Pan Samochodzik i kindżał Hasan-Beja

Kontynuacja kultowej serii podjęta przez niewłaściwą osobę. Nie chodzi nawet o zmianę stylu pisania (styl Szumskiego to katastrofa) ale o fatalnie przeproqadzoną pròbę odświeżenia formuły. Dostosowanie cyklu do realiòw jat 90tych było potrzebne świat się dynamicznie zmieniał (stąd nowe auto, nowe możliwości techniczne, pojawienie się telefonòw komòrkowych, komputeròw etc.) - ale to powinno być rozłożone delikatnie na kilka tomòw, a nie na kilka akapitòw. Pomocnik dodany panu Samochodzikowi to osobna tragedia. Bardzo źle wymyślona postać.

Kontynuacja kultowej serii podjęta przez niewłaściwą osobę. Nie chodzi nawet o zmianę stylu pisania (styl Szumskiego to katastrofa) ale o fatalnie przeproqadzoną pròbę odświeżenia formuły. Dostosowanie cyklu do realiòw jat 90tych było potrzebne świat się dynamicznie zmieniał (stąd nowe auto, nowe możliwości techniczne, pojawienie się telefonòw komòrkowych, komputeròw etc.)...

Pan Samochodzik w wydaniu p. Szumskiego to też sama przyjemność

Pan Samochodzik w wydaniu p. Szumskiego to też sama przyjemność

Chyba się zestarzałem, albo mimo wszystko pan Nienacki jest niepodrabialny, jeśli chodzi o Pana Samochodzika. Nowy bohater, a nawet bohaterowie - nowe pokolenie - ok, nowy pojazd, którego tu tak naprawdę za bardzo nie było - ok. Tło historyczne - nie ok, w oryginalnej serii jakoś tej historii było więcej. Sposób narracji - mnie osobiście miejscami irytował. Nagle zmieniał się narrator i nie wiedziałem przez chwilę, kto i czyją historię opowiada. Poza tym fajnie się czytało, ale chyba jednak się starzeję ;)

Chyba się zestarzałem, albo mimo wszystko pan Nienacki jest niepodrabialny, jeśli chodzi o Pana Samochodzika. Nowy bohater, a nawet bohaterowie - nowe pokolenie - ok, nowy pojazd, którego tu tak naprawdę za bardzo nie było - ok. Tło historyczne - nie ok, w oryginalnej serii jakoś tej historii było więcej. Sposób narracji - mnie osobiście miejscami irytował. Nagle zmieniał...

Zakończyłem dziś kolejny tom Pana Samochodzika. Cóż, muszę przyznać, że koncepcja i pomysł był, wykonanie wyszło średnio ale powyżej średniej.
Pan Szumski dzielnie podążył tropem Nienackiego opisując "nowe" przygody "nowych" bohaterów. Cieszy mnie udział pana Tomasza w przygodach jego podwładnego. Jest jak swego rodzaju guru uzupełniając myślenie w rozwiązywaniu zagadki Pawłowi. Jednak w większości jest już postacią poboczną oddając palmę pierwszeństwa swojemu następcy.
Przygoda ze skarbem, kradzież, Batura, piękne kobiety, wykwintne jachty, pościgi to cała esencja tych książek. I nawet pod piórem nowego autora, mimo widocznych różnic, warta jest kontynuacji czytania. Choć może troszeczkę przewidywalna akcja, i troszeczkę niepotrzebna (lub zbyt mało rozwinięta) opowieść o Nessie z Lisuń powodują zwolnienie akcji, to nadal jednak akcja pędzi do przodu :) młodzi, dzielni Łodzianie, w swoim stylu dodają uroku powieści, nawiązania do poprzednich tomów pomagają nam przypomnieć sobie jedność wszystkich powiesci o panu Samochodziku. Niestety nie poznaliśmy zalet wspaniałego Rosynanta ale myślę że jeszcze przyjdzie na to czas w kolejnych tomach. Batura junior mężnie stawia kroki swojego ojca wzbogacając akcję i suspens książki.
Odkładam na półkę 17ty już tom i sięgam natychmiast korzystając z pięknego wieczoru po kolejny.
Polecam Szumskiego i dalsze przygody Pawła, Tomasza, Batury, które wyszły spod jego pióra :)

Zakończyłem dziś kolejny tom Pana Samochodzika. Cóż, muszę przyznać, że koncepcja i pomysł był, wykonanie wyszło średnio ale powyżej średniej.
Pan Szumski dzielnie podążył tropem Nienackiego opisując "nowe" przygody "nowych" bohaterów. Cieszy mnie udział pana Tomasza w przygodach jego podwładnego. Jest jak swego rodzaju guru uzupełniając myślenie w rozwiązywaniu zagadki...

Po przeczytaniu kilku późniejszych "samochodzików" stwierdzam, że ten jest jeszcze bardzo w stylu tych, autorstwa pana Nienackiego.

Po przeczytaniu kilku późniejszych "samochodzików" stwierdzam, że ten jest jeszcze bardzo w stylu tych, autorstwa pana Nienackiego.

Pierwszy tom serii Pana Samochodzika już nie autorstwa Nienackiego. Pojawiają się nowe postacie, które chyba będą przewijać się przez kolejne książki. Paweł Daniec, podwładny pana Tomasza (starego Pana Samochodzika),staje się głównym bohaterem i tropicielem zagadek historycznych. Miejsce głównego przeciwnika pana Tomasza, Waldemara Batury, zajmuje jego syn Jerzy Batura. Po swoim ojcu odziedziczył spryt, inteligencję i wysoką kulturę osobistą. Paweł Daniec oczywiście dysponuje superautem, jednak nie jest to już zakamuflowana techniczna niespodzianka. Realia fabuły osadzone są w Polsce lat 90. lub nawet dwutysięcznych. Nieśmiało pojawiają się poważniejsi przeciwnicy, biznesmeni o mafijnych inklinacjach. Może to być ciekawy motyw dla późnieszych przygód Pana Samochodzika. Autor nowych przygód Pana Samochodzika próbuje wplatać w jego przygody trochę ciekawych informacji historycznych, ale w porównaniu z poprzednimi tomami wygląda to słabiej. Ten tom przybliża nam troszkę historię Tatarów polskich, ale jest tego niewiele. Znowu mamy wyścig z czasem, przeciwnicy są zazwyczaj o krok dalej, pojawiają się młode piękne kobiety, na które swój wpływ wywiera czarujący Jerzy Batura.

Pierwszy tom serii Pana Samochodzika już nie autorstwa Nienackiego. Pojawiają się nowe postacie, które chyba będą przewijać się przez kolejne książki. Paweł Daniec, podwładny pana Tomasza (starego Pana Samochodzika),staje się głównym bohaterem i tropicielem zagadek historycznych. Miejsce głównego przeciwnika pana Tomasza, Waldemara Batury, zajmuje jego syn Jerzy Batura. Po...

Książka opowiada o poszukiwaniach skarbu Hasan-Beja ukrytego w Polsce przez Tatarów. Do Pana Samochodzika znanego z poprzednich części, dołącza nowy pracownik, który musi się zmierzyć z nowym przeciwnikiem - Jerzym Baturą, czyli potomkiem zmarłego w poprzedniej części Waldemara Batury. Pierwszy tom cyklu napisany przez innego autora niż Nienacki, nie odbiega jakością od poprzednich, książka jest ciekawa i mogę polecić ją każdemu.

Książka opowiada o poszukiwaniach skarbu Hasan-Beja ukrytego w Polsce przez Tatarów. Do Pana Samochodzika znanego z poprzednich części, dołącza nowy pracownik, który musi się zmierzyć z nowym przeciwnikiem - Jerzym Baturą, czyli potomkiem zmarłego w poprzedniej części Waldemara Batury. Pierwszy tom cyklu napisany przez innego autora niż Nienacki, nie odbiega jakością od...

Z braku dostępności pominęłam jedną część cyklu i wychodzi na to, że sporo przez to straciłam. W „Panu Samochodziku i kindżale Hasan-beja” nie ma już znanego nam wehikułu, detektywistyczna aktywność pana Tomasza jest symboliczna, ministerialnym referentem ds. specjalnych poruczeń jest zupełnie nowa persona (Paweł Daniec),a co gorsza okazuje się, że odwieczny przeciwnik pana Samochodzika, czyli nieprzeciętnie inteligentny i wyjątkowo sprytny złodziej- dżentelmen Waldemar Batura (taka nasza rodzima wersja Arsena Lupin)… nie żyje. Szok i niedowierzanie od pierwszych stron książki!
Na szczęście, jak już człowiek pogodzi się z faktem, że czas nieubłaganie płynie i wszystko się zmienia nawet u bohaterów literackich, to potem jest tylko lepiej. Znowu mamy zagadkę historyczną, mozolne łączenie faktów, wyścig z czasem i przebiegłością bystrego przeciwnika, którym jest... Jerzy Batura i którego (no co tu dużo kryć) polubiłam wcale nie mniej niż jego ojca.
Styl autora jest inny niż pana Nienackiego, z tym zarzutem nie ma co dyskutować, bo jest prawdziwy, ale to wcale nie oznacza, że gorszy. Moim zdaniem, całość daje radę. Kolejna część serii zachowała swojego edukacyjno- przygodowego ducha i stanowi miłą rozrywkę.

Z braku dostępności pominęłam jedną część cyklu i wychodzi na to, że sporo przez to straciłam. W „Panu Samochodziku i kindżale Hasan-beja” nie ma już znanego nam wehikułu, detektywistyczna aktywność pana Tomasza jest symboliczna, ministerialnym referentem ds. specjalnych poruczeń jest zupełnie nowa persona (Paweł Daniec),a co gorsza okazuje się, że odwieczny przeciwnik...

Widzę sporo negatywnych komentarzy, a mnie się nawet całkiem podoba. Nowe to jest, przyzwyczaić się trzeba, inny styl pisania bez wątpienia, ale widzę zachowaną ciągłość historii i bohaterów, a to dla mnie też bardzo ważne. Ja daję szanse temu "nowemu Samochodzikowi"!

Widzę sporo negatywnych komentarzy, a mnie się nawet całkiem podoba. Nowe to jest, przyzwyczaić się trzeba, inny styl pisania bez wątpienia, ale widzę zachowaną ciągłość historii i bohaterów, a to dla mnie też bardzo ważne. Ja daję szanse temu "nowemu Samochodzikowi"!

Kolejna książka z cyklu czarnej serii. Hmm... Mam dwa przemyślenia po dwóch tomach innych autorów .
Jeżeli patrzymy przez pryzmat Nienackiego i jego pióra to nie ma sie jak do tego. Można się pogubić i poirytować . Natomiast będziemy postrzegali jako odrębny temat to wg mnie bardzo fajna i przyjemna .
Zresztą pana Tomasza jest mało a więcej Pawła . Powieści fajne , edukacyjne i relaksujące . Czyta się szybko , z uśmiechem na twarzy, a czasami z troską . Takiem mam wrażenia po dwóch tomach. Podejrzewam , że nasz nowy autor rozkręci się i złapie styl odpowiedni. A ciekaw jestem jak inni autorzy czarnej serii poradzą sobie .

Kolejna książka z cyklu czarnej serii. Hmm... Mam dwa przemyślenia po dwóch tomach innych autorów .
Jeżeli patrzymy przez pryzmat Nienackiego i jego pióra to nie ma sie jak do tego. Można się pogubić i poirytować . Natomiast będziemy postrzegali jako odrębny temat to wg mnie bardzo fajna i przyjemna .
Zresztą pana Tomasza jest mało a więcej Pawła . Powieści fajne ,...