Ja, Elżbieta. T. 1

Świetnie napisana historia potężnej władczyni Anglii. Prywatne i publiczne życie wielkiej królowej.

Świetnie napisana historia potężnej władczyni Anglii. Prywatne i publiczne życie wielkiej królowej.

Z perspektywy lat Elżbietę I ocenia się jako jedną z najpotężniejszych, a zarazem najbardziej tajemniczych władczyń Anglii. Taki jest osąd historii. Ale w jakim świetle widziała się sama królowa? Rosalind Miles mistrzowsko oddając ducha i klimat epoki, prezentuje nam prywatne i publiczne życie wielkiej królowej.

Książka ta nie jest opracowaniem historycznym, lecz powieścią, w której autorka starała się przybliżyć czytelnikowi tę niezwykłą postać jaką była Elżbieta I. O duszy tajemniczej i umyśle jasnym niczym blask diamentu, jak widział ją Filip II, kobiety, która stała się najsławniejszą królową Anglii. Książka to historia niechcianego dziecka, narodzonego w goryczy i naznaczonego piętnem bękarta, które osiągnąwszy wiek młodzieńczy traci głowę wdając się w erotyczny skandal, a przez całe życie może ją utracić w sensie dosłownym, zasługuje na lepsze poznanie.

Z perspektywy lat Elżbietę I ocenia się jako jedną z najpotężniejszych, a zarazem najbardziej tajemniczych władczyń Anglii. Taki jest osąd historii. Ale w jakim świetle widziała się sama królowa? Rosalind Miles mistrzowsko oddając ducha i klimat epoki, prezentuje nam prywatne i publiczne życie wielkiej królowej.

Książka ta nie jest opracowaniem historycznym, lecz...

Elżbieta sama opowiada o swoim życiu. W I tomie przeczytamy o dzieciństwie i młodości, aż do dnia, kiedy wreszcie zasiadła na tronie.
Niby nic nowego, bo historia dynastii Tudorów znana jest z mnóstwa innych książek oraz kilku filmów i seriali, ale ten temat jest na tyle fascynujący, że wciąż sięga po niego wielu autorów.
Troszkę zabrakło mi opisów codziennego życia i obyczajów, co wspaniale potrafi ukazać np. Philipa Gregory. Mimo to z wielką przyjemnością przeczytałam również tę powieść.

Elżbieta sama opowiada o swoim życiu. W I tomie przeczytamy o dzieciństwie i młodości, aż do dnia, kiedy wreszcie zasiadła na tronie.
Niby nic nowego, bo historia dynastii Tudorów znana jest z mnóstwa innych książek oraz kilku filmów i seriali, ale ten temat jest na tyle fascynujący, że wciąż sięga po niego wielu autorów.
Troszkę zabrakło mi opisów codziennego życia i...

Wyborne. Jak to się świetnie czyta. Doskonale napisane. A historia nie pozwala odłożyć książki.

Wyborne. Jak to się świetnie czyta. Doskonale napisane. A historia nie pozwala odłożyć książki.

Bardzo ciekawa książka.

Bardzo ciekawa książka.

Jedno jest pewne – nie chciałabym żyć w czasach, w których tak łatwo można było stracić głowę i to w dosłownym tego słowa znaczeniu. Życie na dworze królewskim to była ciągła gra, i to gra o najwyższą stawkę. Kto był przyjacielem, a kto wrogiem? Jakże cienka była ta granica. Ludzie tak łatwo z przyjaciół stawali się wrogami, bo przecież stawką było ich własne życie. W tamtych czasach na dworze królewskim śmierć zataczała coraz szersze kręgi. Była to tylko kwestia chwili, kaprys szaleńca. Takim był właśnie ojciec Elżbiety I - Henryk VIII. W takich to czasach Elżbieta dorastała. Czego ją one nauczyły? Być czujną, widzieć więcej niż inni. Od tego zależało przecież jej życie.

Chcecie poczuć atmosferę tamtych lat, sięgnijcie po tę powieść. Czyta się szybko. Co więcej - książka została napisana w pierwszej osobie, więc bardzo łatwo odnieść wrażenie, iż słuchamy osobiście samej Elżbiety. To naprawdę niesamowite odczucie.

Gorąco polecam, a sama z niecierpliwością sięgam po drugą część.

Jedno jest pewne – nie chciałabym żyć w czasach, w których tak łatwo można było stracić głowę i to w dosłownym tego słowa znaczeniu. Życie na dworze królewskim to była ciągła gra, i to gra o najwyższą stawkę. Kto był przyjacielem, a kto wrogiem? Jakże cienka była ta granica. Ludzie tak łatwo z przyjaciół stawali się wrogami, bo przecież stawką było ich własne życie. W...

rewelacyjnie opisana historia Elżbiety I, nie można się oderwać

rewelacyjnie opisana historia Elżbiety I, nie można się oderwać

Nie trafił do mnie pomysł, aby Elżbieta zwracała się bezpośrednio do czytelnika. Królowa porównuje czasy, w których żyła do współczesnych...nie przekonuje mnie to.

Nie trafił do mnie pomysł, aby Elżbieta zwracała się bezpośrednio do czytelnika. Królowa porównuje czasy, w których żyła do współczesnych...nie przekonuje mnie to.

Elżbieta I ma prawie siedemdziesiąt lat, a rządzi od przeszło czterdziestu. Zanim następnego dnia na szafocie zginie Robert Devereux, lord Essex, królowa opowie nam o swoim życiu. Poznajemy kulisy związku jej rodziców, czyli Anny Boleyn i Henryka VIII, wspomnienia z okresu dzieciństwa, młodości, walki o tron i wreszcie - długiego panowania.

Nie ma tu jakichś wielkich historycznych przekłamań, ale styl jest kiepski, więc nie polecam.

Elżbieta I ma prawie siedemdziesiąt lat, a rządzi od przeszło czterdziestu. Zanim następnego dnia na szafocie zginie Robert Devereux, lord Essex, królowa opowie nam o swoim życiu. Poznajemy kulisy związku jej rodziców, czyli Anny Boleyn i Henryka VIII, wspomnienia z okresu dzieciństwa, młodości, walki o tron i wreszcie - długiego panowania.

Nie ma tu jakichś wielkich...