Yona w blasku świtu #29

Szkolne życie w serii "Skip & loafer" jest naprawdę ciekawie przedstawione. Mitsumi i Shima wciągają czytelnika w swoją zwyczajną, ale jakże uroczą codzienność. Idą razem do ZOO, wybierają wspólnie upominki dla rodziny i znajomych i sielanka mogłaby się toczyć przez kolejne strony, jednak... w 3 tomie pojawia się przyjaciółka Shimy z dawnych lat i wprowadza nieco zamętu do historii. Dzięki niej dostajemy kolejne skrawki jego przeszłości. To lekki i przyjemny tytuł.

💚 „Tylko u Jego boku czuję się prawdziwie sobą. Nikomu… nikomu tego nie oddam.” 💚 Kobieta, która kiedyś czekała na rychłe nadejście śmierci… teraz już nie chce umierać. Miyo Saimori, która po raz pierwszy poczuła się prawdziwie kochana. Teraz jedynie pragnie pozostać u boku mężczyzny, z którym czuje się prawdziwie sobą. Oswobodzenie narzeczonej, ukaranie brutalnej rodziny, pożegnanie z jedynym przyjacielem… oraz oficjalne zaręczyny?! Dziewczyna po brutalnych wydarzeniach, w końcu goi rany w domu narzeczonego. Otoczona opieką mężczyzny oraz pani Yurie powoli dochodzi do siebie. Jednak nie zamierza osiąść na laurach, będzie dążyć do roli perfekcyjnej narzeczonej i pani domu nawet przez okres leczenia. Tak oto przy pomocy guwernantki-kogoś w roli nauczycielki- na nowo przyswaja wiedzę, którą miała pozwolenie nabywać jedynie w dzieciństwie. Pożegnanie dziewczyny z przyjacielem mimo, że jest przepełnione nostalgią i paroma niedopowiedzeniami, w takim zestawieniu pozostawia po sobie mieszane uczucia. Patrząc na całokształt postaci, po tej scenie nie jestem w stanie określić, czy postać Koji-ego jest prawdziwie pozytywna, a może wręcz przeciwnie. Koki jako jedna z najbliższych postaci w przeszłości dziewczyny, ale czy prawdziwie szczera i bliska… tego dalej nie jestem w stanie określić. Pomimo końca wydarzeń z rodziną Saimori, dziewczynę nieustannie nękają koszmary, a mocne zmęczenie wywołane nimi i zmartwienie narzeczonego dodają klimatowi romantyczno-troskliwy wydźwięk. Dodatkowe historie w postaci pisanej, tym razem obrazujące koszmar dziewczyny, nieustannie pozostają najlepszymi momentami mangi. Ciepłość dodatkowej historyjki jest gorętsza niż herbata, która się w niej pojawia. Oczywiście prawie równie ciepłą sceną jest niezapomniany moment zaręczyn, który również pojawia się w tym tomie-ps. z pięknymi kolorowymi stronami. Dziewczyna w tym tomie po raz pierwszy odczuwa uczucie zazdrości… obrazowane pragnieniem rodzinnego ciepła i bliższych relacji. Pomimo tej chęci niemiłe doświadczenia rodzinne dodają strachu oraz bólu do słów takich jak, ojciec czy też siostra. W jaki sposób dziewczyna pogodzi te dwa odmienne uczucia… no cóż przypuszczam, że dowiemy się tego w następnych tomach. Całokształt trzeciej części historii oceniam na 7/10. Podczas czytania odczułam mniejszą przyjemność z lektury. Wątek siostry narzeczonego i pożegnanie z przyjacielem były według mnie trochę mniej interesujące, może i scena z Koji-m była potrzebna do zakończenia jego wątku, ale miałam nadzieję że będzie przedstawiona w bardziej ciekawy sposób. Jeśli zdecydujecie się na przeczytanie tego tomu to życzę wam miłej lektury<3

Wzięłam na próbę. To moje początki z manhwą i jeszcze nie wiem, czego się spodziewać. Po przeczytaniu pierwszego tomu mam ochotę na więcej, bo chcę wiedzieć jak to się skończy:-D Główną lubię, forma opowieści poprzez uczestnictwo w grze tez mi pasuje. Główni na razie negatywni i jestem ciekawa czy i którzy się magicznie odmienią;)

posłowia i wstępy czy koncentrujecie się na treści? Ostatnio byłam jednym posłowiem załamana, ale tym razem to właśnie posłowie zrobiło robotę! Dziś będzie komiks "Bukiet z naszych uczuć", który recenzuję wam dzięki współpracy z @mangastore_pl @wydawnictwokotori Nie wiedziałam czego się spodziewać po tej krótkiej jednotomowej mandze, ale wpadła mi jakiś czas temu w oczy okładka i muszę przyznać, że kolorowe rysunki autorki są przepiękne. W czerni i bieli są takie dosyć typowe dla mang dla dziewcząt. Historia opowiada o dziewczynie, której ojciec zaciągnął długi i uciekł, porzucając swoją nastoletnią córkę pod drzwiami swojej pracy dorywczej w kwiaciarni. Licealistka nie mając gdzie iść zostaje przygarnięta przez właściciela kwiaciarni, któremu od tego czasu pomaga w prowadzeniu biznesu. Do tej pory dziewczyna skoncentrowana na wyglądzie zaczyna ciężką pracę z kwiatami, którą powoli poznając lubi coraz bardziej. Przy okazji zakochuje się we właścicielu, który ma 25 lat i o ile za klika lat taka różnica wieku nie byłaby drastyczna, to jednak jest dosyć poważny powód, żeby ten nie był zainteresowany, choć ma też inny powód - sam kiedyś był z 7 lat starszą kobietą, która go porzuciła. No, ale co ma z tym wspólnego posłowie? A no autorka opowiada, że kwiaciarnia z komiksu jest wzorowana na prawdziwej, a autorka specjalnie do komiksu postanowiła pomagać w niej, żeby mieć materiały do niego. Co oznacza, że wszystkie dane o roślinach czy pracy w kawiarni jest bazowana na prawdziwych doświadczeniach - trochę takie studium pracy w kawiarni. Czy była to przyjemna lektura? Myślę, że tak, ale taka na raz. Nie będę do niej wracać myślami i pewnie drugi raz nie przeczytam, ale może ktoś z was szuka akurat komiksowych okruchów życia, lekkich do czytania, choć poruszająca poważne tematy - rozstania, ocenianie po pozorach, wybaczenie innym i samemu sobie.

Witajcie kochani 💖 Kojarzy się może tytuł "Freyja. Fałszywy książę"? Jeśli tak i nie możesz się doczekać kolejnych tomów tej mangi, to mam dla was coś idealnego. Choć co prawda tu główna bohaterka nie udaje płci przeciwnej i następcy tronu. Poznajcie Ninę z Gwieździstego Królestwa ✨ Oczy Niny, z racji na ich niezwykły kolor, były dla tej młodej sieroty odwiecznym źródłem problemów. Pewnego dnia okazało się jednak, że to właśnie przez nie przypadnie jej zadanie... udawania zmarłej księżniczki?! Jak odnajdzie się na królewskim dworze, w samym centrum pałacowych intryg? Nie ukrywam jest to jeden z nowszych tytułów, który nie tylko zauroczył mnie swoją kreską, ale i ogromnie zaciekawiły wykreowanym światem, fabułą oraz postaciami - a nie ukrywam, że w tym roku nie jeden nowszy tytuł sobie odpuszczam po pierwszym lub drugim tomie, gdyż nie czuję potrzeby, aby dalej w niej siedzieć. Tu jednak czuję się jak przy poznawaniu każdego kolejnego tomu Freyji - i każdy mnie zachwyca. Dlatego też mam ogromną nadzieję, że z Niną będzie dokładnie tak samo. Już od pierwszego tomu dzieje się się nie mało, bo nie tylko porwanie i nauczanie głównej bohaterki, jak zachowywać się i udawać zmarłą księżniczkę, ale również przekonać dwór, że nią jest. Także jeśli szukacie tytułu, który posiada w sobie dworskie klimaty, udawanie zmarłego członka tejże rodziny oraz niemałą ilość komizmu sytuacyjnego to gorąco polecam! A za możliwość poznania pierwszego tomu tej genialnej serii dziękuję @wydawnictwowaneko Moja ocena to 9/10 🌟

Moje szczęśliwe małżeństwo tom 2 💙 „Chciałbym, żeby moja przyszła żona była niczym polny kwiat. W sensie…. jak chwast?” 💙 Nie kochana przez ojca, odrzucona przez wszystkich, w niczym nie przypominająca panienki z dobrego domu Miyo Saimori. W ramach wdzięczności pragnie podarować swojemu narzeczonemu namacalny prezent. Wycieczka na miasto w celu zakupu potrzebnych materiałów, niespodziewane spotkanie, tajemnicze odwiedziny oraz… porwanie? Tom ukazuje nam coraz to mroczniejszy klimat. Przyrodnia siostra dziewczyny ze wzrokiem pełnym wyższości i chorymi zamiarami względem Miyo, popycha dalsze losy bohaterów. Postać całkowicie zapatrzona w siebie, z chorą satysfakcją znęcania się nad dziewczyną. Dodaje tomowi psychodeliczny charakter. Kaya to nie jedyna postać, która ukazuje swoją chorą naturę. Na końcowych stronach powieści podobne widzimy Koji-ego, który jawnie wyznaje, że pragnie ukochanej przynieść ukojenie. Wieczne, ostateczne, takie, które ucisza każdy ból. Podczas tej sceny zadawałam sobie pytanie czy mężczyzna naprawdę darzył dziewczynę uczuciem, a może jedynie uważał ją za najmniej zepsutą, odmienną, różniącą się od jego rodziny. Pomimo mroczniejszego wydźwięku mangi, to sceny, w których dziewczyna powoli odbudowuje swoje życie, cieszą serce. Ciepło jej bliskich i relacje, które stają się coraz to mocniejsze. Odwiedziny ukochanej służki, wsparcie ze strony narzeczonego, wraz z romantycznym klimatem powoli zlepiają głębokie rany w sercu dziewczyny. Podobnie jak w poprzednim tomie, powieść zawiera dodatkowe sceny w postaci pisanej. Ciekawy dodatek obrazuje nam punkt widzenia Godo oraz jego intencje. Postacie poboczne w tym tomie otrzymują od autorów drugie dno, nawet te mniej lubiane zyskują lepszy opis i wydźwięk. Ten tom jest idealnym wyważeniem pomiędzy mroczną scenerią, a słodkim romansem. Szukając takiego zestawienia, nie zawiedziecie się czytając tą serię. Moją ulubioną sceną, była sytuacja wyznania przez dziewczynę wszystkiego, co jej leżało na sercu, zarówno względem Hany, jak i pana Kudo. Ulga w sercu dziewczyny jest niezapomniana. Powieść oceniam na 10/10 życzę miłej lektury<3

Nareszcie coś ciekawego się dzieje! Faktycznie im dalej tym ciekawiej, ale trochę topornie to szło, bo wątki akcji, są tu trochę nudne, naciągane i zbyt mało poważne. *Być może facet z blizną doda nieco uroku*. Ale jeśli chodzi o wątku romansu pomiędzy bohaterami, to jest tu więcej rozkmin. Czyżby romans po pewnym czasie stał się "miłością"?. Kirishima i Shoma to to dwa różne charaktery, ale obaj mają chemię i dar przyciągania swoim seksapilem, no i mają nierówno pod sufitem, a zwłaszcza ten pierwszy. Kirishima bardziej mi pasuje do profilu socjopaty, ale widać, zaczyna z tym nieco walczyć i próbuje zrozumieć swoje uczucia, względem Yoshino. Sceny są tu czasami urocze, choć widać że poziom tym romansów jest nieco toxic. Choć Yoshino ma podobny charakter do mojego, to nie mogłam zrozumieć po co jej do szczęścia uwaga chorego psychicznie Kirishimy.. no ale widać że dane im jest się "pomęczyć" aby zrozumieć swoje uczucia względem siebie. Zwłaszcza Kirishimy do Yoshino. Najbardziej mnie urzekł moment gdy gostek wziął ręce dziewczyny.. i gadanko o temperaturze ich dłoni. Kurde, to nawet szczere. Ja też mam dłonie zimne niczym wampir, a Mój Zmiiju był zawsze ciepłokrwisty. Duże dłonie u faceta też znaczą o męskości i są, dosłownie piękne 🖤 Shoma też jest umięśniony i ma spore dłonie, tatuaże też robią swoje, chociaż to nie zawsze musi oznaczać seksapil faceta i nie musi być potrzebne do szczęścia. Facet w garniturze też robi swoje i przyciąga oczy *chociaż Mój Zmiiju nie chodzi w garniturze*. Najlepszy moment według mnie, to to jak bohaterowie sobie mówili, że nie byłoby źle gdyby zamieszkali razem. To takie awww~ No więc, zobaczymy jak to będzie. W następnym tomiku ma być więcej faceta z blizną i jestem ciekawa, jaki interes on ma do Yoshino. Oby miał dobry powód..💥🤣 Tomiki coś wolno wychodzą.. mam co czytać, jednak wydaje mi się, czy wieki się czeka na tom 8? A anime mi się średnio podoba, ta wściekłość Yoshino i te miny bohaterów.. są lepiej pokazane w mandze.

Manga opowiada o Ryo, który nie jest zadowolony ze swojego życia. Czuje się niewidzialny i nieważny dla otoczenia. Pewnej nocy na swej drodze spotyka Akatsuki, który jest posłańcem Księżyca. Ryo ma objąć władze na księżycowym tronie, co napawa Ryo optymizmem i nadzieją na lepszą przyszłość. ~~~ Historia jest bardzo krótka. Ukazuje współczesnych ludzi, którzy w pędzie codzienności bądź przez nieprzepracowane sprawy czują się gorsi, mało ważni wręcz niewidzialni dla rodziny czy otoczenia. Nie wiemy dokąd zmierzamy ani po co, żyjemy z dnia na dzień. Kiedy przed Ryo zjawia się mistyczna postać i oferuje mu przeniesie się do innego świata i ukazuje mu ważność tego wszystkiego, ten w końcu czuje cel. Czuje się dla kogoś ważny, że jego życie ma cel. Po tej historii możemy czuć niedosyt przed to, że jest tak krótka. Chcielibyśmy bardziej poznać bohaterów niestety nie jest nam to dane. Kreska jest bardzo ładna, kadry są przejrzyście narysowane. Jest to miłe dla oka. Przez to, że historia jest krótka, nie zaangażowałam się w nią bardzo dlatego moja ocena to 6/10.

Kiedy zaczęłam ten tom, po kilku kartkach odłożyła z wrażeniem, że chyba jednak straciłam serce do tej historii, miałam odczucie znużenia i ... znudzenia. Po jakichś dwóch miesiącach wróciłam i okazało się, że decyzja by dać jeszcze szansę bohaterom był ta dobrą. W tym tomie zaraz po paru pierwszych stronach jesteśmy przenoszeni w daleką przeszłość i nareszcie poznajemy przeszłość Ryang-hy. Przeszłość pełną przemocy, bólu i niedopowiedzeń oraz przypadkowych spotkań, które będą miały wpływ na całą dalszą przyszłość obojga naszych bohaterów. Dynamiczne kadry, ładna kreska, gangi i porachunki, a w tle tajemnica, która powoli się przed nami odsłania ale w miejsce odpowiedzi stawia nowe pytania. I tak czuję się na powrót zainteresowana zagadką jaką serwuje nam autor(ka).

W tym tomie, choć wciąż się dzieje, to akcja jest odczuwalnie spokojniejsza. Dowiemy się sporo o przeszłości pewnych bohaterów, zwłaszcza odsłonią nam się kulisy postaci, która pojawiła się do tej pory epizodycznie, by zasiać trochę chaosu - tym razem zagarnia dla siebie niemal całą fabułę . Zagłębimy się w historię porachunków mafijnych, a Yoshino wpadnie niemałe w kłopoty. Musze przyznać, ze po tym tomie odczuwam lekkie rozczarowanie postacią naszej bohaterki, zabrakło mi pazura, który zdążyła pokazać w kilku poprzednich akcjach. Choć nie było źle - i nadal kocham tą serie - to ten tom wypada w moim odczuciu najsłabiej z dotychczasowych. Mam nadzieje, że kolejny znowu nabierze rumieńców

Drugi tom Przeznaczeniem złoczyńców jest śmierć, poświęcony jest na szybki progres, jaki robi główna bohaterka tej serii. Dziewczyna znajduje się w grze tak naprawdę od niedawna, ale jej wiedza na temat tego jak wygląda fabuła tytułu, pozwala działać do przodu. Dlatego Penelope opracowuje nową taktykę przetrwania. Opiera się na wykorzystaniu wiedzy o ścieżkach z tytułu, w który dziewczyna kiedyś katowała. Na sympatię swoich przybranych braci dziewczyna nie może za bardzo liczyć. Za to ścieżka pewnego szlachcica, niewolnika z podbitego państwa daje spore szanse. Dlatego Penelope decyduje się zainwestować w niego. Dziewczyna opracowuje niebezpieczny plan wydostania go z niewoli i zaciągnięcia u siebie na służbę jako ochronę. W ten sposób bohaterka może zyskać cennego sojusznika, który może być pomocny w sytuacji, gdy zostanie ona uznana za złoczyńcę i uzurpatora według scenariusza gry. Tylko czy pomoc niewolnikowi nie obróci się przeciwko kobiecie, która ma na pieńku praktycznie ze wszystkimi? Może jest jakiś inny sposób na zdobycie sympatii fałszywej rodziny i przetrwanie w sytuacji, gdy oficjalnie wyda się, że Penelope nie jest tym, za kogo ma ją większość świata tej opowieści? Przy okazji dzieje się coś bardzo dziwnego. Sympatia rodziny i otoczenia wzrasta w trochę dziwnym tempie i bohaterka nie do końca rozumie co się dzieje. Bracia, którzy mają pozbawić ją głowy według fabuły gry, powoli stają się jej przychylniejsi. Dlaczego scenariusz Przeznaczeniem złoczyńców jest śmierć się zmienia?

Po "Smoczy płaszcz barwiony miłością" sięgnęłam pod wpływem impulsu. Smoki są ostatnio w modzie, więc pomyślałam, że warto spróbować czegoś w podobnej tematyce. A że to jednotomówka od Waneko, to lepiej nie zwlekać z zakupem, bo wiadomo jak to z nimi bywa. Życie mają krótkie. Zacznijmy od tego, że kreska jest prześliczna. Możliwość śledzenia losów tak pięknie narysowanych postaci była prawdziwą ucztą dla oczu. Jeśli chodzi o samą historię, nie oczekiwałam zbyt wiele, ale spodobało mi się, że nie opierała się wyłącznie na miłosnych uniesieniach bohaterów. Znalazło się tu także miejsce na poczucie straty, żałobę i akceptację siebie – udało się to zgrabnie wpleść w fabułę. Z posłowia dowiedziałam się, że to trzeci tom z tego uniwersum. Jak widać, można go przeczytać bez znajomości poprzednich części. Mimo to przyznaję, że teraz jestem ciekawa, o czym opowiadają pozostałe tomy.

Urocza, przyjemna manga. Piękna kreska. Pierwszy raz spotkałam się z tego typu komiksem i jestem mile zaskoczona. Znajduje się 6 rozdziałów, z czego każda jest o innej przygodzie. Interesująca i smutna przeszłość Mare, jak i Nibi jest świetnym wytłumaczeniem niektórych zachowań bohaterów. Szkoda, że nie ma jeszcze kilku dodatkowych rozdziałów, niektóre wątki byłyby zdecydowanie ciekawsze. Szybki, krótki komiks do przeczytania w jeden wieczór. Szczerze polecam.

Nie czytałam aż tak dużo mang, ale tą nazwałabym jedną z lepszych ! Jako osoba, która lubi gry oraz motyw "grumpy x sunshine", szybko odnalazłam się w świecie Akane i Yamady. Wątki poprowadzone w fajny sposób (powiedziałabym, że "nie na siłę"),a język, jak to się mówi, młodzieżowy.

Skip & loafer ✿⁠ [tom 2-4] 𝘞𝘪𝘵𝘢𝘫𝘤𝘪𝘦, 𝘕𝘢𝘻𝘺𝘸𝘢𝘮 𝘴𝘪ę 𝘚𝘰𝘶𝘴𝘶𝘬𝘦 𝘚𝘩𝘪𝘮𝘢. 𝘜𝘳𝘰𝘥𝘻𝘪ł𝘦𝘮 𝘴𝘪ę 𝘪 𝘸𝘺𝘤𝘩𝘰𝘸𝘢ł𝘦𝘮 𝘸 𝘛𝘰𝘬𝘪𝘰. 𝘊𝘩𝘸𝘪𝘭𝘰𝘸𝘰 𝘯𝘪𝘦 𝘮𝘺ś𝘭ę 𝘰 𝘵𝘺𝘮, 𝘤𝘰 𝘣ę𝘥ę 𝘳𝘰𝘣𝘪ł 𝘸 𝘱𝘳𝘻𝘺𝘴𝘻ł𝘰ś𝘤𝘪...𝘢𝘭𝘦 𝘸 𝘴𝘶𝘮𝘪𝘦 𝘤𝘩𝘤𝘪𝘢ł𝘣𝘺𝘮 𝘻𝘰𝘴𝘵𝘢ć 𝘱𝘰𝘥𝘸ł𝘢𝘥𝘯𝘺𝘮 𝘐𝘸𝘢𝘬𝘶𝘳𝘺. To były moje pierwsze powitalne słowa, które skierowałem wobec swojej nowej klasy - śmiesznie wyszło, prawda? Od niedawna chodzę do pierwszej klasy Liceum Tsubame, ale zanim zostałem tam oficjalnie przyjęty, to w dniu rozpoczęcia roku o mały włos się nie spóźniłem!  Jednak miałem ku temu powód, ponieważ idąc pośpiesznie na pociąg, zauważyłem opartą o ścianę dziewczynę z odznaczającym się mundurkiem naszej szkoły. Wydawała mi się bardzo zagubiona, więc uznałem, że do niej podejdę i zaoferuję jej pomocną dłoń. Tak oto poznałem Mitsumi Iwakurę - bardzo energiczną, choć przez moment ociupinkę straszną dziewczynę, która w późniejszym czasie okazała się być naprawdę przesympatyczną osobą. Dzięki niej mój świat nabrał nieco lepszych barw, dlatego teraz jest moją bliską koleżanką, którą mam nadzieję, że nigdy nie stracę... „Nie często nadarzają się okazje, żeby naprawdę się z kimś zaprzyjaźnić”. Po przeprowadzce z małej miejscowości życie Iwakury nie jest wcale usłane różami.  Totalnie nowe otoczenie, nieznajome twarze i wiele wyzwań, przed którymi dziewczyna musi stanąć sama, to dopiero wierzchołek góry lodowej. I chociaż w szkole bywa dosyć różnie, a kontakty z rówieśnikami nie zawsze są łatwe, to wrodzony optymizm Mitsumi nie pozwala jej cofnąć się do tyłu, dlatego postanawia z uśmiechem na twarzy rozpocząć nowy rozdział w swoim niesamowitym życiu. „Przyjaciół z dzieciństwa łączy silna więź. Dzielą wiele wspólnych przeżyć zarówno tych dobrych jak i złych. Nie mogę wygrać z taką przyjaźnią, ale może kiedyś my też będziemy takimi przyjaciółmi”. Ta seria okazała się rzeczywiście naprawdę miłym zaskoczeniem i definitywnie zyskuje u mnie coraz większe uznanie.  Autorka poświęca każdej postaci chwilkę uwagi i stara się nikogo nie pomijać, co naprawdę mnie cieszy, bo nawet drugoplanowi bohaterowie są w tej historii bardzo ważni. Śledzenie dalszych losów Mitsumi to czysta przyjemność - pod wieloma względami uwielbiam tę dziewczynę i jej niesłychany optymizm, którym wszystkich dookoła zaraża! Ponadto nie mogę się napatrzeć na rozwój Shimy - ten chłopak zrobił tak niesamowite postępy przez niespełna dwa ostatnie tomiki, że można mu pogratulować determinacji i trzymać kciuki za dalsze powodzenie. Co jakiś czas między poszczególnymi rozdziałami mamy też okazję ujrzeć naprawdę wartościowe i skłaniające do refleksji dialogi, które uświadamiają nam, jak ważne jest bycie ze samym sobą szczerym. I w sumie myślę, że historia Pani Misaki Takamatsu mogłaby być takim świetnym mini poradnikiem dla wszystkich tych, którzy chcieliby pielęgnować relacje międzyludzkie, ale nie wiedzą, od czego zacząć. „Może nie chce, by ktokolwiek się dowiedział”. „Skip & loafer” to niezwykle piękna oraz bardzo lekka seria, która spowoduje u niejednej osoby szeroki uśmiech na twarzy. Jestem definitywnie pewna, że mnie ten tytuł już w żadnym stopniu nie zawiedzie, dlatego z całego serca mogę Wam go polecić ♡ „Nie chcę, żebyś cierpiała. Możesz się nie zmieniać?” 

Nareszcie Gojo i Marin powrócili:) Stęskniłem się za nimi. I w tym tomie zbliża się gwiazdka więc Gojo robi nowy Cosplay dla Marin , a z kolei Marin w pewnym momencie pyta Gojo czy spędzą razem wigilię i ten od razu się zgadza i dziewczyna jest na maksa podekscytowana i nawet chwali się ekspedientce w sklepie , że to będą Jej pierwsze święta z ukochanym. Choć w wigilię okazuję się , że Gojo i Jego dziadek nie obchodzą za bardzo świąt i wtedy do Marin dociera , że dlatego Gojo tak szybko się zgodził , bo to dla niego po prostu kolejny dzień. Jednak Marin i tak była szczęśliwa. I już się nie mogę doczekać 13 tomu , a tam pewnie bohaterowie pojadą na zimowy Comiket

Bardzo bym chciała dać wyższą ocenę, serce mi krwawi i w ogóle, ale nie mogę. Zaraz wyjaśnię czemu. Zaczyna się z grubej rury, czyli zakończeniem epizodu z Hotaru i Sailor Saturn. Jest mroczno, ciężko, dramatycznie (ale bez przesady, nie dhrrrramatycznie, tylko właśnie dramatycznie). Bohaterowie stają przed trudnymi wyborami, na szali leży więcej niż jedno życie i generalnie to mój ulubiony fragment mangi i seriali. Czytając tak się wciągnęłam, że nie zauważyłam jak przerzucam strony, nucąc OST z SailorMoonS. Po prostu byłam zachwycona. Trzecia część to z kolei znana z filmu kinowego historia Śnieżnej Księżniczki Kagui i zdrady Luny, tzn. niedoszłej zdrady Luny wobec Artemisa, ale i tak czarna koteczka zachowuje się nie do końca uczciwie. Z drugiej strony - serce nie sługa. Opowieść jest krótka, treściwa i w sumie całkiem niezła. Problemem jest za to epizod środkowy, oparty o legendę o Tkaczce i Pasterzu. Bardzo lubię tę baśń, ale to co Takeuchi z niej zrobiła... Czytając młode czytelniczki dowiedzą się, że najważniejszy w życiu jest dziany facet, posiadanie chłopaka to cel nadrzędny, nie liczą się uczucia tylko wygląd i majątek, a jak przytyjesz to jesteś niegodna związku. Kobiety powinny szukać bogatych mężów, a te chcące mieć karierę i, nie daj Boże, być samodzielne to podłe intrygantki, które należy pokonać w Imieniu Księżyca... Nie jestem feministką, nie piszę byczą krwią na ścianie "Samiec - twój wróg", ale nóż mi się w kieszeni otworzył. Jasne, manga ma 25 lat, jednak litości! Chyba nawet wtedy były to przestarzałe poglądy. Pozostaje się tylko cieszyć, że po Sailorki najczęściej sięgają stare konie, jak ja, a nie nastolatki. Oceniając pierwszą część na 10, trzecią na 7 a pierwsza na 1 wyszło mi 6. I z bólem serca taką ocenę daję.