymi ilustracjami wygląda bardzo przyjaźnie, cóż chcieć więcej? Przyjrzyjmy się zatem treści. Monika jest królewną łamiącą stereotypy, nie liczącą się z opinią społeczną, nie robi na niej wrażenia strach rodziców przed opinią królestwa, na konkursie zamiast spokojnej i grzecznej piosenki o słowiku, śpiewa rockowy utwór o wymarzonej koparce. Jej występ został nawet wyśmiany przez inne księżniczki. Niechęć królewskiej pary do zakupu koparki wpędza dziewczynkę w końcu w depresję i apatię, choć jej samopoczucie nie zostało wprost nazwane w taki sposób. Koniec końców rodzice decydują się kupić Monice wymarzoną koparkę, której obsługi dziewczynka uczy się pod okiem fachowca. To, co poza samą postacią głównej bohaterki spodobało mi się w książce, to dalsza część historii: królewna, która wcześniej została nawet wyśmiana za swoje niestandardowe upodobania, ratuje królestwo przed powodzią właśnie dzięki koparce i umiejętnościom posługiwania się nią. Nie przepadam za zakończeniami bajek w stylu "znalazła męża, mieli gromadkę dzieci i żyli długo i szczęśliwie", ale w tej książeczce również mąż jest niestandardową i łamiącą stereotypy toksycznej męskości postacią: szyje suknie damom dworu. Nie może się obejść również bez opinii Nadzi. Jej najbardziej spodobał się kot, który zgubił królewską koronę i niczym się nie martwił, i oczywiście KOPARKA! 2 albo 3 lata temu, kiedy w końcu doczekałyśmy się budowy kanalizacji, Nadzia miała okazję wejść i spędzić chwilę na małej, żółtej koparce, a bajka przywołała jej wspomnienia. Najbardziej mnie samą ucieszyło to, że i postać Moniki i księcia przyjęła naturalnie, bo nie ma nic dziwnego w księżniczce obsługującej koparkę ani księciu krawcu. Czy polecam? Oczywiście! Dla osób chcących wychowywać swoje dzieci bez toksycznych stereotypów, pokazać różnorodność bajkowych postaci, dla małych miłośniczek nietypowych księżniczek. Książka odpowiednia jest dla dzieci w wieku ok 4+. Komu nie polecam? Tradycjonalistom, dla których tradycyjne role płciowe są najważniejszą wartością, ale takich czytelników i czytelniczek raczej nie mam, prawda? :)
Nietoperz - awatar Nietoperz
ocenił na 10 3 lata temu
Dranie w tranie, czyli wiersze trudne niesłychanie Agnieszka Frączek
Dranie w tranie, czyli wiersze trudne niesłychanie
Agnieszka Frączek
Podczas zajęć literacko-plastycznych w bibliotece dziewczynki zapoznały się ze zbiorem „szalonych” wierszy Agnieszki Frączek pt. „Dranie w tranie, czyli wiersze trudne niesłychanie”. Spośród nich wybrałyśmy przezabawny i pełen ekspresji wiersz: Gumka Kumak do kumpelki kumka: -Pękła mi w galotkach gumka! Czy mam w koło ganiać goło? Ona na to niewesoło: -Co…? Galotki? A w nich… guma? Pan wybaczy, nic nie kumam.* Uczestniczki zajęć za pomocą kredek świecowych stworzyły zabawne „żabie” i „galotkowe” ilustracje używając do tego m.in. figur geometrycznych. *„Dranie w tranie, czyli wiersze trudne niesłychanie”, Agnieszka Frączek, s.34-35
Basia - awatar Basia
oceniła na 10 3 lata temu
Jesień liścia Jasia. Opowieść o życiu dla małych i dużych Leo Buscaglia
Jesień liścia Jasia. Opowieść o życiu dla małych i dużych
Leo Buscaglia
Za nami kolejna nielekka i niełatwa lektura drugoklasistów: "Jesień liścia Jasia" autorstwa Leo Buscaglia. Dzieci zadają pytania, na które nam dorosłym trudno odpowiedzieć. Strata, tęsknota, śmierć i choroba to jednak nieodłączne części codziennego życia, które budzą silne emocje. Co powiedzieć dziecku? Jak znaleźć odpowiednie słowa, by przekazać chociaż minimum informacji, zaspokoić ich ciekawość, a jednocześnie nie przerazić i nie wstrząsnąć tak kruchą ich wrażliwością? Ta króciutka opowieść napisana została z myślą o małych i dużych odbiorcach. Metaforycznie tłumaczy delikatny temat przemijania, może pomóc tym, którzy przeżyli nieodwracalną stratę oraz pozwala zrozumieć nieuchronność śmierci. Robi to subtelnie, bowiem głównym bohaterem opowieści jest liść Jaś oraz jego współbracia przyczepieni ogonkami do gałęzi drzewa. Autor w prosty sposób przedstawia życie liści podyktowane zmieniającymi się porami roku. To ciepła, mądra, subtelna i wartościowa pozycja biblioterapeutyczna delikatnie mierząca się z zagadnieniem życia i śmierci, skłaniająca do przemyśleń, refleksji i rozmów. Polecam każdemu! Jeśli podoba Wam się moja recenzja, to zapraszam po więcej: https://www.instagram.com/anemonenemorose/
AnemoneNemorose - awatar AnemoneNemorose
ocenił na 7 2 lata temu
Narodziny księżniczki Ildikó Boldizsár
Narodziny księżniczki
Ildikó Boldizsár Katalin Szegedi
Niesamowita! Nie wiem, co lepsze - tekst, czy ilustracje, zdaje mi się, że jedno bez drugiego w tej książce nie istnieje, że się wspaniale uzupełniają, czyniąc tę książkę ponadczasową. Taka mnie naszła myśl, że to idealny prezent na chrzciny - dla dziewczynek.
jagarkar - awatar jagarkar
ocenił na 10 13 lat temu
Łódeczka Loren Long
Łódeczka
Loren Long Randall de Sève
„Łódeczka” z powodów całkowicie dla mnie tajemniczych stała się absolutnym numerem jeden mojego dziecka. Nie mówię tego dlatego, żeby jej coś brakowało, o nie, nawet wprost przeciwnie. Ale jakaś taka chłopięca jest. Holowniki, żaglówki, kuter, motorówka – czy to są klimaty małej dziewczynki? Mam jeszcze jedna teorię… Książeczka tchnie spokojem, barwy jakie w niej użyto są stonowane, miejscami ponure, kojarzące się z morzem ale i spokojem, stabilizacją, powagą. Głównym bohaterem jest oczywiście łódeczka, która niechcący zaspokaja ciekawość bycia samodzielną. Naraża się tym na niebezpieczeństwo ale i odkrywa siebie, ryzykowna sytuacja pomaga jej zajrzeć w zakamarki własnego ja, które dotychczas błędnie pojmowała. Bezkres, morze, niby jej środowisko, a wcale nie jest tak bezpieczne i znane, a pobratymcy nie tak przyjaźnie nastawieni jak sądziła. Historyjka króciutka, a jednak jest się nawet dlaczego wzruszyć, zaś przesłanie warto zapamiętać: znajdźmy własną przystań, bądźmy sobą i róbmy, co podpowiada nam serce. Dużo jak na książeczkę dla małych dzieci, prawda? Jednakże uwiodła serce małej księżniczki i w związku z tym polecam ją z serca.
Carflo - awatar Carflo
ocenił na 9 12 lat temu
Ja już potrafię! O sukcesie na sedesie Agnieszka Frączek
Ja już potrafię! O sukcesie na sedesie
Agnieszka Frączek Lee Wildish
Każdy rodzic prędzej, czy później staje przed trudnym zadaniem, nauczenia swojej latorośli korzystania z toalety i rozstania z pieluchą, a później z nocnikiem. Na rynku jest sporo publikacji, które mają to ułatwić, a ta jest bardzo udana. Krótkie i zabawne rymowanki oraz guzik na spłuczce, wydający szumiące dźwięki zachęca młodego człowieka, to oswojenia się z toaletowymi tematami. Dużą zaletą jest też bardzo ciekawa kreska, dzięki której ilustracje bawią i są miłe dla oka. Zdecydowanie polecam zarówno rodzicom, jak i maluchom.
Bacha85 - awatar Bacha85
ocenił na 7 11 lat temu
Śmiechu warte Agnieszka Frączek
Śmiechu warte
Agnieszka Frączek Maciej Szymanowicz
Książka przypadła nam do gustu, zwłaszcza 3-letniemu dziecku. Oczywiście, są wiersze, które dzieci chcą czytać wiele razy i takie, do których nie wracamy. Dużym plusem publikacji są ilustracje Macieja Szymanowicza, utrzymane w jego typowym stylu i korespondujące z absurdalnym nierzadko humorem wierszy. Niektóre utwory są naprawdę zabawne, niektóre trochę zbyt (nie wiem, jak to określić) na siłę realizujące jakiś pomysł. Mimo to oceniam na plus ten zbiorek.
lolipop13 - awatar lolipop13
ocenił na 7 1 rok temu
Czy mogę pogłaskać psa? Elżbieta Zubrzycka
Czy mogę pogłaskać psa?
Elżbieta Zubrzycka Magdalena Piotrowska
Nie wolno ufać zwierzetom, dopóki się ich nie pozna. Trudno wytłumaczyć dziecku, dlaczego nie można podejść do miło wyglądającego pieska. Nie chcemy, żeby dziecko się bało. Wszyscy rodzice muszą wyjaśniać swoim pociechom, jak zachowywać się w obecności piesków, nawet tych najsympatyczniejszych. Ta książka ma uświadomić dzieci, że na zaufanie zwierzątka trzeba zasłużyć.
mystic_dream - awatar mystic_dream
ocenił na 7 2 lata temu
Mysi domek. Sam i Julia Karina Schaapman
Mysi domek. Sam i Julia
Karina Schaapman
Smutny wieczór, zimno i zmęczenie, aż tu nagle pojawia się szklanka babcinego rosołu i ta książeczka! I nagle jest lepiej. Kocham miniaturki, zwłaszcza w tak uroczym wydaniu, jakim jest Mysi Domek :) Co za niesamowita praca twórcza. Historyjki były bardziej takimi opisami nastroju i klimatu niż rzeczywiście opowieściami, brakowało w nich jakiejś puenty, ale po jakimś czasie przestało mi to przeszkadzać, chłonęłam po prostu fotografie. Ta książeczka to idealny towarzysz zimowego odpoczynku, ocieplacz serca. Mam nadzieję, że kiedyś poznają ją moje własne dzieciaki ♡ 🐭🏠
krwawiśnia - awatar krwawiśnia
oceniła na 7 10 dni temu
Cynamon i Trusia. Wierszyki od stóp do głów Ulf Stark
Cynamon i Trusia. Wierszyki od stóp do głów
Ulf Stark Charlotte Ramel
Kolejna pozycja z ciekawą i nietypową kreską. Do tego wierszowana i pomagająca poznać ciało. Bardzo angażująca książka dla najmłodszych, można czytać sekwencjami i wracać do tych ulubionych tysiące razy. U moich dzieci furorę zrobiło oczywiście słowo "pupa". Książka jest napisana w sposób nieoczywisty, który zmusza do spojrzenia na nasze części ciała nieszablonowo i odkrywać świat z perspektywy dziecka.
Rozalia - awatar Rozalia
oceniła na 7 2 miesiące temu
Bajka o drzewie Eliza Piotrowska
Bajka o drzewie
Eliza Piotrowska
Wiecie, co najbardziej uwielbiam w czytaniu dzieciom książek? To zaskoczenie, gdzie widać po dziecku że otwiera mu się umysł, poszerza perspektywa, na waszych oczach zaczyna rozumieć to, czego wcześniej nie kumało, lub na co nie zwracało dotychczas uwagi. W tych chwilach widzę, że WARTO! Ta książka, była dokładnie takim doświadczeniem. Moja mała córka oglądając ze mną książeczkę robiła tylko coraz większe oczy, i chyba odczuwała coś na kształt "należenia do czegoś wielkiego". Historia w książce jest prosta (ale nie banalna!). Przyglądamy się drzewom. Temu jak rosną, wydają odgłosy (np. liście w czasie deszczu) i są potrzebne zwierzętom. Drzewo się zmienia, gdy zmieniają się pory roku, zmienia się na przestrzeni dziesięcioleci. Ma środek i każde wygląda inaczej... Jeśli masz wyobraźnię, to spędzisz nad tą książką co najmniej pół godziny. Bo zwykłe drzewo można "zbadać" na setki sposobów. Tę książkę możemy "pokazać" dziecku i nic z tego nie wyniknie, ale jeśli przysiądziesz, przeczytasz i dopowiesz coś jeszcze, to zaserwujesz dziecku jedną z najważniejszych życiowych lekcji. Nie wiem dlaczego, ale czytając ten tytuł musisz zadbać o odpowiednią atmosferę przy lekturze, mam wrażenie że wtedy sens książki wybrzmi lepiej. Można po lekturze zrobić jakąś fajną, nowoczesną pracę plastyczną, bo historia jest naprawdę interesująca i można wykrzesać później z dziecka "trochę" więcej. Dałabym wyższą ocenę za większy format - jako książka dla 3-latka powinna być po prostu większa. Zwłaszcza, że przeczytana raz będzie potem brana do "analizy" częściej. Mam obawę, że za jakiś czas ten tytuł straci na wyglądzie na półce.
czytampowoli - awatar czytampowoli
ocenił na 8 6 lat temu
Zielony, żółty, rudy, brązowy! Małgorzata Strzałkowska
Zielony, żółty, rudy, brązowy!
Małgorzata Strzałkowska Piotr Fąfrowicz
Zbiór przepięknych, przyrodniczych właściwie, wierszyków dla dzieci. Cały zbiorek jest bardzo poetycki, ilustracje dość oszczędne, ale wymowne. Autorzy prowadzą nas przez wszystkie pory roku, oddając bardzo plastycznie emocje przypisane każdej z nich. Rytm i melodia wspaniale się toczą. Książeczka doskonale nadaje się do rozwijania u dzieci poczucia piękna i zmysłu estetycznego.
Ola - awatar Ola
oceniła na 9 7 lat temu
Czekoladki dla sąsiadki Dorota Gellner
Czekoladki dla sąsiadki
Dorota Gellner
8,5 W mojej ocenie świetna książka dla dzieci i dorosłych, krótkie zabawne historyjki o psotnych zwierzakach, rymowane wierszyki są ze sobą luźno powiązane, jest zachowana pewna powtarzalność w ich psotności co może niektórym się nudzić i dawać poczucie że każdy wierszyk jest o tym samym. Nie ma tu większych morałów ale za to jest świetna zabawa językiem.
sgoha28 - awatar sgoha28
ocenił na 8 1 rok temu
Harold i fioletowa kredka Crockett Johnson
Harold i fioletowa kredka
Crockett Johnson
Ta niewielka książeczka trafiła w moje ręce dosyć przypadkowo podczas tegorocznych Targów Książki w Krakowie. Gdy po raz kolejny odwiedzałam stoisko Wydawnictwa Media Rodzina ku mojemu sporemu zaskoczeniu otrzymałam ją po prostu w prezencie. W ostatnim czasie na rynku wydawniczym panuje boom na wszelkiego rodzaju książki kreatywne. Czy wszystkie spośród tytułów przypisanych do wyżej wymienionego nurtu takie właśnie są to już temat na zupełnie inną polemikę… Jednakże przechodząc do meritum mimo, iż przygody Harolda mają już ponad 50 lat, historyjka ta jest dla mnie niesamowitym przykładem kreatywności. W bajce poznajemy historię czteroletniego Harolda i jego fioletowej kredki. Pewnej księżycowej nocy chłopiec wybiera się na spacer, podczas którego przydarzają mu się różne przygody. Aby z powrotem trafić do swojego domu i łóżeczka nasz mały lecz bardzo rezolutny bohater przy użyciu swojej magicznej kredki oraz dzięki swojej niebagatelnej pomysłowości stopniowo dorysowuje sobie wszystko, czego potrzebuje, by odnaleźć powrotną drogę do bezpiecznego, ciepłego domu. Jeśli chcecie dokładnie poznać losy Harolda koniecznie sięgnijcie po tę opowiastkę, gdyż jest ona świetną zabawą zarówno dla dzieci jak i dorosłych. We mnie osobiście perypetie malca wzbudziły skojarzenie z rodzimym „Zaczarowanym ołówkiem” (serialem animowanym realizowanym w latach 1964-1977 przez Se-ma- for), którego głównym bohaterem jest Piotrek i jego tytułowy zaczarowany ołówek. Dodatkowym atutem tej wydanej przez Media Rodzinę publikacji jest to, iż ukazała się ona w wersji dwujęzycznej. Oprócz tekstu w języku polskim mamy również te same frazy w języku angielskim. Zatem jeśli szukacie dla swoich milusińskich książeczki, która rozwija wyobraźnię, uczy, bawi, a oprócz tego gwarantuje mile spędzony czas dla małych i dużych gorąco polecam Wam przygody Harolda i jego fioletowej kredki. * https://www.facebook.com/Ksiazkowoczyta * http://ksiazkowoczyta.blogspot.com/2015/12/w-maej-ksiazeczce-wielka-uczta-dla.html
Książkowo_czyta - awatar Książkowo_czyta
oceniła na 10 10 lat temu

Cytaty z książki Co się słyszy w ciszy...? Wiersze ćwiczące język

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Co się słyszy w ciszy...? Wiersze ćwiczące język