Wojna Zuluska 1879

,,Wojny Zuluskiej 1879" (Piotr Fiszka-Borzychowski, Bellona 2025) już za mną.

Temat egzotyczny i mało znany szerszemu odbiorcy, a mimo to autor nie poszedł na łatwiznę i tanie bicie piany poprzez rozwlekłe wprowadzenie (takiej samokontroli powinien pozazdrościć niejeden autor serii Historyczne Bitwy biorący się za drugowojenne tematy). Zamiast tego Pan Piotr zgrabnie zaserwował wstęp do tematu przybliżając kraj Zulusów z jego historią i armią, nie zapominając o brytyjskim przeciwniku.
Póki co, zajmująca lektura. Czytam dalej.
Strona 91 i przechodzimy do sedna sprawy - wojny. Interesująco i na temat, czyta się bardzo przyjemnie (dla kogoś siedzącego za długo w II wojnie światowej, brak zorganizowanego ludobójstwa sprawia, że lektura jest niemal lekka).
Czytam dalej.
Tak, sympatyzuje z Zulusami, chociaż równie ,,nieporawnie politycznie" państwo mieli, co Brytyjczycy.
Czytam dalej.
Autor niezręcznie używa słowa ,,niestety", zupełnie jakby sympatyzował z Brytyjczykami. 😉
Strona 147 - koniec zmagań pod Isandlawana. Stało się.
Hmm... Teraz mam problem z zwrotem ,,na szczęście". ;) Jakoś ciężko byłoby mi sympatyzować z ,,imperialistami-kolonistami". Człowiek starej daty ze mnie wychodzi najwyraźniej.
Strona 160 i 161 - pistolet czy rewolwer? Uzbrojenie Brytyjczyków, każe przypuszczać, że autor miał na myśli rewolwer, a użył terminu pistolet. Zdarza się.
Strona 163 - misja ocalała, Zulusi odparci. (Jak w tym dowcipie o polskim polityku oglądającym film wojenny - niby człowiek wiedział, że tak będzie, a mimo to miał nadzieję, że tym razem...)
Strona 168 - kartaczownica Gatlinga debiutuje w Afryce.
Polityka, polityka, polityka...
Znowu walka.
Niezmiennie czyta się z przyjemnością.
Czytam więc dalej.
No proszę, Zulusi potrafią wygrać i ponieść mniejsze straty mimo zapóźnienia technologicznego! Co prawda, zawsze mają przewagę liczebną.
Strona 225 - cóż za rozczarowanie zuluskim duchem bojowym pod Kambulą! A mogło być całkiem inaczej...
Strona 234 - zuluska klęska pod Gingindhlovu.
Strona 262 - zuluska stolica jest już bezbronna. Bywa i tak.
Czytało się dobrze. Bardzo dobrze.

,,Wojny Zuluskiej 1879" (Piotr Fiszka-Borzychowski, Bellona 2025) już za mną.

Temat egzotyczny i mało znany szerszemu odbiorcy, a mimo to autor nie poszedł na łatwiznę i tanie bicie piany poprzez rozwlekłe wprowadzenie (takiej samokontroli powinien pozazdrościć niejeden autor serii Historyczne Bitwy biorący się za drugowojenne tematy). Zamiast tego Pan Piotr zgrabnie...

Dobry, konkretny HB-ek, skupiający się na tytułowej tematyce. Zaletą jest wyważone podejście autora, prezentującego wydarzenia zarówno ze strony brytyjskiej, jak i zuluskiej. Opiera się w tym na istniejących już badaniach i literaturze brytyjskiej i południowo-afrykańskiej. Dla kogoś, kto o tym konflikcie nic nie czytał, jak np. ja, to bardzo dobre wejście w temat. Nie jest to może wybitne arcydzieło, ale jest wystarczająco merytorycznie i czyta się dobrze, by je ze spokojem polecić. Autor z tego co wiem mieszka w RPA i z książki czuć znajomość kraju, potwierdzoną zdjęciami z miejsc bitew. W tego typu publikacjach to nie są często spotykane zalety.

Dobry, konkretny HB-ek, skupiający się na tytułowej tematyce. Zaletą jest wyważone podejście autora, prezentującego wydarzenia zarówno ze strony brytyjskiej, jak i zuluskiej. Opiera się w tym na istniejących już badaniach i literaturze brytyjskiej i południowo-afrykańskiej. Dla kogoś, kto o tym konflikcie nic nie czytał, jak np. ja, to bardzo dobre wejście w temat. Nie jest...

Bardzo dobra książka pisana w stylu reportaży z połowy XX wieku, profesjonalnym naukowym językiem, bez udziwnień czy niepotrzebnych osobistych wstawek. Niewiele powstało na polskim rynku wydawniczym książek na temat tego regionu i tego konfliktu. Czytałem ją z zapartym tchem i mimo że obejrzałem wcześniej "Świt Zulu" (1979) i "Zulu" (1964),dowiedziałem się bardzo wiele nt. historii państwa zuluskiego, a także - jego upadku.
Polecam!

Bardzo dobra książka pisana w stylu reportaży z połowy XX wieku, profesjonalnym naukowym językiem, bez udziwnień czy niepotrzebnych osobistych wstawek. Niewiele powstało na polskim rynku wydawniczym książek na temat tego regionu i tego konfliktu. Czytałem ją z zapartym tchem i mimo że obejrzałem wcześniej "Świt Zulu" (1979) i "Zulu" (1964),dowiedziałem się bardzo wiele nt....

Całkiem niezła książka. Znajduje się zdecydowanie za mało map biorąc pod uwagę jak egzotycznym miejscem jest południe Afryki. Przystępnie przedstawione zostały przyczyny, przebieg i skutki wojny.

Całkiem niezła książka. Znajduje się zdecydowanie za mało map biorąc pod uwagę jak egzotycznym miejscem jest południe Afryki. Przystępnie przedstawione zostały przyczyny, przebieg i skutki wojny.

Oglądałem film "Zulu" już dobre dwa razy, tak więc po od razu zabrałem się do czytania, tego trwającego klika miesięcy konfliktu zbrojnego. Rozpoczynamy od klęski pod Isandlwana, gdzie lord Chelmsford wykazał się porywczością i brakiem rozpoznania. Nawet nie pokusił się o dowiedzenie jak Zulusi walczą. Skutkowało to tragicznym spotkaniem z "głową byka". Następnie, obrona Rorke’s Drift, gdzie fortyfikacje zatrzymały mały wypad wojowników Cetshwayo. Kolejno klęski i zwycięstwa Brytyjczyków, zaprowadziły ich do Ulundi, gdzie państwo Zulu ostatecznie upadło. Naprawę kawał dobrej roboty.

Oglądałem film "Zulu" już dobre dwa razy, tak więc po od razu zabrałem się do czytania, tego trwającego klika miesięcy konfliktu zbrojnego. Rozpoczynamy od klęski pod Isandlwana, gdzie lord Chelmsford wykazał się porywczością i brakiem rozpoznania. Nawet nie pokusił się o dowiedzenie jak Zulusi walczą. Skutkowało to tragicznym spotkaniem z "głową byka". Następnie, obrona ...

Książka jakich wiele. Autor podjął temat niezbyt dobrze dla polskiego czytelnika znany, chyba tylko z "Lalki" Prusa, gdzie to pan Rzecki rozpacza nad śmiercią młodego Bonapartego. Wykorzystał też sporo angielskojęzycznej literatury (w bibliografii nie ma żadnej pozycji po polsku: to nie zarzut względem piszącego, ale dowód na nieobecność zagadnienia w naszym kraju). Mi osobiście, choć nie znam się specjalnie na wojskowości, podobały się dokładne dość opisy wojsk obu stron z uwzględnieniem ich uzbrojenia. Można mieć zarzuty do niestosowania przypisów.

Tomasz Babnis

Książka jakich wiele. Autor podjął temat niezbyt dobrze dla polskiego czytelnika znany, chyba tylko z "Lalki" Prusa, gdzie to pan Rzecki rozpacza nad śmiercią młodego Bonapartego. Wykorzystał też sporo angielskojęzycznej literatury (w bibliografii nie ma żadnej pozycji po polsku: to nie zarzut względem piszącego, ale dowód na nieobecność zagadnienia w naszym kraju). Mi...