rozwiń zwiń
Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Ciocia Jadzia w Rzymie

Okładka książki Ciocia Jadzia w Rzymie autora Eliza Piotrowska, 9788372789419
Okładka książki Ciocia Jadzia w Rzymie
Eliza Piotrowska
7,8 / 10
Wydawnictwo: Media Rodzina Cykl: Ciocia Jadzia (tom 4) literatura dziecięca
64 str. 1 godz. 4 min.
Kategoria:
literatura dziecięca
Format:
papier
Cykl:
Ciocia Jadzia (tom 4)
Data wydania:
2014-01-01
Data 1. wyd. pol.:
2014-01-01
Liczba stron:
64
Czas czytania
1 godz. 4 min.
Język:
polski
ISBN:
9788372789419
Średnia ocen
7,8 7,8 / 10
3 opinii 36 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Ciocia Jadzia w Rzymie w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Oceny książki Ciocia Jadzia w Rzymie

Średnia ocen
7,8 / 10
36 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
5 ocen
9
4 ocen
8
9 ocen
7
15 ocen
6
2 ocen
5
1 ocen
4
0 ocen
3
0 ocen
2
0 ocen
1
0 ocen

Opinia

avatar
453
442
Ida
27.12.2016
8 / 10
Na półkach:
Przeczytane
,
Dla dzieci i nie tylko

Dajemy wysoką ocenę, bo ciocia Jadzia jest nam coraz bliższa. Czytamy kolejną już część tej świetnej serii i przy zakończeniu, marzymy o kolejnym spotkaniu z przesympatyczną bohaterką.
W tej części ciocia Jadzia zabiera swoją bratanicę i jej koleżankę Wiktorię do Rzymu. Dziewczynki piszą w międzyczasie pamiętnik z podróży, każda własny i ze swojego punktu widzenia. Już przy tym można dostrzec, jak ciekawie się różnią małe bohaterki. Nie wspominając o pisowni, która w przypadku pamiętnika Wiktorii, niejedno wrażliwsze oko zakłuje ortograficznymi "katastrofami". Zresztą ma się wrażenie, że Wiktoria chciałaby przejąć rolę głównej bohaterki ;)
Jeśli chodzi o CIocię Jadzię, jak zwykle ma niesamowite przygody. No bo sami powiedzcie, czy znacie kogoś, kto podczas urlopowej podróży otrzymuje medal od ambasadora za uratowanie dzieła sztuki?
Mamy oczywiście w tle stolicę Włoch. Nie spodziewajcie się, że będzie to zwyczajna wycieczka po Rzymie, ale macie zapewnione główne atrakcje i najważniejsze rzymskie budowle na pewno zapamiętacie.
Polecam! A my już szukamy następnych części serii:)

malewielkieksiazki.blogspot.com/

Dajemy wysoką ocenę, bo ciocia Jadzia jest nam coraz bliższa. Czytamy kolejną już część tej świetnej serii i przy zakończeniu, marzymy o kolejnym spotkaniu z przesympatyczną bohaterką.
W tej części ciocia Jadzia zabiera swoją bratanicę i jej koleżankę Wiktorię do Rzymu. Dziewczynki piszą w międzyczasie pamiętnik z podróży, każda własny i ze swojego punktu widzenia. Już...

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

75 użytkowników ma tytuł Ciocia Jadzia w Rzymie na półkach głównych
  • 57
  • 18
18 użytkowników ma tytuł Ciocia Jadzia w Rzymie na półkach dodatkowych
  • 7
  • 3
  • 2
  • 2
  • 1
  • 1
  • 1
  • 1

Tagi i tematy do książki Ciocia Jadzia w Rzymie

dla dzieci podróże przygody ciocia jadzia eliza piotrowska

Inne książki autora

Więcej
Okładka książki 12 opowieści o przyjaźni. Polscy autorzy o tym, jak tworzyć dobre relacje Liliana Bardijewska, Liliana Fabisińska, Agnieszka Frączek, Emilia Kiereś, Anna Onichimowska, Marcin Pałasz, Eliza Piotrowska, Tomasz Plebański, Anna Sójka, Aleksandra Struska-Musiał, Barbara Supeł, Kazimierz Szymeczko
Ocena 9,4
12 opowieści o przyjaźni. Polscy autorzy o tym, jak tworzyć dobre relacje Liliana Bardijewska, Liliana Fabisińska, Agnieszka Frączek, Emilia Kiereś, Anna Onichimowska, Marcin Pałasz, Eliza Piotrowska, Tomasz Plebański, Anna Sójka, Aleksandra Struska-Musiał, Barbara Supeł, Kazimierz Szymeczko
Okładka książki Opowieści biblijne Anna Gensler, Grzegorz Gortat, Grzegorz Kasdepke, Maria Ewa Letki, Jarosław Mikołajewski, Joanna Papuzińska, Eliza Piotrowska, Wojciech Widłak, Marcin Wroński
Ocena 7,7
Opowieści biblijne Anna Gensler, Grzegorz Gortat, Grzegorz Kasdepke, Maria Ewa Letki, Jarosław Mikołajewski, Joanna Papuzińska, Eliza Piotrowska, Wojciech Widłak, Marcin Wroński
Okładka książki 12 supermocy. Polscy autorzy o tym, jak budować poczucie własnej wartości Liliana Bardijewska, Anna Czerwińska-Rydel, Liliana Fabisińska, Agnieszka Frączek, Emilia Kiereś, Małgorzata Kur, Anna Onichimowska, Marcin Pałasz, Eliza Piotrowska, Anna Sójka, Aleksandra Struska-Musiał, Kazimierz Szymeczko
Ocena 8,9
12 supermocy. Polscy autorzy o tym, jak budować poczucie własnej wartości Liliana Bardijewska, Anna Czerwińska-Rydel, Liliana Fabisińska, Agnieszka Frączek, Emilia Kiereś, Małgorzata Kur, Anna Onichimowska, Marcin Pałasz, Eliza Piotrowska, Anna Sójka, Aleksandra Struska-Musiał, Kazimierz Szymeczko
więcej
Eliza Piotrowska
Eliza Piotrowska
Autorka i ilustratorka bajek dla dzieci, tłumacz języka włoskiego, krytyk sztuki. Absolwentka Wydziału Historii Sztuki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz Uniwersytetu La Sapienza w Rzymie. W latach 2001–2003 pracownik Muzeum Narodowego w Poznaniu, gdzie wspólnie z Pauliną Broniewską stworzyła Muzealną Akademię Dziecięcą, przedsięwzięcie wyróżnione w Konkursie Muzealne Wydarzenie Roku Sybilla organizowanym przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Autorka polskich i włoskich tekstów krytycznych z dziedziny historii sztuki dawnej i współczesnej. W latach 2002–2011 mieszkała w Rzymie. Od 2011 roku mieszka w Brazylii. W końcu lat 80. wieku została dostrzeżona i poprowadzona przez Danutę Wawiłow, dzięki której jej wiersze zaczęły pojawiać się w czasopismach dla dzieci i młodzieży oraz antologiach młodych poetów. W latach 90. była członkinią KLAN-u (Klubu Ludzi Artystycznie Niewyżytych), organizacji powołanej przez Danutę Wawiłow, zrzeszającej młodych, utalentowanych poetów z całej Polski. Współpracuje z czasopismami dla dzieci („Świerszczyk”, „Mały Przewodnik Katolicki”, w latach 2004–2009 „Miś”) i pismami dla dorosłych, poświęconymi literaturze dziecięcej („Guliwer”, „Ryms”). Laureatka ogólnopolskich konkursów literackich i plastycznych oraz inicjatyw edukacyjnych.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Zbój. Opowiadania o koniach i konikach Renata Piątkowska
Zbój. Opowiadania o koniach i konikach
Renata Piątkowska
Książka "Zbój. Opowiadania o koniach i konikach" Renaty Piątkowskiej zabiera nas do dziesięciu opowiadań o ulubionych zwierzętach dziewczynek. Poznajemy Dukata chodzącego własnymi drogami, niezależną klacz wyścigową Maciejkę, przyjaciela Aleksandra Wielkiego - Bucefała, przyjaciela kota - Pędziwiatra, towarzyszy ułanów: Huzara, Raptusa i Olszynkę. Nie zabraknie również Zbója, Kasztana, Cynamona i Wierzgaja. Serdecznie zachęcam do zapozna się z tymi historiami. Dzieci słuchając audiobooka były zaciekawione i skupione na wydarzeniach.
wCzepkuUrodzona - awatar wCzepkuUrodzona
oceniła na 7 2 lata temu
Na wszystko jest sposób Renata Piątkowska
Na wszystko jest sposób
Renata Piątkowska
Urocza, dojrzała książeczka dla prawdziwego dorosłego przedszkolaka, z prawdziwą, magiczną wkładką: opowiadaniami baśniowymi głównego bohatera, z których każde jest TYM NAJLEPSZYM! Cudne rysunki dopełniają świetne treści - jestem pod wrażeniem:) Bez banalności, bez cukierkowości - zabawnie, prosto, bajkowo i kolorowo! POLECAM!
Matylda Saresta - awatar Matylda Saresta
oceniła na 8 6 lat temu
O zajączku Filipie, który ze strachu dokonał wielkich czynów. Historia mrożąca krew w żyłach Elżbieta Zubrzycka
O zajączku Filipie, który ze strachu dokonał wielkich czynów. Historia mrożąca krew w żyłach
Elżbieta Zubrzycka Klara Wincenty
To ciekawa książka dla dzieci, która ukazała się nakładem Wydawnictwa GWP. Autorka Elżbieta Zubrzycka przedstawia w niej przygody zajączka Filipa, którego czytelnicy mają okazję lepiej poznać. Zajączek urodził się mały i był wolniejszy od innych, dlatego się z niego wyśmiewali. W dodatku często się czegoś bał. Gdy jego bracia i siostra bawili się wspólnie, on siedział w samotności i obserwował otaczający go świat. Z czasem zaprzyjaźnił się z małym łabędziem, z którym wspólnie ćwiczył, co sprawiło, że oboje stali się silni. Pewnego dnia musiał pomóc swojej przyjaciółce Pusi narażając swoje własne życie. Więcej na blogu www.ksiazkizabawy.blogspot.com
Ksiazkizabawy - awatar Ksiazkizabawy
ocenił na 10 1 rok temu
Ciocia Jadzia. Tęcza Eliza Piotrowska
Ciocia Jadzia. Tęcza
Eliza Piotrowska
malewielkieksiazki.blogspot.com Może i mniej fascynujących przygód, ale znów przegląd interesujących osobowości, nie wspominając o humorystycznych opisach i dialogach. Codzienność z ciocią Jadzią jest zawsze zaskakująca i radosna. Czy urządzany wraz z jej przyjaciółką Pelagią podwieczorek, czy idziemy na zebranie do przedszkola, oglądamy wspólnie film albo niby zwyczajnie idziemy na grzyby. A już przygotowywanie posiłków z ciocią, staje się niezapomnianym przeżyciem (choć efekt ponoc nie zawsze jest jadalny ;)) Polecam, jak zawsze, opowieści o cioci Jadzi. Choć nie ukrywam, że wśród innych pozycji z tej serii, ta wypada trochę słabiej, to i tak jest dawką gwarantowanego dobrego humoru.
Ida - awatar Ida
oceniła na 7 9 lat temu
Skąd się biorą dziury w serze? Historyjki dla ciekawskich dzieci Christian Dreller
Skąd się biorą dziury w serze? Historyjki dla ciekawskich dzieci
Christian Dreller Petra Maria Schmitt Heike Vogel
Czytałem tę książkę razem z córką i obojgu bardzo nam się podobała. Była pełna ciekawostek, które wywoływały uśmiech i zdziwienie — nawet ja dowiedziałem się kilku rzeczy, o których wcześniej nie wiedziałem. Tekst jest prosty, ale mądry, a ilustracje przyciągają uwagę dziecka. Szkoda, że tak szybko się kończy, bo chętnie poczytalibyśmy więcej. Idealna na wspólne wieczory — do czytania, pytania i rozmów. Napewno przeczytamy całą serię.
MariuszeK - awatar MariuszeK
ocenił na 9 7 miesięcy temu
Ciocia Jadzia. Szkoła Eliza Piotrowska
Ciocia Jadzia. Szkoła
Eliza Piotrowska
Opowieść przedstawia Ciocię Jadzię, która… zostaje woźną w szkole! W tym nietypowym dla niej zadaniu odnajduje się, jednocześnie pomagając swojej bratanicy, która rozpoczyna naukę w pierwszej klasie. Ciocia dzięki pracy w kotłowni ma wgląd w sprawy szkoły, których inni często nie dostrzegają — dzięki temu może poznawać szkolne tajemnice i interweniować. 💫𝗗𝗹𝗮𝗰𝘇𝗲𝗴𝗼 𝘄𝗮𝗿𝘁𝗼? 🏫Humorystyczne spojrzenie na szkolną rzeczywistość 😁Niepowtarzalny styl. Sposób w jaki autorka konstruuje opowieść bawi, ale też uczy zarówno małych jak i dużych czytelników. 1️⃣2️⃣3️⃣ Rozbudowany cykl. Ciocia Jadzia to obecnie kilkuczęściowa seria. Dziecko może się zaprzyjaźnić i zżyć z postacią. 🔆Ukryty przekaz. Historia pokazuje, że zmiana ról nie musi być zła — wręcz przeciwnie: można znaleźć radość i sens w nowych zadaniach. Przypomina też, że dorosły może być sprzymierzeńcem dziecka — niekoniecznie nakazywać, ale działać razem, wspierać. 📌𝗗𝗹𝗮 𝗸𝗼𝗴𝗼? Historie z serii o cioci Jadzi są przeznaczone dla dzieci od 5. roku życia. 📔𝗣𝗼𝗱𝘀𝘂𝗺𝗼𝘄𝗮𝗻𝗶𝗲 "Ciocia Jadzia. Szkoła" to zabawna i lekka opowieść o szkolnym świecie widzianym oczami dziewczynki, której ciocia przyjąwszy rolę woźnej, z dystansem i empatią zmienia szkolną codzienność. To książka, która bawi, ale też otwiera oczy, pokazując, że szkoła może być przyjaznym miejscem, jeśli znajdą się w niej odpowiednie osoby. Myślę, że jest to bardzo dobra opowieść dla każdego dziecka, które zaczyna szkołę i chce patrzeć na nią z pozytywną energią. Ciocia Jadzia będzie idealnym przewodnikiem! ⚠️Warto zaznaczyć, że autorka stosuje zabawne komentarze i przerysowania — czasem mogą wymagać wyjaśnienia przez dorosłego, aby dziecko zrozumiało kontekst.
codzisczytamy - awatar codzisczytamy
ocenił na 8 5 miesięcy temu
Florka. Z pamiętnika ryjówki Roksana Jędrzejewska-Wróbel
Florka. Z pamiętnika ryjówki
Roksana Jędrzejewska-Wróbel
Pewnie każdy zna ten tekst z dobranocki:) "Mam na imię Florentyna i jestem ryjówką. Niektórzy, jak mnie widzą, to wołają: "Mysz, mysz!", ale to okropna nieprawda. Myszy to myszy, a ryjówki to ryjówki. Zupełnie inna rodzina. I już. Choć czasami to sobie myślę, że może lepiej było być myszą i nie mieć tego koszmarnie długiego nochala..." Florka jest przesympatyczna. Pisze swój pamiętniczek przez rok, od września do sierpnia. Ciekawie opowiada o tym, jak widzi świat. Dla niej mała kałuża to prawdziwe jezioro i płacze, że ktoś je ukradł, zostawiając mech i kamyczki.... Zaprzyjaźnia się z koszatniczkami - Albertyną, Celestyną i Michaliną:) Próbuje zatrzymać czas, bo "jak rodzice gdzieś pędzą, to zawsze zerkają na zegarki". Florka postanawia więc zatrzymać zegarki, by rodzice przestali się spieszyć i mieli dla niej czas:) Takie dziecięce rozumowanie:)
mystic_dream - awatar mystic_dream
ocenił na 7 2 lata temu
Uczucia. Co to takiego? Serge Bloch
Uczucia. Co to takiego?
Serge Bloch Oscar Brenifier
Bardzo niesztampowa lektura, która skupia się wokół 6 tematów: dowody miłości (Skąd wiesz, że rodzice cię kochają?),zazdrość (Czy jesteś zazdrosny o swoich braci i siostry?), konflikt (Dlaczego kłócisz się z tymi, których kochasz?),miłość (Czy dobrze jest być zakochanym?), przyjaźń (Czy wolisz być sam, czy z przyjaciółmi?) oraz nieśmiałość (Czy boisz wypowiadać się przed całą klasą?). Lektura skłania do refleksji poprzez zadawanie różnych pytań, które czasem się wykluczają i sobie zaprzeczają. Jest to książeczka dla starszych dzieci, na pewno już w wieku szkolnym. Zawiera niestety bardzo nieestetyczne, brzydkie ilustracje. Ale nie one są tu najważniejsze. Do pytania "skąd wiesz, że rodzice cię kochają?" , załączono odpowiedzi: - bo mnie całują - Czy ci, którzy się całują, zawsze się kochają? Czy ci, którzy się kochają, ciągle się całują? Czy zawsze lubisz, gdy ktoś cię całuje? - bo dają mi jeść - Czy rodzice nie mają obowiązku tego robić? Czy wszystkich rodziców stać, by nakarmić swoje dzieci? Czy rodzice, których na to nie stać, nie kochają swoich dzieci? - chodzą ze mną do lekarza - bo czuję to w sercu - bo się o mnie martwią - bo mnie karzą, jak coś przeskrobię - bo mi dają wszystko, czego chcę Na pewno książka zmusza do myślenia i porusza zwoje mózgowe. Polecam:)
mystic_dream - awatar mystic_dream
ocenił na 8 2 lata temu
Nieśmiałek Sylwia Chutnik
Nieśmiałek
Sylwia Chutnik
malewielkieksiazki.blogspot.com Wśród swoich "kolegów" z Poczytajek Pomagajek, wypada troszkę...nieśmiało. Małomówny bohater, zalękniony i pełen obaw o to, co powiedzą inni. To odczytujemy od razu. Mamy opowiadanie, w którym Nieśmiałek przedstawia nam kilka dni swojego życia, głównie w szkole. Koledzy przestali go zapraszać do zabaw na przerwie, bo nie reagował na ich słowa. Dlaczego? Wstydził się, nie odzywał i tylko na nich patrzył. Nieśmiałek był w szkole bardzo cichy i wręcz niezauważalny ale, gdy rozmawiał z mieszkającą piętro niżej małą Zosią, to podobno buzia mu się nie zamykała. Było tyle do opowiadania. Sąsiadom natomiast wydawało się, że chłopczyk nie mówi od urodzenia, bo zawsze mijał ich w milczeniu. Ciekawy przypadek z tego Nieśmiałka. Poczytajka wypełniła swoje zadanie, bo poznaliśmy wstydliwego i małomównego bohatera całkiem dobrze. Przeczytaliśmy o tym, jak pewnego dnia pani od matematyki wezwała go do tablicy i tam niestety, nieśmiały uczeń nie potrafił wykonać zadania, które rozwiązywane na kartce, szło mu świetnie. Nauczycielka podczas przerwy dostrzegła tę kartkę z poprawnym wyliczeniem i zostawiła Nieśmiałkowi wiadomość, że od tej pory może tylko pisać zadania, nie musi odpowiadać przy tablicy. I tutaj miała zadziałać Pomagajka, ale czy to naprawdę skuteczna rada? Pewnie doraźnie tak, a dokładniej; sprawdzi się na lekcjach matematyki, ale co na innych? Tego nie wiemy... Podobno Nieśmiałek po przeczytaniu wiadomości od pani matematyczki, nabrał pewności siebie i powiedział "dzień dobry" swoim sąsiadom. Podobno kartka, napisana przez panią nauczycielkę, stała się dla niego czarodziejska, a następny dzień w szkole wydał się wspaniały. Zatem, oby więcej takich kartek, dla wszystkich nieśmiałków świata, bo przecież mają nam tyle do powiedzenia...
Ida - awatar Ida
oceniła na 7 8 lat temu
Arcybolek Joanna Olech
Arcybolek
Joanna Olech
Pozycja nieco trudniejsza. Potrzebne omówienie na bieżąco. Pisane z perspektywy chłopca - syna alkoholika, więc jego wypowiedzi nie należą do najtrafniejszych i odpowiednich dla najmłodszych. Przy pomocy nauczyciela jednak, można przeprowadzić mądrą dyskusję na temat problemu alkoholowego i przyczyn złego zachowania niektórych dzieci.
AdK - awatar AdK
ocenił na 6 7 lat temu
Maleńkie Królestwo królewny Aurelki Roksana Jędrzejewska-Wróbel
Maleńkie Królestwo królewny Aurelki
Roksana Jędrzejewska-Wróbel
Chcecie prawdziwej bajki, z królewną, królewiczem, smokiem i czarownicą? Do tego bajki z krwi i kości, z odpowiednio wyważonym humorem, zaskakującymi zwrotami akcji i morałem do przemyślenia? Zatem proszę bardzo! Możecie już raczyć się tą przeuroczą historią, która z okazji 15 - lecia doczekała się wznowienia w nowej, pięknej szacie graficznej. Czy wiecie jak wygląda życie królewny? Czy to eleganckie suknie, nieustanne bale, wykwintne posiłki, mężny królewicz na białym koniu i radosne pląsanie całymi dniami? Gdy Aurelia niespodziewanie zostaje królewną maleńkiego królestwa mieszczącego się w kartonie, jej wyobrażenie o byciu królewną zderza się z rzeczywistością. Suknia jest okropnie niewygodna, bale wymagają ogromu zachodu, królewicz narzeka i zrzędzi, ślub ma być w ekspresowym tempie, a do tego jakieś zarządzenia i obowiązki. Aurelka zupełnie inaczej wyobrażała sobie bycie królewną. Przekonała się, że musi wiele się nauczyć i zrozumieć, szczególnie, że nie wszystko jest takie jak wydaje się na pierwszy rzut oka oraz, że do wszystkiego trzeba dojrzeć. Jednocześnie również ona wiele nauczyła swoich poddanych, którzy przekonali się, że zabawa i swoboda potrafią przynieść uśmiech i radość, której tak często brakuje w zwykłej codzienności. Z tej książki bajkowa aura aż kipi na każdego, kto po nią sięga. Bawi, uczy i przynosi prawdziwą przyjemność z czytania. Wspomnę jeszcze, że to książka nagradzana - po jej lekturze już rozumiem dlaczego ❤️
malipasjonaci - awatar malipasjonaci
ocenił na 8 1 rok temu
12 ważnych opowieści Anna Onichimowska
12 ważnych opowieści
Anna Onichimowska Paweł Beręsewicz Liliana Fabisińska Irena Landau Agnieszka Frączek Natalia Usenko Roksana Jędrzejewska-Wróbel Eliza Piotrowska Anna Sójka Marcin Przewoźniak Maria Ewa Letki Joanna Krzyżanek
Książka "12 ważnych opowieści" zabiera nas do zbioru różnych ważnych spraw dla dzieci: - O szczęściu, czyli o tym, jak dobrze mieć bliskich, - O samodyscyplinie, czyli jak zmienić swoje życie w tydzień, - O pięknie, czyli nie chcę być krasnalem, - O odpowiedzialności, czyli bardzo poważnej sprawie, - O sprawiedliwości, czyli o Patyku, Poli, dwóch siekaczach i dziurkach w waflu, - O przyjaźni, czyli o długich rozmowach za pomocą latarek i kredek, - O miłości, czyli nic takiego się nie stało, - O odwadze, czyli o długim, ciemnym korytarzu, - O dobroci, czyli o mocarzu Michale, - O szacunku, czyli udku kurczaka, - O mądrości, czyli o zamienianiu kwaśnej cytryny w słodką lemoniadę. Wszystkie historyjki opatrzone są pięknymi ilustracjami. To doskonała pomoc dla nauczycieli i rodziców, a dzięki niej trudne sprawy stają się proste i zrozumiałe.
wCzepkuUrodzona - awatar wCzepkuUrodzona
oceniła na 8 2 lata temu
Wesoły Ryjek Wojciech Widłak
Wesoły Ryjek
Wojciech Widłak Agnieszka Żelewska
Książki o sympatycznym prosiaczku o imieniu Wesoły Ryjek bardzo przypadły mi do gustu. Napisane są z humorem, prostym i zrozumiałym dla czterolatka językiem. Przygody i spostrzeżenia Ryjka potrafią być naprawdę interesujące. Czasami mam wrażenie, że Ryjek to trochę mój syn :), a jego przygody wywołują uśmiech na mojej twarzy. A i młody chętnie słucha, gdy mu czytam te książki.
lolipop13 - awatar lolipop13
ocenił na 8 3 lata temu
Mali Bohaterowie Barbara Gawryluk
Mali Bohaterowie
Barbara Gawryluk
Autorka przedstawia prawdziwe historie dzieci, które wykazały się bohaterstwem ratując życie innych ludzi. Przykłady pomocy opisane w książce są godne naśladowania, pełne heroizmu, a zarazem wiedzy i mądrości dzieci. Książka ta, jest dowodem jak my dorośli wiele możemy nauczyć się od najmłodszych. Szczerze polecamy ją każdemu bez wyjątku i przedziału wiekowego. Zachęcam bardzo do wysłuchania mądrej opinii małego czytelnika!
dziecimajaglos - awatar dziecimajaglos
ocenił na 10 4 lata temu
Sama. Listy z piwnicy Grzegorz Kasdepke
Sama. Listy z piwnicy
Grzegorz Kasdepke
Moim zdaniem ta książka jest najsłabsza z całej serii. Temat bardzo trudny. Trudno go wytłumaczyć, objaśnić. Rozstanie rodziców, tęsknota za nieobecnym ojcem. Autor lekko przekombinował. Na pewno powinni przeczytać tą książeczkę rodzice, aby lepiej zrozumieć emocje dziecka, który musi uporać się z nieobecnością jednego z nich. Ale mimo wszystko polecam.
cymelium - awatar cymelium
ocenił na 6 10 lat temu
Sznurkowa historia Roksana Jędrzejewska-Wróbel
Sznurkowa historia
Roksana Jędrzejewska-Wróbel Agnieszka Żelewska
Sznurek. Zwykły sznurek służący do przewiązania... czegoś. Okazuje się, że taki zwykły sznurek może z powodzeniem być głównym bohaterem książki dla dzieci. Pięknej książki o wyobraźni, nadziei i wierze. Sznurkowe historie po raz pierwszy wydała "Nasza Księgarnia" w 2004 r. Bajka na tyle podbiła serca małych czytelników, że stała się lekturą szkolną, a następnie... całkowicie o niej zapomniano. Na szczęście Wydawnictwo Bajka przypomniało sobie o niej i w ten sposób ponownie zawitała na księgarskie półki. Historia sznurka jest wprost czarująca. Pierwszym domem sznurka był sklep papierniczy. Jego mieszkańcy bardzo bali się, kiedy na zakupy przychodzili pracownicy Strasznego Urzędu i cieszyli się, gdy sklep odwiedzały dzieci. Każdy marzył o tym, aby być kupionym przez dziecko. Kiedy nadchodzi TEN dzień sklep odwiedza mała Marianna i kupuje sznurek. Sznurek jest bardzo podekscytowany ponieważ w domu Marianny okazuje się że poleci w długą podróż. Trafia do domu dziadka, trzymając w całości paczkę zawierającą prezent dla Seniora. Wzruszony dziadek rozpakowuje pakunek, a następnie chowa sznurek do Szuflady Rzeczy Zapomnianych. W szufladzie mieszka wyszczerbiona filiżanka, pęknięta muszla, dziurawa serwetka i wiele innych przedmiotów wrzuconych na zasadzie "...może się przyda". Sznurek początkowo zachowuje pogodny nastrój, ale po pewnym czasie jego również ogarnia uczucie panujące wśród wszystkich mieszkańców szuflady. Jest nim beznadzieja. Przedmioty czują się niepotrzebne, żyją wspomnieniami, są smutne i zniechęcone. Pewnego dnia marazm się kończy. Dziadka odwiedzają wnuki i wszyscy mieszkańcy szuflady stają się nagle wielkimi skarbami. Dziurawa serwetka odnajduje się w roli sukienki, wyszczerbiony widelec jest oryginalną bransoletką a filiżanka donicą na kwiaty. A sznurek? Sznurek był uzdą, skakanką i wszystkim tym, na co pozwoliła dziecięca wyobraźnia... Książka jest przepiękna. Napisana prostym językiem przedstawia małym czytelnikom wcale nieproste prawdy o tym, jak ważna jest wyobraźnia, że warto marzyć i nie można się zniechęcać. Co więcej: "Sznurek zrozumiał, że życie to przygoda, na którą składa się wiele, wiele chwil - i tych dobrych i tych gorszych. I że wszystkie, nawet te najpiękniejsze muszą się kiedyś skończyć, żeby zrobić miejsce innym. Ale to wcale nie jest smutne bo istnieją dwa czarodziejskie słowa: WYOBRAŹNIA I NADZIEJA". Piękną bajkę uzupełniają piękne obrazki. Pastelowe, łagodne, stanowią idealne wypełnienie historii. Ich autorka Agnieszka Żelewska tworzy niesamowite rzeczy. Warto zobaczyć. Na zakończenie dodam, że moje dzieci od ponad miesiąca ciągle powracają do "Sznurkowej historii" Starsza co chwilę się wzrusza i wymyśla "sznurkowe dyrdymały", a Młodszy pokochał ilustrację z pociągiem.
Maleństwo - awatar Maleństwo
ocenił na 9 12 lat temu
Dlaczego mleko jest białe? Historyjki dla ciekawskich dzieci Susanne Orosz
Dlaczego mleko jest białe? Historyjki dla ciekawskich dzieci
Susanne Orosz Yayo Kawamura
Jedna z fajniejszych pozycji dla ciekawych świata dzieciaków. Troszkę ciężko było wciągnąć moją sześciolatkę w te ciekawostki po historyjkach, bo język dla niej był chyba zbyt "naukowy". Ja jednak dowiedziałam się kilka fajnych rzeczy, także obie wyniosłyśmy coś z tej lektury.
Magda - awatar Magda
oceniła na 7 3 lata temu
Mama Tupcia Chrupcia idzie do pracy Basia Badowska
Mama Tupcia Chrupcia idzie do pracy
Basia Badowska
Tupcio Chrupcio, mała myszka w wieku przedszkolnym, jest bohaterem serii książeczek dla dzieci. W tej musi zmierzyć się z tym, że jego Mama postanawia iść do pracy, a on musi iść do przedszkola. Tupcio Chrupcio musi poradzić sobie z różnymi emocjami i wyzwaniem, jakim jest dla niego zupełnie nowa sytuacja. Myślę, że jest to bardzo dobra książeczka dla dzieci, ponieważ dzięki niej mamusie mogą wytłumaczyć swoim pociechom konieczność powrotu do pracy i oswoić wszystkie związane z tym emocje. :-) * Biorę udział w Olimpiadzie Czytelniczej organizowanej przez www.posredniczka-ksiazek.pl
agnieszka1515 - awatar agnieszka1515
ocenił na 8 5 lat temu
Moje - nie moje Liliana Bardijewska
Moje - nie moje
Liliana Bardijewska Krystyna Lipka-Sztarbałło
Liliana Bardijewska w swojej książce „Moje - nie moje” (wyd. Wydawnictwo EZOP) opowiedziała o wyjątkowym i pełnym wrażliwości spoglądaniu na świat. Aby nauczyć się spostrzegać piękno duszy trzeba wychodzić poza stereotypy piękna, powierzchowności. To bardzo wymagające patrzenie, bez oceniania, bez porównywania z kanonami i schematami, pełne zaufania i troski o drugiego. Kiedy pojawia się "gładziutkie, złociutkie i w srebrzyste kwiatuszki" jajko, każde ze zwierząt chce się nim opiekować, zachwycone jego nietypową skorupką i wielkością. I pająk i wąż, leśne ptactwo, a nawet krokodyl chcą być jego rodzicem. Każde z nich chce mu śpiewać kołysanki i zabrać do swojego domu. Dla zwierząt cudowne jajo staje się przedmiotem pożądania, o którym marzy się, aby chwalić się nim przed innymi. Spór łagodzi Kangur, który proponuje współpracę i wspólną opiekę nad niezwykłym jajem. Kiedy jednak z cudnego jajka wykluwa się mały, niepozorny ptak, w ocenie zwierząt staje się „brzydalkiem”. Nie spełnia on oczekiwań zwierząt, staje się wyrzutkiem. Wśród zaskoczonych mieszkańców Polany jedynie Kangur postanawia przygarnąć malucha. On jedyny dostrzega coś więcej niż potargane piórka i krzywy dziób ptaka, otacza go tolerancją i akceptacją. Okazuje się, że ptaszek ma pewien wspaniały talent, który dzięki miłości Kangura rozwija się i zadziwia wszystkich. Po lekturze pozostaje nadzieja, aby nasze dzieci spotykały jak najczęściej takich Kangurów i nie bali się być również sami Kangurami, patrzącymi o wiele głębiej. Bycie Kangurem nie jest łatwe, wymaga wciąż otwierania swojego serca, czasami podążania pod prąd. Ta postawa wymaga również aby wyzbyć się oceniania, pozorów, schematów myślowych, które podsuwa nam szybkie spojrzenie. Wartościowe serce trudno jest zobaczyć, bardzo łatwo skrytykować i błędnie, krzywdząco zaszufladkować, tylko tolerancja i otwartość dają wyjątkowy zmysł głębokiego patrzenia, patrzenia nie na drugą osobę, ale w jej wnętrze. Opowieść Liliany Bardijewskiej zilustrowała Krystyna Lipka-Sztarbałło, odmalowując emocje bohaterów. Wyjątkowa jest ilustracja obrazująca ciepło, bliskość, która otula ptaka w kangurzej torbie. Książka została wyróżniona w konkursie "Książka Roku 2004" Polskiej Sekcji IBBY, a także wpisana została na Złotą Listę książek polecanych przez Fundację “ABCXXI – Cała Polska Czyta Dzieciom”.
Marcelina - awatar Marcelina
oceniła na 8 3 lata temu
Życie, co to takiego? Oscar Brenifier
Życie, co to takiego?
Oscar Brenifier Jérôme Ruillier
Kategoria +7, ale to dla każdego. W sześciu tematach zapisane pytania o sprawy życiowe, jak szczęście czy śmierć. To wywoływanie tematu i pewne refleksje bardzo trafnie uzupełnione rysunkami. Można samemu sobie odpowiedzieć na postawione pytania, rozważyć tezy i zapoznać się na koniec z filozoficzną receptą na niektóre dręczące nas zagadnienia. Mądre. Można powracać.
Abee - awatar Abee
ocenił na 8 8 lat temu

Cytaty z książki Ciocia Jadzia w Rzymie

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Ciocia Jadzia w Rzymie