Nie umieraj do jutra

Autentyczna, do szpiku kości uderzająca tragizmem końca wojny i wolą przetrwania Robinsonów.

Autentyczna, do szpiku kości uderzająca tragizmem końca wojny i wolą przetrwania Robinsonów.

Ta książka wstrząsa swoją autentycznością i nie daje czytelnikowi chwili wytchnienia. Opisy życia w ukryciu pokazują walkę nie tylko z wrogiem, lecz również z bólem, głodem i bezsilnością. Różnorodność relacji sprawia, że każda historia brzmi inaczej, ale wszystkie łączy rozpaczliwa determinacja, by przetrwać. To lektura wymagająca, lecz potrzebna, bo pozwala zrozumieć tragedię z perspektywy pojedynczych ludzi.

Ta książka wstrząsa swoją autentycznością i nie daje czytelnikowi chwili wytchnienia. Opisy życia w ukryciu pokazują walkę nie tylko z wrogiem, lecz również z bólem, głodem i bezsilnością. Różnorodność relacji sprawia, że każda historia brzmi inaczej, ale wszystkie łączy rozpaczliwa determinacja, by przetrwać. To lektura wymagająca, lecz potrzebna, bo pozwala zrozumieć...

Zapadająca w pamięć i serce lektura! żołnierski przekaz dosadnie oddają krótkie i pozbawione kwiecistości relacje, co pobudza i równocześnie trzyma w ryzach wyobraźnię… czy współczesny patriota zdolny będzie do podobnego heroizmu??? A jednak poczytajcie ku pokrzepieniu!

Zapadająca w pamięć i serce lektura! żołnierski przekaz dosadnie oddają krótkie i pozbawione kwiecistości relacje, co pobudza i równocześnie trzyma w ryzach wyobraźnię… czy współczesny patriota zdolny będzie do podobnego heroizmu??? A jednak poczytajcie ku pokrzepieniu!

Przerażająca opowieść o losach tych, którzy po upadku powstania warszawskiego zostali w swoich kryjówkach aż do wyzwolenia Warszawy. Niektórzy poważnie ranni i chorzy. Wszystkim brakowało jedzenia, wody i leków, a mimo to ich pragnienie przeżycia zwyciężyło. Książka jest ciężka, nawet dla osoby, która już wiele czytała o masakrach podczas powstania warszawskiego. Każdy rozdział jest oparty na przeżyciach innej grupy Robinsonów. Polecam przeczytać 💪

Przerażająca opowieść o losach tych, którzy po upadku powstania warszawskiego zostali w swoich kryjówkach aż do wyzwolenia Warszawy. Niektórzy poważnie ranni i chorzy. Wszystkim brakowało jedzenia, wody i leków, a mimo to ich pragnienie przeżycia zwyciężyło. Książka jest ciężka, nawet dla osoby, która już wiele czytała o masakrach podczas powstania warszawskiego. Każdy...

Książka jest brutalna, prawdziwa, styl suchy, opisuje nie jedną przerażającą historię. Nie jest idealna, ale na pewno jest potrzebna.

Książka jest brutalna, prawdziwa, styl suchy, opisuje nie jedną przerażającą historię. Nie jest idealna, ale na pewno jest potrzebna.

Pierwsze skojarzenie jakie mi się nasunęło po tej lekturze było z filmem "Pianista". Ten sam klimat, czas i bohaterowie. Bardzo polecam.

Pierwsze skojarzenie jakie mi się nasunęło po tej lekturze było z filmem "Pianista". Ten sam klimat, czas i bohaterowie. Bardzo polecam.

Bardzo ważne świadectwa napisane przejmującym tonem.
Historia Lubaszki, ojca pierwszych warszawskich piekarń powojennych, powinna być znana każdemu jako wzorcowy przykład rozwoju firmy rodzinnej.

Bardzo ważne świadectwa napisane przejmującym tonem.
Historia Lubaszki, ojca pierwszych warszawskich piekarń powojennych, powinna być znana każdemu jako wzorcowy przykład rozwoju firmy rodzinnej.

Lektura tej książki mną wstrząsnęła. A wiadomość o niedawnej śmierci Autora totalnie mnie zdołowała. Większość czytelników na pewno czytała o niemieckim barbarzyństwie i potwornych zbrodniach, jakich się dopuszczali wraz ze swoimi ukraińskimi sprzymierzeńcami na ludności cywilnej Warszawy. Co innego jednak posiadać ogólną wiedzę historyczną, a co innego czytać relacje tych nielicznych, którzy przeżyli to piekło. Ta publikacja jest o Robinsonach Warszawskich. Dla niezorientowanych dodam, że jest to określenie tych niewielu ludzi, którzy pomimo kapitulacji Powstania pozostali w Warszawie i ukrywali się w ruinach do wyzwolenia w styczniu 1945 roku. Jak można się domyślić sporo tych osób nie dotrwało do wyzwolenia. Większość zamordowali niemieccy oprawcy, część zmarła z wycieńczenia. Niektórym jednak dzięki niebywałemu hartowi ducha, odwadze i przebiegłości udało się przeżyć. To są właśnie ich historie. Hołd w postaci tej książki złożony jest nie tylko Robinsonom, ale też wszystkim Powstańcom i mieszkańcom Warszawy tamtego strasznego czasu. Autor jako dziennikarz dotarł do Robinsonów i spisał ich historie. Warunki bytowania w ruinach miasta były ekstremalnie trudne. Nawet nie potrafimy sobie tego wyobrazić. Ludziom tym dokuczał głód, pragnienie, zimno i patrole niemieckie, które polowały na nich dzień i noc. Ułamek sekundy nieuwagi lub jakiś przypadek mógł kogoś kosztować życie, lub je uratować. Nadeszła zimna, a z nią chłód, ale też woda w postaci śniegu. Jednakże ślady na śniegu mogły zdradzić czyjąś obecność, doprowadzić Niemców do kryjówki, a to zawsze oznaczało wyrok śmierci. Niesamowita jest też historia, która jest niby prawdziwa, a niby fikcyjna. Otóż podobno niektórzy Robinsonowie przekazywali sobie legendę o ulotnym i tajemniczym Powstańcu o pseudonimie Ares, który polował na Niemców w ruinach Warszawy. Mścił się na nich i siał postrach. Przestraszyć Niemców wcale nie było trudno, ale niebywale trudno było przeżyć. Chyba jednak najbardziej niesamowita i wstrząsająca zarazem historia jest na końcu tej książki. To historia Autora, który cudem, a właściwie dzięki całej serii cudów przeżył potworną masakrę na Marymoncie. Trudno jest pojąć to, co Autor widział i czego doświadczył. Warto powoli to wszystko przemyśleć i postarać się zrozumieć grozę i beznadzieję tej sytuacji. A jednak wbrew logice, wbrew wszystkiemu, udało mu się przeżyć i dać świadectwo. Pomimo opisywanego niemieckiego i ukraińskiego barbarzyństwa, każda relacja to upamiętnienie zwycięstwa humanizmu. Ważnym dopełnieniem tej książki są archiwalne zdjęcia oraz szkice i rysunki bohaterów Warszawy. Obecnie modne jest korzystanie z porad wszelakiej maści mądrali od radzenia sobie z codziennymi problemami życiowymi, bo wydaje nam się, że żyjemy w trudnych czasach. Jednak żadni guru czy inni jogini w roli życiowych drogowskazów nie są mi potrzebni. Jak dla mnie największą inspiracją i najlepszym drogowskazem życiowym są właśnie oni: Powstańcy, Robinsonowie Warszawscy. Szczerze polecam tę trudną, ale jakże ważną książkę.

Lektura tej książki mną wstrząsnęła. A wiadomość o niedawnej śmierci Autora totalnie mnie zdołowała. Większość czytelników na pewno czytała o niemieckim barbarzyństwie i potwornych zbrodniach, jakich się dopuszczali wraz ze swoimi ukraińskimi sprzymierzeńcami na ludności cywilnej Warszawy. Co innego jednak posiadać ogólną wiedzę historyczną, a co innego czytać relacje tych...

Pozwolę sobie nie wystawiać oceny liczbowej tej książce gdyż jako millenialsówa pisząca tę opinię z wygodnej kanapy myślę sobie: "a kim ja niby jestem, żeby oceniać te poruszające wspomnienia?". W książce opisane są historie Robinsonów warszawskich, a po każdym rozdziale nie można opędzić się od myśli, że gdyby to była powieść lub film, narzekalibyśmy, że "to za bardzo naciągane". A jednak, ci co przeżyli, przetrwali w sposób, jaki nie przyśniłby się żadnemu reżyserowi.
Jak przetrwać kilka miesięcy w gruzach, bez jedzenia i wody, z posterunkami Niemców polujących na Polaków wokół, często razem z trupami swoich przyjaciół? Jak Robinsonowie zaopatrywali się w jedzenie i wodę? Jak próbowali ukrywać wejścia do swych kryjówek, czyniąc je nie dostępnymi? Jak czasem ułamek sekundy, łut szczęścia może uratować jedno lub wiele żyć... Tego dowiemy się z książki, którą szczerze polecam zarówno osobom "siedzącym" w temacie jak i tym, które dopiero zaczynają interesować się historią PW. Warto po nią sięgnąć również dlatego, że po prostu pozycji stricte o Robinsonach jest niewiele. Ich wspomnienia przewijają się przez różne pozycje jako swojego rodzaju dodatek, ale tutaj na nich skupiamy całą uwagę.

Pozwolę sobie nie wystawiać oceny liczbowej tej książce gdyż jako millenialsówa pisząca tę opinię z wygodnej kanapy myślę sobie: "a kim ja niby jestem, żeby oceniać te poruszające wspomnienia?". W książce opisane są historie Robinsonów warszawskich, a po każdym rozdziale nie można opędzić się od myśli, że gdyby to była powieść lub film, narzekalibyśmy, że "to za bardzo...

Od dawna chciałam przeczytać książkę "Nie umieraj do jutra". Czytam dużo pozycji o tematyce II wojny światowej, szczególnie interesują mnie te poświęcone Powstaniu Warszawskiemu.
Książka opowiada o losach ludzi, którzy po klęsce powstania decydują się pozostać w zrujnowanym mieście. Kryją się wśród gruzów, każdy dzień to walka o przeżycie, o nie trafienie w ręce Niemców. Poznajemy historie ludzi, którzy w przeżyli w warunkach, które dla nas są niemożliwe do wyobrażenia, udowodnili, że człowiek jest w stanie bardzo dużo znieść, więcej niżby można przypuszczać.
Ta książka bardzo mnie poruszyła i uważam że każdy powinien ją przeczytać, bo dzięki niej będziemy mogli pamiętać, że istnieli Warszawscy Robinsonowie, którzy dokonali niemożliwego - przeżyli w Warszawie Gruzów.

Od dawna chciałam przeczytać książkę "Nie umieraj do jutra". Czytam dużo pozycji o tematyce II wojny światowej, szczególnie interesują mnie te poświęcone Powstaniu Warszawskiemu.
Książka opowiada o losach ludzi, którzy po klęsce powstania decydują się pozostać w zrujnowanym mieście. Kryją się wśród gruzów, każdy dzień to walka o przeżycie, o nie trafienie w ręce Niemców....