Duma i uprzedzenie

#rodzinnewyzwanie2026
Austen Jane "Duma i uprzedzenie".
W ramach nadrabiania klasyki zaczęłam słuchać "Dumy i uprzedzenia". Szybko przerzuciłam się na ebooka, bo nie mogłam się doczekać dalszych losów Bennetow i Darcy'ego. Klasyka, tematyka wydawałoby się przestarzała, a jednak pięknie napisana, potoczyscie, wartko i z dobrze nakreślonymi bohaterami. Podobały mi się rozkminy filozoficzne Elizabeth i Jane 😜

#rodzinnewyzwanie2026
Austen Jane "Duma i uprzedzenie".
W ramach nadrabiania klasyki zaczęłam słuchać "Dumy i uprzedzenia". Szybko przerzuciłam się na ebooka, bo nie mogłam się doczekać dalszych losów Bennetow i Darcy'ego. Klasyka, tematyka wydawałoby się przestarzała, a jednak pięknie napisana, potoczyscie, wartko i z dobrze nakreślonymi bohaterami. Podobały mi się...

„Duma i uprzedzenie” autorstwa Jane Austen to jedna z tych historii, które mimo upływu lat wciąż potrafią wciągnąć czytelnika w świat emocji, społecznych konwenansów i subtelnych gier towarzyskich. Autorka zabrała nas do angielskiej prowincji na przełomie XVIII i XIX wieku. Z klasyką się nie dyskutuje, nią się zachwyca i stara zrozumieć, czasy, w których działa się akcja, w jakich została napisana dana historia. Nowe wydanie książki jest niesamowite, piękne i dopracowane w każdym calu. Obiecywałam sobie czytać więcej takiej literatury, kiedy tylko nadarzy się okazja i będę miała nieco bardziej mniej obłożony okres. Tak się więc stało.

„Duma i uprzedzenie” przedstawia dzieje rodziny Bennet, małżeństwo ma aż pięć córek. Ich sytuacja finansowa nie należy do najlepszych, a dodatkowo majątek po śmierci ojca przejdzie w ręce dalszego krewnego. Nic więc dziwnego, że pani Bennet z ogromnym zaangażowaniem poszukuje dla swoich córek odpowiednich kandydatów na mężów. Do pobliskiej posiadłości wprowadza się zamożny dżentelmen, Charles Bingley, który szybko nawiązuje znajomość z rodziną Bennetów. W okolicy pojawia się jego przyjaciel, tajemniczy i zdystansowany Fitzwilliam Darcy. Co z tego wyniknie?

„Duma i uprzedzenie” to powieść, o której słyszał niemal każdy, nawet jeśli nigdy nie miał jej w rękach. Funkcjonuje w zbiorowej wyobraźni jako klasyczny romans, historia wielkiej miłości i dumnych bohaterów, ale wystarczy kilka pierwszych stron, by przekonać się, że to znacznie więcej. Podczas lektury szczególnie uderzyło mnie to, jak bardzo trafnie Austen potrafiła uchwycić ludzkie słabości, a mamy ich wiele. Elizabeth Bennet to kobieta niezwykła, błyskotliwa i niezależna jak na realia epoki. Ma cięty język, potrafi być ironiczna, a jednocześnie zachowuje dużą wrażliwość na niesprawiedliwość i fałsz. Darcy jest bohaterem bardziej złożonym, niż mogłoby się wydawać. Początkowo sprawia wrażenie człowieka wyniosłego i zamkniętego w sobie, jednak z czasem odsłania bardziej ludzką, wrażliwą stronę swojej natury. „Duma i uprzedzenie” ma w sobie świeżość, to nie tylko opowieść o miłości, ale też subtelna gra między tym, co widoczne, a tym, co ukryte. Zmieniły się czasy, stroje i obyczaje, to ludzkie emocje pozostały dokładnie takie same, to jedno nigdy się nie ulegnie zmianie. Napięcie w książce budowane jest poprzez dialogi, drobne zmiany w relacjach między bohaterami oraz powolne odkrywanie prawdy o sobie nawzajem.

„Duma i uprzedzenie” autorstwa Jane Austen to jedna z tych historii, które mimo upływu lat wciąż potrafią wciągnąć czytelnika w świat emocji, społecznych konwenansów i subtelnych gier towarzyskich. Autorka zabrała nas do angielskiej prowincji na przełomie XVIII i XIX wieku. Z klasyką się nie dyskutuje, nią się zachwyca i stara zrozumieć, czasy, w których działa się akcja, w...

#wspolpracabarterowa W.A.B

Do tej historii zawsze podchodzę z wielkim sentymentem. Dla mnie "Duma i uprzedzenie” to coś więcej niż klasyka, to historia, do której wracam jak do starej, dobrej znajomej, z którą nie widziałam się od lat, ale wciąż mam ją głęboko w sercu. Twórczością Jane Austen żyję od najmłodszych lat, więc sięgnięcie po nowe wydanie było dla mnie niezwykle ekscytujące, trochę jak ponowne spotkanie z czymś bardzo mi bliskim i muszę przyznać, że było naprawdę wyjątkowo, nie tylko ze względu na piękną oprawę, ale także ze względu na nowe tłumaczenie, które nabrało na jakości.

Już od pierwszych stron poczułam charakterystyczny klimat tej historii oraz tamtych czasów: subtelną ironię, błyskotliwe dialogi i emocje, które mimo upływu ponad dwóch wieków wciąż są zaskakująco aktualne. Historia Elizabeth Bennet i pana Darcy’ego nadal mnie zachwyca i ujmuje. Ich relacja dość nieoczywista jest pełna napięcia, błyskotliwych dialogów, dumy, nieporozumień i powolnego odkrywania prawdy o sobie nawzajem. To za każdym razem wciąga mnie tak samo mocno i za każdym razem czuję wzruszenie gdy Elizabeth zaczyna przekonywać się do Darcy’ego, a on przyjmuje ją z czułością.

Podobało mi się nowe tłumaczenie, które jest świeże, lekkie, a jednocześnie nie traci nic z elegancji i ducha oryginału. Powieść dzięki temu czytało mi się z ogromną przyjemnością, jakby była napisana współcześnie, a jednocześnie nadal czułam jej klasyczny charakter.

Uwielbiam to, że autorka pokazuje tutaj siłę kobiecego charakteru. Lizzy jest charakteryzowana na kobietę bystrą, inteligentną, odważną i niezależną. Nie zgadza się na życie według narzucanych jej zasad, co nawet dziś robi ogromne wrażenie i sprawia, że ta bohaterka się wyróżnia na tle innych. Myślę, że to właśnie dlatego ta historia wciąż jest tak mocna, ponieważ mówi o czymś uniwersalnym: o miłości, która wymaga zrozumienia, o przełamywaniu uprzedzeń i o odwadze bycia sobą.

Powrót do tej historii był dla mnie czystą przyjemnością i przypomnieniem, dlaczego zakochałam się w tej powieści już lata temu. Ta powieść nie starzeje się ani trochę, ponieważ za każdym razem odkrywam w niej coś nowego i za każdym razem wywołuje we mnie te same emocje. Jestem szczęśliwa, że dzięki współpracy z wydawnictwem W.A.B. mogłam wrócić do tej niej w nowej odsłonie. To było miłe przypomnienie, dlaczego „Duma i uprzedzenie” od lat zajmuje szczególne miejsce w moim sercu.

#wspolpracabarterowa W.A.B

Do tej historii zawsze podchodzę z wielkim sentymentem. Dla mnie "Duma i uprzedzenie” to coś więcej niż klasyka, to historia, do której wracam jak do starej, dobrej znajomej, z którą nie widziałam się od lat, ale wciąż mam ją głęboko w sercu. Twórczością Jane Austen żyję od najmłodszych lat, więc sięgnięcie po nowe wydanie było dla mnie niezwykle...

Tak bardzo, jak podczas czytania tej książki, ostatni raz męczyłem się chyba czytając "Krzyżaków" w podstawówce. A wtedy jeszcze w ogóle nie lubiłem czytać książek. Teraz, chcąc sięgnąć po "Dumę i uprzedzenie i zombi", postanowiłem zapoznać się wpierw z oryginałem. Czy było warto, nie wiem. Ale chyba tak, bo człowiek w swoim życiu nie raz musi zmierzyć się z różnymi trudnościami, a przebrnięcie przez te trzysta sześćdziesiąt stron kwiecistego, wytwornego, zawoalowanego, pełnego wdzięku i zdań wielokrotnie złożonych pitolenia o życiu ludzi z wyższych sfer, poczytuję sobie za nie lada sukces i zwycięstwo. Tak, panno Austen, jestem Zwycięzcą! I to przez duże Z. Co prawda, tak jak w każdej walce, i tutaj trzeba było odpowiednio rozkładać siły i obierać różne taktyki, toteż w chwilach odpoczynku od tej nad wyraz wysublimowanej prozy, niekiedy dodawałem sobie ducha, czytając historie o X-menach (w nich przynajmniej były obrazki) i liryki Charlesa Bukowskiego. "Duma i uprzedzenie" jest książką na wskroś subtelną i do cna uroczą. W niej największe swary między bohaterami wydają się słodkie niczym miód. Jeżeli na początku dziewiętnastego wieku naprawdę mówiło się tak, jak w tej książce, to cieszę się, że jednak urodziłem się w dzisiejszych czasach. Gdybym w rozmowie z kimś miał czekać, aż ten ktoś wypowie pół tysiąca słów, zanim sam będę mógł coś powiedzieć, to prędzej bym się pociął. Gdybym kłócąc się z kimś lub mu grożąc, miał mówić do niego za każdym razem Szanowny Panie, prędzej rzuciłbym się pod koła jadącej nieopodal kariolki.

Ale styl, w jakim pisała panna Austen to jedno. Wydarzenia, wokół których rozgrywa się akcja, to drugi problem. Życie bohaterów "Dumy i uprzedzenia" skupia się wyłącznie na przyjemnościach - odbywających się co chwilę balach, spacerach po parku, graniu w karty i na klawikordzie, haftowaniu, czytaniu książek, jeździe powozami, goszczeniu u jednych i przyjmowaniu u siebie drugich. Największą ambicją rodziców pięknych panien zaś jest znalezienie dla każdej z nich kawalera z jak największym rocznym dochodem. Marzyłem, żeby w całej powieści przynajmniej raz miała miejsce jakaś intryga z prawdziwego zdarzenia. Żeby ktoś kogoś obmacał, dał po pysku, wyzwał na pojedynek. Żeby wykonano jakąś publiczną egzekucję chociaż. Nic z tych rzeczy, drodzy państwo. "Duma i uprzedzenie" to literatura łagodna, słodka i wyrafinowana od początku do końca.

Żeby jednak nie zostać posądzonym o bycie niesprawiedliwym i nie skrzywdzić książki zbyt mocno, muszę przyznać, że panna Austen miała całkiem dobrze poukładane w głowie, skoro potrafiła pisać z tak wielką elokwencją. Niby to romans, niby literatura rozrywkowa, ale ciekaw jestem, czy taki Remigiusz Mróz na przykład potrafiłby napisać książkę w podobnej manierze. Z drugiej strony, nie musząc nigdy pracować i nie mając większych zmartwień niż to, jak się ubrać na bal, można stać się dobrym w czymś, czemu poświęca się cały swój czas, nawet nie znając za bardzo życia i będąc kobietą.

Tak bardzo, jak podczas czytania tej książki, ostatni raz męczyłem się chyba czytając "Krzyżaków" w podstawówce. A wtedy jeszcze w ogóle nie lubiłem czytać książek. Teraz, chcąc sięgnąć po "Dumę i uprzedzenie i zombi", postanowiłem zapoznać się wpierw z oryginałem. Czy było warto, nie wiem. Ale chyba tak, bo człowiek w swoim życiu nie raz musi zmierzyć się z różnymi...

Spodziewałem się dostać pozycje o charakterze obyczajowo-romatyncznym i właściwie to też dostałem. Była jednak to zadzwiająco miła lektura, z dodtakową warstwą która wraz se starzeniem się tej pozycji nabiera na wartości, czyli część historyczna. Dzięki tej lekturze mogłem zauważalnie lepiej poznać życie elit w tych zamierzchłych czasach co zdecydowanie podniosło poziom i ilośc wyniesionych informacji. Klasyka jak to klasyka, znać warto, czyta się miło, drugi raz pewnie po nią nie siegnie.

Spodziewałem się dostać pozycje o charakterze obyczajowo-romatyncznym i właściwie to też dostałem. Była jednak to zadzwiająco miła lektura, z dodtakową warstwą która wraz se starzeniem się tej pozycji nabiera na wartości, czyli część historyczna. Dzięki tej lekturze mogłem zauważalnie lepiej poznać życie elit w tych zamierzchłych czasach co zdecydowanie podniosło poziom i...

Przyjemna, komfortowa lektura o nieco satyrycznym zabarwieniu. Jeśli szukacie czegoś lżejszego, ale jednocześnie wciąż jakościowego, to polecam sięgnąć po tę klasykę.
Jane Austen z pewnością musiała być wnikliwą obserwatorką ludzkiej natury, o czym zresztą świadczą znakomicie wykreowane postacie, których pewne zachowania i postawy absolutnie się nie zdezaktualizowały (co niejednokrotnie stwierdzałam z rozbawieniem). Nie uświadczymy tu jakichś bardzo dramatycznych wydarzeń, cała fabuła rozwija się tak naprawdę poprzez dialogi (i liczne odwiedziny, bowiem bohaterowie bardzo lubią odwiedzać się nawzajem :d). Nie jest to też - moim zdaniem - typowy romans, bo w gruncie rzeczy tego tu naprawdę niewiele; historia skupia się bardziej na relacjach społecznych, klasach, rodzinie i dojrzewaniu do lepszego rozumienia siebie oraz innych. Autorka umiejętnie pokazuje, jak łatwo możemy ulec plotkom i wyrobić sobie niesprawiedliwą opinię na temat drugiej osoby, a także jaką siłę ma tzw. pierwsze wrażenie, które potrafi być bardzo mylące, a często i krzywdzące.
Daję 9/10, bo nie jest to do końca mój typ literatury (I'm more głęboka introspekcja, silne emocje i dramaty type of reader),ale i tak bardzo sympatycznie spędziłam czas z rodzinką Bennetów. Na pewno jeszcze wrócę do twórczości Austen.

Przyjemna, komfortowa lektura o nieco satyrycznym zabarwieniu. Jeśli szukacie czegoś lżejszego, ale jednocześnie wciąż jakościowego, to polecam sięgnąć po tę klasykę.
Jane Austen z pewnością musiała być wnikliwą obserwatorką ludzkiej natury, o czym zresztą świadczą znakomicie wykreowane postacie, których pewne zachowania i postawy absolutnie się nie zdezaktualizowały (co...

Świetna lektura pokazująca charakter głównej bohaterki, w tych czasach jak bardzo odmienne. Obcowanie z tak wyraźnym charakterem i usposobieniem musiało być nad wyraz wyjątkowe i wzbudzające poruszenie. Lubię, dawno nie wracałam i chce aby te emocje pozostały niezmienne.

Świetna lektura pokazująca charakter głównej bohaterki, w tych czasach jak bardzo odmienne. Obcowanie z tak wyraźnym charakterem i usposobieniem musiało być nad wyraz wyjątkowe i wzbudzające poruszenie. Lubię, dawno nie wracałam i chce aby te emocje pozostały niezmienne.

Sięgnęłam po książkę za namową przyjaciółki, żeby się pokrzepić przyjemną lekturą i nie zawiodłam się. Polubiłam Elżbietę i gorąco kibicowałam jej poczynaniom. Nie mogłam za to znieść jej matki i Collinsa, których charaktery mogłyby posłużyć za wcielenie kilkunastu „złych charakterów”. Historie bohaterów, przeplatane niedłużącymi się opisami natury, wnętrz i strojów, stanowią lekką odskocznię w dawne czasy mezaliansów, zasad i życia tak innego od dzisiejszego.

Sięgnęłam po książkę za namową przyjaciółki, żeby się pokrzepić przyjemną lekturą i nie zawiodłam się. Polubiłam Elżbietę i gorąco kibicowałam jej poczynaniom. Nie mogłam za to znieść jej matki i Collinsa, których charaktery mogłyby posłużyć za wcielenie kilkunastu „złych charakterów”. Historie bohaterów, przeplatane niedłużącymi się opisami natury, wnętrz i strojów,...

💌🎩 Powieść Duma i uprzedzenie autorstwa Jane Austen to jedna z tych historii, które mimo upływu lat nie tracą swojego uroku ani aktualności. Już od pierwszych stron czytelnik zostaje wciągnięty w świat angielskiej prowincji XIX wieku, gdzie życie towarzyskie, konwenanse i kwestia zamążpójścia stanowią centrum codzienności. Jane Austen z niezwykłą lekkością i ironią kreśli obraz rodziny Bennetów, której największym zmartwieniem jest przyszłość pięciu córek.

💌🎩 Na pierwszy plan wysuwa się Elizabeth Bennet, bohaterka inteligentna, błyskotliwa i zdecydowanie wyprzedzająca swoje czasy. Jane Austen stworzyła postać kobiety, która nie zamierza podporządkować się społecznym oczekiwaniom i traktować małżeństwa wyłącznie jako zabezpieczenia finansowego. Elizabeth pragnie miłości, szacunku i partnerstwa, co czyni ją niezwykle autentyczną i bliską współczesnemu czytelnikowi.

💌🎩 Wraz z pojawieniem się pana Bingleya oraz jego przyjaciela, pana Darcy’ego, fabuła nabiera tempa. Relacje między bohaterami są pełne napięcia, niedopowiedzeń i emocji. Szczególnie interesująca jest dynamika między Elizabeth a Darcy’m, której początki naznaczone są uprzedzeniami i błędnymi ocenami. Jane Austen w subtelny sposób pokazuje, jak łatwo ulec pierwszemu wrażeniu i jak trudno później je zweryfikować.

💌🎩 Ogromnym atutem powieści jest galeria barwnych postaci. Każda z sióstr Bennet ma swój unikalny charakter, a bohaterowie drugoplanowi często wnoszą do historii sporą dawkę humoru lub irytacji. Jane Austen z wielką precyzją buduje psychologiczne portrety, dzięki czemu czytelnik może odnaleźć w nich cząstkę siebie lub swoich doświadczeń. To sprawia, że książka nie jest jedynie romansem, lecz także trafnym studium ludzkich zachowań.
ㅤ
💌🎩 Styl Jane Austen zasługuje na szczególne wyróżnienie. Lekki, pełen ironii i subtelnego humoru język sprawia, że powieść czyta się z ogromną przyjemnością. Autorka umiejętnie balansuje między romantyzmem a krytyką społeczną, ukazując absurd niektórych norm i oczekiwań. Dodatkowo krótkie rozdziały oraz wplecione listy nadają narracji dynamiki i podtrzymują zainteresowanie czytelnika.
ㅤ
💌🎩 Duma i uprzedzenie to bez wątpienia dzieło ponadczasowe, które zachwyca zarówno historią miłosną, jak i głębią przekazu. Jane Austen udowadnia, że prawdziwe uczucia wymagają czasu, zrozumienia i pokonania własnych uprzedzeń. To książka, do której chce się wracać, odkrywając za każdym razem coś nowego. Pełna wdzięku, mądra i niezwykle wciągająca opowieść, która na długo pozostaje w pamięci.

💌🎩 Powieść Duma i uprzedzenie autorstwa Jane Austen to jedna z tych historii, które mimo upływu lat nie tracą swojego uroku ani aktualności. Już od pierwszych stron czytelnik zostaje wciągnięty w świat angielskiej prowincji XIX wieku, gdzie życie towarzyskie, konwenanse i kwestia zamążpójścia stanowią centrum codzienności. Jane Austen z niezwykłą lekkością i ironią kreśli...

"Duma i uprzedzenie" autorstwa Jane Austen jest dla mnie tego typem klasyki, którą zawsze chciałam przeczytać i się z nią zapoznać. Osobiście miałam problem z czytaniem literatury klasycznej - ze względu na sformułowania, które , musiałam mocno skupiać się na tym, co czytam. To z kolei prowadziło do tego, że jedną książkę czytałam bardzo długo i niejednokrotnie, po prostu, rezygnowałam z czytania danej historii (np. miałam tak z Anną Kareniną, choć planuję kiedyś do niej wrócić :D).

Na szczęście z "Dumą i uprzedzeniem" od razu u mnie "kliknęło". Autorka w cudowny sposób wykreowała świat, w którym widoczny jest świat XIX wieku. Dostajemy bohaterkę, która przełamuje stereotyp kobiety podporządkowanej mężczyźnie. Główna postać jest silna, mądra i świadoma swoich atutów. Kobieta nie boi się wyrazić swojego zdania i pokazać światu, że jest zdolna żyć według swoich zasad. Jest ona oddana swojej siostrze, jednak trzeba pamiętać, że każdy człowiek jest pełen zalet, ale i wad. Ocenia innych i ciężko jej wyjść z raz wyrobionej opinii. Jednak tak jak nasza główna bohaterka jest postacią dynamiczną (widać, jak się zmienia na przestrzeni całej powieści),tak samo to widać u Darcy'ego. Od początku może być dla czytelnika mężczyzną, który pod swoją gburowatością, ukrywa człowieka, który dba o swoich bliskich i zależy mu na ich dobrze.

Czasu, który przeznaczyłam na czytanie tej powieści, na pewno nie żałuję. Humor miesza się z ciętym językiem. Bohaterowie są napisani dobrze, dzięki czemu mogłam dzielić z nimi emocje.

"Duma i uprzedzenie" autorstwa Jane Austen jest dla mnie tego typem klasyki, którą zawsze chciałam przeczytać i się z nią zapoznać. Osobiście miałam problem z czytaniem literatury klasycznej - ze względu na sformułowania, które , musiałam mocno skupiać się na tym, co czytam. To z kolei prowadziło do tego, że jedną książkę czytałam bardzo długo i niejednokrotnie, po prostu,...