Od pop-artu do sztuki konceptualnej

Solidne, przystępnie napisane omówienie ruchu futurystycznego (z naciskiem na założycieli i kraj powstania - Włochy; nie ma nic o np. futuryzmie rosyjskim). Całość wzbogacona reprodukcjami (niestety głównie czarno-białymi). Anegdoty, cytaty i załączone manifesty. Informacje w pigułce dla zainteresowanych, z czym to się je.

Świetna książka - "podręcznikowy" porządek, klarowność, ładnie napisana, tyle reprodukcji, ile potrzeba. Jedyna rzecz, która mi przeszkadzała, to (nienachalne i umiarkowane) sugestie Autora, że jednym z najbardziej wartościowych pierwiastków w secesji, był ten "nowoczesny" - tzn. wszystko to, co zrywało z przeszłością i zapowiadało kolejną epokę. A tak się składa, że tego, co stało się w sztuce po ok. 1910 r. wyjątkowo nie znoszę;) Ale to jest akurat mocno subiektywne wrażenie i w żaden sposób nie psuło mi przyjemności z czytania.

Polecam książki WAiF z tej serii. Są pisane przystępnie, czytelnik nie musi posiadać dużej wiedzy o temacie, do zrozumienia wystarczy bardzo ogólna wiedza o sztuce. Jednocześnie są wiarygodne, pisane przez uznane autorytety, jak Maria Poprzęcka czy Wiesław Juszczak (byli wykładowcy Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego). Mimo, że od lat niewznawiane, są łatwo dostępne w antykwariatach.

Lata 90 ubiegłego wieku kiedy zapoznałem się z tym wydaniem. Oprócz historii tego okresu ciekawa jest sztuka, literatura czyli różnego rodzaje pisma, biżuteria czy inne wyroby. Wszystko to okraszone opisami i przykładowymi zdjęciami. Dla wybitnie zainteresowanych

Chyba jedyna na polskim rynku monografia akademizmu i już dlatego warto ją przeczytać. Poza tym napisana, jak zwykle w przypadku prof. Poprzęckiej, przystępnym, a miejscami żywym, ciekawym językiem. Autorka opisuje dzieje akademii- ich powstanie, "wiek złoty" i upadek. Opowiada też o akademiźmie, zadziwiająco niejednorodnym i zmieniającym się kierunku, a czyni to w taki sposób, że czytelnik nabiera szacunku do tego mocno pogardzanego i odrzucanego stylu. Poprzęcka przedstawia motywy malarzy, idee stojące za takim a nie innym sposobem przedstawiania świata. Czasami są to koncepcje, nad którymi warto się zastanowić, a czasami jedynie preteksty do przedstawienia golizny, o czym również autorka informuje. Sporo wymienionych malarzy, sporo wspomnianych obrazów, mnóstwo interesujących rzeczy do odkrycia. W moim wydaniu większość ilustracji czarno-biała, a te kolorowe są słabej jakości.

Świetna książka pokazująca dadaizm od kuchni. Richter był w samym środku tego zamętu artystycznego , który do dziś mimo upływu czasu ( minęło ponad 100 lat) nadal budzi emocje. Dadaizm miał duży wpływ również na wynalazki literackie, wielu poetów brało udział w rozróbach artystycznych spod znaku Dada. Współcześni artyści, zwłaszcza ci, którzy chcą być rewolucyjni, również stosują tricki dadaistyczne: manifesty (choć to jest wynalazek futurystów),prowokację słowną lub wizualną. Zresztą celebryci robią to samo. Książka do przeczytania dla tych, którzy chcą mieć świadomość, że niektóre chwyty artystyczne są już znane trzeba tylko czytać publikacje takie jak ta. Kto czyta, ten jest wolny jak Dada.

Pozycja naukowa, którą super się czyta. Przejrzyste przejście przez poszczególne epoki rozwoju Bliskiego Wschodu - nie tylko w zakresie sztuki, ale i historii. Dużo zdjęć ze wskazaniem, w którym muzeum daną pamiątkę starożytności można zobaczyć na własne oczy.

Dobrze i przejrzyście napisana historia Bauhausu. Bez wdawania się w zbędne, zawiłe szczegóły - co może być jej plusem, jak i minusem. Dla mocniej zainteresowanych tematem z pewnością będzie to za mało, jednak dla przeciętnego czytelnika wystarczająca. Ogólnie - dobra książka popularnonaukowa.

Nie jest to może książka do końca aktualna, niemniej czyta się ją świetnie i można się z niej dowiedzieć naprawdę wiele ciekawych rzeczy. Autor pisze bardzo lekko i "nawiązuje bezpośredni kontakt z czytelnikiem", często odwołuje się do własnych wspomnień archeologa. Dodatkowym plusem jest duża ilość ilustracji.

Niezwykle przydatna lektura dla osób zajmujących się historią sztuki. Przekrojowa, ale znakomicie tworząca grunt. W książce znajdują się zagadnienia dotyczące psychologii, filozofii, semiotyki, ogólnych trenerów na różne metodologie z zakresu nauki o sztuce. Do tej pory przydaje mi się powracanie myślami do jej treści przy różnych okazjach. Lektura porządkująca wiedzę.

Książka dla tych, którzy chcą zacząć swoją przygodę z surrealizmem. Napisana w sposób przejrzysty. Mamy przegląd twórczości najważniejszych artystów tego nurtu sztuki dwudziestowiecznej. Mimo upływu czasu ta sztuka jest dalej podziwiana, komentowana, interpretowana. Wielu twórców z różnych dziedzin sztuki współczesnej wykorzystywało i dalej wykorzystuje w swojej działalności artystycznej elementy surrealizmu: film, malarstwo, literatura, grafika, rzeźba. Wiedza o surrealizmie jest potrzebna zarówno licealistom, jak i studentom różnych kierunków. Bez niej komentowanie i interpretacja dzieł sztuki dwudziestowiecznej i współczesnej jest niemożliwa.

To jest wybór tekstów i myśli tak naprawdę mających na celu udostępnić jak najobszerniej dokumenty dziejów doktryn artystycznych. Zatem literatura naukowa, jednak napisana dość przystępnie. Nie można się bez niej obejść kiedy chce się poznać głębiej myśli o sztuce, w tym wypadku od jej zarania. Pozycja obejmuje czas od starożytnej Grecji do początków dojrzałego Odrodzenia, ok. 1500 Polecam.

Bardzo przyjemnie zaskoczenie: książeczka jest niewielka objętościowa, ale może właśnie przez to bardzo konkretna. Autor nie pomija żadnego aspektu sztuki, na którym rokoko odcisnęło swoje piętno: oprócz malarstwa, rzeźby i architektury znalazło się tu również miejsce dla ceramiki, meblarstwa czy dekoracji wnętrz. Rokoko to oczywiście domena francuska, ale Tomkiewicz nie ogranicza się tylko do rokoka francuskiego. Dowiemy się zatem, gdzie jeszcze w Europie można szukać rokokowych zabytków, jakie style "zabarwiały" rokoko poza Francją i gdzie w Polsce zachowały się "rokokowe cacka". Oprócz tych wszystkich zalet merytorycznych jest coś jeszcze, co książeczkę Tomkiewicza odróżnia "na plus" od innych opracować z dziedziny historii sztuki: zanim autor wprowadzi nas w świat rokokowych zabytków, odmalowuje najpierw, z czego ten świat powstał i z czego się składał. Tło historyczne i obyczajowe przedstawione w pierwszym rozdziale, stanowi dobry wstęp do dalszych opowieści o sztuce, która swój początek wzięła z buduaru, kaprysu, lekkości i zabawy.

"Książka ma charakter podręcznika i pomocy naukowej - jest to swego rodzaju kompendium najważniejszych pojęć i zagadnień przydatnych studentom historii sztuki" - cytat stanowi idealne podsumowanie książki. Napisana prostym, przejrzystym, miejscami nawet i potocznym językiem dzieło jest pierwszą pomocą dla zagubionego studenta zaczynającego studiować kierunek. Miejscami książka razi oczywistością, ale idą za głosem autorki, lepsze jest wspomnienie o "pozornej oczywistości" niż popełnienie błędu tej oczywistości na egzaminie czy w swojej pracy semestralnej. Uwagę mam jedynie do przypisów i bibliografii. Przedstawiony ich sposób pisania mija się z najbardziej rozpowszechnionym na polskich uniwersytetach i nie wydaje mi się dobre kierowanie nim przy faktycznym pisaniu pracy - mówiąc jeżeli ktokolwiek zdecydowałby się nim kierować.

Bardzo mi się podobała ta książka o sztuce greckiej. Niby jest to tylko zwyczajny, zwięzły nawet podręcznik, ale został napisany bardzo komunikatywnym językiem, a Autorce udało się zamknąć najważniejsze zagadnienia w spójną całość. W moim odczuciu zasygnalizowano tu kilka spraw, które w innych pracach na temat sztuki greckiej jakoś umykają. Na pewno wiele osób stwierdziłoby, że książka jest za mało szczegółowa, ale śmiało mogę powiedzieć, że - biorąc pod uwagę niewielkie rozmiary tej syntezy - jest to praca naprawdę znakomita.