Chłopiec z bańki

That was cute. Strasznie podoba mi się podjęcie tematów imigrantów i uchodźców i zapewne dla domyślnego targetu (dzieciaki około 10 lat) sprawdziłaby się świetnie, ale jak dla mnie jest aż nazbyt naiwna, zwłaszcza pod koniec, bo początek był świetny i wiele razu uśmiechnęłam się pod nosem z zadowolenia albo zaśmiałam. Ale to, co się potem dzieje przypomina mi komedie z lat 90tych z bliźniaczkami Olsen, tylko jeszcze bardziej nierealistyczne. Trochę szkoda, bo zapowiadało się naprawdę dobrze, ale mimo to uważam, że jest warta polecenia dalej.

Na początku czytania tej książki myślałam, że znalazłam się w środku jakiegoś absurdu. Nie miałam pojęcia, co o tym sądzić, ale na szczęście nie porzuciłam czytania. Przedstawiona opowieść owszem, posiada niestandardowe elementy, aczkolwiek mają one swój sens, poza komediowym, który jest tu dość istotny, ale nie najważniejszy. Ma ciekawy przekaz i choć relacje bohaterów nie są najmocniej rozwinięte, to jednak czujemy to, co ich łączy i im kibicujemy. No i wielki plus za przedstawienie miłych, kochających rodziców ♥ Sam pomysł z Festiwalem organizowanym przez ludzi dla wróżek w małym, zapomnianym przez turystów miasteczku, jest uroczy i ciekawy :)

Urocza i zabawna historia o nastoletnich bohaterkach bawiacych się w detektywów. Czyta się bardzo przyjemnie, choć w kilku miejscach autorka za bardzo puszcza wodze fantazji i za bardzo dosładza swoją historię. Przygody bohaterek na pewno wciagna nastoletnich czytelników.

Tym razem niezwykle wykorzystany został motyw okularów (niczym w szmaragdowym miasteczku w Czarnoksiężnika z Krainy Oz, choć tu czytelnik doświadcza zdecydowanie więcej emocji!). Po przeprowadzce do nowego miejsca bohaterów spotykają ciągłe zmiany, jedna tajemnica przeplata się z drugą. Świat magii oplata ściśle rodzinną codzienność bohaterów. Wszystko zdaje się być niezwykłe, niepokojące, a czasem nawet groźne ... Wyobraźnia autorki zdaje się nie mieć granic. Czy bohaterowie odkryją, co w istocie dzieje się w tym miasteczku? Przeczytaj!

Gromadka dzieci, która tuż przed świętami dowiaduje się, że nie może dalej mieszkać w ukochanej kamienicy i zrobi wszystko, aby tam zostać, łącznie z poznaniem i ułaskawieniem mrukliwego sąsiada. Fajna historia dla wczesnych nastolatków bardziej niż dzieci (problemy dorosłych, które widzą dzieci, dużo tekstu, szczątkowe ilustracje).

„O chłopcu, ptaszynie i pewnym trumniarzu” Matilda Woods w swojej debiutanckiej powieści dla dzieci, porusza temat śmierci, przyjaźni, żałoby i marzeń. Zaprasza swego czytelnika do tajemniczego i magicznego miejsca, gdzie po trzydziestu latach, życia w smutku i żałobie po smierć żony i ukochanych dzieci - pewien trumniarz spotyka małego chłopca. I tak rozpoczyna się ich najpiękniejsza przyjaźń Alberta i Tito. Ale zanim tak się stanie, to starzec przygotuje nowy dom dla jego mamusi - chyba wiecie co to będzie? niestety - trumna. . Za sprawą przyjaźni i opieki nad malcem, życie Alberta ponownie nabiera barw. Jego dotychczasowa egzystencja skupiała się wyłącznie na pracy trumniarza i uczestniczeniu w pogrzebach. Nowy dozownik, wystraszony, osierocony, nieufny i ewidentnie się ukrywający przed kimś ! sprawia, że serce starca zaczyna mocniej bić. Z biegiem czasu ich przyjaźń zostanie wystawiona na czyhające tuż obok zagrożenie. Nie będzie łatwo temu sprostać, ale od czego ma się właśnie przyjaciół. . Zakończenie bardzo Was zaskoczy, ale nie dajcie się temu zwieść. Dla nas to koniec, a dla naszych bohaterów, to początek czegoś nowego !. Dobrego czy złego? Tego nie wiemy. Ale to właśnie urok baśni, magii i tej wszechobecnej metafizyki sprawia, że sięgamy po takie słowo. Czytamy, polemizujemy lub wspólnie układamy dalsze losy. Czyż, taki książki nie są fascynujące. I mimo naprawdę bolesnego tematu jakim jest śmierć, to warto przeczytać. Warto o tym rozmawiać, warto pokazywać jej inne oblicze.

Powieść przygodowa dla młodszych czytelników z zaskakującymi poważnymi elementami jak np.: propaganda, manipulacja i szerzenie kłamstw. Aż się nie spodziewałam takich wątków w literaturze dla dzieci i młodzieży. Ogólnie historia pozytywna, o tym że nie wolno się podawać i trzeba pomagać przyjaciołom i walczyć o ujawnianie prawdy.

Do pewnej klasy dołączył nowy uczeń. Wiecie jak to jest? Ja wiem, ale zawsze (tamte czasy) staraliśmy się przyjmować każdego do naszej społeczności bez żadnego oceniania. Tak się zdarzyło w tej książce, że w klasie bardzo oceniali nowego ucznia. Chłopak inaczej ubrany, nie zabiegający o przyjaźń. Klasa odebrała to tak jakby mu nie zależało ... Treść uczy empatii, tolerancji i szacunku do innych. Dwa opowiadania w jednej książce. Osobiście uważam, że takie książki powinny być lekturami. Książki tej autorki są super.

Nie dziwię się, że książkę tę przyrównuje się do "Zabić drozda". I słusznie. To napisana przepięknym językiem wzruszająca, mądra książka z wartościowym przekazem nie tylko dla dzieci. Spłakałam się na koniec. Na pewno zostanie ze mną na dłużej ta historia.

Książka mnie urzekła. Była pięknie napisana i drobne zabawy językowe były na plus. Główne postacie były dobrze zarysowane, natomiast niektóre poboczne były trochę potraktowane po macoszemu i żałuję, że autorka nie poświęciła im więcej czasu. Ogólnie żałuję, że ta książka była tak krótka, ponieważ można by było rozwinąć niektóre wątki i historia by zyskała na tym, ale wiem, że jest to książka dla dzieci i może autorka nie chciała przytłaczać wielkością młodszych czytelników. Mimo nie aż tak lekkich tematów zawartych w tej historii, uważam ją za lekką i czytało mi się ją naprawdę szybko. Była to dla mnie dobra odskocznia od cięższych tematów. Polecam szczególnie na zastój czytelniczy, bądź kiedy chcemy przeczytać lekka literaturę. 😌

Książka niesamowita. Naprawdę łatwo się czyta. Nie zgodzę się z opiniami że jest nudna. Fakt - może niektórzy oczekiwali czegoś w stylu filmu akcji. Tytuł może być mylacy. Ale tak naprawdę ta tytułowa podróż ma miejsce. Odbywa się w sercach bohaterów. Jest spokojniej, co wcale nie znaczy że słabo. Zaprzyjaźniłem się z tą trójka dzieciaków. Pięknie przedstawione są ich osobowości, to jak myślą, jak działają. Książka opisuje piękną przyjaźń. Urzekły mnie ilustracje. Sięgnę po drugą część. Mój prawie 6 letni syn też się wciągnął i czyta te opowieść sam.

"Pisklak" Zuzanny Orlińskiej to bardzo przyjemna i otulajaca książka. Bardzo podobna do lektury "Ten Obcy", którą zaczytywałam się będąc nastolatką i nie ukrywam, że byłam zakochana w tajemniczym bohaterze Zenku, który wywoływał we mnie dreszczyk emocji. Po latach widzę, że ciągle taki dreszczyk może wywołać wiele książek i miłych dla serca postaci. Taką postacią okazał się Cyryl, piętnastoletni bohater tej książki, który przykuł moją uwagę swoim dobrym, opiekuńczym sercem w stosunku do młodszego siedmioletniego brata, którym się opiekował po ucieczce z domu, ponieważ dwójka rodzeństwa została porzucona przez rodziców. Znaleźli schronienie w ruinach starego opuszczonego domu, nie było im lekko, ale wówczas na ich drodze pojawiła się Klara, główna bohaterka tej książki. Klara ma bardzo trudny moment w życiu, ponieważ wraz z rodzicami Anną i Kubą borykają się z chorobą nowo narodzonego Piotrusia. Jest wcześniakiem zupełnie bezbronnym jak wyklute pisklę. Nie wiadomo nawet czy przeżyje. Mama Klary cały czas przebywa z dzieckiem w szpitalu, a ojciec odchodzi od zmysłów w domu. Klara próbuje jakoś sobie poradzić z tą smutną sytuacją i nieoczekiwanie napotyka Cyryla i jego brata Nikodema. Skupia na nich swoją uwagę, co odciąża ją od myśli nad chorym braciszkiem, bo i tak niewiele mu teraz może pomóc. Może natomiast pomóc i robi to. Pomaga dwojgu głodnym i brudnym uciekinierom, których przy okazji jest bardzo ciekawa, przejmuje się ich losem. Razem z Klarą, do spółki pomocy dołącza jej "krzykliwa" koleżanka Hanka, która świdruje wzrokiem Cyryla, kokietuje, traktuje jak zdobycz. Lubi wodzić chłopaków za nos, jest kompletnym przeciwieństwem wrażliwej, delikatnej i spokojnej Klary, która tylko przygląda się wyczynom koleżanki, sama nigdy nie odważyłaby się, by zrobić krok w stronę chłopaka. Klara ma swój wlasny świat, folguje swojej bogatej wyobraźni snując wizje o dzielnym Szymonie Asterlingu i jego przygodach. W tym wykreowanym uniwersum czuje się bezpieczna. Z Cyrylem poczuła delikatną więź, zależy jej na nim. Nawiązuje się między nimi nić porozumienia, kiedy w noc spędzoną w domu Klary chłopak tak pięknie opowiada o odwadze, o sztuce, o przeczytanej książce "Zabić drozda". Obie dziewczyny choć dogadują się i przyjaźnią to Klara nie potrafiłaby stanąc między Cyrylem, a wpatrzoną w niego Hanką. Bo ta co prawda jest odważna i pewna siebie tu i teraz, ale w najbardziej trudnej i wymagającej odwagi, odpowiedzialności i dojrzałości sytuacji - to Klara stanie na wysokości zadania. Jak potoczą się losy wszystkich bohaterów? Jaki skarb ukryty leży w zakamarkach, podziemiach starego domu należącego niegdyś do zdolnego inżyniera? Czy chłopcy będą bezpieczni? Odnajdą drogę do matki w Irlandii, która była celem ich podróży? Czy Damian, chłopak któremu podoba się Hanka odpuści, czy zawalczy o dziewczynę? Młodzieżowe problemy, aczkolwiek wszystkie do rozwiązania. Książka podobała mi się, jest napisana w takim, w mojej ocenie, dawnym fajnym stylu. Jakbym cofnęła się w czasie. Czuję, że nie często spotykam taki literacki styl we współczesnych powieściach. Może to też zasługa, że autorka Zuzanna Orlińska, jest córką Wandy Orlińskiej - jednej z najbardziej znanych polskich ilustratorek. To zapewne miało wpływ na moje odczucia, emocje. Ogromna nostalgia. Polecam do przeczytania. Miłej lektury :)

Jest to książka dla młodszych czytelników, ale trzymająca w napięciu, dużo się w niej dzieje, jest dynamiczna i czytelnik się przy niej nie nudzi. Dobrze się czyta, bo została fajnie napisana. Ma swoje tajemnice i chwilami mroczną fabułę, co wpływa dobrze na jej klimat i odczucia z nią związane. Jest ciekawa i interesująca, więc czytelnik chętnie chce się dowiedzieć co było dalej. Nie wiem czy mogę ją nazwać wciągająca do reszty, ale na pewno była bardzo sympatyczna i chętnie ją czytałam. Książkę fajna i bardzo miła w odbiorze.

Urocza była to podróż... niebezpieczna, wzruszająca, pouczająca. Czytając ją z rozrzewnieniem przypomniały mi się książki pana Szklarskiego o przygodach Tomka Wilmowskiego, od których zaczęła sie moja miłość do czytania.. Ta opowieść też była usiana przygodą na każdej stronie, ale dodatkowo była niezwykle urocza i momentami bardzo wzruszająca. Myślę, że każdy czytelnik znajdzie w niej coś dla siebie. A dodatkowo pozostawia Czytelnika z pytaniem "jak ratować ten nasz piękny świat...?" Polecam!

Poruszająca, literacka opowieść dla młodzieży i dorosłych o getcie warszawskim i dramatycznych losach mieszkańców Muranowa, widziana oczami… drzewa. Choć pomysł może się wydawać bajkowy, narracja jest pełna realizmu, smutku i nadziei. Świetnie nadaje się do rozmowy o historii z młodszymi czytelnikami. Mądra, piękna i bardzo oryginalna. Przypomina, że pamięć może mieć wiele form.

Opowieść bardzo mi się podobała. Świat fantastyczny przeplata się z realnym tutaj bardzo mocno, nie do końca wiadomo co wydarzyło się naprawdę, a co zostało napisane przez autorkę jako metafora do problemów głównej bohaterki. Po zakończeniu czytania potrzebowałam trochę czasu żeby wszystko sobie przemyśleć. Polecam☆

Świetnie się bawiłam przy tej książce. Do domu Petera wprowadza się dziadek Jack. Niestety dziadek dostaje jego pokój, a Peter musi się przenieść na poddasze. Wnuczek wypowiada wojnę dziadkowi i odtąd robią sobie psikusy, a ich więź się zacieśnia Książka została zekranizowana w 2021 roku, a główną rolę gra Robert De Niro.

Wyjątkowa, przejmująca, napisana z wykorzystaniem elementów surrealistycznych, co nadaje jej charakteru bajkowego. Choć historia tu opowiedziana nie jest bajkowa. Temat przemocy domowej, a właściwie przemocy wobec dzieci jest tematem trudnym. Jak przygotować dzieci na takie wydarzenia? Kolejna po "Spacerującym z książkami" książka dla dzieci ze znakiem zapytania... wydaje mi się, że to pozycja bardziej do wspólnego czytania

Są ludzie, który wierzą w dobroć i magię, taką codzienną. Taką, którą sami tworzymy rozsiewając wokół siebie dobre słowo, dostrzegając innych ludzi i ich problemy. Taki jest właśnie główny bohater - Oscar Dunleav. Chłopak, który z dobroci serca potrafi upiec ciasto jabłkowe tylko po to, by wywołać uśmiech na czyjejś twarzy. Pewnego dnia chłopiec znika. Właściwie chodzą słuchy, że utonął. Poznajemy Oskara w momencie, gdy pociesza swoją przyjaciółkę Meg. Dziewczyna przeżywa wyprowadzkę na pół roku na drugi koniec świata. Chłopak sam ma niełatwą sytuację - wychowuje go tata, który po śmierci żony nadal jest załamany; brat jest niepełnosprawny, a teraz jego przyjaciółka wyjeżdża. Jednak jest pełen optymizmu, że nowa sytuacja przyniesie coś dobrego. Pustkę po Meg powoli zapełnia nowa sąsiadka Paloma - dziewczyna, która niestety wplata w tą piękną historię nici kłamstwa, intryg i poczucie bycia gorszym. Wszystko wokół Oskara się zmienia. Psują się jego relacje z Meg. On sam traci swój optymizm, ogarnia go żal, smutek i pustka. Gdy znika, wszyscy wierzą w jego śmierć. Tylko Meg ma wątpliwości i zaczyna poszukiwania... Czy go odnajdzie? Czy Oskar popełnił samobójstwo? Czy dobroć innych ludzi pomoże Meg? Czy zwykła rozmowa może zdziałać cuda, podobnie jak ciasto...? Ciepła i pełna emocji opowieść o przyjaźni. Porusza poważne tematy - od przyjaźni, bezdomności po zachowania dzieci i młodzieży wobec siebie. Książka, podobnie jak główny bohater, jest pełna nadziei i miłości do świata, mimo chwilowych zwątpień.

Ciekawe bohaterki, tajemnica i ukryty wróg. Całkiem dobra zabawa i przyjemna lektura dla trochę starszych nastolatek, choć pewne przeniesienie współczesnych wątków i reakcji bohaterek skojarzyło mi się przesadnym optymizmem i lukrowaniem minionej epoki. Nie mniej, jestem ciekawa nowych wątków intrygi, która nie została do końca ujawniona i przygód tych pracujących nastolatek.