Cienie Nairobi

„Cienie Nairobi” Katarzyna Pernal - Wyderkiewicz.

Problem głodu na świecie, a zwłaszcza w krajach afrykańskich, już od dawna nikogo nie zaskakuje. Żyjąc w dobrobycie nie dostrzegamy często tych, którzy żyją w slumsach, a ich dzieci umierają z powodu głodu i chorób. Dajemy datki na pomoc dobroczynną i jesteśmy przekonani, że ta pomoc dotrze do potrzebujących i rozwiąże ich problemy. Jednak nie zawsze tak jest. Czasami ta pomoc nie trafia we właściwe ręce, czasami przechwytują ją ludzie, którzy przeznaczają ją na własne potrzeby, którzy bogacą się kosztem życia i zdrowia tych, którym powinni pomagać. A czasem organizacje dobroczynne posuwają się jeszcze dalej, wykorzystując zaufanie publiczne jako parasol do swoich nikczemnych postępków.

Katarzyna Pernal – Wyderkiewicz w swojej książce „Cienie Nairobi” podejmuje ten właśnie problem, w który przypadkowo zostaje zaangażowana jej główna bohaterka, Anna.
Anna jest obecnie w trudnym i bolesnym momencie swojego życia. Właśnie straciła swojego ukochanego męża, Marka, z powodu jego nagłej śmierci. Nie posiada własnych dzieci, które chciała mieć wspólnie ze swoim mężem, ale ich kariery zawodowe stały zawsze na przeszkodzie. Aktualnie, jedynym towarzyszem Anny w jej samotności jest jej stary już pies, Neron. Anna decyduje się wyjechać na konferencję weterynarzy do Afryki, a konkretnie do Nairobi. I w tym momencie zaczynają się kolejne zmiany w jej dotychczas ułożonym życiu, poznaje inny świat, który wstrząsa jej jestestwem, który zmienia jej sposób myślenia o nim, który uczy ją życia w zgodzie z naturą, który pokazuje jej okrutny świat drapieżników, i nie mam tu na myśli tylko zwierząt.

„Cienie Nairobi” Katarzyny Pernal – Wyderkiewicz, to krótka powieść, w literackiej kategorii można ją określić jako thriller obyczajowy. Akcja nie jest zbyt wartka, ale autorka mimo to była w stanie w tej niewielkiej objętościowo książce zawrzeć całość dość dramatycznych wydarzeń, w które wplątała się główna bohaterka, Anna.
Momentami fabuła wydaje się nierealnie naiwna, wydarzenia są mało wiarygodne. Być może, gdyby autorka bardziej tę fabułę rozwinęła, to efekt byłby lepszy, nie tak alogiczny.
Ale momentami ten efekt naiwności wydaje się zamierzony, a skróty myślowe i narracyjne stosowane przez autorkę przenoszą nas błyskawicznie z jednej akcji do drugiej, z jednego miejsca do całkowicie odmiennego. I jest możliwe, że takie właśnie były intencje Katarzyny Pernal – Wyderkiewicz, aby skupić się na istocie problemu, pomijając zbędne w poczuciu autorki efekty, które mogłyby rozproszyć i pomniejszyć wagę okrucieństwa podejmowanego problemu.

Katarzyna Pernal – Wyderkiewicz dużo uwagi poświęca w swojej książce rozważaniom na temat świadomości. Mąż Anny, Marek, znakomity lekarz neurochirurg, z racji swojej specjalizacji poświęca temu zagadnieniu wiele swojej uwagi. Anna, jego towarzyszka życia, współuczestniczy w jego deliberacjach i kontynuuje swoje dociekania nawet po jego śmierci. A przecież śmierć jest również ściśle związana z pojęciem świadomości, jej utratą lub przejściem do innego stanu funkcjonowania. „Gdzie teraz była świadomość Marka? Czy rozpłynęła się w nicości jak poranny sen? Czy może, jak sugerowały niektóre filozofie i religie, istniała w jakiejś niematerialnej formie?” Wszyscy ludzie, czy zwierzęta posiadają poczucie świadomości, chociażby istnienia, nie wspominając o bardziej zaawansowanej formie świadomości, np. świadomości historycznej lub społecznej. I tak świadomość poczucia odpowiedzialności oraz jej miłość do zmarłego męża i ludzi daje Annie impuls do podjęcia bardzo niebezpiecznych działań ratujących życie wielu afrykańskich dzieci oraz zachowania cech empatii, współczucia i miłości jako odzwierciedlenie pojęcia ludzkości w naszym życiu.
Katarzyna Pernal – Wyderkiewicz stawia nam w swojej powieści „Cienie Nairobi” wręcz egzystencjalne pytanie związane z naszą samoświadomością i co ważniejsze, z naszym szeroko rozumianym poczuciem człowieczeństwa, zwłaszcza wobec słabszych.

Książkę otrzymałam z serwisu Sztukater

„Cienie Nairobi” Katarzyna Pernal - Wyderkiewicz.

Problem głodu na świecie, a zwłaszcza w krajach afrykańskich, już od dawna nikogo nie zaskakuje. Żyjąc w dobrobycie nie dostrzegamy często tych, którzy żyją w slumsach, a ich dzieci umierają z powodu głodu i chorób. Dajemy datki na pomoc dobroczynną i jesteśmy przekonani, że ta pomoc dotrze do potrzebujących i rozwiąże ich...