Ćma: Pierwszy Kontakt

Najsłabszy zeszyt. Pretekstową fabułę miały chyba rekompensować easter eggi i byle jaki wątek multiwersum. Obawiam się, że ten komiks szybko wyparuje mi z pamięci. Dobrze, że chociaż rysunki się bronią.

Najsłabszy zeszyt. Pretekstową fabułę miały chyba rekompensować easter eggi i byle jaki wątek multiwersum. Obawiam się, że ten komiks szybko wyparuje mi z pamięci. Dobrze, że chociaż rysunki się bronią.

W ostatnim czasie mocno wkręciłem się w nasze rodzime "zeszytówki" - "Wydział 7", "Rajtuzy Sprawiedliwości", "Spółka Zło", "Gore Cop" czy właśnie "Ćma". Kurczaki, jak biorę taki komiks w swoje łapiszcza, od razu przypominają mi się czasy młodości, kiedy to latałem od kiosku do kiosku w poszukiwaniu nowych wydań spod szyldu TM-SEMIC. Piękne wspomnienia...

Tymczasem, chwilę temu wciągnąłem najnowsze przygody Cypriana Leopolda Różewicza, znanego szerszej publiczności jako Ćma, superbohatera alternatywnej wersji Warszawy okresu dwudziestolecia międzywojennego i muszę powiedzieć, że po raz kolejny, poczułem się bardzo usatysfakcjonowany lekturą...

Pierwsza rzecz to kompletna zmiana klimatu względem poprzednich zeszytów. Tym razem z utrzymanej w steampunkowej atmosferze stolicy, przenosimy się wprost w kosmiczną pustkę, by przeżyć przygodę rodem z klasycznych historii science-fiction, z porwaniami przez ufoludki w roli głównej. Ależ mi to mocno zapachniało serialem "Z Archiwum X", miodzio...

Druga rzecz to mocno filozoficzny wydźwięk "Pierwszego Kontaktu". Znajdziemy w nim sporo rozważań na temat ludzkiego istnienia, przemijania oraz przyszłości, która prędzej czy później nieubłaganie nadejdzie... Jest to również opowieść o poświęceniu, o oddaniu tego co najważniejsze, w imię wyższych racji... Cytując - "Było ich dwóch. A pierwszy brzydszy od drugiego. Porywają parami, ale zawsze wraca jeden"...

Trzecia rzecz to spora ilość easter eggów, szczególnie w końcówce, pojawiających się tak naprawdę w obrębie kilku kadrów, jednak to wystarczyło by wywołać uśmiech na mojej facjacie...

Czwarta rzecz to rewelacyjna kreska Grzegorza Kaczmarczyka, którą zachwycałem się również przy recenzji poprzedniej części. Cieszę się, że kontynuuje on przygodę z serią, bo nie ukrywam, że jak do tej pory, jego grafiki wywarły na mnie największe wrażenie...

Piąta rzecz to chcę więcej... I najlepiej dłużej... Tak chociażby pięćdziesiąt dwie strony... Plus wydanie specjalne "Poczytnika Warszawskiego"...

Podsumowując, czekam z niecierpliwością na kolejne zeszyty!!!

Tyle ode mnie!!! Do usłyszenia!!!

W ostatnim czasie mocno wkręciłem się w nasze rodzime "zeszytówki" - "Wydział 7", "Rajtuzy Sprawiedliwości", "Spółka Zło", "Gore Cop" czy właśnie "Ćma". Kurczaki, jak biorę taki komiks w swoje łapiszcza, od razu przypominają mi się czasy młodości, kiedy to latałem od kiosku do kiosku w poszukiwaniu nowych wydań spod szyldu TM-SEMIC. Piękne wspomnienia...

Tymczasem, chwilę...

Nic z niego nie rozumiem. Najambitniejszy z dotychczasowych. Rysunki Kaczmarczyka robią robotę.

Nic z niego nie rozumiem. Najambitniejszy z dotychczasowych. Rysunki Kaczmarczyka robią robotę.

BLISKIE SPOTKANIA ĆMOWEGO STOPNIA

Jest czwarta „Ćma”. Najlepsza z dotychczasowych. Może to mi temat podszedł, bo ja jednak od dzieciaka, odkąd obejrzałem „Z archiwum X” i „Bliskie spotkania trzeciego stopnia”, uwielbiam takie klimaty, jakie oferuje ten zeszyt. Poza tym to w końcu jedna dłuższa opowieść, więc jest miejsce by wszystko rozwinąć, rozbudować i wrzucić parę easter eggów dla miłośników popkultury i historii.

Czy jesteśmy sami we wszechświecie?
Takie pytanie zadaje sobie Ćma, kiedy wpada na trop nowej sprawy. Sprawy iście nieziemskiej – oto, jak mówi pewna teoria spiskowa, zjawiają się we dwóch, porywają parami, wraca tylko jeden. Wszystko w poszukiwaniu Ikara, kosmicznego mesjasza. Pierwszy kontakt jest badawczy, drugi śmiertelny. I właśnie temu przygląda się Ćma, wraz z towarzyszącym mu „pomocnikiem”. Trop wiedzie ich do Emilcina, gdzie stają oko w oko… No właśnie, z czym właściwie?

https://ksiazkarniablog.blogspot.com/2024/06/cma-4-pierwszy-kontakt-tomasz-grodecki.html

BLISKIE SPOTKANIA ĆMOWEGO STOPNIA

Jest czwarta „Ćma”. Najlepsza z dotychczasowych. Może to mi temat podszedł, bo ja jednak od dzieciaka, odkąd obejrzałem „Z archiwum X” i „Bliskie spotkania trzeciego stopnia”, uwielbiam takie klimaty, jakie oferuje ten zeszyt. Poza tym to w końcu jedna dłuższa opowieść, więc jest miejsce by wszystko rozwinąć, rozbudować i wrzucić parę...