Księżna mimo woli

Kathryn Marchant po śmierci rodziców i siostry zostaje przygarnięta przez swojego stryja z żoną i córką Lottie.Niestety zamiast cieszyć się urokami życia jest traktowana jak służąca i w dzień pomaga w pracach domowych,a wieczorami towarzyszy swojej perfidnej kuzynce jako dama do towarzystwa.Okrutne traktowanie przez stryjenkę nieczęsto poniża Kathryn,a bicie jej i głodzenie nie poprawia i tak już ciężkiej sytuacji dziewczyny.Pomimo tego Kathryn z godnością znosi swój los,a wytchnienie od brutalnej rzeczywistości daje jej ucieczka w marzenia,gdzie jest kochana przez przystojnego,bogatego i cudownego mężczyznę-lorda Nicholasa Ravensmede'a.To w nim potajemnie podkochuje się dziewczyna.Podczas jednego z bali w ciemnej sali Kathryn zostaje omyłkowo wzięta przez Nicholasa za jedną z jego kochanek i mężczyzna namiętnie ją całuje.Świadkiem całej sceny jest niestety owa kochanka,która postanawia się zemścić na biednej dziewczynie.Grozi jej zniszczeniem reputacji i kompromitacją,ale Nicholas wysyła kobietę na wieś i przekupuje ją.Krótko po tym incydencie lord Ravensmede zabiera Kathryn na przejażdżkę wraz ze swoją babcią,nie potrafi bowiem wyrzucić z pamięci Kathryn i jej pocałunków.Podczas przejażdżki dochodzi do wypadku-kareta lorda potrąca małą dziewczynkę,a Kathryn okrywa małą własnym ubraniem.Wtedy przerażenie lorda wzrasta,gdy dostrzega na jej ciele siniaki i ślady duszenia-ewidentne dowody stosowanej wobec dziewczyny przemocy fizycznej.W porozumieniu z babcią lord postanawia zabrać Kathryn do swojego domu i zatrudnia ją jako damę do towarzystwa jego babci.Koszmar dziewczyny wreszcie się kończy,ona sama odżywa i rozkwita pod opiekuńczymi skrzydłami swojej protektorki.W niedługim czasie protegowana babci Nicholasa staje się łakomym kąskiem na matrymonialnym rynku,a o jej względy zaczynają się starać chętni do ożenku młodzi kawalerowie.W Nicholasie budzi się zazdrość o Kathryn,uświadamia sobie bowiem,że nie jest mu obojętna.Szczęście dziewczyny przerywa jednak zawistna stryjenka,która ujawnia wstydliwy sekret Kathryn.Dziewczyna zostaje potępiona przez śmietankę towarzyską Londynu za romans z lordem.Nicholas proponuje skompromitowanej dziewczynie małżeństwo kierowany miłością do niej,ale dumna dziewczyna odrzuca zaręczyny.Lord musi się bardzo postarać,by przekonać Kathryn o uczuciu do niej i pozbyć się nienawidzącej Kathryn stryjenki,która planuje zemścić się okrutnie na dziewczynie... Kolejny świetny romans historyczny z sensacją w tle i czającą się w mroku nienawiścią.Akcja toczy się szybko,wątki zgrabnie przeplatają się ze sobą,a bohaterowie dzielnie walczą o swoje uczucia i prawo do szczęścia.Napięcie wzrasta wraz z rozwojem sytuacji,a pikanterii całości dodaje fakt,iż szczęście jest na wyciągnięcie ręki,ale panujące w ówczesnych czasach konwenanse i etykieta nie pozwalają na swobodne działanie w tej dziedzinie.Polecam gorąco!!!

„Mężczyzna z blizną” to romans historyczny, który był moją odskocznią od literatury poważnej (czytaj: ciężkiego kalibru). Książka nie wymaga skupienia, nie wyzwala skrajnych emocji, ale sprawia przyjemność. Para głównych bohaterów jest ciekawa, postaci poboczne także zostały całkiem nieźle nakreślone, zwłaszcza Nicky - ośmioletni siostrzeniec głównej bohaterki Zeli Pentewan. Oprócz obowiązkowego wątku romantycznego pojawił się też wątek społeczny, dotyczący kłusownictwa i walki farmerów o prawa do ziemi z sir Oswaldem, który matactwami usiłuje zdobyć coś, co do niego nie należy. Czasem denerwowało mnie, gdy autorka ni z gruszki, ni z pietruszki wyskakiwała z tekstem: „Spojrzała na niego z pożądaniem”, ale na szczęście zdarzyło się to ze dwa, trzy razy. Miłe, odstresowujące czytadełko.

Lady Lucy pisze listy miłosne na zamówienie. Po śmierci siostry zamknęła się w sobie. Pisanie jest jej odskocznią. Pewnego dnia jej starszy brat Lachlan prosi o napisanie kilku listów do ukochanej. Przypadek sprawia, że jest ona zaręczona z innym. W dniu ślubu panna młoda porzuca narzeczonego przed ołtarzem i ucieka z bratem Lucy. Markiz Robertem Methvenem nie jest szczęśliwy z powodu ucieczki Dulcibelli, bo może stracić pół majątku z powodu wymogów testamentu. Okazuje się, że tylko Lucy może mu pomóc. Czasami w morzu typowych romansideł zdarzają się perełki. Cóż, ta książka jest jedną z nich. Za fabułę i jak bohaterów autorce należy się, jak najbardziej pochwała. Książkę przeczytałam jednym tchem i na pewno kiedyś do niej wrócę. Polecam

Bardzo fajna historia osieroconej Jane, która dostała się pod opiekę wujostwa. Podczas wizyty na wsi, która nieznośnie się ciągnie, książę poznaje ni to pokojówkę, ni damę do towarzystwa czyli Jane. Dziewczyna ma pospolite nazwisko ale wyjątkową urodę i niepokorny charakter. Gdy zostaje niesłusznie oskarżona przez ciotkę, prosi księcia Stourbridge czyli Hawk'a o możliwość skorzystania z jego powozu. Ten, mimo fascynacji dziewczyną, odmawia. Los chce jednak inaczej i w efekcie Jane dostaje się pod protekcję księcia. Książka jest tak zgrabnie napisana, że przeczytałam ją na dwa razy i dostarczyła mi mnóstwo radości. Autorka stworzyła wyraziste charaktery, wplotła poczucie humoru i wielokrotnie zaskakiwała. Najbardziej jednak podobał mi się hrabia Whitney, wdowiec i koneser kobiecej urody, który działał z rozmysłem i był powodem zabawnych scen, okazał się on czarnym koniem tej opowieści. Książka leciutka i przyjemna, ode mnie mocne siedem.

Z początku ciężko było mi się w tej historii połapać, gubiłam się w uczuciach obojga. On – z pewnością był zdezorientowany, nie wyobrażam sobie, jak to jest stracić pamięć. I to dotyczącą tak kluczowych wydarzeń! Jego dezorientacja musiała być przeogromna, jednakże… hmm… Wolałabym, żeby nie traktował Emily tak surowo. Jej uczucia były znacznie bardziej złożone – dawne uczucie, żal, gorycz, rozczarowanie i złamane serce. Przytłaczająca samotność. Dużo tego. I jeszcze strach… Podziwiać, jak twarda okazała się Emily. Miałam jednak wrażenie, że ona sama nie wiedziała, czego chciała – wciąż odwoływała się do tego, iż Stephen nie pamiętał ich ślubu, ich nocy poślubnej – dla niej ta noc miała aż takie znaczenie, że decydowała o wszystkim? Dowodziła tego, czy ją kochał czy nie? Przecież on stracił pamięć! Może takie myślenie było dla niej formą ucieczki, upraszczała to sobie, zbyt już zagubiona w swoich odczuciach. Tamte wydarzenia były dość pobieżnie opisane, wydawało mi się jednak, jakby tamten pospieszny ślub wzięły dwie zupełnie inne osoby niż poznałam w samej książce – tzn. Emily mogła być zauroczona swoim hrabią, który wyciągnął ją z kłopotów, lecz Stephen…? Wykorzystałby jej niewinne uczucia? Nie zauważył, że się zakochała? Długo mu się opierała, bojąc się zaufać i dopuścić do siebie, zupełnie go nie znała – nie wiedziała, jakim był człowiekiem, że nie skrzywdziłby jej. Hm… Spotkali się po latach i zaraz pobrali, a po tygodniu on zniknął. To zdecydowanie nie były typowe okoliczności. Wątek kryminalny trzymał w napięciu do samego końca. I te dzieci, byłam zachwycona, jak Stephen nawiązywał z nimi kontakt.

Bardzo przyjemna książeczka. Ona - pospolita panna, którą matka chce wydać za mąż za kogoolwiek. On - Przebiegły Hrabia, ktory podobno ma krew na rękach. Madeline i Lucien pobierają się dla korzyści. Chcąc ją chronić przed swoim wrogiem, Lucien proponuje jej blyskawiczne i bezpieczne małżeństwo. Madleine zgadza się i kierowana instynktem postanawia zaufać nieznajomemu, ktory staje się jej obrońcą. Akcja biegnie wartko, relacja rozwija się w odpowiednim tempie, a wróg uderza wtedy, kiedy jest to pożądane i podkręca akcję. Polecam fankom gatunku 👍

Tak wspaniała historia, tak wspaniali bohaterowie i tyle niewykorzystanego do końca potencjału. Daję wysoką ocenę i zaliczam do ulubionych, ale mam mnóstwo dylematów odnośnie fabuły, ponieważ tak samo, jak Julianowi i Jenny podczas książki towarzyszyło pytanie: dlaczego, tak i mnie ciśnie się na usta: dlaczego jest tyle urwanych wątków, choćby drugoplanowy z przesympatycznymi Sereną i Theo, dlaczego Julian nie odsłaniał swoich uczuć na bieżąco, dlaczego tak inteligentni bohaterowie nie wpadli na banalnie proste rozwiązanie ich problemu, dlaczego Julian przez osiem długich lat żył jakby nigdy nic i w koncu dlaczego tak porywająca historia zawiera tyle niedopowiedzeń? Chcę więcej :( Edit: I dlaczego nikt, nigdy mi tego nie polecił...

On jest bogatym Anglikiem, nie lubi Francuzów, pokłócił się z ojcem i robi wszystko, by jego skandale ojca dotknęły. Ona jest Francuzką szukającą ojca i na łasce krewnych. Łączy ich niesmaczny kawał jej kuzyna a potem... jak to w romansach bywa. Zabawne czytadełko z dolnej półki i wg tej półki oceniam.

Czytałam z szerokim uśmiechem, doskonale się przy tym relaksując. Pogodna i barwna lektura na długie wieczory :) Alex drażnił mnie swoją arogancją i surowymi osądami. Bardzo wybiórczo przestrzegał zasad, starałam się pamiętać o jego przeszłości, ale i tak trzymałam zdecydowanie stronę Angeliny. Ta dziewczyna była wprost niemożliwa!! Ubawiłam się setnie, jak dzielnie stawiała czoła starszemu, tak bardzo władczemu lordowi, odpyskowywała mu z niezwykłą zręcznością :) Przeszła w swoim życiu twardą szkołę, nauczyła się walczyć o siebie i z jakiej niby racji miałaby się podporządkowywać komuś takiemu? :) Podziwiałam ją, zarówno za upór, jak i niezwykle godne przegrywanie :) Alex natomiast urzekł mnie w jednym momencie, gdy oświadczył stanowczo, iż zamierza się ożenić z Angeliną i nie chce jej zmieniać.

Przyznam, że po przeczytaniu drugiej części z serii Rothwellów, która niezbyt mi się podobała z pewną rezerwą podchodziłam do tej. Okazało się, że mój niepokój był niepotrzebny - ta część naprawdę dobra, pokazane są inne osoby poprzednich części. Dla mnie obok intryg, pewnej dozy strachu, wielu kombinacji autorka pokazała duży szkic psychologiczny bohaterów - jednak nie przeszkadzało mi to w ogólnym odbiorze. Dla mnie ta część jest lepsza od dwóch poprzednich i mogę polecić innym czytelniczkom na spędzenie miłego popołudnia.

Książka podobała mi się, ale tylko do połowy. Romans ciekawy, Elliot to ideał bez skazy, Arabella to niby też bohaterka pozytywna, a jednak czegoś mi brakowało. Początek akcji opisany dość szczegółowo, dzień po dniu, a pod koniec nagle przeskoki, o pół roku, o miesiąc, o dwa… Sceny trochę nie dokończone i niedopowiedziane. Między bohaterami nie było iskry, a podczas kłótni zdecydowanie brakowało mi emocji. Elliot ma pretensje o „cholernego dzieciaka”, Arabella niby urażona, ale zbytnio ją to nie rusza, a zaraz potem lądują razem w łóżku... Trochę dziwne... A poza tym zabrakło napięcia, scen grozy, czy chociażby drobnej intrygi. Taka standardowa fabuła, dwaj bracia, jeden porzuca kobietę, a drugi ją poślubia z poczucia winy. Podsumowując, książka nienajlepsza, ale też nienajgorsza.

Całkiem przyjemne czytadło, które umiliło mi kilka wieczorów. Historia dość oczywista, a jednak ma w sobie coś, co umila czas. Bohaterowie - Sarah i Marcus - są dobrze stworzeni i konsekwentni w swoim działaniu. Całość przypomina twórczość Julii Quinn. Na plus bohater, który nie jest przystojny - miła odmiana jak na romans historyczny.