Bądź moją gwiazdą

Czasami potrzeba lżejszych książek, bo życie nas przytłacza. I mnie dopadł taki okres, więc zaczęłam przeglądać Legimi i wybrałam serię „Besties forverer” i pierwszy tom „Bądź moją gwiazdą”. I cóż mogę powiedzieć? No siadło.
Antonina ma lat siedemnaście i oprócz książek nie zna innego życia. Rodzice oczekują od niej idealnych ocen i tego, że w przyszłości obejmie po nich ich klinikę medyczną. Tylko, że Antośka nie chce. Chce zająć się rysunkiem, do którego ma talent. Boi się jednak, że rozczaruje rodziców. Dziewczyna nie ma w szkole znajomych. Wszyscy uważają ją za kujonkę. Ma tak naprawdę dwie przyjaciółki: Lenę i Majkę, które poznała dzięki młodzieżowemu serialowi. Pewnego dnia zakłada profil na portalu randkowym, gdzie poznaje Patryka. Jednak nie może być za łatwo w życiu, bo jej zeszyt znajduje gwiazda jej ulubionego serialu Wiktor Markos. Chłopak proponuje jej spotkanie, ale pod warunkiem, że dziewczyna nikomu nic nie powie. W kim zakocha się Tosia?
Dobra może nie jestem targetem wiekowym dla tej książki, bo lat siedemnaście miałam bardzo dawno temu, ale nie zmieniło faktu, że bawiłam się przednio przy tej powieści. Rodzice nie zauważają córki. Interesuje ich tylko praca i to, aby latorośl osiągała jak najlepsze oceny. Chcą, aby w przyszłości miała dobry zawód. Zatraceni w pędzie dnia codziennego nie zauważają, że ich córka jest nieszczęśliwa, a przede wszystkim bardzo samotna. Myślę, że to bardzo aktualna sytuacja. Żyjemy w czasach, gdzie teoretycznie rodzice skaczą nad dziećmi, a w praktyce kończy się to na załatwianiu korepetycji oraz zajęć dodatkowych. Młode osoby często są zmuszane do spełniania aspiracji swoich rodziców (nawet wtedy, gdy ci tak jak rodzice Tosi odnieśli sukces).
Ważne jest poruszanie tematu presji, jaką rodzice nakładają na dzieci myśląc, że to dziecko nie ma żadnych problemów. Kto choć raz w dzieciństwie nie usłyszał od swoich rodziców:, „Jakie Ty możesz mieć problemy?” niech pierwszy rzuci kamieniem. Otóż dla nas – dorosłych – te problemy są teraz niczym, ale dobrze pamiętam pierwsze zawody miłosne, brak przyjaciół. Myślę, że książki młodzieżowe powinni czytać też dorośli, aby przypomnieć sobie jak wół cielęciem był.
Antonina miała szczęście do przyjaciółek i to, że je spotkała. Dzięki temu nie czuła się samotna. Uważam, że przyjaźń zawarta w wieku nastoletnim ma ogromną szansę na przetrwanie. Sama tego doświadczam i to jest wspaniałe.
Oczywiście, że jest to powieść mało realna, ale to nie zmienia faktu, że bawiłam się świetnie i nie czułam znudzenia. Było to, co taka książka powinna mieć, aby dobrze spędzić przy niej czas.
"Życie składa się z wyborów i ich konsekwencji. I czasami zdarzają się sytuacje, w których nie ma możliwości podjęcia jednej słusznej decyzji. Nie da się wybrać mniejszego zła, bo zawsze kogoś się zrani, komuś sprawi się ból. Ale najważniejsze jest podjęcie decyzji w zgodzie z samym sobą. Z tym, co czujemy." ~ Anna Szafrańska, Badź moją gwiazdą, Bielsko-Biała 2024, s.137-138.

Czasami potrzeba lżejszych książek, bo życie nas przytłacza. I mnie dopadł taki okres, więc zaczęłam przeglądać Legimi i wybrałam serię „Besties forverer” i pierwszy tom „Bądź moją gwiazdą”. I cóż mogę powiedzieć? No siadło.
Antonina ma lat siedemnaście i oprócz książek nie zna innego życia. Rodzice oczekują od niej idealnych ocen i tego, że w przyszłości obejmie po nich...