Kolekcjoner

James Petterson to autor wielu thrillerów i innych książek. Niestety zaczynam od drugiej części przygód detektywa Crossa, ale nie przeszkadzało mi to w żaden sposób. Są małe nawiązania do poprzedniej części, lecz występują w znikomym stopniu, co nie przeszkadza czerpać z czytania przyjemności, jeśli nie zna się pierwszego tomu. Miałem spore oczekiwania, bo poprzednio jak czytałem zostawiła po sobie sporo pozytywnych wrażeń. Nie zawiodłem się. Alex Cross zostaje poinformowany o zaginięciu Naomi, którą w rodzinnie wszyscy bardzo lubią. Postanawia po drążyć temat i w tym celu ma się spotkać z prowadzącymi śledztwo policjantami. Napotyka mur milczenia i nikt nie chce mu więcej powiedzieć niż ogólnie i oficjalnie. Alex postanawia na własną rękę poszukać odpowiedzi, kim są mordercy. Rozpoczyna własne śledztwo, gdzie zbiera rozrzucone kawałki układanki i będzie musiał dopasowując poskładać wszystko jak puzzle. Autor poprowadził częściowo historię dwutorowo. Widać to po rozdziałach, gdzie śledzimy po kolei przygody naszego bohatera, a zaraz później przygody dwójki morderców. Podobało mi się takie rozwiązanie, jakie wybrał autor, bo stwarza wiele możliwości żeby książka stała się intrygująca. Odrobiono lekcje w tym zakresie i dostajemy przerażającą opowieść o dwóch nieuchwytnych mordercach. Wracając do śledztwa to nie mogę się przyczepić do niczego. Policjanci mają trudne zadania, co do znalezienia jakiegokolwiek tropu, bo nie ma śladów żeby można było się na czymś oprzeć. Działający nie na swoim terenie Alex Cross postanawia skorzystać ze swego doświadczenia w poszukiwaniu takich przestępców, sprofilować ich sylwetki, ale również on nie ma łatwo przy takich skąpych informacjach. Świetnie poprowadzony wątek pełen zwrotów akcji. Kolejnym i najważniejszym punktem jest możliwość obserwowania poczynań dwóch morderców. Przerażająca część i nie wiem jak ktoś, ale sam kibicowałem by wyszły całe z opresji. Żeby ktoś je uwolnił i nie musiały brać udziału w chorej grze prowadzonej przez tych dwóch panów. Sytuacja ofiar godna pożałowania, ale miałem wrażenie, że każda z uwięzionych jest silną osoba pomimo sytuacji, w jakiej się znaleźli i niepodającą się. Wypada niezwykle rewelacyjnie ten wątek i zarazem upiornie. Głównym bohaterem książki jest detektyw Alex Cross, który zajmuje się przypadkami nieuchwytnych przestępców, gotowych na wszystko i okrutnych. Początkowo może nie błyszczy, ale gdy bierze się do rozwiązywania zagadek widać po nim siłę i doświadczenie w takich sprawach. Twardy glina nieidący na ustępstwa, a zarazem umiejący dostrzec wiele w postepowaniu przestępcy. Psycholog, który potrafi zajrzeć do umysłu szaleńca. Przybliżyć się też do poznania psychiki mordercy, jego działań i chorych wyobrażeń. Na pewno James Petterson stworzył ciekawego bohatera umiejącego dać sobie radę z największymi trudnościami. Chociaż czasami tutaj przewrażliwiony na temat swojej rodzinny. Nie chodzi o zaginioną tylko relacje pomiędzy rodzinną i nim. Postać doktor Kate McTiernan robi rewelacyjne wrażenie. Piękna, inteligentna, ale miała nieszczęście spotkać przebiegłego Casanovę. Posiadająca niezwykłą siłę przetrwania, zmysł obserwacji i chęć dołożenia mordercy. Jej postać wypada przekonywująco i mogę stwierdzić, ze postawiłbym ją na pierwszym miejscu, kiedy tylko się pojawia, a za nią dopiero Alexa. Wzbudziła moja sympatię wolą walki, przeżycia i charyzmą. Twarda z niej kobieta. Zostali już dwójka czarnych charakterów. Autor wykreował inteligentnych, pewnych siebie i niezwykle niebezpiecznych szaleńców, którzy nie cofna się przed niczym. Zawsze opanowani, ale niezwykle skuteczni, aby zdobyć upatrzona ofiarę. Robią przerażające wrażenie i są godnymi przeciwnikami Alexa Crossa . Postacie są znakomicie nakreślone pod względem psychologicznym. Mają głębię, posiadają różne charakter, wady i zalety. Pozytywni bohaterowie wzbudzają zainteresowanie i można ich polubić, a negatywni odwrotnie ma się rozumieć. Relacje nie rażą sztucznością i nie przeszkadzają. Książka to znakomity thriller trzymający w napięciu cały czas. Pomysł podziału na krótkie rozdziały wyszedł powieści na dobre. Kartki same lecą szybko w tej wciągającej lekturze. Na pewno trzeba nadmienić o szybkim tempie akcji, nie ma również dłużyzn, przez co nie sposób się nudzić podczas czytania. Najlepsze jednak jest to, że autor praktycznie nie zdradza, kim są mordercy. Czytelnik nie dostaje żadnych informacji tylko czasami pojawi się fałszywy trop, ale dopiero przy zakończeniu o wszystkim się dowiadujemy. Dla mnie rewelacyjny pomysł, który wnosi wiele do samej powieści. Sam finał interesujący i mnie autor zaskoczył wyjaśnieniem, kto za wszystkim stoi. Nie spodziewałem się tego. Świetnie mi się czytało i nie zawiodłem się, bo miałem pewne obawy przed ponowna lekturą. Dostałem świetnie skrojony thriller z niezwykłą zagadką trudna do odgadnięcia. Książka wydana została również pod tytułem Całuj dziewczyny i powstał nawet film. Morgan Freeman rewelacyjnie wcielił się w rolę Alexa Crossa i zawsze będzie mi się kojarzył przy lekturze kolejnych części właśnie z Crossem. Polecam zaznajomić się z oboma dziełami, bo naprawdę warto, ale najpierw z książką. Mam chęć sięgnięcia po kolejny tom przygód detektywa Alexa Crossa, co pewnie w przyszłości się zdarzy. Polecam wszystkim lubiącym thrillery, bo na pewno zawiedzeni nie będą lekturą.