Ciocia Jadzia i Przylądek Dobrej Nadziei

Czy znacie tak pozytywną osobę, że zawsze potrafi wywołać uśmiech na twarzy?

Właśnie taka jest Ciocia Jadzia, główna bohaterka tej książki.

Ciocia Jadzia zatrudnia się jako wolontariusz w szpitalu, na onkologicznym oddziale dziecięcym i czyni ten oddział tak radosnym, że aż ciężko sobie wyobrazić. W końcu mamy tu szpital, choroby, czasami brak sił, jednak ona swoim optymizmem i głową pełną pomysłów rozkruszą nawet serce niewzruszonej oddziałowej.

Malowanie pościeli, teatrzyk, warsztaty z szycia, pokaz mody - to wszystko powoduje, że i dzieci i rodzice odnajdują radość życia w cieniu choroby. Choć nie wszystkim udaje się ją przezwyciężyć.

Ta historia mimo swojego umiejscowienia jest pełna humoru i potrafi rozczulić. Przedstawia nam historię dzieci, które są w różnej sytuacji. Książka przypomina, żebyśmy pamiętali i doceniali to, że jesteśmy zdrowi i żyli pełną piersią. W końcu na każdego z nas przyjdzie kiedyś czas.
Zostawia też przestrzeń do przeżywania emocji.
A to wszystko dzięki Cioci Jadzi, która na wszystko ma swoje wytłumaczenie. 😀

Przyznam się trochę bałam się, że książka będzie ciężka i smutna, jednak jest w niej ogrom nadzieji, dobrej nadzieji.

Czy znacie tak pozytywną osobę, że zawsze potrafi wywołać uśmiech na twarzy?

Właśnie taka jest Ciocia Jadzia, główna bohaterka tej książki.

Ciocia Jadzia zatrudnia się jako wolontariusz w szpitalu, na onkologicznym oddziale dziecięcym i czyni ten oddział tak radosnym, że aż ciężko sobie wyobrazić. W końcu mamy tu szpital, choroby, czasami brak sił, jednak ona swoim...

Znajdź mnie na Instagramie:
https://www.instagram.com/ela_cotusieczyta/

Są takie miejsca na świecie, do których nikt z nas nie chciałby trafić. Oddział onkologiczny. Co może być od tego gorsze? Dziecko, które musi być tam leczone. Sama myśl jest przygnębiająca i powoduje ucisk z żołądku, trudno więc nawet wyobrazić sobie, jak trudno to przeżywać naprawdę. A jeszcze trudniej chyba wyobrazić sobie, że wśród kroplówek, leków, chustek na głowach i cichego płaczu rodziców, może być wesoło, gwarno, zabawnie i beztrosko! I wystarczy do tego tylko jedna osoba!

"Przylądek Dobrej Nadziei" to oddział onkologii dziecięcej, do którego Ciocia Jadzia zapisuje się jako wolontariuszka. Nie zaskarbia sobie sympatii oddziałowej Aldony Figiel, natomiast dzieci kochają ją od pierwszego spotkania. Trudno się dziwić! Wesoła i kolorowa wśród szarych ścian, pełna kreatywnych pomysłów i niezwykle cennych życiowych wskazówek zmienia smutny oddział w dziecięcą krainę, gdzie słychać śmiech i rozmowy. Również te trudne, czasem bolesne, niemniej zawsze bardzo potrzebne. Najtrudniej te zmiany znoszą rodzice pacjentów a sama książka, jest niezwykłą lekcją, jakiej ciocia udziela dorosłym. Choć to słowa Dawida, 16- letniego pacjenta, uderzają we mnie najmocniej, gdy mówi o zatroskanej mamie nowego pacjenta: "Bez przesady. To Antek może być przestraszony. A ona powinna mu pomagać" - czyż to nie najtrudniejsza lekcja jaka może spotkać rodzica?

Eliza Piotrowska stworzyła postać Cioci Jadzi, która jest absolutnym arcydziełem, zarówno pod względem wartości jakie niesie oraz formy i języka, w jaki przekazuje to czytelnikom. Zabawna gra słów, lekkość pióra, fabuła od której bije wręcz dziecięca radość! Czyta się to z niezwykłą przyjemnością choć nie dajcie się zwieźć i łza zakręci się w oku... wszak to oddział onkologii i nie ma takiej siły, która sprawiłaby, że unikniemy trudu rozstania i straty.
Przepiękna książka, dająca utulenie i rozlewająca ciepło w sercu. Ogromne gratulacje dla autorki, która opisała trudny temat choroby i śmierci w sposób godny oklasków!

Znajdź mnie na Instagramie:
https://www.instagram.com/ela_cotusieczyta/

Są takie miejsca na świecie, do których nikt z nas nie chciałby trafić. Oddział onkologiczny. Co może być od tego gorsze? Dziecko, które musi być tam leczone. Sama myśl jest przygnębiająca i powoduje ucisk z żołądku, trudno więc nawet wyobrazić sobie, jak trudno to przeżywać naprawdę. A jeszcze...

Ciocia Jadzia to najbardziej pozytywna osoba na świecie. Kiedy zaczyna swoją pracę na oddziale onkologicznym, zdaje sobie sprawę, że chore dzieci wciąż są dziećmi, które potrzebują zabawy, radości i urozmaicenia dni. Pani oddziałowa nie popiera rozwiązań, które wprowadza ciocia Jadzia, ale w końcu i ona zaczyna przekonywać się do pozytywnej wolontariuszki, bo ciocia Jadzia zaraża optymizmem.
Bardzo wartościowa lektura poruszająca problem dzieci chorych onkologicznie. Poprzez historię cioci Jadzi i małych bohaterów można łatwo wprowadzić własne dziecko w trudny temat. Mnie ta opowieść, mimo ogromu radości w niej zawartej, trzymała za serce do samego końca. Jednocześnie myślę, że chciałabym spotkać ciocię Jadzię, bo nie sposób jej nie polubić. Polecam tę wartościową książkę.

IG: bajkowa_ksiazkazamiastkwiatka

Ciocia Jadzia to najbardziej pozytywna osoba na świecie. Kiedy zaczyna swoją pracę na oddziale onkologicznym, zdaje sobie sprawę, że chore dzieci wciąż są dziećmi, które potrzebują zabawy, radości i urozmaicenia dni. Pani oddziałowa nie popiera rozwiązań, które wprowadza ciocia Jadzia, ale w końcu i ona zaczyna przekonywać się do pozytywnej wolontariuszki, bo ciocia Jadzia...

Ciocia Jadzia to pełna optymizmu kobieta, której zawsze towarzyszy uśmiech. Uwielbia przygody i nowe wyzwania i właśnie zaczyna nową pracę jako wolontariuszka na dziecięcym oddziale onkologicznym w Przylądku Dobrej Nadziei.

Już pierwszego dnia Ciocia Jadzia poznaje Dawida, chłopca, który przebywa w szpitalu najdłużej i wie wszystko o tym miejscu, więc staje się dla cioci osobistym przewodnikiem. Mali pacjenci szybko polubili nową ciocię i jej zwariowane pomysły, które każdego dnia wprowadzały na oddział dobrą energię. Malowanie pościeli, pokaz mody, teatr czy sztuczny śnieg - wszystko to sprawiło, że zarówno dzieci, jak i ich rodzice odzyskali spokój, szczęście i nadzieję, choć w takim miejscu jak szpital nie jest o nie łatwo.

Książka pisana jest oczami kilkuletniej dziewczynki - bratanicy Cioci Jadzi, która uwielbia jej opowieści i nawet trochę zazdrości małym pacjentom ich przygód, jednak szybko uświadamia sobie, że jej świat jest równie prawdziwy.

Autorka porusza tu trudny temat jakim jest codzienność dzieci z oddziału onkologicznego. Pokazuje smutek i niepewność, które towarzyszą rodzicom małych pacjentów oraz zwraca uwagę, że czasem wystarczą drobiazgi, by poczuć się dużo lepiej.

Do szczęścia potrzeba tak niewiele, a życie jest zbyt krótkie, by tracić je na zamartwianie się.

Ciocia Jadzia to pełna optymizmu kobieta, której zawsze towarzyszy uśmiech. Uwielbia przygody i nowe wyzwania i właśnie zaczyna nową pracę jako wolontariuszka na dziecięcym oddziale onkologicznym w Przylądku Dobrej Nadziei.

Już pierwszego dnia Ciocia Jadzia poznaje Dawida, chłopca, który przebywa w szpitalu najdłużej i wie wszystko o tym miejscu, więc staje się dla cioci...

Znana i podziwiana w całej Polsce bohaterka dziecięcych książek, podróżująca po świecie Jadzia tym razem odbywa zupełnie inną podróż - w zakamarki ludzkiej duszy. Ciocia Jadzia została bowiem wolontariuszką na oddziale onkologicznym dla dzieci i zajmuje się tam przywracaniem uśmiechu w trudnych momentach życia chorych, ich rodziców i personelu medycznego.

„ Ciocia Jadzia i Przylądek Dobrej Nadziei” to książka, która ukazuje trudną - zarówno dla dzieci jak i ich rodziców- szpitalną rzeczywistość. Cała opowieść to zachęta, by być odważnym i szczerym w zwykłej codzienności oraz otwartym na relacje z drugim człowiekiem, również te trudne i nieznane. To próba przełamania schematycznego myślenia o cierpieniu. Kto zna ciocię Jadzię wie, że należy spodziewać się niespodziewanego.

Ciocia Jadzia to ciocia, o jakiej marzy każde dziecko. Ciocia jest dorosła, ale nie rozkazuje dzieciom, za to świetnie je rozumie i zawsze potrafi znaleźć radę.

Tym razem nasza bohaterka chce dać dzieciom z oddziału onkologicznego odrobinę radości, normalności, uśmiechu. Wymyśla różne zabawy, teatrzyki, zajęcia. Daje dzieciom dokładnie to czego potrzebują, czyli odskoczni od trudów codzienności związanych z chorowaniem.

Jest to książka, która na pewno wzruszy nie jedną osobę, a zarazem otwiera furtkę do rozmowy o tym, że nawet dzieci potrafią ciężko zachorować.

Mimo trudnej historii książka daje nadzieję, dodaje otuchy i pokazuje, że mimo wszystko warto żyć dniem obecnym i próbować nowych rzeczy. Pokazuje również jak wiele może zdziałać prosta pomoc, zwykły gest i bycie przy kimś w trudnych chwilach.
@bajkowy.zawrot.glowy

Znana i podziwiana w całej Polsce bohaterka dziecięcych książek, podróżująca po świecie Jadzia tym razem odbywa zupełnie inną podróż - w zakamarki ludzkiej duszy. Ciocia Jadzia została bowiem wolontariuszką na oddziale onkologicznym dla dzieci i zajmuje się tam przywracaniem uśmiechu w trudnych momentach życia chorych, ich rodziców i personelu medycznego.

„ Ciocia Jadzia i...

Ostatnio nakładem Wydawnictwa Media Rodzina ukazała się nowa część serii autorstwa Elizy Piotrowskiej zatytułowana „Ciocia Jadzia i Przylądek Dobrej Nadziei”. Jej bohaterką jest mądra i zabawna ciocia, ulubienica dzieci, która mogłaby być inspiracją dla wielu dorosłych. Ciocia jest wspaniałą osobą rozumiejącą dzieci nie boi się nowych wyzwań. Nie rozkazuje dzieciom, ale świetnie rozumie ich odczucia. Potrafi wysłuchać innych oraz znaleźć dla nich radę. Jest najlepszą przyjaciółką swojej małej siostrzenicy, a w kolejnych częściach serii poznajemy jej przygody. Tym razem zostaje wolontariuszką na dziecięcym oddziale onkologicznym. Jest jak zawsze pełna dobrej energii i niesamowitych pomysłów. Choć życie nie zawsze jest łatwe, ciocia Jadzia zachowuje pogodę ducha obdarzając nadzieją małych pacjentów oraz ich rodziców. ❤️ Więcej na blogu: www,ksiazkizabawy.blogspot.com

Ostatnio nakładem Wydawnictwa Media Rodzina ukazała się nowa część serii autorstwa Elizy Piotrowskiej zatytułowana „Ciocia Jadzia i Przylądek Dobrej Nadziei”. Jej bohaterką jest mądra i zabawna ciocia, ulubienica dzieci, która mogłaby być inspiracją dla wielu dorosłych. Ciocia jest wspaniałą osobą rozumiejącą dzieci nie boi się nowych wyzwań. Nie rozkazuje dzieciom, ale...

Piękna opowieść o bardzo trudnej tematyce. Podziwiam autorkę, jak świetnie opowiedziała historię o dziecięcym oddziale onkologicznym.

Główną postacią jest ciocia Jadzia - bardzo energiczna i pomysłowa kobieta, która została wolontariuszką w szpitalu. Poza nią, w książce występują także: poważna, ale dbająca o dzieci, Aldona Figiel, ordynator, dietetyczka, bratanica cioci Jadzi i oczywiście dzieci z oddziału. Każde inne, z rodziną lub bez, ale każde szukające radości, nawet w małych rzeczach.
Ta opowieść wzrusza, smuci, wzbudza współczucie, ale jednocześnie dodaje nadziei, pozwala docenić to, co mamy i pomaga odnaleźć szczęście w codzienności.

W książce nie ma kłamstwa - wspomniana jest możliwość odejścia każdego z nas. To dobrze, ponieważ uważam, że nie można okłamywać dzieci, ale trzeba dopasować język informacji do wieku dziecka. Tu jest to ujęte w bardzo dobry sposób.

Kolorowe ilustracje świetnie oddają charakter cioci Jadzi oraz jej pomysłów, takich jak przedstawienie, czy pokaz mody rodziców. Jest ona dobrym duchem oddziału - wysłucha, pocieszy, wytłumaczy. Dobrze, gdyby taka energiczna i empatyczna osoba była w każdym miejscu, gdzie odbywają się takie smutne i trudne życiowe scenariusze.

Tekst jest też przewrotny, czasami gra słów prowokuje śmiech. Trudniejsze wyrazy wyjaśnione są w przestępnej dla dziecka definicji. Z przerwą na otarcie łez, przeczytałam tę książkę jednym tchem.

Gwarantuje Wam, że będziecie się śmiać i płakać i napewno pokochacie Jadzię, tak jak pokochały ją wszystkie szpitalne dzieci i rodzice.

Piękna opowieść o bardzo trudnej tematyce. Podziwiam autorkę, jak świetnie opowiedziała historię o dziecięcym oddziale onkologicznym.

Główną postacią jest ciocia Jadzia - bardzo energiczna i pomysłowa kobieta, która została wolontariuszką w szpitalu. Poza nią, w książce występują także: poważna, ale dbająca o dzieci, Aldona Figiel, ordynator, dietetyczka, bratanica cioci...