Szukamy ofert...Jaime wyrusza do Królewskiej Przystani, ranny Jon Snow powraca na Mur, Sandor zamierza zabrać Aryę do jej rodziny, a Daenerys dociera pod Meeren. W Bliźniakach ma się odbyć ślub Edmure’a Tully’ego i Roslin Frey, na który zaproszono też Starków, bo czy może być lepsza okazja do zgody niż wesele? Tymczasem Królewska Przystań szykuje się na ślub swojego młodego króla ze śliczną Margaery. Wydaje się, że George R.R. Martin próbuje nam przez to powiedzieć, że nawet w czasie wojny jest miejsce na miłość i radość!
Prawda?
Jeśli po przeczytaniu zakończenia „Gry o tron” ktoś obiecał sobie, że więcej nie da się Martinowi zaskoczyć niespodziewanym zwrotem akcji, to czytając „Nawałnicę mieczy. Krew i złoto”, może zapomnieć o tej obietnicy. Po latach od pierwszej lektury serii to właśnie sceny z tej części pozostają najżywiej odciśnięte w mojej pamięci. I o ile w wielu innych, przeładowanych akcją powieściach mam wrażenie, że pewne rozwiązania są przesadzone albo naciągane, o tyle Martin pisze w taki sposób, że nawet najbardziej dramatyczne wydarzenia wydają się na swoim miejscu i pasować do bezwzględnego świata, jaki stworzył.
W tym tomie będzie niedźwiedź. Będzie jeździec na łosiu. Będą oblężenia, zdrady, procesy i pojedynki. Wyjdzie na jaw wiele sekretów z przeszłości. Będą Księżycowe Drzwi i pewien sławny (czy może niesławny?) wychodek. Na kartach tej powieści życie wielu bohaterów diametralnie się zmieni, zostaną rzuceni w nowe miejsca, postawieni na nowych stanowiskach i przed nowymi wyzwaniami, a także zdradzeni na najróżniejsze sposoby. Czy wyjdą z tego silniejsi? A może jeszcze bardziej połamani? O ile w ogóle z tego wyjdą.
„Nawałnica mieczy. Krew i złoto” to jak dotąd najwyżej oceniany tom serii, a przecież i te niżej oceniane biły na głowę większość innych powieści gatunku. Nowe wydanie to dobra okazja, żeby przypomnieć sobie kolejność wydarzeń i wiele szczegółów, które siłą rzeczy po kilku latach od pierwszej lektury zatarły się w pamięci albo zostały z niej wyparte przez sceny z serialu, znacznie uproszczone i spłycone. I owszem, trochę uwiera świadomość, że cykl Martina i historie bohaterów wciąż czekają na godne zakończenie, ale, prawdę mówiąc, nie zmniejsza to przyjemności płynącej z lektury (i ponownej lektury) tysięcy stron pierwszych pięciu tomów.
Agnieszka Kruk
W tej części było trochę za dużo morderstw jak na mój gust. Parę z nich mnie ucieszyło, ale parę zmartwiło. Tym razem najbardziej podobał mi się wątek Jona - wreszcie spełnił oczekiwania, jakie miałam wobec niego. Natomiast przeraża mnie obrót spraw w wątku Sansy, biedna dziewczyna. Daenerys, Aria i Tyrion jak zawsze dają radę. Zakończenie wprawiło mnie w osłupienie, nie spodziewałam się czegoś takiego. Mam tylko nadzieję, że to samo nie stanie się z Joffreyem :)
841 
841 
Opinie i dyskusje o książce Nawałnica mieczy. Krew i złoto
(9+) książka absolutnie magiczna.
Słyszałem wiele słów o tym, że to właśnie nawałnica mieczy jest największą kulminacją całej pieśni lodu i ognia, jednak na miejsce każdej śmierci jednej postaci, dostajemy tu zwiększenie roli kogoś innego, więc naprawdę nie czuć aż tak bardzo tych decyzji od strony czytelnika.
Niesamowite zwroty akcji, uwielbiam kilkukrotną zmianę sprawcy w zależności od oka na sprawę patrzącego.
Bliska ideału.
(9+) książka absolutnie magiczna.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSłyszałem wiele słów o tym, że to właśnie nawałnica mieczy jest największą kulminacją całej pieśni lodu i ognia, jednak na miejsce każdej śmierci jednej postaci, dostajemy tu zwiększenie roli kogoś innego, więc naprawdę nie czuć aż tak bardzo tych decyzji od strony czytelnika.
Niesamowite zwroty akcji, uwielbiam kilkukrotną zmianę sprawcy w...
Książka przesłuchana w audiobooku. Wszystkie wydarzenia, które chciałam aby już się wydarzyły to właśnie w tym tomie. Jest to kontynuacja więc krótko i zwięźle. Krwawe gody - zawiodłam się w serialu jakoś więcej emocji wzbudziło i scena zdecydowanie różni się i to dość mocno. Serial a książka. Purpurowe wesele i intryga z tym związana to było akurat super. W końcu jedna z gorszych postaci zniknęła. Czekam na rozwinięcie wątku Arii i Sansy. To chyba tyle. Ocena 4.5/5
Książka przesłuchana w audiobooku. Wszystkie wydarzenia, które chciałam aby już się wydarzyły to właśnie w tym tomie. Jest to kontynuacja więc krótko i zwięźle. Krwawe gody - zawiodłam się w serialu jakoś więcej emocji wzbudziło i scena zdecydowanie różni się i to dość mocno. Serial a książka. Purpurowe wesele i intryga z tym związana to było akurat super. W końcu jedna z...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toI znowu rewelacja! Dużo lepsza od poprzedniego tomu, a to, ile rzeczy się w niej dzieje, to jest jakiś kosmos - polecam!
I znowu rewelacja! Dużo lepsza od poprzedniego tomu, a to, ile rzeczy się w niej dzieje, to jest jakiś kosmos - polecam!
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDruga część tomu Nawałnica mieczy to fragment sagi, który przez wielu uznawany jest za najmocniejszy, a czasem wręcz najlepszy w całej serii.
Trudno się z tym nie zgodzić. Również dla mnie to jeden z najbardziej intensywnych i angażujących momentów całej historii.
Tutaj nie ma miejsca na przestoje. Fabuła pędzi do przodu z ogromną siłą, nie oglądając się za siebie. Wydarzenia następują jedno po drugim, a konsekwencje decyzji bohaterów są brutalne i ostateczne. Trup ściele się gęsto, napięcie nie opada praktycznie ani na chwilę, a kolejne zwroty akcji potrafią zaskoczyć nawet tych, którzy znają już historię. Ten właśnie etap sagi pokazuje jej bezkompromisowość.
W wersji audio ogromną rolę odgrywa Krzysztof Banaszyk, który po raz kolejny udowadnia swoją klasę. Jego narracja jest pewna, dynamiczna i świetnie dopasowana do tempa wydarzeń. Potrafi oddać zarówno napięcie scen bitewnych, jak i ciężar dramatycznych momentów. Dzięki temu audiobook wciąga i nie pozwala się oderwać.
Choć sama historia jest niezwykle intensywna i momentami wręcz przytłaczająca, to właśnie ta bezkompromisowość sprawia, że słucha się jej z tak dużym zaangażowaniem. Tutaj mamy kulminacje wielu wątków i jeden z najbardziej pamiętnych fragmentów całej sagi.
Krew i zloto pokazuje pełnię możliwości tej historii. Dynamiczna, brutalna i niezwykle wciągająca. W połączeniu ze znakomitą narracją daje efekt, obok którego trudno przejść obojętnie.
Druga część tomu Nawałnica mieczy to fragment sagi, który przez wielu uznawany jest za najmocniejszy, a czasem wręcz najlepszy w całej serii.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTrudno się z tym nie zgodzić. Również dla mnie to jeden z najbardziej intensywnych i angażujących momentów całej historii.
Tutaj nie ma miejsca na przestoje. Fabuła pędzi do przodu z ogromną siłą, nie oglądając się za siebie....
Tej książki nie da się opisać bo żaden opis nigdy nie odda tej magii,cudowności i emocji.Podczas czytania niektórych fragmentów dosłownie drżałam ze stresuXD
Tej książki nie da się opisać bo żaden opis nigdy nie odda tej magii,cudowności i emocji.Podczas czytania niektórych fragmentów dosłownie drżałam ze stresuXD
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toZ całą pewnością mogę stwierdzić, że trzeci tom to dotychczas najlepsza część "Pieśni lodu i ognia". W drugiej połowie "Nawałnicy mieczy" następuje kulminacja wydarzeń: wiele śmierci, szokujących, brutalnych scen i jeszcze więcej spisków. Czytałam z zapartym tchem i tym razem byłam wciągnięta w każdy wątek.
"Pieśń lodu i ognia" to epicka podróż, w której coraz bardziej się zakochuję, a kreacja bohaterów to majstersztyk.
Z całą pewnością mogę stwierdzić, że trzeci tom to dotychczas najlepsza część "Pieśni lodu i ognia". W drugiej połowie "Nawałnicy mieczy" następuje kulminacja wydarzeń: wiele śmierci, szokujących, brutalnych scen i jeszcze więcej spisków. Czytałam z zapartym tchem i tym razem byłam wciągnięta w każdy wątek.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to"Pieśń lodu i ognia" to epicka podróż, w której coraz bardziej się...
Autor pisze z realizmem, poraża mrocznym klimatem, co dziwne to trochę połączenie realizmu i fantasy, daje nan ciekawą mieszankę "fantasy realistyczne". Struktura narracyjna jest złożona, jednak dobrze się czyta. Bohaterowie dobrze stworzeni, autor lubi obnażać przed czytelnikiem ich ludzką naturę.
Autor pisze z realizmem, poraża mrocznym klimatem, co dziwne to trochę połączenie realizmu i fantasy, daje nan ciekawą mieszankę "fantasy realistyczne". Struktura narracyjna jest złożona, jednak dobrze się czyta. Bohaterowie dobrze stworzeni, autor lubi obnażać przed czytelnikiem ich ludzką naturę.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKolejny tom sagi to bez wątpienia najbardziej intensywna część cyklu, która nie pozwala czytelnikowi na chwilę wytchnienia i oferuje znacznie więcej zwrotów akcji niż poprzednie odsłony. To właśnie tutaj jesteśmy świadkami dwóch wesel, które kładą kres panowaniu dwóch królów – o ile los tragicznego Robba budzi szczery żal, o tyle nad śmiercią Joffreya nikt nie zamierza płakać. Fabuła osacza nas i powoli odsłania kolejne wstrząsające wydarzenia, rzucając bohaterów w wir walki o przetrwanie. Podczas gdy Sansie w końcu udaje się opuścić Królewską Przystań, jej bezpieczeństwo wciąż stoi pod znakiem zapytania. W tym samym czasie Arya przemierza kraj w towarzystwie Ogara, Jon Snow staje do desperackiej obrony Muru przed Dzikimi, a Daenerys konsekwentnie buduje swoją potęgę, zbierając armię....
Dla mnie ten tom to emocjonalny nokaut. Martin pokazuje w nim swoją najbrutalniejszą i najbardziej genialną twarz. Nie ma tu miejsca na litość, czy tanie happy endy. Zostajemy z obrazem świata, w którym zima naprawdę nadchodzi, a jedyną pewną rzeczą jest powszechny brak bezpieczeństwa. Po tej lekturze trudno spojrzeć na gatunek fantasy w ten sam sposób – poprzeczka została zawieszona niezwykle wysoko.
Kolejny tom sagi to bez wątpienia najbardziej intensywna część cyklu, która nie pozwala czytelnikowi na chwilę wytchnienia i oferuje znacznie więcej zwrotów akcji niż poprzednie odsłony. To właśnie tutaj jesteśmy świadkami dwóch wesel, które kładą kres panowaniu dwóch królów – o ile los tragicznego Robba budzi szczery żal, o tyle nad śmiercią Joffreya nikt nie zamierza...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toEpicka!
Epicka!
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNajlepsza książka jaką czytałem.
Najlepsza książka jaką czytałem.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to