Wszechświat Jenny

Zdecydowanie nie jest to najlepsza książka Stewarta. Zresztą już sam zamiar zmieszczenia w tak niewielkim tomiku historii matematyki nie zwiastował wielkiego sukcesu. Wrażenie zbyt szybkiego, pobieżnego przelatywania nad postaciami i tematami jest momentami irytujące. Sylwetki naukowców w dużych ramkach w tekście nie wydały mi się szczęśliwym pomysłem, gdyż nieraz powtarzały informacje z tekstu głównego. Książkę warto poznać ze względu na ostatnią część, często nieobecną w starszych książkach o historii matematyki. Mam na myśli XX wiek, a przede wszystkim najnowsze odkrycia. Sam Stewart pisze o gwałtownym rozkwicie matematyki na przełomie XX i XXI wieku. Jak na renomowanego autora przystało, nie zapomina o świetnych dykteryjkach i cytatach, a warto wiedzieć, że matematycy, fizycy teoretyczni byli autorami wyjątkowo smakowitych sentencji. Ewentualnie pół gwiazdki więcej można by dać za rozbudzenie zainteresowania niektórymi zagadnieniami. Tak było ze mną, bo zamierzam poczytać o teorii grup i o całej rewolucji zapoczątkowanej przez opisywane w książce odkrycia E. Galois. To nie pierwsza książka tego autora, w której właśnie zagadnienia zwieńczone odkryciem znaczenia symetrii wydają mi się najbardziej fascynujące.

Gdy dwóch braci, z których jeden jest pisarzem a drugi kardiologiem, bierze się za pisanie książki – to musi wyjść z tego coś ciekawego. I nawet taki laik jak ja, generalnie dość tępy z biologii , zupełny ignorant z medycyny- zachwyca się i stroną merytoryczną i językową. Nie obawiaj się, trudny temat, że dla specjalistów, że Cię przerośnie. Zupełnie błędne podejście. Konstrukcja prosta i wręcz genialna. Każdy rozdział rozpoczyna historia osoby ,która boryka się z problemem zdrowotnym o nieznanej przyczynie. Zarówno bohater jak i jego historia osadzone są w konkretnej epoce. Poszukując ratunku dla siebie lub swojego bliskiego taki dzisiejszy pacjent trafia na lekarza, felczera lub pasjonata , który nie boi się zaryzykować życie doczesne lub wieczne w pragnieniu ulżenia cierpieniom petenta i rozwiązaniu jego problemów. Opisując zmagania pierwszych prekursorów badań na otwartym sercu , bardzo klarownie a równocześnie prosto autorzy przekazali stan wiedzy medycznej na daną epokę oraz podejście do problemu serca bądź to jako siedliska duszy , bądź mechanicznej pompy poruszającej organizm. Po zobaczeniu filmu o wybitnym polskim kardiologu – Relidze, dotarło do mnie , jak młodą dziedziną jest kardiologia i kardiochirurgia. Książka jeszcze mocniej pochyliła mi głowę z szacunku i uwielbienia dla tych cudotwórców. Jak ogromne bariery musieli pokonać, lekceważeni również we własnym środowisku, pokonujący etyczne , moralne i religijne przesądy brnęli w kierunku odkryć ,których efektów mogli tylko domniemywać, mając świadomość, że porażka będzie bardziej nośna i głośna niż sukces…. Warto przeczytać. Może inaczej spojrzymy na obecne zmagania lekarzy choćby w temacie In vitro? Serce przecież też do niedawna postrzegane było wyłącznie jako nienaruszalny „włącznik” w dyspozycji boskiego palca… To książka dla ludzi o szerokich potrzebach poznawczych, horyzontach, otwartej głowie i umiejętności analizy. Walory językowo- merytoryczne nie do przecenienia. Dla mnie cała ta seria ZNAK-u jest BEZCENNA. NIE MOGĘ NIE POLECAĆ !

Świetna książka. Wywiady z fachcowami w swoich dziedzinach (zresztą sam wybór dyscyplin ciekawy i przyszłościowy),dzięki którym dowiemy się jakie są możliwości nauki, co jest legendą ze świata sci-fi, a od czego jesteśmy już o krok. Autor wywiadów postawił sobie za cel (niczym detektyw),stawić czoła zasadności niektórych obaw, takich z poziomu społecznego jak: czy będziemy klonować ludzi, czy roboty przejmą kontrolę nad światem, kiedy bedziemy kontrolować pogodę, co Internet robi z naszym mózgiem. Naprawdę ciekawa rzecz dla ludzi, którzy chcą być troche bardziej świadomi i wiedzieć więcej, niż to o czym "wieść gminna niesie".

Bardzo dobra pozycja, prawie naukowa, o tym jaką cenę tak naprawdę płacimy za wygodę, hiper konsumpcjonizm i w zasadzie nieograniczony dostęp do rzeczy, które nie są nam niezbędne. Książka bezpardonowo obnaża politykę firm i koncernów wobec klientów i fakt, za co owe mają nasze zdrowie dodając do produkowanych przez siebie produktów codziennego użytku silnie toksycznych substancji. Uważam, że ta książka powinna być przeczytana przez absolutnie każdego. Po to,aby nieco się opamiętać. Wiadomo, że nie da się uciec od wszystkiego. Można jednak poprzez proste decyzje ZNACZĄCO ograniczyć ekspozycję na agresywne chemikalia. Jeżeli komuś wydaje się, że szesnasta plastikowa zabawka dla dziecka jest niezbędnym zakupem,a wcieranie w siebie codziennie tuzina różnych środków jest naturalne i nieszkodliwe, po prostu MUSI zapoznać się z tą książką.

IG: ksiazki_wloczykija To zadziwiający człowiek, który uczył życia innych. Wzór do naśladowania dla mnie. W pewnym momencie swojego życia, miałam okazję poznać prawą rękę Stephena, który towarzyszył mu każdego dnia jak i razem konstruowali rakiety, a raczej to z czego ma zostać wykonana dana rakieta. Wielodniowa rozmowa z tym człowiekiem sprawiła, że narodziłam się jako zupełnie inna osoba. A postrzeganie Hawkinga w moich oczach na zawsze się zmieniło. Styl pisania Ferguson jest wciągający i przystępny, dzięki czemu złożone koncepcje naukowe są zrozumiałe dla czytelników o różnym poziomie wiedzy naukowej. Umiejętnie łączy osobiste anegdoty, naukowe wyjaśnienia i kontekst historyczny, tworząc dobrze zaokrągloną narrację, która trzyma czytelnika w napięciu od początku do końca. Jedną z mocnych stron tej książki jest jej zdolność do uchwycenia istoty Stephena Hawkinga zarówno jako genialnego naukowca, jak i odpornej jednostki. Ferguson zagłębia się w jego osobiste zmagania z ALS (stwardnieniem zanikowym bocznym),jednocześnie podkreślając jego niezachwianą determinację do dalszego przesuwania granic w dziedzinie fizyki teoretycznej jak i w życiu. W całej "Krótkiej historii Stephena Hawkinga" Ferguson płynnie łączy kluczowe momenty w życiu Hawkinga z jego przełomowymi odkryciami. Od jego rewolucyjnej pracy nad czarnymi dziurami po badanie podróży w czasie i początków wszechświata, każdy rozdział oferuje wgląd zarówno w naukowe znaczenie, jak i osobiste motywacje stojące za tymi osiągnięciami. Co więcej, Ferguson przedstawia Stephena Hawkinga nie tylko jako genialnego naukowca, ale także jako odporną jednostkę, która przeciwstawiła się wszelkim przeciwnościom losu w walce z ALS. Podkreślając jego determinację i wytrwałość, dodaje głębi jego postaci i inspiruje czytelników jego niezwykłą historią. Dzięki przemyślanej opowieści i wnikliwej analizie, Ferguson ożywia podróż Stephena Hawkinga w angażujący i przystępny sposób.

Jakże ciekawa lekcja, jakże odmienny od innych wykład z fizyki kwantowej. Zawiera wiele naukowych faktów, przedstawionych w niezwykle przystępnej formie. Gdybyż inne tak wyglądały... Chyba nie byłoby uczniów, którzy mieliby problemy z fizyką... Uczennica też niczego sobie - niezwykle pojętna suczka, wykazująca się zrozumieniem, zainteresowaniem i cierpliwością, których niestety brakuje wielu dzisiejszym uczącym się.

Książka dobrze napisana, interesująca, ale tak jak napisał @Wojciech "Liczyłem jednak na jakieś wskazówki dla czytelnika związane z rozwojem kreatywności, odkrywaniem talentów - a tego zabrakło." - mi również zabrakło wskazówek związanych z rozwojem kreatywności.

Książka dobra dla przyszłych Trenerów, może odpalić pasję, lub ją pogłębić, gdy ktoś chce uczyć innych i/lub występować na scenie podczas konferencji. Kilka ciekawych ćwiczeń, oraz doświadczenie autora są mocnymi stronami książki. Momentami zbyt naukowy język (co jest chyba domeną Mateusza),lub zgłębianie tematów zbyt oczywistych dla mnie (np. jak używać gestów) to drobne minusy.

Jedna z tych książek, przy których człowiek mocno żałuje, że nie trafił na nią znacznie wcześniej, na przykład w szkole podstawowej. Całkowicie zmienia patrzenie na ludzkie osiągnięcia w praktycznie dowolnej dziedzinie. Niezależnie od tego, czy Twoją pasją jest biznes, granie na instrumencie, zapasy, szachy, taniec, siatkówka czy też dowolna inna dziedzina, autor rozprawia się z mitami na temat osiągania w nich wybitności, powołując się na dostępne nam dane naukowe. Z jednej strony nieco dołująca, zmuszająca do pogodzenia się ze straconym czasem, z drugiej niezwykle motywująca do działania i rozwijania własnych pasji. Polecam!

Zaintrygował mnie sam tytuł książki, który świadczy o tym jak bardzo głupota ludzka nie zna granic. Ciekawie i lekko napisana lektura, w której zawarto prawie wszystkie dziedziny życia, w których człowiek przeliczył się niejednokrotnie ze swoją wiedzą bądź umiejętnościami. Miałam bardzo duże oczekiwania wobec tej książki, jednakże nie zostały one do końca spełnione. Najbardziej zaintrygował mnie dział medycyny i nauki, gdyż wyniosłam dużo niesamowitych i interesujących faktów oraz negatywnych działań człowieka w historii. Niestety większa część książki poświęcona została błędom taktycznym przywódców podczas wszelkich wojen, co w miarę czytania, przynajmniej dla mnie, stawało się coraz bardziej nudne i monotonne.

Krótki, ale za to świetny reportaż o „największej zagadce XVIII wieku”. Pokazano tło historyczne, jak i uwzględniono nieco głębszy portret głównych bohaterów. Rodzi się z tego coś większego niż zwykły wyścig, a do tego dochodzą jeszcze realia sprawy rozłożonej na dekady. Gorąco polecam wszystkim geografom.

Zanim zabierzesz się do tej książki, przeczytaj najpierw pozycję "Teoria kwantowa nie gryzie" oraz "Magiczny tygiel". W nich bowiem niektóre kwestie i eksperymenty tu opisane napisane są szerzej/jaśniej, i jeśli to pierwszy Chown po którego sięgasz możesz mieć wrażenie spłycenia tematu, niedopowiedzenia kwestii.. Natomiast jeśli czytałeś wcześniejsze pozycje -książka jest świetnym uzupełnieniem, dopełnieniem anegdot i ciekawostek tam zawartych, kilka doświadczeń opisanych nieco chaotycznie w wyżej wymienionych pozycjach jest tu napisana klarowniej. Jako dopełnienie powyższych części pozycja obowiązkowa ;) bardzo dobra, choć druga połowa to czyste fantastyczne spekulacje na wiadome tematy, jesli się czytało kilka powieści sf w życiu i zaliczyło Hawkinga, to nic zaskakującego w nich nie ma. Może prócz ciekawie opisanej teorii Panspermii. czywiście Polecam.

Bardzo skrótowo przedstawione życie i koncepcje naukowe niedawno zmarłego Stephena Hawkinga. Oczywiście do roku 1991, kiedy książka została napisana. Ale zrobione to jest bardzo rzetelnie, chociaż bez używania matematyki. Pozycja szczególnie polecana dla osób, które nie bardzo wiedzą dlaczego ten naukowiec jest tak słynny i czym się zajmował.

Bardzo wyważona i ciekawa pozycja. Autor zdroworozsądkowo i racjonalnie podchodzi do religii i osądów Dawkinsa względem niej. Wyraża się o Dawkinsie z należytym szacunkiem i pokorą, ale też nie boi się wytknąć mu błędów logicznych i dedukcyjnych oraz skrytykować jednostronności i z góry negatywnego niepopartego racjonalnym myśleniem pogardliwego podejścia do spraw wiary. McGrath nie skupia się na prawdziwości ewolucji czy też na samym istnieniu Boga, a raczej na religii i osobach wierzących próbując, według mnie słusznie, brać ich w swoją obronę przed niespójnymi i nienaukowymi argumentami Dawkinsa. Myślę, że udało mu się to uczynić. W książce też mamy ciekawy zarys badań nad ewolucją, genetyką, poznajemy ciekawą postać Grzegorza Mendla. Ponad to mamy w książce trochę historii i filozofii. Może jeszcze dodam na co zwróciła moją uwagę książka: - nauka jest z góry agnostyczna, nie została stworzona do udowadniania czy Bóg istnieje czy nie, jej przeznaczenie to raczej poznawanie świata i to co nim rządzi. Tak więc rzekomy naukowy ateizm Dawkinsa nie ma żadnego potwierdzenia w nauce. Są to jedynie jego subiektywne oceny. - wielu naukowców, którzy przeprowadzali liczne badania nad doskonaleniem teorii darwinowskiej i dostali liczne nagrody byli osobami wierzącymi, niektórzy nawet głęboko wierzącymi. Autor przywołuje wiele ciekawych wypowiedzi wierzących naukowców-ewolucjonistów, którzy łączą swoją wiarę z ewolucją - religię, naukę, ateizm można wykorzystać do skrajnie wspaniałych jak i skrajnie złych czynów. Argument Dawkinsa, który przywołuje same złe osiągnięcia religii, a zapomina o złych osiągnięciach nauki czy ateizmu brzmi niepoważnie - nie wolno budować swojego światopoglądu religijnego czy antyreligijnego na teoriach naukowych czy samej nauce i nazywać się zwolennikiem prawdy. Teorie naukowe łatwo przemijają i są zastępowane innymi, a światopoglądy umierają razem z przestarzałymi błędnymi teoriami. Żeby być na straży prawdy swoje poglądy należy budować na bardziej stabilnym gruncie - definicja wiary według Dawkinsa (ślepa wiara) ma mało wspólnego z podejściem do wiary ludzi związanych z religią To chyba wszystkie najciekawsze wątki tej książki, które mnie bardzo zainteresowały i przyznałem im słuszność. Wcześniej przeczytałem "Szatańskie urojenie. Ateizm." i tamta książka wypada bardzo blado przy tej. Chyba największą zaletą "Boga Dawkinsa" jest umiarkowanie autora w przedstawianych poglądach. Zachęcam szczerze do lektury.