Bo jutra nie będzie

Mia Rosado miała kilka lat, gdy straciła rodziców. Najpierw zmarła jej matka, a następnie zabito jej ojca. Dziewczyna postanowiła więc pomścić zamordowanego ojca. Niestety posiadane tropy prowadzą ją do niebezpiecznych osób powiązanych ze światem karteli narkotykowych. Aby dokonać zemsty postanawia wstąpić do policji. Pewnego dnia a skutek tragicznych wydarzeń trafia do rezydencji bossa kartelu Miguela Serrano i jego młodszego brata José – bratanków zabójcy jej ojca. Mia w dzieciństwie przyjaźniła się z José, dlatego też jest przez niego w pewien sposób chroniona. Rosado postanawia wykorzystać młodszego z braci by dostać się do zabójcy ojca. Nie wszystko idzie jednak zgodnie z planem, bo Miguel od samego początku nie ufa Mii, a uczucie, które połączy ją z José wszystko skomplikuje… Czy Mia dokona zemsty? Sama nie wiem, jak ocenić tę książkę. Historia ciekawa, jednak raczej nie do końca dopracowana. Akcja toczyła się bardzo szybko, a samo zachowanie Mii często mnie denerwowało. Potencjał tej fabuły jest ogromny, ale niestety niewykorzystany. Ogólnie podsumowując mimo tych minusów uważam, że jest to dobra odskocznia na jedno jesienne popołudnie.

Hm... co mogę powiedzieć o tej historii? Dla mnie nie jest to historia o miłości tylko o chorobliwej jej poszukiwaniu. To historia błędów kobiety która na każdym kroku mogła poprowadzić swoje życie inaczej ale się bała, była zastraszona lub po prostu nie miała siły. To historia ... usprawiedliwienia własnych błędów i wyborów. Dla mnie przede wszystkim jest to historia ku przestrodze. Zbyt duże zaufanie do osób które są na bliskie, zbyt wielkie od nich uzależnienie prowadzi do nieszczęścia. I o tym jest ta historia według mnie.

Ewa Maciejczuk w swojej powieści "Highway of Dreams" przenosi czytelnika w świat pełen emocji, pasji oraz skomplikowanych relacji międzyludzkich. Ta lekka, a zarazem wciągająca opowieść o miłości, zaufaniu i pokonywaniu własnych lęków zasługuje na najwyższe uznanie. Książka, której mottem można uznać stwierdzenie, że prawda zawsze wyjdzie na jaw, a kłamstwo ma krótkie nogi, z pewnością przypadnie do gustu miłośnikom romansów pełnych dramatyzmu i nieoczekiwanych zwrotów akcji. Historia rozpoczyna się od przedstawienia głównej bohaterki, Amelii, której życie wydaje się sypać jak domek z kart. Zraniona i ośmieszona przez swojego chłopaka, Amelia znajduje się w punkcie, w którym każdy dzień wydaje się być wyzwaniem. Jednak wszystko zmienia się, gdy jej najbliższa przyjaciółka, nieustępliwa i pełna energii, namawia ją na spontaniczne spotkanie przy ognisku. Początkowo niechętna, Amelia pod wpływem swojej przyjaciółki zgadza się na udział w wydarzeniu, które w najmniejszy sposób nie świadczy o tym, jak głęboko wpłynie na jej życie. Podczas ogniska, w sercu obcego miejsca, Amelia zostaje pozostawiona sama, co wydaje się być pechem. To właśnie w tym momencie pojawia się Gabriel — tajemniczy motocyklista o niezwykłej pasji do prędkości. Jego obecność wprowadza do życia Amelii chaos, ale jednocześnie budzi w niej uczucia, o których wcześniej nie miała pojęcia. Gabriel, zafascynowany motocyklami i adrenalinom, staje się centralną postacią w życiu Amelii, zmuszając ją do konfrontacji z własnymi lękami i otwierając przed nią nowe możliwości. Los nieprzypadkowo postawił tych dwoje na swojej drodze, ale to oni muszą podjąć decyzję, którą ścieżkę życiową wybiorą. Amelia to postać, z którą wiele kobiet może się utożsamiać. Jej zmagania z własnymi emocjami, próby odnalezienia się po bolesnym rozstaniu i poszukiwanie nowego sensu życia czynią ją niezwykle autentyczną i bliską czytelnikowi. Jej przyjaciółka, pełna determinacji i wsparcia, jest kluczowym elementem w procesie, który prowadzi Amelię do spotkania z Gabrielem. Gabriel, z kolei, to postać tajemnicza i intrygująca. Jego zamiłowanie do motocykli i prędkości sprawia, że staje się on postacią dynamiczną i pełną pasji. Jednak za tą zewnętrzną siłą kryje się człowiek z własnymi problemami i sekretami, które stopniowo wychodzą na jaw. Jego próby zdobycia serca Amelii, pomimo niebezpiecznego hobby, tworzą napięcie i emocjonalną głębię w ich relacji. "Highway of Dreams" porusza wiele istotnych tematów, takich jak zaufanie, pokonywanie własnych lęków, budowanie relacji na fundamencie prawdy versus kłamstwa oraz rola pasji w życiu człowieka. Autorka w sposób subtelny, ale i przekonujący, pokazuje, jak ważne jest otwarcie się na nowe doświadczenia i ludzi, nawet jeśli wiążą się one z ryzykiem i niepewnością.  Powieść ukazuje, że prawdziwa miłość wymaga odwagi i gotowości do podjęcia trudnych decyzji. Amelia i Gabriel muszą zdecydować, czy ich uczucie jest wystarczająco silne, by przezwyciężyć obawy i niepewności, czy też strach i przeszłość zdecydują o ich przyszłości. To uniwersalne pytanie, które stawia przed czytelnikiem refleksję nad własnym życiem i relacjami. Nic, co przychodzi łatwo, nie jest tyle samo warte jak to, o co trzeba się postarać. Ewa Maciejczuk prezentuje styl pisania, który sprawia, że książka jest nie tylko przyjemna do czytania, ale również wciągająca od pierwszej do ostatniej strony. Narracja naprzemienna pozwala na głębsze zrozumienie myśli i uczuć obu głównych bohaterów, co dodatkowo wzbogaca fabułę i buduje silne więzi emocjonalne z czytelnikiem. Dynamiczny rozwój akcji, pełen zwrotów i niespodziewanych wydarzeń, sprawia, że książkę czyta się błyskawicznie, a jednocześnie trudno oderwać się od losów Amelii i Gabriela. Autorka nie zapomina o postaciach drugoplanowych, które dodają głębi i kolorytu całej historii. Złe charaktery, pojawiające się na drodze Amelii i Gabriela, podkręcają fabułę i wprowadzają dodatkowe konflikty, które bohaterowie muszą pokonać. Te postaci są starannie wykreowane, co sprawia, że ich obecność jest naturalna i nie wywołuje wrażenia sztuczności. Wsparcie przyjaciółek i rodziny, a także ich własne wewnętrzne demony, tworzą bogaty i złożony obraz świata, w którym żyją główni bohaterowie. Relacja między Amelią a Gabrielem przechodzi przez wiele faz – od nieufności i strachu, po zaufanie i głębokie uczucie. Ich historia jest pełna wzlotów i upadków, co czyni ją autentyczną i wiarygodną. Emocjonalne sceny zbliżeń są opisane z wyczuciem, bez zbędnej wulgarności, co dodaje powieści elegancji i subtelności. Maciejczuk umiejętnie balansuje między romantycznymi momentami a dramatycznymi zwrotami akcji, co sprawia, że książka jest nie tylko lekką lekturą, ale również pełną napięcia i emocji. Ewa Maciejczuk umiejętnie wplata w narrację pytania, które zmuszają czytelnika do refleksji nad własnym życiem i wyborami. Czy Amelia i Gabriel zdecydują się na wspólną przyszłość mimo przeciwności? Czy zaufanie i otwartość wystarczą, by pokonać bariery i budować trwałą relację? Te pytania, pozostawione otwarte, angażują czytelnika i sprawiają, że historia staje się nie tylko opowieścią, ale również inspiracją do własnych przemyśleń. Autorka dba również o estetykę książki, co widać zarówno na okładce, jak i w samej narracji. Okładka, choć różni się od typowych romantycznych powieści, idealnie oddaje ducha historii – mieszankę tajemnicy, pasji i emocji. Dbałość o szczegóły w opisie scenerii, postaci i ich emocji sprawia, że czytelnik może w pełni zanurzyć się w świecie przedstawionym przez Maciejczuk. Motocykle odgrywają kluczową rolę w "Highway of Dreams", stanowiąc nie tylko pasję Gabriela, ale również symbol wolności, adrenaliny i ryzyka. Pragnienie prędkości i niezależności, które reprezentują motocykle, odzwierciedla wewnętrzne pragnienia i dylematy bohaterów. Amelia, która na początku jest nieufna wobec tego świata, stopniowo odkrywa w sobie odwagę i determinację, by stawić czoła swoim lękom i otworzyć się na nowe doświadczenia. Motocykle stają się więc metaforą przemiany i rozwoju osobistego, który przechodzą główni bohaterowie. Książka kończy się w sposób zaskakujący, pozostawiając czytelnika z mieszanką satysfakcji i niepewności. Otwarte zakończenie sugeruje możliwość kontynuacji historii Amelii i Gabriela, co tylko podkreśla głębię ich relacji i złożoność ich losów. Taki finał sprawia, że czytelnik pozostaje z pragnieniem dalszego poznawania bohaterów i obserwowania, jak poradzą sobie z przyszłymi wyzwaniami. "Highway of Dreams" to książka, która łączy w sobie wszystko, co najlepsze w gatunku romansu. Autorka Ewa Maciejczuk stworzyła opowieść pełną emocji, pasji i autentycznych postaci, które pozostają w pamięci na długo po zamknięciu ostatniej strony. Lekki, przystępny styl pisania sprawia, że książkę czyta się szybko i z przyjemnością, a jednocześnie trudno oderwać się od losów Amelii i Gabriela. Powieść porusza ważne tematy, takie jak zaufanie, prawda i kłamstwo w relacjach, oraz pokazuje, jak pasja i odwaga mogą zmienić życie człowieka. Złożone postaci, dynamiczna fabuła i emocjonalne napięcie sprawiają, że "Highway of Dreams" to nie tylko romantyczna opowieść, ale również głęboka refleksja nad naturą miłości i ludzkich relacji. Podsumowując: "Highway of Dreams" Ewy Maciejczuk to książka, która spełnia oczekiwania zarówno fanów romantycznych historii, jak i tych, którzy szukają czegoś więcej – głębszej refleksji nad miłością, zaufaniem i pasją. Autorka zdołała stworzyć opowieść, która jest jednocześnie lekką lekturą na wieczór i pełną emocji podróżą przez skomplikowane relacje międzyludzkie. Amelia i Gabriel to postaci, które pozostają w pamięci, a ich historia inspiruje do myślenia o własnych życiowych wyborach i wartościach. Dzięki dynamicznej fabule, autentycznym postaciom i emocjonalnej głębi, "Highway of Dreams" jest książką, którą warto sięgnąć. Polecam ją wszystkim, którzy cenią sobie dobrze skonstruowane romanse, pełne pasji, tajemnic i prawdziwych uczuć. Ewa Maciejczuk pokazała, że potrafi tworzyć historie, które nie tylko bawią, ale również uczą i inspirują. To zdecydowanie jedna z tych książek, które pozostają w sercu na długo po zakończeniu lektury.

Kasi nie trzeba przedstawiać, znacie ją na przykład z bestselerowej serii „Rozchwiani”. Z autorką miałam styczność już kilka lat temu podczas publikowania jej prac na Wattpadzie, stąd też moje zamiłowanie do twórczości Kasi. Bohaterów „Bittersweet” – Gaję, Izę, Konstantego i Mikołaja – poznaliśmy już w pierwszej części: Pieprz i sól. Historia ta rozpoczęła się od niefortunnego wydarzenia w klubie, ciągnącego się złą passą za główną bohaterką, jak i narratorką książki, Gają. Kobieta spotyka na swojej drodze dwóch mężczyzn: Mikołaja, którego traktuje jak krótki epizod w życiu, oraz Kostka, który wyzwala w niej nieposkromioną diablicę. Gdy bohaterka myśli, że wszystko zaczyna się układać, okazuje się, że przeznaczenie przygotowało przewrót w jej życiu – jej przyjaciółka i Konstanty są zamieszani w kompromitujący ją film. Jakie decyzje podejmie? Zmierzy się z przeznaczeniem czy ucieknie? W tym miejscu zaczyna się druga część: Bittersweet. Los ponownie stawia na drodze zrozpaczonej Gai Mikołaja, który oferuje jej wyjazd i przemyślenie spraw. Kobieta waha się, ale w końcu ulega namowom mężczyzny – ucieka od problemów, choć tylko na kilka dni, zaszywając się w domku jego wujostwa, gdzie ukojenie nerwów przynosi jej obcowanie z przystojnym doktorem. Tę dwójkę bohaterów już wcześniej połączyła chemia, którą Mikołaj usiłuje podtrzymać, a nawet jeszcze bardziej rozpalić. Czy mu się to uda? Jakie decyzje podejmie zraniona do szpiku kości Gaja? I najważniejsze, czy nauczy się kochać? Więcej fabuły zdradzać nie będę, ale muszę przyznać, że wyczuwalny jest podział na relacje między bohaterami, gdyż w „Pieprz i sól” więcej było Kostka i Izy, a w „Bittersweet” Mikołaja, ale to akurat bardzo dobrze, bo właśnie jego chciałam poznać bliżej. Ten bohater skradł moje serce dobrocią, ciepłem, ale też stanowczością, gdy była potrzebna. Wyjątkowo podobała mi się wizja przyszłości, którą zaczął roztaczać przed Gają. Powiem szczerze, że właśnie u jego boku widziałabym bohaterkę, ale ona jest w tak kiepskim stanie emocjonalnym, że nie dostrzega wielu rzeczy, a jeśli już coś staje się dla niej oczywistością, ratuje się przed uczuciami ucieczką w swoje dawne, złośliwe ja. Momentami odnosiłam wrażenie, jakbym czytała o dwóch różnych Gajach: spokojnej kobiecie w domku wujostwa oraz zimnej bizneswoman pędzącej po trupach do celu, ale kapitalnie bawiłam się śledząc jej przemyślenia na temat mężczyzn i minionych wydarzeń. Gaja po prostu intryguje i ani na moment nie pozostaje nudna, a przy tym jest bohaterką z krwi i kości z problemami do rozwiązania. Moje serduszka w oczach przerwał jednak powrót postaci do codzienności oraz konfrontacja Gai z Konstantym, który okazał się nie tak idealny, jak go sobie wyobrażałam. Na bohaterkę czyhają też kolejne kłopoty – ktoś ewidentnie jej nienawidzi i pragnie zrujnować jej karierę oraz życie osobiste. Jak sobie z tym poradzi? Kogo wybierze? Czy odnajdzie Izę, która odcięła się od wszystkich, i się z nią rozmówi? Książkę czyta się niesamowicie szybko, wręcz nie można się od niej oderwać. Z każdą kolejną stroną byłam coraz bardziej ciekawa, jak wyjaśnią się poszczególne wątki. Całość dopełniają odważne, gorące sceny erotyczne, namiętność i masa emocji, które kipią z prawie każdego zdania. Zakończenie natomiast narodziło całą masę pytań i mam nadzieję, że powstanie kontynuacja, ba, ja nie wyobrażam sobie, żeby jej nie było! Ps: #teamMikołaj !!!

W ostatnich latach książki nawiązujące do tematyki życia w świecie Orientu,  stały się prawdziwym fenomenem.Nie dziwi wiec fakt, że pojawia sie ich coraz więcej :) Co oczywiście takie moliki jak ja bardzo cieszy.Ponieważ z jednaj strony oczarowują nas magiczną aurą, ktora tam panuje.Z drugiej zaś przerażają swoimi realiami i brutalnymi prawami. Najnowsza książka duetu Charlotte Mils i Pauli Ciulak -"Dubajskue namiętności" to historia lżejsza, mimo że ciagle nawiązująca do zwyczajów panujacych w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.Gdzie życie pozornie wyglądające prawie jak z bajki, stawia ściśle określone reguły, w których pewne zachowania nie maja prawa bytu. Główna bohaterka Kalila, to młoda dziewczyna, która od zawsze była uczona na służącą.Pełni wiec ten obowiązek na dworze jednego z szejków Imrana najlepiej jak tylko potrafi.Pewnego dnia jednak dziewczyna dostaje niecodzienną propozycję, na którą właściwie nie ma większego wpływu. Zostaje oddana w rece innego szejka o niezbyt dobrej reputacji.Jednak Malik, ku jej zaskoczeniu dostrzega w niej cos wiecej i pragnie, by dziewczyna została jego muzą.A że Kalila znajduje sie w świecie, gdzie niepodzielnie rządzą mężczyźni zgadza sie na nowe obowiązki.To zas sprawia, ze jej życie zaczyna się odmieniać niczym za dotknięciem czarodziejskiej różdżki...Ale czy owa sielanka może trwać wiecznie? To bardzo przyjemna i lekka w odbiorze lektura, która zaskakuje licznymi informacjami na temat religi muzułmańskiej oraz panujących tam zasad.  Autorki postarały się by towarzyszyły nam one w niespodziewanych zwrotach akcji na tle romansu, który rodzi sie miedzy panem i służką. Dla osob, które pierwszy raz zetkną sie z tą tematyką, bedzie to na pewno nielada kąsek.Ja zaś majac na uwadze wczesniejsze spotkania książkowe z ową kulturą moge powiedzieć, że był to miło spędzony czas, który zbyt szybko sie skończył ;)

Książki wysłuchałam w formie audiobooka. W swojej kategorii jest to romans wyróżniający się ciekawą fabułą. Bohaterka boryka się z wieloma problemami: chorobą męża, problemami finansowymi. Podobało mi się, że to kobieta w związku jest starsza od kochanka, bo rzadko się takie związki w literaturze spotyka. Przedstawiona historia jest spójna, wszystkie wątki się zazębiają. Bohaterowie są dobrze wykreowani, dzięki czemu opowieść jest wiarygodna, a ja nie zmarnowałam czasu na lekturę.

Mieliście okazję czytać dwa pierwsze tomy tej niezwykle ciekawej historii, które zachwyciły mnie i dostarczyły niesamowitych wrażeń? Jeżeli nie, to nie zwlekajcie. Trzecia część jest przysłowiową wisienką na torcie i znajdziecie w niej nie tylko romans rozgrywający się na tle wydarzeń kryminalnych, ale również tyle sensacji, że nie sposób oderwać się od czytania. Nie chcę zbyt wiele zdradzać z fabuły, ale Walerija znika w Hiszpanii, a polskie organy ścigania nie kwapią się by odszukać dziewczynę. Dodatkowo sprawy komplikują się, gdy okazuje się, że prokurator Borowski został znaleziony martwy, a o jego śmierć obwinia się ukochaną Dawida. Mężczyzna nie wierzy w jej winę oraz Malewska, która zrobi wszystko, by rozwiązać tą zawiłą zagadkę. Co się stało z Waleriją? Czy naprawdę porzuciła dwie bliskie jej osoby i jest morderczynią? Co ukrywa polska policja? Czy prawda wyjdzie na jaw, a winni poniosą zasłużoną karę? Moi drodzy uwierzcie mi, ale ta lektura to prawdziwa petarda i przyjemnie było mi ją czytać jak i całą serię. Na łamach kart dużo się dzieje i czytelnik nie ma szans na nudę. W tym tomie wszystkie wątki łączą się w sensowną całość i wyjaśniają. Przyznam się, że kilka razy byłam zaskoczona i nie spodziewałam się takiego obrotu sprawy. Autorka wspaniale wykreowała wszystkie postaci, które są charakterne, mają silne, wyraziste osobowości i realizują swe zamierzenia. Styl jakim posługuje się pisarka jest przystępny, prosty i bez udziwnień, przez co tą ciekawą historię czyta się zdecydowanie szybko. Znajdziecie tu wiele intryg, tajemnic i spraw, które wydają się nie do rozwiązania. Nie ukrywam, że polubiłam panią prokurator i kibicowałam jej. Podobało mi się, że ta kobieta dawała z siebie wszystko i nieugięcie dążyła do celu. Moim zdaniem to najlepsza bohaterka w tej trylogii. Oprócz sensacji i spraw kryminalnych znajdziecie tu kilka niezwykle gorących scen, ale występują one tylko na początku. Jeśli szukacie pasjonującej i wyjątkowej lektury, która nieco różni się od tych nam znanych, to polecam wam serię 60. Nie zwlekajcie i nie zastanawiajcie się zbyt długo, bo przeczytać wszystkie trzy części naprawdę warto. Nie pożałujecie!

Recenzja „Purpurowych łez” Beaty Majewskiej „Purpurowe łzy” to drugi tom serii Kryształowe serca. Główna bohaterka, Alija, to muzułmanka pracująca w domu mafijnej rodziny. Gdy pojawia się Michał – nowy ogrodnik – między nimi zaczyna się coś rodzić. Ale on skrywa tajemnicę, która wszystko komplikuje. Dodatkowo lojalny Radik, ochroniarz i prawa ręka mafiosa, nie ufa Michałowi i sam coraz mocniej angażuje się w los Aliji. To historia pełna emocji, namiętności i niebezpieczeństwa. Są tu mafijne porachunki, zdrady, ale też wzruszające momenty i budzące napięcie relacje między bohaterami. Plusy: • Silne emocje i szybkie tempo. • Wyraziste postacie. • Dużo zwrotów akcji. Minusy: • Dużo dramatów – nie każdemu może to odpowiadać. • Lepiej czytać po pierwszym tomie. Podsumowanie: To mocna, emocjonalna historia z mafijnym tłem. Dla fanek romansów z pazurem – idealna. Jeśli lubisz miłość w niebezpiecznym wydaniu, ta książka jest dla Ciebie.

Nie pamiętam kiedy tak szybko przeczytałam książkę! Ta dostarczyła wielu emocji, była też spójna i z końcem każdego rozdziału chciało się przeczytać jeszcze jeden i jeszcze jeden... 🥰 Znajdzie się w niej również sporo nut pikanterii. Bohaterowie na plus choć zachowanie Callie w pewnym momencie mnie zaskoczyło ale czego nie robi się dla miłości 😉 Mimo wszystko, z chęcią przeczytam kolejny tom nawet jeśli znów zajmie mi to jeden dzień. Polecam ❤️

Jacek ciężko przeżywa odejście żony, która do tej pory decydowała o całym jego życiu. Dla naszego bohatera nadszedł czas podejmowania ważnych decyzji oraz próby odszukania własnego JA. Jacek musi zacząć życie od nowa, lecz ex partnerka wcale mu tego nie ułatwia. Światełkiem w tunelu dla bohatera staje się pewna, intrygująca starsza Pani, która pewnego pojawia się w jego życiu. Czy uda mu się postawić na swoim i zacznie iść własną drogą? Sięgnijcie, by przekonać się sami. Czytając tę książkę cały czas towarzyszyło mi nieodłączne uczucie zderzenia z rzeczywistością. Taki los może spotkać każdego z nas. Wykreowana w ten sposób fabuła, umożliwia czytelnikowi utożsamić się z bohaterami i lepiej rozumieć ich decyzje. Chciałabym kiedyś spotkać na swojej drodze taką osobę, jaką jest dziarska staruszka Maria. Bohaterka, ze swoimi dobrymi intencjami i niecodziennymi poradami z pewnością odmieniłaby niejeden los. Autor zbudował ciekawą historię, w której bohaterowie zmagają się z problemami codziennego życia. Nieszablonowe postacie, rozbudowane dialogi, a to wszystko okraszone porządną dawką dobrego humoru. Brzmi dobrze, prawda?

"Życie jest tylko jedno i nie warto robić sobie pod górkę. Należy cieszyć się chwilą, żyć pełną piersią i kochać... bo miłość, to najpiękniejsze, co nam ofiarował los". Veronica wiedzie na pozór spokojne życie, które byłoby idealne gdyby nie zdrada męża. Dochodzi do wniosku, że mężczyźni przynoszą tylko kłopoty. Na pewno? Do czasu aż w klubie nie poznaje Daria. Mężczyzna nie bawi się w związki, a kobiety traktuje przedmiotowo. Jednorazowe zbliżenie z Veronicą miało być nic nieznaczącym uniesieniem. Czy tak było? Kobieta dla mężczyzny staje się zakazanym owoce, który budzi w nim euforię jakiej jeszcze nie doświadczył. Jeśli macie ochotę na gorący romans z szefem to trafiliście idealnie. Książka rozpali wasze zmysły i przyprawi o szybsze bicie serca. Pokaże, że życie nie kończy się po rozwodzie, a rodzicielstwo nie jest przeszkodą aby ułożyć sobie życie na nowo. Książka bardzo lekka i naprawdę przyjemna w sam raz na dłuższe popołudnie. Pisana z perspektywy dwójki bohaterów, których można lepiej poznać, ich przemyślenia, pragnienia oraz lęki i smutki. Bohaterowie już od pierwszego spotkania poczuli to COŚ, chemia w stu procentach. Każde kolejne ich spotkanie było niczym wybuch wulkanu. Akcja jest dynamiczna, zawsze coś się dzieje więc nie będziecie się nudzić. Chociaż ja na początku nie polubiłam się z Dariem lecz im dalej tym powoli wkradał się również do mojego serca. Gorąco polecam z pewnością znajdziecie w niej coś dla siebie.

Książki z tej serii czyta się różnie. Pierwsza z nich była dla mnie szokująca i trochę byłam zniesmaczona pewnymi scenami. Jednak z każdą następną częścią już jest o wiele lepiej. Owszem są dramatyczne, wręcz nawet paskudne sceny ale nie wywołują u mnie takiej odrazy, jak w przypadku pierwszej części i zachowań Panów wobec kobiet. Ta część opowiada o silnej kobiecie, która nie dopuszcza do siebie uczuć i emocji. Jest twarda i trochę zagubiona, choć w głębi serca jest dobra, mimo swojej rodziny i ich działalności. Na swojej drodze już dawno spotkała kogoś, kto mimo powiązań z jej rodziną, nie jest do końca wypruty z emocji i uczuć. Potrafi o nią zadbać, choć ona nie do końca mu na to pozwala. Jest w niej sporo "gorących" scen, no i zakończenie intryguje. A tak na marginesie jest to już kolejna książka, ktorą przeczytałam i która pokazuje, że to mężczyzna stara się i zabiega o kobietę. Nie to, że mi to przeszkadza, ale dlaczego od czasu do czasu nie mogą autorzy zmienić fabuły na to taką gdzie to kobietę walczy. Chyba, że gdzieś jest taka, a jej jeszcze nie przeczytałam 😉

Naprawdę ciężko mi się czytało to wszystko na początku, i naprawdę ledwo co dałam radę. Zbyt mocne,żeby coś takiego oglądać ,a co dopiero czytać i sobie wyobrażać. Dałam radę i przebrnęłam przez te straszne , wulgarne i za bardzo erotyczne sceny . Ogólnie nie lubię czegoś takiego czytać ,ale lubię jak jest akcja i coś się dzieje , więc wolę czasami sięgać po takie książki ,niż żeby zanudzić się na śmierć . Jak dla mnie autorka fajnie piszę, zachęcająco i ciekawie . Gdybym miała więcej czasu na pewno mogłabym przeczytać tą książkę w jeden dzień , ponieważ bardzo ciekawiło mnie co się wydarzy . Na pewno sięgnę po kolejne książki 😇

„Po zachodzie słońca” to emocjonalnie intensyjny i odważny debiut Kingi Lis, który od pierwszych stron przykuwa uwagę i nie pozwala o sobie zapomnieć. Autorka stworzyła historię pełną pasji, bólu i moralnych dylematów, balansując na granicy romansu, dramatu i erotyku. To książka, która wciąga w świat namiętności, sekretów i trudnych wyborów, a zaskakujące zakończenie dosłownie odbiera mowę. Główna bohaterka, Danica, pracuje w nocnym klubie, szukając w tym świecie chwilowego oderwania od bólu codzienności. Jej życie zmienia się, gdy poznaje Alana – mężczyznę, który staje się dla niej zarówno ratunkiem, jak i źródłem niepokoju. Ich relacja to nie bajkowa historia, ale zderzenie dwóch zranionych dusz, które próbują odnaleźć siebie nawzajem w świecie pełnym pozorów, pokus i grzechów. Kinga Lis sięga po trudne tematy – uzależnienie, przemoc emocjonalną, samotność i potrzebę akceptacji. Nie unika kontrowersji, ale przedstawia je z wyczuciem i empatią. Zdecydowanie nie jest to typowy „słodki romans” – przeciwnie, to historia szczera, życiowa i intensywna, w której miłość nie jest wybawieniem, lecz próbą przetrwania.Styl autorki jest lekki, płynny, ale pełen emocjonalnej głębi. Dialogi brzmią naturalnie, a narracja wciąga bez reszty. Fabuła prowadzona jest dynamicznie, z rosnącym napięciem, by ostatecznie doprowadzić czytelnika do finału, który zaskakuje i porusza do głębi. „Po zachodzie słońca” to książka, która udowadnia, że Kinga Lis potrafi pisać z pasją i autentyzmem. To historia o upadkach, przebaczeniu i drugiej szansie – jednocześnie subtelna i brutalna w swoim realizmie. Ocena: 10/10 – niezwykle wciągająca, emocjonalna i zaskakująca powieść, której zakończenie pozostaje z czytelnikiem jeszcze długo po zamknięciu ostatniej strony.

„Chcę ją mieć dla siebie, na wieczność. Dziewczyna musi zrobić tylko jedną rzecz – ZGRZESZYĆ”. Leah jest jedną z najskuteczniejszych policjantek, jednak jej metody działania często pozostawiają wiele do życzenia. Tym razem mocno przegięła i choć ostatecznie doprowadziła do ujęcia groźnego przestępcy, to przełożony wysyła ją na przymusowy, dwumiesięczny urlop, który najprawdopodobniej skończy się utratą stopnia detektywa. Dziewczyna jest wstrząśnięta i łapie się wszystkiego by do tego nie doszło. Postanawia udowodnić, że jest niezastąpiona i proponuje komendantowi układ: ona przyprowadzi mu nieuchwytnego do tej pory Nathaniela Torne'a, a w zamian on przywróci ją na stanowisko. Pewna siebie i niezwykle odważna Leah wchodzi do królestwa Thorne'a nie zdając sobie sprawy, że on wie o niej więcej, niż mogłaby się spodziewać. Kim jest mężczyzna i w co pogrywa? Kim tak naprawdę jest Leah? Czy koszmary i wizje nawiedzające jej głowę mają coś wspólnego z dziwnym zachowaniem Nathaniela? Działy się tu rzeczy, które trudno opisać bez spoilerów, więc powiem, tylko że od tej książki nie można się oderwać. Akcja jest dynamiczna, a klimat będący mieszaniną jawy i snu wnika w każdą naszą cząstkę. Styl pisania autorki jest taki, jaki lubię, czyli prosty, dosadny z domieszką fantastycznego humoru. Uwielbiam. Oprócz tego K. C. Hidden storm dała nam niezwykle intrygujących bohaterów. Leah polubiłam niemal od pierwszych stron. Jest odważną dziewczyną, którą zna swoją wartość. Kocha podejmować ryzyko i nie lubi przegrywać. To taki typ bohaterki, której zazdroszczę pewnych cech charakteru. Nathaniel, natomiast był dla mnie zagadką do samego końca. Nie byłam pewna, czego mogę się po nim spodziewać. Taki niebezpieczny, tajemniczy typ, którego masz ochotę odkrywać stopniowo, kawałek po kawałku i sprawia ci to wielką przyjemność. Jeżeli jesteście ciekawi tej historii i tego, co siedzi pod skórą Leah, to czytajcie „Na pokuszenie". Ze swojej strony gorąco wam tę książkę polecam

„Czy to jest przyjaźń…?” to ciepła i zabawna opowieść o relacjach, które balansują na granicy przyjaźni i czegoś więcej. Alexa Lavenda z lekkością przedstawia codzienne życie czwórki przyjaciół, których łączy wspólna przeszłość i dom. Szczególnie ujmuje naturalność dialogów oraz chemia między bohaterami, która rozwija się w sposób niewymuszony. Autorka świetnie uchwyciła niepewność, zazdrość i tęsknotę, które towarzyszą budzącemu się uczuciu między ludźmi dobrze się znającymi. Książkę czyta się z uśmiechem, ale nie brakuje też momentów wzruszenia. To lekka, przyjemna lektura, która poprawia nastrój i przypomina, że najpiękniejsze historie często zaczynają się od przyjaźni. Idealna na relaksujący wieczór.

Lektura najstarszej powieści M.K. Pearl to interesujące studium literackiego rozwoju. Choć dziś autorkę kojarzymy z dojrzalszym warsztatem i prawdziwym nazwiskiem, powrót do jej początków pozwala dostrzec fundamenty, na których budowała swoją pozycję w nurcie literatury kobiecej. „Kiedy znów cię zobaczę” to klasyczny romans typu second chance, osadzony w wakacyjnych realiach, który mimo swojej lekkości, prowokuje do dyskusji nad psychologią postaci. Główna oś fabularna opiera się na losach Poli - kobiety, która w teorii dysponuje ogromnym potencjałem literackim. Samotna matka z Warszawy, zawodowo zajmująca się tworzeniem mrocznych kryminałów, powinna być uosobieniem asertywności. Tymczasem konfrontacja z dawnym partnerem, Jakubem, obnaża jej emocjonalną kruchość. Momentami trudno oprzeć się wrażeniu, że bohaterka traci swój wypracowany przez lata pazur, uciekając w zachowania uległe - jak choćby w scenach, gdzie zamiast egzekwować wyjaśnienia za dawne krzywdy, przyjmuje rolę opiekuńczej gospodyni. Relacja między protagonistami przypomina emocjonalne przeciąganie liny. Z jednej strony cieszy wyczuwalna chemia i dowcipne riposty, z drugiej zaś irytuje brak komunikacji. Postacie, mimo bagażu życiowego i dojrzałego wieku, momentami wpadają w sidła młodzieńczej naiwności, co generuje sztuczne bariery w fabule. Niewątpliwym atutem publikacji jest jej plastyczność. Autorka z dużą wrażliwością oddała atmosferę Chorwacji - opisy krajobrazów są nienachalne, a jednak sugestywne, co czyni tę książkę idealną pozycją „walizkową”. Prawdziwym objawieniem jest jednak postać małej Łucji. To ona wnosi do narracji najwięcej autentyzmu i błyskotliwości, stając się często motorem napędowym akcji i najjaśniejszym punktem całej opowieści. Warsztatowo M.K. Pearl stawia tutaj na prostotę. Zastosowana narracja dualna (z dwóch perspektyw) pozwala lepiej zrozumieć motywacje obu stron, choć wiąże się z pewnym ryzykiem zapętlenia fabuły - niektóre wydarzenia są relacjonowane dwukrotnie, co nie zawsze wnosi nową jakość do odbioru całości. Dialogi są poprawne, choć niekiedy zbyt dosłownie wykładają intencje bohaterów, nie pozostawiając czytelnikowi przestrzeni na domysły. Patrząc na „Kiedy znów cię zobaczę” przez pryzmat późniejszych dokonań autorki, takich jak świetne „Ona jest moja” czy „Hate you not”, widać kolosalny progres. Najstarsza z tej trójki powieść nosi znamiona literackiego poligonu doświadczalnego. Małgorzata Smolec na przestrzeni zaledwie dwóch lat dokonała imponującego skoku - od uproszczonych schematów do wielowymiarowych portretów psychologicznych. To lektura słodko-gorzka, którą czyta się błyskawicznie. Choć fabuła bywa przewidywalna, a zachowania bohaterów mogą budzić sprzeciw, całość broni się ciepłym zakończeniem i wakacyjną aurą. Dla wiernych czytelniczek to pozycja obowiązkowa, by docenić ewolucję talentu Małgorzaty Smolec.

To co stworzymy listę książek idealnych na zastój czytelniczy? Ja zacznę… Demony przeszłości @monika.czugala_autor 🖤 Aymara w wyniku jednej, zupełnie niespodziewanej sytuacji sprawa, że jej życia zmienia się z dnia na dzień. Przez to musi żyć w ciągłym ruchu, bez stałego miejsca zamieszkania i pracy. Zmęczona takim stylem życia, postanawia „wrócić do żywych” i złożyć zeznania. Wtedy przeszłość dosięga ją ze zdwojoną siłą. Autorka po raz kolejny nie zawiodła i stworzyła książkę, od której trudno się oderwać. Choć akcja może momentami jest trochę przewidywalna, ale te strony pełne tajemnic, kłamstw i niedomówień, trzymają w napięciu. Czy czasem miałam ochotę udusić Aymara, bo momentami była zbyt łatwowierna? TAK. Czy mimo to i tak jej kibicowałam? TAK. Nie można pominąć Mafioza, to postać, którą trudno rozgryźć. Jest bez skrupułów, a do tego niebezpieczny i władczy. Czy można przebić taką skorupę?

Show-biznes to nie tylko blask fleszy, to często oślepiające światło, w którym łatwo zgubić własny cień” – ta myśl zdaje się przyświecać lekturze powieści Małgorzaty Kasprzyk. „Kusząca propozycja” to historia Emilii Kobus, młodej aktorki, która całkowicie zachłysnęła się światem mediów. Emi płynie na fali popularności, a sławy i związanych z nią benefitów zazdroszczą jej niemal wszyscy, w tym młodsza siostra, marząca o pójściu w jej ślady. Dzięki postawie głównej bohaterki poznajemy blaski, ale i mroczne cienie telewizyjnego brylowania. Imprezy, ścianki i wywiady to tylko fasada – autorka pyta, co dzieje się, gdy blask gwiazdy zaczyna przygasać i czy świat mediów faktycznie jest tak idealny, jak widzą go osoby postronne. W sercu tej opowieści pojawia się Czarek, kuzyn Izy, najlepszej przyjaciółki Emilii. Mężczyzna, będący na życiowym zakręcie po bolesnym zawodzie miłosnym, składa aktorce zaskakujący układ. Choć początkowo propozycja ta może wydawać się czytelnikowi dziwna, a nawet nierealna, warto nie odkładać książki zbyt wcześnie. Z każdym kolejnym rozdziałem perspektywa się zmienia, a relacja głównej pary nabiera rumieńców, ewoluując w stronę, której trudno się spodziewać na początku lektury. Moja ocena to solidne 7/10 – to literatura lekka, ale niosąca ze sobą istotne pytania o autentyczność w dobie filtrów z Instagrama. Małgorzata Kasprzyk sprawnie kreśli portret współczesnej branży rozrywkowej. Najmocniejszą stroną powieści jest ukazanie kontrastu między tym, co publiczne, a tym, co dzieje się za zamkniętymi drzwiami garderoby. Emilia, choć początkowo może drażnić swoją powierzchownością, z czasem zyskuje w oczach czytelnika. Jej ambicja i lęk przed porażką są opisane w sposób bardzo ludzki. To przestroga przed tym, jak łatwo stać się produktem w rękach menedżerów i specjalistów od wizerunku. Wątek z Czarkiem wprowadza do fabuły niezbędną dynamikę. Choć motyw „udawanego związku” czy „specyficznego układu” jest dobrze znany w literaturze kobiecej, autorka potrafi tchnąć w niego odrobinę świeżości. Chemia między bohaterami budowana jest powoli, co pozwala nam uwierzyć w ich przemianę. To właśnie ta ewolucja postaci sprawia, że książka zyskuje na wartości w drugiej połowie. „Kusząca propozycja” to idealna lektura na dwa wieczory. Choć niektóre zwroty akcji bywają przewidywalne, a świat przedstawiony momentami wydaje się zbyt jaskrawy, całość broni się emocjami i trafną obserwacją ludzkich słabości. To opowieść o tym, że pod grubą warstwą makijażu i uśmiechem do kamery zawsze kryje się człowiek łaknący prawdziwego uczucia, a nie tylko kolejnych „lajków”. Jeśli szukasz wciągającej historii z romansem w tle, która przy okazji skłoni do refleksji nad ceną popularności, propozycja od Małgorzaty Kasprzyk będzie strzałem w dziesiątkę.

"W moim ogrodzie" - Marty Karaś, to książka, która najpierw przyciąga cudowną, romantyczną okładką, a później zatrzymuje fabułą. Główną bohaterką jest Wiktoria, samotnie wychowująca małą Polę, dziewczyna całe dnie spędza w sklepie ogrodniczym, który jest dla niej jednocześnie pracą i pasją. Wiktoria nie ma w życiu łatwo, najpierw śmierć bardzo bliskiej osoby, później informacja o tym, że sklep ma trafić w ręce nowego właściciela Igora. Igor stracił sens życia po rozwodzie, mimo, że minął już jakie czas, jego myśli nadal zajmuje była żona, którą kochał z całych sił. Gdy przez chorobę ojca musi przejąć rodzinny biznes, nie wie jak zmieni to jego dotychczasowe życie. Autorka stworzyła piękną powieść, w której bohaterowie powoli się docierają, wychodzą ze swoich skorup i próbują zburzyć mur, które każde z nich wybudowało wokół siebie. Bardzo lubię, gdy w książkach duży nacisk kładzie się na macierzyństwo. Jest to najbliższy mi temat i kocham, gdy w powieściach są dzieci. Dodają one tyle ciepła i słodyczy, że czytając nie da się nie mieć uśmiechu na ustach. Bardzo przyzwyczaiłam się do Wiktorii i Igora, kibicowałam im i czasem, aż gderałam na Wiktorię, gdy nie zauważała, lub udawała, że nie widzi jakie podchody robi do niej Igor. Jednak rozumiałam, że przez trudne doświadczenia nie jest jej łatwo ponownie zaufać. " W moim ogrodzie" to jest naprawdę piękna powieść, która spodoba się każdemu, bo jest jak taki spokojny, wyciszający spacer po łonie natury.