Kwiat Żelazny

Elloren nie zdawała sobie sprawy, gdzie dokładnie zaprowadzą ją działania jakie zupełnie przypadkowo rozpoczęło. To co zaczęło się jako pomoc przyjaciołom, stało się walką w ruchu oporu przeciwko bezwzględnemu magowi Vogelowi. Teraz dziewczyna wie już więcej, ma większą świadomość rozgrywających się wydarzeń ale równocześnie zdaje sobie sprawę, że to zaledwie początek. Jej działania rodzą podziw wśród innych narodów i budują sojusze ale to tylko maleńki krok bo Zło rośnie w siłę. Jednak nie tylko walka o wolność zabiera myśli dziewczyny. Wielkimi krokami zbliża się moment, gdy będzie musiała poddać się przyrzeczeniu. Ciotka coraz mocniej naciska by połączyła się z Lukasem Greyem, jednak uczucia dziewczyny mocno skręcają w kierunku tajemniczego Kelta, Yvana.

Drugi tom serii o Czarnej Wiedźmie zaczyna się niepozornie i bardzo spokojnie. Elloren ma już zbudowane swoje środowisko, krąg przyjaciół wśród których czuje się pewnie i wspólnie z którymi zaczyna odnosić pierwsze małe sukcesy w walce przeciw Vogelowi. Ratuje kolejne istoty oraz odkrywa zaskakujące sekrety, które pomagają jej budować nowe sojusze. Wydaje się, że w chaosie jaki zapanował na świecie ona ma swoje miejsce. Jej siła, determinacja i oddanie przyjaciołom budzą podziw, mimo, że sama Elloren nie posiada mocy magicznej. Jednak to tylko pozory przed prawdziwą burzą. Cios nadejdzie z niespodziewanej strony i pokaże ile naprawdę warte są przyjaźnie oraz na kogo można liczyć w najmroczniejszym momencie.

Jeśli początek ,,Kwiatu żelaznego" uśpił moją czujność to finał zdecydowanie rozpalił emocje. Wszystko nabrało sensu i całość nabrała nowego wydźwięku. Dopiero po dotarciu do finału tomu widzimy jak misternie i przemyślanie została skonstruowana fabuła by pozostawić czytelnika z mnóstwem pytań oraz w niepewności. Bo świat wokół Elloren i jej przyjaciół nigdy już nie będzie taki sam. Została zburzona krucha równowaga, która udawała porządek i jedność. Ale to nie tylko opowieść o walce. To historia prawdziwych przyjaźni, determinacji oraz rodzących się uczuć, które nie poddają się przeciwnościom. Polecam!

Elloren nie zdawała sobie sprawy, gdzie dokładnie zaprowadzą ją działania jakie zupełnie przypadkowo rozpoczęło. To co zaczęło się jako pomoc przyjaciołom, stało się walką w ruchu oporu przeciwko bezwzględnemu magowi Vogelowi. Teraz dziewczyna wie już więcej, ma większą świadomość rozgrywających się wydarzeń ale równocześnie zdaje sobie sprawę, że to zaledwie początek. Jej...

świetna seria , bardzo chcę przeczytać kolejne tomy i poznać ciąg dalszy.

świetna seria , bardzo chcę przeczytać kolejne tomy i poznać ciąg dalszy.

_______________
Elloren zakochuje się w Yvanie, który początkowo zdaje się nie zwracać uwagi na jej uczucia. Problemem jest jednak to, że w jego żyłach płynie krew fae, a dziewczyna wiele ryzykuje.
Dodatkowo nie może odpędzić się od Lucasa, który przekonany jest, że Elloren jest spadkobierczynią mocy Czarnej Wiedźmy. Dziewczyna, nie jest pewna, komu może ufać, musi być bardzo ostrożna, aby nikt nie dowiedział się, że chcąc odkupić własne winy trafia do ruchu oporu. Działa przeciwko własnej rasie, nie rozumiejąc postępowania innych, nawet tych najbliższych...
_________________
Zdecydowanie mocniejsza, szybsza akcja, która wciąga i pochłania bez reszty. Pokochałam pierwszy tom, ale ten jest zdecydowanie lepszy.
Autorka posiada niesamowitą wyobraźnię, która zabiera czytelnika w miejsce przepełnione niesprawiedliwościami, z którymi stara się walczyć ruch oporu, do którego należy główna bohaterka.
Jeśli lubicie powieści fantastyczne z wątkami politycznymi i miłością w tle, to myślę, że warto sięgnąć po tę serię. Muszę przyznać, że z racji rozbudowanej fabuły i ciekawego świata przedstawionego, mnie osobiście kupiła. Wiele się tu dzieje, a intrygi to codzienność. Seria mówi o dyskryminacji razowej, inności, szerokiej nietolerancji. Bardzo konkretna, oryginalna kreacja bohaterów.
Ciekawa, mocna propozycja, z obezwładniającym mrocznym klimatem. Muszę przyznać, że to jedna z moich ulubionych serii. Niepozorne, intrygujące oprawy skrywają bogate wnętrze

_______________
Elloren zakochuje się w Yvanie, który początkowo zdaje się nie zwracać uwagi na jej uczucia. Problemem jest jednak to, że w jego żyłach płynie krew fae, a dziewczyna wiele ryzykuje.
Dodatkowo nie może odpędzić się od Lucasa, który przekonany jest, że Elloren jest spadkobierczynią mocy Czarnej Wiedźmy. Dziewczyna, nie jest pewna, komu może ufać, musi być...

,,Kwiat Żelazny'' to ścisła kontynuacja ,,Czarnej wiedźmy'' od Laurie Forest. Jest to fantastyka na naprawdę wysokim poziomie. Autorka już od pierwszych stron wrzuca nas w wir akcji. Młodzi uczniowie Akademii, wstępują do ruchu oporu przeciwko Garderiańskiej władzy, która uważa się za jedyną rasę, która może rządzić Erthią. Resztę gatunków najlepiej unicestwić, bądź więzić. Czy ruch oporu da radę przeciwstawić się Radzie Magów? Polecam wam dowiedzieć się z tej fenomenalnej historii.

Co tu się wydarzyło w tym tomie!? Ja jestem dalej w szoku, autorka nie boi się prowadzić akcji w swojej książce, świat jest brutalny, rasistowski, a przedewszystkim nieprzewidywalny. To nie jest kolejne romantasy, a kawał dobrze zbudowanego magicznego świata. Bardzo podobał mi się wątek Amazek w całej książce, gdzie główna bohaterka szukała u nich pomocy, by uratować Selkie, a później jeszcze kilka innych osób (tego wam nie zdradzę kogo).

Relacja Elloren i Yvan dodała takiego smaczka tej historii, ich relacja rozwija się bardzo powoli, przez skrywane tajemnice, ale również doskonale wiedzą, że nie mogą być ze sobą. A do tego Lukas przyszły przyrzeczony Elloren.

Laurie Forest idealnie ukazała ''Ruch oporu'', w którym znajdują się uczniowie akademii, pokazała ich jako osoby, którym nie wszystko się udaje, ponoszą porażki jak i malutkie zwycięstwa, nie zrobiła z nim ''jesteśmy najlepsi'' tylko ukazała w sposób, że starają się walczyć o każde życie. Wiele bohaterów drugo planowych zyskało w moich oczach w tym tomie, którzy wnoszą wiele do fabuły.

Motyw przepowiedni w książce jest tajemniczy, jeśli ktoś czytał tom pierwszy może się domyślać kto jest ''Czarną wiedźmą'', ale kto jest Ikarytą to był taki zwrot akcji na samym końcu książki, który mnie zaskoczył.

,,Kwiat żelazny'' to książka pełna magii, intryg politycznych, zakazanej miłości oraz pokazaniem, że rodzina z wyboru może okazać się tą lepszą. Laurie Forest stworzyła naprawdę cudowną historię, od której ciężko się oderwać. Tak jak przy pierwszym tomie jak i przy drugim zostawiła nas z ogromnym znakiem zapytania, co będzie dalej. Czekam z niecierpliwością na kontynuację, bo wiem, że będę zaskoczona niejednokrotnie.

,,Kwiat Żelazny'' to ścisła kontynuacja ,,Czarnej wiedźmy'' od Laurie Forest. Jest to fantastyka na naprawdę wysokim poziomie. Autorka już od pierwszych stron wrzuca nas w wir akcji. Młodzi uczniowie Akademii, wstępują do ruchu oporu przeciwko Garderiańskiej władzy, która uważa się za jedyną rasę, która może rządzić Erthią. Resztę gatunków najlepiej unicestwić, bądź więzić....

Po wzruszającym i pełnym emocji pierwszym tomie serii Czarna Wiedźma, Laurie Forest powraca z kontynuacją, która nie tyle podnosi stawkę, co rzuca bohaterów wprost w ogień politycznych intryg, wojennych dramatów i dylematów moralnych. Kwiat żelazny to książka dojrzalsza, bardziej złożona i zdecydowanie mroczniejsza ale niepozbawiona romantycznych uniesień.
Główna bohaterka, Elloren Gardner, coraz bardziej oddala się od uprzywilejowanego świata, w którym została wychowana. Nie jest już tylko dziewczyną starającą się odnaleźć swoje miejsce wśród różnorodnych ras i kultur uniwersytetu, zaangażowaną w pomoc innym ale jednocześnie wciąż obcą – teraz naprawdę staje się buntowniczką, częścią realnego, działającego w ukryciu ruchu oporu.
Jej działania, początkowo motywowane chęcią pomocy pojedynczym jednostkom stopniowo wciągają ją coraz głębiej w konspirację. W tym tomie Elloren nie może już być neutralna – zostanie zmuszona do podjęcia decyzji, które będą mieć swoje konsekwencje dla wszystkich. A żadna z nich nie będzie łatwa …
W drugim tomie świat przedstawiony zyskuje na głębi a Forest nie przestaje zachwycać rozmachem swojego uniwersum - poznajemy nowe ludy, nowe zagrożenia, nowe sojusze. Szczególnie interesującym epizodem jest wizyta u amazek – wojowniczych kobiet, które żyją według własnych zasad i które diametralnie różnią się od wszystkiego, co Elloren dotąd znała. To świetny motyw, który wprowadza powiew świeżości i feministycznego pazura, zwłaszcza, że podczas spotkania aż iskrzy od nienawiści i skrajnych poglądów.
Jednak napięcie między rasami, religią i systemami politycznymi nie jest tylko tłem – to trzon całej serii. To dzięki temu książka nie staje się tylko kolejną młodzieżową fantasy, a prawdziwie angażującą opowieścią o uprzedzeniach, tożsamości, odwadze i odpowiedzialności. Forest sprawnie kontroluje narrację, utrzymując równowagę między akcją a rozwojem świata.Czarna magia, polityczne rozgrywki, ukryte dziedzictwa i mitologiczne nawiązania tworzą bogaty krajobraz, w którym naprawdę można się zanurzyć.
To, co zaczęło się jako bunt jednostki przeciwko krzywdzie, przeradza się w większą walkę, a autorka nie szczędzi dramatyzmu: mamy tu sabotaże, potyczki, ukryte komórki ruchu oporu i konieczność podejmowania decyzji, w sytuacjach, z których nie ma dobrego wyjścia. Świat pogrąża się w ciemności, a magia – zwłaszcza ta mroczna – zaczyna niebezpiecznie przybierać na sile.
Największym atutem powieści pozostaje Elloren – pełnokrwista, ludzka, nieidealna. I właśnie dlatego tak przekonująca. W tej części obserwujemy jej dojrzewanie – emocjonalne, ideowe i duchowe. To bohaterka, która nie tylko się myli, ale też przyjmuje na siebie ciężar tych pomyłek. I to naprawdę boli (w pozytywnym sensie) – bo Forest nie oszczędza swojej protagonistki ani emocji czytelników.
Wielką siłą Elloren jest to, że mimo wewnętrznych rozdarć i samotności, nie rezygnuje z walki. Jej gardneriańskie pochodzenie stawia ją w niezwykle trudnej sytuacji – jest postrzegana jako wróg, jako symbol opresji, a jednocześnie desperacko stara się zerwać z przeszłością swojej rasy. Jednak choć spotyka się z pogardą, uprzedzeniami, a często także z ostracyzmem nie poddaje się.
Nie da się również ukryć, że jedną z głównych osi fabularnych tej części jest napięcie emocjonalne między Elloren a dwoma mężczyznami - Yvanem i Lukasem. Yvan to Kelta, w którego żyłach płynie krew fae. Ich związek pełen jest napięć, wyznań, zakazów i ukrytych dramatów. Choć wątek ten ma swoje piękne momenty, dla niektórych może być jednak nieco zbyt rozrośnięty, w świecie, który płonie, romans Elloren i Yvana zajmuje zaskakująco dużo miejsca.
Z kolei Lukas Grey to zupełnie inna historia – nieprzewidywalny, intrygujący, próbujący zbliżyć się do Elloren, przekonany o jej magicznym dziedzictwie. Ich relacja to nie tylko gra emocji, ale też polityczna rozgrywka – Lukas ma swoje cele, a jego motywy nie zawsze są przejrzyste. Ten trójkąt emocjonalny, choć angażujący, czasem spowalnia akcję i może drażnić czytelnika oczekującego bardziej wojennego tempa.
Kwiat żelazny nie jest książką szybką – akcja rozwija się stopniowo, ale konsekwentnie. Nie znajdziemy tu nagłych zwrotów akcji co pięć stron, ale raczej powolne narastanie konfliktu i poczucie nieuchronności katastrofy. Styl Laurie Forest jest plastyczny, dość szczegółowy, momentami aż zbyt obszerny – ale pozwala zanurzyć się w wykreowanym świecie bez reszty. Dialogi są dobrze napisane, emocje wybrzmiewają naturalnie, a opisy – choć długie – często potrafią budować atmosferę.
Podsumowując: Kwiat żelazny to świetna kontynuacja, która trochę traci z efektu „wow” pierwszego tomu, ale nadrabia dojrzałością i emocjonalnym ciężarem. To opowieść o stracie, odpowiedzialności, miłości i nienawiści – splecionych w skomplikowaną sieć, z której trudno się wyplątać.

Dla mnie 8/10 –za rozwój Elloren i pogłębienie konfliktu, choć wolałbym mniej romansu i więcej rebelii. Mimo to seria nadal trzyma poziom i z niecierpliwością czekam na kolejne tomy.

Po wzruszającym i pełnym emocji pierwszym tomie serii Czarna Wiedźma, Laurie Forest powraca z kontynuacją, która nie tyle podnosi stawkę, co rzuca bohaterów wprost w ogień politycznych intryg, wojennych dramatów i dylematów moralnych. Kwiat żelazny to książka dojrzalsza, bardziej złożona i zdecydowanie mroczniejsza ale niepozbawiona romantycznych uniesień.
Główna bohaterka,...

Elloren rozpoczęła swoje działania w ruchu oporu, ale najbardziej chce pomóc Marinie, uratowanej selkie, która wręcz woła o pomoc. Wraz z grupą swoich przyjaciół szuka rozwiązań do nie pogodzenia. Jednocześnie, uczucie do Ivara rośnie z każdym dniem, jednak tajemnice chłopaka oraz pukająca wojna wręcz ich odpycha. Na dodatek, Lucas Grey wciąż pragnie się z nią związać, a i on dla niej nie jest obojętnym. Czy świat a przede wszystkim Elloren są gotowi na odkrycie tajemnic i stawienie czoła przeznaczeniu?

Chociaż to fantasy, chociaż to książka grubas, z małym druczkiem, to też jest jak czarna dziura, pochłania. W tej powieści Autorka po prostu idealnie pokazuje że świat nie jest czarny czy biały, że istnieją elementy szarości. Że młodzi ludzie będą w stanie stawić czoła najgorszemu rywalowi. Że mogą mieć wielkie tajemnice lub nie być świadomi swojej wielkości a mimo to dążyć do prawdy i walki o większe dobro.

Książka jest świetna, to druga część wspaniałej przygody w jaką zabiera nas Laurie Forest. Tak żałuję, że trzeba czekać na kolejne tomy, że aż boli mnie serce 😉 bo zakończenie tak mną wstrząsnęło, że nie mogę się już doczekać.

To dobra lektura dla każdego, bo każdy znajdzie coś co zachwyci!

Serdecznie Wam polecam!

Elloren rozpoczęła swoje działania w ruchu oporu, ale najbardziej chce pomóc Marinie, uratowanej selkie, która wręcz woła o pomoc. Wraz z grupą swoich przyjaciół szuka rozwiązań do nie pogodzenia. Jednocześnie, uczucie do Ivara rośnie z każdym dniem, jednak tajemnice chłopaka oraz pukająca wojna wręcz ich odpycha. Na dodatek, Lucas Grey wciąż pragnie się z nią związać, a i...

Pierwszy rok nauki już za Elloren,  było ciężko ale główna bohaterka jest silniejsza niż na początku myśleliśmy. Nie poddaje się i wstępuje do ruchu oporu aby czynnie walczyć z Radą Magów.

Czarna wiedźma była jedną z lepszych książek które przeczytałam w 2024 roku.  Z ekscytacją wyczekiwałam kontynuacji. Opowieść Kwiat Żelazny miała bardzo wysoko postawioną poprzeczkę którą przeskoczyła w stu procentach. Autorka od razu zaskoczyła mnie niesamowitą akcją, nie zwolniła tempa i zachowała dynamikę wydarzeń. Od pierwszych stron jesteśmy  wyciągnięci w wir działań opozycjonistów. 

Bardzo ciekawie rozwinęła postacie zwłaszcza główną bohaterkę. Wątek miłosny a raczej trójkąt Elloren Lucas oraz Yvan dostarcza wielu wrażeń. Całość jest bardzo dobrze napisana czyta się ją lekko i niesamowicie szybko. Uwielbiam to jak autorka rozbudowuje świat przedstawiony w książce, dostarcza nowych wrażeń i wywołuje ciekawość w czytelniku. 
Przy tym wszystkim zachowuje balans i równowagę co niesamowicie cenie. 

Pierwszy rok nauki już za Elloren,  było ciężko ale główna bohaterka jest silniejsza niż na początku myśleliśmy. Nie poddaje się i wstępuje do ruchu oporu aby czynnie walczyć z Radą Magów.

Czarna wiedźma była jedną z lepszych książek które przeczytałam w 2024 roku.  Z ekscytacją wyczekiwałam kontynuacji. Opowieść Kwiat Żelazny miała bardzo wysoko postawioną poprzeczkę...

Kolejny tom pełnej mroku historii o walce o prawo do życia.

Ta seria opiera się na wielu bardzo mocno zarysowanych bohaterach. Każdy odgrywa ważną rolę i zapada w pamięci. Nie ma tu lukru lejącego się ze stron. Bohaterzy mają swoje demony, przeszłość, rodzinę i wojnę, która wpłynęła na wiele pokoleń. Przez co nie zawsze jest miło i łatwo.

Główni bohaterzy starają się zatrzymać błędne koło przemocy ale wydaje się to niewykonalne, gdy zło zdobywa coraz więcej zwolenników.

Kolejnym plusem jest oczywiście napięcie między Elloren, Lukasem i Yvanem, ten trójkąt miłosny doprowadza do białej gorączki!

Dynamiczna akcja i ogrom zwrotów akcji sprawa, że książka wciąga od pierwszej strony i trzyma w napięciu aż do końca. Autorka nie idzie jednym torem, poznani ale i jeszcze Ci nie znani bohaterzy często mają ogromny wpływ na to jak potoczy się dalej historia.

Uwielbiam taką fantastykę, która potrafi zaskoczyć.

Kolejny tom pełnej mroku historii o walce o prawo do życia.

Ta seria opiera się na wielu bardzo mocno zarysowanych bohaterach. Każdy odgrywa ważną rolę i zapada w pamięci. Nie ma tu lukru lejącego się ze stron. Bohaterzy mają swoje demony, przeszłość, rodzinę i wojnę, która wpłynęła na wiele pokoleń. Przez co nie zawsze jest miło i łatwo.

Główni bohaterzy starają się...

Jaki kwiat kojarzy wam się z siłą?

„Kwiat żelazny” Laurie Forest to mroczna, intensywna opowieść, która z każdą stroną wciąga coraz głębiej w wir tajemnic, rebelii i nieustannego napięcia. Już od pierwszych stron nie ma tu miejsca na oddech. Autorka nie pozwala czytelnikowi się zatrzymać, oferując świat, w którym potęga magii ściera się z bezwzględną polityką Rady Magów. Elloren, mimo brzemienia przeszłości i nieufności otoczenia, z determinacją staje do walki po stronie tych, którzy nie mają głosu – niewinnych, prześladowanych, zapomnianych. Jej działania prowadzą ją nawet do amazek – dumnego ludu o twardych zasadach, który potrafi jednak rozpoznać prawdziwe zagrożenie i zaoferować pomoc. Ten wątek pachnie dziką siłą i sojuszem wbrew wszystkiemu.

W tym tomie nic nie jest oczywiste, a każda decyzja zdaje się nieść cieniem nadciągającej katastrofy. Związek Elloren z Yvanem, z pozoru subtelny, tli się coraz mocniejszym ogniem, wprowadzając nie tylko emocjonalne napięcie, ale i pytania – ile można poświęcić dla uczucia w świecie, który nie zna litości? Ich relacja, choć nie dominuje fabuły, staje się istotnym elementem opowieści, podkreślając, że nawet w mroku jest miejsce na delikatne światło. A gdy do gry wkracza Lucas, napięcie rośnie. Świat wokół Elloren rozpada się kawałek po kawałku, a każda decyzja może zaważyć nie tylko na jej losie, ale i całego ruchu oporu.

Laurie Forest nie boi się ryzykownych rozwiązań – jej historia zaskakuje, a nieprzewidywalność fabuły sprawia, że trudno się oderwać. Wilkołaki, smoki, rasowe napięcia i zdrady – to nie jest świat, w którym można czuć się bezpiecznie. Zakończenie miażdży emocjonalnie i zostawia czytelnika z rozdartym sercem. Autorka prowadzi nas przez labirynt mroku, w którym nie wszystkie potwory są tymi oczywistymi, a każdy sojusz może mieć swoją cenę. Pozostaje tylko czekać, z niepokojem i nadzieją, co przyniesie kolejny tom.

Jaki kwiat kojarzy wam się z siłą?

„Kwiat żelazny” Laurie Forest to mroczna, intensywna opowieść, która z każdą stroną wciąga coraz głębiej w wir tajemnic, rebelii i nieustannego napięcia. Już od pierwszych stron nie ma tu miejsca na oddech. Autorka nie pozwala czytelnikowi się zatrzymać, oferując świat, w którym potęga magii ściera się z bezwzględną polityką Rady Magów....

„Obserwatorzy. Są wszędzie. Olbrzymie stado siedzi nieruchome na krokwiach podtrzymujących kamienny sufit wieży, owijając się skrzydłami i zasłaniając oczy. Jakby były w żałobie”.

Elloren po trudnym pierwszym roku na uniwersytecie kontynuuję dalszą naukę. Silniejsza o nowe doświadczenia, nowych przyjaciół i nowe cele do zrealizowania. Nie jest łatwo być potomkinią Czarnej Wiedźmy, która miała wielu wrogów. Za naszą główną bohaterką stoją jednak bracia i przyjaciele, którzy nie pozwolą na krzywdy. Tym bardziej że zbliża się wojna.

Do jakich wydarzeń doprowadza działania Vogela? I czy Elloren odnajdzie w sobie moc?

Świeżo po skończeniu czytania piszę recenzje i sama nie wiem co Wam mam napisać. Dzieje się tu tak dużo, że nie sposób w pierwszej chwili tego ogarnąć. Trzeba być czujnym i obserwować wszystko doszukując się prawdy.

Zbliża się czas, w którym uważnie trzeba dobierać przyjaciół, gdyż wrogowie czają się za każdym rogiem. Nasi bohaterowie muszą zmierzyć się z czymś, czego się nie spodziewali. Elloren mimo braku dostępu do mocy robi wszystko by wspomóc ruch oporu.

„Nie mogę dać się w to wciągnąć. Muszę z tym walczyć. Zarówno wewnętrznie, jak i zewnętrznie. Nawet jeśli alternatywą jest bezsilność”.

Autorka wykreowała fantastyczny świat, którego nie sposób przeoczyć i zignorować. Jak już raz do niego wejdziesz, to nie będziesz chciał go opuszczać.

Wielobarwne postacie dodają tylko uroku całemu temu światu. Spotkanie z wilkołakami, ikarytami, selkie, fae czy amazkami potęguje ciekawość, co będzie dalej. Jak wiele mogą znieść stworzenia, które nazywa się Złem Wcielonym.

Zachwycona tym wszystkim nie chciałam przerywać lektury, choć na moment. I teraz pozostaje mi czekać na ciąg dalszy, a jest na co czekać. Zakończenie zwiastuje, że będzie dużo się działo w kolejnej części. Pewne sekrety wyjdą na jaw i zmienią wszystko.

Bardzo polecam.

„Obserwatorzy. Są wszędzie. Olbrzymie stado siedzi nieruchome na krokwiach podtrzymujących kamienny sufit wieży, owijając się skrzydłami i zasłaniając oczy. Jakby były w żałobie”.

Elloren po trudnym pierwszym roku na uniwersytecie kontynuuję dalszą naukę. Silniejsza o nowe doświadczenia, nowych przyjaciół i nowe cele do zrealizowania. Nie jest łatwo być potomkinią Czarnej...